ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕ - ಸಂಖ್ಯೆ ಐವತ್ತೈದು

ದಾನಿಯೇಲನು ಯೆರೇಮಿಯನ ಪ್ರವಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಬಂಧನದ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳನ್ನೂ, ಮೋಶೆಯ ಶಪಥವನ್ನೂ ಶಾಪವನ್ನೂ ಗ್ರಹಿಸಿಕೊಂಡ ನಂತರ ಗಬ್ರಿಯೇಲನು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದನು.

ದಾನಿಯೇಲನು ಬಳಸಿದ “ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಪದವೇ, ಲೇವ್ಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಮೋಶೆಯು ಬಳಸಿದ “ಏಳು ಬಾರಿ” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಅದೇ ಪದವಾಗಿದೆ. ಒಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ದಾನಿಯೇಲನು ಯೆರೇಮಿಯನ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಅವಧಿಯೂ ಇಪ್ಪತ್ತಮೂರು ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಅವಧಿಯೂ ಹೊಂದಿರುವ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದನೆಂದು ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ನಮಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತಮೂರು ನೂರು ದಿನಗಳ ದರ್ಶನವನ್ನು ದಾನಿಯೇಲನಿಗೆ ಅರ್ಥಮಾಡಿಸುವಂತೆ ಗಬ್ರಿಯೇಲಿಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಲಾಗಿತ್ತು; ಮತ್ತು ಒಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ಮರಳಿ ಬಂದು, ಏಳು, ಎಂಟು ಹಾಗೂ ಒಂಬತ್ತು ಅಧ್ಯಾಯಗಳ ವಿಷಯವಾಗಿದ್ದ ಎರಡು ದರ್ಶನಗಳನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಬೇಕೆಂದು ದಾನಿಯೇಲನಿಗೆ ತಿಳಿಸುವಾಗ, ಗಬ್ರಿಯೇಲು ತನ್ನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆ ಎರಡು ದರ್ಶನಗಳೇ 1798ರಲ್ಲಿ ಮುದ್ರೆಯಿಂದ ತೆರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ “ಜ್ಞಾನದ ಹೆಚ್ಚಳ” ಎಂಬ ವಿಷಯದ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿವೆ.

ಯೆರೆಮಿಯನ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳೂ ಮತ್ತು ಮೋಶೆಯ “ಶಾಪ”ವೂ ಎರಡೂ, ಮೋಶೆಯ “ಪ್ರಮಾಣ”ದಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ “ಏಳು ಕಾಲಗಳು” ಎಂಬುದರ ಸಂಕೇತಗಳಾಗಿವೆ; ಆದರೆ ಗಬ್ರಿಯೇಲನೋ ಎರಡು ಸಾವಿರ ಮೂರು ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಅವಧಿಯ ವಿಭಜನೆಯನ್ನು ಮಂಡಿಸಲಿದ್ದಾನೆ. ತುಳಿಯಲ್ಪಡುವಿಕೆಯ ದರ್ಶನ (“chazon”) ಮತ್ತು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷತೆಯ ದರ್ಶನ (“mareh”) ಇವೆರಡಿನ ಪರಸ್ಪರ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ವಿಭಾಗಿಸಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಆ ಅವಧಿಯನ್ನು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಬಹುದು. ಯೆಹೂದ್ಯರಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ನೂರು ತೊಂಬತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಒಂದು ಪರಿಶೋಧನಾ ಅವಧಿ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟಿತೆಂದು ಗುರುತಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ ಗಬ್ರಿಯೇಲನು ಆರಂಭಿಸಿದನು. ಆ ಅವಧಿಯೇ ಬಂಧನದ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದ್ದ ನಾಲ್ಕು ನೂರು ತೊಂಬತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ದ್ರೋಹದ ಅವಧಿಯಾಗಿತ್ತು.

ಇಪ್ಪತ್ತುನಾಲ್ಕನೇ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ “determined” ಎಂಬ ಪದವು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 457ರಲ್ಲಿ ಮೂರನೇ ಆಜ್ಞೆ ಹೊರಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕಾಲದಿಂದ ಕ್ರಿ.ಶ. 34ರಲ್ಲಿ ಸ್ತೇಫನನ ಕಲ್ಲೆಸೆದು ಕೊಲೆಯಾದ ಸಮಯದವರೆಗಿನ ಅವಧಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಇಪ್ಪತ್ತಾರನೇ ಮತ್ತು ಇಪ್ಪತ್ತೇಳನೇ ವಚನಗಳಲ್ಲಿರುವ “determined” ಎಂಬ ಪದವು ಪೌರಾಣಿಕ ಮತಭ್ರಷ್ಟತೆಯೂ ಪಾಪಾಸತ್ತ್ವವೂ ಆಗಿರುವ ಉಜ್ಜಡಗೊಳಿಸುವ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ.

ಗಬ್ರಿಯೇಲನು ದಾನಿಯೇಲನಿಗೆ, “ಮೆಸ್ಸೀಯನು” “ಕಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟ” “ನಂತರ” “ಬರುವ ಅಧಿಪತಿಯ ಜನರು ನಗರವನ್ನೂ ಪರಿಶುದ್ಧಸ್ಥಳವನ್ನೂ ನಾಶಮಾಡುವರು” ಎಂದು ತಿಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಕ್ರಿ.ಶ. 66ರಿಂದ 70ರವರೆಗೆ ನಿಖರವಾಗಿ ಮೂವತ್ತೂವರೆ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನಡೆದ ಮುತ್ತಿಗೆಯಲ್ಲಿ, ಪೈಗನ್ ರೋಮವು ಆ “ನಗರವನ್ನೂ ಪರಿಶುದ್ಧಸ್ಥಳವನ್ನೂ” ನಾಶಮಾಡಿತು. ಗಬ್ರಿಯೇಲನು “ಯುದ್ಧದ ಅಂತ್ಯವು” “ಪ್ರವಾಹದೊಡನೆ” ಆಗುವುದು ಎಂದು, ಮತ್ತು ಆ ಯುದ್ಧವು “ಉಜ್ಜಡಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡಿರುವುದು” ಎಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ಮೇಲೆಯೂ ಪರಿಶುದ್ಧಸ್ಥಳದ ಮೇಲೆಯೂ ನೆರವೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಯುದ್ಧವೆಂದರೆ ಪೈಗನಿಸಮ್ ಮತ್ತು ಪಾಪಿಸಮ್ ಇವುಗಳಿಂದ ನೆರವೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ತುಳಿದುಹಾಕುವ ಕ್ರಿಯೆಯೇ ಆಗಿತ್ತು. ಆದಿಯಲ್ಲಿ ಯೆರೂಸಲೇಮನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲಿದ್ದ ಪೈಗನ್ ಶಕ್ತಿಯು ಬಾಬೆಲೋನಾಗಿತ್ತು; ಆದರೆ ಮೆಸ್ಸೀಯನು ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟ ನಂತರ ಅದನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲಿದ್ದ ಪೈಗನ್ ಶಕ್ತಿಯು ಪೈಗನ್ ರೋಮಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಪರಿಶುದ್ಧಸ್ಥಳದ ಮೇಲೂ ಸೈನ್ಯದ ಮೇಲೂ ನಡೆದ ಯುದ್ಧವು ಉಜ್ಜಡಮಾಡುವ ಎರಡು ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ನೆರವೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಮತ್ತು ಪರಿಶುದ್ಧ ಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ಆ ಎರಡು ಉಜ್ಜಡಮಾಡುವ ಶಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿನ ಎರಡನೆಯದು ಪಾಪಾಸನವಾಗಿದೆ.

ಪಾಪಾಸನವೇ “ಉಕ್ಕಿ ಹರಿಯುವ ಕೋರಡೆ” ಎಂದು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿದೆ; ಅದು ದಾನಿಯೇಲನು ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ನಲವತ್ತನೆಯ ವಚನದಲ್ಲಿ “ಉಕ್ಕಿ ಹರಿದು ದಾಟಿಹೋಗುವ” ಶಕ್ತಿಯಾಗಿದೆ. ಬಾಬೆಲಿನಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ, ದ್ವಿತೀಯೋಪದೇಶಕಾಂಡದಲ್ಲಿ ಮೋಶೆಯು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿದಂತೆ ಗೂಢ ವಾಕ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾತಾಡಿದ ಕಬ್ಬಿಣದ ಜನಾಂಗದಿಂದ ಮುಂದುವರಿದ ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ತುಳಿಯಲ್ಪಡುವಿಕೆಯ ನಂತರ, ಪಾಪಾಸನವು ಬಂದಿತು. ಆ ತುಳಿಯಲ್ಪಡುವಿಕೆಯ ಅಂತ್ಯದವರೆಗೂ “ನಾಶಗಳು” “ನಿರ್ಧರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು.” ಇಪ್ಪತ್ತೇಳನೆಯ ವಚನದಲ್ಲಿ, ಕ್ರಿಸ್ತನು ಅನೇಕರೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ವಾರದವರೆಗೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆ ವಾರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಕ್ರಿಸ್ತನು ಪರಲೋಕದ ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಮಹಾಯಾಜಕ ಸೇವೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದಾಗ ಭೌಮಿಕ ಬಲಿಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ನಿಂತುಹೋಗಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಯೆಹೂದ್ಯರಿಗಾಗಿ ಕಡಿದು ನಿಗದಿಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಕೃಪಾಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅವರ ಅವಿಧೇಯತೆಯ ಕಾರಣದಿಂದ, ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯವೂ ಪಟ್ಟಣವೂ ಮರುಕಳಿಸಿ ಬಿಕಾರವಾಗಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾಗಿತ್ತು.

ಈ ವಚನವು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ: “ಅಸಹ್ಯಕರ ಕೃತ್ಯಗಳ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಿಂದ ಅವನು ಅದನ್ನು ನಿರ್ಜನವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುವನು; ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಂತ್ಯದವರೆಗೂ, ಮತ್ತು ನಿರ್ಧರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದು ಆ ನಿರ್ಜನವಾದುದರ ಮೇಲೆ ಸುರಿಯಲ್ಪಡುವುದು.” ಯೆಹೂದ್ಯರು ತಮ್ಮ ಪರೀಕ್ಷಾಕಾಲದ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಕೊನೆಗೂ ಅಂಚಿನವರೆಗೆ ತುಂಬಿದಾಗ, ನಗರವೂ ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯವೂ ಯುದ್ಧದ ಅಂತ್ಯದವರೆಗೂ ನಿರ್ಜನವಾಗಿರಬೇಕಾಗಿತ್ತು. 1798ರಲ್ಲಿ ತುಳಿಯಲ್ಪಡುವಿಕೆಯ “ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಂತ್ಯ”ದಲ್ಲಿ, ಪಾಪಾಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಘಾತಕ ಗಾಯವು ಸಂಭವಿಸಬೇಕೆಂದು “ನಿರ್ಧರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು.” ಆಗ ನಗರವೂ ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯವೂ ಪುನಃಸ್ಥಾಪನೆಗೊಂಡು ಮರುನಿರ್ಮಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾಗಿತ್ತು; ಇದು ಯೆಹೂದ್ಯರು ಮೂರು ಆಜ್ಞಾಪತ್ರಗಳ ಅಧೀನದಲ್ಲಿ ನೈಜ ಬಾಬೆಲಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದಾಗ ಪೂರ್ವರೂಪವಾಗಿ ಸೂಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು.

ಆ ಯುದ್ಧದ ಪರ್ಯವಸಾನವಾಗುವ ತನಕ ಯೆರೂಸಲೇಮು ಪಾಪಾಸ್ಥಾನದ ಅಧಿಕಾರದಿಂದ ತುಳಿಯಲ್ಪಡಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರು ನೂರು ವರ್ಷಗಳೊಳಗಿನ ವಿಭಿನ್ನ ಅವಧಿಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ಪ್ರವಾದನಾ ಕಾಲಾವಧಿಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ತುಳಿಯಲ್ಪಡುವಿಕೆಯ ದರ್ಶನದ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯ ಮತ್ತು ಸೇನೆಯ ಪುನಃಸ್ಥಾಪನೆಯ ದರ್ಶನದೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಸಿ ಅರಿತಾಗ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯ. ಮೋಶೆಯ ಶಾಪದ ಚದರಿಸುವಿಕೆಯ ದರ್ಶನವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದು, ಕೂಡಿಸುವಿಕೆಯ ದರ್ಶನವನ್ನೇ ತಿರಸ್ಕರಿಸುವಂತಾಗಿದೆ. ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ದರ್ಶನವು ಚದರಿಸುವಿಕೆಯ ದರ್ಶನವಾಗಿದೆ. ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರು ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ದರ್ಶನವು ಕೂಡಿಸುವಿಕೆಯ ದರ್ಶನವಾಗಿದೆ. ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ದರ್ಶನವು ಚದರಿಸುವಿಕೆಯ “chazon” ದರ್ಶನವಾಗಿದ್ದು, ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರು ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ದರ್ಶನವು ಕೂಡಿಸುವಿಕೆಯ “mareh” ದರ್ಶನವಾಗಿದೆ.

ಈ ಎರಡು ದರ್ಶನಗಳು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಒಂದಾಗಿ ಜೋಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದು ಎರಡನ್ನೂ ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದೇ ಆಗುತ್ತದೆ. ಈ ಸಂಗತಿ ಏನನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದರೆ, ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂ ತಾವು ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರು ನೂರು ವರ್ಷದ ಪ್ರವಾದನೆಯನ್ನು ಸ್ಥಿರಪಡಿಸುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದರೂ, ಅವರು 1863ರಲ್ಲಿ “ಏಳು ಕಾಲಗಳನ್ನು” ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದಂತೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿಯೇ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಕೇಂದ್ರ ಸ್ತಂಭವನ್ನೂ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಯೆಹೂದ್ಯರು ದೇವರ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಲಿಲ್ಲವೇ? ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ಯರು ಮೆಸ್ಸಿಯನನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲವೇ? ದೇವರ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಿರಪಡಿಸದಿದ್ದರೆ, ಕೇವಲ ಬಾಹ್ಯ ಘೋಷಣೆಗೆ ಯಾವ ಅರ್ಥವೂ ಇಲ್ಲ.

ಕೊನೆಗೆ ಮಿಲ್ಲರೈಟರು 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22 ಅನ್ನು ಎರಡು ಸಾವಿರ ಮೂರು ನೂರು ದಿನಗಳ ಅವಧಿಯ ಅಂತ್ಯವೆಂದು ಗುರುತಿಸಿದರು, ಆದರೆ ಅವರ ಗ್ರಹಿಕೆಯು ಸೀಮಿತವಾಗಿತ್ತು. ಮಹಾ ನಿರಾಶೆಯ ನಂತರವೇ ಆ ದಿನಾಂಕದಲ್ಲಿ ಪರಲೋಕದ ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಸ್ತನು ಅತಿ ಪರಿಶುದ್ಧ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದ ವಿಷಯವಾಗಿ ಬೆಳಕು ದೊರಕಿತು. ಆ ದಿನಾಂಕದ ನಂತರವೇ ಅವರು ಮೂರನೆಯ ದೇವದೂತನ ಸಂದೇಶವನ್ನೂ ದೇವರ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನೂ ಕಂಡರು.

ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರು ನೂರು ವರ್ಷಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಬೆಳಕನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಕರ್ತನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿದ್ದನು; ಮತ್ತು 1856ರಲ್ಲಿ, ಆತನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಬೆಳಕಿಗೆ ಬಾಗಿಲನ್ನು ತೆರೆಯಿದನು; ಮುಂದಿನ ಏಳು ವರ್ಷಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂ ಆ ಬಾಗಿಲನ್ನು ಮುಚ್ಚಿತು. 2001ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11ರ ನಂತರವೇ ಕರ್ತನು ಪ್ರವಾದನೆಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಹೈರಂ ಎಡ್ಸನ್ ಅವರ ಲೇಖನಗಳ ಕಡೆಗೆ ಮರುಳಿಸಿದನು; ಆಗ “ಏಳು ಕಾಲಗಳು” ಎಂಬ ಬೆಳಕು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಹೆಚ್ಚಲು ಆರಂಭಿಸಿತು.

ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರು ನೂರು ವರ್ಷದ ಪ್ರವಾದನೆಯೂ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ನೂರು ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷದ ಪ್ರವಾದನೆಯೂ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ನೋಡಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದ ಕಾರಣ, ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22, 1844 ಅನ್ನು ಕುಂಠಿತವಾಗಿಯೂ ಅಪೂರ್ಣವಾಗಿಯೂ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿತು.

ಒಮ್ಮೆ ಎಸ್. ಎಸ್. ಸ್ನೋ ಶಿಲುಬೆಗೆರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದಿನಾಂಕವನ್ನು ನಿಶ್ಚಿತಗೊಳಿಸಿದ ನಂತರ, 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರ ದಿನಾಂಕವು ನಿರ್ಧರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.

ಮಿಲ್ಲರೈಟರು ಶಿಲುಬೆಗೆರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದಿನಾಂಕವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿದರು; ನಂತರ ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರು ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಅವಧಿಯ ಅಂತ್ಯವೂ ನಿರ್ಧರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಯೆಹೂದ್ಯರು ತಮ್ಮ ಪರೀಕ್ಷಾಕಾಲದ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಅಂಚುವರೆಗೂ ತುಂಬಿದ ಕಾರಣದಿಂದ, “ಅಸಹ್ಯಕರಗಳ ವ್ಯಾಪಕ ವಿಸ್ತರಣೆ”ಯಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ, ಕ್ರಿಸ್ತನು “ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು” ದೃಢಪಡಿಸಿದ ಆ “ವಾರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ” ನಡೆದ “ಮೆಸ್ಸೀಯನ ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಡುವಿಕೆ”ಯನ್ನೂ ಗುರುತಿಸಲಾಯಿತು. ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಕೂಗಿನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವಲ್ಲಿ ಶಿಲುಬೆ ಅತ್ಯಾವಶ್ಯಕವಾದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಮಾರ್ಗಸೂಚಕವಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿತು.

ದೇವರ ಶಕ್ತಿಯ ಅಷ್ಟು ಪ್ರಬಲ ಪ್ರಕಟಣೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದ ವಚನಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದ್ದ ಬೆಳಕಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಎರಡು ದರ್ಶನಗಳ ಪರಸ್ಪರ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಲು ದಾನಿಯೇಲನಿಗಿದ್ದ ಆಸೆಯಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಆ ವಚನಗಳ ಅರಿವಿನ ಮಟ್ಟವನ್ನು ಮಿಲ್ಲರೈಟರು ಎಂದಿಗೂ ತಲುಪಲಿಲ್ಲ. ಕ್ರಿಸ್ತನು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸಿದ ಆ ವಾರವು ಎರಡು ಅವಧಿಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು; ನಂತರ ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ ಅದನ್ನು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮೂರುವರೆ ವರ್ಷಗಳ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸೇವಾಕಾರ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವುದಾಗಿ, ಅದರ ನಂತರ ಶಿಷ್ಯರ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆತನ ಸೇವಾಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸುವುದಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿದರು. ಶಿಲುಬೆಯ ಐತಿಹಾಸಿಕ ದಾರಿಸೂಚಕವು 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರ ದಿನಾಂಕವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಲು ಆಧಾರಬಿಂದುವಾಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ಕಂಡರು; ಆದರೆ ಅದು ಮೂರುವರೆ ವರ್ಷಗಳ ಎರಡು ಸಮಾನ ಅವಧಿಗಳ ಮಧ್ಯಬಿಂದುವನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ, ಆದಕಾರಣ ಅದು “ಏಳು ಕಾಲಗಳು” ಎಂಬುದನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ; ಅದನ್ನೇ ದೇವರು ಮೋಶೆಯ ಮೂಲಕ ತನ್ನ “ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ವಿವಾದ”ವೆಂದು ಕರೆದನು.

ಕ್ರಿಸ್ತನು ಅನೇಕರೊಂದಿಗೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅದು ಅವಿಧೇಯ ಯೆಹೂದ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಅವನಿಗೆ ವಿವಾದವಿದ್ದ ಅದೇ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು. ಅವನ “ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ವಿವಾದ” ಕ್ರಿ.ಪೂ. 723ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು, ಅಸ್ಸೀರ್ಯರು ಉತ್ತರ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಬಂಧನಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಾಗ; ನಂತರ ಒಂದು ಸಾವಿರ ಎರಡು ನೂರು ಅರವತ್ತು ಪ್ರವಾದಿಕ ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಅನ್ಯಧರ್ಮವು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಇಸ್ರಾಯೇಲನ್ನು ತುಳಿದುಬಿಟ್ಟಿತು. ಆ ತುಳಿದುಬೀಳುವಿಕೆಯ ನಂತರ ಮತ್ತೊಂದು ಒಂದು ಸಾವಿರ ಎರಡು ನೂರು ಅರವತ್ತು ಪ್ರವಾದಿಕ ದಿನಗಳು ಬಂದವು; ಆ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಪಾಸತ್ವವು ಆತ್ಮಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲನ್ನು ತುಳಿದುಬಿಟ್ಟಿತು.

ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರು ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ದರ್ಶನದ ಪರಿಪೂರಣೆಯಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸಿದ ಆ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವಾರವು, ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ನೂರು ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ದರ್ಶನವನ್ನೂ ಸಹ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು. ಮಿಲ್ಲರೈಟರು ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರು ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಕುರಿತು ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಕೂಗಿನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಪ್ರಕಟಿಸಲು ತಕ್ಕಮಟ್ಟಿನ ಅರಿವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು; ಆದರೆ ಒಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ ಗಬ್ರಿಯೇಲನ ವಿವರಣೆ ಸಾರಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಪ್ರಕಾಶದ ಕೆಲವು ಅಂಶಗಳನ್ನು ಅವರು ತಿರಸ್ಕರಿಸಲು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು.

ಗಬ್ರಿಯೇಲನು ದಾನಿಯೇಲನಿಗೆ “ವಿಷಯ” ಮತ್ತು “ದರ್ಶನ”ವೆಂದು ನಿರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಆ ಎರಡು ದರ್ಶನಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಬೇಕೆಂದು (ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಬೇಕೆಂದು) ಬೋಧಿಸಿದ್ದನು; ಮತ್ತು ಆ ಉಪದೇಶದ ಪರಿಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ, “ಏಳು ಕಾಲಗಳು” ಎಂಬದರ ಸಂಕೇತವಾದ ಎಪ್ಪತ್ತು ವಾರಗಳೂ ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರು ನೂರು ವರ್ಷಗಳೂ ಪರಸ್ಪರ ಹೊಂದಿರುವ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಾಗ, ಇದೇ ದಾನಿಯೇಲನ ವಿಶೇಷ ಭಾರವಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ ನಮಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತಾರೆ.

“ಏಳು ಕಾಲಗಳನ್ನು” ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂ ತಳ್ಳಿಹಾಕಿದ್ದರಿಂದ, ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರು ನೂರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮೊದಲ ನಾಲ್ಕು ನೂರು ತೊಂಬತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಅವಧಿಯು, ಮೋಶೆಯು “ಅವನ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಕಲಹ” ಎಂದು ಗುರುತಿಸುವ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಬಂಡಾಯವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ಗ್ರಹಿಸಲಾರದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತರು.

ವಾರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿದ ಶಿಲುಬೆಗೆರೆಯಲ್ಪಡುವಿಕೆ ಕೇವಲ ದಿನಾಂಕವನ್ನು ಸೂಚಿಸಿದಷ್ಟಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ರಕ್ತದ ಮೂಲಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲನ ಅವಿಧೇಯತೆಯೊಂದಿಗೆ ಕ್ರಿಸ್ತನ ವಿವಾದದ ನಿಖರ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದುವನ್ನೇ ಗುರುತಿಸಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ಗುರುತಿಸದಂತೆ ಕೂಡ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರು. ಶಿಲುಬೆಯಲ್ಲಿ ಅನೇಕರಿಗಾಗಿ ಸುರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಆತನ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ರಕ್ತವೇ, ಲೇವ್ಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಮತ್ತು ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಅಧ್ಯಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ಸಹ ದೃಢಪಡಿಸುತ್ತಿತ್ತು ಎಂಬ ಸಂಗತಿಗೆ ಅವರು ಕುರುಡರಾಗಿದ್ದರು.

ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ಯರು ತಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು; ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು “ಯೆಹೋವನು ಹೇಳಿದದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ನಾವು ಮಾಡುತ್ತೇವೆ” ಎಂಬ ತಮ್ಮ ಘೋಷಣೆಯೆಂದು ನಿರ್ವಚಿಸಿದರು; ಆದರೆ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಒಡಂಬಡಿಕೆಗೆ ಅವನ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವು ಹೃದಯದ ಮೇಲೆ ಬರೆಯಲ್ಪಡಬೇಕೆಂಬ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇದ್ದಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರಿಯದೆ ಇದ್ದರು. ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ನಿಯಮಗಳ ಕುರಿತು ಅವರ ಫರಿಸಾಯಿಕ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವೇ ಅವರಿಗೆ ನಿಜವಾದ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೂ ಅಂಗೀಕರಿಸುವುದಕ್ಕೂ ಅಡ್ಡಿಯಾಯಿತು.

ಆಧುನಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲನು ವಾರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕ್ರೂಶಿನ ರಕ್ತವನ್ನು ಅಂಥ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಿದ್ದಾನೆ; ಅದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಮೆಸ್ಸೀಯನನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ, ತಮಗೆ ಕೈಸರನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ರಾಜನಿಲ್ಲವೆಂದು ಘೋಷಿಸಿದ ಪುರಾತನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಮೇಲೆ ಬಂದಿದ್ದ ಅದೇ ಅಂಧತ್ವವು ಆಧುನಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಮೇಲೆಯೂ ಬಂದಿದೆ.

ಆಧುನಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲು, ಗಬ್ರಿಯೇಲನು ದಾನಿಯೇಲನಿಗೆ ನಿರೂಪಿಸಿದ ಇತಿಹಾಸವು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ದೃಢೀಕರಿಸುವುದನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವವರ ಮೇಲೆ ಬರುವ ಚದರಿಸುವಿಕೆಯನ್ನು ಸಹ ಒಳಗೊಂಡಿದೆ ಎಂಬ ಸಂಗತಿಗೆ ಕುರುಡಾಗಿದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಆ ವಚನಗಳು, ಅನ್ಯಜನರ ರೋಮವು (ಬರುವ ಪ್ರಧಾನನು) ನಗರವನ್ನೂ ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯವನ್ನೂ ನಾಶಮಾಡುವುದು ಎಂದು, ಮತ್ತು ಯುದ್ಧದ ಅಂತ್ಯದವರೆಗೆ (ಅದು ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯವನ್ನೂ ಸೈನ್ಯವನ್ನೂ ತುಳಿದುಹಾಕಿತ್ತು) “ನಿರ್ಜನತೆಗಳು” ಎಂದು ಬಹುವಚನದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಧರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು ಎಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ.

ಅನೇಕರೊಂದಿಗೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ಸ್ಥಿರಪಡಿಸಲು ಕ್ರಿಸ್ತನು ತನ್ನ ರಕ್ತವನ್ನು ಸುರಿದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ, ವಿಗ್ರಹಾರಾಧಕ ರೋಮ ಮತ್ತು ಪಾಪಾಸನ ರೋಮ ಎಂಬ ಎರಡು ಉಜ್ಜಡಗೊಳಿಸುವ ಶಕ್ತಿಗಳು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಶಿಲುಬೆಯ ಮೇಲೆ ಸುರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ರಕ್ತವೇ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಪರಲೋಕದ ಪರಿಶುದ್ಧಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ತರುವದು; ಮತ್ತು ಅದು ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರು ನೂರು ವರ್ಷಗಳ “mareh” ದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಆತನ ಕಾರ್ಯದ ಒಂದು ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ. ಆ ಇತಿಹಾಸವು, ಪರಿಶುದ್ಧಸ್ಥಳವನ್ನೂ ಸೈನ್ಯವನ್ನೂ ತುಳಿದುಹಾಕುವ ಆ ಎರಡು ಉಜ್ಜಡಗೊಳಿಸುವ ಶಕ್ತಿಗಳ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ, ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ನೂರು ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ “chazon” ದರ್ಶನದ ಇತಿಹಾಸದೊಂದಿಗೆ ನೇಯಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

ಮಿಲ್ಲರ್‌ನ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ರತ್ನಗಳಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸತ್ಯಗಳು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು, ಆದರೆ ಅವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಘೋಷಣೆ ಅಕ್ಷರಶಃ ಪುನರಾವರ್ತಿತವಾಗುವಾಗ, ಆ ರತ್ನಗಳನ್ನೇ “ಧೂಳು ತೂತು ಹಾಕುವ ಮನುಷ್ಯನು” ಹೊಸದಾದ, ಇನ್ನಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯೊಳಗೆ ಹಾಕುವನು; ಆಗ ಅವು ಮೊದಲಿಗೆ ಇದ್ದುದಕ್ಕಿಂತ ಹತ್ತುಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಹೊಳೆಯುವವು. ಅವು ಅಂತಿಮ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಘೋಷಣೆಯ ಸಂದೇಶದ ಪರೀಕ್ಷೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ಆ ರತ್ನಗಳನ್ನು ಹಬಕ್ಕೂಕನು ಪ್ರವಾದಿಸಿದ ಇಬ್ಬರು ಸಾಕ್ಷಿಗಳು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಫಲಕಗಳೆಂದು ಗುರುತಿಸಿದ್ದರು. 1843 ಮತ್ತು 1850ರ ಪಯನಿಯರ್ ಚಾರ್ಟ್‌ಗಳ ಎರಡು ಫಲಕಗಳನ್ನು “ಸಾಲಿನ ಮೇಲೆ ಸಾಲು” ಒಂದರ ಮೇಲೊಂದು ಇಡಲಾಗುವಾಗ, ಮಿಲ್ಲರ್‌ನ ರತ್ನಗಳು ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ; ಮತ್ತು ಹೀಗೆ ಮಾಡುವುದರ ಮೂಲಕ ಆ ರತ್ನಗಳು ಅಂತಿಮ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಘೋಷಣೆಯ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ.

ಎರಡು ಚಾರ್ಟ್‌ಗಳ ಮೇಲಿರುವ ಸತ್ಯಗಳ ಬಹುಪಾಲು 1844 ರ ಮೊದಲು ನೆರವೇರಿದ ಪ್ರವಾದನೆಗಳನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತವೆ; ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ದಾನಿಯೇಲನು ಏಳು ಮತ್ತು ಎಂಟು ಅಧ್ಯಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುವ ಮೃಗಗಳ ಗುರುತಿಸುವಿಕೆ. ದಾನಿಯೇಲನು ಎರಡು ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿನ ಪ್ರತಿಮೆಯೂ ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ದರ್ಶನವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವುದು ರೋಮವೇ ಅಥವಾ ಆಂತಿಯೋಕಸ್ ಎಪಿಫಾನೆಸ್‌ನೋ ಎಂಬ ವಿಚಾರದ ಮೇಲಿನ ವಾದವೂ ಅಲ್ಲಿ ಇದೆ. ಮೊದಲ ನಿರಾಶೆಯೂ ಹಬಕ್ಕೂಕನ ತಡಕಾಲವೂ ಹಾಗೂ ಹತ್ತು ಕನ್ಯೆಯರ ತಡಕಾಲವೂ ಅಲ್ಲಿ ಇದೆ. ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಆಗಮನವೂ ಅಲ್ಲಿ ಇದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಪರಲೋಕದ ಪವಿತ್ರಾಲಯವೂ ಇದೆ. ಪೇಗನಿಸಂನ ಸಂಕೇತವಾಗಿ “ನಿತ್ಯ”ವೂ ಅಲ್ಲಿ ಇದೆ. ಮತ್ತು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿಯೂ, ಇಸ್ಲಾಂನ ಮೂರು ಅಯ್ಯೋಗಳೂ ಅಲ್ಲಿ ఉన్నాయి. ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿದಾಗ, ಯೆಹೂದ ಕುಲದ ಸಿಂಹವು ಒಂದು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಸತ್ಯವನ್ನು ಮುದ್ರೆಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿದಾಗ ಸಂಭವಿಸುವ “ಜ್ಞಾನದ ಹೆಚ್ಚಳ”ದ ಒಂದು ಚಿತ್ರಣವನ್ನು ಆ ಚಾರ್ಟ್‌ಗಳು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ.

1798ರಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮುದ್ರೆಯು ತೆಗೆಯಲ್ಪಟ್ಟು ಪ್ರಕಾಶಿತವಾದ ಪ್ರವಾದಿಕ ಜ್ಞಾನದ ಸಂಕೇತವಾಗಿದ್ದ ಉಲಾಯಿ ನದಿಯ ದರ್ಶನದ ಕುರಿತು ನಮ್ಮ ಪರಿಶೀಲನೆಯನ್ನು ಮುಕ್ತಾಯದತ್ತ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತಿರುವಾಗ, ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್‌ನ ಕನಸಿನ ಹೊಸದು, ದೊಡ್ಡದು ಆದ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಲ್ಲಿ ರತ್ನಗಳಾಗಿ ಕೂಡಿಬಂದ ಆ ವೃದ್ಧಿಗೊಂಡ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಅವರ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಅಪೂರ್ಣವಾಗಿದ್ದ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ನಾವು ಮರುಪರಿಶೀಲಿಸುವೆವು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಮಿಲ್ಲರೈಟರು ಜೀವಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಇತಿಹಾಸಕಾಲದ ಕಾರಣದಿಂದ ಅಪೂರ್ಣ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೇ ಉಳಿದವು; ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು, ಮೂರನೇ ದೂತನ ಪ್ರಗತಿಶೀಲ ಬೆಳಕಿಗೆ ಅನುಸರಿಸಿ ನಡೆಯಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದವರ ಅವಿಧೇಯತೆಯಿಂದ ಅಪೂರ್ಣವಾಗಿಯೇ ಉಳಿದವು.

ಮುಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಈ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತೇವೆ.