ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕ - ಎಂಭತ್ತ್ನಾಲ್ಕು

ಸತ್ಯವು ಇಬ್ಬರು ಅಥವಾ ಮೂವರ ಸಾಕ್ಷಿಯ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲನು ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ ನಾಲ್ಕು ಅಸಹ್ಯಕರ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಲವೋದಿಕೀಯ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಮ್‌ನ ನಾಲ್ಕು ತಲೆಮಾರುಗಳಾಗಿ ಅನ್ವಯಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಅನೇಕ ಸಾಕ್ಷಿಗಳು ಇವೆ. ಹಿಂದಿನ ಲೇಖನಗಳಲ್ಲಿ, ಪ್ರಕಟನೆ ಗ್ರಂಥದ ಎರಡನೇ ಮತ್ತು ಮೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯಗಳಲ್ಲಿನ ಏಳು ಸಭೆಗಳು ಅಪೋಸ್ತಲರ ಕಾಲದಿಂದ ಲೋಕದ ಅಂತ್ಯದವರೆಗೆ ಆಧುನಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಮೋಶೆಯ ಕಾಲದಿಂದ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಕಾಲದವರೆಗೆ ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬುದು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು.

ಎಫೆಸದ ಸಭೆಯು ಆರಂಭಿಕ ಕ್ರೈಸ್ತ ಸಭೆಯನ್ನೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಮೋಶೆಯ ಕಾಲದಿಂದ ನ್ಯಾಯಾಧಿಪತಿಗಳ ಕಾಲದವರೆಗೆ ಇರುವ ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು. ಸ್ಮುರ್ನದ ಸಭೆಯು ಶಿಷ್ಯರ ಕಾಲದಿಂದ ರೋಮನ್ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟೀನ್‌ನ ಕಾಲದವರೆಗೆ ನಡೆದ ಹಿಂಸೆಯ ಅವಧಿಯನ್ನೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಸರಿಯಾದುದನ್ನೇ ಮಾಡಿದ ನ್ಯಾಯಾಧಿಪತಿಗಳ ಅವಧಿಯನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು. ಪರ್ಗಮದ ಸಭೆಯು ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟೀನ್‌ನಿಂದ ಕ್ರಿ.ಶ. 538ರಲ್ಲಿ ಪಾಪಾಸಿಯವರೆಗೆ ಇರುವ ರಾಜಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಅವಧಿಯನ್ನೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲು ದೇವರನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ ಒಬ್ಬ ಅರಸನನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಕಾಲವನ್ನೂ, ತಮ್ಮ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿದ್ದ ಅನ್ಯಜನಾಂಗ ರಾಜ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ರಾಜಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಅವಧಿಯನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು. ಯೆಜೆಬೆಲಳಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನಾಲ್ಕನೆಯ ಸಭೆಯಾದ ತುವತೀರದ ಸಭೆಯು ಕ್ರಿ.ಶ. 538ರಿಂದ 1798ರವರೆಗೆ ಇರುವ ಪಾಪಾಸಿಯ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಅವಧಿಯನ್ನೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಬಾಬೆಲಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷದ ಬಂಧನವನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು.

ಆ ನಾಲ್ಕು ಸಭೆಗಳು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ನಾಲ್ಕು ತಲೆಮಾರುಗಳನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ; ಮತ್ತು ಎಜೆಕಿಯೇಲನ ನಾಲ್ಕು ಅಸಹ್ಯಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಆ ನಾಲ್ಕು ತಲೆಮಾರುಗಳಿಗೆ ಅನ್ವಯಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತವೆ. 1863ರ ದಂಗೆ, ಆರೋನನ ಚಿನ್ನದ ಕರುದ ದಂಗೆಯ ಮೂಲಕ ಚಿತ್ರಿತಗೊಂಡ ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಮೊದಲ ತಲೆಮಾರಿನಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಮೊದಲ ತಲೆಮಾರಿನಲ್ಲಿ ಎಫೆಸದ ಸಭೆಗೆ ನೀಡಲಾದ ಸಲಹೆಯು ಸೇರಿದೆ; ಅದರಲ್ಲಿ ದೇವರ ಜನರು ತಮ್ಮ ಮೊದಲ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಟ್ಟು ತಮ್ಮ ಮೊದಲ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಬೇಕಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. 1863ರಲ್ಲಿ, ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್‌ನ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮೊದಲ ಪ್ರೀತಿ (ಅಡಿಪಾಯದ ಸತ್ಯಗಳು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ “ಏಳು ಕಾಲಗಳು”) ಬದಿಗಿಡಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಮತ್ತು ದೇವರ ಜನರು ಹಿಂದಿರುಗುವಂತೆ ಸಲಹೆ ಪಡೆಯಿದರು.

ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳು ಯಿರೆಮಿಯನು “ಪರಿಹಾಸಕರ ಸಭೆ” ಎಂದು ಕರೆದಿದ್ದ ಧರ್ಮಭ್ರಷ್ಟ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಾಂಟ್‌ತೆಯೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಿದರು; ಮತ್ತು ದರ್ಶನವು ಬರುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಅವರು ಸಹನೆಯೊಂದಿಗೆ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದರು, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಬಂದಾಗ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. “ಪರಿಹಾಸಕರ ಸಭೆ”ಯು ಯೆರೋಬೋವಾಮನ ಕಪಟಾರಾಧನೆಯ ಮೇಲೆ ಗದರಿಕೆಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದ ಯೆಹೂದದ ಪ್ರವಾದಿಗೆ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿದ ವೃದ್ಧ ಪ್ರವಾದಿಯಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.

ಸ್ಮಿರ್ನದ ಎರಡನೆಯ ಸಭೆಯು ಆರಂಭಿಕ ಕ್ರೈಸ್ತ ಸಭೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಹಿಂಸೆಯ ಕಾಲವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು; ಅದು ನಿಜವಾದ ಶಹೀದರನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದಲ್ಲದೆ, ಪವಿತ್ರತೆಯಿಗಿಂತ ಕಡಿಮೆಯಾದ ಉದ್ದೇಶಗಳಿಂದ ತಾವೇ ತಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಹಿಂಸೆಯನ್ನು ತರಿಸಿಕೊಂಡ ಕೆಲವರನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು. ಅದು ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಸರಿಯೆಂದು ತೋರಿದದ್ದನ್ನೇ ಮಾಡಿದ ನ್ಯಾಯಾಧಿಪತಿಗಳ ಕಾಲವನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು. 1888ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾದ ಬಂಡಾಯದ ತಲೆಮಾರಿನವರು, ಪ್ರವಾದನೆಯ ಆತ್ಮದ ವಿರುದ್ಧ, ಆ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಆಯ್ಕೆಯಾದ ದೂತರ ವಿರುದ್ಧ, ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನ ವಿರುದ್ಧದ ಹಿಂಸೆಯ ಒಂದು ಕಾಲವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದರು. ಅದು ಲಾವೋದಿಕಾಯದ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಪ್ರಾಚೀನ ಪುರುಷರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಸರಿಯೆಂದು ತೋರಿದದ್ದನ್ನೇ ಮಾಡಲು ಆಯ್ದುಕೊಂಡ ಕಾಲವನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿತು; ಇದಕ್ಕೆ ಕೆಲೋಗ್, ಪ್ರೆಸ್ಕಾಟ್ ಮತ್ತು ಡ್ಯಾನಿಯೆಲ್ಸ್ ಮೊದಲಾದವರು ಸಾಕ್ಷಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿದ್ದ ನಂಬಿಗಸ್ತ ಕೆಲವರು ತಮ್ಮನ್ನು ಯೆಹೂದ್ಯರೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದರೂ ಯೆಹೂದ್ಯರಲ್ಲದ ಒಂದು ವರ್ಗದವರೊಂದಿಗೆ ಮಾರಕವಾದ ಆತ್ಮಿಕ ಸಮರದಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ನಾಯಕತ್ವದ ಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ, ಅವರು ಸೈತಾನನ ಸಭೆಗೆ ಸೇರಿದವರಾಗಿದ್ದರು; ಇದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್, ಕೆಲವರು “ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಹೊರಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟ ದೇವದೂತರಿಂದ” ನಡೆಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂದು ಗುರುತಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ತಾವು ಜ್ಞಾನಿಗಳೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡರೂ, ಮೂರ್ಖರಾಗಿದ್ದರು. ಆ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನಿಗಳ ಮೇಲೆ ಯಾವ ದಂಡನೆಯೂ ಇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ಮರಣದವರೆಗೂ ನಂಬಿಗಸ್ತರಾಗಿರಬೇಕೆಂಬ ಉತ್ತೇಜನ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. 1915ರಲ್ಲಿ, ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ ಅವರು ಉಚ್ಚರಿಸಿದ ಅಂತಿಮ ಮಾತುಗಳು, “ನಾನು ಯಾರನ್ನು ನಂಬಿದ್ದೇನೋ ಅವರನ್ನು ಬಲ್ಲೆನು,” ಎಂಬುವಾಗಿದ್ದವು; ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಮರಣದವರೆಗೂ ನಂಬಿಗಸ್ತಳಾಗಿದ್ದರು.

ಪೆರ್ಗಮೋಸದ ಸಭೆಯು, ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಕಾಂಸ್ಟಂಟೈನ್‌ನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ದೋಷಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದ, ಪೈಗನಿಸಂ ಮತ್ತು ಕ್ರೈಸ್ತಧರ್ಮಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದ ರಾಜಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು; ಹಾಗೆಯೇ ಅರಸರ ಇತಿಹಾಸದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿದ ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ರಾಜಿಯನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು. ಅದು ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ದೋಷಗಳ ಮಿಶ್ರಣವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು; ಅಂಥ ಮಿಶ್ರಣವು ದೋಷವನ್ನೇ ಉಂಟುಮಾಡಬಲ್ಲದು. ಅದನ್ನು 1919ರ ಬೈಬಲ್ ಸಮ್ಮೇಳನವು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು; ಅಲ್ಲಿ “The Doctrine of Christ” ಎಂಬ ಪುಸ್ತಕದ ಪ್ರಕಟಣೆಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು, ಇದು ಧರ್ಮಭ್ರಷ್ಟ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಾಂಟ್ ಮತದ ಸುಳ್ಳು ಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸಮೀಪವಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವಂತ ಆದ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್ ಸಂದೇಶವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ನಡೆಯಿತು. ಆದ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಮೂರನೇ ತಲೆಮಾರಿನಲ್ಲಿಯೇ ಸತ್ಯದ ಮಹಾ ರಾಜಿಗಳು ಸಂಭವಿಸಿದವು.

1919ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾದ ಆ ಪೀಳಿಗೆಯಲ್ಲಿಯೇ, ಚರ್ಚ್‌ವು ಚರ್ಚ್ ಮ್ಯಾನುಯಲ್ ಅನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದ ಸಂಧಾನವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿತು. 1919ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾದ ಆ ಪೀಳಿಗೆಯಲ್ಲಿಯೇ, ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಎರಡೂ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಾನ್ಯತಾಪಡೆಯುವ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದ ಸಂಧಾನವನ್ನು ಚರ್ಚ್ ಆರಂಭಿಸಿತು. ಅದೇ ಪೀಳಿಗೆಯಲ್ಲಿಯೇ, ಆಧುನಿಕ ಕ್ಯಾಥೊಲಿಕ್-ಆಧಾರಿತ ಬೈಬಲ್‌ಗಳ ಕಡೆಗಿನ ಹೆಜ್ಜೆ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಅದೇ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿಯೇ, ನಾಯಕತ್ವವು ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಕ್ರೈಸ್ತವಿರೋಧಿಯಾಗಿದ್ದ ಆಡಳಿತಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ತೋರಿದ ಸಮ್ಮತಿ ಸಂಭವಿಸಿತು.

ಅಮೆರಿಕದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿನ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಾಣಾಂತಿಕ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಕಡ್ಡಾಯ ಸೇನಾ ನೇಮಕವಾಗಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಸಭೆಯ ಯುವಕರಿಗೆ ಉತ್ತಮ ಫಲಿತಾಂಶ ದೊರಕಲೆಂಬ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ, ಲಾವೋಡಿಕೀಯ ನಾಯಕತ್ವವು ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನಗಳ ಸರ್ಕಾರದೊಂದಿಗೆ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದಾಗ, ಆ ಆಚರಣೆ ನಾಗರಿಕ ಯುದ್ಧದ ಕಾಲದಲ್ಲೇ ತನ್ನ ಶೈಶವಾವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಜನ್ಮ ತಾಳಿತು; ಮತ್ತು ಪ್ರಥಮ ವಿಶ್ವಯುದ್ಧದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿಯೂ ಅದೇ ಮತ್ತೆ ಪುನರಾವರ್ತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಆಗ ಜನರಲ್ ಕಾನ್ಫರೆನ್ಸ್ ಅಧ್ಯಕ್ಷನಾದ ಎ. ಜಿ. ಡಾನಿಯೆಲ್ಸ್ ಅವರು ಜರ್ಮನ್ ಸರ್ಕಾರದೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕ ಹೊಂದಿ, ಜರ್ಮನಿಯು ಯುವಕರನ್ನು ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ಸೇನೆಗೆ ಸೇರಿಸಿ, ಸೈನ್ಯದಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಮಾಡಲು, ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಧರಿಸಲು, ಮತ್ತು ಸಬ್ಬತ್ ದಿನವನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ಇರುವಂತೆ ಬಲಾತ್ಕರಿಸುವುದಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಅನುಮೋದನೆಯನ್ನು ನೀಡಿದರು. ಡಾನಿಯೆಲ್ಸ್ ಅವರ ಆ ಕ್ರಮವು ಒಂದು ವಿಭಜನೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿತು; ಅದರ ಫಲವಾಗಿ ಇಂದಿನವರೆಗೂ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವ ಸೆವೆಂತ್-ಡೇ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್ ರಿಫಾರ್ಮ್ ಚಳುವಳಿಯ ವಿವಿಧ ಉಪಶಾಖೆಗಳು ಉದ್ಭವಿಸಿದವು.

ಆ ರಾಜಿ ಹಿಟ್ಲರ್‌ನ ನಾಜಿ ಜರ್ಮನಿಯೊಂದಿಗೆಯೂ ಮುಂದುವರಿಯಿತು; ಅದರ ನಂತರ ಸೋವಿಯತ್ ಒಕ್ಕೂಟವನ್ನು ರಚಿಸಿದ್ದ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳೊಂದಿಗೂ ಮುಂದುವರಿಯಿತು; ಮತ್ತು ಇಂದಿಗೂ ಚೀನಾಂತಹ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಅದು ಇನ್ನೂ ಸಮರ್ಥಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದೆ. ರಾಜ್ಯಕಾರ್ಯದೊಂದಿಗೆ ತನ್ನ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿ ಮೂರನೇ ತಲೆಮಾರಿನ ರಾಜಿ, ಪೆರ್ಗಮೋಸದ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಕೇತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ, ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ರಾಜರ ಮತ್ತು ಕಾನ್ಸ್ಟಂಟೀನ್‌ನ ರಾಜಿಯಿಂದ ಪೂರ್ವರೂಪಿತವಾಗಿತ್ತು. ಆ ಅವಧಿಯು, ಪ್ರೆಸ್ಕಾಟ್ ಅವರ “The Doctrine of Christ” ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಸುರಕ್ಷತೆ ಎಂಬ ಸುಳ್ಳು ಸುವಾರ್ತೆಯೊಂದಿಗೆ ಅದರ ಸಭಾ-ಆಡಳಿತದ ರಾಜಿಯನ್ನೂ ಸಹ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು.

ವೇಶ್ಯಾಗಾಮಿತ್ವವು, ಭ್ರಷ್ಟ ಸರ್ಕಾರಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಕಾರ್ಯಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ, ನಾಜಿ ಜರ್ಮನಿ ಮತ್ತು ಸೋವಿಯತ್ ಯೂನಿಯನ್ ಮುಂತಾದ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ತಮಗೆ ತಾವೇ ಹೊಂದಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಜನರಲ್ ಕಾನ್ಫರೆನ್ಸ್ ಕೈಗೊಂಡ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ; ಇದೇ ವೇಳೆ, ತಾವು ಸೇർന്നಿದ್ದ ವಿವಿಧ ಆಳ್ವಿಕೆಗಳಿಂದ ಹಿಂಸೆ ಅನುಭವಿಸಿದ್ದ ಆ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿನ ನಿಷ್ಠಾವಂತರನ್ನು ಅವರು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ವಿಗ್ರಹಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆಹಾರವು, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯ ಎರಡರಲ್ಲಿಯೂ ಭ್ರಷ್ಟ ವಿಧಾನಗಳ ಮಾರ್ಗಸೂಚಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಆಡಳಿತಕ್ಕೊಳಗಾಗುವುದಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಲಾವೋದಿಕೀಯ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಆಗಾಗಲೇ ದೃಢವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದ್ದ ಅಧರ್ಮಭ್ರಷ್ಟ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಾಂಟಿಸಂ ಮತ್ತು ಕ್ಯಾಥೋಲಿಕಧರ್ಮದ ಸುಳ್ಳು ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು.

ಯೇಸು ಮೂರನೇ ಪೀಳಿಗೆಯ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಅದರ ಆರಂಭದಂತೆಲೇ ಚಿತ್ರಿಸಿದರು; ಏಕೆಂದರೆ 1957ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ *Questions on Doctrine* ಎಂಬ ಪುಸ್ತಕದ ಪ್ರಕಟಣೆಯ ಮೂಲಕ ಅವರು ನಾಲ್ಕನೇ ಪೀಳಿಗೆಯ ಆಗಮನವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದರು. ಆ ಪುಸ್ತಕವು ಸತ್ಯದ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಭ್ರಷ್ಟ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಾಂಟಿಸಂ ಹಾಗೂ ಕ್ಯಾಥೊಲಿಕಿಸಂನ ತಪ್ಪಾದ ಕಲ್ಪನೆಗಳ ನಡುವೆ ಇರುವ ರಕ್ಷಣೆಯ ಮೂಲಭೂತ ಭೇದವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿತು. ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿಯೂ ಆ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ತಪ್ಪಾದ ಬೋಧನೆಗಳಿವೆ; ಆದರೆ ಮೂಲತಃ ಅದು, ದ್ವಿತೀಯ ಆಗಮನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿತನಾಗುವ ತನಕ, ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ಜಯಶೀಲ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸುವುದು ಅಸಾಧ್ಯವೆಂದು ಬೋಧಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಪುಸ್ತಕವು ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಪ್ರಾಚೀನ ಪುರುಷರು ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಪೀಳಿಗೆಯ ಆರಂಭವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿತು. ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬರುವ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಭಾನುವಾರದ ಆರಾಧನೆಯನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಲು ಲವೊದಿಕೀಯ ಆದ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್ ಸಭೆಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡುವ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಧಾರ್ಮಿಕ ಅಂಶಗಳು ಆಗಲೇ ಬಂದಿದ್ದವು.

ಎಜಿಕಿಯೇಲನ ನಾಲ್ಕನೆಯ ಅಸಹ್ಯಕೃತ್ಯವು, ಒಂಬತ್ತನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸಿಷ್ಠರಾದ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯೆಯವರು ತಮ್ಮ ನೆತ್ತಿಗಳ ಮೇಲೆ ಮುದ್ರೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ, ನಾಶಮಾಡುವ ದೂತರು ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಆರಂಭಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ತಕ್ಷಣವೇ ಮೊದಲು ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ದರ್ಶನವು ಎಂಟನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮೊದಲ ವಚನದಲ್ಲಿ, ಆರನೆಯ ವರ್ಷದ ಆರನೆಯ ತಿಂಗಳ ಐದನೆಯ ದಿನದಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುವವರ ಮೇಲೆ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಜಾರಿಯು ಸಂಭವಿಸುವದಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚಿನ ದಿನವೇ ಈ ದರ್ಶನವು ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ; ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುವುದು ಪಾಪಪೀಠದ ಅಧಿಕಾರದ ಗುರುತು ಆಗಿದ್ದು, ಅವನ ಹೆಸರಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯು “666” ಆಗಿದೆ.

ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಮುದ್ರಾಕಾರ್ಯದ ಕಾರ್ಯವು 2001ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11ರಂದು ಇಸ್ಲಾಂನ ಮೂರನೆಯ ಕಷ್ಟದ ಮೂಲಕ ಭೂಮಿಯ ಮೃಗದ ಮೇಲೆ ನಡೆಸಲ್ಪಟ್ಟ ದಾಳಿಯೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಆ ದಾಳಿಯು ಜನಾಂಗಗಳನ್ನು ಕೋಪಗೊಂಡುವಂತೆ ಮಾಡಿತು ಮತ್ತು ತಡಮಳೆಯ ಆಗಮನವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿತು. ಆದರೆ ತಡಮಳೆಯನ್ನು, ಇಸ್ಲಾಂನ ಮೂರು ಕಷ್ಟಗಳು ಅಡಿಪಾಯದ ಸತ್ಯವೆಂದು ನೋಡುವಂತೆ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಅಡಿಪಾಯಗಳ ಕಡೆಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿ ನಡೆಸಲ್ಪಡುವವರೇ ಗುರುತಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಯೆರೇಮಿಯನು “ವಿಶ್ರಾಂತಿ” ಎಂದು ಗುರುತಿಸುವ (ಅದೇ ತಡಮಳೆಯಾಗಿದೆ) ಹಳೆಯ ಮಾರ್ಗಗಳ ಕಡೆಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿ ನಡೆಸಲ್ಪಟ್ಟವರು, ಮೂರನೆಯ ಕಷ್ಟದ ಕಹಳೆಯನ್ನು ಊದುವ ಕಾವಲುಗಾರರಾಗುವರೋ, ಇಲ್ಲವೆ ಕಹಳೆಯ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕಿವಿಗೊಡಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದವರಾಗಿ, ಹೀಗಾಗಿ ಹಳೆಯ ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವುದನ್ನೇ ತಿರಸ್ಕರಿಸುವವರಾಗುವರೋ ಆಗಿದ್ದರು.

ನಂತರ ಅವರು 1863ರ ತಮ್ಮ ಪಿತರ ಬಂಡಾಯದ ಪಾಪದಿಂದ ಪರೀಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು. ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಕ್ರಿಸ್ತನ ನೀತಿತ್ವದ ಸಂದೇಶವೊಂದು ಬಂತು; ಅದು “ಸತ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ನೀತೀಕರಣೆ” ಆಗಿತ್ತು. ಅದು ಜೋನ್ಸ್ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಗನರ್‌ರ ಲವೊದಿಕೀಯ ಸಂದೇಶವಾಗಿತ್ತು; ಮತ್ತು ಅದು “ನಾಲ್ಕು ಗಾಳಿಗಳಿಂದ” ಬಂದ ಸತ್ತ ಒಣ ಎಲುಬುಗಳಿಗೆ ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲನ ಸಂದೇಶವಾಗಿತ್ತು; ಆ “ನಾಲ್ಕು ಗಾಳಿಗಳು” ಮೂರನೆಯ ಕೇಡಿನ ಇಸ್ಲಾಂನ ಸಂಕೇತವಾಗಿವೆ (ಬಿಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಯತ್ನಿಸುವ “ಕೋಪಗೊಂಡ ಕುದುರೆ”). ನಂತರ ಆ ನಂಬಿಗಸ್ತ ಕೆಲವರು 1888ರ ತಮ್ಮ ಪಿತರ ಬಂಡಾಯದ ಪಾಪದಿಂದ ಪರೀಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು; ಆಗ ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್ ನಗರದ ಮಹಾ ಕಟ್ಟಡಗಳು ಕೆಡವಲ್ಪಟ್ಟ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಣೆ ಹದಿನೆಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ದೂತನು ಇಳಿದುಬಂದನು, ಮತ್ತು ಪ್ರಕಟಣೆ ಅಧ್ಯಾಯ 18, ವಚನಗಳು 1ರಿಂದ 3ರವರೆಗೆ ನೆರವೇರಿತು.

ನಂತರ ಅವರು ಅಂತ್ಯಮಳೆಯ ಸಂದೇಶದ ಗುರುತಿನ ಮೂಲಕ ಪರೀಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು. ಅಂತ್ಯಮಳೆ ದೇವರ ಶಕ್ತಿಯು ಹಿಂದಿನ ಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾದಂತೆ ಅದರ ಒಂದು ವ್ಯಕ್ತೀಕರಣವಾಗಿತ್ತೇ, ಅಥವಾ ದೇವರ ಶಕ್ತಿಯ ವ್ಯಕ್ತೀಕರಣಗಳು ಕೇವಲ ಭೂತಕಾಲದಲ್ಲೇ ಆಗಿದ್ದವೆಯೇ? 1919ರಲ್ಲಿ ಅವರ ಪಿತೃಗಳ ದ್ರೋಹದ ದ್ರೋಹದ ಮೂಲಕ ಆಗ ವಿಶ್ವಾಸನಿಷ್ಠರಾದ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು. ಆ ಮೂರು ಪರೀಕ್ಷೆಗಳ ಮೂಲಕ ವಿಶ್ವಾಸನಿಷ್ಠರಾದ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರು ಹೇಗೆ ದಾಟಿಹೋಗುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದೇ, ಅವರು ತಮ್ಮ ನೆತ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ದೇವರ ಮುದ್ರೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವರೋ, ಅಥವಾ ಲವೋದಿಕೀಯ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಹಿರಿಯರೊಂದಿಗೆ ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಿರುವವರಾಗಿ ತಾವು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವರೋ ಎಂಬುದನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತದೆ.

ಲವೊದಿಕೀಯ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ನಾಲ್ಕು ತಲೆಮಾರುಗಳ ಎಲ್ಲ ಬಂಡಾಯಗಳಿಗೂ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11, 2001ರಲ್ಲಿ ಅವುಗಳ ಪ್ರತಿರೂಪ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಯೆಶಾಯನು “ಪೂರ್ವಗಾಳಿಯ ದಿನ”ವೆಂದು ಗುರುತಿಸಿದ ಆ ದಿನಾಂಕವು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತಿನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಮೊಹರುಹಾಕುವ ಕಾಲದ ಆರಂಭವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಮೊಹರುಹಾಕುವ ಕಾಲವು ಒಂದು ಅವಧಿಯಾಗಿದೆ. ಆ ಅವಧಿಯ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಅದರ ಆರಂಭದ ಮೂಲಕವೇ ದೃಷ್ಟಾಂತಗೊಳಿಸಲಾಗಿದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಯೇಸು ಯಾವ ವಿಷಯದ ಅಂತ್ಯವನ್ನೂ ಯಾವಾಗಲೂ ಅದರ ಆರಂಭದ ಮೂಲಕವೇ ದೃಷ್ಟಾಂತಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮೊಹರುಹಾಕುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಅಂತಿಮ ಚಲನೆಗಳಲ್ಲಿ, ಆ ಅವಧಿಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಪುನರಾವರ್ತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ.

2001ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11ರಂದು, ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲನ ನಾಲ್ಕು ಅಸಹ್ಯಕರ ಕೃತ್ಯಗಳಿಂದಲೂ ಪ್ರಕಟನೆ ಗ್ರಂಥದ ಎರಡನೇ ಮತ್ತು ಮೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯಗಳ ಮೊದಲ ನಾಲ್ಕು ಸಭೆಗಳ ಮೂಲಕವೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಲವೊದಿಕೇಯ ಅಧ್ವೆಂಟಿಸಂನ ದಂಗೆಕೋರರು ವಿಫಲರಾದ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು ಬಂದವು; ಇದರಿಂದ, ತಾವು ಏಳನೇ ದಿನದ ಅಧ್ವೆಂಟಿಸ್ಟರು ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವವರಿಗಾಗಿ, ಮೃಗದ ಗುರುತಿನತ್ತವಾಗಲಿ ಅಥವಾ ದೇವರ ಮುದ್ರೆಯತ್ತವಾಗಲಿ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವ ಪರೀಕ್ಷಾ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಆರಂಭವು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.

ಲವೊದಿಕೀಯ ಆದ್ವೆಂಟಿಸಂನ ನಾಯಕತ್ವವು ತಮ್ಮದೇ ವಂಚನೆಗಳ ಕಟ್ಟುಹಗ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದಿದೆ; ಮತ್ತು ಆದ್ವೆಂಟಿಸಂ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಬರಲು ಕಾರಣವಾದ ಸುಧಾರಣಾ ಚಳವಳಿಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಂತೆ, ಹಿಂದಿನ ಸುಧಾರಣಾ ಚಳವಳಿಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದೇವರ ಶಕ್ತಿಯ ಪ್ರಕಟನೆ ಪುನರಾವರ್ತನೆಯನ್ನು ಅವರು “ಗುರುತಿಸುವುದು” ಪ್ರಾಯಶಃ ಅಸಾಧ್ಯವಾಗಿದೆ. ಪ್ರಾಚೀನ ಪುರುಷರು ಮಿಲ್ಲರ್‌ನ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳನ್ನು ನಕಲಿ ನಾಣ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ರತ್ನಗಳಿಂದ ಚದುರಿಸಿ ಮುಚ್ಚಿಹಾಕಿದರು. ಕಿಂಗ್ ಜೇಮ್ಸ್ ಬೈಬಲ್ ಎಂಬ ರತ್ನಪೆಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ಪುರಾತನ ಭಾಷೆಯ ಕಾಲಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿಹಾಕಲಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಅದರ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಪಾಪಪುರುಷನ ಪದಪ್ರಯೋಗದಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾದ ಆಧುನಿಕ ಭಾಷೆಯ ಬೈಬಲ್‌ಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಪ್ರಾಚೀನ ಪುರುಷರಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ನಂತರದ ಮಳೆಯ ಸಂದೇಶವು ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಭದ್ರತೆಯ ಸಂದೇಶವಲ್ಲ ಎಂಬ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದರೆ, ಆಗ ಹಿಂದಿನ ಪವಿತ್ರ ಇತಿಹಾಸಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ದೇವರ ಶಕ್ತಿಯ ಪ್ರಕಟಣೆಗಳೇ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಒಂದು ನೂರು ನಲವತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಮುದ್ರಾಕರಣವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವವುಗಳೆಂದು ಅವರು ಅರಿಯುವುದು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಅಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಇದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಅವರಿಗೆ ಗುರುತಿಸಲು ಕಠಿಣವಾದದ್ದು ಏನೆಂದರೆ, ಒಂದು ನೂರು ನಲವತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಮುದ್ರಾಕರಣವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ನೇರವಾಗಿ ಗುರುತಿಸುವ ಪವಿತ್ರ ಇತಿಹಾಸಗಳೇ ಮಲಾಕಿ ಅಧ್ಯಾಯ ೩ನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವ ಪವಿತ್ರ ಇತಿಹಾಸಗಳಾಗಿವೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಮಲಾಕಿ ಅಧ್ಯಾಯ ೩ವು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ದೂತನ ಆಕಸ್ಮಿಕ ಆಗಮನಕ್ಕಾಗಿ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವ ಒಬ್ಬ ದೂತನು ಯಾವಾಗಲೂ ಇರುವನೆಂದು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ದೂತನು ಪ್ರವಾದಿ ಏಲೀಯನಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು; ಅವನು ತನ್ನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸೇವೆಯ ಮೂಲಕ ಬಂದರೆ ಹೊರತು ಮಳೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ಧೈರ್ಯವಾಗಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು.

ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲನ ಎಪ್ಪತ್ತು ಹಿರಿಯರು ತಾವು ಕರ್ತನ ಮಂದಿರವೆಂದು ಮಾಡಿದ ತಮ್ಮ ಹಕ್ಕೊತ್ತಾಯವು ಆಧಾರರಹಿತವಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಅದು ತಮಗೆ ಮೀರಿ ಹೋಗಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಜನರ ಹಕ್ಕೊತ್ತಾಯವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸುವುದು ಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದವೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಿದ್ದರು; ದ್ರಾಕ್ಷಿತೋಟಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಫಲಗಳನ್ನು ತರುವವರಿಗೆ ಆ ದ್ರಾಕ್ಷಿತೋಟವನ್ನು ಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟಂತೆಯೇ. ಮೂರನೆಯ ಶಾಪದ ಸಂದೇಶ, ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸುವ ದೂತನು, ದ್ರಾಕ್ಷಿತೋಟದ ಗೀತೆ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಅವರು ತಮ್ಮ ಭರವಸೆಯನ್ನು ಇಟ್ಟಿದ್ದ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳಿಗೂ ಆಚರಣೆಗಳಿಗೂ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಸಾಕ್ಷಿ ಹೇಳುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಅವು ಉತ್ತರ ಮಳೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಬಹುತೇಕ ಅಜೇಯವಾದ ಅಡೆತಡೆಯಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತವೆ.

ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತಿನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಮುದ್ರಾಕರಣದ ಸಮಾಪ್ತಿ, ಮೂರನೆಯ ಅಯ್ಯೋದಲ್ಲಿನ ಇಸ್ಲಾಂನ ಪಾತ್ರವನ್ನು “ಗುರುತಿಸಿದ್ದೇವೆ” ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡವರಿಗಾಗಿ ಅದೇ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತದೆ. ಮಿಲ್ಲರೈಟರ ಚಳವಳಿಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದ “ಜ್ಞಾನದ ವೃದ್ಧಿ” 1798ರಲ್ಲಿ “ಏಳು ಕಾಲಗಳ” ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತಿನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಚಳವಳಿಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದ “ಜ್ಞಾನದ ವೃದ್ಧಿ” 1989ರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಂಕೇತಾತ್ಮಕ “ಏಳು ಕಾಲಗಳ” (ನೂರ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ವರ್ಷಗಳು) ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಧರ್ಮಭ್ರಷ್ಟತೆ ಕ್ರಮೇಣ ತೀವ್ರಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಆ ನೂರ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ವರ್ಷಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಲಾವೊದಿಕೀಯ ಅದ್ವೆಂಟಿಸಂ ತನ್ನ ನಾಲ್ಕನೇ ಮತ್ತು ಅಂತಿಮ ತಲೆಮಾರಿಗೆ ತಲುಪಿದೆ.

ಒಂದು ಜನಾಂಗ ಅಥವಾ ಜನರು ತಮ್ಮ ಪರೀಕ್ಷಾಕಾಲದ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ತುಂಬುವುದು ಮೂರನೇ ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕನೇ ತಲೆಮಾರಿನಲ್ಲಿಯೇ ಆಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಆ ಸಮಯವು ಈಗ ಬಂದಿದೆ. ಹಿದ್ದೆಕೆಲ್ ನದಿಯಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿನ “ಜ್ಞಾನದ ಹೆಚ್ಚಳ” ಎಂಬುದು, ಕೃಪಾಕಾಲವು ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳ್ಳುವ ತಕ್ಷಣದ ಮುನ್ನ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರಕಟನೆಯು ಮುದ್ರಾವಿಚ್ಛೇದನಗೊಳ್ಳುವಾಗ ಹೆಚ್ಚಿಸಲ್ಪಡುವ ಜ್ಞಾನವೂ ಆಗಿದೆ.

ಮುಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ನಾವು ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕದ ಕೊನೆಯ ಮೂರು ಅಧ್ಯಾಯಗಳನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವೆವು.