ಪ್ರವಾದನೆಯ ಆತ್ಮ: ತಡಮಾಡುವ ಕಾಲ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಕೂಗು

ನಮ್ಮ ಕಳೆದ ಪ್ರಸ್ತುತಿಯಲ್ಲಿ, ಮಾರ್ಚ್ 22, 1844 ಮೊದಲ ತಿಂಗಳ ಮೊದಲ ದಿನವಾಗಿದ್ದರೆ, ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22, 1844 ಏಳನೇ ತಿಂಗಳ ಹತ್ತನೇ ದಿನವಾಗುವುದು ಹೇಗೆ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಉದ್ಭವಿಸಿತು. ಮಾರ್ಚ್ 1844ರಲ್ಲಿ ಮಿಲ್ಲರೈಟರು ತಾವು 1843ರ ಅಂತ್ಯವೆಂದು ನಂಬಿದ್ದ ವಿಷಯವನ್ನು ತಪ್ಪಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಆ ನಿರಾಶೆಯ ನಂತರ, ಅವರು ಸಮಯದ ಬೈಬಲೀಯ ಗಣನೆಯನ್ನು ಮರುಪರಿಶೀಲಿಸಿದರು. ಇದನ್ನು Gerhard Damsteegt ಅವರ Foundations of the Seventh-day Adventist Message and Mission ಎಂಬ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ 89 ಮತ್ತು 92ನೇ ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅವರು 1843 ಅಂತ್ಯಗೊಂಡಿತೆಂದು ನಂಬಿದಾಗ, ತಮ್ಮ ಕಾಲಗಣನೆಯ ಅರಿವಿನ ಎರಡು ಅಂಶಗಳನ್ನು ಮರುಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ಮಾಡಿದರು: 1843ರಿಂದ 1844ಕ್ಕೆ ಆಗುವ ಬದಲಾವಣೆ, ಮತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಆರಂಭ ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ದಿನಗಳು, ಇದರಿಂದ ಅವರು ಏಳನೇ ತಿಂಗಳ ಹತ್ತನೇ ದಿನವನ್ನು ಗಣನೆ ಮಾಡಬಹುದಾಯಿತು.

ಮಾರ್ಚ್ 22ರಿಂದ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರವರೆಗೆ ಏಳು ತಿಂಗಳುಗಳಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾನು ಆಗಾಗ್ಗೆ ಒತ್ತಿಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಇದು ಏಳನೇ ತಿಂಗಳ ಚಳವಳಿಯೇ ಎಂದು ನಾನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಮಾರ್ಚ್ 22 ಮಹತ್ವದ್ದೆಂದು ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳು ನಂಬಿದ್ದರು ಎಂಬುದು ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಅದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು ಸಹಾಯಕವಾದ ಒಂದು ಸೂಚಕವಾಗಿದೆ—ಏಳು ತಿಂಗಳುಗಳ ನಂತರ ಅದು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತದೆ. ಇದು ವಾಸ್ತವಾಂಶವಾಗಿದೆ.

ನಿರಾಶೆಯೂ ತಡವಾದ ಅವಧಿಯೂ ಕಾಲಪ್ರವಾದನೆಯ ನೆರವೇರಿಕೆಗಳಾಗಿರಲಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ಅವು ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳ ತಪ್ಪುಅರ್ಥಗ್ರಹಣದ ಫಲಿತಾಂಶವಾಗಿದ್ದವು. ಅವರ ತಪ್ಪುಅರ್ಥಗ್ರಹಣವೇ ತಡವಾದ ಅವಧಿಯನ್ನೂ ನಿರಾಶೆಯನ್ನೂ ಉಂಟುಮಾಡಿತು; ತಡವಾದ ಅವಧಿಯು ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾದ ಒಂದು ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳುವ ಯಾವ ವಿಶೇಷ ಪ್ರವಾದನೆಯೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. 1843ನೇ ವರ್ಷವು ಮಾರ್ಚ್ 22, 1844ರಂದು ಕಳೆದಿಹೋಗಿದೆ ಎಂಬ ಅವರ ನಂಬಿಕೆಯೇ ಆ ನಿರಾಶೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿತು.

ಡಾಮ್ಸ್ಟೀಗ್ಟ್ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ:

ನಿನ್ನೆ ನಾವು ಮಿಲ್ಲರ್ ಆ ದಿನಾಂಕವನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದನೆಂದು ಓದಿದ್ದೇವೆ. ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಬಹುಮತವು ಆ ದಿನಾಂಕವನ್ನೇ ಗಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿತ್ತು; ಅವರ ವಿರೋಧಿಗಳೂ ಸಹ ಅದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡು, ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳು ತಪ್ಪು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಅದನ್ನು ಕಾದುನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಇದೇ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅಂಗೀಕೃತವಾಗಿದ್ದ ಅರ್ಥವಾಗಿತ್ತು. ಅದು ಕಳೆದ ನಂತರ, ಅವರು ಕಾಲಸಂಬಂಧಿ ಪ್ರವಾದನೆಗಳನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸಮೀಪವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು; ಇದುವೇ ಅವರನ್ನು ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22, 1844 ರ ಕಡೆಗೆ ನಡೆಸಿತು. ಇದು ನಿನ್ನೆ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಒಂದು ಉಲ್ಲೇಖಬಿಂದುವನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ.

ಇಂದು, ತಡವಾಗಿರುವ ಕಾಲದ ಕುರಿತು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸಮಯ ಕಳೆಯುತ್ತಾ ಪರಿಶೀಲಿಸಲು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ಇದು ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ನಾವು ಎಲೆನ್ ವೈಟ್ ಅವರ ಪ್ರಥಮ ದರ್ಶನವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ; ಅದರಲ್ಲಿ ಅವಳು, ಪರಲೋಕದ ಮಾರ್ಗದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿದ್ದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಬೆಳಕು ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಕೂಗಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ, ಮತ್ತು ನೀವು ಆ ಬೆಳಕನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿದರೆ, ಪರಲೋಕದ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳುತ್ತೀರಿ. ನಾನು ತೋರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಏನೆಂದರೆ, ಅವಳ ದರ್ಶನದಲ್ಲಿರುವ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಕೂಗು ಎರಡನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಇತಿಹಾಸವನ್ನೇ ಒಳಗೊಂಡಿದೆ.

ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ, ಆ ದರ್ಶನದಲ್ಲಿರುವ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಘೋಷವು—ಮಾರ್ಗದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿದ್ದು, ದಾರಿಯೆಲ್ಲಾ ಬೆಳಕನ್ನು ಚೆಲ್ಲುವುದು—1840ರಿಂದ 1844ರವರೆಗೆ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳುವುದರಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಯಾವುದೇ ತೊಂದರೆಯಿಲ್ಲ. ಆ ಇತಿಹಾಸದ ಚಲನಶೀಲತೆಯನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಘೋಷದ ಸ್ವತಃ ನೆರವೇರಿಕೆಯು ಆಗಸ್ಟ್ 12ರಿಂದ 17ರವರೆಗೆ, ಎಕ್ಸೆಟರ್ ಕ್ಯಾಂಪ್ ಮೀಟಿಂಗ್‌ನಲ್ಲಿ ಆ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಮಂಡಿಸಿದಾಗ ಸಂಭವಿಸಿತು; ನಂತರ ಅವರು ಆ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಸುಮಾರು ಎರಡು ತಿಂಗಳ ಕಾಲ—ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ಮತ್ತು ಅಕ್ಟೋಬರ್, ಎರಡು ತಿಂಗಳು ಮತ್ತು ಐದು ದಿನಗಳು—ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋದರು. ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ಕ್ಕೂ ಮೊದಲು, ಅವರು ಕರ್ತನ ಮರುಪ್ರತ್ಯಾಗಮನಕ್ಕಾಗಿ ಸಿದ್ಧತೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಈ ಎರಡು ತಿಂಗಳ ಅವಧಿಯೇ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಘೋಷದ ಇತಿಹಾಸವಾಗಿದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಈ ಅವಧಿಗೆ ಮುನ್ನಡೆಸಿದ ಹಂತಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದೆ ಈ ಅವಧಿಯನ್ನು ನೀವು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ, ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಘೋಷವು ಇನ್ನಷ್ಟು ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರವರೆಗೆ ಮುಂದುವರಿಯುವ ವಿಳಂಬಕಾಲದ ಇತಿಹಾಸವಾಗಿದೆ.

ಇದಾಗಿದೆ 1840ರಿಂದ 1844ರವರೆಗೆಗಿನ ಇತಿಹಾಸ. ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿ ಆತ್ಮದ ಅನೇಕ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ ನಮಗೆ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ಯಾವಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ನೀವು ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದಾಗ, ಎಲ್ಲಾ ಸಂದೇಶಗಳೂ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕಾಲಬಿಂದುವೊಂದರಲ್ಲಿ ಆಗಮಿಸಿ, ಅದರ ನಂತರ ಶಕ್ತಿಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೀವು ಅರಿಯುತ್ತೀರಿ.

ಮೊದಲ ದೂತನು ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಅಂದರೆ 1798ರಲ್ಲಿ, ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕವು ಮುದ್ರಾವಿಮೋಚಿತವಾಗಿದ್ದಾಗ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನವು ಹೆಚ್ಚಳಗೊಂಡಿದ್ದಾಗ, ಬಂದನು. ಮೊದಲ ದೂತನ ಸಂದೇಶವು ಆಗಸ್ಟ್ 11, 1840ರಂದು ಶಕ್ತಿಗೊಂಡಿತು; ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ವರ್ಷ-ದಿನ ತತ್ತ್ವವು ಸಮಸ್ತ ಲೋಕಕ್ಕೂ ದೃಢೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಇದರಿಂದ ಪ್ರಕಟನೆಯ 10ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ದೂತನು ಇಳಿದುಬಂದನು, ಇದು ಮೊದಲ ದೂತನ ಸಂದೇಶದ ಶಕ್ತಿಗೊಳಿಸುವಿಕೆಯನ್ನು ಸಂಕೇತಿಸುತ್ತದೆ.

ಎರಡನೆಯ ದೂತನು 1842ರ ಜೂನ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದನು. ನಿನ್ನೆ ನಾವು ಓದಿದ್ದು ಏನೆಂದರೆ, 1842ರ ಜೂನ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ಮಿಲ್ಲರ್ ಅವರು ಕ್ಯಾಸ್ಕೋ ಸ್ಟ್ರೀಟ್ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಎರಡನೇ ಉಪನ್ಯಾಸಮಾಲಿಕೆಯನ್ನು ನೀಡಿದರು. ಕೆಲವು ಅಪವಾದಗಳನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ, ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಂಟ್ ಸಭೆಗಳು ತಮ್ಮ ಬಾಗಿಲುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡವು. ಆದಕಾರಣ, 1842ರ ಜೂನ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶವು ಬಂದಿತು; ಏಕೆಂದರೆ ಯಾವಾಗ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಂಟ್ ಸಭೆಯಾದರೂ ಮೊದಲನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶದ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ತನ್ನ ಬಾಗಿಲನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೋ, ಆಗ ಅದು ಬಾಬಿಲೋನಿನ ಭಾಗವಾಗುತ್ತದೆ. ಎರಡನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶವು ಬಾಬಿಲೋನಿನಿಂದ ಹೊರಬರುವ ಕರೆಯಾಗಿದೆ. ಅದು ಕ್ರಮೇಣ ಮುಂದುವರಿಯುವ ಸ್ವರೂಪದಾಗಿದೆ.

ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ ನಮಗೆ ತಿಳಿಸುವದೇನೆಂದರೆ, 1842ರ ಜೂನ್‌ನಲ್ಲಿ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಾಂಟ್‌ಗಳು ತಮ್ಮ ಬಾಗಿಲುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಲು ಆರಂಭಿಸಿದ್ದರೂ, ಬಾಬಿಲೋನಿನಿಂದ ಹೊರಬರಬೇಕೆಂಬ ಕರೆಗೆ—ಅಂದರೆ ದ್ವಿತೀಯ ದೇವದೂತನ ಸಂದೇಶದ ವಿಷಯಕ್ಕೆ—ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಆರಂಭವು 1844ರ ಬೇಸಿಗೆಯವರೆಗೆ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ.

ಎರಡನೆಯ ದೇವದೂತನ ಸಂದೇಶವು 1842ರ ಜೂನ್‌ನಲ್ಲಿ ಬಂದಿತು ಮತ್ತು 1844ರ ಆಗಸ್ಟ್ 12–17ರಂದು ಎಕ್ಸೆಟರ್ ಶಿಬಿರಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಘೋಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಕೂಗುವಿಕೆಯ ಸಂದೇಶದಿಂದ ಅಧಿಕಾರಪೂರ್ಣವಾಯಿತು.

ಮೂರನೆಯ ದೂತನು 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು ಬಂದನು; ಏಕೆಂದರೆ ಆ ದಿನದಲ್ಲೇ ಪರಮಪವಿತ್ರಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಮಾರ್ಗವು ತೆರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಅಲ್ಲಿ ಜನರು ಕ್ರಿಸ್ತನು ಈಗ ಪರಮಪವಿತ್ರಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಮಹಾಯಾಜಕನಾಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಬಲ್ಲರು. ಅಲ್ಲಿ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಆ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಆಜ್ಞೆಗಳು ಇವೆ. ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಅವರನ್ನು ಪರಮಪವಿತ್ರಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಮತ್ತು ಅವರು ಹತ್ತು ಆಜ್ಞೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಸಬ್ಬತ್ ಆಜ್ಞೆಯು ಇತರ ಆಜ್ಞೆಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಅವರು ಕಂಡರು; ಇದರಿಂದ ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶದಲ್ಲಿ ಸಬ್ಬತ್‌ನ ಮಹತ್ವವು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಇದು ಸಬ್ಬತ್ ಅಥವಾ ಭಾನುವಾರದ ವಿಷಯವಾಗಿ ಒಂದು ಪರೀಕ್ಷೆಯಾಗಿರುವುದು. 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು, ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶದ ವಿಷಯವಸ್ತು ಬಂದಿತು.

ಈ ಮೂರೂ ಸಂದೇಶಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಒಂದು ಲಕ್ಷಣವೆಂದರೆ, ಪ್ರಥಮ ದೂತನ ಸಂದೇಶವು 1798ರಲ್ಲಿ ಬಂದಾಗ ಅದನ್ನು ಯಾರೂ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಕರ್ತನು ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರನ್ನು ಪ್ರಥಮ ದೂತನ ಸಂದೇಶದ ದೂತನಾಗಿ ಎಬ್ಬಿಸಿದನು; ಆದರೆ ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರವಾದ 1818ರವರೆಗೆ ಮಿಲ್ಲರ್ ಆ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಆರಂಭಿಸಲಿಲ್ಲ. ಸಂದೇಶವು ಬಂದಿತು, ಆದರೆ ದೇವರ ಜನರು ಅದನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ನಂತರ ಅದು ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಮರ್ಥಗೊಳ್ಳುವ ತನಕ ಕಾಲ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಎರಡನೇ ದೂತನ ಸಂದೇಶವು 1842ರ ಜೂನ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದಿತು, ಆದರೆ 1842ರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಮಿಲ್ಲರೈಟರೂ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟೆಂಟ್ ಸಭೆಗಳನ್ನು ಬಾಬಿಲೋನ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲು ಆರಂಭಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಅದನ್ನು ಇನ್ನೂ ಗುರುತಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. 1844ರ ಬೇಸಿಗೆಯವರೆಗೆ ಅವರು ಅದನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿ, ಜನರನ್ನು ಸಭೆಗಳಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬರಲು ಕರೆದಿಲ್ಲ. ಸಂದೇಶವು ಮೊದಲು ಬರುತ್ತದೆ; ನಂತರ ಅದು ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ; ಆಮೇಲೆ ಅದಕ್ಕೆ ಶಕ್ತಿ ದೊರಕುತ್ತದೆ.

1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು, ಹಿರಾಮ್ ಎಡ್ಸನ್ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಪರಿಶುದ್ಧ ಸ್ಥಳದಿಂದ ಅತಿ ಪರಿಶುದ್ಧ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಸಾಗುತ್ತಿರುವ ದರ್ಶನವನ್ನು ಹೊಂದಿದಾಗ, ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸೇವಾಕಾರ್ಯದ ಪರಿವರ್ತನೆಯ ಕುರಿತು ಅವರಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಬೆಳಕು ದೊರಕಿತು. ಆದರೆ 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 23ರಂದು, ಭಾನುವಾರವು ಮೃಗದ ಗುರುತು ಎಂದು ಕುರಿತು ಒಂದು ಲೇಖನ ಬರೆಯಲು ಅಥವಾ ಒಂದು ಉಪದೇಶ ಸಾರಲು ಹಿರಾಮ್ ಎಡ್ಸನ್ ಸಿದ್ಧನಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆ ಅವಧಿಯ ನಂತರವಷ್ಟೇ ಅವರು ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡರು.

ಏಳನೇ ದಿನದ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್‌ಗಳು ತಿಳಿದಿರುವಂತೆ, ಪ್ರಕಟನೆ 18ರ ನಾಲ್ಕನೇ ದೇವದೂತನು ಮೂರನೇ ದೇವದೂತನೊಂದಿಗೆ ಸೇರುವಾಗ ಮೂರನೇ ದೇವದೂತನ ಸಂದೇಶವು ಶಕ್ತಿಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಲೈವ್‌ಸ್ಟ್ರೀಮಿಂಗ್‌ನಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿರುವವರಾಗಲಿ ಅಥವಾ ನಂತರ ಡಿವಿಡಿಗಳಲ್ಲಿ ನೋಡುತ್ತಿರುವವರಾಗಲಿ, 2001ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11ರಂದು ನಾಲ್ಕನೇ ದೇವದೂತನು ಮೂರನೇವನೊಂದಿಗೆ ಸೇರುವ ಕಾಲಕ್ರಮದ ಕುರಿತು ನೀವು ವಾದಿಸಲು ಬಯಸಬಹುದು. ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿ, ಆ ವಿಷಯದ ಕುರಿತು ನಾವು ಯಾವುದೇ ವಾದಗಳನ್ನು ಮಂಡಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಅದನ್ನು ನಾವು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಿಲ್ಲವೂ: ಜೋಡಿ ಗೋಪುರಗಳು ಕುಸಿದು ಬೀಳುವ ಘಟನೆಯೊಂದಿಗೆ ನಾಲ್ಕನೇ ದೇವದೂತನು ಮೂರನೇ ದೇವದೂತನೊಂದಿಗೆ ಸೇರುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಇಲ್ಲಿಯೇ ಮೂರನೇ ದೇವದೂತನ ಸಂದೇಶವು ಶಕ್ತಿಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಮೂರು ದೂತರ ಸಂದೇಶಗಳಿಗೂ ಈ ಲಕ್ಷಣಗಳಿವೆ: ಅವು ಬರುತ್ತವೆ, ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲ್ಪಡುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ನಂತರ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಮರ್ಥಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.

1842ರ ಜೂನ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ, ಒಂದು ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚಲು ಆರಂಭವಾಯಿತು; ಅದು ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಾಂಟ್ ಸಭೆಗಳು ಮೊದಲ ದೂತನ ಸಂದೇಶದ ವಿರುದ್ಧ ತಮ್ಮ ಬಾಗಿಲುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚುವುದರಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಈ ಇತಿಹಾಸದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ನಾವು ಒಂದು ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚುವುದನ್ನು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ; ಮತ್ತು ಈ ಇತಿಹಾಸದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ—ಎರಡನೇ ದೂತನ ಇತಿಹಾಸದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ—ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಆ ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚುತ್ತದೆ: ಪರಿಶುದ್ಧ ಸ್ಥಳದೊಳಗಿನ ಬಾಗಿಲು, ಹತ್ತು ಕನ್ಯೆಗಳ ಉಪಮೆಯಲ್ಲಿರುವ ಬಾಗಿಲು.

ಈ ಎರಡು ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚುವಿಕೆಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸುವುದು ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನೀವು ಎರಡು ದೇವಾಲಯ ಶುದ್ಧೀಕರಣಗಳ ವಿಷಯವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಲಿದ್ದರೆ. ಕ್ರಿಸ್ತನು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಇದ್ದಾಗ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಎರಡು ಬಾರಿ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿದನು, ಮತ್ತು ಲೋಕಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಎರಡು ದೇವಾಲಯ ಶುದ್ಧೀಕರಣಗಳು ಸಂಭವಿಸುವವು ಎಂದು ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ನಮಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತಾರೆ; ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ ಸಂಭವಿಸಿತು. ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳ ಕಾಲದ ದೇವಾಲಯ ಶುದ್ಧೀಕರಣಗಳನ್ನು ಜೂನ್ 1842ರಲ್ಲಿ ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚುವ ಘಟನೆಯಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಬಹುದು—ದೇವಾಲಯದ ಮೊದಲ ಬಾಗಿಲಾದ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಾಂಟಿಸಂ—ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯ ದೇವಾಲಯ ಶುದ್ಧೀಕರಣದಲ್ಲಿ, ಅಂದರೆ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳ ದೇವಾಲಯ ಶುದ್ಧೀಕರಣವು ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುವಾಗ.

ನಾವು ತಡವಾಗುವ ಕಾಲವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಲಿದ್ದೇವೆ. ಎರಡನೆಯ ದೂತನ ಈ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ, ತಡವಾಗುವ ಕಾಲವು 1844ರ ಮಾರ್ಚ್ 22ರಂದು ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅದು ಎರಡು ದೇವಾಲಯ ಶುದ್ಧೀಕರಣಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಅದುವೇ ಎರಡನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶವಾಗಿದೆ.

ಇದು ಗಿದಿಯೋನನ ಕಥೆಯೂ ಆಗಿದೆ. ಗಿದಿಯೋನನ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಎರಡು ಶುದ್ಧೀಕರಣಗಳು ಇದ್ದವು; ಇದು ಎರಡು ದೇವಾಲಯ ಶುದ್ಧೀಕರಣಗಳಿಗೂ ದ್ವಿತೀಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶಕ್ಕೂ ಸಂಕೇತಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ.

ನಾವು ನಮ್ಮ ಅಧ್ಯಯನವನ್ನು *Spiritual Gifts*, volume 1, pages 195, 196 ಇಂದಿನ ಒಂದು ಉಲ್ಲೇಖದಿಂದ ಆರಂಭಿಸೋಣ. ನಾವು ತಡವಾಗಿ ತಂಗುವ ಸಮಯವನ್ನು ಅದರ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಕೂಗಿಗೆ ಇರುವ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಸಲುವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಕೂಗಿನ ಬೆಳಕನ್ನು ನಾವು ತಿರಸ್ಕರಿಸಬಾರದು; ನಾವು ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಕೆಳಗಿರುವ ದುಷ್ಟ ಲೋಕದ ಕಡೆಗೆ ದಾರಿಯಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳುತ್ತೇವೆ.

ಪರಲೋಕದಿಂದ ಬಂದ ಬಲಿಷ್ಠ ದೂತನಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ದೂತರು ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು; ಮತ್ತು ಎಲ್ಲೆಡೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಮೊಳಗುವಂತೆ ತೋರುವ ಧ್ವನಿಗಳನ್ನು ನಾನು ಕೇಳಿದೆನು: “ನನ್ನ ಜನರೇ, ನೀವು ಅವಳ ಪಾಪಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಲುಗಾರರಾಗದಂತೆ, ಮತ್ತು ನೀವು ಅವಳ ಪೀಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಲು ಪಡೆಯದಂತೆ, ಅವಳೊಳಗಿಂದ ಹೊರಬನ್ನಿರಿ; ಯಾಕಂದರೆ ಅವಳ ಪಾಪಗಳು ಪರಲೋಕದವರೆಗೆ ತಲುಪಿವೆ, ಮತ್ತು ದೇವರು ಅವಳ ಅಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಜ್ಞಾಪಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ಈ ಸಂದೇಶವು ಮೂರನೆಯ ಸಂದೇಶಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸೇರ್ಪಡೆಯಾಗಿ ತೋರಿತು,”—ಈಗ, ಆಕೆ ಪ್ರಕಟಣೆ 18:4 ಅನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ್ದಾಳೆ, “ನನ್ನ ಜನರೇ, . . . ಅವಳೊಳಗಿಂದ ಹೊರಬನ್ನಿರಿ.” ಮತ್ತು ಆಕೆ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ, “ಈ ಸಂದೇಶವು ಮೂರನೆಯ [ದೂತನ] ಸಂದೇಶಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸೇರ್ಪಡೆಯಾಗಿ ತೋರಿತು ಮತ್ತು 1844ರಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಕೂಗು ಎರಡನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶಕ್ಕೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಂತೆಯೇ ಅದಕ್ಕೂ ಸೇರಿಕೊಂಡಿತು.”

ಎರಡನೆಯ ದೇವದೂತನ ಸಂದೇಶವು 1842ರ ಜೂನ್‌ನಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಕೂಗು 1844ರ ಆಗಸ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಈ ಸಂದೇಶದ ಮೇಲೆ ಆತ್ಮನ ಈ ಸುರಿತವು—ಬಾಬಿಲೋನಿನಿಂದ ಹೊರಬರುವ ಕರೆಯು—ಮೂರನೆಯ ದೇವದೂತನ ಸಂದೇಶಕ್ಕೆ ನಾಲ್ಕನೆಯ ದೇವದೂತನು ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುವ 2001ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11ರ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ವರ್ಣಿಸಲು ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಬಳಸುವ ಇತಿಹಾಸವಾಗಿದೆ. ನಾಲ್ಕನೆಯ ದೇವದೂತನು ಎಂದರೆ ಪ್ರಕಟನೆ 18ರ ಬಲಿಷ್ಠ ದೇವದೂತನು ಇಳಿದುಬರುವ ಸಮಯವಾಗಿದೆ.

“ಈ ಸಂದೇಶವು ಮೂರನೇ ಸಂದೇಶಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸೇರಿಕೆ ಎಂಬಂತೆ ತೋರಿತು ಮತ್ತು 1844ರಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಕೂಗು ಎರಡನೇ ದೂತನ ಸಂದೇಶಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ್ದಂತೆ ಅದಕ್ಕೆ ಸೇರಿತು. ದೇವರ ಮಹಿಮೆಯು ಸಹನಶೀಲ, ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಪರಿಶುದ್ಧರ ಮೇಲೆ ನೆಲೆಗೊಂಡಿತು,”—ದೇವರ ಮಹಿಮೆಯು ಯಾರ ಮೇಲೆ ನೆಲೆಗೊಂಡಿತು? ಸಹನಶೀಲ—ಏನು? ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದವರು. ಸಹನಶೀಲ, ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಪರಿಶುದ್ಧರು. ಸರಿಯೇ? ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿರುವ ಪರಿಶುದ್ಧರು; ಏಕೆಂದರೆ, ನಾವು ಈಗ ಪ್ರವಾದನೆಯು ಹೀಗೆ ಹೇಳುವ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ: “ಕಾಯುವವನೂ 1335ಕ್ಕೆ ತಲುಪುವವನೂ ಧನ್ಯನು. ದರ್ಶನವು ತಡವಾದರೂ ಅದನ್ನು ಕಾಯು.” ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನ ಸುರಿಮಳೆಯನ್ನಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವವರು ಕಾಯುತ್ತಿರುವ ಪರಿಶುದ್ಧರೇ ಆಗಿದ್ದಾರೆ.

“ದೇವರ ಮಹಿಮೆಯು ಸಹನೆಯುಳ್ಳ, ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿಂದ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ಪರಿಶುದ್ಧರ ಮೇಲೆ ನೆಲೆಗೊಂಡಿತು; ಮತ್ತು ಅವರು ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ಕೊನೆಯ ಗಂಭೀರ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾ, ಬಾಬಿಲೋನಿನ ಪತನವನ್ನು ಘೋಷಿಸಿ, ದೇವರ ಜನರು ಅವಳೊಳಗಿಂದ ಹೊರಬರಬೇಕೆಂದು ಕರೆಯಿದರು; ಹೀಗೆ ಅವರು ಅವಳ ಭಯಾನಕ ದಂಡನೆಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ.” —ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ, ಇದು ನಮ್ಮ ಇಂದಿನ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಸೇರಿದೆ; ಆದರೆ, ನಾವು ಪರಿಶೀಲಿಸುತ್ತಿರುವ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿನ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ಪರಿಶುದ್ಧರು, ನಮ್ಮ ಇಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿನ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ಪರಿಶುದ್ಧರಿಗೆ ಪೂರ್ವರೂಪವಾಗಿದ್ದಾರೆ.

"ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದವರ ಮೇಲೆ ಸುರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಬೆಳಕು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು; ಮತ್ತು ಸಭೆಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದರೂ ಬೆಳಕನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದವರು, ಮೂರು ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ತಿರಸ್ಕರಿಸದವರು, ಆ ಕರೆಯಿಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸಿ, ಪತನಗೊಂಡ ಸಭೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಬಂದರು."—ಇದು “ನನ್ನ ಜನರೇ, ಅವಳೊಳಗಿಂದ ಹೊರಬನ್ನಿರಿ!” ಎಂಬುದಾಗಿದೆ. ಇದು ನಮ್ಮ ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಭಾನುವಾರ ಕಾನೂನು ಜಾರಿಗೆ ಬಂದ ನಂತರ, ಬಾಬಿಲೋನಿನ ಸಭೆಗಳಿಂದ ಹೊರಬರುವವರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಅವು ಪತನಗೊಂಡ ಸಭೆಗಳು, ಅಂದರೆ ಬಾಬಿಲೋನಿನ ಸಭೆಗಳು.

“ಈ ಸಂದೇಶಗಳು ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟ ನಂತರ ಅನೇಕರೂ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದರು; ಬೆಳಕು ಅವರ ಮೇಲೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿತು, ಮತ್ತು ಜೀವವೋ ಮರಣವೋ ಆಯ್ಕೆಮಾಡುವ ವಿಶೇಷಾಧಿಕಾರವು ಅವರಿಗೆ ದೊರಕಿತು.”—ಈಗ ಅವಳು ಹೇಳುತ್ತಿರುವುದು ಏನೆಂದರೆ, ಇಂದು ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟೆಂಟ್ ಸಭೆಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ಕೆಲವರು 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಿಂದ ನಂತರ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ; ಮತ್ತು ಇದು ಸತ್ಯವೇ ಆಗಿದೆ. ಇಂದು ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟೆಂಟ್ ಸಭೆಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ಜನರು ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶವು ಬಂದಾಗ ಜೀವಂತರಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ತಮ್ಮ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟೆಂಟ್ ಸಭೆಗಳು ಮಾಡಿದ ನಿರಾಕರಣೆಗೆ ಅವರು ಹೊಣೆಗಾರರಾಗಿ ಎಣಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ; ಮತ್ತು ನೀವು ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಇತಿಹಾಸವು ಲೋಕಾಂತ್ಯವನ್ನು ಹೇಗೆ ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದರೆ, ಇದು ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶವಾಗಿದೆ; ಏಕೆಂದರೆ, ತಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ, ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಯೆರೂಸಲೇಮು ಕ್ರಿ.ಶ. 34ರಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಗಬಹುದಾಗಿತ್ತು, ನಾಶವಾಗಬೇಕಾಗಿತ್ತು.

ದಾನಿಯೇಲ 8 ಮತ್ತು ದಾನಿಯೇಲ 9ರಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ 2300 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಯೆಹೂದ್ಯರಿಗಾಗಿ 490 ವರ್ಷಗಳ ಪರೀಕ್ಷಾಕಾಲವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ಬೇರ್ಪಡಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಆ 490 ವರ್ಷಗಳು ಕ್ರಿ.ಶ. 34ರಲ್ಲಿ ಸ್ತೆಫನನ ಕಲ್ಲೆಸೆದು ಕೊಲೆಯಿಂದ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡವು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕವಾಗಿ, ಯೆರೂಸಲೇಮು ನಾಶವಾಗಬೇಕಾಗಿತ್ತು; ಆದರೆ ಅದು 70ನೇ ವರ್ಷವರೆಗೆ ನಾಶವಾಗಲಿಲ್ಲ. *The Great Controversy*ಯಲ್ಲಿ, ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ ಆ ಇತಿಹಾಸದ ವಿಷಯವಾಗಿ ಇದೇ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. 34ರ ಮೊದಲು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮತ್ತು ಶಿಷ್ಯರ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಕೇಳದ ಮಕ್ಕಳೂ ಇತರರೂ ಇದ್ದರು; ಮತ್ತು ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ನಾಶಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು ಅವರು ಆ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಎದುರಿಸುವಂತೆ ದೇವರು ತನ್ನ ಕರುಣೆಯಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಸಮಯವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಕ್ರಿಸ್ತನು ಮಾಡುವಂತೆ, ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ನಾಶವು ಲೋಕಾಂತ್ಯವನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುವುದಾಗಿ ಅವರು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಅವಳು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಿರುವ ಅದೇ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಆ ಇತಿಹಾಸವು ಪೂರ್ವಛಾಯೆಯಾಗಿ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಸಂಡೇ ಲಾ ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್‌ಗೆ ಬಂದಾಗ ಮತ್ತು ಸಂದೇಶವು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಪತನಗೊಂಡ ಸಭೆಗಳ ಬಳಿಗೆ ತಲುಪಿದಾಗ, ಈಗ ಬಾಬೆಲಿನಲ್ಲಿ ಇರುವ ದೇವರ ಮಕ್ಕಳನ್ನು, ಅವರ ಸಭೆಗಳು ಅಥವಾ ಅವರ ಪೂರ್ವಜರು 19ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ನಿರಾಕರಣೆಗೆ ಹೊಣೆಗಾರರನ್ನಾಗಿ ತೀರಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಈ ಎರಡು ಅನುಚ್ಛೇದಗಳಲ್ಲಿ, ಲೋಕಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುವ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿನ ನಮ್ಮ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಅವಳು ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಘೋಷಣೆಯ ಇತಿಹಾಸದೊಂದಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿರುವುದು ಇದು ಎರಡನೇ ಬಾರಿ. ಮೊದಲ ಬಾರಿ, ಪ್ರಕಟನೆ 18ರ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ದೂತನು ಮೂರನೇ ದೂತನೊಂದಿಗೆ ಸೇರುವುದನ್ನು, ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಘೋಷಣೆಯು ಎರಡನೇ ದೂತನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿದಂತೆಯೇ ಎಂದು ಅವಳು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನ ಸಂಕಟದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಉಲ್ಲೇಖಬಿಂದುként ಎರಡನೇ ದೂತನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನೇ ಅವಳು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಅವು ಸಮಾನಾಂತರ ಇತಿಹಾಸಗಳಾಗಿವೆ.

ಲೋಕದ ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆಗಲಿ ಅಥವಾ ದ್ವಿತೀಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶದಲ್ಲಿ ಆಗಲಿ, ಬಾಬಿಲೋನಿನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಕರೆಯುವ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ, ಲೋಟನು ಆ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕೂ ಹಾಗೂ ಸದೋಮನ ನಾಶಕ್ಕೂ ಒಂದು ಸಂಕೇತವಾಗಿದ್ದಾನೆ.

ನೀವು ದಾನಿಯೇಲ 11ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ, 41ನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ ಉತ್ತರದ ಅರಸನು ಮಹಿಮೆಯ ದೇಶಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಅನೇಕರನ್ನು ಕೆಡವಿಬಿಡಲಾಗುತ್ತದೆ; ಆದರೆ “ಇವರು ಅವನ ಕೈಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವರು, ಅಂದರೆ ಏದೋಮ, ಮೋವಾಬ್, ಮತ್ತು ಅಮ್ಮೋನ್ಯದ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯರಾದವರು.” ಮೋವಾಬ್ ಮತ್ತು ಅಮ್ಮೋನ್ ಅವರು ಲೋಟನ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರಿಯರ ಸಂತಾನರು. ಲೋಟನ ಕುಟುಂಬವು ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನು ಸಂಕಟಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪಾಪಸತ್ತ್ವದ ಕೈಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ.

ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಈ ಸಂಕೇತಭಾಷೆಯನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಾರೆ. ಪತನಗೊಂಡ ಸಭೆಗಳನ್ನು ಲೋಟನಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಅಮೂಲ್ಯರು ಶಾಪಗ್ರಸ್ತ ಸಭೆಗಳಿಂದ ತುರ್ತಾಗಿ ಹೊರಗೆ ಕರೆತರಲ್ಪಟ್ಟರು, ಹೇಗೆಂದರೆ ಲೋಟನು ತನ್ನ ನಾಶಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ ಸೊದೋಮಿನಿಂದ ತುರ್ತಾಗಿ ಹೊರಗೆ ಕರೆತರಲ್ಪಟ್ಟಂತೆಯೇ. ಸಮೃದ್ಧ ಸಮೃದ್ಧಿಯಾಗಿ ಅವರ ಮೇಲೆ ಇಳಿದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ದೇವಜನರು ಸಜ್ಜುಗೊಂಡು ಬಲಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು; ಇದರಿಂದ ಅವರು ಶೋಧನೆಯ ಘಳಿಗೆಯನ್ನು ತಾಳುವವರಾಗುವಂತೆ ಸಿದ್ಧರಾದರು. ಎಲ್ಲೆಡೆ ಬಹುಸ್ವರಗಳು ಕೇಳಿಬಂದವು; “ಇದು ಪರಿಶುದ್ಧರ ತಾಳ್ಮೆ; ದೇವರ ಆಜ್ಞೆಗಳನ್ನು ಕಾಪಾಡುವವರೂ ಯೇಸುವಿನ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವರೂ ಇವರೇ.”

ಅವಳು ಲೋಕಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಾಬಿಲೋನಿನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬರಬೇಕೆಂಬ ಕರೆಯನ್ನು ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಆ ಕರೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿನ ಎರಡನೇ ದೂತನ ಸಂದೇಶದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಾಳೆ. ಎರಡನೇ ದೂತನ ಸಂದೇಶವು ಬಾಬಿಲೋನಿನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬರಬೇಕೆಂಬ ಕರೆಯಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಈ ಇತಿಹಾಸವು ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನು ಸಂಕಟದ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕೆ ಮಾದರಿಯಾಗಿದೆ.

ಈ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಎಲೆನ್ ವೈಟ್ ಬಳಸುವ ಬೈಬಲಿನ ಉಲ್ಲೇಖಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ ಸದೋಮ್ ಮತ್ತು ಗೊಮೊರ್ರದ ಕಥೆ. ನಾವು ಆದಿಕಾಂಡ 19:1–11ರಿಂದ ಓದುತ್ತೇವೆ; ಇದು ಲೋಟನ ಕಥೆಯ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿದೆ.

ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ಕ್ರಮೇಣ ಮುಂದುವರಿಯುವ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಕುರಿತು ಮಾತಾಡುತ್ತಾಳೆ; ಇದು ನಮ್ಮಿಗೂ ಅನ್ವಯಿಸುವ ಕ್ರಮೇಣ ಮುಂದುವರಿಯುವ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ದೃಷ್ಟಾಂತವಾಗಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. *Early Writings*, ಪುಟ 259ರಲ್ಲಿ, ಅವಳು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ:

ಆರಂಭಿಕ ಬರಹಗಳು, 259 ರಲ್ಲಿರುವ ಆ ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಕ್ರಿಸ್ತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಯೆಹೂದ್ಯರು ಪರಿಪೂರ್ಣ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಅಂಧತ್ವದಲ್ಲಿಯೂ ಇದ್ದರು.

ಎರಡನೆಯ ದೂತನ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಇತಿಹಾಸವು ಲೋಟನ ಇತಿಹಾಸವೇ ಆಗಿದೆ. ಆ ಇಬ್ಬರು ದೂತರು ಪಟ್ಟಣಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಾರೆ (ಜೂನ್ 1842), ಎರಡನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶವು ಆಗಮಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಲೋಟನು ಅವರು ರಾತ್ರಿ ತಂಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ (ತಡಮಾಡುವ ಕಾಲ). ತೀರ್ಪು ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಬಳಿಕ ಒಂದು ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚಲ್ಪಡುತ್ತದೆ (ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22, 1844).

ಇದನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸುವ ಮೊದಲು, ವಿಳಂಬಕಾಲವು ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುವ ಮತ್ತೊಂದು ಬೈಬಲೀಯ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ನಾವು ಪರಿಶೀಲಿಸುತ್ತೇವೆ.

ಮುಂದಿನ ಇತಿಹಾಸವು ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯದ ನಿರ್ಮಾಣ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಕುರಿತು ಮೋಶೆಯು ನಿರ್ದೇಶನಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ.

ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ವತ್ತು ದಿನಗಳ ತಂಗುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧತೆಯ ಆರು ದಿನಗಳು ಸೇರಿರಲಿಲ್ಲ.

ಈ ಇತಿಹಾಸದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಕಟ್ಟುವ ವಿಷಯವಾಗಿ ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾ ಮೋಶೆಯು 46 ದಿನಗಳನ್ನು ಕಳೆದನು; ಇದು 1798 ರಿಂದ 1844 ರವರೆಗೆ ಕರ್ತನು ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿದ 46 ವರ್ಷಗಳಿಗೆ, ಯೋಹಾನ 2:20ರಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಹೆರೋದನ ದೇವಾಲಯದ ಪುನರ್‌ನಿರ್ಮಾಣದ 46 ವರ್ಷಗಳಿಗೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಮಾನವ ದೇವಾಲಯದ 46 ಕ್ರೋಮೋಸೋಮ್‌ಗಳಿಗೆ ಸಮಾನಾಂತರವಾಗಿದೆ. ಆರು ದಿನಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಯೆಹೋಶುವನು ಮೋಶೆಯ ಸಂಗಡ ಇದ್ದನು; ಇಬ್ಬರೂ ಮನವನ್ನು ತಿಂದರು ಮತ್ತು ಪರ್ವತದಿಂದ ಇಳಿದುಬಂದ ಹೊಳೆಯಿಂದ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿದರು. ಯೆಹೋಶುವನು ಮೋಶೆಯೊಂದಿಗೆ ಮೇಘದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಮೋಶೆಯ ಹಿಂದಿರುಗುವಿಕೆಯನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಾ ಪ್ರತಿದಿನ ತಿನ್ನುತ್ತಾ ಕುಡಿಯುತ್ತಾ ಹೊರಗೇ ಉಳಿದನು; ಇತ್ತ ಮೋಶೆಯು ನಲವತ್ತು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಉಪವಾಸಮಾಡಿದನು.

ಪರ್ವತದಲ್ಲಿದ್ದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ದೈವಿಕ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುವ ಒಂದು ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವ ಕುರಿತು ಮೋಶೆಯು ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ಪಡೆದನು. “‘ಅವರು ನನಗೋಸ್ಕರ ಒಂದು ಪರಿಶುದ್ಧಸ್ಥಳವನ್ನು ಮಾಡಲಿ; ಆಗ ನಾನು ಅವರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವೆನು’” (ವಿಮೋಚನಕಾಂಡ 25:8), ಎಂಬುದು ದೇವರ ಆಜ್ಞೆಯಾಗಿತ್ತು.

ಇಲ್ಲಿಯೇ ಪವಿತ್ರಾಲಯದ ನಿರ್ಮಾಣದೊಂದಿಗೆ 46 ಎಂಬ ಸಂಖ್ಯೆಯು ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿರುವುದನ್ನು ನಾವು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ.

ನಾವು ನಿರ್ಗಮಕಾಂಡದಿಂದ ಓದುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ಈ ಕಥನದಲ್ಲಿ ಒಂದು ತಡವಾಗುವ ಕಾಲವನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತೇವೆ; ಅದು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ಲೋಕಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಇರುವ ತಡವಾಗುವ ಕಾಲವನ್ನು ಪೂರ್ವಸೂಚಿಸುವುದರಿಂದ ಹೀಗಿದೆ. ತಡವಾಗುವ ಕಾಲವು ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಕೂಗು ಪ್ರಕಟಿಸಲ್ಪಡುವುದಕ್ಕೂ ಮತ್ತು ಎರಡು ವರ್ಗದ ಆರಾಧಕರನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವುದಕ್ಕೂ ಅವಕಾಶ ಮಾಡುವಂತಹ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ತಡವಾಗುವ ಕಾಲವಿಲ್ಲದೆ, ಕರ್ತನು ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಕೂಗಿನಲ್ಲಿ ಸಾಧಿಸಬೇಕೆಂದಿರುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಆ ಇತಿಹಾಸದ ಚಲನೆಗಳು ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವುದಿಲ್ಲ. ತಡವಾಗುವ ಕಾಲವು ಯಾವುದನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಈ 46 ದಿನಗಳ ಅವಧಿ, ಈ ತಂಗಿರುವ ಕಾಲ, ಕರ್ತನು ಒಂದು ಜನರೊಡನೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿರುವ ಸಮಯವಾಗಿದೆ.

ಈ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಕರ್ತನು ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳೊಂದಿಗೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ್ದಾನೆಯೇ? ಹೌದು.

ಕ್ರಿಸ್ತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪೆಂತೆಕೋಸ್ತಿನಂದು ಆತನು ಕ್ರೈಸ್ತ ಸಭೆಯೊಂದಿಗೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನೆಯೇ? ಹೌದು.

ಆದ್ದರಿಂದ, ಈ ತಡವಾಗುವ ಕಾಲವು ಕರ್ತನು ಒಂದು ಜನರೊಂದಿಗೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದರ ಗುರುತುಚಿಹ್ನೆಗಳಲ್ಲೊಂದಾಗಿದೆ.

ಮೋಶೆಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ನಾವು ಒಂದು ತಡಮಾಡುವ ಕಾಲವನ್ನು ನೋಡುತ್ತೇವೆ. ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಆ ಎರಡು ಫಲಕಗಳು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ಸಂಕೇತಿಸುತ್ತವೆ; ಮತ್ತು ಕರ್ತನು ಒಡಂಬಡಿಕೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ದೇವಾಲಯವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವ ವಿಷಯವಾಗಿ ಮೋಶೆಗೆ ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.

1798ರಿಂದ 1844ರವರೆಗೆ, ಆ 46 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ, ಕರ್ತನು ಆಧುನಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನೊಂದಿಗೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ನಾವು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಮೋಶೆಯ ಸಂಗಡವೂ ಮತ್ತು ಎಪ್ಪತ್ತು ಹಿರಿಯರ ತಡವಾದ ಸಮಯದ ಸಂಗಡವೂ ಓದಿದ ಆ ಅವಧಿಯನ್ನು ಬೈಬಲಿನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಪೆಂತೆಕೋಸ್ತೆಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ—ಪಸ್ಕದ ನಂತರ ಐವತ್ತು ದಿನಗಳು. ಕರ್ತನು ಇಸ್ರಾಯೇಲರಿಗೆ ಪೆಂತೆಕೋಸ್ತನ್ನು ಸದಾಕಾಲ ಸ್ಮರಿಸಬೇಕೆಂದು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು. ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ, ಇದೇ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವ ಕಾರಣದಿಂದ ಪೆಂತೆಕೋಸ್ತು ಪ್ರಾರಂಭಿಕ ಕ್ರೈಸ್ತ ಸಭೆಯ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಕೇಂದ್ರೀಕರಣವಾಗಿದೆ. ಕ್ರಿಸ್ತನ ಕಾಲದ ಪೆಂತೆಕೋಸ್ತಿನಲ್ಲಿ, ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ಲೋಕಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಈ ಅಂಶಗಳೇ ಪುನರಾವರ್ತಿಸಲ್ಪಡುವುದನ್ನು ನಾವು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ.

ಎಮ್ಮಾವಿಗೆ ಹೋಗುವ ಮಾರ್ಗದ ಕಥನದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಲೂಕ 24:44–52ರಿಂದ ಪೆಂತೆಕೋಸ್ತನ್ನು ನಾವು ಪರಿಶೀಲಿಸೋಣ.

ಲುಕನ ಸುವಾರ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚೆ, ಯೇಸುವಿನೊಂದಿಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಇಬ್ಬರು ಶಿಷ್ಯರು ಆತನು ತಮ್ಮೊಂದಿಗೇ ತಂಗಿರಲೆಂದು ಆತನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ. ಬೈಬಲ್‌ನಲ್ಲಿ ‘ತಂಗಿರು’ ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಬಳಸಲಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ತಂಗಿರುವ ಕಾಲವು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಆದರೆ ಇದೇ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ನಾವು ಬೇರೆ ಒಂದು ತಂಗಿರುವ ಕಾಲವನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ.

ವಿಳಂಬಕಾಲವು ಶಕ್ತಿಗಾಗಿ ಯೆರೂಸಲೇಮಿನಲ್ಲಿ ತಂಗಿರಬೇಕೆಂಬ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಇಲ್ಲಿಯೇ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳಿಗಾಗಿ ಸಂದೇಶದ ಶಕ್ತೀಕರಣವು ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ.

ತಂಗುವುದು ಎಂದರೆ ಕಾದಿರುವುದು. “ಕಾದಿರುವವನು ಧನ್ಯನು.” ಯಾವುದಕ್ಕಾಗಿ? ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಜ್ಜುಗೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಾಗಿ.

ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಕೂಗಿನ ಶಕ್ತೀಕರಣವನ್ನು ನೀವು ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಅವರು ಆ ಶಕ್ತಿಗಾಗಿ ಕಾಯುವಂತೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ವಿಳಂಬಕಾಲವನ್ನು ನೀವು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ. ಅದು ಆ ಕಥೆಯ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿದೆ. ನಿಮ್ಮ ಹಿಂದೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಬೆಳಕು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿರಲು, ನೀವು ಸಂಪೂರ್ಣ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಇದು ಎಡೆಗೆ ಸಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದು ನಿಮಗೆ ಇನ್ನೂ ಕಾಣದಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ನಾಳೆ ಅದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುವುದು.

ಮೂರು ಪ್ರವಾದನೆಗಳು ಮಿಲ್ಲರೈಟರನ್ನು ಒಂದು ತಪ್ಪು ಕಲ್ಪನೆಗೆ ದಾರಿತೋರಿಸಿದವು; ಅದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ತಡವಾದ ಕಾಲವೂ ಮೊದಲ ನಿರಾಶೆಯೂ ಉಂಟಾದವು. ಈ ಪ್ರವಾದನೆಗಳೇ ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್ ತಾನು ಆರಂಭದ ಸೂಚನೆಯನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆಂದು ಹೇಳಿದ ಅದೇ ಮೂರು: 1335, 2520, ಮತ್ತು 2300 ದಿನಗಳು.

ನೀವು ತಡವಾಗುವ ಕಾಲವು ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಕೂಗಿನ ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಅಂಶವೆಂದು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ, ಆ ತಡವಾಗುವ ಕಾಲವನ್ನು ಏನು ಉಂಟುಮಾಡಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ನೀವು ಕೇಳಲೇಬೇಕು. ಅದನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದ್ದವು ಈ ಮೂರು ಕಾಲಪ್ರವಚನಗಳೇ: 1335, 2520, ಮತ್ತು 2300.

ನೀವು 2520 ಮತ್ತು 1335ರ ಪ್ರವಾದನೆಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದರೆ, ನೀವು ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಕೂಗನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿ, ಕೆಳಗಿನ ದುಷ್ಟ ಲೋಕದ ಕಡೆಗೆ ಇರುವ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳುತ್ತೀರಿ.

ಈ ಎಲ್ಲದರೊಂದಿಗೆ ನಾವು ಸಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಅದೆಡೆಗೇ.

ಅವರು ಮೇಲಿನಿಂದ ಬರುವ ಶಕ್ತಿಗಾಗಿ ಕಾಯಬೇಕಾಗಿದ್ದುದರಿಂದ ತಂಗಿದರು; ಮತ್ತು ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ, ಆ ಶಕ್ತಿಯೇ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಕೂಗು ಆಗಿತ್ತು.

ಬೆಥಾನ್ಯವು ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ಒಂದು ಉಪನಗರವಾಗಿದ್ದು, ಪಟ್ಟಣದಿಂದ ಸುಮಾರು ಒಂದೂವರೆ ಮೈಲು ದೂರದಲ್ಲಿತ್ತು. ಯೇಸುವಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಜನರು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕಾಲ್ನಡಿಗೆಯಲ್ಲೇ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದರಿಂದ ಇದು ಗಮನಾರ್ಹವಾದ ದೂರವಾಗಿತ್ತು.

ಬೆಥಾನ್ಯ ಎಂದರೆ ‘ಬಡವರ ಮನೆ’ ಎಂದರ್ಥ.

ಯೇಸುವಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯವಾದ ವಾಸಸ್ಥಳವು ಲಾಜರ, ಮರಿಯ ಮತ್ತು ಮಾರ್ಥಳು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಬೆಥಾನ್ಯವಾಗಿತ್ತು.

ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಕೂಗನ್ನು ವರ್ಣಿಸಲು ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಬಳಸುವ ಇತಿಹಾಸವು ವಿಜಯೋತ್ಸವ ಪ್ರವೇಶದ ಇತಿಹಾಸವಾಗಿರುವುದು ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿದೆ.

ಯೇಸು ವಿಜಯಪ್ರವೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಯೆರೂಸಲೇಮಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಮೊದಲು, ಅವರು ಬಡವರ ಮನೆಯಾದ ಬೇಥಾನ್ಯದಲ್ಲಿ ತಂಗಿದರು. ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಕೂಗಿಗೆ ಮುಂಚೆ ತಂಗುವ ಕಾಲ ಇರುವಂತೆಯೇ, ವಿಜಯಪ್ರವೇಶಕ್ಕೂ ಮುಂಚೆ ತಂಗುವ ಕಾಲವಿದೆ. ಅವು ಸಮಾಂತರ ಇತಿಹಾಸಗಳಾಗಿವೆ; ಆದಾಗ್ಯೂ ನಾವು ಇನ್ನೂ ಲೂಕ 24:44-52 ಅನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಾ ಯೆರೂಸಲೇಮಿನಲ್ಲಿ ಕಾದು ತಂಗಿರುವ ವಿಷಯವನ್ನೇ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.

Early Writings, ಪುಟ 247ರಲ್ಲಿ, ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಇತಿಹಾಸದ ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ, ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ:

ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಕೂಗಿನಲ್ಲಿ, ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳಿಗೆ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿನ ತಮ್ಮ ಗ್ರಹಿಕೆ ತೆರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು.

ಮೊದಲ ನಿರಾಶೆಯಿಂದ ನಿರಾಶರಾದವರು ತಾವು ತಡಮಾಡುವ ಕಾಲದಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಪವಿತ್ರಶಾಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಕಂಡರು; ಮತ್ತು ಕರ್ತನ ಆಗಮನವನ್ನು 1843ರಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುವುದೆಂದು ಮುಂಚೆ ತಿಳಿಸಲು ಅವರನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದ್ದ ಅದೇ ಸಾಕ್ಷಿಯೇ ಈಗ 1844ನೇ ವರ್ಷವೆಂದು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿತು.

ಕರ್ತನು ಅವರಿಗಾಗಿ ಏನು ಮಾಡಿದ್ದನು? ಆತನು ಅವರ ಗ್ರಹಿಕೆಯನ್ನು ತೆರೆಯಿದನು. ಇದು ಶಿಷ್ಯರ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕೆ ಸಮಾನಾಂತರವಾದ ಇತಿಹಾಸವಾಗಿದೆ.

ಯಾಕೋಬನ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ತಡವಾಗಿ ನಿರೀಕ್ಷಿಸಬೇಕಾದ ಕಾಲವಿದೆ. ಈ ತಡವಾಗಿರುವ ಕಾಲವು ಅನೇಕ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಪಡಿಸುತ್ತದೆ; ಆದಾಗ್ಯೂ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವನ್ನು ಮಾತ್ರ ನಾವು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವೆವು.

ಆದಿಕಾಂಡ 28ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ, 10ನೇ ವಚನದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ, ಯಾಕೋಬನ ಕಥೆಯು ಲೋಕಾಂತ್ಯವನ್ನು ಪೂರ್ವಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಯಾಕೋಬನ ಪುತ್ರರು ಲೋಕಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿರುವ 144,000ರನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಯಾಕೋಬನಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ಸ್ತ್ರೀಯರಿಂದ ಪುತ್ರರು ಹುಟ್ಟಿದರು—ಎರಡು ಪತ್ನಿಯರಾದ ರಾಹೇಲು ಮತ್ತು ಲೇಯಳು, ಹಾಗು ಎರಡು ಉಪಪತ್ನಿಯರು. ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯರಿಗಾಗಿ ಅವನು ಶ್ರಮಿಸಬೇಕಾಯಿತು: ಲೇಯಳಿಗಾಗಿ 2520 ದಿನಗಳು ಮತ್ತು ರಾಹೇಲಿಗಾಗಿ 2520 ದಿನಗಳು. ಯಾಕೋಬನ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ, ಉತ್ತರ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ ರಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಈ ಎರಡೂ 2520ಗಳನ್ನು ನಾವು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ.

ಯಾಕೋಬನು ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕೂ 144,000 ಮಂದಿಗೂ ಒಂದು ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ. ಅವನ ಕಥೆಯು ಲೋಕಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಬೆಳಕನ್ನು ನೀಡಬೇಕಾಗಿದೆ.

ಕರ್ತನು ಯಾಕೋಬನೊಂದಿಗೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಕರ್ತನು ಮೋಶೆ ಮತ್ತು ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನೊಂದಿಗೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ತಡಿಕೆಯ ಕಾಲವಿದೆ; ಆತನು ಯಾಕೋಬನೊಂದಿಗೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ತಡಿಕೆಯ ಕಾಲವಿದೆ; ಆತನು ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿನ ಆಧುನಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನೊಂದಿಗೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ತಡಿಕೆಯ ಕಾಲವಿದೆ; ಮತ್ತು ಆತನು ಪೆಂತೆಕೊಸ್ತಿನಂದು ಕ್ರೈಸ್ತ ಸಭೆಯೊಂದಿಗೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗಲೂ, ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ತಡಿಕೆಯ ಕಾಲವಿದೆ.

ಈ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ, ತಡವಾಗುವ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಕರ್ತನು ತನ್ನ ಜನರ ತಿಳುವಳಿಕೆಯನ್ನು ತನ್ನ ವಾಕ್ಯದ ಕಡೆಗೆ ತೆರೆಯುತ್ತಾನೆ; ಇದು ಏರುವುದೂ ಇಳಿಯುವುದೂ ಮಾಡುವ ದೂತರಿರುವ ಮೆಟ್ಟಿಲಿನ ಮೂಲಕ ಸಂಕೇತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ—ದೇವರು ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯರ ನಡುವಿನ ಸಂವಹನದ ಒಂದು ಸಂಕೇತ.

ಅರ್ಧರಾತ್ರಿ ಘೋಷಣೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಕನ್ಯೆಯರು ಎಚ್ಚರಗೊಂಡು ದೇವರ ಮನೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆತನು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಅವರನ್ನು ಆಧುನಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.

“ಲುಜ್” ಬದಲಾಯಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. 1798ರಲ್ಲಿ ಮಿಲ್ಲೆರೈಟ್‌ಗಳು ದೇವರ ಜನರಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಮಿಲ್ಲೆರೈಟ್‌ಗಳ ಇತಿಹಾಸವೆಂದರೆ, ಆತನು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಅವರನ್ನು ತನ್ನ ಜನರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಅವರನ್ನು “ಲುಜ್” ಇಂದ “ಬೆತೇಲ್” ಆಗಿ ಬದಲಾಯಿಸುವ ವಿಧಾನದ ಇತಿಹಾಸವಾಗಿದೆ.

ಯಾಕೋಬನ ಪ್ರಮಾಣವು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದಾಗಿದೆ. ಅವನು ದೇವರನ್ನು ಕೇಳುವುದೇನಂದರೆ, ತಾನು ನಡೆಯಬೇಕಾದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ—ಹಳೆಯ ಪಥಗಳಲ್ಲಿ—ತನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡಿ, ತಿನ್ನಲು ರೊಟ್ಟಿಯನ್ನು ನೀಡುವಂತೆ. ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳು ತಮ್ಮದೇ ರೊಟ್ಟಿಯನ್ನು ತಿನ್ನಬೇಕಾಗಿದ್ದು, ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟೆಂಟ್ ಮೂರ್ಖತನದ ಕಡೆಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಬಾರದು.

ದೇವರು ನಮಗೆ ಕೊಡುವ ಅಪ್ಪವನ್ನು ನಾವು ತಿನ್ನುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರೆ, ಆತನು ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಮಾಡಿದ ತನ್ನ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವನು. ಯಾಕೋಬನ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖವಾದ ಅಪ್ಪ ಮತ್ತು ವಸ್ತ್ರವು 1843ರ ಚಾರ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿರುವ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಸಂಕೇತಿಸುತ್ತದೆ; ಎಲೆನ್ ವೈಟ್ ಅವುಗಳನ್ನು ಯುಗಗಳ ಶಿಲೆ—ಪ್ರಾಚೀನ ಮಾರ್ಗಗಳು ಮತ್ತು ಅಪ್ಪವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾಳೆ.

ತಡವಾಗಿ ಕಾಯುವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆತನು ಅವರ ಗ್ರಹಿಕೆಯನ್ನು ತೆರೆಯುವಾಗ, ಮೆಟ್ಟಿಲಿನ ಮೇಲೆ ದೇವದೂತರನ್ನು ಮೇಲಿಗೂ ಕೆಳಗೂ ಕಳುಹಿಸುವ ಮೂಲಕವೇ ಅದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

ನೀವು ಸತ್ಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದರೆ, ಅದನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ನಿಮ್ಮ ಮೇಲಿದೆ. ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರೆ, ನೀವು ಏಣಿಯಾಗುತ್ತೀರಿ—ಸಂವಹನದ ಮಾರ್ಗವಾಗುತ್ತೀರಿ. ನಾವು ಆ ಮಾರ್ಗವಾಗಿರಲು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.

ಯಾಕೋಬನಿಗೆ ತಡವಾಗಿ ಕಾದಿರುವ ಕಾಲವಿದೆ; ಆ ಕಾದಿರುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ತಂಗಿ ಮೆಟ್ಟಿಲಿನ ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಾನೆ; ಆ ಮೆಟ್ಟಿಲು ತಡವಾಗಿ ಕಾದಿರುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕರ್ತನು ತನ್ನ ಜನರಿಗೆ ತನ್ನ ವಾಕ್ಯದ ಅರ್ಥಗ್ರಹಣವನ್ನು ತೆರೆದು ಕೊಡುವುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಕರ್ತನು ತನ್ನ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಅವರನ್ನು ಲೂಜಿನಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬೆತೇಲಾಗಿ—ದೇವರ ಮನೆಯಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.

ಕ್ರಿಸ್ತನಾಗಿರುವ ಏಣಿಯ ಮೇಲೆ ಏರುತ್ತಿಳಿಯುವ ದೂತರಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸಂವಹನದ ಮಾರ್ಗವು ಜೆಕರ್ಯನ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ ಅವರು ಇದ ಕುರಿತು Review and Herald, July 20, 1897ರಲ್ಲಿ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ, ಆದಾಗ್ಯೂ ಅವರು ವಿಭಿನ್ನವಾದ ಒಂದು ಸಂಕೇತವನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಾರೆ.

“ಪವಿತ್ರ ಜೀವಿಗಳು” ಯಾರು? ದೂತರು. “ತನ್ನ ಸಿಂಹಾಸನವನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದಿರುವ ಪವಿತ್ರ ಜೀವಿಗಳ ಮೂಲಕ ಕರ್ತನು ಭೂಲೋಕದ ನಿವಾಸಿಗಳೊಡನೆ ನಿರಂತರ ಸಂವಹನವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತಾನೆ.” ಅದೇ ಏಣಿ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ ಅವರು ಏಣಿಯನ್ನು ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಬಳಸಲಿರುವುದಿಲ್ಲ.

ಯಾಕೋಬನ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ, ನಾವು ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಇತಿಹಾಸದ ಕಥೆಯನ್ನು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ. ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ತಡವಾಗುವ ಕಾಲವಿದೆ, ಮತ್ತು ಅವನು ಪರಲೋಕ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯ ನಡುವಿನ ಸಂವಹನವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಏಣಿಯನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾನೆ.

ಜೆಕರ್ಯನು ನಮಗೆ ಎರಡು ಬಂಗಾರದ ಕೊಳವೆಗಳ ಕುರಿತು ತಿಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಒಂದು ಏಣಿಗೆ ಎರಡು ಮುಖ್ಯ ಬದಿಪಟ್ಟಿಗಳು ಇರುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ಜೆಕರ್ಯನು ಅವುಗಳನ್ನು ಎರಡು ಬಂಗಾರದ ಕೊಳವೆಗಳು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾನೆ.

ನಾವು ಪರಲೋಕದ ಮೆಟ್ಟಿಲಿನ ಮೂಲಕ ಇಳಿದುಬರುವ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಅವನ್ನು ಇತರರಿಗೆ ತಿಳಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ನಾವು ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ, ನಾವು ಆ ಮೆಟ್ಟಿಲಿನ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗುತ್ತೇವೆ, ಸಂವಹನ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗುತ್ತೇವೆ.

ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ ಇದನ್ನು ಹತ್ತು ಕನ್ಯೆಯರ ಉಪಮೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ, ಅವರು ಹತ್ತು ಕನ್ಯೆಯರ ಉಪಮೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಯಾಕೋಬನ ತಡಮಾಡುವ ಕಾಲವು ಮತ್ತಾಯ 25 ಮತ್ತು ಹಬಕ್ಕೂಕ 2 ರ ತಡಮಾಡುವ ಕಾಲವೇ ಆಗಿದೆ: “ದರ್ಶನವು ತಡವಾದರೂ ಅದರಿಗೋಸ್ಕರ ಕಾಯಿರಿ.”

ಯಾಕೋಬನ ಕಥೆಯೂ ಜಕರ್ಯನ ಕಥೆಯೂ ಒಂದೇ ವಿಳಂಬದ ಕಾಲಗಳಾಗಿವೆ.

ತಡವಾಗುವ ಕಾಲವು, ಇತರ ಸಂಗತಿಗಳ ಜೊತೆಗೆ, ಕರ್ತನು ತನ್ನ ಅನುಯಾಯಿಗಳ ದೇವರ ವಾಕ್ಯದ ಅರಿವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಮುಂದಾಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ನೀವು ಆ ಪವಿತ್ರ ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸದಿದ್ದರೆ, ನೀವು ಮೂರ್ಖ ಕನ್ಯೆಯಾಗಿರುವಿರಿ.

ನೀವು ಈ ಇತಿಹಾಸದ ಹಂತವನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ, ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿರುವಾಗ ಮತ್ತು ನೀವು ಮೂರ್ಖ ಕನ್ಯೆಯಾಗಿರುವಾಗ, ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: “ಇದುವರೆಗೆ ಕೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಕರವಾದ ಮಾತುಗಳು, ‘ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ.’”

ನೀವು ತಡವಾಗುವ ಕಾಲವನ್ನು ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಕೂಗಿನಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ತಡವಾಗುವ ಕಾಲವು ಪವಿತ್ರ ಆತ್ಮನ ಸುರಿಮಳೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ; ಅದು ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಕೂಗಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವಜನರ ಗ್ರಹಿಕೆಯನ್ನು ವಾಕ್ಯದ ಕಡೆಗೆ ತೆರೆಯುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನಿಗಳಾದ ಕನ್ಯೆಯರನ್ನು ಮೂರ್ಖ ಕನ್ಯೆಯರಿಂದ ಭಿನ್ನಪಡಿಸುವ ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ.

ಕ್ರಿಸ್ತನು ತನ್ನ ಕಿರೀಟಧಾರಕ ಕಾರ್ಯವಾದ ಲಾಜರನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿದಾಗ, ಒಂದು ತಡಿಸುವ ಕಾಲವಿತ್ತು.

ಯೇಸು, “ಲಾಜರನು ಅಸ್ವಸ್ಥನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಬನ್ನಿ, ಅವನ ಆರೈಕೆ ಮಾಡಿರಿ” ಎಂಬ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಯೇಸು ತಕ್ಷಣವೇ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ.

ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಅವರು ಶಿಷ್ಯರು ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅಡ್ಡಬಿದ್ದರು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆತನು ಯಾಕೆ ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಹೋಗಲಿಲ್ಲ, ಅಥವಾ ಮೆಸ್ಸೀಯನಾಗಿ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಯಾಕೆ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅವರು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟರು. ಆದರೆ ಆತನು ತಡಮಾಡಿದನು.

ಅವರನ್ನು ಜೀವಕ್ಕೆ ತರುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ತನಗಿದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಇನ್ನೊಂದು ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ಅವರಿಗೆ ಕೊಡಲು ಆತನು ತಂಗಿದನು. ಈ ಶಿರೋಮಣಿ ಅದ್ಭುತವಾದ ಲಾಜರನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿದ ಘಟನೆ, ಆತನ ಕಾರ್ಯದ ಮೇಲೂ ಹಾಗೂ ದೈವತ್ವದ ಹಕ್ಕಿನ ಮೇಲೂ ದೇವರ ಮುದ್ರೆಯನ್ನು ಇಟ್ಟಿತು. ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಕೂಗಿನಲ್ಲಿ ಕರ್ತನು ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ಕನ್ಯೆಯರನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಇದು ಮುದ್ರಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಒಂದು ಚಿತ್ರಣವಾಗಿದೆ. ಮಿಲ್ಲರೈಟರು ಮುದ್ರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದರು; ಅದು 144,000 ಜನರ ಮುದ್ರಣೆಗೆ ಒಂದು ದೃಷ್ಟಾಂತವನ್ನು ಒದಗಿಸಿತು. ಲಾಜರನ ಪಾಠವೆಂದರೆ, ಕ್ರಿಸ್ತನು ಅಪರಾಧಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪಾಪಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸತ್ತಿರುವವನನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅವನಿಗೆ ಜೀವಕೊಡಬಲ್ಲನು ಎಂಬುದು. ಲಾಜರನ ಘಟನೆಯಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಮರಣವನ್ನು ನಿದ್ರೆಯೆಂದು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆತನು ತಂಗಿದ್ದಾನೆ. ಆತನು ಲಾಜರನನ್ನು ಪುನರುತ್ಥಾನಗೊಳಿಸಿ, ಅವರಿಗೆ ಜೀವಕೊಟ್ಟು, ಅವರ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಮುದ್ರೆಯನ್ನು ಇಡುವನು. ಇದು ಆತನ ಶಿರೋಮಣಿ ಅದ್ಭುತವಾಗಿದೆ. ನಮ್ಮ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ, ಆತನು 144,000 ಜನರನ್ನು ಮುದ್ರಿಸುವಾಗ, ಅವರನ್ನು ಒಂದು ಧ್ವಜಚಿಹ್ನೆಯಾಗಿ ಎತ್ತಿ ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಾನೆ. ಜಕರ್ಯನು ಆ ಧ್ವಜಚಿಹ್ನೆಯು ಕಿರೀಟದಲ್ಲಿರುವ ರತ್ನಗಳಂತಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಇದು ಆತನ ಕಿರೀಟಧಾರಕ ಕಾರ್ಯವಾಗಿದೆ.

ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವು ಸುರಿಯಲ್ಪಟ್ಟು ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುವುದರೊಂದಿಗೆ, ತಡವಾಗುವ ಕಾಲವು ಕರ್ತನು ಸತ್ಯವನ್ನು ತೆರೆದು ತೋರಿಸುವ ಸಮಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಏರಿಬಂದು ಇಳಿಯುತ್ತಿರುವ ದೂತರಿರುವ ಏಣಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಮುದ್ರಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.

ಈಗ ನಾವು ವಿಜಯೋತ್ಸವದ ಪ್ರವೇಶವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸೋಣ. ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ ಅವರು *Spirit of Prophecy*, ಸಂಪುಟ 4, ಪುಟ 250ರಲ್ಲಿ ವಿಜಯೋತ್ಸವದ ಪ್ರವೇಶವನ್ನು ಯಾವುದಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ.

ವಿಜಯೋತ್ಸವದ ಪ್ರವೇಶವು ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಕೂಗನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ.

ಟ್ರಯಂಫಲ್ ಎಂಟ್ರಿ ಕುರಿತು 1901ರ ಫೆಬ್ರವರಿ 21ರ *ದಿ ಯೂತ್ ಇನ್‌ಸ್ಟ್ರಕ್ಟರ್* ನಲ್ಲಿ ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಏನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಓದೋಣ.

ಏಕೆ? ಏಕೆಂದರೆ, ಅವರು ಲಾಜರನ ಕುರಿತು ಕೇಳಿದ್ದರು.

ಆದುದರಿಂದ, ವಿಜಯಪ್ರವೇಶಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು ಆತನು ಬೇಥಾನ್ಯದಲ್ಲಿ ತಂಗಿದ್ದಾನೆ.

ಇದು ತಂಗಿ ಕಾದಿರುವ ಕಾಲವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.

ಆ ಮೆರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ಶೋಕವಿಲಾಪವೂ ಅಥವಾ ಅಳಲೂ ಕೇಳಿಸಲಿಲ್ಲ. ಒಂದಾನೊಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕುರುಡರಾಗಿದ್ದರೂ, ದೇವರ ಮಗನಿಂದ ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳು ಸ್ವಸ್ಥಗೊಂಡಿದ್ದವರು ಮುನ್ನಡೆಸಿದರು.

ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಯಾರು ಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ? ಹಿಂದೆ ಲಾವೊದಿಕೀಯರಾಗಿದ್ದವರೇ.

ಆದ್ದರಿಂದ, ಯೇಸು ದರಿದ್ರರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತಂಗುತ್ತಾನೆ; ಇದು ತಂಗುವ ಕಾಲವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.

ಏಕೆ? ಯಾಕಂದರೆ ಅವರು ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಕೂಗಿಗೆ ಸೂಚಿಸುವಂತೆ, ತನ್ನ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮವನ್ನು ಸುರಿದು ಅವರ ಗ್ರಹಿಕೆಯನ್ನು ತೆರೆಯಲು ಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

ಈ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ, ಅವರು ಅರಸನಾಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ; ಇದು ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22, 1844 ಅನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22, 1844ರಂದು ಯೇಸು ಒಂದು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಬರುತ್ತಾನೆಯೇ? ಹೌದು.

ಇದು ವಿಜಯೋತ್ಸವದ ಪ್ರವೇಶವಾಗಿದ್ದು, ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಕೂಗನ್ನು ಎತ್ತುವವರು ಇದ್ದಾರೆ.

ಇವರು ಯಾರು? ಇವರು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ರೂಪಾಂತರಗೊಂಡವರು.

ಕ್ರಿಸ್ತನ ನೀತಿಯ ಸಂದೇಶವು—ನಮ್ಮನ್ನು ಕುರುಡಿನಿಂದ ನೋಡುವವರಾಗಿಯೂ, ಸತ್ತವರಿಂದ ಜೀವಂತರಾಗಿಯೂ, ಕುಷ್ಠರೋಗಿಯಿಂದ ಶುದ್ಧರಾಗಿಯೂ ಪರಿವರ್ತಿಸುವ ಆತನ ಶಕ್ತಿಯ ಸಂಗಡ—ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಕೂಗನ್ನು ಪೂರ್ವಸೂಚಿಸುವ ವಿಜಯೋತ್ಸವದ ಪ್ರವೇಶದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಆ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಳ್ಳುವುದು ಯಾವುದು?

ಕ್ರಿಸ್ತನು ಯಾವುದರ ಮೇಲೆ ಸವಾರಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ? ಒಂದು ಕತ್ತೆಯ ಮೇಲೆ. ಇಸ್ಲಾಂನ ಸಂದೇಶವೇ ಕ್ರಿಸ್ತನ ನೀತಿಯ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಬರುತ್ತದೆ.

1840ರಲ್ಲಿ, ಪ್ರಥಮ ದೂತನ ಸಂದೇಶದ ಶಕ್ತೀಕರಣವು ಇಸ್ಲಾಂನ ನಿಯಂತ್ರಣದೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಪ್ರಥಮ ಸಂದೇಶವು ದ್ವಿತೀಯ ಸಂದೇಶದತ್ತ ನಡೆಸುತ್ತದೆ; ಅವನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಮೊದಲನೆಯ ಸಂದೇಶವು ಎರಡನೆಯ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುತ್ತದೆ.

ಪ್ರವಾದನೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾ ಇಸ್ಲಾಂ ನಿಯಂತ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಮೊದಲನೆಯ ಸಂದೇಶವು ದೃಢೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಈ ದೃಢೀಕರಣವು ಮೊದಲನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶಕ್ಕೆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡಿತು ಮತ್ತು ಅದರ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಾಂಟ್‌ಗಳು ತಮ್ಮ ಬಾಗಿಲುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವಂತಾಯಿತು.

ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟೆಂಟ್ ಚರ್ಚುಗಳು ಬಾಗಿಲುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದದ್ದು ಇಸ್ಲಾಂ ಸಂದೇಶವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದುದಾಗಿತ್ತು.

ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳ ಇತಿಹಾಸವು ನಮ್ಮ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಪೂರ್ವಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.

ಕರ್ತನಾದ ಕ್ರಿಸ್ತನ ನೀತಿಯ ಸಂದೇಶವು ೧೪೪,೦೦೦ರ ಮುದ್ರಣಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಯೆಹೋವನು ತನ್ನ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನನ್ನು ಸುರಿದು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಅದ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಲವೋದಿಕೀಯರಿಗೂ ಕುಷ್ಠರೋಗಿಗಳಿಗೂ ತೆರೆಯುವಾಗ, ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕತ್ತೆಯ ಮೂಲಕವೇ ಹೊತ್ತೊಯ್ಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ—ಅಂದರೆ ಇಸ್ಲಾಂನ ಸಂದೇಶ.

ವಿಜಯೋತ್ಸವ ಪ್ರವೇಶವೆಂದರೆ ರಾಜನು ಬರುತ್ತಿರುವುದು. 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು, ಆತನು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇದೇ ವಿಜಯೋತ್ಸವ ಪ್ರವೇಶವಾಗಿದೆ.

ಈ ಕಾಲಾವಧಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಆ ಎರಡು ವರ್ಗಗಳು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ವಿಧಿಯೊಳಗೆ ಮುದ್ರಿತವಾಗುತ್ತಿವೆ.

ಕೆಲವು ಶಾಸ್ತ್ರವಚನಗಳು ವಿಳಂಬಕಾಲವನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಒತ್ತಿಹೇಳುತ್ತವೆ. ನಾವು ಅವುಗಳನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಿ, ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಅವರ ಒಂದು ಹೇಳಿಕೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳಿಸುತ್ತೇವೆ.

ಇಲ್ಲಿಯೇ, ಮಾರ್ಚ್ 22, 1844, ತಡವಿರುವ ಸಮಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಿದೆ.

1844ರ ಮಾರ್ಚ್ 22 ಬೈಬಲ್ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಮುನ್ನುಡಿಯಲ್ಲ. ಅದು ಮಿಲ್ಲರೈಟರು ತಪ್ಪಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡ ದಿನಾಂಕವಾಗಿತ್ತು; ಆದರೆ ಅದು ಮೊದಲ ನಿರಾಶೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿ, ತಡವಿರುವ ಕಾಲವನ್ನು ಸೂಚಿಸಿತು.

ಪವಿತ್ರಶಾಸ್ತ್ರಗಳು ತಡವಾಗುವ ಕಾಲವನ್ನು ದೇವರು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವುದು ಜನರ ತಪ್ಪುಅರ್ಥೈಸಿಕೆಯಾಗಿಯೇ ಆಗಿದೆ: ‘ದರ್ಶನವು ತಡವಾದರೂ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಕಾದಿರು; ಯಾಕಂದರೆ ಅದು ತಡವಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಅದು ಸುಳ್ಳಾಡುವುದಿಲ್ಲ.’

ನೀವು ಇದನ್ನು ಎರಡು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಓದಬಹುದು. ಯಾವ ರೀತಿಯಾದರೂ:

ಕಾಯುತ್ತಿರುವವನು ಧನ್ಯನು; ಮತ್ತು 1335ಕ್ಕೆ ತಲುಪುವವನು ಧನ್ಯನು. ಆದರೆ ನೀನು ಅಂತ್ಯವಾಗುವವರೆಗೆ ನಿನ್ನ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹೋಗು; ಯಾಕಂದರೆ ನೀನು ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಹೊಂದುವಿ, ಮತ್ತು ದಿನಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ನಿಗದಿಯಾದ ಪಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುವಿ.

1335ಕ್ಕೆ ಬರುವುದು ಹೊಂದಿರುವ ಆಶೀರ್ವಾದವು ಕೇವಲ ಕಾಲಪ್ರವಾದನೆಯ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ತಲುಪುವುದರ ವಿಷಯವಲ್ಲ. ಚಾರ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿ 1335ವು 1843ರಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಆ ಆಶೀರ್ವಾದವು ಕೇವಲ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಅಂತ್ಯವಲ್ಲ, ತಡವಾಗುವ ಸಮಯದ ಅನುಭವವಾಗಿದೆ. ಆ ಆಶೀರ್ವಾದವು ತಡವಾಗುವ ಸಮಯ ಮತ್ತು 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ. ನೀವು ಕಾಯಬೇಕಾದುದು ಇದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ. “ಕಾಯುವವನು ಧನ್ಯನು.”

ಕಾಯುವಿಕೆಯು ತಡಮಾಡುವ ಕಾಲದಿಂದ 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರವರೆಗೆ ಇರುತ್ತದೆ. ನೀವು ಆತನಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿರುವಿರಾದರೆ, ನೀವು ಆಶೀರ್ವದಿಸಲ್ಪಡುವಿರಿ.

ಮಿಲ್ಲೆರೈಟ್‌ಗಳ ತಪ್ಪುಅರ್ಥಗ್ರಹಣವೇ ವಿಳಂಬಕಾಲವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿತು. ದರ್ಶನವು ನಿಗದಿತ ಕಾಲಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಇದೆ—1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22. ಅದು ಸುಳ್ಳಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ತಪ್ಪುಅರ್ಥಗ್ರಹಣದ ಕಾರಣದಿಂದ ಅದು ತಡವಾಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ನಿಮಗೆ ತೋರುವುದು.

ಆ ತಪ್ಪುಗ್ರಹಿಕೆಯನ್ನು ಕರ್ತನು ಯೋಜಿಸಿದ್ದಾನೆಯೇ? ಹೌದು. ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಹಾಗೆಯೇ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

1843ರ ಚಾರ್ಟ್ ಮೂಲಕ ಉಂಟಾದ ತಪ್ಪುಅರ್ಥವನ್ನು ಕರ್ತನು ಉಂಟುಮಾಡಿದನು. ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್ ಅವರು ತಾವು ಎಂದಿಗೂ ನಿರ್ಣಾಯಕವಾಗಿ 1843 ಅನ್ನು ಹೇಳಲಿಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳಿದರು; ಆದರೆ 1843ರಲ್ಲಿ ಸಹೋದರರು ಅವರಿಗೆ ‘if’ ಅನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿ 1843 ಅನ್ನು ಒಂದು ದಾರಿಸೂಚಕವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲು ವಿನಂತಿಸಿದರು. ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಅವರು ಇದು ಒಂದು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ದಾರಿಸೂಚಕ, ಹಬಕ್ಕೂಕ 2ರ ನೆರವೇರಿಕೆಯೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. 1843 ಅನ್ನು ದೃಢನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿದ ಈ ದಾರಿಸೂಚಕವೇ ವಿಳಂಬಕಾಲವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿತು.

ದಾನಿಯೇಲ 12:12, 13 ಅನ್ನು ಗಮನಿಸಿ: “ಕಾಯುತ್ತಾ ಸಾವಿರ ಮೂರು ನೂರು ಮೂವತ್ತೈದು ದಿನಗಳಿಗೆ ತಲುಪುವವನು ಧನ್ಯನು.”—“1335ಕ್ಕೆ ತಲುಪುವವನು ಧನ್ಯನು. 1843ಕ್ಕೆ ತಲುಪುವವನು ಧನ್ಯನು,” ಇದು 12ನೇ ವಚನವಾಗಿದೆ.

ಪದ್ಯ 13:

ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ 12ನೇ ಮತ್ತು 13ನೇ ವಚನಗಳನ್ನು ಪರಸ್ಪರ ಸಂಬಂಧಿಸಿ, 1335ರ ಆಶೀರ್ವಾದವು 1843 ಮತ್ತು 1844ರಲ್ಲಿ ನೆರವೇರಿತು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಯಾವುದೋ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕಾಲಬಿಂದುವಿನ ಕುರಿತು ಅಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ, ಕ್ರಿಸ್ತನು ಯೆರೂಸಲೇಮಿಗೆ ಮಾಡುವ ವಿಜಯೋತ್ಸವದ ಪ್ರವೇಶವನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವವರ, ಏಣಿಯ ಮೇಲೆ ಏರುತ್ತಾ ಇಳಿಯುತ್ತಿರುವ ದೇವದೂತರನ್ನು ಗುರುತಿಸುವವರ, ಮತ್ತು ಕರ್ತನು ಅವರಿಗೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಎರಡು ಹಲಗೆಗಳನ್ನು ನೀಡುವಾಗ ಆತನೊಡನೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವವರ ಕುರಿತು ಆಗಿದೆ.