ನಲವತ್ತನೇ ವಚನದ ಅಡಗಿದ ಇತಿಹಾಸ - ಹತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ಸಂಖ್ಯೆ

ದಾನಿಯೇಲ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಟನೆಯ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಪೂರಕವಾಗಿವೆ; ಅಂದರೆ, ಅವು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಪರಿಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.

ಬೈಬಲ್ ಪ್ರವಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ರಾಜ್ಯಗಳೇ ಪ್ರವಾದನೆಯನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯ ಗಮನದ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿರಬೇಕು; ಏಕೆಂದರೆ ಅಂತ್ಯಕಾಲದ ಬಾಹ್ಯ ಇತಿಹಾಸವು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ನಿರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

ಪವಿತ್ರ ಇತಿಹಾಸಗಳು, ಅದು “ಮಹಾ ಸುಧಾರಣಾ ಚಳುವಳಿಗಳು” ಆಗಿರಲಿ, ಅಥವಾ “ರಾಜ್ಯಗಳ ಉದಯ ಮತ್ತು ಪತನ” ಆಗಿರಲಿ—ಪವಿತ್ರ ಇತಿಹಾಸಗಳು ದೇವರ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಜೀವ-ಮರಣದ ವಿಷಯವಾಗಿವೆ. ಎರಡನೇ ಥೆಸ್ಸಲೋನಿಕದ ಎರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಪೌಲನು, ಸತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸದವರು ಮತ್ತು ಅದರ ನಂತರ ಬಲವಾದ ಮೋಸವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವವರು, ಆ ಅಧ್ಯಾಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪೌಲನು ಗುರುತಿಸಿದ ಸಂದೇಶವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಲು ತಾವೇ ಆಯ್ದುಕೊಂಡದ್ದರಿಂದ ಹಾಗೆ ಮಾಡುವರು ಎಂದು ದಾಖಲಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಆ ಅಧ್ಯಾಯಭಾಗವು ಪೌರಾಣಿಕ ರೋಮ ಮತ್ತು ಪಾಪಾಧಿಪತ್ಯದ ರೋಮಗಳ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ; ಅದೇ ಸಂಬಂಧವು ಪೆರ್ಗಮೋಸ ಮತ್ತು ಥುವತೀರಗಳ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧವೂ ಆಗಿದೆ; ಅದೇ ಕಬ್ಬಿಣ ಮತ್ತು ಜೇಡಿಮಣ್ಣಿನ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧವಾಗಿಯೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಡ್ರಾಗನ್ ಮತ್ತು ಪಾಪಾಧಿಪತ್ಯದ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧವಾಗಿಯೂ ಇದೆ. ಥುವತೀರದಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಡುವ ಪಾಪಾಧಿಪತ್ಯದ ರೋಮದ ಉದಯವೂ, ಪೆರ್ಗಮೋಸದಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಡುವ ಪೌರಾಣಿಕ ರೋಮದ ಪತನವೂ, ಬಲವಾದ ಮೋಸವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವವರು ದ್ವೇಷಿಸುವ ಸತ್ಯವಾಗಿದೆ.

ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ, 1843ರ ಪಯನಿಯರ್ ಚಾರ್ಟ್‌ಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಾಂಟ್‌ಗಳ ನಡುವಿನ ವಾದವು ದಾನಿಯೇಲ 11ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ “ನಿನ್ನ ಜನರ ದರೋಡೆಕೋರರು” ಎಂದು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಶಕ್ತಿ ಯಾವುದು ಎಂಬುದರ ಕುರಿತು ಇತ್ತು. ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳು ವಾದಿಸಿದಂತೆ, ಆ ದರೋಡೆಕೋರರು ಪೌರಾಣಿಕ ರೋಮಿನ ಉದಯವೇ ಆಗಿದ್ದರೋ, ಅಥವಾ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಾಂಟ್‌ಗಳು ಹೇಳಿದಂತೆ ಅದು ಸೆಲ್ಯೂಕಿದರ ಪತನವೇ ಆಗಿದ್ದಿತ್ತೋ?

ಸೊಲೊಮೋನು ಹೇಳಿದಂತೆ, ಕೊರತೆಯಾದರೆ ನಾಶವಾಗುವುದು ಎಂದಿರುವ ದರ್ಶನವೇ ಬೈಬಲಿನ ಇತಿಹಾಸವಾಗಿದೆ. ಪ್ರಕಟನೆಯ ಒಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಐದನೇ ಮತ್ತು ಹತ್ತನೇ ವಚನಗಳಲ್ಲಿ “ಐದು ತಿಂಗಳು” ಎಂದು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ನೂರು ಐವತ್ತು ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಮಿಲ್ಲೆರೈಟರು ಗುರುತಿಸಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದರು; ಆದರೆ ಪ್ರಕಟನೆಯ ಒಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಅವರು ಆಳವಾಗಿ ಅನ್ವೇಷಿಸಲಿಲ್ಲ. ಹತ್ತನೇ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ ಐದು ತಿಂಗಳುಗಳನ್ನು ಅವರು ಸರಿಯಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿದರು; ಆದರೆ ಐದನೇ ಮತ್ತು ಹತ್ತನೇ ವಚನಗಳೆರಡರಲ್ಲಿಯೂ “ಐದು ತಿಂಗಳು” ಎಂಬ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಇರುವುದರಿಂದ, ಅದು ಕೇವಲ ಎರಡೂ ವಚನಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಯಾತನೆಯ ಪ್ರವಾದನೆಗೆ ಒತ್ತನ್ನು ನೀಡುವುದಷ್ಟೇ ಎಂದು ಅವರು ಭಾವಿಸಿದಂತಿದೆ. ಈಗ ಸುಲಭವಾಗಿ ತೋರಿಸಬಹುದಾದದ್ದೇನೆಂದರೆ, ಐದನೇ ವಚನವು “ಐದು ತಿಂಗಳು” ಎಂದು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವಾಗ, ಅದು ಕ್ರಿ.ಶ. 632ರಲ್ಲಿ ಮಹಮ್ಮದನ ಮರಣದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ, ಕ್ರಿ.ಶ. 782ರಲ್ಲಿ ಬೈಜಾಂಟೈನ್ ಅಥವಾ ಪೂರ್ವ ರೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಞಿ ಐರೀನ್ ಅವರ ಅವಮಾನಕ್ಕೆ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡ ನೂರು ಐವತ್ತು ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ.

ವಚನ ಹತ್ತನ್ನು ಜುಲೈ 27, 1299ರಂದು ನಡೆದ ನಿಕೊಮೀಡಿಯಾ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಅನ್ವಯಿಸಿ, ಜುಲೈ 27, 1449ರಂದು ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟಿನೋಪಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಆಳ್ವಿಕೆ ನಡೆಸಿದ ಕೊನೆಯ ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟೀನನ ಅವಮಾನದಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡ ನೂರು ಐವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಆರಂಭವೆಂದು ಪಯೋನಿಯರು ಗುರುತಿಸಿದುದು ಸರಿಯಾಗಿತ್ತು. ಸಾಲಿನ ಮೇಲೆ ಸಾಲಾಗಿ, ನೂರು ಐವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಅವಧಿಯು ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತದ ಇಸ್ಲಾಂನನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ; ಅದು ಮೊದಲನೆಯ ಶಾಪವಾದ ಅರೇಬಿಯಾದ ಇಸ್ಲಾಂ ಹಾಗೂ ಎರಡನೆಯ ಶಾಪವಾದ ತುರ್ಕಿಯ ಇಸ್ಲಾಂ ಎಂಬ ಎರಡರಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಚಕ್ರವರ್ತಿಯನ್ನೂ ಚಕ್ರವರ್ತಿನಿಯನ್ನೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಅವಮಾನಪಡಿಸಿದ ಆ ಇಸ್ಲಾಂ, ಐರೀನ್ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಡುವ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನೂ ಮತ್ತು ಕೊನೆಯ ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟೀನ್ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಡುವ ಪುರುಷನನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ಒಂದು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಜಯಿಸಿದ ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತದ ಇಸ್ಲಾಂನನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ.

ಐರೀನ್‌ನ ಅವಮಾನದಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುವ ನೂರ ಐವತ್ತು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ, ಅರೇಬಿಯಾದ ಇಸ್ಲಾಂ ಬೈಜಾಂಟಿನ್‌ನ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಅಥವಾ ಅಧೀನಭೂಮಿಯನ್ನು ತನ್ನ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಇದರ ಫಲವಾಗಿ ಐರೀನ್ ಅಷ್ಟು ಅವಮಾನಿತ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟಳು ಎಂಬುದರಿಂದ, ಇತರ ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಬೇಡಿಕೆಗಳ ಜೊತೆಗೆ, ಅವಳು ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಕರವನ್ನು ಪಾವತಿಸಲು ಬಾಧ್ಯಳಾದಳು. ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟೈನ್ ಕೊನೆಯವನ ಅವಮಾನ ಸಂಭವಿಸಿದಾಗ, ಅದು ಪೂರ್ವ ರೋಮ್‌ನ ರಾಜಧಾನಿಯ ಮುತ್ತಿಗೆ ಮತ್ತು ಉರುಳಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುವ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷದ ಅವಧಿಯ ಆರಂಭವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿತು. ಎರಡೂ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಅದು ಇಸ್ಲಾಂವೇ ಆಗಿತ್ತು—ಐರೀನ್‌ಗಾಗಿ ಅರೇಬಿಯ ಇಸ್ಲಾಂ ಮತ್ತು ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟೈನ್ ಕೊನೆಯವನಿಗಾಗಿ ತುರ್ಕಿಯ ಇಸ್ಲಾಂ. ಅಂತ್ಯಕಾಲದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ಮೊದಲ ಮತ್ತು ಎರಡನೇ ಶೋಕಗಳಲ್ಲಿ ನಿರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅರೇಬಿಯ ಮತ್ತು ತುರ್ಕಿಯ ಇಸ್ಲಾಂ ಎಂಬ ಎರಡು ಸಾಕ್ಷಿಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಡುವ ವಿಶ್ವವ್ಯಾಪಿ ಇಸ್ಲಾಂ ಮೊದಲು ಪ್ರದೇಶವನ್ನು, ಅನಂತರ ರಾಜಧಾನಿಯನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು. ಪೂರ್ವ ರೋಮ್‌ನ ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟೈನ್‌ನಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಡುವ ಅಂತ್ಯಕಾಲದ ರಾಜಕೀಯ ಘಟಕವು, ಪೂರ್ವ ರೋಮ್‌ನ ಐರೀನ್‌ನಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಡುವ ಅಂತ್ಯಕಾಲದ ಧಾರ್ಮಿಕ ಘಟಕದೊಂದಿಗೆ ಸಂಕೇತಾತ್ಮಕವಾಗಿ ವಿವಾಹಿತವಾಗಿದೆ. ಮೃಗದ ಪ್ರತಿಮೆಯ ಸಂಕೇತವು ಮೊದಲು ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ನಂತರ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸೂಚಿಸಲು ನಾನು “ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಧಾರ್ಮಿಕ ಘಟಕ” ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಬಳಸುತ್ತೇನೆ. ಮೃಗದ ಪ್ರತಿಮೆ ಎಂದರೆ ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟೈನ್ ಮತ್ತು ಐರೀನ್‌ರ ಸಂಕೇತಾತ್ಮಕ ವಿವಾಹವಾಗಿದ್ದು, ಇಸ್ಲಾಂಗೆ ತಮ್ಮ ಪ್ರದೇಶ ಮತ್ತು ರಾಜಧಾನಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ಇಬ್ಬರೂ ಅವಮಾನಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಅವರ ವಿವಾಹವು ಆ ಎರಡು ಇತಿಹಾಸಗಳನ್ನು ಪರಸ್ಪರ ಹೊಂದಿಸಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಕ್ರಿ.ಶ. 313ರಲ್ಲಿ ಮಿಲಾನ್ ಆದೇಶ ಜಾರಿಯಾದಾಗ ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟಿಯಾ ಮತ್ತು ಲಿಸಿನಿಯಸ್ ಅವರ ನಡುವಿನ ವಿವಾಹದ ಮೂಲಕ ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿರೂಪ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಆಗ ಸ್ಮಿರ್ನಾ ಎಂಬ ಸಂಕೇತಾತ್ಮಕ ಸಭೆಯು ಅಂತ್ಯಗೊಂಡು, ಪೆರ್ಗಮೋಸ್ ಎಂಬ ಸಂಕೇತಾತ್ಮಕ ಸಭೆಯು ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಪೌಲನು ಬಲವಾದ ಮೋಸವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವವರಾಗಿ ಗುರುತಿಸುವವರು, ಪಾಪದ ಮನುಷ್ಯನು ಪ್ರಕಟಗೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚೆ ಸಂಭವಿಸುವ ಭ್ರಷ್ಟತೆಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ಪೌಲನ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಕಾಣಲು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆ ಭ್ರಷ್ಟತೆ ಪೆರ್ಗಮೋಸ್‌ನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಪಾಪದ ಮನುಷ್ಯನು 538ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡನು; ಆಗ ಥಯತೀರಾ ಸಭೆಯು ಆರಂಭವಾಯಿತು.

ಪೂರ್ವ ರೋಮಿನ ಇತಿಹಾಸವು, ಪೂರ್ವ ರೋಮಿಗೆ ಪಶ್ಚಿಮ ರೋಮಿನೊಂದಿಗೆ ಇರುವ ಪ್ರತೀಕಾತ್ಮಕ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಡುವ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಎರಡು ಸಾಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿ ಪಶ್ಚಿಮ ರೋಮು ಸಭೆಯಾಗಿದ್ದು, ಪೂರ್ವ ರೋಮು ರಾಜ್ಯವಾಗಿದೆ. ದಾನಿಯೇಲನ ಎರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಕಬ್ಬಿಣ ಮತ್ತು ಮಣ್ಣಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವಂತೆ, ರೋಮು ಸಭೆ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯದ ಸಂಯೋಜನೆಯಾಗಿದೆ.

ಅಂತ್ಯದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವವ್ಯಾಪಕ ಇಸ್ಲಾಂ ಸಭೆ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯಗಳ ಸಂಯೋಗವಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಒಂದು ಶಕ್ತಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಬಂದು, ಅದರ ಪ್ರದೇಶವನ್ನೂ ಅದರ ರಾಜಧಾನಿಯನ್ನೂ ಕಬಳಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ದೃಢವಾಗಿ ಕಾಣಬಹುದಾದ ಒಂದು ಕಾರಣವು, ಪ್ರಕಟನೆ ಒಂಬತ್ತನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಪವಿತ್ರ ಇತಿಹಾಸದಿಂದ ಬಂದ ಇನ್ನೆರಡು ಸಾಕ್ಷಿಗಳಿಂದ ಸಮರ್ಥಿತವಾಗಿದೆ. ಒಸ್ಮಾನ್ ಜುಲೈ 27, 1299ರಂದು ನಿಕೋಮೀಡಿಯ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಜಯಿಸಿದನು; ನಂತರ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ಬಳಿಕ, 1301ರಲ್ಲಿ, ನೈಸಿಯ ಪ್ರದೇಶವನ್ನೂ ಜಯಿಸಿದನು. ಅವನ ಮಗನು 1331ರಲ್ಲಿ ನೈಸಿಯ ರಾಜಧಾನಿ ನಗರವನ್ನು ಜಯಿಸಿದನು; ಅದೇ ಮಗನು 1337ರಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷದ ಮುತ್ತಿಗೆಯ ಮೂಲಕ ನಿಕೋಮೀಡಿಯ ರಾಜಧಾನಿ ನಗರವನ್ನೂ ಜಯಿಸಿದನು. ಪಯನೀಯರು ಒಸ್ಮಾನ್‌ನೊಂದಿಗೆ ಜುಲೈ 27, 1299 ಅನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದರು; ಆದರೆ ಒಟ್ಟೊಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಎರಡನೇ ಹಂತವಾಗಿ ನೈಸಿಯ ಸಮರವನ್ನು, ಅಂದರೆ ಮುಂದಿನ ಸಮರವನ್ನು, ಎಂದಿಗೂ ಪರಿಗಣಿಸಲಿಲ್ಲ. ಜುಲೈ 27, 1299ವು ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನವರೆಗೆ ತಲುಪುವ ಅನೇಕ ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಹಂತವಾಗಿತ್ತು. ಟರ್ಕೀ ಇಸ್ಲಾಂನ ಮೊದಲ ಎರಡು ಹಂತಗಳು 1449ರಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡ ಒಂದು ಪ್ರವಾದನೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದವು; ನಂತರ ಮತ್ತೆ 1840ರಲ್ಲಿ, ನಂತರ ಮತ್ತೆ 9/11ರಂದು, ಮತ್ತು ನಂತರ ಮತ್ತೆ ಡಿಸೆಂಬರ್ 31, 2023ರಂದು.

ಆ ಎರಡು ಹೆಜ್ಜೆಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯದು ಕೇವಲ ನೂರು ಐವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಆರಂಭವನ್ನಷ್ಟೇ ಸೂಚಿಸಲಿಲ್ಲ, ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅದು ಮೂವತ್ತೆಂಟು ವರ್ಷಗಳ ಆರಂಭವನ್ನೂ ಸೂಚಿಸಿತು. ಅದು ಒಸ್ಮಾನ್ ನಿಕೊಮೀಡಿಯ ಪ್ರಾಂತವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡದ್ದರಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ, ಮೂವತ್ತೆಂಟು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ 1337ರಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷದ ಮುತ್ತಿಗೆಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಸ್ಮಾನ್‌ನ ಪುತ್ರನು ನಿಕೊಮೀಡಿಯ ರಾಜಧಾನಿ ನಗರವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡಿತು. ಮೂವತ್ತೆಂಟು ಎಂಬ ಸಂಖ್ಯೆ “ಏಳಿಬರುವುದು” ಎಂಬುದನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಒಸ್ಮಾನ್ ಪ್ರಾಂತವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡ ಆ ಪ್ರಾರಂಭಿಕ ಹೆಜ್ಜೆಯು ತುರ್ಕಿ ಇಸ್ಲಾಂನ ಏಳಿಬರುವಿಕೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿತು. ಮೂವತ್ತೆಂಟು ವರ್ಷಗಳ ಆ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲಿ, “ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳ” ಮುತ್ತಿಗೆ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ನೂರು ಐವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಅಂತಿಮ ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲಿ ಅವಮಾನವನ್ನು ವಿಧಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, 1453ರಲ್ಲಿ, ಪೂರ್ವ ರೋಮಿನ ರಾಜಧಾನಿಯನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತದೆ.

1453ರಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟೋಮಾನ ತುರ್ಕರು ಆಗಿದ್ದರೇನು, ಅಥವಾ ಒಸ್ಮಾನ್‌ನ ಮಗನು 1337ರಲ್ಲಿ ನಿಕೋಮೀಡಿಯಾವನ್ನೂ 1331ರಲ್ಲಿ ನೈಸೀಯಾವನ್ನೂ ಸ್ವಾಧೀನಪಡಿಸಿಕೊಂಡದ್ದಾಗಿದ್ದರೇನು, ಈ ಮೂರೂ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ರಾಜಧಾನಿ ನಗರವೂ ಇತಿಹಾಸದ ಯಾವುದೋ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವ ರೋಮಿನ ರಾಜಧಾನಿಯಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿತ್ತು. ಈ ಮೂರು ರೇಖೆಗಳೂ ಪೂರ್ವ ರೋಮಿನ ಜಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ. ಆ ಮೂರು ರೇಖೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರತಿಯೊಂದು, ಇಸ್ಲಾಂ ಮೊದಲು ಪೂರ್ವ ರೋಮಿನ ಪ್ರದೇಶವನ್ನೂ ತದನಂತರ ಅದರ ರಾಜಧಾನಿಯನ್ನೂ ಜಯಿಸಿದುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಮೂರೂ ರಾಜಧಾನಿಗಳ ಹೆಸರು, ಆ ಪ್ರದೇಶದ ಹೆಸರಿನಂತೆಯೇ ಇದೆ. ಈ ಮೂರೂ ರೇಖೆಗಳಿಗೂ ವಿಭಿನ್ನವಾದ ಆಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೆಗಾ ಐತಿಹಾಸಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಇದ್ದಾರೆ. ಚರ್ಚ್–ರಾಜ್ಯ ಸಂಬಂಧವನ್ನು, ಹಾಗೆಯೇ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯೂ ಚಕ್ರವರ್ತಿನಿಯೂ ಇಸ್ಲಾಂನಿಂದ ಅನುಭವಿಸಿದ ಅವಮಾನವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಆ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಅವಮಾನವು ಅವರ ರೇಖೆಗಳನ್ನು ಪಶ್ಚಿಮ ರೋಮಿನೊಂದಿಗೆ ಕೂಡ ಕೊಂಡುಹಾಕುತ್ತದೆ; ಆ ಪಶ್ಚಿಮ ರೋಮೂ ಸಹ 330ರಲ್ಲಿ ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟಿನ್ ಮಹಾನನು ರೋಮ್ ನಗರದಿಗಿಂತ ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟಿನೋಪಲನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಾಗ ಅವಮಾನಿತವಾಯಿತು. ಪಶ್ಚಿಮ ರೋಮಿನ ಅಂತಿಮ ಅವಮಾನವು ಅಂತಿಮ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ 476ರಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿತು, ಮತ್ತು ಆ ಬಳಿಕ ಅಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಅದು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತಲೇ ಹೋಯಿತು.

ಪಶ್ಚಿಮ ರೋಮ್, ಪೂರ್ವ ರೋಮ್‌ಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಸಭೆಯಾಗಿತ್ತು; ಪೂರ್ವವು ರಾಜ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ 330ರಲ್ಲಿ ಅವಮಾನ, ನಂತರ 476ರಲ್ಲಿ ಅವಮಾನ, ಆಮೇಲೆ 782ರಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ಮತ್ತೆ 1449ರಲ್ಲಿ. ಒಂದು ರಾಜ್ಯದ ವಿಭಜನೆಯಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಅವಮಾನದ ಒಂದು ರೇಖೆ, ಅದನ್ನು 476ರಲ್ಲಿ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯನ್ನು—ಹಾಗಾಗಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನೂ—ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಅವಮಾನ ಅನುಸರಿಸಿತು; ಅದರ ನಂತರ ಇಸ್ಲಾಂ ಪೂರ್ವದ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಮೊದಲು 782ರಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ಬಳಿಕ ಪೂರ್ವದ ರಾಜಧಾನಿಗೆ 1453ರಲ್ಲಿ ಅವಮಾನವನ್ನು ತಂದುಕೊಟ್ಟಿತು.

ಬೈಬಲ್ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಇಸ್ಲಾಂ ಪೂರ್ವ ಮತ್ತು ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ರೋಮ್ ಎರಡರ ವಂಶರೇಖೆಯನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಕ್ಕೆ ತರುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಇಸ್ಲಾಂ ಇಂದು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಬೆಳಕು, ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಮುಂಚೂಣಿಗಾರರಿಗೆ ಇಸ್ಲಾಂ ಕುರಿತು ಇದ್ದ ಮೂಲಾಧಾರವಾದ ಬೆಳಕಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗಿರುವುದಾದರೂ, ಅದನ್ನು ಬಹಳವಾಗಿ ಮೀರಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ. 2024ರಲ್ಲಿ ‘ದರ್ಶನವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ನಿನ್ನ ಜನರ ದರೋಡೆಕೋರರು ಯಾರು’ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭವಾದ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಕಾಲವು ಆ ಪರೀಕ್ಷಾ ಅವಧಿಯ ಆಲ್ಫಾ ಆಗಿತ್ತು; ಮತ್ತು ಈಗ ಆ ಪರೀಕ್ಷಾ ಅವಧಿಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಪ್ರಕಟನೆಯ ಒಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಇಸ್ಲಾಂ ವಿಷಯದಿಂದ ಬರುವ ಬೆಳಕು, ಇಂದಿನ ಈ ಅಂತ್ಯಕಾಲದವರೆಗೂ ಎಂದಿಗೂ ಪರಿಶೀಲಿಸಲ್ಪಡದ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಮತ್ತು ಪೂರ್ವ ರೋಮ್ ಕುರಿತು ಸಾಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸುತ್ತದೆ.

ದಾನಿಯೇಲ 11ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ 10ರಿಂದ 16ನೇ ವಚನಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ಇತಿಹಾಸರೇಖೆಗಳನ್ನು, ಈ ಲೇಖನಗಳಲ್ಲಿ ಈಗಾಗಲೇ ಚರ್ಚೆಯಲ್ಲಿರುವ ರೇಖೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕಿಸುವ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಒಂಬತ್ತಿನಿಂದ ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಇಸ್ಲಾಮಿನ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ರೇಖೆಗಳು ಒಂದಾಗಿ ಸೇರಿಸುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಇಸ್ಲಾಮಿನ ಉದಯದ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಚಿತ್ರಣದಲ್ಲಿ, ಮಿಲ್ಲರೈಟರ ಚಳುವಳಿಯ ಉದಯವೂ ಹಾಗೂ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತುನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಚಳುವಳಿಯ ಉದಯವೂ ಸೇರಿವೆ. ಪ್ರಕಟಣೆ 9ರ ಕಾಲಪ್ರವಾದನೆಗಳೊಳಗೆ ದೃಢವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಭಾಗವಾಗಿರುವ ಎರಡು ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷದ ಅವಧಿಗಳು, 1840ರಿಂದ 1844ರವರೆಗಿನ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತವೆ. 1844ರಲ್ಲಿ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಕಾಲವು ಇನ್ನಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ಆ ಸಂಕೇತಾತ್ಮಕ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷದ ಅವಧಿ ಕಾಲದಿಂದಲ್ಲ, ಅದರ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ನಿರ್ವಚಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಮೊದಲ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷದ ಅವಧಿಯು, ಅವನ ತಂದೆ ಆ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಜಯಿಸಿದ ಮுப்பತ್ತೆಂಟು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, 1337ರಲ್ಲಿ ಇಸ್ಲಾಮ್ ಹಿಂದಿನ ಪೂರ್ವ ರೋಮನ್ ರಾಜಧಾನಿಯಾದ ನಿಕೋಮೀಡಿಯಾವನ್ನು ಜಯಿಸಿದುದನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಎರಡನೇ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷದ ಅವಧಿಯು 1449ರಲ್ಲಿ ಇಸ್ಲಾಮಿನಿಂದ ಸಂಭವಿಸಿದ ಪೂರ್ವ ರೋಮಿನ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಧಾರ್ಮಿಕ ಆಳುವವರ ಅವಮಾನವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ; ಮೂರನೇ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷದ ಅವಧಿಯು 1840ರ ಆಗಸ್ಟ್ 11ರಂದು ತನ್ನ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಮಾನಗೊಳಿಸಿದ ದೂತನು ಇಳಿದುಬಂದಾಗ ದೇವರ ಶಕ್ತಿಯ ಮಹಿಮೆಯುತ ಪ್ರಕಟನೆಗೆ ಗುರುತಾಗುತ್ತದೆ.

ಮೊದಲ ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯ ದೂತರ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಇತಿಹಾಸವು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತುನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಮುದ್ರಿಸುವಿಕೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿರುವ ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಇತಿಹಾಸದೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಅಂತಿಮ ಮುದ್ರಿಸುವ ಕಾರ್ಯವೇ ಪಾಪದ ಅಳಿಸಿಹಾಕುವಿಕೆಯಾಗಿದ್ದು, ಅದು ದೈವತ್ವ ಮತ್ತು ಮಾನವತ್ವದ ಸಂಯೋಗವಾಗಿದ್ದು, ಇಸ್ಲಾಂ ಮೂಲಕ ತರಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಯುದ್ಧದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಅದು ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ.

ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರವಾದನೆಯ ಪರಿಪೂರ್ಣ ನೆರವೇರಿಕೆ ಅಂತ್ಯದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವುದರಿಂದ, ಈ ಭಾಗವು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಮುದ್ರಣವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಪ್ರಕಟಣೆ ಒಂಬತ್ತರಲ್ಲಿ ಇರುವ ಇಸ್ಲಾಂ ಕುರಿತು ಪ್ರವಾದನೆ, ಕ್ರಿ.ಶ. 1840ರ ಆಗಸ್ಟ್ 11ರಂದು ಇಸ್ಲಾಂ ನಿಯಂತ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಪರ್ಯವಸಾನಗೊಂಡ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ, ದರ್ಶನವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯ ಅತ್ಯಂತ ಸಂಪೂರ್ಣ ಚಿತ್ರಣವನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಲು ಇತಿಹಾಸಾತ್ಮಕ ಕೀಲಿಯನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಹಂತದಿಂದ ಪ್ರಕಟಣೆ ಒಂಬತ್ತಿನ ಸಾಕ್ಷ್ಯವು ಹತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯಕ್ಕೂ, ಮೊದಲ ಮತ್ತು ಎರಡನೇ ದೂತರ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕೂ ವಿಸ್ತರಿಸಿತು. ಬಳಿಕ ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಮೂರನೇ ಶಾಪವು ಭಾನುವಾರ ಕಾನೂನಿನ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಬರುತ್ತದೆ; ಇದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮೂರನೇ ದೂತನ ಘೋಷಣೆಯ ಮಹಾ ಕೂಗು ಆರಂಭಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಒಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ದಾನಿಯೇಲ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಟಣೆಯಲ್ಲಿ ನಿರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ರಾಜ್ಯಗಳ ಉದಯಪತನವನ್ನು ಕ್ರಮಬದ್ಧಗೊಳಿಸುವಲ್ಲಿ ಇಸ್ಲಾಂ ಎಂಬ ಕೀಲಿಯಾಗಿದೆ. ಹತ್ತನೇ ಮತ್ತು ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯಗಳು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ ಜ್ಞಾನವಂತ ಕನ್ಯೆಯರ ಅನುಭವವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ. ಒಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಬಾಹ್ಯ ದರ್ಶನವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಸಂಕೇತವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ; ಹತ್ತನೇ ಮತ್ತು ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಪರಿಶುದ್ಧ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಕುರಿಮರಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಆಂತರಿಕ ದರ್ಶನವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ.

ಪ್ರಕಟನೆ ಗ್ರಂಥದ ಹತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು, ತೆರೆದಿರುವ ಚಿಕ್ಕ ಪುಸ್ತಕದೊಂದಿಗೆ ಇಳಿದುಬರುವ ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿ ದೂತನಾಗಿ ಕ್ರಿಸ್ತನೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಆ ಘಟನೆ, ಮೂರು ನೂರು ತೊಂಬತ್ತೊಂದು ವರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಹದಿನೈದು ದಿನಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಪ್ರಕಟಣೆ ಒಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಸಮಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ, 1840ರ ಆಗಸ್ಟ್ 11ರಂದು ನೆರವೇರಿತು. ಪ್ರಕಟಣೆ ಹತ್ತನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು, ಯೋಹಾನನ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಸಂದೇಶವು 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು ಕಹಿಯಾದುದುವರೆಗೆ ಇರುವ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. 1840ರಿಂದ 1844ರವರೆಗಿನ ಆ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳು ಮೊದಲನೆಯ ದೂತನ ಆಗಮನದಿಂದ ಆರಂಭಗೊಂಡು ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಆಗಮನದಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. 1840ರ ಆಗಸ್ಟ್ 11ರ ನೆರವೇರಿಕೆಯ ನಂತರ ಬಂದ ಆ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳು, ಮೂರು ನೂರು ತೊಂಬತ್ತೊಂದು ವರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಹದಿನೈದು ದಿನಗಳ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, 1449ರ ಜುಲೈ 27ರಿಂದ 1453ರವರೆಗಿನ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು. ಆ ಎರಡೂ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷದ ಅವಧಿಗಳು 1333ರಿಂದ 1337ರವರೆಗೆ ನಿಕೋಮೀದಿಯದ ಮುತ್ತಿಗೆಗೆ ಸೇರಿದ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ಸಂಕೇತಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಪೂರ್ವ ರೋಮವನ್ನು ಇಸ್ಲಾಂ ಮೂರು ಬಾರಿ ಜಯಿಸಿತು. ಮೊದಲನೆಯದು 1331ರಲ್ಲಿ ನೈಸಿಯದ ಮುತ್ತಿಗೆಯಲ್ಲಿತ್ತು; ನಂತರ 1337ರಲ್ಲಿ ನಿಕೋಮೀದಿಯದ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷದ ಮುತ್ತಿಗೆ; ಆನಂತರ 1453ರಲ್ಲಿ ಕಾನ್‌ಸ್ಟಾಂಟಿನೋಪಲ್‌ನ ಮುತ್ತಿಗೆ.

ಡಿಯೋಕ್ಲೀಷಿಯನ್ ರೋಮನ್ನು ಕಾನೂನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಪೂರ್ವ ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮವೆಂದು 393ರಲ್ಲಿ ವಿಭಜಿಸಿದನು, ಮತ್ತು ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟೈನ್ ರೋಮನ್ನು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಪೂರ್ವ ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮವೆಂದು 330ರಲ್ಲಿ ವಿಭಜಿಸಿದನು. 395ರಲ್ಲಿ, ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಥಿಯೋಡೋಸಿಯಸ್ ಪ್ರಥಮನ ಮರಣದ ನಂತರ, ಅವನು ಪೂರ್ವ ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮವನ್ನು ತನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರಿಗೆ ಪರಂಪರೆಯಾಗಿ ನೀಡಿದಂತೆ, ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು ಔಪಚಾರಿಕವಾಗಿಯೂ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿಯೂ ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಕ್ಯಾಥೊಲಿಕ್ ಸಭೆಯು “ಮಹಾ ಭೇದ”ದಲ್ಲಿ 1054ರಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವ ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮವೆಂದು ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ನಂತರ ಬಂದ ಪತನದಂತೆಯೇ ಈ ವಿಭಜನೆಯೂ ಕ್ರಮೇಣವಾಗಿತ್ತು. ಆ ವಿಭಜನೆ ಇಂದಿಗೂ ಹಾಗೆಯೇ ಉಳಿದಿದೆ. ಆ ದಿನಾಂಕದಿಂದ ಐವತ್ತು ವರ್ಷಗಳೊಳಗೆ, ರೋಮಿನ ಪಶ್ಚಿಮ ಸಭೆಯು ಇಸ್ಲಾಂ ವಿರುದ್ಧ ಸುಮಾರು ಎರಡು ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕ್ರೂಸೇಡ್‌ಗಳನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿತು. ಪಶ್ಚಿಮ ರೋಮು 476ರಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಕೊನೆಯ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಾಗ ಪತನವಾಯಿತು. ಪೂರ್ವ ರೋಮು 1453ರಲ್ಲಿ ಪತನವಾಯಿತು. ಪೋಪೀಯ ರೋಮು 1798ರಲ್ಲಿ ಪತನವಾಯಿತು. ಪೇಗನ್ ರೋಮು 393, 330 ಮತ್ತು 395ರಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವ ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮವೆಂದು ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಪೋಪೀಯ ರೋಮು 1054ರಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವ ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮವೆಂದು ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ ರಾಜ್ಯಗಳ ಉದಯ ಮತ್ತು ಪತನವನ್ನು ದೇವರ ವಾಕ್ಯದ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಉಲ್ಲೇಖಬಿಂದುವಾಗಿ ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಪ್ರಕಟನೆ ಗ್ರಂಥದ ಒಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಿಂದ ಇತಿಹಾಸದ ಬೆಳಕಿಗೆ ತರುವ ರಾಜ್ಯಗಳು, ದರ್ಶನವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವುದು ರೋಮವೇ ಎಂಬ ವಾದವನ್ನು ಬಲಪಡಿಸುತ್ತವೆ. ಇಸ್ಲಾಂ ಮತ್ತು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಾಲ್ವತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ನಡುವಿನ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಸಂಬಂಧವು, ಕತ್ತಲರಾತ್ರಿಯ ಕೂಗಿನ ಸಂದೇಶವು—ಕ್ರಿಸ್ತನು ಕತ್ತೆಯ ಮೇಲೆ ಯೆರೂಸಲೇಮಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಘಟನೆಯ ಮೂಲಕ ಪೂರ್ವರೂಪಗೊಂಡಿದ್ದದ್ದು—ಒಂದು ಕಾಲಪ್ರವಾದನೆಯ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದೆ; ಆ ಕಾಲಪ್ರವಾದನೆ ಮೊದಲ ಶಾಪದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಗಿ, ಪ್ರವಾದನೆಯ ಎರಡನೇ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಎರಡನೇ ಶಾಪದೊಳಗೆ ಮುಂದುವರಿದು, ಮತ್ತು ಅದೇ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯಿಂದಲೇ ಆರಂಭವಾದ ಮೊದಲ ಮತ್ತು ಎರಡನೇ ದೂತರ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಚಳವಳಿಯ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿತು. ಈ ಪ್ರವಾದನೆ “ಮೂವತ್ತೆಂಟು ಮತ್ತು ಎರಡು ವರ್ಷ” (1299 ಮತ್ತು 1301) ಎಂಬ ಚಿಹ್ನೆಯಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ, ಇಸ್ಲಾಂನ ಉದಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸಿತು; ಮತ್ತು “ಮೂವತ್ತೆಂಟು ಮತ್ತು ಎರಡು ವರ್ಷ” (1838 ಮತ್ತು 1840) ಎಂಬ ಚಿಹ್ನೆಯಿಂದ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡು, ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳ ಉದಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸಿತು.

1844ರಲ್ಲಿ, 1333ರಿಂದ 1337ರವರೆಗಿನ ಮುತ್ತಿಗೆಯಲ್ಲಿಯೂ, 1449ರಿಂದ 1453ರ ಮುತ್ತಿಗೆಯವರೆಗಿನ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯೂ ಪೂರ್ವರೂಪಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷದ ಅವಧಿಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಸಮಯವನ್ನು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಅನ್ವಯಿಸಬಾರದು. ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತುನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಧ್ವಜವನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿಯುವುದು, ಇಸ್ಲಾಂ ಅನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿಯಲ್ಪಡುವ ಆ ಪ್ರವಾದನೆಯೊಂದಿಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ.

ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತುನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ ಮಂದಿ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರತಿಫಲಿಸುತ್ತಾರೆ; ಮತ್ತು ಕ್ರಿಸ್ತನು ಇತರ ಸಂಕೇತಾತ್ಮಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ “ಆಯ್ಕೆಯ ದ್ರಾಕ್ಷಾಲತೆ” ಆಗಿದ್ದಾನೆ. ಆದಿಕಾಂಡ 16:12ರಲ್ಲಿ ಇಶ್ಮಾಯೇಲನು “ಕಾಡು” ಮನುಷ್ಯನೆಂದು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.

“ಕಾಡು” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಪದವು ಕಾಡು ಅರೇಬ್ಯ ಗಾದೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಅಂತ್ಯದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು ಕಾಡು ಅರೇಬ್ಯ ಗಾದೆಯ ಸಂದೇಶದ ಮೇಲೆ ಸವಾರಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ—ಅಂದರೆ, ಕ್ರಿಸ್ತನು ಯೆರೂಸಲೇಮಿಗೆ ಸವಾರಿ ಮಾಡಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಗಾದೆ, ಮತ್ತು ಬಿಲಾಮನು ಅವನನ್ನು ಮೂರನೆಯ ಬಾರಿ ಹೊಡೆದ ನಂತರ ಕೊನೆಗೆ ಮಾತಾಡಿದ ಆ ಗಾದೆ. 1840ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಥಮ ದೂತನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಶಕ್ತಿಗೊಳಿಸಿದ ಸಂದೇಶವು, ಆ ಚಳವಳಿಯನ್ನು ಶಕ್ತಿಗೊಳಿಸಿದ ಸಂದೇಶವಿದ್ದ ಅದೇ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿರುವ ಸಂಬಂಧಿತ ಮತ್ತು ಪ್ರಮುಖ ನೂರು ಐವತ್ತು ವರ್ಷದ ಪ್ರವಾದನೆಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಅದೇ ಕಾಲಪ್ರವಾದನೆಯಲ್ಲಿ, 1840ರಿಂದ 1844ರವರೆಗಿನ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕೆ ಮಾದರಿಯಾದ ಎರಡು ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷದ ಅವಧಿಗಳನ್ನು ಅವರು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ಯೆಹೂದ ಕುಲದ ಸಿಂಹವು ಈಗ “ಹಳೆಯ ಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ” ಹಿಂದೆಂದಿಗೂ ಕಾಣದ ಬೆಳಕನ್ನು ತೆರೆಯುತ್ತಿದೆ; ಮತ್ತು ಅದು 2023ರ ಡಿಸೆಂಬರ್ 31ರಿಂದ ತೆರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾ ಬಂದಿರುವ ಆ ಬೆಳಕಿನೊಂದಿಗೆ ಸಮ್ಮತಿಯಾಗಿರುವ ಬೆಳಕು. ಇದು ನ್ಯಾಶ್‌ವಿಲ್ ಅನ್ನು ಹೊಡೆಯುವುದು ಇಸ್ಲಾಂವೇ ಎಂಬ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯಗಳನ್ನು ದೂರ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಈ ಬೆಳಕು ರೋಮಿನ ಚಿಹ್ನೆಯನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಪಡಿಸುತ್ತದೆ; ಹೀಗೆ ಅದು 2024ರಲ್ಲಿ “ನಿನ್ನ ಜನರ ದರೋಡೆಕೋರರು” ಎಂಬ ವಿಷಯದ ಕುರಿತ ಅಲ್ಫಾ ವಿವಾದಕ್ಕೆ ಓಮೇಗಾ ಹೇಳಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿಯೂ ಅದೇ ಚಿಹ್ನೆಯ ಕುರಿತ ವಾದಕ್ಕೆ ಇದು ಓಮೇಗಾ ಚಿಹ್ನೆಯೂ ಆಗಿದೆ. ಇದು ಪ್ರಕಟಣೆ ಒಂಬತ್ತನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಕಾಲಪ್ರವಾದನೆಗಳಲ್ಲಿನ ಇಸ್ಲಾಂ, ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತುನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಮುದ್ರಣಕಾಲದ ಆಂತರಿಕ ಇತಿಹಾಸದೊಳಗಿನ ಬಾಹ್ಯ ಸಂದೇಶವಾಗಿರುವುದನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ನಾವು ಕೆಲವು ಕಾಲದಿಂದ ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ಬೋಧಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ, ಆದರೆ ಈಗ ಪ್ರಕಟಣೆ ಒಂಬತ್ತನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಗಿ ಪ್ರಕಟಣೆ ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುವ ಒಂದು ರೇಖೆಯ ಮೇಲೆ ಇದನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಬಹುದು. 1840ರಿಂದ 1844ರವರೆಗೆ ನೆರವೇರಿದ ಇಸ್ಲಾಂನ ಕಾಲಪ್ರವಾದನೆಯೊಡನೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಮೂರನೆಯ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷದ ಅವಧಿಯು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತುನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಮುದ್ರಣಕಾಲವನ್ನು ಉದಾಹರಿಸುತ್ತದೆ. ಪ್ರಕಟಣೆ ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮಹಾಭೂಕಂಪದ ಮೂಲಕ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತುನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರು ಒಂದು ಧ್ವಜದಂತೆ ಎತ್ತಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.

ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲನು ಮೂವತ್ತೇಳನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ದೇವರ ಜನರನ್ನು ಸೈನ್ಯವಾಗಿ ಎಬ್ಬಿಸುವುದು, ಆದಾಮನ ಸೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಪೂರ್ವರೂಪಗೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಎರಡು ಹಂತಗಳ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿದೆ. ಮೊದಲಾಗಿ ಆದಾಮನು ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು; ನಂತರ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಅವನಲ್ಲಿ ಜೀವಶ್ವಾಸವನ್ನು ಊದಿದನು. ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲನಲ್ಲಿಯೂ ಮೊದಲ ಪ್ರವಾದನೆ ಮೃತ ದೇಹಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಅವು ಇನ್ನೂ ಸತ್ತದ್ದಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತವೆ. ನಂತರ ನಾಲ್ಕು ಗಾಳಿಗಳು ಆ ದೇಹಗಳ ಮೇಲೆ ಊದಲ್ಪಡುತ್ತವೆ; ಆಗ ಅವು ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಸೈನ್ಯವಾಗಿ ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲುತ್ತವೆ. ಮೂವತ್ತೆಂಟು ಮತ್ತು ನಲವತ್ತು ಎಂಬ ಸಂಖ್ಯೆಗಳು ಆ ಎರಡು ಹಂತಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ.

ಈ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ನಾವು ಮುಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತೇವೆ.