ಯೋವೇಲನ ಪುಸ್ತಕ ಮತ್ತು ಲವೋದಿಕேயದ ಏಳನೆಯ ದಿನದ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್ ಸಭೆ - ಸಂಖ್ಯೆ ನಲವತ್ತ್ನಾಲ್ಕು

ಇವರು ಸ್ತ್ರೀಯರ ಸಂಗಡ ತಮ್ಮನ್ನು ಅಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸದವರು; ಯಾಕಂದರೆ ಇವರು ಕನ್ಯಕರು. ಕುರಿಮರಿ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದರೂ ಅದನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವರು ಇವರು. ಮನುಷ್ಯರ ಮಧ್ಯದಿಂದ ದೇವರಿಗೂ ಕುರಿಮರಿಗೂ ಪ್ರಥಮಫಲಗಳಾಗಿ ವಿಮೋಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು ಇವರು. ಪ್ರಕಟನೆ 14:4.

“ಅತ್ಯಂತ ಪವಿತ್ರಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನಾನು ಒಂದು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ಕಂಡೆನು; ಅದರ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿಯೂ ಬದಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅತ್ಯಂತ ಶುದ್ಧವಾದ ಬಂಗಾರವಿತ್ತು. ಆ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ತುದಿಯಲ್ಲೂ ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಕೆರೂಬನಿದ್ದನು; ಅದರ ರೆಕ್ಕೆಗಳು ಅದರ ಮೇಲಾಗಿ ಚಾಚಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು. ಅವರ ಮುಖಗಳು ಪರಸ್ಪರದ ಕಡೆ ತಿರುಗಿಕೊಂಡಿದ್ದವು, ಮತ್ತು ಅವರು ಕೆಳಮುಖವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ದೂತರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬಂಗಾರದ ಧೂಪಪಾತ್ರೆಯಿತ್ತು. ದೂತರು ನಿಂತಿದ್ದ ಆ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ದೇವರು ವಾಸಿಸುವ ಸಿಂಹಾಸನದಂತೆಯೇ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಮಹಿಮೆ ಇತ್ತು. ಯೇಸು ಆ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದನು; ಪರಿಶುದ್ಧರ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳು ಆತನ ಬಳಿಗೆ ಏರಿಬಂದಾಗ, ಧೂಪಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಧೂಪವು ಹೊಗೆಯೆಬ್ಬಿಸುತ್ತಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಆತನು ಧೂಪದ ಹೊಗೆಯೊಂದಿಗೆ ಅವರ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳನ್ನು ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಬಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಆ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯೊಳಗೆ ಮನ್ನೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಬಂಗಾರದ ಪಾತ್ರೆ, ಮೊಗ್ಗು ಬಿಡಿಸಿದ ಆರೋನನ ದಂಡ, ಮತ್ತು ಪುಸ್ತಕದಂತೆ ಒಂದರ ಮೇಲೊಂದು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕಲ್ಲಿನ ಫಲಕಗಳು ಇದ್ದವು. ಯೇಸು ಅವುಗಳನ್ನು ತೆರೆದನು, ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ದೇವರ ಬೆರಳಿನಿಂದ ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಹತ್ತು ಆಜ್ಞೆಗಳನ್ನು ನಾನು ಕಂಡೆನು. ಒಂದು ಫಲಕದ ಮೇಲೆ ನಾಲ್ಕು ಇದ್ದವು, ಮತ್ತೊಂದು ಫಲಕದ ಮೇಲೆ ಆರು ಇದ್ದವು. ಮೊದಲ ಫಲಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ನಾಲ್ಕು, ಉಳಿದ ಆರುಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಆದರೆ ನಾಲ್ಕನೆಯದು, ಅಂದರೆ ಸಬ್ಬತ್ತಿನ ಆಜ್ಞೆ, ಅವುಗಳೆಲ್ಲಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು; ಏಕೆಂದರೆ ಸಬ್ಬತ್ತನ್ನು ದೇವರ ಪವಿತ್ರ ನಾಮದ ಗೌರವಾರ್ಥವಾಗಿ ಆಚರಿಸಬೇಕೆಂದು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ನಿಗದಿಪಡಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಪವಿತ್ರ ಸಬ್ಬತ್ತು ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದಂತಿತ್ತು—ಅದರ ಸುತ್ತಲೂ ಮಹಿಮೆಯ ಒಂದು ಪ್ರಕಾಶವಲಯ ಇತ್ತು. ಸಬ್ಬತ್ತಿನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಶಿಲುಬೆಗೆ ಆಣಿಯೊಡ್ಡಲಾಗಿಲ್ಲವೆಂದು ನಾನು ಕಂಡೆನು. ಹಾಗಿದ್ದರೆ, ಉಳಿದ ಒಂಬತ್ತು ಆಜ್ಞೆಗಳನ್ನೂ ಹಾಗೆಯೇ ಆಣಿಯೊಡ್ಡಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ತೋರಿಬರುತ್ತಿತ್ತು; ಮತ್ತು ನಾವು ನಾಲ್ಕನೆಯದನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸುವಂತೆಯೇ ಅವನ್ನೆಲ್ಲವೂ ಉಲ್ಲಂಘಿಸಲು ಸ್ವತಂತ್ರರಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ದೇವರು ಸಬ್ಬತ್ತನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿಲ್ಲವೆಂದು ನಾನು ಕಂಡೆನು, ಏಕೆಂದರೆ ಆತನು ಎಂದಿಗೂ ಬದಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಪೋಪನು ಅದನ್ನು ವಾರದ ಏಳನೇ ದಿನದಿಂದ ಮೊದಲ ದಿನಕ್ಕೆ ಬದಲಾಯಿಸಿದ್ದನು; ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಕಾಲಗಳನ್ನೂ ವಿಧಿಗಳನ್ನೂ ಬದಲಾಯಿಸುವವನಾಗಿದ್ದನು.” Early Writings, 32.

“ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಸಂಗಡಿಗತ್ವ ಹೊಂದಿರುವವರು ನೀತಿಯ ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ದೇವರ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಭ್ರಷ್ಟಗೊಳಿಸುವ ಮೂಲಕ ತಮ್ಮ ವಿಮೋಚಕನಿಗೆ ಅವಮಾನ ತರುವುದಿಲ್ಲ. ಪರಲೋಕದ ಬೆಳಕು ಅವರ ಮೇಲೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಭೂಮಿಯ ಇತಿಹಾಸವು ಅಂತ್ಯದತ್ತ ಸಮೀಪಿಸುವಂತೆ, ಕ್ರಿಸ್ತನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ, ಆತನಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಪ್ರವಾದನೆಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ ಅವರ ಜ್ಞಾನವು ಬಹಳವಾಗಿ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಅವರು ದೇವರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಅನಂತ ಮೌಲ್ಯವುಳ್ಳವರು; ಯಾಕಂದರೆ ಅವರು ಆತನ ಮಗನೊಂದಿಗಿನ ಏಕತೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ದೇವರ ವಾಕ್ಯವು ಅತ್ಯುನ್ನತ ಸೌಂದರ್ಯವೂ ಮನೋಹರತೆಯೂಳ್ಳದ್ದಾಗಿ ತೋರುತ್ತದೆ. ಅವರು ಅದರ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸತ್ಯವು ಅವರಿಗೆ ಅನಾವರಣಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅವತಾರಸಿದ್ಧಾಂತವು ಸೌಮ್ಯ ಕಿರಣಮಯತೆಯಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಪರಿಶುದ್ಧ ಶಾಸ್ತ್ರವೇ ಎಲ್ಲಾ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ಬಿಚ್ಚುವ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಕಷ್ಟಕರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಪರಿಹರಿಸುವ ಕೀಲಿಯೆಂದು ಅವರು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ಬೆಳಕನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಮತ್ತು ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯಲು ಇಚ್ಛಿಸದವರು ದೈವಭಕ್ತಿಯ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಲು ಅಸಮರ್ಥರಾಗಿರುವರು; ಆದರೆ ಶಿಲುಬೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಯೇಸುವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಲು ಹಿಂಜರಿಯದವರು ದೇವರ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳಕನ್ನು ಕಾಣುವರು.” The Southern Watchman, April 4, 1905.

ವಿವಾದವಿಲ್ಲದೆ ಭಕ್ತಿಯ ರಹಸ್ಯವು ಮಹತ್ತಾದದ್ದೇ ಆಗಿದೆ: ದೇವರು ಮಾಂಸದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟನಾದನು, ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ನೀತಿವಂತನೆಂದು ನಿರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು, ದೂತರಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು, ಜನಾಂಗಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಾರಲ್ಪಟ್ಟನು, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಂಬಲ್ಪಟ್ಟನು, ಮಹಿಮೆಯಲ್ಲಿ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು. 1 ತಿಮೊಥೆಯ 3:16

ಯುಗಯುಗಗಳಿಂದಲೂ ಮತ್ತು ತಲೆಮಾರುಗಳಿಂದಲೂ ಮರೆಯಾಗಿದ್ದ ಆ ರಹಸ್ಯವೂ ಈಗ ಆತನ ಪರಿಶುದ್ಧರಿಗೆ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ; ಅನ್ಯಜನಾಂಗಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಈ ರಹಸ್ಯದ ಮಹಿಮೆಯ ಐಶ್ವರ್ಯವು ಏನಾಗಿದೆಯೆಂದು ದೇವರು ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿಸಬೇಕೆಂದಿದ್ದನು; ಆ ರಹಸ್ಯವೆಂದರೆ ನಿಮ್ಮೊಳಗಿರುವ ಕ್ರಿಸ್ತನು, ಮಹಿಮೆಯ ನಿರೀಕ್ಷೆ. ಕೊಲೊಸ್ಸೆಯವರಿಗೆ 1:26, 27.

ಆದರೆ ಏಳನೆಯ ದೂತನ ಧ್ವನಿಯ ದಿವಸಗಳಲ್ಲಿ, ಅವನು ತುತ್ತೂರಿ ಊದಲು ಆರಂಭಿಸುವಾಗ, ದೇವರ ರಹಸ್ಯವು ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳಬೇಕು; ಆತನು ತನ್ನ ಸೇವಕರಾದ ಪ್ರವಾದಿಗಳಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದಂತೆಯೇ. ಪ್ರಕಟನೆ 10:7.

“ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮೊದಲ ಆಗಮನದ ಘೋಷಣೆಯ ಕಡೆಗೆ ನನ್ನ ಗಮನವನ್ನು ಹಿಂದಿರುಗಿಸಲಾಯಿತು. ಯೋಹಾನನನ್ನು ಎಲೀಯನ ಆತ್ಮ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಕಳುಹಿಸಲಾಯಿತು, ಯೇಸುವಿಗೆ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲು. ಯೋಹಾನನ ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದವರು ಯೇಸುವಿನ ಬೋಧನೆಗಳಿಂದ ಪ್ರಯೋಜನ ಹೊಂದಲಿಲ್ಲ. ಅವರ ಆಗಮನವನ್ನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದ ಸಂದೇಶಕ್ಕೆ ಅವರು ತೋರಿದ ವಿರೋಧವು, ಆತನು ಮೆಸ್ಸೀಯನೆಂಬುದಕ್ಕೆ ಇರುವ ಅತ್ಯಂತ ಬಲವಾದ ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನೂ ಅವರು ಸುಲಭವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಲಾರದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿತು. ಯೋಹಾನನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದವರನ್ನು ಸೈತಾನನು ಇನ್ನೂ ದೂರಕ್ಕೆ ಮುಂದಾಳತ್ವದಿಂದ ಕೊಂಡೊಯ್ದು, ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನೇ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ ಶಿಲುಬೆಗೆ ಏರಿಸುವ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದನು. ಹೀಗೆ ಮಾಡುವುದರ ಮೂಲಕ, ಅವರು ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವೇ ಪೆಂತೆಕೊಸ್ತಿನ ದಿನದ ಆಶೀರ್ವಾದವನ್ನು ಹೊಂದಲಾರದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿಕೊಂಡರು; ಆ ಆಶೀರ್ವಾದವೇ ಅವರಿಗೆ ಪರಲೋಕದ ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯದೊಳಗಿನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಬೋಧಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ದೇವಾಲಯದ ಪರದೆ ಹರಿದದ್ದು, ಯೆಹೂದ್ಯರ ಬಲಿಗಳೂ ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳೂ ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲವೆಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸಿತು. ಮಹಾ ಬಲಿಯು ಅರ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಅಂಗೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು; ಮತ್ತು ಪೆಂತೆಕೊಸ್ತಿನ ದಿನ ಇಳಿದ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನು, ಶಿಷ್ಯರ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಭೌತಿಕ ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯದಿಂದ ಪರಲೋಕದ ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯದ ಕಡೆಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದನು; ಅಲ್ಲಿ ಯೇಸು ತನ್ನ ಸ್ವರಕ್ತದ ಮೂಲಕ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ್ದನು, ತನ್ನ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದ ಲಾಭಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಶಿಷ್ಯರ ಮೇಲೆ ಸುರಿಸಲು. ಆದರೆ ಯೆಹೂದ್ಯರು ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಂಧಕಾರದಲ್ಲೇ ಉಳಿದರು. ರಕ್ಷಣೆಯ ಯೋಜನೆಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ದೊರಕಬಹುದಾಗಿದ್ದ ಬೆಳಕನ್ನೆಲ್ಲ ಅವರು ಕಳೆದುಕೊಂಡರು; ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ನಿಷ್ಫಲವಾದ ಬಲಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅರ್ಪಣೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇನ್ನೂ ಭರವಸೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದರು. ಪರಲೋಕದ ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯವು ಭೌತಿಕ ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯದ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದಿತ್ತು; ಆದರೂ ಈ ಬದಲಾವಣೆಯ ಕುರಿತು ಅವರಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಜ್ಞಾನ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದಕಾರಣ, ಪರಿಶುದ್ಧಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಯ ಮೂಲಕ ಅವರಿಗೆ ಪ್ರಯೋಜನವಾಗಲಿಲ್ಲ.”

“ಯೆಹೂದ್ಯರು ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು ತಳ್ಳಿಹಾಕಿ ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕಿದ ಕ್ರಮವನ್ನು ನೋಡಿ ಅನೇಕರು ಭೀತಿಯಿಂದ ನೋಡುವರು; ಮತ್ತು ಆತನಿಗೆ ಮಾಡಲಾದ ನಾಚಿಕೆಗೇಡಿತನದ ದುರುಪಯೋಗದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಓದುವಾಗ, ತಾವು ಆತನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇವೆ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುವರು, ಮತ್ತು ಪೇತ್ರನು ಮಾಡಿದಂತೆ ತಾವು ಆತನನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿರಲಿಲ್ಲ, ಅಥವಾ ಯೆಹೂದ್ಯರು ಮಾಡಿದಂತೆ ತಾವು ಆತನನ್ನು ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಭಾವಿಸುವರು. ಆದರೆ ಎಲ್ಲರ ಹೃದಯಗಳನ್ನು ಓದುತ್ತಿರುವ ದೇವರು, ಅವರು ಯೇಸುವಿನ ಕುರಿತು ಅನುಭವಿಸುತ್ತೇವೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ತಂದನು. ಮೊದಲ ದೂತನ ಸಂದೇಶಕ್ಕೆ ನೀಡಲಾದ ಸ್ವೀಕಾರವನ್ನು ಸಮಸ್ತ ಪರಲೋಕವು ಅತ್ಯಂತ ಆಳವಾದ ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಗಮನಿಸಿತು. ಆದರೆ ಯೇಸುವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇವೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಅನೇಕರೂ, ಮತ್ತು ಶಿಲುಬೆಯ ಕಥೆಯನ್ನು ಓದುವಾಗ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸುತ್ತಿದ್ದವರೂ, ಆತನ ಬರುವಿಕೆಯ ಶುಭಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಹಾಸ್ಯಮಾಡಿದರು. ಆ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಹರ್ಷದಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸುವದಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿ, ಅದನ್ನು ಒಂದು ಮೋಸವೆಂದು ಘೋಷಿಸಿದರು. ಆತನ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷತೆಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿದ್ದವರನ್ನು ಅವರು ದ್ವೇಷಿಸಿ, ಸಭೆಗಳಿಂದ ಹೊರಹಾಕಿದರು. ಮೊದಲ ಸಂದೇಶವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದವರಿಗೆ ಎರಡನೆಯದರಿಂದ ಯಾವ ಪ್ರಯೋಜನವೂ ಆಗಲಿಲ್ಲ; ಹಾಗೆಯೇ, ವಿಶ್ವಾಸದ ಮೂಲಕ ಯೇಸುವಿನೊಂದಿಗೆ ಪರಲೋಕದ ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯದ ಅತಿ ಪರಿಶುದ್ಧ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವಂತೆ ಅವರನ್ನು ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಕೂಗಿನಿಂದಲೂ ಅವರಿಗೆ ಪ್ರಯೋಜನವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಮತ್ತು ಮೊದಲಿನ ಆ ಎರಡು ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ ಪರಿಣಾಮ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಅಷ್ಟು ಕತ್ತಲಗೊಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆಂಬದರಿಂದ, ಅತಿ ಪರಿಶುದ್ಧ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತೋರಿಸುವ ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶದಲ್ಲಿಯೂ ಅವರು ಯಾವ ಬೆಳಕನ್ನೂ ಕಾಣಲಾರರು. ಯೆಹೂದ್ಯರು ಯೇಸುವನ್ನು ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕಿದಂತೆ, ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಇರುವ ಸಭೆಗಳು ಈ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕಿವೆ ಎಂದು ನಾನು ಕಂಡೆ; ಆದಕಾರಣ ಅತಿ ಪರಿಶುದ್ಧ ಸ್ಥಳದ ಮಾರ್ಗದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಯಾವ ಜ್ಞಾನವೂ ಇಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ಯೇಸು ಮಾಡುವ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಯಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಯಾವ ಪ್ರಯೋಜನವೂ ಆಗಲಾರದು. ಯೆಹೂದ್ಯರು ತಮ್ಮ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲದ ಬಲಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದಂತೆಯೇ, ಇವರು ಯೇಸು ಬಿಟ್ಟುಹೋದ ಆ ವಿಭಾಗಕ್ಕೇ ತಮ್ಮ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ; ಮತ್ತು ಈ ಮೋಸದಿಂದ ಸಂತುಷ್ಟನಾದ ಸೈತಾನನು ಧಾರ್ಮಿಕ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ತಾಳಿಕೊಂಡು, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದಲೂ, ತನ್ನ ಸೂಚಕಚಿಹ್ನೆಗಳಿಂದಲೂ, ಸುಳ್ಳಿನ ಅದ್ಭುತಗಳಿಂದಲೂ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾ, ತನ್ನ ಬಲೆಗೆ ಅವರನ್ನು ಕಟ್ಟಿಹಾಕುವದಕ್ಕಾಗಿ ಈ ಕ್ರೈಸ್ತರೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವವರ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಎಳೆಯುತ್ತಾನೆ.” Early Writings, 259–261.

“ಈ ನಿರುತ್ಸಾಹದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಆಳವಾದ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿದ ಒಂದು ಕನಸು ನನಗಾಯಿತು. ನಾನು ಒಂದು ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಕಂಡೆನೆಂದು ಕನಸು ಕಂಡೆ; ಅದರ ಕಡೆಗೆ ಅನೇಕರೂ ಗುಂಪುಗೂಡುತ್ತಾ ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಕಾಲವು ಮುಗಿಯುವಾಗ ಆ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆಯುವವರೇ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುವರು. ಹೊರಗೆ ಉಳಿದಿರುವವರೆಲ್ಲರೂ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುವರು. ಹೊರಗಿದ್ದು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಜನಸಮೂಹಗಳು ದೇವಾಲಯದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿದ್ದವರನ್ನು ಹಾಸ್ಯಮಾಡಿ ಪರಿಹಾಸ್ಯ ಮಾಡುತ್ತ, ಈ ರಕ್ಷಣೆಯ ಯೋಜನೆ ಒಂದು ಕುಶಲವಾದ ವಂಚನೆ, ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಯಾವ ಅಪಾಯವೂ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ಗೋಡೆಗಳೊಳಗೆ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಸೇರದಂತೆ ತಡೆಯುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಕೆಲವರನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡರೂ ಹೌದು.”

“ನನ್ನನ್ನು ಹಾಸ್ಯಮಾಡುವರೋ ಎಂಬ ಭಯದಿಂದ, ಜನಸ್ತೋಮವು ಚದುರಿಹೋಗುವವರೆಗೆ, ಅಥವಾ ಅವರ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬಾರದೆ ನಾನು ಒಳನುಗ್ಗಬಹುದಾದವರೆಗೆ ಕಾಯುವುದೇ ಉತ್ತಮವೆಂದು ನಾನು ಯೋಚಿಸಿದೆನು. ಆದರೆ ಜನರ ಸಂಖ್ಯೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು; ಮತ್ತು ನಾನು ಬಹಳ ತಡವಾಗಿಬಿಡಬಹುದೆಂಬ ಭಯದಿಂದ, ತ್ವರಿತವಾಗಿ ನನ್ನ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಟು ಜನಸ್ತೋಮವನ್ನು ತಳ್ಳಿಕೊಂಡು ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದೆನು. ದೇವಾಲಯವನ್ನು ತಲುಪಬೇಕೆಂಬ ನನ್ನ ಆತಂಕದಲ್ಲಿ, ನನ್ನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದಿದ್ದ ಜನಸಮೂಹವನ್ನು ನಾನು ಗಮನಿಸಲಿಲ್ಲ, ಅಥವಾ ಅದರ ಕಡೆ ಲಕ್ಷ್ಯವನ್ನೂ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ. ಕಟ್ಟಡದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ, ಆ ವಿಶಾಲವಾದ ದೇವಾಲಯವು ಒಂದು ಮಹದಾಕಾರದ ಏಕೈಕ ಸ್ತಂಭದ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ನಾನು ಕಂಡೆನು; ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನುಚ್ಚುನೂರಾಗಿ ರಕ್ತಸ್ರಾವವಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಒಂದು ಕುರಿಮರಿಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಇಡಲಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಹಾಜರಿದ್ದ ನಾವುಲ್ಲರೂ, ಈ ಕುರಿಮರಿ ನಮ್ಮ ನಿಮಿತ್ತವೇ ಛಿದ್ರಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಗಾಯಗೊಂಡಿತೆಂದು ತಿಳಿದವರಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೆವು. ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಎಲ್ಲರೂ ಅದರ ಮುಂದೆ ಬಂದು ತಮ್ಮ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿತ್ತು.

“ಕುರಿಮರಿಯ ಮುಂದೆ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದಲ್ಲಿ ಎತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆಸನಗಳು ಇವೆ; ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ಬಹಳ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ಒಂದು ಸಮೂಹವು ಕೂತಿತ್ತು. ಪರಲೋಕದ ಬೆಳಕು ಅವರ ಮುಖಗಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ತೋರುತ್ತಿತ್ತು; ಅವರು ದೇವರನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ, ದೇವದೂತರ ಸಂಗೀತದಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಆನಂದಭರಿತ ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಗೀತೆಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಇವರು ಕುರಿಮರಿಯ ಬಳಿಗೆ ಮೊದಲು ಬಂದು, ತಮ್ಮ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಕ್ಷಮೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿ, ಈಗ ಯಾವುದೋ ಆನಂದಕರ ಘಟನೆಯ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಹರ್ಷಭರಿತವಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದವರು.”

“ನಾನು ಆ ಕಟ್ಟಡದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಮೇಲೆಯೂ ಭಯವು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಆವರಿಸಿತು; ಮತ್ತು ಈ ಜನರ ಮುಂದೆ ನಾನು ನನ್ನನ್ನು ತಗ್ಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬ ಲಜ್ಜೆಯ ಭಾವನೆಯೂ ಉಂಟಾಯಿತು. ಆದರೆ ನಾನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಸಾಗುವಂತೆ ಒತ್ತಾಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನಾಗಿ ತೋರುತ್ತಿದ್ದೆ; ಮತ್ತು ಕುರಿಮರಿಯನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಸ್ತಂಭದ ಸುತ್ತ ನಿಧಾನವಾಗಿ ದಾರಿಮಾಡಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಆಗ ತೂರ್ಯದ ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿಸಿತು, ದೇವಾಲಯವು ನಡುಗಿತು, ಸಮೇತರಾಗಿದ್ದ ಪರಿಶುದ್ಧರಿಂದ ಜಯಘೋಷಗಳು ಎದ್ದವು, ಭಯಂಕರವಾದ ಪ್ರಕಾಶವು ಆ ಕಟ್ಟಡವನ್ನು ಬೆಳಗಿಸಿತು; ನಂತರ ಎಲ್ಲವೂ ತೀವ್ರವಾದ ಕತ್ತಲೆಯಾಯಿತು. ಆ ಆನಂದಿತ ಜನರೆಲ್ಲರೂ ಆ ಪ್ರಕಾಶದೊಂದಿಗೆ ಅಳಿದುಹೋದರು; ಮತ್ತು ನಾನು ರಾತ್ರಿಯ ನಿಶ್ಶಬ್ದ ಭೀಕರತೆಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನೇ ಉಳಿದಿದ್ದೆ. ನಾನು ಮನೋವ್ಯಥೆಯಲ್ಲಿ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡೆ; ಮತ್ತು ನಾನು ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೆನೆಂಬುದನ್ನು ನನ್ನದೇ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಷ್ಟವಾಯಿತು. ನನ್ನ ನಾಶವು ನಿಶ್ಚಿತಗೊಂಡಿದೆಯೆಂದೂ, ಕರ್ತನ ಆತ್ಮವು ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗಿದೆ, ಮತ್ತೆಂದಿಗೂ ಮರಳಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲವೆಂದೂ ನನಗೆ ತೋರುತ್ತಿತ್ತು.”

“ಇದಾದ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ ನನಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ಕನಸು ಬಂತು. ನಾನು ನನ್ನ ಮುಖವನ್ನು ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಅತಿಯಾದ ನಿರಾಶೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುವೆನೆಂದು ತೋರುತ್ತಿತ್ತು; ಆಗ ನಾನು ಹೀಗೆ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದೆನು: ಯೇಸು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ, ನಾನು ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಅವರ ಪಾದಗಳ ಬಳಿಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಎಸೆದು, ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ದುಃಖಗಳನ್ನು ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತಿದ್ದೆನು. ಅವರು ನನ್ನಿಂದ ಮುಖ ತಿರುಗಿಸಿರಲಿಲ್ಲ; ಅವರು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆ ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಮತ್ತು ನಾನು ಅವರನ್ನು ಸದಾಕಾಲ ಪ್ರೀತಿಸಿ ಸೇವಿಸುತ್ತಿದ್ದೆನು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದಿತು; ಸುಂದರವಾದ ರೂಪವನ್ನೂ ಮುಖಮುದ್ರೆಯನ್ನೂ ಹೊಂದಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಒಳಗೆ ಬಂದನು. ಅವನು ನನ್ನ ಕಡೆ ಕರುಣೆಯಿಂದ ನೋಡಿ ಹೇಳಿದನು: ‘ನೀನು ಯೇಸುವನ್ನು ಕಾಣಲು ಬಯಸುವೆಯೋ? ಅವರು ಇಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾರೆ, ಮತ್ತು ನೀನು ಬಯಸಿದರೆ ಅವರನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ನಿನ್ನಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ನನ್ನ ಹಿಂದೆ ಬಾ.’”

“ನಾನು ಇದನ್ನು ವರ್ಣಿಸಲಾಗದ ಆನಂದದಿಂದ ಕೇಳಿ, ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಚಿಕ್ಕಾಸ್ತಿಪಾಸ್ತಿಗಳನ್ನು, ಅಮೂಲ್ಯವಾಗಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಣ್ಣ ವಸ್ತುವನ್ನೂ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕೂಡಿಸಿಕೊಂಡು, ನನ್ನ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಯನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದೆನು. ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಏರುಗಟ್ಟಿನೂ ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ದುರ್ಬಲವೆಂದು ತೋರುವ ಮೆಟ್ಟಿಲಿನ ಬಳಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದನು. ನಾನು ಆ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳನ್ನು ಏರಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಾಗ, ತಲೆ ಸುತ್ತಿ ಬಿದ್ದುಹೋಗದಂತೆ ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೇ ನೆಟ್ಟಿಟ್ಟಿರಬೇಕೆಂದು ಅವನು ನನಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡಿದನು. ಆ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಏರಿಗೆಯನ್ನು ಏರುತ್ತಿದ್ದ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕರೂ ಶಿಖರವನ್ನು ತಲುಪುವ ಮೊದಲು ಬಿದ್ದುಹೋದರು.”

“ಕೊನೆಗೆ ನಾವು ಅಂತಿಮ ಹಂತವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಒಂದು ಬಾಗಿಲಿನ ಮುಂದೆ ನಿಂತೆವು. ಅಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಯು ನಾನು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ತಂದಿದ್ದ ಎಲ್ಲ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವಂತೆ ನನ್ನನ್ನು ನಿರ್ದೇಶಿಸಿದನು. ನಾನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವನ್ನೆಲ್ಲ ಕೆಳಗಿಟ್ಟೆನು; ಬಳಿಕ ಅವನು ಬಾಗಿಲನ್ನು ತೆರೆದು, ನಾನು ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವಂತೆ ಹೇಳಿದನು. ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ನಾನು ಯೇಸುವಿನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದೆನು. ಆ ಸುಂದರ ಮುಖಮುದ್ರೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ತಪ್ಪಾಗುವಂತಿರಲಿಲ್ಲ. ದಯಾಮಯತೆ ಮತ್ತು ಮಹಿಮೆಯ ಆ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಬೇರೆ ಯಾರಿಗೂ ಸೇರಿರುವುದಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆತನ ದೃಷ್ಟಿ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ನೆಲೆಗೊಂಡಾಗ, ನನ್ನ ಜೀವನದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನೂ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಅಂತರಂಗದ ಎಲ್ಲಾ ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನೂ ಭಾವನೆಗಳನ್ನೂ ಆತನು ತಿಳಿದಿದ್ದಾನೆಂಬುದನ್ನು ನಾನು ತಕ್ಷಣವೇ ಅರಿತುಕೊಂಡೆನು.”

“ಅವರ ಪರಿಶೋಧಕ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತಾಳಲಾರೆನೆಂಬ ಭಾವನೆಯಿಂದ ನಾನು ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಮರೆಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದೆನು; ಆದರೆ ಅವರು ನಗುನಗುತ್ತಾ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು, ನನ್ನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ತಮ್ಮ ಕೈಯನ್ನು ಇಟ್ಟು, ‘ಭಯಪಡಬೇಡ’ ಎಂದರು. ಅವರ ಮಧುರವಾದ ಧ್ವನಿಯ ನಾದವು ನನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ಅದು ಇದುವರೆಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಅನುಭವಿಸದ ಸಂತೋಷದಿಂದ ನಡುಗಿಸಿತು. ನಾನು ಒಂದು ಮಾತನ್ನೂ ಉಚ್ಚರಿಸಲಾರದಷ್ಟು ಆನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದೆನು; ಭಾವಾವೇಶಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ ಅವರ ಪಾದಗಳ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಷ್ಟಾಂಗವಾಗಿ ಬಿದ್ದೆನು. ನಾನು ಅಲ್ಲಿ ಅಸಹಾಯಕರಾಗಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದಾಗ, ಸೌಂದರ್ಯವೂ ಮಹಿಮೆಯೂಳ್ಳ ದೃಶ್ಯಗಳು ನನ್ನ ಮುಂದಾಗಿ ಹಾದುಹೋದವು; ಮತ್ತು ನಾನು ಪರಲೋಕದ ಸುರಕ್ಷತೆ ಮತ್ತು ಸಮಾಧಿಯನ್ನು ತಲುಪಿರುವೆನೆಂದು ನನಗೆ ಭಾಸವಾಯಿತು. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಶಕ್ತಿ ಮರಳಿಬಂದಿತು, ಮತ್ತು ನಾನು ಎದ್ದೆನು. ಯೇಸುವಿನ ಪ್ರೀತಿಪೂರ್ಣ ಕಣ್ಣುಗಳು ಇನ್ನೂ ನನ್ನ ಮೇಲೆಯೇ ನೆಟ್ಟಿದ್ದವು, ಮತ್ತು ಅವರ ನಗು ನನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನು ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿಸಿತು. ಅವರ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವು ನನ್ನೊಳಗೆ ಪವಿತ್ರ ಭಕ್ತಿಭಾವವನ್ನೂ ವರ್ಣಿಸಲಾರದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನೂ ತುಂಬಿಸಿತು.”

“ಈಗ ನನ್ನ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಯು ಬಾಗಲನ್ನು ತೆರೆದನು, ಮತ್ತು ನಾವು ಇಬ್ಬರೂ ಹೊರಗೆ ಬಂದೆವು. ಅವನು ನಾನು ಹೊರಗೆ ಬಿಟ್ಟುಬಂದಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಹೇಳಿದನು. ಇದಾದ ನಂತರ, ಅವನು ನಿಕಟವಾಗಿ ಸುತ್ತಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಒಂದು ಹಸಿರು ದಾರಿಯನ್ನು ನನ್ನ ಕೈಗೆ ಕೊಟ್ಟನು. ಅದನ್ನು ನನ್ನ ಹೃದಯದ ಸಮೀಪ ಇಡಬೇಕೆಂದು, ಮತ್ತು ನನಗೆ ಯೇಸುವನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂದಾಗ ಅದನ್ನು ನನ್ನ ಉರಸಿನಿಂದ ತೆಗೆದು ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ದೂರ ಚಾಚಬೇಕೆಂದು ಅವನು ನಿರ್ದೇಶಿಸಿದನು. ಅದನ್ನು ಯಾವುದಾದರೂ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಸುತ್ತಿದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೇ ಇರಿಸಬಾರದೆಂದು, ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಅದು ಗುಂಟಾಗಿಬಿಟ್ಟು ನೆಟ್ಟಗೆ ಮಾಡುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗುವದೆಂದು ಅವನು ನನಗೆ ಎಚ್ಚರಿಸಿದನು. ನಾನು ಆ ದಾರಿಯನ್ನು ನನ್ನ ಹೃದಯದ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆ ಇಳುವರಿ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳನ್ನು ಇಳಿದುಬಂದು, ಕರ್ತನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾ, ನಾನು ಎದುರಾದ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅವರು ಯೇಸುವನ್ನು ಎಲ್ಲಿ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತಿದ್ದೆನು. ಈ ಕನಸು ನನಗೆ ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿತು. ಆ ಹಸಿರು ದಾರಿಯು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸಿತು, ಮತ್ತು ದೇವರ ಮೇಲೆ ಭರವಸೆಯಿಡುವದರ ಸೌಂದರ್ಯವೂ ಸರಳತೆಯೂ ನನ್ನ ಆತ್ಮದ ಮೇಲೆ ಉದಯಿಸತೊಡಗಿದವು.” Testimonies, volume 1, 27–29.

“ದೇವಾಲಯದ ಶುದ್ಧೀಕರಣದಲ್ಲಿ, ಯೇಸು ತನ್ನನ್ನು ಮೆಸ್ಸೀಯನಾಗಿ ಸಾರುತ್ತಾ, ತನ್ನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ದೈವಿಕ ಸನ್ನಿಧಿಯ ವಾಸಸ್ಥಳಕ್ಕಾಗಿ ನಿರ್ಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಆ ದೇವಾಲಯವು, ಇಸ್ರಾಯೇಲಿಗೂ ಲೋಕಕ್ಕೂ ಒಂದು ದೃಷ್ಟಾಂತಪಾಠವಾಗಿರುವಂತೆ ಉದ್ದೇಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಅನಾದಿ ಯುಗಗಳಿಂದಲೂ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವೂ ಪವಿತ್ರವೂ ಆದ ಸೆರಾಫಿನಿಂದ ಹಿಡಿದು ಮನುಷ್ಯನ ತನಕ, ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜೀವಿಯೂ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನ ಅಂತರ್ನಿವಾಸಕ್ಕಾಗಿ ಒಂದು ದೇವಾಲಯವಾಗಿರಬೇಕೆಂಬುದು ದೇವರ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿತ್ತು. ಪಾಪದ ಕಾರಣದಿಂದ, ಮಾನವಕುಲವು ದೇವರ ದೇವಾಲಯವಾಗಿರುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿತು. ಕೆಟ್ಟತನದಿಂದ ಅಂಧಕಾರಗೊಂಡು ಕಲ್ಮಶಗೊಂಡ ಮನುಷ್ಯನ ಹೃದಯವು ಇನ್ನು ದೈವಸ್ವರೂಪನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ದೇವಕುಮಾರನ ಅವತಾರದಿಂದ, ಪರಲೋಕದ ಉದ್ದೇಶವು ನೆರವೇರುತ್ತದೆ. ದೇವರು ಮಾನವತ್ವದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ರಕ್ಷಕ ಕೃಪೆಯ ಮೂಲಕ ಮನುಷ್ಯನ ಹೃದಯವು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಆತನ ದೇವಾಲಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ದೇವಾಲಯವು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆತ್ಮಕ್ಕೂ ತೆರೆದಿರುವ ಉನ್ನತ ಗಮ್ಯದ ನಿರಂತರ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿರಲೆಂದು ದೇವರು ಉದ್ದೇಶಿಸಿದ್ದನು. ಆದರೆ ಯೆಹೂದ್ಯರು ತಾವು ಬಹಳ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಕಟ್ಟಡದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ತಮ್ಮನ್ನು ದೈವಾತ್ಮನಿಗೆ ಪವಿತ್ರ ದೇವಾಲಯಗಳಾಗಿ ಸಮರ್ಪಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅಶುದ್ಧ ವ್ಯಾಪಾರದ ಗದ್ದಲದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದ ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ದೇವಾಲಯದ ಪ್ರಾಂಗಣಗಳು, ಇಂದ್ರಿಯಾಸಕ್ತಿಯೂ ಅಶುದ್ಧ ಚಿಂತನೆಗಳೂ ನೆಲೆಸಿರುವುದರಿಂದ ಕಲ್ಮಶಗೊಂಡ ಹೃದಯದ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಅತೀ ಸತ್ಯವಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.”

“ಲೌಕಿಕ ಖರೀದಿದಾರರು ಮತ್ತು ಮಾರಾಟಗಾರರಿಂದ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸುವುದರಲ್ಲಿ, ಯೇಸು ತನ್ನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದರು—ಪಾಪದ ಕಲ್ಮಷದಿಂದ ಹೃದಯವನ್ನು ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು,—ಅಂದರೆ ಆತ್ಮವನ್ನು ಭ್ರಷ್ಟಗೊಳಿಸುವ ಭೌತಿಕ ಆಶೆಗಳು, ಸ್ವಾರ್ಥಪರ ಕಾಮನೆಗಳು, ದುಷ್ಟ ಅಭ್ಯಾಸಗಳಿಂದ ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು. ಮಲಾಕಿ 3:1–3 ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ.” ದ ಡಿಸೈರ್ ಆಫ್ ಏಜಸ್, 161.

“ಪ್ರವಾದಿಯು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ, ‘ನಾನು ಇನ್ನೊಬ್ಬ ದೂತನನ್ನು ಪರಲೋಕದಿಂದ ಇಳಿದುಬರುವುದನ್ನು ಕಂಡೆನು; ಅವನಿಗೆ ಮಹಾ ಅಧಿಕಾರವಿತ್ತು; ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯು ಅವನ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಯಿತು. ಅವನು ಬಲವಾದ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೂಗಿ ಹೇಳಿದನು, ಮಹಾ ಬಾಬಿಲೋನು ಬಿದ್ದಿಹೋಗಿದೆ, ಬಿದ್ದಿಹೋಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಅದು ದೆವ್ವಗಳ ವಾಸಸ್ಥಾನವಾಗಿದೆ’ (ಪ್ರಕಟನೆ 18:1, 2). ಇದು ಎರಡನೇ ದೂತನಿಂದ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟ ಅದೇ ಸಂದೇಶವಾಗಿದೆ. ಬಾಬಿಲೋನು ಬಿದ್ದಿದೆ, ‘ಯಾಕಂದರೆ ಅವಳು ತನ್ನ ವ್ಯಭಿಚಾರದ ಕ್ರೋಧದ ದ್ರಾಕ್ಷಾರಸವನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಜನಾಂಗಗಳಿಗೂ ಕುಡಿಸಿದ್ದಾಳೆ’ (ಪ್ರಕಟನೆ 14:8). ಆ ದ್ರಾಕ್ಷಾರಸವೆಂದರೆ ಏನು?—ಅವಳ ಸುಳ್ಳು ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳು. ಅವಳು ನಾಲ್ಕನೇ ಆಜ್ಞೆಯ ಸಬ್ಬತ್ತಿನ ಬದಲು ಲೋಕಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸುಳ್ಳು ಸಬ್ಬತ್ತನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾಳೆ; ಮತ್ತು ಏದನ್ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಸೈತಾನನು ಹವ್ವಳಿಗೆ ಮೊದಲು ಹೇಳಿದ ಸುಳ್ಳನ್ನೇ—ಅಂದರೆ ಆತ್ಮದ ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಅಮರತ್ವವನ್ನು—ಮತ್ತೆ ಪುನರುಚ್ಚರಿಸಿದ್ದಾಳೆ. ಅನೇಕ ಸಮಾನವಾದ ತಪ್ಪು ಉಪದೇಶಗಳನ್ನು ಅವಳು ದೂರ ದೂರವರೆಗೆ ಹರಡಿದ್ದಾಳೆ, ‘ಮನುಷ್ಯರ ಆಜ್ಞೆಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳೆಂದು ಬೋಧಿಸುತ್ತಾ’ (ಮತ್ತಾಯ 15:9).”

“ಯೇಸು ತನ್ನ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದಾಗ, ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಅದರ ಧರ್ಮನಿಂದಕ ಅಪವಿತ್ರತೆಯಿಂದ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿದನು. ಅವನ ಸೇವೆಯ ಅಂತಿಮ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ದೇವಾಲಯದ ಎರಡನೆಯ ಶುದ್ಧೀಕರಣವೂ ಒಂದಾಗಿತ್ತು. ಹಾಗೆಯೇ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡುವ ಅಂತಿಮ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಸಭೆಗಳಿಗೆ ಎರಡು ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಕರೆಯು ಮಾಡಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಎರಡನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶವೆಂದರೆ, ‘ಬಾಬಿಲೋನ ಮಹಾನಗರವು ಬಿದ್ದಿತು, ಬಿದ್ದಿತು; ಏಕೆಂದರೆ ಆಕೆಯ ವ್ಯಭಿಚಾರದ ಕ್ರೋಧದ ದ್ರಾಕ್ಷಾರಸವನ್ನು ಸಕಲ ಜನಾಂಗಗಳಿಗೂ ಕುಡಿಸಿದಳು’ (ಪ್ರಕಟನೆ 14:8). ಮತ್ತು ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶದ ಮಹಾಘೋಷದಲ್ಲಿ ಪರಲೋಕದಿಂದ ಒಂದು ಶಬ್ದವು ಹೀಗೆ ಹೇಳುವುದಾಗಿ ಕೇಳಿಸಿತು, ‘ನನ್ನ ಜನರೇ, ನೀವು ಆಕೆಯ ಪಾಪಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಲುಗಾರರಾಗದಂತೆ ಮತ್ತು ಆಕೆಯ ಕಾಟಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಲು ಹೊಂದದಂತೆ, ಆಕೆಯಿಂದ ಹೊರಬನ್ನಿರಿ. ಏಕೆಂದರೆ ಆಕೆಯ ಪಾಪಗಳು ಪರಲೋಕದವರೆಗೆ ಏರಿವೆ, ಮತ್ತು ದೇವರು ಆಕೆಯ ಅಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಜ್ಞಾಪಕ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ’ (ಪ್ರಕಟನೆ 18:4, 5).” Selected Messages, book 2, 118.