ಯೋವೇಲನ ಪುಸ್ತಕ ಮತ್ತು ಲಾವೋದೇಕೀಯ ಏಳನೇ ದಿನದ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್ ಸಭೆ - ಸಂಖ್ಯೆ ಐದು

“ಆ ಕಾಲಕ್ಕಾಗಿರುವ ಬೆಳಕು ಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟಾಗ” ಅದು ಅಥವಾ “ಸ್ವೀಕರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ” ಅಥವಾ “ತಿರಸ್ಕರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.” ಬೆಳಕು ಪರಿಚಯಿಸಲ್ಪಡುವಾಗ ನೆರವೇರುವ ಬೇರ್ಪಡಿಸುವಿಕೆ ನಿತ್ಯಸುವಾರ್ತೆಯ ಕಾರ್ಯವಾಗಿದ್ದು, ಅದರಲ್ಲಿ ದೇವರ ಜನರ ಮುದ್ರಾಕರಣ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಗೋಧಿ ಮತ್ತು ಕಳೆಗಳ ಬೇರ್ಪಡಿಸುವಿಕೆಯೂ ಸೇರಿವೆ. ಅಂತಿಮ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ಬೇರ್ಪಡಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ 9/11 ರಂದು ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು; ಆಗ ಪ್ರವಾದಕೀಯ ಪ್ರಶ್ನೆ, “ಎಷ್ಟು ಕಾಲ?” ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಪ್ರವಾದಕೀಯ ಉತ್ತರ, “ಭಾನುವಾರ ನಿಯಮದವರೆಗೆ” ಎಂಬುದಾಗಿದೆ. “ಎಷ್ಟು ಕಾಲ” ಎಂಬ ಸಂಕೇತದ ಕೊನೆಯ ಉಲ್ಲೇಖವು ಪ್ರಕಟನೆ ಪುಸ್ತಕದ ಐದನೇ ಮುದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ.

“ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟವರ ಆತ್ಮಗಳು” ಕೇಳಿದ “ಎಷ್ಟರವರೆಗೆ” ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರವನ್ನು ಪ್ರೇರಣೆಯು ಭವಿಷ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿರಿಸುತ್ತದೆ, ಅಂದರೆ ಪಾಪಾಸನದ ಹುತಾತ್ಮರ ಎರಡನೆಯ ಗುಂಪು ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುವಾಗ. ಅದು ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಈ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ ಪ್ರಕಟನೆ ಅಧ್ಯಾಯ ಹದಿನೆಂಟನ್ನು ಹುತಾತ್ಮರ ಎರಡನೆಯ ಗುಂಪಿನ ಪರಿಪೂರಣವೆಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮೊದಲ ಐದು ವಚನಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡು “ಧ್ವನಿಗಳು” ಇವೆ; ಮೊದಲ ಧ್ವನಿಯು 9/11 ಅನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯ ಧ್ವನಿಯು ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನಲ್ಲಿ ಪುರುಷರನ್ನೂ ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನೂ ಬಾಬಿಲೋನಿನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಕರೆಯುತ್ತದೆ. ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ ಐದನೆಯ ಮುದ್ರೆಯಲ್ಲಿರುವ “ಎಷ್ಟರವರೆಗೆ” ಎಂಬ ಸಂಕೇತವನ್ನು ಪ್ರಕಟನೆ ಹದಿನೆಂಟನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮೊದಲ ಐದು ವಚನಗಳೊಂದಿಗೆ ಗುರುತಿಸಿ, 9/11 ರಿಂದ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನುವರೆಗಿನ ಕ್ರಮವನ್ನು ರೂಪರೇಖೆಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯ ಗಮನವು ದೇವರ ಜನರ ಬೇರ್ಪಡಿಕೆ ಮತ್ತು ಮುದ್ರಾಕರಣದ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ, ಹಿಂದಿನ ಇತಿಹಾಸದ ಹುತಾತ್ಮರನ್ನು ಮತ್ತು ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನ ಸಂಕಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡುವ, ಪಾಪಾಸನದ ಹುತಾತ್ಮರ ಎರಡನೆಯ ಗುಂಪನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ಆ ಹುತಾತ್ಮರನ್ನು ಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿದ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಪಾಪಾಸನದ ಮೇಲಿನ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಮೇಲೆ ಇದೆ.

ಇನ್ನೊಂದು ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಐದನೇ ಮುದ್ರೆಯ ಹುತಾತ್ಮರನ್ನು ಹಾಗೂ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನು ಸಂಕಟದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುವ ಭವಿಷ್ಯದ ಎರಡನೇ ಗುಂಪಿನ ಹುತಾತ್ಮರನ್ನು ಅವಳು ಗುರುತಿಸುವಾಗ, ಆ ದೃಶ್ಯಗಳು “ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ಕಾಲಾವಧಿಯಲ್ಲಿ” ಇರುತ್ತವೆ ಎಂದು ಅವಳು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಪ್ರಕಟನೆ ಹದಿನೆಂಟರ ಎರಡು ಧ್ವನಿಗಳು “ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ಕಾಲಾವಧಿಯನ್ನು” ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ. ಮೊದಲ ಧ್ವನಿ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ 9/11ರಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ಎರಡನೇ ಧ್ವನಿ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನಲ್ಲಿ.

ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಅವರು ಎರಡನೆಯ ಗುಂಪಿನ ಶಹೀದರ ರಚನೆಯ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆ ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುವುದಾಗಿ ಸಂಪರ್ಕಿಸುತ್ತಾರೆ; ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಂದು ಉಲ್ಲೇಖದಲ್ಲಿ ಅವರು ಪ್ರಕಟಣೆ 18:1–5 ಅನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಮೂರು ವಚನಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಧ್ವನಿಯನ್ನೂ ನಾಲ್ಕು ಮತ್ತು ಐದುನೇ ವಚನಗಳಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದು ಧ್ವನಿಯನ್ನೂ ಗುರುತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮೊದಲ ಧ್ವನಿಯು 9/11 ಅನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ, ಅಂದರೆ ನ್ಯೂಯೋರ್ಕಿನ ಮಹಾ ಕಟ್ಟಡಗಳು ಕುಸಿದಾಗಿನ ಘಟನೆಯನ್ನು; ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯ ಧ್ವನಿಯು ಭಾನುವಾರದ ಧರ್ಮಶಾಸನವಾಗಿದ್ದು, ಆಗ ದೇವರ ಮತ್ತೊಂದು ಹಿಂಡು ಬಾಬೆಲಿನಿಂದ ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಎರಡನೆಯ ಉಲ್ಲೇಖದಲ್ಲಿ ಅವರು ಪ್ರಕಟಣೆ ಅಧ್ಯಾಯ ಎಂಟನ್ನು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮೊದಲ ನಾಲ್ಕು ವಚನಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವು ಏಳನೇ ಮುದ್ರೆಯನ್ನು ತೆರೆಯುವ ಘಟನೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ, ಅಂದರೆ ಬಲಿಪೀಠದ ಮೇಲಿನಿಂದ ಕೆಂಡಗಳನ್ನು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಎರಚುವ ಸಂದರ್ಭವನ್ನು, ಇದು ಪೆಂತೆಕೋಸ್ತಿನೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ, ಆಗ ಆಕಾಶದಿಂದ ಬೆಂಕಿ ಇಳಿದು ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಗೊಳಿಸಿತು; ಹೇಗೆ ಎಲೀಯನ ಹನ್ನೆರಡು ಕಲ್ಲುಗಳು ಪ್ರಕಾಶಗೊಂಡವೋ ಹಾಗೆಯೇ, ಮತ್ತು ಶಿಷ್ಯರ ಮೇಲಿದ್ದ ಅಗ್ನಿಯ ನಾಲಿಗೆಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆಯೇ.

“ಎಷ್ಟು ಕಾಲ” ಎಂಬುದು 9/11ರಿಂದ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನುವರೆಗೆ ಇರುವ ಕಾಲಾವಧಿಯ ಒಂದು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ; ಈ ಅವಧಿಯನ್ನು ಕರ್ಮೇಲ ಬೆಟ್ಟದ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ, 1840ರಿಂದ 1844ರವರೆಗಿನ ಮಿಲ್ಲರೈಟರ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ, ಎಂಟನೆಯ ಪೀಡೆಯಿಂದ ಹತ್ತನೆಯ ಪೀಡೆಯವರೆಗಿನ ಮೋಶೆಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ, ಐದನೆಯ ಮುದ್ರೆಯ ಹುತಾತ್ಮರ ಸಾಕ್ಷಿಯಲ್ಲಿ ಆದರ್ಶರೂಪವಾಗಿ ತೋರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಜೆಕರ್ಯನಲ್ಲಿ, ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಬಾಬಿಲೋನಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ಮೇಲೆ ದೇವರು ಯಾವಾಗ ಕರುಣೆ ತೋರುವನು ಎಂದು “ಎಷ್ಟು ಕಾಲ” ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಅವರು, ಪ್ರಾಚೀನ ಶಾಬ್ದಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ಯರು ಶಾಬ್ದಿಕ ಬಾಬಿಲೋನಿನ ಬಂಧನದಲ್ಲಿದ್ದ ಜೆಕರ್ಯನ “ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳನ್ನು” (seventy years), ಕ್ರಿ.ಶ. 538ರಿಂದ 1798ರವರೆಗೆ ಆತ್ಮಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ಯರು (ಕ್ರೈಸ್ತರು) ಆತ್ಮಿಕ ಬಾಬಿಲೋನಾದ (ರೋಮನ್ ಕ್ಯಾಥೋಲಿಕತ್ವದ) ಬಂಧನದಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದು ಸಾವಿರ ಎರಡು ನೂರು ಅರವತ್ತು ವರ್ಷಗಳೊಂದಿಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಹೊಂದಿಸುತ್ತಾರೆ.

1798ರಲ್ಲಿ, ಸಾವಿರ ಎರಡು ನೂರು ಅರವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಪ್ರಕಟಣೆ ಹದಿನಾಲ್ಕರಲ್ಲಿ ದೂತರಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮೂರು ಸಂದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯದು ಬಂದಿತು. ಎರಡನೆಯದು 1844ರ ಏಪ್ರಿಲ್ 19ರಂದು, ಮೂರನೆಯದು 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು ಬಂದಿತು. “ಎಷ್ಟು ಕಾಲ” ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯಿಂದ ಪ್ರತೀಕೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಇತಿಹಾಸವು 9/11ರಿಂದ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನವರೆಗೆ ಇರುವದು; ಮತ್ತು ಆ ಕಾಲಾವಧಿಯು ಆಗಸ್ಟ್ 11, 1840ರ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಚಳುವಳಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಆರಂಭದಿಂದ 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರವರೆಗೆ ಮಾದರಿಯಾಗಿ ಪೂರ್ವಸೂಚಿತಗೊಂಡಿತ್ತು. ಆ ಅವಧಿಯು ಪ್ರಕಟಣಕಾರನಾದ ಯೋಹಾನನು ಹತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಚಿಕ್ಕ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ತಿನ್ನುವಾಗ—ಅದು ಅವನ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಸಿಹಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವನ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಕಹಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟದ್ದು—ಎಂಬುದರ ಮೂಲಕ ಪ್ರತೀಕಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

ಯೋಹಾನನು ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತಿರುವ ಇತಿಹಾಸವು ತಿನ್ನಲ್ಪಟ್ಟ ಪುಸ್ತಕದಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಆ ತಿನ್ನುವಿಕೆಯಿಂದ ಮಿಲ್ಲರೈಟರು ಆ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೂ, ಆ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದಾಗ ಅವರಿಗೆ ಉಂಟಾದ ಅನುಭವಕ್ಕೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿತ್ವ ದೊರಕಿತು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಆ ಇತಿಹಾಸವು ನಿರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ತಕ್ಷಣವೇ ಯೋಹಾನನಿಗೆ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಪ್ರವಾದಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ಸೂಚಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವ ಆ ಪ್ರವಾದನೆಯು 1840 ರಿಂದ 1844ರವರೆಗಿನ ಇತಿಹಾಸವೇ ಆಗಿದೆ. 1840ರಿಂದ 1844ರವರೆಗಿನ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಇತಿಹಾಸವು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಅಂತ್ಯದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಪುನರಾವರ್ತಿತವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಯೋಹಾನನಿಗೆ ತಿಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಯೋಹಾನನಿಗೆ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಪ್ರವಾದಿಸಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಿದ ಕೂಡಲೇ, ಅವನಿಗೆ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಅಳೆಯುವಂತೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿತು.

1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರ ನಂತರ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂಗೆ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಯೋಹಾನನು ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಅಳೆಯುವುದು ಅಥವಾ ಕಟ್ಟುವುದು ಎಂದು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿದನು; ಇದು ಜೆಕರ್ಯನಲ್ಲಿ ನಿರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ—“ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ಮೇಲೆ ಪುನಃ ಒಂದು ಅಳೆಯುವ ದಾರಿಯನ್ನು ಹಾಸಲಾಗುವುದು” ಎಂಬ—ವಾಗ್ದಾನದೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು; ಏಕೆಂದರೆ ಕರ್ತನು “ಇನ್ನೂ ಯೆರೂಸಲೇಮನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡುವನು.” ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಫಿಲಡೆಲ್ಫಿಯ ಚಳವಳಿಯೊಂದಿಗೆ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಇತಿಹಾಸವು, ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತುನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಫಿಲಡೆಲ್ಫಿಯ ಚಳವಳಿಯೊಂದಿಗೆ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಪುನರಾವರ್ತಿತವಾಗುತ್ತದೆ. 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರ ಮಹಾ ನಿರಾಶೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, “ಏಳನೆಯ ದೂತನ ಧ್ವನಿಯ ದಿನಗಳು” ಎಂದು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕಾಲಾವಧಿಯು ಆರಂಭವಾಯಿತು.

1840ರ ಆಗಸ್ಟ್ 11ರ ಮುನ್ನವೇ ಮಿಲ್ಲರೈಟರು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದಂತೆ, ಎರಡನೇ ಅಯ್ಯೋಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಇಸ್ಲಾಮೀಯ ಕಾಲಪ್ರವಾದನೆ ನಿಖರವಾಗಿ ನೆರವೇರಿದಾಗ ಆ ಸಂದೇಶವು ಮಿಲ್ಲರೈಟರಿಗೆ ಸಿಹಿಯಾಗಿತ್ತು. 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರ ಮಹಾ ನಿರಾಶೆಯಲ್ಲಿ ಆ ಸಂದೇಶವು ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಕಹಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಯೋಹಾನನು 1840ರಿಂದ 1844ರವರೆಗಿನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸಿ ಮುಗಿಸಿದ ತಕ್ಷಣ, ಅವನು ಅದೇ ಕಾರ್ಯವನ್ನು (ಪ್ರವಾದಿಸುವುದನ್ನು) ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ನಂತರ ಅವನಿಗೆ ಯೆರೂಸಲೇಮನ್ನು ಅಳೆಯುವಂತೆ ಹೇಳಲಾಯಿತು; ಮತ್ತು ಅವನು ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದಾಗ, ಕರ್ತನು ಯೆರೂಸಲೇಮನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡುವನೆಂಬ ಜೆಕರ್ಯನ ಪ್ರವಾದನೆಯೊಂದಿಗೇ ಅವನು ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯಾಗುತ್ತಾನೆ. 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಿಂದ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸವು “ಏಳನೇ ದೂತನ ಸ್ವರದ ದಿನಗಳು” ಎಂದು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಏಳನೇ ದೂತನ (ಮೂರನೇ ಅಯ್ಯೋ) ಸಂದೇಶದ (ಸ್ವರದ) “ದಿನಗಳು” ಎಂಬುದು, ನೂರ ನಲವತ್ತುನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರಾಗಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಮಾನವತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಕ್ರಿಸ್ತನ ದೈವತ್ವವು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಸಂಯೋಜಿಸಲ್ಪಡುವ ಕಾಲಾವಧಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. 1863ರ ಬಂಡಾಯದಿಂದ ಆ ಕಾರ್ಯವು ವಿಳಂಬಗೊಂಡಿತು; ಮತ್ತು 9/11ರಂದು ಏಳನೇ ದೂತನ ಧ್ವನಿಯು (ಮೂರನೇ ಅಯ್ಯೋ) ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮೊಳಗಲಾರಂಭಿಸಿತು.

ಪವಿತ್ರ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಕರ್ತನು ತನ್ನ ನಾಮವನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುವದಕ್ಕಾಗಿ ಯೆರೂಸಲೇಮನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು; ಮತ್ತು ಆತನ “ನಾಮ”ವೆಂದರೆ ಆತನ ಸ್ವಭಾವವೇ ಆಗಿದೆ. ಜೆಕರ್ಯನು, “ನಾನು ಯೆರೂಸಲೇಮಿಗೂ ಸಿಯೋನಿಗೂ ಮಹಾ ಅಸೂಯೆಯಿಂದ ಅಸೂಯೆಪಡುವವನಾಗಿದ್ದೇನೆ” ಎಂದು ಹೇಳುವಾಗ, ಹಾಗೆಯೇ ನಂತರ, “ಕರ್ತನು ಇನ್ನೂ ಸಿಯೋನನ್ನು ಸಾಂತ್ವನಪಡಿಸುವನು, ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಯೆರೂಸಲೇಮನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡುವನು” ಎಂದು ಹೇಳುವಾಗ, ಯೆರೂಸಲೇಮು ಮತ್ತು ಸಿಯೋನನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾನೆ. “ಸಾಂತ್ವನಕರ”ನಾಗಿರುವ ಪರಿಶುದ್ಧ ಆತ್ಮನನ್ನು ಸಿಯೋನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದಾಗ ಅದು ಸಾಂತ್ವನ ಹೊಂದುತ್ತದೆ. ಪುನರುತ್ಥಾನದ ನಂತರ ತಂದೆಯನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿ ಬಂದಿಳಿದ ಮೇಲೆ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಶಿಷ್ಯರ ಮೇಲೆ ಉಸಿರೆರೆದದ್ದಕ್ಕೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ, ಪರಿಶುದ್ಧ ಆತ್ಮನ ಸಾಂತ್ವನವು 9/11ರಂದು ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಪರಿಶುದ್ಧ ಆತ್ಮನ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷತೆ ಪೆಂತೆಕೋಸ್ತಿನಂದು ಬಹಳವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು. ಆ ಕಾಲಘಟ್ಟವು ಪ್ರಥಮಫಲದ ಸಮರ್ಪಣೆ ಪುನರುತ್ಥಾನಗೊಂಡುದರಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ, ಪೆಂತೆಕೋಸ್ತಿನ ಪ್ರಥಮಫಲದ ಸಮರ್ಪಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡಿತು; ಆಗ ಸಮಸ್ತ ಲೋಕವು ಆ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಕೇಳಿತು.

ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರು “ತಮ್ಮ ಅಕ್ರಮವು ಕ್ಷಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ” ಮುದ್ರಿಸಲ್ಪಡುವರು. ಇದು ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿಗೆ ತಕ್ಷಣ ಮುನ್ನ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ; ಆ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಪೆಂತೆಕೋಸ್ತಕಾಲದಲ್ಲಿ ಶಿಷ್ಯರು ಪೂರ್ವರೂಪವಾಗಿ ತೋರಿಸಿದಂತೆಯೇ, ಅಳತೆಯಿಲ್ಲದೆ ಸುರಿಯಲ್ಪಡುವ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನ ಅಭಿಷೇಕವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾ, ಪೆಂತೆಕೋಸ್ತಿನ ಪ್ರಥಮಫಲಾರ್ಪಣೆಯಾಗಿ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎತ್ತಲ್ಪಡುವರು. 9/11ರಂದು ಆರಂಭವಾದ ಮಳೆಯ ಸಿಂಪಡಿಸುವಿಕೆ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಭಿಷೇಕವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ, 9/11ರ ಪ್ರಥಮಫಲಾರ್ಪಣೆಯಿಂದ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನಲ್ಲಿನ ಪ್ರಥಮಫಲಾರ್ಪಣೆಯವರೆಗೆ—ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರು ಮುದ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನಿಂದ ಕೃಪಾಕಾಲದ ಮುಕ್ತಾಯದವರೆಗೆ ಧ್ವಜವಾಗಿ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎತ್ತಲ್ಪಡುವ ಅರ್ಪಣೆಯಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲ್ಪಡುವರು. ಆ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಬಾಬೆಲಿನ ಪತನವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುವ ಪ್ರಕಟಣೆ ಹದಿನೆಂಟನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮೊದಲ ಮೂರು ವಚನಗಳು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ; ಅದು ‘ಎರಡರಷ್ಟು ಮಾಡುವಿಕೆ’ಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಬೈಬಲಿನ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ.

ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಾದ್ಯಂತ ವಾಕ್ಯಗಳ ಅಥವಾ ಪದಗಳ ದ್ವಿರುಕ್ತಿ ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬಾಬೆಲಿನ ಪತನವು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನೆರವೇರುವುದನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಅದು ಆಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೇಗನ ಮುದ್ರೆಯಾಗಿದ್ದು, ಆತನು ಯಾವಾಗಲೂ ಒಂದು ವಿಷಯದ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಅದರ ಆರಂಭದ ಮೂಲಕವೇ ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಬಾಬೆಲಿನ ಎರಡು ಪತನಗಳು ನಿಮ್ರೋದ ಮತ್ತು ಬೆಲ್ಶಚ್ಚರನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ನಿಮ್ರೋದನು ಬಾಬೆಲಿನ ಆರಂಭವಾಗಿದ್ದನು, ಆಗ ಅದು ಕೇವಲ ಬಾಬೇಲ್ ಆಗಿತ್ತು. ನಿಮ್ರೋದನ ಪತನವು ಬೆಲ್ಶಚ್ಚರನ ಪತನವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು; ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶವೂ ಪ್ರಕಟಣೆ ಹದಿನೆಂಟನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ದೂತನ ಸಂದೇಶವೂ ಏನಂದರೆ, ಬಾಬೆಲಿನ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ರೋದನ ಪತನವು ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಬೆಲ್ಶಚ್ಚರನ ಪತನವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು; ಏಕೆಂದರೆ ಆಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೇಗನು ಯಾವಾಗಲೂ ಒಂದು ವಿಷಯದ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಅದರ ಆರಂಭದ ಮೂಲಕವೇ ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತಾನೆ.

ನಿಮ್ರೋದನ ಗೋಪುರವು ಅವನ ಪತನದ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಕೆಡವಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಮತ್ತು ಅವನು 9/11 ರಂದು ಜೋಡಿ ಗೋಪುರಗಳ ಪತನದ ಪೂರ್ವರೂಪನಾಗಿದ್ದನು. ಬೆಳ್ಶಜ್ಜರನ ಪತನವು ಗೋಡೆಯ ಮೇಲಿನ ಬರಹವಾಗಿತ್ತು; ಅದು ಬೈಬಲ್ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಮೊದಲ ರಾಜ್ಯವಾದ ಬಾಬೆಲಿನ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷದ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸಿತು; ಹೀಗಾಗಿ ಅದು ಯೆಶಾಯ 23ರಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ಪ್ರಾತಿನಿಧಿಕ “ಒಬ್ಬ ರಾಜನ ದಿನಗಳ ಪ್ರಕಾರದ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ” ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುವ ಅಮೇರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನದ ಪತನದ ಪೂರ್ವರೂಪವಾಗುತ್ತದೆ; ಆ “ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳು” 1798ರಿಂದ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನವರೆಗೆ ಅಮೇರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ. ಬೆಳ್ಶಜ್ಜರನ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲಿನ ಬರಹವು, ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಭೆಯೂ ರಾಜ್ಯವೂ ವಿಭಕ್ತವಾಗಿರಲೆಂಬ ಗೋಡೆ ಕುಸಿಯುವದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ; ಅದು ಬೈಬಲ್ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಆರನೆಯ ರಾಜ್ಯ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುವ ನಿಖರ ಕ್ಷಣವೇ ಆಗಿದೆ; ಹೇಗೆಂದರೆ ಅದೇ ರಾತ್ರಿ ಬೆಳ್ಶಜ್ಜರನು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟನು. ಗೋಡೆಯ ಮೇಲಿನ ಕೈಬರಹವೆಂದರೆ ಸಂವಿಧಾನದಲ್ಲಿರುವ ಸಭೆ-ರಾಜ್ಯ ವಿಭಜನೆಯ ಗೋಡೆಯನ್ನು ಉರುಳಿಸುವಂತೆ ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಕಾನೂನುವೇ ಆಗಿದೆ.

9/11ರಿಂದ ಭಾನುವಾರ ಕಾನೂನುವರೆಗೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಅದರ ನಂತರ ಮಾನವಕೋಟಿಯ ಕೃಪಾಕಾಲದ ಸಮಾಪ್ತಿವರೆಗೂ ಮತ್ತು ಕೊನೆಯ ಏಳು ಪೀಡೆಗಳವರೆಗೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಡುವ ಈ ‘ಇತಿಹಾಸ’ವೇ, ದೇವರ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಪದಗಳ ಅಥವಾ ವಾಕ್ಯಭಾಗಗಳ ದ್ವಿಗುಣೀಕರಣದ ಮೂಲಕ ಸಂಕೇತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಅವಧಿಯಾಗಿದೆ. ಆ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನು ಸುರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; 9/11ರಿಂದ ಭಾನುವಾರ ಕಾನೂನುವರೆಗೂ ಚಿಮುಕಿಸುವಿಕೆಯಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ, ಅದರ ನಂತರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸುರಿಮಳೆಯಾಗಿ. ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನನ್ನು ಕ್ರಿಸ್ತನು “ಆಶ್ವಾಸಕ” ಎಂದು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿದ್ದಾನೆ; ಆತನು ಬಂದಾಗ ದೇವರ ಜನರಿಗೆ ಸಮಸ್ತವನ್ನೂ ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನು “ಸುವರ್ಣತೈಲ”ದ ಮೂಲಕ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತಿನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರಿಗೆ ಸಂವಹಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ಅದು “ಮಳೆ”ಯೂ ಆಗಿದೆ, ಮತ್ತು “ಸಾಂತ್ವನಕಾರ”ನೂ ಆಗಿದೆ. “ಸಾಂತ್ವನಕಾರ”ನಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನ ವಿಶಿಷ್ಟ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷತೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ.

ದೇವರ ಜನರು ಸುವಾರ್ತೆಯ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿದಾಗ ಯಾವಾಗಲೂ ಪರಿಶುದ್ಧಾತ್ಮನನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದವರು; ಆದರೆ “ಹಿಂದಿನ ವರ್ಷಗಳಂತೆ” ನಿಜವಾದ ಪವಿತ್ರ ಪುನರುಜ್ಜೀವನದ ಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ, ಸಮೂಹ ದೇಹಕ್ಕಾಗಿ ಪರಿಶುದ್ಧಾತ್ಮನ ವಿಶೇಷ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷತೆ ಸಂಭವಿಸುವಾಗ, ಪರಿಶುದ್ಧಾತ್ಮನು ಆದರಣಿಕನಾಗಿ ನಿರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಇನ್ನೂ ಮಹತ್ವವಾಗಿರುವುದು ಏನೆಂದರೆ, ಸಮೂಹ ದೇಹದವರ ಸ್ಮೃತಿಗಳು ಆದರಣಿಕನಿಂದ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲವಾಗುತ್ತಿವೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಆತನು “ಎಲ್ಲವನ್ನೂ” ಅವರ “ಸ್ಮರಣೆಗೆ” ತರುತ್ತಾನೆ. ಇದರಿಂದ, ಆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷತೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವ ಆ ಜನರು ನಿಜವಾದ ಅನುಭವವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆಂಬುದು ದೃಢಪಡುತ್ತದೆ; ಯಾಕಂದರೆ ಪರಿಶುದ್ಧಾತ್ಮನು ಅವರ ಮನಸ್ಸಿನ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಆತನು “ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಮ್ಮ ಸ್ಮರಣೆಗೆ” ತರುತ್ತಿರುವಾಗ ಚಿಂತನಾ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಪ್ರಭಾವಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.

ಮಾನವನ ಸ್ಮರಣಶಕ್ತಿ, ತೀರ್ಮಾನಶಕ್ತಿ, ಬುದ್ಧಿ, ವಿವೇಕ ಮತ್ತು ಅಂತಃಕರಣ ಇತ್ಯಾದಿ ಇತರ ಅಂಶಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಮಾನವನ ಉನ್ನತ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತದೆ; ಅಪೋಸ್ತಲ ಪೌಲನು ಇದನ್ನೇ “ಮನಸ್ಸು” ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾನೆ. ಈ ಉನ್ನತ ಸ್ವಭಾವವು ದೈಹಿಕ ಮನಸ್ಸಾಗಿರಬಹುದು, ಇಲ್ಲವೆ ಅದು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮನಸ್ಸಾಗಿರಬಹುದು.

ಕೆಳಗಿನ ಸ್ವಭಾವ, ಅಥವಾ ಮಾಂಸಸ್ವಭಾವ, ಆತ್ಮದ “ಪ್ರವೇಶಮಾರ್ಗಗಳು” ಆಗಿರುವ ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ನರಮಂಡಲ, ಭಾವನಾತ್ಮಕ, ಮತ್ತು ಹಾರ್ಮೋನಲ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿದೆ. ಮೇಲಿನ ಸ್ವಭಾವವು ಕೆಳಗಿನ ಸ್ವಭಾವದ ಮೇಲೆ ಆಳಲು ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಆದಕಾರಣ ಅದು ಕೋಟೆಯಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಆ ಕೋಟೆಯು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಂದ (ಕೆಳಗಿನ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ) ದಾಳಿಗೆ ಒಳಗಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಹಾಗೂ ಆ ದಾಳಿಗಳು ಕೋಟೆಯೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಮಾರ್ಗಗಳ ಮೂಲಕ ಕೋಟೆಯ ವಿರುದ್ಧ ನಡೆಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಮೇಲಿನ ಸ್ವಭಾವದ ಈ ಕೋಟೆಯೊಳಗೆ ಒಂದು ಆಜ್ಞಾಕೇಂದ್ರವಿದೆ, ಅಥವಾ ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ ಅದನ್ನು ಕರೆಯುವಂತೆ, ದುರ್ಗಮಧ್ಯಸ್ಥಾನವಿದೆ. ಆ ದುರ್ಗಮಧ್ಯಸ್ಥಾನವು ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯದಲ್ಲಿನ ಮಹಾಪರಿಶುದ್ಧ ಸ್ಥಳವಾಗಿದ್ದು, ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯವು ಮೂಲತಃ ಎರಡು ವಿಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಪ್ರಾಂಗಣವು ಮಾಂಸಸ್ವಭಾವ, ಅಥವಾ ಕೆಳಗಿನ ಸ್ವಭಾವವಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಪ್ರಾಂಗಣದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು, ಅಥವಾ ರಕ್ತವನ್ನು ಪರಿಶುದ್ಧ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಲು ಸಹ, ಒಂದು ಪರದೆ ಅಥವಾ ತೆರೆ ದಾಟುವುದು ಅಗತ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಪ್ರಾಂಗಣವು ಪರದೆಗಳಿಂದ ಎರಡೂ ತುದಿಗಳಲ್ಲೂ ಸೀಮಿತಗೊಂಡಿದೆ.

ಪವಿತ್ರಾಲಯವು ಎರಡು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಪ್ರಾಂಗಣ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರಸ್ಥಳ. ಪವಿತ್ರಸ್ಥಳವು ತದನಂತರ ಉನ್ನತ ಸ್ವಭಾವದಂತೆಯೇ ಎರಡು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಉನ್ನತ ಸ್ವಭಾವವು ಎರಡು ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಾಗಿ ವಿಭಾಗಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕ್ಷೇತ್ರವು ಪವಿತ್ರಸ್ಥಳವಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು, ಮತ್ತೊಂದು ಅತಿಪವಿತ್ರಸ್ಥಳವಾಗಿದೆ. ಪವಿತ್ರಸ್ಥಳವು ಮಾನವಕುಲವು ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಲು ಅಗತ್ಯವಾದ ಮಾನಸಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಅತಿಪವಿತ್ರಸ್ಥಳವು ದೇವರೂ ಮನುಷ್ಯನೂ ಭೇಟಿಯಾಗುವ ಕ್ಷೇತ್ರವಾಗಿದೆ. ಅತಿಪವಿತ್ರಸ್ಥಳವು ದೇವರ ಸಿಂಹಾಸನ ಮಂದಿರವಾಗಿದ್ದು, ಮತಾಂತರಗೊಂಡವರು ಕ್ರಿಸ್ತನೊಡನೆ ಪರಲೋಕಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಆಸೀನರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.

ಈ ವಚನವು, ಅದಕ್ಕಿಂತ ಕೆಲವು ವಚನಗಳ ಮುಂಚಿನ ಭಾಗದಿಂದ—ಆದರೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅದೇ ಚಿಂತನೆಯ ಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿರುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ—ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು, ಅಲ್ಲಿ ಯೇಸು ಸ್ವರ್ಗೀಯ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಆಸೀನನಾಗಿರುವಂತೆ, ಅವರ ಜನರೂ ಸಹ ಹಾಗೆಯೇ ಇದ್ದಾರೆ.

ಕ್ರಿಸ್ತನು ಮತ್ತು ಆತನ ಜನರು ಪರಿಶುದ್ಧಾತಿಪರಿಶುದ್ಧ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಆಸೀನರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಕ್ರಿಸ್ತನು ಪುನರುತ್ಥಾನಗೊಂಡು ನಂತರ ಪರಲೋಕಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡನು; ಮತ್ತು ಆತನ ಜನರು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎಬ್ಬಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಪರಿಶುದ್ಧಾತಿಪರಿಶುದ್ಧ ಸ್ಥಳದ ಸಿಂಹಾಸನಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಆಸೀನರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಆರನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎಬ್ಬಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರಾಗಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು, ಹಿಂದಿನ ವಚನದ ಪ್ರಕಾರ, ಪಾಪದಿಂದ ಪುನರುಜ್ಜೀವನ ಹೊಂದಿದವರೇ ಎಂದು ಪೌಲನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಎಫೆಸದವರಿಗೆ ಬರೆದ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿರುವ ಆ ಭಾಗದ ಪರಿಪೂರ್ಣ ನೆರವೇರಿಕೆಯಾಗಿರುವವರು ಪ್ರಕಟಣೆ ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಇಬ್ಬರು ಸಾಕ್ಷಿಗಳೇ; ಅವರು ಪುನರುತ್ಥಾನಗೊಂಡು, ಒಂದು ಧ್ವಜಚಿಹ್ನೆಯಾಗಿ ಪರಲೋಕಕ್ಕೆ ಏರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ—ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಪರಲೋಕಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳ್ಳಿರಿಸಲ್ಪಡುವವರೂ ಆಗಿದ್ದಾರೆ. ಅತಿ ಪರಿಶುದ್ಧ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಆ ಇಬ್ಬರು ಸಾಕ್ಷಿಗಳು ದೇವರ ನಿಜಸನ್ನಿಧಾನದಲ್ಲೇ ಮಾನವಕುಲವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ; ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವ ನ್ಯಾಯಸಮ್ಮತತೆಯ ಆಧಾರವೆಂದರೆ, ಅವರಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಹೊಂದಿರುವ ಗುರುತುಚಿಹ್ನೆಯೇ ಆಗಿದೆ. ಆ ಗುರುತುಚಿಹ್ನೆಯೇ ದೇವರ ಮುದ್ರೆ; ಮತ್ತು ದೇವರ ಮುದ್ರೆಯು ಮಾನವನು ದೈವತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಮುದ್ರೆಯ ಪ್ರತಿನಿಧಿತ್ವವು, ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನಾಗಿರುವ ಆದರಣಕಾರನು ‘ಅವರ’ ಉನ್ನತ ಸ್ವಭಾವದ ಅತಿ ಪರಿಶುದ್ಧ ಸ್ಥಳದೊಳಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿರುವ ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಅತಿ ಪರಿಶುದ್ಧ ಸ್ಥಳವು ದೇವರ ಸಿಂಹಾಸನ ಮಂದಿರವಾಗಿದ್ದು, ಅಲ್ಲಿ ದೈವಿಕವೂ ಮಾನವೀಯವೂ ಒಂದಾಗಿ ಸೇರಿವೆ; ಮತ್ತು ಅದು ಮಾನವನ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ, ಅದರ ಉನ್ನತ ಸ್ವಭಾವವು ದೈವತ್ವವೂ ಮಾನವತ್ವವೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಆಸೀನರಾಗಿರುವ ಅತಿ ಪರಿಶುದ್ಧ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ.

“ಸಾಂತ್ವನಕರನ” ಸುರಿವಿಕೆ ಎಂಬುದು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತುನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಮುದ್ರಾಂಕನವಾಗಿದ್ದು, ಅದು ರಕ್ಷಣಾ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಭೆಯು ಯುದ್ಧಮಗ್ನ ಸಭೆಯಿಂದ ವಿಜಯಶಾಲಿ ಸಭೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಅದು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತುನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಲವೊದಿಕೀಯ ಚಳವಳಿಯಿಂದ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತುನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಫಿಲಡೆಲ್ಫೀಯ ಚಳವಳಿಗೆ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಅದು ಏಳನೆಯ ಸಭೆಯ ಅನುಭವದಿಂದ ಆರನೆಯ ಸಭೆಯ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಆರನೆಯ ಸಭೆಯು ಮಿಲ್ಲರೈಟರೇ ಆಗಿದ್ದರು. ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಚಳವಳಿಯಿಂದ ನೆರವೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ, ಫಿಲಡೆಲ್ಫಿಯಾದ ಆರನೆಯ ಸಭೆಯ ಒಂದು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಲಕ್ಷಣವೆಂದರೆ ಅದು ಎಂದಿಗೂ ಸಭೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. 1856ರವರೆಗೆ ಅದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಚಳವಳಿಯಷ್ಟೇ ಆಗಿತ್ತು; ಆ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ವೈಟ್ಸ್ ಇಬ್ಬರೂ ಆ ಚಳವಳಿಯನ್ನು ಲವೊದಿಕೀಯವೆಂದು ಗುರುತಿಸಿದರು. ಏಳು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಸಭೆ ರೂಪುಗೊಂಡಿತು.

ಕ್ರಿಸ್ತನು ಮಹಾಯಾಜകനಾಗಿ ಅಧಿಕಾರಪ್ರವೇಶ ಮಾಡಿದುದನ್ನು ಸೂಚಿಸಿದ ಪೆಂತೆಕೊಸ್ತೆಯಲ್ಲಿನ ರಕ್ಷಣಾತ್ಮಕ ಬದಲಾವಣೆಯು, ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನಲ್ಲಿನ ರಕ್ಷಣಾತ್ಮಕ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಪ್ರತಿರೂಪವಾಗಿತ್ತು.

ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ನೂರು ನಲವತ್ತುನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಮೇಲೆ ಉತ್ತರ ಮಳೆಯು ಅಳತೆಯಿಲ್ಲದೆ ಸುರಿಸಲ್ಪಡುವಾಗ, ಅದು ಯುದ್ಧನಿರತ ಸಭೆಯು ಅಂತ್ಯಗೊಂಡು ವಿಜಯಶಾಲಿ ಸಭೆಯು ಬಂದಿದೆಯೆಂಬ “ಪರಲೋಕದ ಪ್ರಕಟಣೆ” ಆಗಿರುವುದು. ಮೇಲಿನ ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯದಲ್ಲಿ ಪೆಂತೆಕೋಸ್ತಿನಂದು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಅಭಿಷೇಕವು, ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನೂರು ನಲವತ್ತುನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಅಭಿಷೇಕಕ್ಕೆ ಮಾದರಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಕ್ರಿಸ್ತನು ಅಭಿಷಿಕ್ತನಾಗಿದ್ದನೆಂದು ಗುರುತಿಸಿದ “ಪೆಂತೆಕೋಸ್ತ”ದ ಸುರಿತವು ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿನ ಅವರ ಉದ್ಘಾಟನಾ ಸಮಾರಂಭದ ಅಭಿಷೇಕವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು; ಆದರೆ ಅವರು ತಮ್ಮ ದೀಕ್ಷಾಸ್ನಾನದಲ್ಲಿಯೂ ಅಭಿಷಿಕ್ತರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರ ದೀಕ್ಷಾಸ್ನಾನದಿಂದ (9/11) ಪೆಂತೆಕೋಸ್ತದವರೆಗೆ (ಭಾನುವಾರ ಕಾಯಿದೆ) ಇರುವ ಅವಧಿಯು, ಅವರ ದೀಕ್ಷಾಸ್ನಾನದ ಮೂರುವರೆ ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ನಡೆದ ಅವರ ನಿಜವಾದ ಮರಣ, ಸಮಾಧಿ ಮತ್ತು ಪುನರುತ್ಥಾನದಿಂದಲೂ (ಪ್ರಥಮ ಫಲಗಳ ಹಬ್ಬ) ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದಕಾರಣ 9/11ವು ಅವರ ದೀಕ್ಷಾಸ್ನಾನದಲ್ಲಿಯೂ ಮತ್ತು ಅವರ ಪುನರುತ್ಥಾನದಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಅವರ ಸಾಂಕೇತಿಕ ಪುನರುತ್ಥಾನವೂ ಮತ್ತು ಅವರ ಶಾಬ್ದಿಕ ಪುನರುತ್ಥಾನವೂ ತಲಾ ಪೆಂತೆಕೋಸ್ತದಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುವ ಎರಡು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ರೇಖೆಗಳ ಆರಂಭವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. ಎರಡೂ ಇತಿಹಾಸಗಳು ಪ್ರಥಮ ಫಲಗಳ ಕಾಣಿಕೆಯ ಪುನರುತ್ಥಾನದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತವೆ.

ಕ್ರಿಸ್ತನು ತನ್ನ ಪುನರುತ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಫಲದ ಅರ್ಪಣೆಯಾಗಿದ್ದು, ಅದರಿಂದ “ಪೆಂತೆಕೋಸ್ತಿನ ಋತು” ಪ್ರಾರಂಭಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಅದು ಪೆಂತೆಕೋಸ್ತಿನ ಮೊದಲ ಫಲದ ಅರ್ಪಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪುನರುತ್ಥಾನವು ಜವವಾಗಿದ್ದು, ಗೋಧಿಯು “ನಂತರ” “ಆತನ ಆಗಮನದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನವರಾಗಿರುವವರು” ಆಗಿದ್ದಾರೆ. ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪುನರುತ್ಥಾನದ “ನಂತರ” ಇರುವವರು “ಆತನ ಆಗಮನದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನವರಾಗಿರುವವರು” ಆಗಿದ್ದಾರೆ; ಹೀಗಾಗಿ, ಅವರು ಪೆಂತೆಕೋಸ್ತಿನಲ್ಲಿ ಕೂಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಮೂರು ಸಾವಿರ ಆತ್ಮಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ, ಲೋಕದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ನಂಬಿಗಸ್ತ ಆತ್ಮಗಳ ಅಂತಿಮ ಸಂಗ್ರಹಣೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಈ ವಚನವು ಮರಣದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಪುನರುತ್ಥಾನವನ್ನೂ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಮರಣವು ಆದಾಮನಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ಮನುಷ್ಯರ ಮೇಲಿಗೂ ಬರುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಅದು “ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ” ಬರುತ್ತದೆ. ಅಪೋಸ್ತಲರ ಕೃತ್ಯಗಳ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಪೇತ್ರನು, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯೋವೇಲನ ಪುಸ್ತಕವು ನೆರವೇರುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಸಮಾಧಾನಕರನ ಸನ್ನಿಧಿಯಿಂದ ಚೈತನ್ಯಕರ ಕಾಲಗಳು ಬಂದಾಗ ತಮ್ಮ ಪಾಪಗಳು ಅಳಿಸಲ್ಪಡಲೆಂದು, ಮನುಷ್ಯರು ತಮ್ಮ ಪಾಪಗಳನ್ನು ತೀರ್ಪಿಗೆ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಕಳುಹಿಸಬೇಕೆಂದು ದಾಖಲಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪಾಪವನ್ನು ಅಳಿಸಿಹಾಕಲು ಕ್ರಿಸ್ತನು ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದವನಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪು ಇನ್ನೂ ಹದಿನೆಂಟು ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿತ್ತು.

“ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನು ತನ್ನ ತನ್ನ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ” ಎಂಬ ಉಲ್ಲೇಖವು ಆದಾಮನಿಂದ ಆರಂಭಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಹೀಗೆ, ಶಾಂತಿಕಾಲಗಳು ಬರುವವರೆಗೂ ಆದಾಮನಿಂದ ಮುಂದುವರಿಯುವಂತೆ ಸತ್ತವರ ನ್ಯಾಯವಿಚಾರಣೆಯನ್ನು ಅದು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಉತ್ತರಮಳೆಯು ಬಂದಾಗ, ನ್ಯಾಯವಿಚಾರಣೆ ಸತ್ತವರಿಂದ ಜೀವಂತರ ಕಡೆಗೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ. ವಚನದಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಕಾಲಾವಧಿಯಲ್ಲಿ (ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪುನರುತ್ಥಾನದಿಂದ ಪೆಂತೆಕೋಸ್ತಿನವರೆಗೆ), ಜವದ ಪ್ರಥಮಫಲಗಳಿಂದ ಗೋಧಿಯ ಪ್ರಥಮಫಲಗಳವರೆಗೆ, ಜೀವಂತರ ನ್ಯಾಯವಿಚಾರಣೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಳೆಯು ಸುರಿಯುತ್ತಿದೆ; ಮತ್ತು ಮಳೆಯು ಸುರಿಯುವಾಗ, ಆ ಮಳೆಯಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸಂದೇಶವು ಗೋಧಿಯನ್ನು ಕೊಳೆಗಿಡಗಳಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸುತ್ತಿದೆ. ಪೆಂತೆಕೋಸ್ತಾಗಿರುವ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಗೋಧಿಯು ಇನ್ನು ಕೊಳೆಗಿಡಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಿಶ್ರಿತವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ; ಮತ್ತು ಎರಡು ಆಲೋಲಿತ ರೊಟ್ಟಿಗಳಾದ ಪ್ರಥಮಫಲ ಗೋಧಿಯ ಅರ್ಪಣೆಯು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎತ್ತಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. 9/11 ರಿಂದ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನವರೆಗೆ ಇರುವ ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ಮಲಾಕಿ ಮೂರರಲ್ಲಿ ಸಹ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ದೂತನು ಲೇವಿಯರನ್ನು ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸಿ ಶೋಧಿಸುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಆತನು “ಅಗ್ನಿ”ಯಿಂದ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. “ಅಗ್ನಿ”ಯು ಒಂದು ಸಂದೇಶದ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ; ಪೆಂತೆಕೋಸ್ತಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡ ಅಗ್ನಿಯ ನಾಲಿಗೆಗಳಿಂದ ಇದನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ. ಪರಿಗಣನೆಯಲ್ಲಿರುವ ಈ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ, ಪೆಂತೆಕೋಸ್ತಿನ ಪ್ರಥಮಫಲಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಎರಡು ಆಲೋಲಿತ ರೊಟ್ಟಿಗಳಾಗಿರುವ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಆ ಎರಡು ವರ್ಗಗಳ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬೇಯಲ್ಪಡಬೇಕಾಗಿತ್ತು; ಏಕೆಂದರೆ ಅವು ಪಾಪದ ಚಿಹ್ನೆಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದ ಏಕೈಕ ಅರ್ಪಣೆಯಾಗಿದ್ದವು.

ಆ ಎರಡು ತರಂಗಿತ ರೊಟ್ಟಿಗಳು ಹುಳಿಹಿಟ್ಟಿನವುಗಳಾಗಿದ್ದವು; ಹುಳಿಯು ಪಾಪದ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ. ಆ ಹುಳಿಯು ಒಲೆಯ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ನಾಶಗೊಂಡಿತು; ಇದು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ದೂತನ ಶೋಧಕರ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಯೆಶಾಯನು ಇಪ್ಪತ್ತೇಳನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ 9/11 ರಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ಒಂದು ವಿವಾದವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅದನ್ನು ಅವನು “ಪೂರ್ವಗಾಳಿಯ ದಿನ” ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾನೆ. ಈ ವಚನಭಾಗವು, ಇಸ್ರಾಯೇಲನ ಪಾಪಗಳಿಗೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವು ಆ ವಿವಾದದ ಮೂಲಕವಾಗಿಯೇ ಆಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಬೋಧಿಸುತ್ತದೆ. ಆ “ವಿವಾದ”ವೆಂದರೆ ನಿಜವಾದ ಉತ್ತರಮಳೆಯ ಸಂದೇಶ ಮತ್ತು ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವ ಇತರ ಎಲ್ಲಾ ಸುಳ್ಳು ಉತ್ತರಮಳೆಯ ಸಂದೇಶಗಳ ನಡುವಿನದು. ಒಂದು ಸಂದೇಶವೇ “ಅಗ್ನಿ,” ಮತ್ತು “ಅಗ್ನಿ”ಯೇ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲು ಮತ್ತು ಶೋಧಿಸಿ ನಿವಾರಿಸಲು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ದೂತನು ಬಳಸುವ ಸಾಧನವಾಗಿದೆ. ಉತ್ತರಮಳೆಯ ಸಂದೇಶದ ಕುರಿತಾದ ಆ ವಿವಾದವು, ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎತ್ತಲ್ಪಡುವ ಪೆಂತೆಕೋಸ್ತಿನ ಪ್ರಥಮಫಲದ ಗೋಧಿ ಸಮರ್ಪಣೆಯಿಂದ ಹುಳಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ ಮಂದಿ ಪೆಂತೆಕೋಸ್ತಿನ ಪ್ರಥಮಫಲದ ಗೋಧಿ ಸಮರ್ಪಣೆಯಾಗಿದ್ದು, ಅವರು ಆತನ ರಕ್ತದ ನೀತೀಕರಣದ ಮೂಲಕವೂ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಸಾಕ್ಷ್ಯದ ಪರಿಶುದ್ಧೀಕರಣದ ಮೂಲಕವೂ ಜಯ ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಪರಿಶುದ್ಧೀಕರಿಸುವುದು ವಾಕ್ಯವೇ ಆಗಿದ್ದರೂ, ಆ ವಾಕ್ಯವು ಸಂದೇಶವಾಗಿ ಸಾರಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಮಾತ್ರ ಅದು ಹಾಗೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಸಂದೇಶದ ಪ್ರಸ್ತುತಿಕರಣವು ಆ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ ಮಂದಿಗೆ ಜೀವವನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸುತ್ತದೆ; ಸುಳ್ಳು ಉತ್ತರಮಳೆಯ ಸಂದೇಶದ ಪ್ರಸ್ತುತಿಕರಣವು ಮರಣವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತಿನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ ಜನರು ಕ್ರಿಸ್ತನು ಜಯಿಸಿದಂತೆ ಜಯಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಆತನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಅವರು ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟನೆ ಹದಿನಾಲ್ಕನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ನಾಲ್ಕನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತಿನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರನ್ನು “ಪ್ರಥಮಫಲಗಳು” ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅವರನ್ನು “ಕನ್ಯೆಯರು” ಎಂದೂ ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ; ಮತ್ತಾಯ ಇಪ್ಪತ್ತೈದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಹತ್ತು ಕನ್ಯೆಯರ ಉಪಮೆಯು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್ ಜನರ ಅನುಭವವನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ದೈವಪ್ರೇರಿತ ವಚನವು ನಮಗೆ ತಿಳಿಸಿದೆ. ಅವರು “ಕನ್ಯೆಯರು” ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, “ಸ್ತ್ರೀಯರಿಂದ ಕಲ್ಮಶಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರೂ ಅಲ್ಲ”; ಯಾಕಂದರೆ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತಿನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯೇ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತಿನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರು ಮತ್ತು “ಎಲ್ಲಾ” ಸುಳ್ಳು ಧರ್ಮಗಳ ನಡುವೆ ಒಂದು ಭೇದವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿತು. “ಇವರು” ಕುರಿಯು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದರೂ ಅವನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಾರೆ; ಮತ್ತು ಪ್ರಥಮಫಲದ ಅರ್ಪಣೆಗಳಾಗಿ ಅವರು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮರಣ, ಸಮಾಧಿ, ಮತ್ತು ಪುನರುತ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಆತನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಲೇಬೇಕು.

ಪ್ರಕಟನೆ ಅಧ್ಯಾಯ ಹನ್ನೊಂದರ ಹನ್ನೊಂದನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ, ಧ್ವಜವಾಗಿ ಎತ್ತಲ್ಪಡಬೇಕಾದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಸಾಕ್ಷಿಗಳು ಮೊದಲು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ; ನಂತರ ಮೂರುವರೆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ಕ್ರಿಸ್ತನಂತೆಯೇ, ಪ್ರಥಮಫಲ ಸಮರ್ಪಣೆಯಾಗಿ ಪುನರುತ್ಥಾನಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಆಗಿದ್ದೂ ಆಗಿರುವುದೂ ಕ್ರಿಸ್ತನೇ ಆಗಿರುವ ಆ ಪ್ರಥಮಫಲ ಸಮರ್ಪಣೆಯಲ್ಲಿ, ಲವೋದಿಕಾಯದ ಅನುಭವದಿಂದ ದಿವಾಳಿಯಾಗಿದ್ದವರನ್ನು ವಿಮೋಚಿಸಲು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ರಕ್ತವು ಸುರಿಸಲ್ಪಡುವುದು ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು. ಒಂದೇ ಒಂದು ವಚನದಲ್ಲಿ, (ವಚನ ನಾಲ್ಕು) ನೂರ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟಿರುವ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಬೆಳಕಿನ ವಿವಿಧ ರೇಖೆಗಳ ಈ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಸಾರಾಂಶವು ನಿರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಮತ್ತು ಅದು ಅದ್ಭುತ ಸಂಖ್ಯಾಪರನಾದ ಪಾಲ್ಮೋನಿಯ ಕೈಯಿಂದ ಪ್ರಕಟನೆ 144ರಲ್ಲಿ ನಿರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಪರಿಶುದ್ಧಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ದ್ವಿಗುಣಗೊಳಿಸುವಿಕೆ ಅಂತ್ಯದ ಮಳೆಯ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯದ ಮಳೆಯೇ ದೇವರ ಜನರ ಮೇಲೆ ಸಂತೈಸುವವನು ಸುರಿಸಲ್ಪಡುವ ಸ್ಥಳವೂ ಕಾಲವೂ ಆಗಿದೆ.

ಸಿಯೋನ್ H6726 ಎಂಬುದು H6725 ಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾಗಿದೆ; ಅದರ ಅರ್ಥ, “ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬೀಳುವಿಕೆಯ ಭಾವನೆ; ಸ್ಮಾರಕಸ್ವರೂಪದ ಅಥವಾ ದಾರಿದೀಪದ ಸ್ತಂಭ: – ಚಿಹ್ನೆ, ಶೀರ್ಷಿಕೆ, ಮಾರ್ಗಸೂಚಕ ಗುರುತು.” ಸಿಯೋನ್ ಎಂಬುದು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಧ್ವಜದ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಆ ವಾಕ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅವರು ಈಗಾಗಲೇ ಅನಂತರ ಮಳೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಈಗಾಗಲೇ ಸಮಾಧಾನದ ಶುಭವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿ ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅದೇ ಸಂಗತಿಗೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ, ಅವರು “ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಣ್ಣು” ಎಂದು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ; ಇದು ಪೆಂತೆಕೊಸ್ತಿನಂದು ಇದ್ದ ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ, ಯಾಕಂದರೆ ಪೆಂತೆಕೊಸ್ತಿಗೆ ಮುಂಚಿನ ಹತ್ತು ದಿನಗಳು ಏಕೀಕರಣದ ಅವಧಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ. ಕರ್ತನು “hath,” (ಭೂತಕಾಲವನ್ನು ಸೂಚಿಸುವುದು) ಅಂದರೆ, ಶುಭವಾರ್ತೆಯನ್ನು ತರುವವರಿಗಾಗಿ ಈಗಾಗಲೇ ಮೂರು ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಆತನು “ತನ್ನ ಜನರಿಗೆ ಸಮಾಧಾನವನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸಿದ್ದಾನೆ,” “ಯೆರೂಸಲೇಮನ್ನು ವಿಮೋಚಿಸಿದ್ದಾನೆ,” ಮತ್ತು “ಎಲ್ಲಾ ಜನಾಂಗಗಳ ಕಣ್ಮುಂದೆ ತನ್ನ ಪರಿಶುದ್ಧ ಬಾಹುವನ್ನು ಬಹಿರಂಗಗೊಳಿಸಿದ್ದಾನೆ.”

ಆತನು 9/11 ರಂದು ತನ್ನ ಜನರನ್ನು “ಸಾಂತ್ವನಪಡಿಸಿದನು”; ಇದರಿಂದ ಮಲಾಕಿ ಅಧ್ಯಾಯ ಮೂರರಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾದ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಆರಂಭವಾಗಿ, ಎಲ್ಲಾ ಜನಾಂಗಗಳ ಕಣ್ಮುಂದೆ “ತನ್ನ ಪರಿಶುದ್ಧ ಭುಜವನ್ನು ಅನಾವರಣ ಮಾಡಿದನು” ಎಂಬ ಪ್ರತಿನಿಧಿತ್ವದಲ್ಲಿ ಪ್ರಥಮಫಲದ ಅರ್ಪಣೆಗಳ ಧ್ವಜವನ್ನು ಎತ್ತುವ ಸಮಯವಾದ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನಲ್ಲಿ ಅದು ಸಮಾಪ್ತಿಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಆತನು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರನ್ನು ಸಾಂತ್ವನಪಡಿಸಿ, ವಿಮೋಚಿಸಿ, ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತುತ್ತಾನೆ. 9/11 ರಂದು ಆತನು ಸಾಂತ್ವನಪಡಿಸಿ, ಶುದ್ಧೀಕರಣದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅದರಲ್ಲಿ ಆತನು ತನ್ನ ಜನರನ್ನು ವಿಮೋಚಿಸಿ, ನಂತರ ಅವರನ್ನು ಒಂದು ಧ್ವಜವಾಗಿ ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತುತ್ತಾನೆ; ಅಥವಾ ಮಲಾಕಿಯು ಹೇಳುವಂತೆ, “ಯೆಹೂದ ಮತ್ತು ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ಅರ್ಪಣೆ ಯೆಹೋವನಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾಗುವುದು” “ಪುರಾತನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ಹಾಗೆ.”

“ಎಷ್ಟು ಕಾಲ” ಎಂಬ ವಿಷಯದ ಕುರಿತ ನಮ್ಮ ಪರಿಗಣನೆಯನ್ನು ಮುಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳಿಸುವೆವು.