ಲಾವೋದಿಕೇಯ — ಸಂಖ್ಯೆ ಮೂರು

ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳಿಂದ Future for America ಪ್ರಕಟನೆ ಪುಸ್ತಕದ ಏಳು ಸಭೆಗಳು ಅಪೋಸ್ತಲರ ಕಾಲದಿಂದ ಲೋಕದ ಅಂತ್ಯದವರೆಗೆ ಆಧುನಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಮೋಶೆಯ ಕಾಲದಿಂದ ಸ್ತೆಫನನನ್ನು ಕಲ್ಲೆಸೆದು ಕೊಂದ ಸಮಯದವರೆಗೆ ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಿದೆ. ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಮುಂಚೂಣಿಗರು ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ಬೋಧಿಸಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ತತ್ತ್ವಗಳನ್ನು ಅವರು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು ಉಪಯೋಗಿಸಿದರು. ಯೇಸು ಆದಿಯಿಂದ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲು ಆಧುನಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಆದಕಾರಣ, ಆಧುನಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲನ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಲಕ್ಷಣಗಳ ಭಾಗವಾಗಿರುವ ಯಾವುದೇ ಸತ್ಯವು ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಲ್ಲಿಯೂ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿತ್ತು.

ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು, ಏಳು ಸಭೆಗಳ ಕುರಿತು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಕ್ರೈಸ್ತ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವೆಂದರೆ, ಅವು ಯೋಹಾನನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಏಷ್ಯಾ ಮೈನರ್‌ನಲ್ಲಿದ್ದ ನೈಜ ಸಭೆಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬುದಾಗಿತ್ತು. ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವು, ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಸಭೆಗಳಿಗೆ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಕ್ರೈಸ್ತ ಇತಿಹಾಸದ ವಿವಿಧ ಅವಧಿಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ವಿವಿಧ ಸಭೆಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಉಪದೇಶವಾಗಿಯೂ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು, ಹಾಗೆಯೇ ಅದೇ ಉಪದೇಶಗಳೂ ಎಚ್ಚರಿಕೆಗಳೂ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಕ್ರೈಸ್ತರಿಗೂ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಗ್ರಹಿಸಿತ್ತು. ಜೊತೆಗೆ, ಏಳು ಸಭೆಗಳು ಶಿಷ್ಯರ ಕಾಲದಿಂದ ಲೋಕಾಂತ್ಯದವರೆಗೆ ಸಭೆಯ ಇತಿಹಾಸದ ಏಳು ಅವಧಿಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಅವರು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಈ ದೃಷ್ಟಿಕೋನಗಳು ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕಿಂತ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿಯೇ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದ್ದವು. ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್‌ಗಿಂತ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿದ್ದ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ರೂಪಿಸಿದ ಏಳು ಸಭೆಗಳ ಕುರಿತು ಆ ನಾಲ್ಕು ಗ್ರಹಿಕೆಗಳೂ ಆಗಿದ್ದವು ಮತ್ತು ಇಂದಿಗೂ ಇವೆ; ಅವು ಬೈಬಲಿನ “historicist” ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಗೊಂಡಿವೆ. ಅದೇ ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ದೇವರ ದೂತರು ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್ ಸ್ವೀಕರಿಸುವಂತೆ ನಡೆಸಿದರು.

ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಅವರು ಮಿಲ್ಲರ್ ಹೊಂದಿದ್ದ “ಐತಿಹಾಸಿಕವಾದಿ” ದೃಷ್ಟಿಕೋಣವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಸಮರ್ಥಿಸಿದರು; ಆದರೆ ಪ್ರಕಟನೆ ಪುಸ್ತಕದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಮಿಲ್ಲರ್ ಕಂಡದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಆಳವಾದ ಒಳನೋಟವನ್ನು ಅವರು ಸೇರಿಸಿದರು, ಏಕೆಂದರೆ ಮಿಲ್ಲರ್ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಅದು ನಿಜವಾಗಿ ಇರುವಂತೆಯೇ ಗುರುತಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ದೇವಾಲಯವೆಂದರೆ ಭೂಮಿಯೇ ಎಂದು ತಿಳಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಪ್ರಕಟನೆ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಗಳನ್ನು ಯೇಸು ಪ್ರಕಟಿಸಿದಾಗ, ಕ್ರಿಸ್ತನು ಅದನ್ನು ತನ್ನ ಪರಲೋಕೀಯ ಮಹಾಯಾಜಕನ ಕಾರ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಜಿಸಿಕೊಂಡೇ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆಂಬುದನ್ನು ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಗುರುತಿಸಿದರು.

ಯೋಹಾನನು ತಿರುಗಿ ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಆತನು ಯಾಜಕೋಚಿತ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ ದೀಪಸ್ತಂಭಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ಆ ದೀಪಸ್ತಂಭಗಳು ಪರಿಶುದ್ಧಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿವೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಇದು ಆತನ ಆರೋಹಣದ ನಂತರದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ, ಆದರೆ 1844ರಲ್ಲಿ ಆತನು ಅತಿ ಪರಿಶುದ್ಧಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಮೊದಲು ಇರುವ ಅವಧಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಮಿಲ್ಲರ್ ಈ ವಾಸ್ತವದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿರಲಾರನು. ಹಾಗೆಯೇ ಟಿಂಡೇಲ್, ಲೂಥರ್, ಅಥವಾ ಜಾನ್ ವೈಕ್ಲಿಫ್, ಅಥವಾ ಆರಂಭಿಕ ಸುಧಾರಕರಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಇದನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಸತ್ಯವು ಕ್ರಮೇಣ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗುತ್ತದೆ, ಪರಿಪೂರ್ಣ ದಿನದವರೆಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಇನ್ನಷ್ಟು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ.

ಇತಿಹಾಸದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವು ಕ್ರಮೇಣ ವಿಕಸಿಸುತ್ತಾ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಿಲ್ಲವಾದರೆ, ಈ ಅಂತಿಮ ತಲೆಮಾರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುವ ಯಾವುದೇ ಹೊಸ ಬೆಳಕಿನ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದು ಬಹುಶಃ ಅಸಾಧ್ಯವಾಗಬಹುದು. ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ “ಸತ್ಯ”ದ ಕ್ರಮೋನ್ನತ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ ಕ್ಷಣದಿಂದಲೇ, ಅವನು ಸ್ವಯಂಚಾಲಿತವಾಗಿ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳು, ಆಚರಣೆಗಳು ಮತ್ತು ಪತನಗೊಂಡ ಮಾನವೀಯ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿಸತೊಡಗುತ್ತಾನೆ.

ಮಿಲ್ಲರ್ ಬಳಸಿದ ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರವು ಸಮಸ್ತ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ರೇಖೆಯ ಮೂಲಕ ಹರಿಯುವ ಒಂದು ಮಾರ್ಗಸೂಚಕ ಚಿಹ್ನೆಯಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಅಪೋಸ್ತಲರಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ಬೈಬಲೀಯ ಸತ್ಯದ ವಿಕಾಸದ ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ಮಂಡಿಸುತ್ತದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಮಿಲ್ಲರ್ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಆ ಮಾರ್ಗಸೂಚಕ ಚಿಹ್ನೆಯಲ್ಲಿ, ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಪ್ರತಿರೂಪವನ್ನು ಅಗತ್ಯವನ್ನಾಗಿಸುವ ಒಂದು ಆರಂಭವನ್ನು ನಾವು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಬಹುಮಂದಿ ಈ ವಾಸ್ತವಗಳನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಸೈತಾನನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಹಾಗಲ್ಲ.

ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿನ ತನ್ನ ದಂಗೆಯಿಂದಲೇ ಸೈತಾನನು ಸತ್ಯವನ್ನೂ ಅದರ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯನ್ನೂ ವಿರೋಧಿಸುತ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ. ಇತಿಹಾಸದ ಒಂದು ಹಂತದಲ್ಲಿ ಸುಧಾರಕರಿಗೆ ಬೈಬಲನ್ನು ಹೇಗೆ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಬೇಕೆಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಅರ್ಥವಾಗತೊಡಗಿದಾಗ, ಸೈತಾನನು ಯಾವಾಗಲೂ ಮಾಡುವಂತೆಯೇ ಪ್ರತಿರೂಪಗಳನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿದನು. ಸತ್ಯದ ನಕಲಿ ಪ್ರತಿರೂಪಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಅವನ ಕಾರ್ಯದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಸಾಕ್ಷ್ಯವು, ರಿಬೆರಾ ಮತ್ತು ಲೂಯಿ ಡಿ ಅಲ್ಕಜಾರ್ ಮೊದಲಾದ ಜೆಸುಯಿಟರು ತಮ್ಮ ಪ್ರತಿರೂಪ-ವಿಧಾನವನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪ್ರಕಟನೆಯ ಪುಸ್ತಕದ ವಿರುದ್ಧ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿದ್ದರೆಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. “ಪ್ರೀಟೆರಿಸಮ್” ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಭ್ರಷ್ಟ ವಿಧಾನವು ಎರಡನೇ ಮತ್ತು ಮೂರನೇ ಶತಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಆ ಸುಳ್ಳು ವಿಧಾನದ ಎರಡು ಪ್ರಮುಖ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ಕೈಸರೆಯ ಯೂಸೇಬಿಯಸ್ (260–339), ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಪೆಟ್ಟೌನ ವಿಕ್ಟೋರಿನಸ್ (ಸುಮಾರು ಕ್ರಿ.ಶ. 304ರಲ್ಲಿ ಮೃತನು) ಆಗಿದ್ದನು. ಈ ಇಬ್ಬರೂ ಪ್ರಾರಂಭಿಕ ಐತಿಹಾಸಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು, ಕುಖ್ಯಾತ ಸಾಮ್ರಾಟ ನೀರೋ ಮೊದಲಾದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ರೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಪ್ರಕಟನೆಯ ಪುಸ್ತಕವು ನೆರವೇರಿತು ಎಂದು ಸೂಚಿಸುವ ವಿಧಾನವನ್ನು ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡಿದರು.

ಹತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಯುನೈಟೆಡ್ ಕಿಂಗ್‌ಡಂನ ಜಾನ್ ಡಾರ್ಬಿ (1800–1882) ಮತ್ತೊಂದು ಸೈತಾನಿಕ ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿದನು; ಇದನ್ನೂ ನಾವು ಹಿಂದೆ ಗುರುತಿಸಿದ್ದ ಟ್ರೋಜನ್ ಕುದುರೆ ಬೈಬಲ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ Scofield Reference Bible‌ನ ಅಡಿಕುರಿಪುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸೇರಿಸಲಾಯಿತು. “Dispensationalism” ಎಂಬುದು ಒಂದು ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಚೌಕಟ್ಟಾಗಿದ್ದು, ಇದರಲ್ಲಿ ಇತಿಹಾಸವನ್ನೂ ಮಾನವಕುಲದೊಡನೆ ದೇವರ ಪರಸ್ಪರ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನೂ ವಿಭಿನ್ನ ಅವಧಿಗಳಾಗಿ, ಅಥವಾ ‘dispensations’ಗಳಾಗಿ, ವಿಭಾಗಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಈ ಅವಧಿಗಳಲ್ಲಿ ದೇವರು ತನ್ನ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ವಿಭಿನ್ನ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಾನು ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಸೂಚಿಸುವುದೇನಂದರೆ, ಇದು Darby ತನ್ನ ಸೈತಾನಿಕ ಕಲ್ಪನೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಸಾರ ಮಾಡಿದ್ದ ಅದೇ ಪ್ರದೇಶದಿಂದ ಬಂದ ಧ್ವನಿಗಳ ಮೂಲಕ Future for America ಚಳವಳಿಯೊಳಗೆ ಪರಿಚಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅಸತ್ಯಗಳಲ್ಲಿೊಂದಾಗಿದೆ. Future for America ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದ Darbyಯ ಕಲ್ಪನೆಗಳಿಗೆ, ಫ್ರೆಂಚ್ ಕ್ರಾಂತಿಯು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಅದೇ ಅರಾಜಕತೆಯನ್ನೂ ಸೊದೋಮ ಮತ್ತು ಗೊಮೊರ್ರಾ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಅದೇ ಸ್ವೈರಾಚಾರವನ್ನೂ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುವ, ಇಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ “woke” ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಚಳವಳಿಯ ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರವೂ ಜೊತೆಯಾಗಿತ್ತು.

ಇಂದು ಆಧುನಿಕ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ಬೈಬಲಿನ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ವಿಭಜಿಸುವ ಒಂದು ವಿಧಾನವನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಾರೆ; ಅದು ಬೈಬಲಿನ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದ ದ್ವೈತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಿತವಾಗಿದ್ದು, ಅದರ ಮೂಲಕ ಅವರು ಬೈಬಲನ್ನೂ ಪ್ರವಾದಿತ್ವದ ಆತ್ಮವನ್ನೂ ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸಿ ನಿರಾಕರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಬೈಬಲಿನ ಭಾಷೆಗಳ ಪರಿಣಿತರಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಬೈಬಲಿನ ಇತಿಹಾಸದ ಪರಿಣಿತರಾಗಲಿ ಎಂದು ವರ್ಗೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಇಂದಿನ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ಲಾವೋದಿಕೀಯ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು, ದೇವರ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಪತನಗೊಂಡ ಮಾನವನ ಇತಿಹಾಸದ ಗ್ರಹಿಕೆಯನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸುವುದರ ಮೂಲಕವಾಗಲಿ, ಅಥವಾ ಪತನಗೊಂಡ ಮಾನವನ ಭಾಷಾ-ಗ್ರಹಿಕೆಯನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸುವುದರ ಮೂಲಕವಾಗಲಿ, ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಾರೆ. ನೀವು ಈಗ ಓದುತ್ತಿರುವ ಸಂದೇಶದ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಲು ಆಗಾಗ್ಗೆ ಬಳಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಈ ಆಧುನಿಕ ದೋಷಪ್ರಕಟನೆಗಳನ್ನು, ಫ್ರೆಂಚ್ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಸಂಕೇತಾರ್ಥವನ್ನು ನಾವು ಪರಿಗಣಿಸುವಾಗ, ಈ ಲೇಖನಗಳಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ವಿವರವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಲಾಗುವುದು. ಸೈತಾನನು ಜೀವಂತನಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಮತ್ತು ಅವನ ಸಮಯ ಅಲ್ಪವೆಂದು ಅವನು ತಿಳಿದಿದ್ದಾನೆ. ಮಿಲ್ಲರ್‌ನ ನಿಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯದಾದ ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ನಿಯಮವು ಕೆಳಗಿನ ಅನುಚ್ಛೇದದೊಂದಿಗೆ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಪ್ರಕಟನೆ ಗ್ರಂಥದ ಯೋಹಾನನು ಜೀವಿಸಿದ್ದ ಕಾಲದ ತಕ್ಷಣದ ನಂತರದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿಯೂ, ಹಾಗೂ ಧರ್ಮಸಂಸ್ಕರಣೆಯ ದಿನಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ನಿಜವಾದ ಬೈಬಲ್ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯನ್ನು ಗೊಂದಲಗೊಳಿಸಿ ನಾಶಮಾಡುವ ಸಲುವಾಗಿ ಸೈತಾನನು ಸುಳ್ಳು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಕ್ರಿಯಾಶೀಲವಾಗಿ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಈ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಸಂಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬಾರದಿರುವುದು ಏನೆಂದರೆ, ಆ ಸೈತಾನೀ ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರಗಳೆಲ್ಲವೂ ಬೇರೆ ಯಾವ ಗ್ರಂಥದ ಮೇಲಲ್ಲ, ನೇರವಾಗಿ ಪ್ರಕಟಣೆ ಗ್ರಂಥದ ಮೇಲೆಯೇ ಲಕ್ಷ್ಯಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು. ಆ ಸೈತಾನೀ ಗೊಂದಲದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಪ್ರಚಾರಕರ ವಿಷಯವೂ ಅದುವೇ ಆಗಿತ್ತು. ಪ್ರಕಟಣೆ ಗ್ರಂಥವು ಸದಾಕಾಲವೂ ಸೈತಾನನ ಗುರಿಯಾಗಿಯೇ ಇತ್ತು. ತಾನು ಯುದ್ಧಮಾಡಬೇಕಾದ ಗ್ರಂಥವು ಪ್ರಕಟಣೆ ಗ್ರಂಥವೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಸೈತಾನನು ತಿಳಿದಿದ್ದಾನೆ. ನಾವು ಈ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದಾಗ, ಮತ್ತೊಂದು ಮಹತ್ವದ ಸತ್ಯದಿಂದ ಮಸುಕಾಗಿರುವ ಇನ್ನೊಂದು ಅದೃಶ್ಯ ವಾಸ್ತವವನ್ನೂ ಆಗ ನಾವು ಗುರುತಿಸಬಲ್ಲೆವು.

ಜೆಸುಯಿಟರ ಸುಳ್ಳು ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರವು ರೋಮನ್ ಚರ್ಚಿನ ಪೋಪನೇ ಬೈಬಲಿನ ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಸ್ತನೆಂಬ ಸ್ಪಷ್ಟ ಅರಿವು ಉಂಟಾಗುವುದನ್ನು ತಡೆಯಲು ಉದ್ದೇಶಿತವಾಗಿತ್ತು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟೆಂಟ್ ಸುಧಾರಕರೂ ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಅದನ್ನೇ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ರಿಬೆರಾ ಮತ್ತು ಲೂಯಿ ದೆ ಅಲ್ಕಾಸರ್ ಮುಂತಾದವರ ನಿಖರ ಇತಿಹಾಸವು ವಚನದ ಮೂಲಕವಾಗಲಿ ಪ್ರಕಟಣೆಯ ಮೂಲಕವಾಗಲಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಮಂಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ರಿಬೆರಾ ಮತ್ತು ಲೂಯಿ ದೆ ಅಲ್ಕಾಸರ್ ಮುಂತಾದವರ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು “ಪಾಪದ ಮನುಷ್ಯ”ನ ಸರಿಯಾದ ಅರಿವನ್ನು ತಡೆಯುವ ಸೈತಾನಿಕ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು ತೋರಿಸುವ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಸಲಾಯಿತು. ಈ ಸೈತಾನಿಕ ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಪರಿಚಯದ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಬಯಲಿಗೆಳೆಯುವ ಲಿಖಿತ ಅಥವಾ ಮೌಖಿಕ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳು ತಾವು ತಲುಪುವ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿವೆ; ಆದರೆ ಸೈತಾನನು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಸ್ತನು ರೋಮಿನ ಪೋಪನೆಂದು ಗುರುತಿಸುವ ಬೈಬಲಿನ ಪ್ರಮಾಣಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನದನ್ನು ಮರೆಮಾಚಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ಪ್ರಕಟನೆ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ, ಆ ಮನುಷ್ಯನ ಸಂಖ್ಯೆ ಆರು ನೂರು ಅರವತ್ತಾರು ಎಂಬ ವಿಷಯದ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗೆ ಹೊರಗಿನ, ಬೈಬಲೀಯ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದ ಈ ಸುಳ್ಳು ಪದ್ಧತಿಗಳು ಉಂಟುಮಾಡಿದ ಗೊಂದಲದಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಸತ್ಯಗಳು ಇವೆ. ಆ ಸತ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ, ಏಳು ಸಭೆಗಳು ತಮ್ಮ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಕಾಸದಲ್ಲಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲ್ಪಡುವಾಗ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಡುವ ಸತ್ಯ. ಏಳು ಸಭೆಗಳೊಳಗೆ, 2001ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11ರಂದು ಆರಂಭಗೊಂಡು ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನು ಸಂಕಟದಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುವ ಇತಿಹಾಸದ ಕುರಿತು ನೇರವಾಗಿ ಮಾತಾಡುವ ಸತ್ಯಗಳು ಅಡಕವಾಗಿವೆ. ಈ ಬೆಳಕನ್ನು ಮಣ್ಣಿನಡಿಯಲ್ಲಿ ಹೂತುಬಿಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಸಾತಾನನು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ಮತ್ತು ಪ್ರಕಟಣೆ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿರುವ ಹಲವಾರು ಸತ್ಯರತ್ನಗಳನ್ನು ಮಸುಕಾಗಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ಅವನು ಸಾತಾನೀಯ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿದನು—ಕೇವಲ ರೋಮಿನ ಪೋಪನನ್ನು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಸ್ತನೆಂದು ಗುರುತಿಸುವ ವಿಷಯ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ.

538ರಲ್ಲಿ “ಪಾಪದ ಮನುಷ್ಯನು” ಪ್ರಕಟಗೊಳ್ಳುವ ಮೊದಲು, ಯೂಸೇಬಿಯಸ್ ಮತ್ತು ವಿಕ್ಟೋರಿನಸ್ ಮುಂತಾದವರು ಪಾಪಪದವಿಯ ಅಧಿಕಾರದ ಉದಯವನ್ನು ಮಸುಕುಗೊಳಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನವಾಗಿ ಪ್ರಕಟನೆಯ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿದರು. ನಂತರ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನು ತ್ಯಾತೀರಕ್ಕೆ ನೀಡಿದ ತನ್ನ ವಾಗ್ದಾನವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಸಂಸ್ಕರಣೆಯ ಪ್ರಾತಃಕಾಲದ ನಕ್ಷತ್ರವಾದ (ವೈಕ್ಲಿಫ್) ಅನ್ನು ಹೊರತಂದನು; ಅದರ ಬಳಿಕ ಸೈತಾನನು ತನ್ನ ಸೈತಾನಿಕ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸಲು ಮತ್ತು ಮುಂದುವರಿಸಲು ಇಬ್ಬರು ಪ್ರಮುಖ ಐತಿಹಾಸಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಹೊರತಂದನು. ಪ್ರಕಟನೆಯ ಪುಸ್ತಕದ ರಹಸ್ಯವು ಬಿಚ್ಚಲ್ಪಡುವಾಗ—(ಕೃಪಾಕಾಲ ಮುಗಿಯುವ ಮೊದಲು)—ತನ್ನ ಶೃಂಗಕ್ಕೇರುವ ಸತ್ಯದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಕುರಿತ ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಯುದ್ಧವು, ಮಿಲ್ಲರ್ ಎಂದಿಗೂ ಗುರುತಿಸದ, ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಕೂಡ ಗುರುತಿಸದ ಏಳು ಸಭೆಗಳ ಬೆಳಕನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ; ಆದರೆ ಮಿಲ್ಲರ್ ಮತ್ತು ಪ್ರವಾದನೆಯ ಆತ್ಮ ಇಬ್ಬರೂ ಸಹ ಈ ಹೊಸ ಬೆಳಕನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ತೋರಿಸಬಹುದು, ಯಾಕಂದರೆ ಹೊಸ ಬೆಳಕು ಎಂದಿಗೂ ಹಳೆಯ ಬೆಳಕಿಗೆ ವಿರೋಧವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಹೊಸ ಬೆಳಕಿನ ಪ್ರಮುಖ ಪರೀಕ್ಷೆಯೆಂದರೆ ಅದು ಸ್ಥಾಪಿತ ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿದೆಯೇ ಇಲ್ಲವೇ ಎಂಬುದು, ಮತ್ತು ಅದು ಮೂಲಭೂತ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿ ಸ್ಥಿರಪಡಿಸುತ್ತಿದೆಯೇ ಎಂಬುದಾಗಿದೆ.

ಯೋಹಾನನು ಅದರಲ್ಲಿ ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿದ ಕಾಲದಿಂದಲೇ, ಸೈತಾನನು ಪ್ರಕಟನೆಯ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ತನ್ನ ದಾಳಿಯ ಗುರಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ಯೇಸು ಹೇಳಿದರು:

ನೋಡುವುದಕ್ಕೂ ಕೇಳುವುದಕ್ಕೂ ಹೊಂದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಆಶೀರ್ವಾದವೆಂದರೆ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರಕಟನೆಯ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಆಶೀರ್ವಾದವಾಗಿದೆ. “ಕಡೇ ದಿವಸಗಳಲ್ಲಿ” ಸಂದೇಶವನ್ನು ನೋಡುವವರನ್ನೂ ಕೇಳುವವರನ್ನೂ ಯೋಹಾನನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿದಾಗ, ಅವನು ದೂತನಾದ ಗಬ್ರಿಯೇಲನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಲು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದನು; ಆಗ ಗಬ್ರಿಯೇಲನು ತಕ್ಷಣವೇ ಯೋಹಾನನಿಗೆ ಹಾಗೆ ಮಾಡಬಾರದೆಂದು ತಿಳಿಸಿದನು.

ಗಬ್ರಿಯೇಲും ಯೋಹಾನನೂ ಇಬ್ಬರೂ ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಜೀವಿಗಳೇ ಆಗಿದ್ದು, ಆರಾಧಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾದವರು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನೇ ಆಗಿದ್ದಾನೆ. ದೇವದೂತರನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಂತೆ ಅನೇಕ ಪ್ರವಾದಿಗಳೂ ನೀತಿವಂತರೂ ಲೋಕಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಕೂಗಿನ ಸಂದೇಶವು ಪುನರುಚ್ಚರಿಸಲ್ಪಡುವಾಗ ಅದನ್ನು “ನೋಡಲು” ಮತ್ತು “ಕೇಳಲು” ಹಂಬಲಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ನೀತಿವಂತರು (ಯೋಹಾನನು) ಮತ್ತು ಅವರ ಸಹದಾಸರು (ದೂತರು) ನೋಡಲು ಬಯಸಿದ್ದದ್ದು, ದೇವರ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಭೂಮಿಯು ಪ್ರಕಾಶಿಸಲ್ಪಡುವಾಗ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಕೂಗಿನ ಅಂತಿಮ ನೆರವೇರಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು. ನಂತರದ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುವ ಆ ಅಂತಿಮ ಶಕ್ತಿಯ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ, ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರಕಟಣೆಯ ಮುದ್ರಾಭೇದದಿಂದ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

ಅಂತಿಮ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಕೂಗಿನ ಪರಿಪೂರ್ಣ ನೆರವೇರಿಕೆಯಲ್ಲಿ “ಕೃಪೆ,” ಅಂದರೆ ದೇವರ ಶಕ್ತಿ, ಸುರಿಯಲ್ಪಡುವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬದುಕುವುದನ್ನು ಪ್ರವಾದಿಗಳೂ, ನೀತಿವಂತರಾದ ಮನುಷ್ಯರೂ ಮತ್ತು ದೂತರೂ ಅಪೇಕ್ಷಿಸಿದ್ದಾರೆ. ದೇವರ ಸೃಜನಾತ್ಮಕ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿರುವ ಆ “ಕೃಪೆ,” ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರಕಟನೆಯು ಮುದ್ರಾಬಂಧದಿಂದ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ತಲುಪುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ಜನರಿಗೆ ದೇವರ ಸೃಜನಾತ್ಮಕ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತಲುಪಿಸುವ ಮಾರ್ಗವು ಪ್ರಕಟನೆಯ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಮುದ್ರಾಬಂಧದಿಂದ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಸಂದೇಶದ ಮೂಲಕವೇ ನೆರವೇರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸೈತಾನನು ತಿಳಿದಿದ್ದಾನೆ; ಆದಕಾರಣ ಪ್ರಕಟನೆಯ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿರುವ ಬೆಳಕನ್ನು ಗೊಂದಲಗೊಳಿಸಲು, ಅಣಚಿಹಾಕಲು ಮತ್ತು ಮರೆಮಾಚಲು ಅವನ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಪ್ರಯತ್ನವಾಗಿಯೇ ಬಂದಿದೆ. ಆ ಬೆಳಕು ಕೇವಲ ಪಾಪದ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಆ ಸತ್ಯವನ್ನು ಶತಮಾನಗಳ ಹಿಂದೆಯೇ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಂಟ್ ಸುಧಾರಕರೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದಾಖಲಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂ “ಐತಿಹಾಸಿಕತಾವಾದ” ವಿಧಾನವನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿದಿದ್ದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಪ್ರಕಟಣೆ ಗ್ರಂಥದ ಎರಡನೇ ಮತ್ತು ಮೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯಗಳಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಸಭೆಗಳೂ ಅಂತಿಮ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಪುನರಾವರ್ತಿತವಾಗುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ಗುರುತಿಸಿದ್ದರು. ದುರದೃಷ್ಟವಶಾತ್, ಹತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ಶತಮಾನದ ಅಂತ್ಯದ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಸೈತಾನನು ಈಗಾಗಲೇ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಆ ಪವಿತ್ರ ವಿಧಾನದಿಂದಲೂ, ಅದರ ಸಂರಕ್ಷಣೆಯಿಂದಲೂ, ಮತ್ತು “ಪ್ರವಚನದ ಮಹಾ ಸತ್ಯಗಳ ಭಂಡಾರಪಾಲಕರು” ಎಂಬ ತಮ್ಮ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗವಾಗಿದ್ದ ಅದರ ಆಚರಣೆಯಿಂದಲೂ ಮುಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದನು. ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನಲ್ಲಿ ಆ ವಿಧಾನವನ್ನು ಪಕ್ಕಕ್ಕಿರಿಸಲಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗಲೂ, ಆ ಪವಿತ್ರ ವಿಧಾನವನ್ನು ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತಿದ್ದವರು ಇನ್ನೂ ಇದ್ದರು. ಪಟ್ಮೋಸದ ದ್ರಷ್ಟನ ಕಥೆ ಎಂಬ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು, ಎಲ್ಲಾ ಸಭೆಗಳನ್ನೂ ಲವೊದಿಕಾಯ ಸಭೆಯ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕೆ ಅನ್ವಯಿಸುವುದು ಪ್ರವಾದನೆಯ ಮಾನ್ಯ ಅನ್ವಯವಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಸಂಗತಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ನಾವು ಬಳಸುತ್ತೇವೆ. ನಾನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಿರುವ ಅಂಶವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುವ ಆ ಪುಸ್ತಕದ ಕೆಲವು ಭಾಗಗಳು ಕೆಳಗಿನಂತಿವೆ.

ಹ್ಯಾಸ್ಕೆಲ್ ಸರಿಯಾಗಿ ಸೂಚಿಸುವದೇನೆಂದರೆ, ಮೊದಲ ನಾಲ್ಕು ಸಭೆಗಳ ಅನುಭವವು ಪುನರಾವರ್ತಿತವಾಗುತ್ತದೆ; ಅಥವಾ ಆತನು ಹೇಳುವಂತೆ, “ಕೊನೆಯ ತಲೆಮಾರಿನಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ಅದರ ಸಮಾನಾಂಶವು ಇರುತ್ತದೆ.”

ಹಾಸ್ಕೆಲ್ ಅವರು, ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಎರಡನೇ ಆಗಮನವನ್ನು 1843 ಎಂದು ಗುರುತಿಸಿದ್ದಾನೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು; ಮತ್ತು ಮೊದಲ ಆಗಮನದ ಸಂದರ್ಭಗಳೇ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮರುಕಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು ಎಂದು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹಾಸ್ಕೆಲ್ ಸರಿಯಾಗಿದ್ದರು; ಮತ್ತು ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್, ಮಿಲ್ಲರ್ ಸ್ವತಃ ಯೋಹಾನ ಬಾಪ್ತಿಸ್ಮದಾತನಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದನು ಎಂದು ದೃಢಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಹಾಸ್ಕೆಲ್ ಅವರು ಪರ್ಗಮೋಸದ ಇತಿಹಾಸದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ (ವಿಗ್ರಹಾರಾಧನೆಯೊಂದಿಗೆ ಕ್ರೈಸ್ತಧರ್ಮದ ರಾಜಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಮೂರನೆಯ ಸಭೆ), ಐದನೆಯ ಸಭೆಯಾದ ಸಾರ್ದಿಸ್‌ನ ಇತಿಹಾಸವು ಪುನರಾವರ್ತಿತವಾಯಿತು ಎಂದು ಸಹ ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಸಾರ್ದೀಸ್ ಎಂಬುದು ಸುಧಾರಣಾ ಚಳವಳಿಯ ಸಭೆಯಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಎಚ್ಚರಗೊಂಡು ಪಾಪಾಸನದ ಸೈತಾನೀಯ ಭ್ರಾಂತಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಪ್ರತಿಭಟಿಸಿತು; ಆದರೆ ಅವರ ಕಾರ್ಯ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುವ ಮೊದಲುಲೇ, ಅವರು ಈಗಾಗಲೇ ರೋಮಿನತ್ತ ಹಿಂದಿರುಗಲು ಆರಂಭಿಸಿದ್ದರು. ಪರ್ಗಮೋಸದ ಸಭೆಯಂತೆಯೇ ಅವರೂ ಪಾಪಾಸನವಾದವು ಸತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದರು; ಆದರೆ ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಅದು ಇನ್ನೂ ಜೀವಂತವಾಗಿಯೇ ಇತ್ತು. ಹಾಸ್ಕೆಲ್ ಸಹ ಅವಶಿಷ್ಟ ಸಭೆಯ ಮೇಲೆ “ಕಳೆದ ಎಲ್ಲಾ ಯುಗಗಳ ಸಂಚಿತ ಕಿರಣಗಳು” ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತವೆ ಎಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಏಳು ಸಭೆಗಳ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರಗತಿಶೀಲ ಇತಿಹಾಸವು ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿಯೂ ನೆರವೇರಿತೆಂಬುದನ್ನು ಹಾಸ್ಕೆಲ್ ಗುರುತಿಸಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ನಾನು ಸೂಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೆ “ಕಳೆದ ಎಲ್ಲಾ ಯುಗಗಳ ಸಂಚಿತ ಕಿರಣಗಳು” “ಕೊನೆಯ ಸಭೆಯ” ಮೇಲೆ “ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತವೆ” ಎಂದು ಅವನು ಬರೆಯುವಾಗ, ಆ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿಯೂ ಸಮರ್ಥಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲು “ಕಳೆದ ಯುಗಗಳ” “ಕಿರಣಗಳಲ್ಲಿ” ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಮತ್ತು ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಏಳು ಸಭೆಗಳ ಸಂಕೇತಾರ್ಥವನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಅಗತ್ಯವಾದ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳನ್ನು ಅವನು ಸಮರ್ಥಿಸಿದ್ದರೂ, ಆ ಸಂಕೇತಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಸಮಾನತೆಗಳನ್ನು ಅವನು ಎಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದರ ಕುರಿತು ನನಗೆ ನಿಶ್ಚಿತತೆ ಇಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ, ಏಳು ಸಭೆಗಳು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಇತಿಹಾಸಗಳಲ್ಲಿರುವ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಮಹತ್ವದ ಒಂದು ಅಂಶವನ್ನೂ—ನಾವು ಈಗ ಅದರ ಕಡೆಗೆ ಸಾಗುತ್ತಿರುವ ಆ ಅಂಶವನ್ನೂ—ಅವನು ಗುರುತಿಸಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ನಾನು ಸಹ ನಿಶ್ಚಿತನಾಗಿದ್ದೇನೆ.

ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ನಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಪರಿಗಣಿಸುವೆವು.