ಪಾನಿಯುಮ್ - ಸಂಖ್ಯೆ ಏಳು

ನಾವು ದಾನಿಯೇಲ ಅಧ್ಯಾಯ ಹನ್ನೊಂದರ ಎಲ್ಲಾ ಸಾಲುಗಳನ್ನು, 1989ರಿಂದ ಅಮೇರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಜಾರಿಗೊಳ್ಳುವ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನುವರೆಗೆ ಇರುವ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ನಲವತ್ತನೇ ವಚನದ ಗುಪ್ತ ಇತಿಹಾಸದ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿ, ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸುವ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದೇವೆ. ಪ್ರವಾದನೆಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಾದ ನಮಗೆ ಸತ್ಯದ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ವಿಭಾಗಿಸುವುದೇ ನಮ್ಮ ಕರೆಯಾಗಿದೆ.

ದಾನಿಯೇಲನ ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಹತ್ತು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ರೇಖೆಗಳಾಗಿ ವಿಭಾಗಿಸಬಹುದು. ಮೊದಲನೆಯ ವಚನದಿಂದ ನಾಲ್ಕನೆಯ ವಚನದವರೆಗೆ ಒಂದು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ರೇಖೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ. ಐದನೆಯ ವಚನದಿಂದ ಒಂಬತ್ತನೆಯ ವಚನದವರೆಗೆ ಎರಡನೆಯ ರೇಖೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ. ಹತ್ತನೆಯ ವಚನವು ಮೂರನೆಯ ರೇಖೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ಮತ್ತು ಹನ್ನೆರಡನೆಯ ವಚನಗಳು ನಾಲ್ಕನೆಯ ರೇಖೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ. ಐದನೆಯ ರೇಖೆಯು ಹದಿಮೂರನೆಯ ವಚನದಿಂದ ಹದಿನೈದನೆಯ ವಚನದವರೆಗೆ ಇದೆ. ಆರನೆಯ ರೇಖೆಯು ಹದಿನಾರನೆಯ ವಚನದಿಂದ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡನೆಯ ವಚನದವರೆಗೆ ಇದೆ. ಏಳನೆಯ ರೇಖೆಯು ಇಪ್ಪತ್ತಮೂರನೆಯ ಮತ್ತು ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕನೆಯ ವಚನಗಳಾಗಿವೆ. ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕನೆಯ ವಚನದಿಂದ ಮೂವತ್ತೊಂದನೆಯ ವಚನದವರೆಗೆ ಎಂಟನೆಯ ರೇಖೆಯಾಗಿದೆ. ಮೂವತ್ತೊಂದನೆಯ ವಚನದಿಂದ ನಲವತ್ತನೆಯ ವಚನದವರೆಗೆ ಒಂಬತ್ತನೆಯ ರೇಖೆಯಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಹತ್ತನೆಯ ಹಾಗೂ ಅಂತಿಮ ರೇಖೆಯು ನಲವತ್ತನೆಯ ವಚನದಿಂದ ನಲವತ್ತೈದನೆಯ ವಚನದವರೆಗೆ ಇದೆ. ಈ ಹತ್ತು ರೇಖೆಗಳನ್ನು ರೇಖೆಯ ಮೇಲೆ ರೇಖೆಯಾಗಿ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಬೇಕು.

ಹತ್ತು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ರೇಖೆಗಳ ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿಯೂ ಪರಸ್ಪರ ಸಂಬಂಧಿತವಾಗಿವೆ; ಆದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ರೇಖೆಯೊಳಗೂ ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ವಿಷಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸಬಹುದು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ರೇಖೆಗೆ ಒಂದು ಪ್ರಧಾನ ವಿಷಯವಿದ್ದರೂ, ಆ ರೇಖೆಗಳು ಏಕೈಕ ಸಾಕ್ಷಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ಹತ್ತು ರೇಖೆಗಳಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಿಷಯವನ್ನೂ ಗುರುತಿಸುವುದು ನನ್ನ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿದೆ.

ದಾರಿಯನ ಮೊದಲ ವರ್ಷವು ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ; ಹೀಗೆ ಅದು ಅಂತ್ಯದ ಒಂದು ಪ್ರವಾದಕೀಯ ಕಾಲವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಮೂರನೇ ವಚನಕ್ಕೆ ಬರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮಹಾನ್ ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರ್ ತನ್ನ ವಿಶ್ವವ್ಯಾಪಿ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕನೇ ವಚನಕ್ಕೆ ಬರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅವನ ರಾಜ್ಯವು ಕಿತ್ತುಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟು ನಾಲ್ಕು ಗಾಳಿಗಳಿಗೆ ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾಗಿತ್ತು. 1989ರಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲವಾಗಿ ದಾರಿಯನನ್ನು ಬಳಸುವುದರಿಂದ, ಎರಡನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ರಾಜರನ್ನು ನಾವು ಎಣಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಗಬ್ರಿಯೇಲನು ಮೊದಲ ವಚನದಲ್ಲಿ, “ಮತ್ತೆಯೂ ದಾರಿಯನ ಮೊದಲ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ” ಎಂದು ಹೇಳುವಾಗ, ದಶಮ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾದ ದರ್ಶನದ ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ತಾನು ದಾನಿಯೇಲನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದ್ದ ವಿಷಯವನ್ನೇ ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.

“ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲ”ವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಮಾರ್ಗಚಿಹ್ನೆಯಲ್ಲಿ ಎರಡು ಸಂಕೇತಗಳಿವೆ. ಮೋಶೆಯ ಪ್ರವಾದಿಕ ರೇಖೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ “ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲ”ವು ಆರೋನನ ಜನನವಾಗಿದ್ದು, ಅದರ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಮೋಶೆಯ ಜನನವು ಸಂಭವಿಸಿತು. ಆರೋನ ಮತ್ತು ಮೋಶೆ ಅವರು ತಮ್ಮ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ “ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲ”ದ ದ್ವಿಗುಣ ಸಂಕೇತವಾಗಿದ್ದು, ಆರು ತಿಂಗಳ ನಂತರ ನಡೆದ ಯೋಹಾನ ಬಾಪ್ತಿಸ್ಮದಾತನ ಮತ್ತು ಯೇಸುವಿನ ಜನನವನ್ನು ಪೂರ್ವರೂಪವಾಗಿ ಸೂಚಿಸುತ್ತಾರೆ. 1798ರಲ್ಲಿ “ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲ”ವು ರೋಮಿನ ಪೋಪನ ಬಂಧನವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿತು; ಅವನು ನಂತರ ಬಂಧನದಲ್ಲಿಯೇ 1799ರಲ್ಲಿ ಸತ್ತನು. “ಮೇದ್ಯನಾದ ದಾರಿಯಸದ ಮೊದಲನೇ ವರ್ಷ”ದಿಂದ “ಪರ್ಷ್ಯದ ಅರಸನಾದ ಕೋರೆಷನ ಮೂರನೇ ವರ್ಷ”ದವರೆಗೆ; ದಾರಿಯಸ ಮತ್ತು ಕೋರೆಷರು 1989ರಲ್ಲಿ “ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲ”ವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾರೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರವಾದಿಗಳೂ ಅವರು ಬದುಕಿದ್ದ ದಿನಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನದಾಗಿ ಅಂತ್ಯದ ದಿನಗಳ ವಿಷಯವಾಗಿಯೇ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ದಾರಿಯೂಸನು ಮತ್ತು ಕೋರೇಶನು 1989ರಲ್ಲಿ ರೋನಾಲ್ಡ್ ರೀಗನ್ ಮತ್ತು ಜಾರ್ಜ್ ಬುಶ್ ಹಿರಿಯರನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆ ವರ್ಷ ಇಬ್ಬರೂ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿದ್ದರು. ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮೊದಲ ವಚನವು ದರ್ಶನವನ್ನು ಕೋರೇಶನ ಮೂರನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತದೆ; ಇದು ರೀಗನ್‌ನ ನಂತರ ಬುಶ್ ಹಿರಿಯರು ಬಂದದ್ದರಿಂದ, ದಾರಿಯೂಸನ ನಂತರ ಕೋರೇಶನು ಬಂದಂತೆ, ಜಾರ್ಜ್ ಬುಶ್ ಹಿರಿಯರನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಎರಡನೇ ವಚನವು ಇನ್ನೂ ಮೂವರು ರಾಜರು ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲುವರು ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕನೇವನು ಅವರ ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಬಹಳ ಧನವಂತನಾಗಿರುವನು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿನ ಅಂತಿಮ “ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲ”ವು 1989ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಜಾರ್ಜ್ ಬುಶ್ ಹಿರಿಯರ ನಂತರ ಇನ್ನೂ ಮೂವರು ರಾಜರು ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲುವರು ಎಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ; ಹೀಗೆ ಬುಶ್ ಹಿರಿಯರ ನಂತರ ಬಂದ ಮೂವರು ಅಧ್ಯಕ್ಷರನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಮೂವರು ರಾಜರು ಬಿಲ್ ಕ್ಲಿಂಟನ್, ಜಾರ್ಜ್ ಬುಶ್ ಕಿರಿಯ, ಬರಾಕ್ ಒಬಾಮಾ; ನಂತರ ಅತಿ ಧನವಂತನಾದ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಡೊನಾಲ್ಡ್ ಟ್ರಂಪ್ “ತನ್ನ ಬಲದಿಂದ” ಮತ್ತು “ತನ್ನ ಐಶ್ವರ್ಯದ ಮೂಲಕ ಗ್ರೀಸಿಯ ರಾಜ್ಯದ ವಿರುದ್ಧ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಪ್ರಚೋದಿಸುವನು”.

ಅನಂತರ ಮೂರನೆಯ ವಚನವು ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರ್ ಮಹಾನನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುತ್ತದೆ; ಆದಕಾರಣ ಅವನು ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪಾಪಾಸನದೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗುವ ಐಕ್ಯರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಕೊನೆಯ ನಾಯಕನನ್ನು ಪ್ರತಿರೂಪಿಸುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಪಾಪಾಸನದಂತೆಯೇ ಅವನೂ ತನ್ನ ಅಂತ್ಯಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರಕಟನೆಯ ಪುಸ್ತಕದ ಹದಿನೇಳನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಐಕ್ಯರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಹತ್ತು ರಾಜರಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಏಳನೆಯ ರಾಜ್ಯವಾಗಿವೆ; ಮತ್ತು ಆ ಹತ್ತು ರಾಜರ ಒಕ್ಕೂಟವು ಒಂದು ಸಾಂಕೇತಿಕ ಘಳಿಗೆಯ ಕಾಲಕ್ಕೆ ತಮ್ಮ ಏಳನೆಯ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಾಪಾಸನದ ಮೃಗಕ್ಕೆ ಕೊಡುವುದಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಆ ಹತ್ತು ರಾಜರು ಮೂರನೆಯ ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕನೆಯ ವಚನಗಳಿಂದಲೂ, ಹಾಗೆಯೇ ನಾಲ್ಕನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಆ ವಚನಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿದ ಮಹಾನ್ ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರನ ಉದಯ ಮತ್ತು ಪತನದ ಇತಿಹಾಸದಿಂದಲೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಗ್ರೀಸ್ ಬೈಬಲಿನ ಪ್ರವಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಮೂರನೆಯ ರಾಜ್ಯವಾಗಿದ್ದು, ಅದು ನಾಗ, ಮೃಗ ಮತ್ತು ಸುಳ್ಳು ಪ್ರವಾದಿ ಎಂಬ ತ್ರಿವಿಧ ಒಕ್ಕೂಟದಲ್ಲಿ ನಾಗನಿಗೆ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ. ಶಿಲುಬೆಯಲ್ಲಿ “ಯೆಹೂದ್ಯರ ಅರಸನು” ಎಂಬ ಸಂದೇಶವು ಹೀಬ್ರೂ, ಲ್ಯಾಟಿನ್ ಮತ್ತು ಗ್ರೀಕ್ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಲಿಖಿತಗೊಂಡಿತ್ತು; ಇದು ಯೆಹೂದ್ಯರನ್ನು, ರೋಮನ್ನರನ್ನು, ಮತ್ತು ಪಾಸ್ಕ ಹಬ್ಬದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಯೆರೂಸಲೇಮಿನಲ್ಲಿ ಇರುವ ಇತರ ಜನಾಂಗಗಳ ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತ ಸಮೂಹವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು. ಗ್ರೀಕರು ನಾಗನನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾರೆ, ರೋಮನ್ನರು ಮೃಗವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ಯೆಹೂದ್ಯರು ಸುಳ್ಳು ಪ್ರವಾದಿಯಾಗಿದ್ದರು.

ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮೊದಲ ನಾಲ್ಕು ವಚನಗಳು, ಮಾನವನ ಕೃಪಾಕಾಲವು ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳ್ಳುವಾಗ ಪಾಪಾಸನಾಧಿಕಾರದೊಂದಿಗೆ ವ್ಯಭಿಚಾರ ಮಾಡುವ ಭೌಮ ಅಜಗಶಕ್ತಿಯ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ. ಮೂರನೇ ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕನೇ ವಚನಗಳು ಭೌಮ ಅಜಗಶಕ್ತಿಯ ಅಂತಿಮ ಅವಿರ್ಭಾವದ ಕೊನೆಯ ಏರಿಕೆ ಮತ್ತು ಪತನವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ವಚನಗಳು ಭೂಮಿಯ ರಾಜರೊಂದಿಗೆ ವ್ಯಭಿಚಾರ ಮಾಡುವ ಮೃಗದ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಕೊನೆಯ ಆರು ವಚನಗಳ ಮೇಲೆ ಅಂಟಿಸಿಕೊಂಡಿವೆ. ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಆರಂಭವೂ ಅಂತ್ಯವೂ ದೇವರ ಶತ್ರುಗಳು ಸಹಾಯಮಾಡುವವರಿಲ್ಲದೆ ತಮ್ಮ ಅಂತ್ಯಕ್ಕೆ ಬರುವ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ. ಮೊದಲ ನಾಲ್ಕು ವಚನಗಳು ಕೊನೆಯ ಆರು ವಚನಗಳೊಂದಿಗೆ ಸರಿಹೊಂದಿದ್ದು, ಹೀಗೆ ಮಾಡುವುದರ ಮೂಲಕ ಅವು ಮೊದಲ ನಾಲ್ಕು ಆಜ್ಞೆಗಳ ಫಲಕವೊಂದನ್ನೂ ಕೊನೆಯ ಆರು ಆಜ್ಞೆಗಳ ಫಲಕವೊಂದನ್ನೂ ಹೊಂದಿರುವ ಹತ್ತು ಆಜ್ಞೆಗಳ ಪ್ರತೀಕವನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುತ್ತವೆ; ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಎಂಬ ಸಂಖ್ಯೆಯೊಂದಿಗಿನ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ.

ಮೊದಲ ನಾಲ್ಕು ವಚನಗಳು ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುವ ಒಂದು ಆರಂಭವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ; ಇದೇ ವೇಳೆ 1989ರಲ್ಲಿ “ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ” ಆರಂಭವಾಗುವಂತೆ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತವೆ. ಆ ವಚನಗಳು 1989ರಿಂದ ಮಾನವ ಕೃಪಾಕಾಲದ ಮುಕ್ತಾಯದವರೆಗಿನ ಅವಧಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ; ಹೀಗೆ 1989ರಲ್ಲಿ ಮುದ್ರಾವಿಮೋಚನಗೊಂಡ ಜ್ಞಾನವೃದ್ಧಿಯಾಗಿರುವ ಕೊನೆಯ ಆರು ವಚನಗಳ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಅವು ಕೃಪಾಕಾಲದ ಮುಕ್ತಾಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ.

ಈ ವಚನಗಳು, 1989ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ಒಟ್ಟು ಎಂಟು ಅಧ್ಯಕ್ಷರು ಇರುವರು ಎಂಬುದನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಆಧಾರವನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತವೆ; ಅವರಲ್ಲಿ ಎಂಟನೇವನು ಹಿಂದಿನ ಏಳು ಅಧ್ಯಕ್ಷರೊಳಗಿಂದಿರುವವನಾಗಿರುವನು. ಹೀಗೆ, ಈ ಭಾಗವನ್ನು “ಎಂಟನೇವನು ಏಳರೊಳಗಿಂದಿರುವನು” ಎಂಬ ಗೂಢಾರ್ಥದೊಂದಿಗೆ ಜೋಡಿಸುತ್ತವೆ; ಇದು ಅಂತ್ಯದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ವರ್ತಮಾನ ಸತ್ಯವಾಗಿರುವ ಒಂದು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಲಕ್ಷಣವಾಗಿದೆ.

ಈ ವಚನಗಳಿಂದ ಗ್ರಹಿಸಬಹುದಾದ ವಿಷಯವೆಂದರೆ, ತೂರಿನ ವ್ಯಭಿಚಾರಿಣಿಯೊಂದಿಗೆ ವ್ಯಭಿಚಾರ ಮಾಡುವ ಅಜಗದ ಶಕ್ತಿಯ ಅಂತಿಮ ನಾಶವಾಗಿದೆ. ಆ ವ್ಯಭಿಚಾರಿಣಿಯು ಭೂಮಿಯ ಎಲ್ಲಾ ರಾಜರೊಂದಿಗೆ ವ್ಯಭಿಚಾರ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ; ಆದರೆ ಕ್ರಿ.ಶ. 496ರಲ್ಲಿ ಕ್ಲೋವಿಸ್ ತನ್ನ ಸಿಂಹಾಸನವನ್ನು ಪಾಪಾಸಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದಾಗ ಪ್ರಾಚೀನ ಫ್ರಾನ್ಸ್ ಕ್ಯಾಥೊಲಿಕ್ ಸಭೆಯ ಮೊದಲಜನನಾದಂತೆ, ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ, ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್‌ನ ಭೂಮಿಮೃಗವೂ ಸಹ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಆ ವ್ಯಭಿಚಾರಿಣಿಯೊಂದಿಗೆ ವ್ಯಭಿಚಾರ ಮಾಡುವ ರಾಜರಲ್ಲಿಯೇ ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿರುವುದು. ಅಂತ್ಯದ ಆರು ವಚನಗಳಲ್ಲಿ ಆರಂಭದ ನಾಲ್ಕು ವಚನಗಳು ಲೋಕವನ್ನು ಆರ್ಮಗೆದೋನಿಗೆ ನಡೆಸುವ ಮೂರೂ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಒತ್ತಿಹೇಳುವಂತೆಯೇ, ಮೊದಲ ನಾಲ್ಕು ವಚನಗಳ ವಿಷಯವೆಂದರೆ ಗ್ರೀಸಿಯ ಮತ್ತು ಮಹಾನ್ ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರ್‌ನಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅಜಗದ ಶಕ್ತಿಯೇ ಆಗಿದೆ.

ರೀಗನ್ ಎಂಟು ಅಧ್ಯಕ್ಷರ ಕ್ರಮವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದನು; ಅದು ಈಗ ಆ ಎಂಟು ಅಧ್ಯಕ್ಷರಲ್ಲಿಯ ಕೊನೆಯವನ ಕಡೆಗೆ ತಂದಿದೆ. ಎಂಟನೆಯ ಅಧ್ಯಕ್ಷನು ಮೃಗದ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವನು ಮತ್ತು ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತರುವನು; ಹಾಗೆಯೇ, ಅವನನ್ನು ಸಂಯುಕ್ತ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಸಂಘದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನನ್ನಾಗಿಸುವ ಒಂದು ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆ ಮಾಡಿ ರೂಪಿಸುವನು; ಆ ಸಂಸ್ಥೆಯು ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ತೀವ್ರವಾದ ಇಸ್ಲಾಮಿನ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಯುದ್ಧಕಾರಿತ್ವವನ್ನು ಪರಿಹರಿಸುವ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವವ್ಯಾಪಿ ಚರ್ಚ್-ರಾಜ್ಯ ಸಂಬಂಧಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದು.

ಪ್ರಕಟನೆ ಅಧ್ಯಾಯ ಹದಿಮೂರಿನಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಭೂಮಿಯ ಮೃಗವಾಗಿರುವ ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್, ಬೈಬಲ್ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಆರನೇ ರಾಜ್ಯವಾಗಿರುವ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಬೈಬಲ್ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಏಳನೇ ರಾಜ್ಯದ ತಲೆಯಾಗುವ ಪರಿವರ್ತನೆಗೆ ಸಾಗುವಾಗ, ಹಾಗೆಯೇ ಬೈಬಲ್ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಎಂಟನೇ ರಾಜ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಇರುವ ಅಕ್ರಮ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಪರಿಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು 1989 ಅನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಮೊದಲನೇ ವಚನದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ, ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿಗೆ ದಾರಿಗೆಳೆುವ ಅಧ್ಯಕ್ಷರ ಮೂಲಕ ಚಿತ್ರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ತಕ್ಷಣವೇ ಅಲ್ಲಿ ಬಲಿಷ್ಠ ರಾಜನು ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲುವುದನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಬಲಿಷ್ಠ ರಾಜನು ಟ್ರಂಪ್ ಆಗಿದ್ದಾನೆ; ಅವನು ಈಗ ತನ್ನ ಬೇಡಿಕೆಗಳಿಗೆ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ, ಯುನೈಟೆಡ್ ನೇಷನ್ಸ್‌ನ ಮೇಲಿನ ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ವಹಿಸಿಕೊಂಡು, ಅದನ್ನು ಧ್ವಂಸಗೊಳಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾನೆ.

ಐದನೇ ವಚನದಿಂದ ಒಂಬತ್ತನೇ ವಚನದವರೆಗೆ ಇರುವ ಭಾಗವು ಉತ್ತರದ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜರ ನಡುವಿನ ಯುದ್ಧದ ಮೊದಲ ಉಲ್ಲೇಖವಾಗಿಯೂ, ಆ ಯುದ್ಧದ ಅಂಶಾನುಕ್ರಮ ಚಿತ್ರಣವಾಗಿಯೂ ಪರಿಣಮಿಸುತ್ತದೆ; ಇದೇ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಇಡೀ ಅಧ್ಯಾಯವು ಮುಖ್ಯ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತದೆ. ಐದನೇ ವಚನವು ಈ ಭಾಗದ ವಿಷಯವಸ್ತುವನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತದೆ.

ಈ ವಚನದಲ್ಲಿ ಪ್ಟೋಲಮಿ I ಸೋಟರ್ ಮತ್ತು ಸೆಲ್ಯೂಕಸ್ I ನಿಕೇಟರ್ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಇವರು ಇಬ್ಬರೂ ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರನ ರಾಜ್ಯದ “ಡಿಯಾಡೋಚಿ” (ಅಂದರೆ, ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿ) ಎನ್ನಲ್ಪಡುವ ನಾಲ್ಕು ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೊಂದರ ಅಧಿಪತಿಗಳಾಗಿದ್ದರು. ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಸೆಲ್ಯೂಕಸ್ ಮೊದಲನೆಯ “ಉತ್ತರದ ರಾಜನು”; ಮತ್ತು ಅನ್ಯಜನರ ರೋಮ್, ಪಾಪಪದ್ಧತಿಯ ರೋಮ್, ಹಾಗೂ ಆಧುನಿಕ ರೋಮ್ ಇವುಗಳಿಗೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ—ಸೆಲ್ಯೂಕಸ್ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಉತ್ತರದ ರಾಜನಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು ಕೇವಲ ಮೂರು ಪ್ರಮುಖ ಜಯಗಳು ಅಥವಾ ನಿರ್ಣಾಯಕ ಘಟನೆಗಳ ನಂತರವೇ: ಕ್ರಿ.ಪೂ. 312ರಲ್ಲಿ ಅವನು ಬಾಬೆಲನ್ನು ಮರಳಿ ಸ್ವಾಧೀನಪಡಿಸಿಕೊಂಡದ್ದು, ಕ್ರಿ.ಪೂ. 301ರಲ್ಲಿ ಇಪ್ಸಸ್ ಯುದ್ಧ, ಹಾಗೂ ಕ್ರಿ.ಪೂ. 281ರಲ್ಲಿ ಕೋರೂಪೆಡಿಯಮ್ ಯುದ್ಧ. ಈ ಚಳುವಳಿಗಳು ಅವನ ಪ್ರಮುಖ ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸಿತು, ಅವನ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿತು, ಮತ್ತು ಆ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಅವನ ಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸಿತು.

ಎರಡನೆಯ ರೇಖೆ, ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರನ ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ರಾಜ್ಯದ ಇತರ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಗಳಾದ (Diadochi) ಯಾರಿಗಿಂತಲೂ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿ, ಉತ್ತರದ ರಾಜನನ್ನೂ ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನನ್ನೂ ಗುರುತಿಸುವುದರಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದು, ಉತ್ತರದ ರಾಜನು ಕೇವಲ ಮೂರು ವಿಜಯಗಳ ನಂತರವೇ ಅಧಿಕಾರಪ್ರಾಪ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದರಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ನಂತರ, ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರನ ಮರಣದ ನಂತರ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಾದ ಅಧಿಪತ್ಯದ ಹೋರಾಟದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ, ಆರನೆಯ ವಚನದಿಂದ ಒಂಬತ್ತನೆಯ ವಚನದವರೆಗೆ, ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನು ಉತ್ತರದ ರಾಜನನ್ನು ಉರುಳಿಸುವುದರೊಂದಿಗೆ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುವ ಒಂದು ಅವಧಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನು ಉತ್ತರದ ರಾಜನ ಮೇಲೆ ಮೇಲುಗೈ ಸಾಧಿಸುವ ಮೂರು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯದು. ಇವು, ಉತ್ತರದ ರಾಜನನ್ನು ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನು ಸೋಲಿಸುವ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕೆ ದಾರಿಕಾಣಿಸುವ ಮಾರ್ಗಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುವಂತೆ, ಅಧ್ಯಾಯದೊಳಗೆ ಮೂರು ಆಂತರಿಕ ಸಾಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತವೆ.

ಈ ವಚನಗಳ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಪರಿಪೂರಣೆಯು, ಮೂವತ್ತೊಂದನೆಯ ವಚನದಿಂದ ನಲವತ್ತನೆಯ ವಚನದವರೆಗೆ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪೋಪರ ಹನ್ನೆರಡು ನೂರು ಅರವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಪರಿಪೂರಣೆಗೆ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 217ರಲ್ಲಿ ರಾಫಿಯ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಪರಿಪೂರಣೆಯಾದ ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ವಚನದ ಪರಿಪೂರಣೆಗೆ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಮಾದರಿಯನ್ನೂ ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಮೂರು ಸಾಕ್ಷಿಗಳು, ಅಂತಿಮ ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನಾದ ಪುಟಿನ್, ಉತ್ತರದ ಪೋಪೀಯ ರಾಜನ ಪ್ರತಿನಿಧಿ ಸೇನೆಯ ಮೇಲೆ ಜಯಶಾಲಿಯಾಗುವ ಉಕ್ರೇನಿನ ಯುದ್ಧದ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ.

ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸದ ಎರಡನೇ ಸಾಲಿನ ವಿಷಯವೆಂದರೆ, 1798ರಲ್ಲಿ ಪಾಪಸತ್ತೆಗೆ ಮಾರಕ ಗಾಯವು ಹೇಗೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು; ಇದನ್ನು ಐದನೇಯಿಂದ ಒಂಬತ್ತನೇ ವಚನಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಹನ್ನೊಂದನೇ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ ರಾಫಿಯಾ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ. ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನು, ಅಂದರೆ ಐಗುಪ್ತ, ಅಜಗರ್ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿದೆ.

ಅಧ್ಯಾಯ ಹನ್ನೊಂದರಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನು ಉತ್ತರದ ರಾಜನ ಮೇಲೆ ಜಯಶಾಲಿಯಾಗಿರುವುದನ್ನು ತೋರಿಸುವ ಮೂರು ದೃಷ್ಟಾಂತಗಳು ಸೇರಿ, ನಲವತ್ತೈದನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ ಉತ್ತರದ ರಾಜನ ಅಂತಿಮ ಪತನವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ.

ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನು ಉತ್ತರದ ರಾಜನನ್ನು ಸೋಲಿಸುವುದನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುವ ಮೂರು ಸಾಲುಗಳಿವೆ; ಆದರೆ ಉತ್ತರದ ರಾಜನು ತನ್ನ ಅಂತ್ಯಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಅವನಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವವರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲದಾಗ, ಅದು ಅಷ್ಟಾಗಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗೋಚರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಪ್ರಕಟನೆ ಪುಸ್ತಕವು, ಅವಳ ಮಾಂಸವನ್ನು ತಿಂದು ಅವಳನ್ನು ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಸುಡುವ ಮೂಲಕ ಅವಳನ್ನು ಕೆಳಗೆಳೆಯುವುದು ಅಜಗನ ಶಕ್ತಿಯೇ ಎಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಪ್ರಕಟನೆ ಪುಸ್ತಕದಿಂದ ಅಜಗನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ ನಂತರ, ನಲವತ್ತೈದನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ ಉತ್ತರದ ರಾಜನನ್ನು ಕೆಳಗೆಳೆಯಲಿರುವ ರಾಜರನ್ನು—ಅವರು ಅಜಗನೂ ಆಗಿದ್ದು, ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನೂ ಆಗಿದ್ದಾರೆ—ನಾವು ಕಾಣಬಹುದು. ದಾನಿಯೇಲ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಟನೆ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಸಂಬಂಧದ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವಂತೆ, ಸಂಪೂರ್ಣ ನೆರವೇರಿಕೆಗೆ ಸಾಕ್ಷಿ ನೀಡುತ್ತಿರುವ ಆ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿನ ಮೂರು ನೇರ ಸಾಕ್ಷಿಗಳು.

ಆಧುನಿಕ ಪಾಪೀಯ ಉತ್ತರದ ರಾಜನು ನಲವತ್ತೈದನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲದೆ ತನ್ನ ಅಂತ್ಯಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಾನೆ; ಪ್ರಕಟನೆಯ ಪುಸ್ತಕವು ಪಾಪೀಯ ಅಧಿಕಾರವು ದ್ರಾಕ್ಷಣಶಕ್ತಿಯ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ತನ್ನ ಅಂತ್ಯಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ.

ಹತ್ತು ರಾಜರು ಪಾಪಾಧಿಕಾರದ ಉತ್ತರದ ರಾಜನನ್ನು ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ದಹಿಸಿ, ಅವಳ ಮಾಂಸವನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಅಂತ್ಯದ ದಿನಗಳ ರಾಜರು ಅಜಗನ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಹತ್ತು ರಾಜರು ಅಂದರೆ ನಾಗಶಕ್ತಿ; ಅದು ಗ್ರೀಸ್ ರಾಜ್ಯದಿಂದಲೂ ಮತ್ತು ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರಿಂದಲೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಆ ರಾಜರು ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜರು; ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಐಗುಪ್ತದ ಅರಸನಾದ ಫರೋನಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಅವಳ ಮಾಂಸವನ್ನು ತಿನ್ನುವರು; ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಕೀರ್ತನಕಾರನು “ದುಷ್ಟರ ಸಭೆ” ಎಂದು ಕರೆಯುವ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ “ನಾಯಿಗಳು” ಕೂಡ ಆಗಿದ್ದಾರೆ.

ನಲವತ್ತೈದನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ ಪಾಪಾಸನವೇ ಉತ್ತರದ ರಾಜನು, ಮತ್ತು ತ್ಯಾತೀರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಪಾಸನವು ಯೆಜಬೆಲಳಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

ಯೆಜಬೆಲಿನ ಮೇಲೆ ವಿಧಿಸಲಾದ ತೀರ್ಪು ಅವಳು ನಾಯಿಗಳಿಂದ ಭಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ನೆರವೇರುತ್ತದೆ.

ನಾಯಿಗಳು ಅಂದರೆ ಪೇಗನ್ ರೋಮ್, ಅಂದರೆ ಅಜಗರ್‌ಶಕ್ತಿ; ಏಕೆಂದರೆ ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕಿದ್ದು ಪೇಗನ್ ರೋಮ್ തന്നಾಗಿತ್ತು.

ಕೆಟ್ಟವರ ಸಭೆಯಾದ, ನಾಯಿಗಳಾದ, ಗ್ರೀಸೂ ಐಗುಪ್ತವೂ ಆಗಿರುವ ಆ ಹತ್ತು ಅರಸರು ವೇಶ್ಯೆಯನ್ನು ಬೆಂಕಿಯಿಂದಲೂ ಸುಡುವರು.

ಹತ್ತು ರಾಜರು ಆ ವ್ಯಭಿಚಾರಿಣಿಯನ್ನು ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ದಹಿಸುತ್ತಾರೆ; ಯಾಕಂದರೆ ಅವಳು ತಾನು ಯಾಜಕಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆಂದು ಘೋಷಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ, ಆದರೆ ಅವಳು ವ್ಯಭಿಚಾರಿಣಿಯೇ ಆಗಿದ್ದಾಳೆ.

ಐದರಿಂದ ಒಂಬತ್ತನೆಯ ವಚನಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಮತ್ತು ಮೂವತ್ತೊಂದರಿಂದ ನಲವತ್ತನೆಯ ವಚನಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಪಾಪಾಸನವು ಡ್ರಾಗನ್ ಶಕ್ತಿಯ ಕೈಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಅಂತ್ಯಕ್ಕೆ ಬರುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ನಾವು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಈ ತತ್ತ್ವವು ಈಗ ಉಕ್ರೇನಿಯನ್ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿಯೂ ನೆರವೇರಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಉತ್ತರದ ರಾಜನು ನಲವತ್ತೈದನೆಯ ವಚನದಲ್ಲಿ ನೆರವಾಗುವವರಿಲ್ಲದೆ ತನ್ನ ಅಂತ್ಯಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ, ಡ್ರಾಗನ್ ಅವಳ ಮಾಂಸವನ್ನು ತಿನ್ನಿ ಅವಳನ್ನು ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ದಹಿಸುವನು ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಮೂರು ಸಾಕ್ಷಿಗಳು ನಮಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತವೆ. ಮೂರು ಸಾಕ್ಷಿಗಳ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ, ಡ್ರಾಗನ್‌ನ ಕ್ರಿಯೆಗೆ ಇರುವ ಪ್ರೇರಣೆಯಲ್ಲಿ ಮುರಿದುಹೋದ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯೂ ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ.

ಐದರಿಂದ ಒಂಬತ್ತನೆಯ ವಚನಗಳಲ್ಲಿ, ಎರಡನೆಯ ಸಿರಿಯನ್ ಯುದ್ಧವು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 253ರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡಿತು. ಈ ಯುದ್ಧವು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 260ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭಗೊಂಡಿತ್ತು; ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯ ಸಿರಿಯನ್ ಯುದ್ಧ ಆರಂಭವಾಗಿ ಏಳು ವರ್ಷಗಳಾದಾಗ, ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನು ತನ್ನ ಮಗಳನ್ನು ಉತ್ತರದ ರಾಜನಿಗೆ ವಿವಾಹಕ್ಕೆ ಕೊಡುವ ಮೂಲಕ, ಅಂದರೆ ಉತ್ತರದ ರಾಜನು ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನ ಮಗಳನ್ನು ವಿವಾಹವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿ, ಆ ವೈವಾಹಿಕ ಒಕ್ಕೂಟದ ಮೂಲಕ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ, ಒಂದು ಶಾಂತಿ ಒಡಂಬಡಿಕೆ ನೆರವೇರಿಸಲಾಯಿತು. ವಿವಾಹದ ಏಳು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, ಕ್ರಿ.ಪೂ. 246ರಲ್ಲಿ, ಉತ್ತರದ ರಾಜನು ದಕ್ಷಿಣದ ವಧುವನ್ನು ತಳ್ಳಿ ಹಾಕಿ, ಈಜಿಪ್ಟಿನ ರಾಜಕುಮಾರಿಯನ್ನು ವಿವಾಹವಾದಾಗ ತಾನು ತಳ್ಳಿಹಾಕಿದ್ದ ತನ್ನ ಮೂಲ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು. ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನು ಉತ್ತರದ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿ ಉತ್ತರದ ರಾಜನನ್ನು ಸೆರೆಹಿಡಿಯಲು ಪ್ರೇರಣೆಯಾದದ್ದು ಮುರಿದ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯೇ ಆಗಿತ್ತು.

ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಭಂಗವು ಕ್ರಿ.ಶ. 1797ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಟೋಲೆಂಟಿನೊ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಭಂಗಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿರೂಪವಾಗಿತ್ತು; ಅದುವೇ ಕ್ರಿ.ಶ. 1798ರಲ್ಲಿ ನಪೋಲಿಯನ್ನಿಗೆ ಪೋಪರನ್ನು ಬಂಧಿಯಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರೇರಣೆಯನ್ನು ಒದಗಿಸಿತು, ಹೇಗೆಂದರೆ ಕ್ರಿ.ಪೂ. 246ರಲ್ಲಿ ಪ್ಟೋಲೆಮಿಯು ಸೆಲ್ಯೂಕಸನೊಂದಿಗೆ ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿದನು. ಪ್ಟೋಲೆಮಿ III, ಸೆಲ್ಯೂಕಸ್ IIನ ಉತ್ತರದ ಸೆಲ್ಯೂಸಿಡ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ವಿಜಯದ ನಂತರ ಐಗುಪ್ತಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದಾಗ, ಅವನು ಅಷ್ಟೊಂದು ಅನೇಕ ನಿಧಿಗಳನ್ನು ಐಗುಪ್ತಕ್ಕೆ ಮರಳಿ ತಂದನು, ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳ ಬಳಿಕ ತಮ್ಮ “ಬಂಧಿಯಾಗಿದ್ದ ದೇವರುಗಳನ್ನು” ಮರುಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಐಗುಪ್ತದವರು ಪ್ಟೋಲೆಮಿ IIIನಿಗೆ “ಯೂಎರ್ಗೇಟೆಸ್” (“ಉಪಕಾರಕ” ಎಂಬರ್ಥ) ಎಂಬ ಬಿರುದನ್ನು ನೀಡಿದರು.

1798ರಲ್ಲಿ ನೆಪೋಲಿಯನ್ ಪೋಪರನ್ನು ಬಂಧಿಯಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಾಗ, ಅವನು ವ್ಯಾಟಿಕನ್‌ನ ಖಜಾನೆಗಳನ್ನು ದೋಚಿ ಅವನ್ನು ಫ್ರಾನ್ಸ್‌ಗೆ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ತಂದನು; ಇದು ಪ್ಟೋಲೆಮಿ IIIನ ಮೂಲಕ ಪೂರ್ವರೂಪವಾಗಿ ಸೂಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು, ಯಾಕಂದರೆ ಅವನು ಖಜಾನೆಗಳನ್ನೂ ಹಾಗೂ ಸೆಲ್ಯೂಕಸ್ IIನನ್ನೂ ಮತ್ತೆ ಈಜಿಪ್ಟ್‌ಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು; ಅಲ್ಲಿ ಸೆಲ್ಯೂಕಸ್ II ಕುದುರೆಯಿಂದ ಬಿದ್ದು ಸತ್ತನು. ಇದು 1798ರಲ್ಲಿ ನೆಪೋಲಿಯನ್ ಪಶುವಿನಿಂದ ಪಾಪಸಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿದುದನ್ನೂ, 1799ರಲ್ಲಿ ಪೋಪರ ಮರಣವನ್ನೂ ಪೂರ್ವರೂಪವಾಗಿ ಸೂಚಿಸಿತು. ಪ್ರಕಟನೆ ಹದಿನೇಳರಲ್ಲಿ ಪಾಪಸಿಯು ಪಶುವಿನ ಮೇಲೆ ಸವಾರಿ ಮಾಡುವ ಸ್ತ್ರೀಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ; ಮತ್ತು ಸೆಲ್ಯೂಕಸ್‌ನ ಸೋಲು, ಬಂಧಿತನಾಗಿರುವುದು, ಹಾಗೂ ನಂತರ ಕುದುರೆಯಿಂದ ಬಿದ್ದು ಸಂಭವಿಸಿದ ಅವನ ಮರಣವು, ಪ್ರಕಟನೆ ಹದಿನೇಳರಲ್ಲಿ ಪಶುವಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಪಾಪಸಿಯ ನಾಗರಿಕ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ನೆಪೋಲಿಯನ್ ತೆಗೆದುಹಾಕಿದುದನ್ನು ಪೂರ್ವರೂಪವಾಗಿ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.

ಐದನೇ ವಚನದಿಂದ ಒಂಬತ್ತನೇ ವಚನದವರೆಗೆ ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಉತ್ತರದ ಅರಸನಿಗೂ ದಕ್ಷಿಣದ ಅರಸನಿಗೂ ನಡುವಿನ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುತ್ತದೆ. ಐದನೇ ವಚನವು ಉತ್ತರದ ಅರಸನಾಗಿ ರೋಮಿಗೆ ಆಧಾರಬಿಂದು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ; ಯಾಕಂದರೆ ಪರಮಾಧಿಕಾರದಿಂದ ಆಳುವ ಮೊದಲು ಉತ್ತರದ ಅರಸನು ಮೂರು ಭೌಗೋಳಿಕ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ಜಯಿಸುವನೆಂದು ಅದು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ವಚನಗಳು ಒಂದು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ರಚನೆಯನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತವೆ; ಅದು ಉತ್ತರದ ಅರಸನು ಆಳುವ ಒಂದು ಕಾಲವನ್ನು, ಆದರೆ ತನ್ನ ಅಂತ್ಯಕ್ಕೆ ಬರುವುದನ್ನೂ, ನಿರೂಪಿಸುತ್ತದೆ. ಇದುವೇ ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮೂಲ ಪ್ರತಿಪಾದನೆಯೂ ವಾಗ್ದಾನವೂ ಆಗಿದೆ. ಈ ಸಾಲಿನ ವಿಷಯವು ಉತ್ತರದ ಪಾಪಾಸನದ ಅರಸನ ಪ್ರಾಣಾಂತಕ ಗಾಯ, ಅಥವಾ ನಲವತ್ತೈದನೇ ವಚನ ಹೇಳುವಂತೆ, “ಅವನು ತನ್ನ ಅಂತ್ಯಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಾನೆ; ಅವನಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವವರು ಯಾರೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.” ಈ ಸತ್ಯವು ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ವರ್ತಮಾನ ಸತ್ಯವಾಗಿದೆ.

ಮುಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಮುಂದುವರಿಯುವೆವು.