ಸಮಾನಾಂತರ ಎಚ್ಚರಿಕೆಗಳು - ಸಂಖ್ಯೆ ಮೂರು

ಹಿಂದಿನ ಲೇಖನವನ್ನು ನಾವು ಪ್ರಕಟನೆ ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮೂವರು ದೂತರೂ ತಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಂದೇಶವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಎರಡನೇ ಮತ್ತು ಮೂರನೇ ದೂತರು ತಮ್ಮ ಸಂದೇಶದೊಂದಿಗೆ ಇಳಿದುಬರುವಾಗ ಅವರೊಡನೆ ಒಂದು “ಚರ್ಮಪತ್ರ” ಇರುವವರಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ದೂತನು ಒಂದು ಸಂದೇಶವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಂದೇಶದ ಆಗಮನವು ಒಂದು ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಮೊದಲ ದೂತನು 1798ರಲ್ಲಿ ಬಂದನು. ಆ ಸಂದೇಶವು ಮುದ್ರೆಯಿಂದ ತೆರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು ಮತ್ತು ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿರುವ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಕುರಿತು ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಳ ಉಂಟಾಯಿತು. ಆ ಜ್ಞಾನವೃದ್ಧಿಯು ಆರಾಧಕರ ಎರಡು ವರ್ಗಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿತು. ಎರಡನೇ ದೂತನು ಬಂದಾಗ, ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟೆಂಟರ ಪತನದ ಸಂದೇಶವು ಮುದ್ರೆಯಿಂದ ತೆರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಆಗ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಳ ಉಂಟಾಯಿತು ಮತ್ತು ಎರಡು ವರ್ಗಗಳು ಉತ್ಪನ್ನವಾದವು. 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಘೋಷಣೆಯ ಸಂದೇಶವು ಬಂದಾಗ, ಅದು ಎಕ್ಸೆಟರ್ ಶಿಬಿರಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಮುದ್ರೆಯಿಂದ ತೆರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಆಗ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಳ ಉಂಟಾಯಿತು ಮತ್ತು ಕನ್ಯೆಯರ ಎರಡು ವರ್ಗಗಳು ಉತ್ಪನ್ನವಾದವು. 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು ಮೂರನೇ ದೂತನು ಬಂದಾಗ, ಮೂರನೇ ದೂತನ ಸಂದೇಶವೂ ಮತ್ತು ಅದು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಸಮಸ್ತವೂ ಮುದ್ರೆಯಿಂದ ತೆರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಆಗ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಳ ಉಂಟಾಯಿತು ಮತ್ತು ಎರಡು ವರ್ಗಗಳು ಉತ್ಪನ್ನವಾದವು.

ದೂತಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಮತ್ತೊಂದು ಲಕ್ಷಣವು ದೂತನ ಸಂದೇಶಗಳ ಶಕ್ತೀಕರಣಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ. ಹಿಂದಿನ ಲೇಖನವು ತೋರಿಸಿದಂತೆ, ಎರಡನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶವು ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಘೋಷಣೆಯ ಸಂದೇಶದಿಂದ ಶಕ್ತೀಕೃತವಾಯಿತು; ಆದರೆ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಘೋಷಣೆ ಒಬ್ಬ ಏಕೈಕ ದೂತನಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲ, ಅದು ಅನೇಕ ದೂತರಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಎರಡನೆಯ ದೂತನಿಗೂ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಘೋಷಣೆಯಿಗೂ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗಿದ್ದ ಇತಿಹಾಸವು, ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಘೋಷಣೆ ಅದಕ್ಕೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಾಗ ಎರಡನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶವು ಶಕ್ತೀಕೃತವಾಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಅದೇ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಹೀಗೆ ತಿಳಿಸಲಾಗಿದೆ:

ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಕೂಗು ಎರಡನೆಯ ದೂತನೊಡನೆ ಸೇರಿತು; ಪ್ರಕಟನೆ ಹದಿನೆಂಟರ ದೂತನು ಮೂರನೆಯ ದೂತನೊಡನೆ ಸೇರುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ಅವನು ಮೂರನೆಯ ದೂತನೊಡನೆ ಸೇರುವಾಗ, ಅದ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಕೂಗು ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯ ದೂತನ ಸೇರಿಕೆಯನ್ನು ಅವನು ಪುನರಾವರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಎರಡು ಸಾಕ್ಷಿಗಳಾದ ಎರಡನೆಯ ಮತ್ತು ಮೂರನೆಯ ದೂತರ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದೂತನ ಸಂದೇಶಕ್ಕೂ ಅದನ್ನು ಶಕ್ತಿಗೊಳಿಸುವ ಒಂದು ದ್ವಿತೀಯ ಸಂದೇಶವಿದೆ. ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶವು ಬಂದಾಗ, ಅದರ ನಂತರ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಆ ಸಂದೇಶವು ದ್ವಿತೀಯ ಸಂದೇಶದ ಮೂಲಕ ಶಕ್ತಿಗೊಳಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಎರಡು ಸಾಕ್ಷಿಗಳು ಬೋಧಿಸುತ್ತವೆ. ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿಯೂ ಇದು ಮೊದಲನೆಯ ದೂತನಿಗೂ ಸತ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ನಾವು ಇತ್ತಿಚೆಗೆ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ ದೀರ್ಘ ಭಾಗದ ಮೊದಲನೆಯ ಪ್ಯಾರಾಗ್ರಾಫ್‌ನಲ್ಲಿ, “ಭೂಮಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಗೊಳಿಸುವುದಕ್ಕೂ, ದೇವರ ಬರುವ ಕೋಪದ ವಿಷಯವಾಗಿ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಎಚ್ಚರಿಸುವುದಕ್ಕೂ ಅವನ ಕಾರ್ಯವೆಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿಸಲಾಯಿತು” ಎಂದು ಹೇಳುವಾಗ, ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಮೊದಲನೆಯ ದೂತನಿಗೆ, ಯೋಹಾನನು ಪ್ರಕಟನೆ ಹದಿನೆಂಟರ ದೂತನಿಗೆ ನಿಗದಿಪಡಿಸುವ ಅದೇ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಆ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅವಳು ಮೊದಲನೆಯ ದೂತನನ್ನೇ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ.

ಮೊದಲ ದೂತನ ಸಂದೇಶವು 1798ರಲ್ಲಿ ಬಂದಿತು; ನಂತರ, ಒಟ್ಟೊಮಾನರ ಪರಮಾಧಿಕಾರವು ಅಂತ್ಯಗೊಂಡ ಆಗಸ್ಟ್ 11, 1840ರಂದು ಅದಕ್ಕೆ ಶಕ್ತಿ ದೊರಕಿತು. ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟನೆ ಹತ್ತರಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಬಲಿಷ್ಠ ದೂತನು ಪರಲೋಕದಿಂದ ಇಳಿದು ಬಂದು, ಒಂದು ಕಾಲನ್ನು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೂ ಮತ್ತೊಂದು ಕಾಲನ್ನು ಸಮುದ್ರದ ಮೇಲೂ ಇಟ್ಟನು. ಅವನು ಮೊದಲ ದೂತನಿಗೆ ದೊರೆತ ಶಕ್ತಿಯ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯಾಗಿದ್ದು, ಇದೇ ಸಂಗತಿಯು ಮೊದಲ ದೂತನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಕಟನೆ ಹದಿನೆಂಟರ ದೂತನ ಕಾರ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಒಂದೇ ಕಾರ್ಯವೆಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಇವೆರಡೂ ತಮ್ಮ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಮಯವಾಗಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು; ಆದರೆ ಪ್ರಕಟನೆ ಹದಿನೆಂಟರ ದೂತನು ಮೂರನೇ ದೂತನೊಂದಿಗೆ ಸೇರುತ್ತಾನೆ; ಹೇಗೆ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಘೋಷಣೆ ಎರಡನೇ ದೂತನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿತೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರಕಟನೆ ಹತ್ತರಲ್ಲಿ ಇಳಿದ ದೂತನು ಮೊದಲ ದೂತನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದನು.

ಆದುದರಿಂದ, ಮೊದಲನೆಯ ದೂತನು ಬಂದಾಗ, ಮುದ್ರಾವಿಮೋಚಿತಗೊಂಡ ಒಂದು ಸಂದೇಶವು ಪ್ರಕಟಗೊಂಡಿತು; ಅದು ಆರಾಧಕರ ಎರಡು ವರ್ಗಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿತು. ಮೊದಲನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶವು ಪ್ರಕಟನೆಯ ಹತ್ತನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ದೂತನಿಂದ ಶಕ್ತಿಗೊಂಡಾಗ, ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಪುಸ್ತಕವಿತ್ತು; ಅದನ್ನು ಯೋಹಾನನು ತಿನ್ನಬೇಕೆಂದು ಅವನು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು; ಇದರಿಂದ ಅವನು ಒಂದು ಸಂದೇಶವನ್ನು ತಂದನು, ಅದನ್ನು ಮುದ್ರಾವಿಮೋಚಿತಗೊಳಿಸಿದನು, ಮತ್ತು ಅದು ಆರಾಧಕರ ಎರಡು ವರ್ಗಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿತು ಎಂಬುದು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಎರಡನೆಯ ದೂತನು, ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಕೂಗು, ಮತ್ತು ಮೂರನೆಯ ದೂತನು ಬಂದಾಗಲೂ, ಪರೀಕ್ಷಿಸಿ ಆರಾಧಕರ ಎರಡು ವರ್ಗಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದ ಒಂದು ಮುದ್ರಾವಿಮೋಚಿತ ಸಂದೇಶವಿತ್ತು.

ನಾವು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಿರುವ ಈ ಭಾಗವು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳ ಇತಿಹಾಸದೊಂದಿಗೆ ಹೋಲಿಕೆ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ, ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿದ ಕ್ರಮಬದ್ಧ ಪರೀಕ್ಷಾ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯೇ ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಅಂತ್ಯವಾಗಿದ್ದ ಕ್ರಿಸ್ತನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸಂಭವಿಸಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ಒತ್ತಿಹೇಳುತ್ತದೆ. ಆತ್ಮಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕ್ರಮಬದ್ಧ ಪರೀಕ್ಷಾ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಸಂಭವಿಸಿದ್ದರೆ, ಆಗ ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಂತೆ ಆತ್ಮಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಒಂದು ಕ್ರಮಬದ್ಧ ಪರೀಕ್ಷಾ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಇರುವುದು.

ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಇದು 1798ರಿಂದ 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರವರೆಗೆ ಎರಡು ವರ್ಗದ ಆರಾಧಕರನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿ ಹೊರತಂದ ಐದು ಮುದ್ರಾವಿಚ್ಛೇದನಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಭಾಗವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಬೋಧಿಸುವದೇನಂದರೆ, ನೀವು ಒಂದು ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ವಿಫಲರಾದರೆ, ಮುಂದಿನ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತೀರ್ಣರಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಅದನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವುದಕ್ಕೂ ನೀವು ಮುಂದಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಕ್ರಿಸ್ತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಈ ಪರೀಕ್ಷಾ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು, ಹಿಂದಿನದಾಗಿ ಆಯ್ಕೆಯಾದ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಜನರು ರಕ್ಷಣೆಯ ಯೋಜನೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಂಧಕಾರದಲ್ಲಿ ಇರುವುದರೊಂದಿಗೆ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಎಂಬುದೂ ಸಹ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ದಾನಿಯೇಲನು ಮತ್ತು ಯೋಹಾನನು ತಮ್ಮ ಹಿಂದೆ ಇರುವ ಧ್ವನಿಗೆ ಕಿವಿಗೊಡುವವರನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ಮುದ್ರಾವಿಚ್ಛೇದಿತವಾದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹೊಸ ಸತ್ಯದ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಪರಿಶೀಲನೆಯನ್ನು ಅವಶ್ಯಗೊಳಿಸಿದ್ದ ಕ್ರಮೇಣ ಪ್ರಗತಿಸುವ ಪರೀಕ್ಷಾ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಮೂಲಕ ಹಾದುಹೋದವರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ದಾನಿಯೇಲ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಟನೆಯ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಒಂದೇ ಪುಸ್ತಕವಾಗಿವೆ; ಮತ್ತು ದಾನಿಯೇಲನು ಮತ್ತು ಯೋಹಾನನು ಆ ಒಂದೇ ಪುಸ್ತಕದ ಇಬ್ಬರು ಸಾಕ್ಷಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಒಬ್ಬ ಸಾಕ್ಷಿಯು ಪುಸ್ತಕದ ಆರಂಭವಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಮತ್ತು ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಸಾಕ್ಷಿಯು ಪುಸ್ತಕದ ಅಂತ್ಯವಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಇಬ್ಬರು ಸಾಕ್ಷಿಗಳೂ ಸಂಕೇತಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಮರಣವನ್ನೂ ಪುನರುತ್ಥಾನವನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸಿದರು; ಒಬ್ಬನು ಮೇದೋ-ಪರ್ಷಿಯನ್ ರಾಜ್ಯದಿಂದ ಹಿಂಸಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು, (ಇದು ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್‌ನ ಪ್ರತಿರೂಪವಾಗಿದೆ) ಮತ್ತು ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ರೋಮಿನಿಂದ ಹಿಂಸಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು, (ಇದು ಪಾಪಪೀಠದ ಪ್ರತಿರೂಪವಾಗಿದೆ). ಯೋಹಾನನು ಸಬ್ಬತ್‌ನ್ನು ಆಚರಿಸುವವನಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಹಿಂಸಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ಇದು ದಾನಿಯೇಲನು ತನ್ನ ಆರಾಧನಾ ಪದ್ಧತಿಗಳನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಹಿಂಸಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸಂಗತಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಅವರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಲೋಕಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಏಳನೇ ದಿನದ ಸಬ್ಬತ್‌ನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಭಾನುವಾರದ ಆರಾಧನೆಯನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಹಿಂಸಿಸಲ್ಪಡುವವರನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾರೆ.

ದಾನಿಯೇಲ ಮತ್ತು ಯೋಹಾನರಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಜನರು ಮುದ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಅಥವಾ ಆಗುವವರಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಏಕೆಂದರೆ ದಾನಿಯೇಲನು ಅರಸನ “ಆಜ್ಞೆ”ಗೆ ವಿಧೇಯನಾಗದೆ ಇದ್ದ ಕಾರಣ ಸಿಂಹಗಳ ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಉದ್ದೇಶವು ಬದಲಾಯಿಸಲ್ಪಡದಂತೆ ಅರಸನು ಕಲ್ಲಿಗೆ ತನ್ನ ಮುದ್ರೆಯನ್ನು ಹಾಕಿದನು. ಮೇದ್ಯರ ಮತ್ತು ಪರ್ಷ್ಯರ ವಿಧಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಅರಸನ ಆಜ್ಞೆಯೂ ಹಾಗೆಯೇ ಅವನ ಮುದ್ರೆಯ ಅಧಿಕಾರವೂ ಬದಲಾಯಿಸಲ್ಪಡಲಾರದೆ ಇರುವುದರಿಂದ, ದಾನಿಯೇಲನು ನಿತ್ಯತೆಯ ನಿಮಿತ್ತ ಮುದ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನಾಗಿದ್ದನು. ಅರಸನ ಮುದ್ರೆಯನ್ನು ಒಂದು ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಇಡಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನು ಜಾರಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಆ ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚಲ್ಪಡುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22, 1844 ರಂದು ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ, ಆ ಬಾಗಿಲನ್ನು ಯಾರೂ ತೆರೆಯಲಾರರು. ಇದು, ಒಂದು ಪ್ರವಾದನೆಯಲ್ಲಿ ನಿರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಪ್ರವಾದಿಯನ್ನು ಕಥೆಯೊಳಗೆ ಚಿತ್ರಿಸಲಾಗುವಾಗ ಅವನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದಿರುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ಅನ್ವಯಿಸುವ ಮಹತ್ವವನ್ನೂ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯದ ಒಂದು ಸರಳ ದೃಷ್ಟಾಂತವಾಗಿತ್ತು.

ಆದಾಗ್ಯೂ, ಇದೇ ವಿಷಯವು, ಒಂದೇ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಎರಡು ಸಾಕ್ಷಿಗಳಾಗಿ ಆದಿಯನ್ನು (ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕ) ಅಂತ್ಯದೊಂದಿಗೆ (ಪ್ರಕಟನೆ ಪುಸ್ತಕ) ಒಟ್ಟಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಬೈಬಲೀಯ ಸತ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಎರಡು ಸಾಕ್ಷಿಗಳು ಅಗತ್ಯವಾಗಿವೆ. ಮುನ್ನಾಗಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಘಟನೆಗಳೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಆ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿ ಪ್ರವಾದಿಗಳ ಕಾರ್ಯಚಟುವಟಿಕೆಗಳ ನಿರೂಪಣೆಯೂ, ಎರಡೂ ದೈವಪ್ರೇರಿತವಾಗಿವೆ.

ವೇದಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ಮುಂತಿಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಘಟನೆಗಳು ಲೋಕದ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಆಗ ಆ ಮುಂತಿಳಿವಿಕೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಅದರ ವಿಷಯವಾಗಿ ಸಾಕ್ಷ್ಯಕೊಡುವಾಗ ಪ್ರವಾದಿಯೂ ಅವನ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳೂ ಚಿತ್ರಿಸಲ್ಪಡುವ ರೀತಿ ಸಹ ಲೋಕದ ಅಂತ್ಯದ ಒಂದು ಚಿತ್ರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದಕಾರಣ, ಒಬ್ಬ ಪ್ರವಾದಿಯ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳೂ ಅವನ ಕ್ರಿಯೆಗಳೂ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ—ಆ ಪ್ರವಾದಿಯೇ ಲೋಕದ ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿರುವ ದೇವರ ಜನರ ಒಂದು ಚಿತ್ರಣವಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಈ ಗ್ರಹಿಕೆಯನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿದ ನಂತರ, ಮಲಾಕಿಯನ ಎಲೀಯನ ಕುರಿತ ಮುಂತಿಳಿವಿಕೆಯ ರೇಖೆಯನ್ನು ಪ್ರಕಟನೆ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಮತ್ತು ಹದಿನೆಂಟರ ರೇಖೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿದಾಗ, ಅವೆಲ್ಲವೂ ಅಂತಿಮ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಸಂದೇಶದ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷ್ಯಕೊಡುತ್ತವೆ—ಆದರೆ ಅವುಗಳ ಸಾಕ್ಷ್ಯವು ದ್ವಿಮುಖವಾಗಿದೆ.

ಸಂದೇಶವು ದೇವರ ಜನರಿಗೆ ಬಾಹ್ಯವಾಗಿರುವ ಪೂರ್ವಕಥಿತ ಘಟನೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ; ಮತ್ತು ದ್ವಿತೀಯ ಸಾಕ್ಷ್ಯವು ಆ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವಾಗಲೂ ಪ್ರಕಟಿಸುವಾಗಲೂ ಪ್ರವಾದಿಯ ಅನುಭವದಿಂದ ಕೂಡಿದೆ. ಒಂದೇ ಇತಿಹಾಸದ ಬಾಹ್ಯ ಮತ್ತು ಆಂತರಿಕ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಎರಡು ಪ್ರವಾದಿತ್ವದ ರೇಖೆಗಳ ಪ್ರವಾದಿತ್ವಾತ್ಮಕ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಆಡ್ವೆಂಟಿಸಮ್‌ನ ಪಯೋನಿಯರ್‌ಗಳು ಗುರುತಿಸಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ದಾಖಲೆಯಲ್ಲಿಯೂ ದಾಖಲಿಸಿದರು. ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ಪಯೋನಿಯರ್‌ಗಳು ಈ ಅನ್ವಯವನ್ನು ಬಳಸಿದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಉದಾಹರಣೆ ಎಂದರೆ ಅವರು ಪ್ರಕಟನೆ ಪುಸ್ತಕದ ಏಳು ಸಭೆಗಳನ್ನೂ ಪ್ರಕಟನೆ ಪುಸ್ತಕದ ಏಳು ಮುದ್ರೆಗಳನ್ನೂ ಸಭೆಯ ಆಂತರಿಕ ಮತ್ತು ಬಾಹ್ಯ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಸಮಾಂತರ ಇತಿಹಾಸಗಳೆಂದು ಗುರುತಿಸಿದಾಗ. ಮುದ್ರೆಗಳು ಬಾಹ್ಯ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು, ಸಭೆಗಳು ಆಂತರಿಕ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ.

ಮಲಾಕಿಯ ಎಲೀಯನ ಸಂದೇಶ, ಪ್ರಕಟನೆಯ ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ಮತ್ತು ಹದಿನೆಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯಗಳು, ಪ್ರಕಟನೆಯ ಮೊದಲ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ “ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರಕಟಣೆ” ಎಂದು ಕೂಡ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಅದೇ ಅಂತಿಮ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ. ಮೊದಲ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ತಂದೆಯಾದ ದೇವರು ಆ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಕ್ರಿಸ್ತನಿಗೆ ನೀಡಿದರು; ಬಳಿಕ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಅದನ್ನು ಗಬ್ರಿಯೇಲನಿಗೆ ನೀಡಿದರು; ಅವನು ಅದನ್ನು ಯೋಹಾನನಿಗೆ ನೀಡಿದನು; ಯೋಹಾನನು ಅದನ್ನು ಸಭೆಗಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು. ಎಲೀಯನ ಸಂದೇಶವೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರಕಟನೆಯ ಮೊದಲ, ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ಮತ್ತು ಹದಿನೆಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಸಂದೇಶಗಳೂ, ನಿಜವಾಗಿ ಒಂದೇ ಸಂದೇಶವಾಗಿವೆ.

ಅದು ಯಾವಾಗಲೂ ಅದೇ ಸಂದೇಶವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಏಕೆಂದರೆ “ಪ್ರವಾದಿಗಳು ಪ್ರವಾದಿಗಳಿಗೆ ಅಧೀನರಾಗಿದ್ದಾರೆ.” ವಚನಗಳಲ್ಲಿ “subject” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲಾದ ಪದದ ಅರ್ಥ, “ಅಧೀನಪಡಿಸು; ಆತ್ಮವಾಚಕವಾಗಿ ವಿಧೇಯರಾಗು: – ವಿಧೇಯತೆಯ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಇರು (ವಿಧೇಯರಾಗಿರು), ಅಧೀನಪಡಿಸು, ವಶಪಡಿಸು, (ಇರು, ಮಾಡು) ಅಧೀನವಾಗು (ಗೆ, ತನಕ), ಅಧೀನತೆಯೊಳಗೆ ಇರು (ಗೆ, ಅಡಿಯಲ್ಲಿ), ತಾನೇ ತಾನು ಸಮರ್ಪಿಸು” ಎಂಬುದಾಗಿದೆ. ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರವಾದಿಗಳೂ ಪರಸ್ಪರ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಅಧೀನರಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಅವರು ನೀಡಿದ ಸಂದೇಶವು ಗೊಂದಲವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಅಂತಿಮ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಸಂದೇಶದ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಚಿತ್ರಣಗಳು ಅದೇ ಒಂದೇ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ. ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕವು ಮುದ್ರೆಯಿಂದ ತೆರೆಯಲ್ಪಡುವಾಗ “ಜ್ಞಾನದ ಹೆಚ್ಚಳವನ್ನು” “ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ” “ಜ್ಞಾನಿಗಳು” ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವವರೂ ಆಗಿರುವ, ಹತ್ತು ಕನ್ಯೆಯರ ಉಪಮೆಯಲ್ಲಿ “ಜ್ಞಾನಿಗಳು” ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವವರು, ಆ ವಿಶೇಷ ಸಂದೇಶವು ಮುದ್ರೆಯಿಂದ ತೆರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಅದನ್ನು ಗುರುತಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು ಕರ್ತನ ಯೋಜನೆಯಾಗಿದೆ. ಆ ಗುರುತಿಸುವಿಕೆಯು, ಬೈಬಲ್ಲಿನಲ್ಲೇ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಬೈಬಲ್ ಅಧ್ಯಯನದ ವಿಧಾನವನ್ನು ಅನ್ವಯಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ ಸಾಧಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಆ ವಿಧಾನವು, ಯೆಶಾಯ ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟರ ಅನುಸಾರವಾಗಿ, ಒಂದು ಬೈಬಲ್ ವಿಷಯವನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸುವ ವಿವಿಧ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ರೇಖೆಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾದ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ಪರಸ್ಪರ ಸಮಾಂತರವಾಗಿ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಮೂಲಕ ನೆರವೇರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಈ ಲೇಖನವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ನಿಮ್ಮ ಸಹನೆಯನ್ನು ವಿನಂತಿಸುತ್ತೇನೆ; ಈ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಮುಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತೇನೆ.