ಸತ್ಯವೆಂದರೆ ಏನು? - ಸಂಖ್ಯೆ ಒಂದು

ಸತ್ಯವೆಂದರೇನು ಎಂಬ ವಿಷಯವನ್ನು ನಾವು ಪರಿಚರಿಸುವ ಮೊದಲು, ಈ ಅಧ್ಯಯನವನ್ನು ನಾವು ಪ್ರಕಟನೆಯ ಮೊದಲ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮೊದಲ ಮೂರು ವಚನಗಳಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿದ್ದೇವೆ ಮತ್ತು ಅದರ ನಂತರ ಏಲೀಯನ ಕುರಿತು ಒಂದು ಲೇಖನವನ್ನು ಸೇರಿಸಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸೋಣ. ಈ ಅಧ್ಯಯನಗಳ ಕೆಲವು ಉದ್ದೇಶಗಳು ಪ್ರವಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್‌ನ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದು, ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರಕಟನೆಯ ಸಂದೇಶವನ್ನು ತೆರೆದಿಡುವುದು, ದೇವರ ಜನರ ಸಂಕೇತಗಳಾಗಿ ಪ್ರವಾದಿಗಳ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಅರಿಯುವುದು, ಮತ್ತು ಯೇಸು ಆಲ್ಫಾ ಎಂಬುದರ ಅರ್ಥವೇನು ಎಂಬುದರ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸುವುದು. ಪ್ರಕಟನೆಯ ಮೊದಲ ಮೂರು ವಚನಗಳು ಪ್ರಕಟನೆಯ ಕೊನೆಯ ವಚನಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಮ್ಮತವಾಗಿಯೂ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯಾಗಿಯೂ ಇರುವುದನ್ನು ನಾವು ನಿರೂಪಿಸಿದ್ದೇವೆ; ಮತ್ತು ಎರಡೂ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ—ಆರಂಭದಲ್ಲಿಯೂ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ—ಯೇಸು ತಾನೇ ಆಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೇಗಾ, ಆದಿಯೂ ಅಂತ್ಯವೂ, ಮೊದಲನೆಯವನೂ ಕೊನೆಯವನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆಂದು ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

ಎರಡನೆಯ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಏಲೀಯನ ಕುರಿತು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾದ ಚರ್ಚೆಯನ್ನು ಬಳಸಿದ್ದೇವೆ; ಅದರ ಉದ್ದೇಶವೆಂದರೆ, ಬೈಬಲಿನ ಆರಂಭಿಕ ವಚನಗಳು ಹಳೆಯ ಮತ್ತು ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆಗಳ ಅಂತಿಮ ವಚನಗಳೆರಡಕ್ಕೂ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ, ಇನ್ನೂ ಮುಂದೆ, ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಆರಂಭಿಕ ವಚನಗಳೂ ಸಹ, ನೀವು ಬೈಬಲನ್ನು ಯಾವ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಪರಿಗಣಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದರೂ—ಅದು ಸಮಗ್ರ ಗ್ರಂಥವಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಎರಡು ಒಡಂಬಡಿಕೆಗಳಾಗಿರಲಿ—ಅದರ ಆರಂಭಕ್ಕೂ ಅಂತ್ಯಕ್ಕೂ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ತೋರಿಸುವುದಾಗಿತ್ತು.

ನಾವು ವಿಕಸಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿರುವ ಮತ್ತೊಂದು ಅಂಶವೆಂದರೆ, ಇತಿಹಾಸದಾದ್ಯಂತ ದೇವತ್ವವು ದೇವಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಕ್ರಮೇಣ ಪ್ರಕಟಿಸುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದೆ ಎಂಬ ಅರಿವು. ಇದಕ್ಕಾಗಿಯೇ, ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಇತಿಹಾಸದ ಬೈಬಲೀಯ ವಿಷಯವಸ್ತುವಿನಲ್ಲಿ ಕಾಲವು ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ, ದೇವರು ತನ್ನ ವಿಭಿನ್ನ ನಾಮಗಳ ಸಂಕೇತಾರ್ಥದ ಮೂಲಕ ತನ್ನ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಸೂಚಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಸರ್ವಶಕ್ತನಾದ ದೇವರು ಅಬ್ರಹಾಮನೊಂದಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು, ಮತ್ತು ಅದೇ ದೇವರು ಮೋಶೆಯೊಂದಿಗೂ ಮಾತಾಡಿದನು; ಆದರೆ ಆ ಸಮಯದಿಂದ ಮುಂದಕ್ಕೆ ತನ್ನ ನಾಮವು ಯೆಹೋವನೆಂದು ತಿಳಿಯಲ್ಪಡಬೇಕೆಂದು ಮೋಶೆಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು. ನಂತರ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಬಂದಾಗ, ಆತನು ತನ್ನನ್ನು ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ತಿಳಿಯದಿದ್ದ ಒಂದು ನಾಮದಿಂದ ಪರಿಚಯಿಸಿಕೊಂಡನು; ಆ ನಾಮದ ಒಂದು ಉಲ್ಲೇಖ ಮಾತ್ರ ದಾನಿಯೇಲನ ಮೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಬಾಬಿಲೋನಿಯನ ಮೂಲಕ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಯೇಸು ತಾನು ತಂದೆಯ ಏಕಜಾತನಾಗಿದ್ದಾನೆಂದು ಗುರುತಿಸಿದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಆ ವಿಶೇಷವಾದ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ತಾನು ಮನುಷ್ಯಕುಮಾರನೆಂದು ಸಹ ತನ್ನನ್ನು ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡನು. ದೇವರು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಆರಂಭದೊಂದಿಗೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ, ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂಗೆ ಸಹ ಒಂದು ನಾಮವನ್ನು ನೀಡಿದನು.

ಸೆವೆಂತ್-ಡೆ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್‌ಗಳಿಗೆ ನೀಡಲಾದ ಹೆಸರು ಕರ್ತನಿಂದ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಮತ್ತು ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಅವರು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್‌ಗಳನ್ನು ದೇವರ ನಾಮಕರಣಗೊಂಡ ಜನರೆಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾರೆ. “ನಾಮಕರಣಗೊಂಡ” ಎಂಬುದರ ಅರ್ಥ, ಹೆಸರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು ಎಂಬುದು. ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ದೇವರ ನಾಮಕರಣಗೊಂಡ ಜನರೆಂದು ಗುರುತಿಸುವ ಏಕೈಕ ಎರಡು ಸಭೆಗಳು ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ ಮತ್ತು ಆಧುನಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ ಆಗಿವೆ.

ಆದುದರಿಂದ, ನಾವು ಪ್ರಕಟನೆಯ ಗ್ರಂಥದ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಯುವಾಗ, ಫಿಲಡೆಲ್ಫಿಯವರಿಗೆ ಪ್ರಕಟವಾಗುವ “ಹೊಸ ಹೆಸರು,” ಹಾಗೂ ಅವರು ನೂರು ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರಂತೆ ಸಹ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವರು ಎಂಬುದನ್ನು, ಕೃಪಾಕಾಲವು ಮುಗಿಯುವ ಮುನ್ನವೇ ಮುದ್ರೆ ತೆರೆಯಲ್ಪಡುವ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ರಹಸ್ಯದ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಭಾಗವೆಂದು ನಾನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ಕೊನೆಯ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಸಂದೇಶವು ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರಕಟನೆಯ ಸಂದೇಶವಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಅವರ ಸ್ವಭಾವದ ಪ್ರಕಟಣೆಯಾಗಿದೆ.

ಯೇಸು ವಾಕ್ಯವಾಗಿರುವ ಕುರಿತು ದಾಖಲೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಬೇಕಾದದ್ದು ನಮಗೆ ಇನ್ನೂ ಬಹಳವಿದೆ; ಆದರೆ ಈಗ ನಾವು ‘ಸತ್ಯ’ ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸೋಣ. “ಸತ್ಯ”ದ ಅರಿವು, ಹಾಗೆಯೇ “ಸತ್ಯ” ಎಂಬ ಪದದ ಅರಿವು, ಮತ್ತು “ಸತ್ಯದ ವಾಕ್ಯ”ವನ್ನು ರೂಪಿಸಲು ಬಳಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅಕ್ಷರಗಳ ಅರಿವು ಸಹ, ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸ್ವಭಾವದ ಅರಿವೇ ಆಗಿದೆ.

ಈ ವಚನದಲ್ಲಿ “ಸತ್ಯ” ಎಂದು ಭಾಷಾಂತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಗ್ರೀಕ್ ಪದವು ಒಂದು ಹೀಬ್ರೂ ಪದದಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಆ ಪದವು ಒಂದು ಅಕ್ಷರವೂ ಆಗಿದ್ದು, ಹಾಗೆಯೇ ಒಂದು ಸಂಖ್ಯೆಯೂ ಆಗಿದೆ. ಹೀಬ್ರೂ ವರ್ಣಮಾಲೆಯ ಮೊದಲ ಅಕ್ಷರವು ‘ಅಲೆಫ್.’ ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಹೀಬ್ರೂ ವರ್ಣಮಾಲೆಯ ಮೊದಲ ಎರಡು ಅಕ್ಷರಗಳು “ಅಲೆಫ್” ಮತ್ತು “ಬೆತ್,” ಮತ್ತು ಅವು ಗ್ರೀಕ್‌ನ ಮೊದಲ ಎರಡು ಅಕ್ಷರಗಳಾದ ಆಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಬೀಟಾಗಳಿಗೆ ಬಹಳ ಸಮಾನವಾಗಿವೆ. ಇವೆರಡೂ ಸೇರಿ “alphabet” ಎಂಬ ಪದದ ಮೂಲವನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತವೆ. ಆದಕಾರಣ “ಆಲ್ಫಾ” ಎಂಬ ಪದವು (ಹೀಬ್ರೂ ಅಕ್ಷರವಾದ ಅಲೆಫ್‌ನಿಂದ ಬಂದದ್ದು) ಒಂದು ಅಕ್ಷರವಾಗಿ, ಒಂದು ಪದವಾಗಿ, ಒಂದು ಸಂಖ್ಯೆಯಾಗಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಯೇಸುವಿನ ಅನೇಕ ಹೆಸರುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿ ಬಳಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

ಪಿಲಾತನು, “ಸತ್ಯವೆಂದರೆ ಏನು?” ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಾಗ, ಯೇಸು ಈಗಾಗಲೇ ಅವನಿಗೆ ತಾನು “ಲೋಕಕ್ಕೆ ಬಂದದ್ದರ” ಕಾರಣವೂ, ತಾನು “ಹುಟ್ಟಿದ್ದರ” ಕಾರಣವೂ “ಸತ್ಯಕ್ಕೆ” ಸಾಕ್ಷಿ ಹೇಳುವುದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದ್ದನು. ಇದಕ್ಕೆ ಜೊತೆಗೆ, “ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನೂ” ತನ್ನ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಆತನು ಸೇರಿಸಿ ಹೇಳಿದನು.

ಸತ್ಯ: G225—G227 ರಿಂದ; ಸತ್ಯ: – ನಿಜವಾದ, X ನಿಜವಾಗಿ, ಸತ್ಯ, ಯಥಾರ್ಥತೆ. G227—G1 (ನಿಷೇಧಕ ಕಣವಾಗಿ) ಮತ್ತು G2990 ರಿಂದ; ನಿಜವಾದ (ಮರೆಮಾಡದಿರುವ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ): – ನಿಜವಾದ, ನಿಜವಾಗಿ, ಸತ್ಯ. G1; Α. ಹೀಬ್ರೂ ಮೂಲದದು; ವರ್ಣಮಾಲೆಯ ಮೊದಲ ಅಕ್ಷರ: ರೂಪಕವಾಗಿ ಮಾತ್ರ (ಅಂಕಿಯಾಗಿ ಅದರ ಬಳಕೆಯಿಂದ) ಮೊದಲನೆಯದು. ಆಲ್ಫಾ.

ಯೇಸು “ನಾನೇ… ಸತ್ಯ” ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ, ತಾನು ಒಂದು ಅಕ್ಷರ, ಒಂದು ಸಂಖ್ಯೆ ಮತ್ತು ಅಲ್ಫಾ ಅಕ್ಷರಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಒಂದು ಪದ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದನು; ಮತ್ತು ಅಲ್ಫಾ ಎಂಬ ಪದವೂ, ಅಲ್ಫಾ ಸಂಖ್ಯೆಯೂ ಎಲ್ಲವೂ “ಸತ್ಯ” ಆಗಿವೆ. ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ, ಕ್ರಿಸ್ತನು ತನ್ನನ್ನು “ಅದ್ಭುತ ಸಂಖ್ಯಾಪರ” ಎಂದು ಪ್ರಕಟಿಸಿಕೊಂಡನು; ಅದು ಹೀಬ್ರೂ ಪದವಾದ “Palmoni” ಯ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವಾಗಿದ್ದು, ದಾನಿಯೇಲನು ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ “the certain saint which spake” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

ಹದಿಮೂರನೆಯ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ ಆ “ನಿಶ್ಚಿತ ಸಂತನು” “ಪಲ್ಮೋನಿ” — ಅಂದರೆ ಅದ್ಭುತ ಸಂಖ್ಯಾಕಾರನು, ಅಥವಾ ರಹಸ್ಯಗಳ ಸಂಖ್ಯಾಕಾರನು. ಈ ಎರಡು ವಚನಗಳಲ್ಲಿಯೇ 2300 ವರ್ಷಗಳ ಪ್ರವಾದನೆ ಮತ್ತು 2520 ವರ್ಷಗಳ ಎರಡು ಪ್ರವಾದನೆಗಳು ನಿರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. 2300 ವರ್ಷಗಳು “ಪವಿತ್ರಾಲಯ”ವನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸುತ್ತವೆ; 2520 ವರ್ಷಗಳ ಎರಡು ಪ್ರವಾದನೆಗಳು “ಸೇನೆಯನ್ನು” ಉದ್ದೇಶಿಸುತ್ತವೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಪವಿತ್ರಾಲಯವೂ ಸೇನೆಯೂ ಎರಡೂ ರೋಮಿನಿಂದ ತುಳಿಯಲ್ಪಡುವವು. 2520 ವರ್ಷಗಳ ಪ್ರವಾದನೆ ದೇವರ ಪವಿತ್ರಾಲಯವೂ ಆತನ ಜನರೂ ತುಳಿಯಲ್ಪಡುವುದನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಕಾಲವನ್ನು ಆಧರಿಸಿದ, ಪರಸ್ಪರ ಸಂಬಂಧಿತವಾದ ಮೂರು ಗಂಭೀರ ಪ್ರವಾದನೆಗಳು—ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಬೈಬಲಿನಲ್ಲಿ ಯೇಸು ತಾನು ರಹಸ್ಯಗಳ ಅದ್ಭುತ ಸಂಖ್ಯಾಕಾರನೆಂದು ತನ್ನನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುವ ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿಯೇ ಇವೆ. ಆತನು ಕಾಲದ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿ ತನ್ನನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಕೇವಲ ಈ ಎರಡು ವಚನಗಳನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡನು ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ; ಆತನು ತನ್ನನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಆ ಎರಡು ವಚನಗಳೇ ಆಧುನಿಕ ಆತ್ಮಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನೊಂದಿಗೆ ಆತನು ಒಡಂಬಡಿಕೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಕಾಲವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ; ಮತ್ತು ಆ ಎರಡು ವಚನಗಳೇ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಅಡಿಪಾಯವೂ ಕೇಂದ್ರಸ್ತಂಭವೂ ಆಗಿವೆ.

ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲವಾದ 1798ರಲ್ಲಿ ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕದ ಮುದ್ರೆ ತೆರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಮತ್ತು ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ದೂತನ ಸಂದೇಶವು ಆಗಮಿಸಿತು; ಇದರಿಂದ ಏಳನೇ ದಿನದ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಮ್‌ನ ಆರಂಭವಾಗಿದ್ದ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಚಳವಳಿಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿದ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಜ್ಞಾನದ ವೃದ್ಧಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕವು ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳಿಗೆ ತೆರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಪಾಲ್ಮೋನಿಯಿಂದ ಬಂದ ಸಂದೇಶ—ಕಾಲದ ಕುರಿತು ಇರುವ ಒಂದು ಸಂದೇಶ—ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ದೇವರ ವಾಕ್ಯವು ಎಂದಿಗೂ ವಿಫಲವಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಅದು ಯಾವಾಗಲೂ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಆರಂಭದೊಂದಿಗೆ ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಆದಕಾರಣ, ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಮ್‌ನ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಂತೆಯೇ, ಅವನ ಸ್ವಭಾವದ ಒಂದು ಪ್ರಕಟಣೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿಯೂ ಉಂಟಾಗುವುದು. ಈ ಸತ್ಯವು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಮ್‌ನ ಆರಂಭ ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯಗಳ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಿತವಾಗಿದೆ; ಆದರೆ ಇದು ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಟನೆಯ ಪುಸ್ತಕಗಳ ನಡುವೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಸಂಬಂಧದ ಮೇಲೂ ಆಧಾರಿತವಾಗಿದೆ. ದಾನಿಯೇಲ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಟನೆಯು ಒಬ್ಬೇ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ; ಮತ್ತು ಆ ಪ್ರತಿನಿಧಿತ್ವದಲ್ಲಿ, ಅವು ಎರಡು ಸಾಕ್ಷಿಗಳಾಗಿವೆ—ಮೊದಲನೆಯದು ದಾನಿಯೇಲ, ಮತ್ತು ಕೊನೆಯದು ಪ್ರಕಟನೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ದಾನಿಯೇಲನು ಮತ್ತು ಪ್ರಕಟಣೆಯು ಎರಡು ಪುಸ್ತಕಗಳಾದರೂ, ಅವು ಒಂದೇ ಪುಸ್ತಕವಾಗಿವೆ; ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬೈಬಲೂ ಹಳೆಯ ಮತ್ತು ಹೊಸದೆಂದು, ಅಥವಾ ಆರಂಭ ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯವೆಂದು ವಿಭಾಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೂ ಒಂದೇ ಪುಸ್ತಕವಾಗಿದೆ. ಪ್ರಕಟಣೆ ಹನ್ನೊಂದರಲ್ಲಿ ಮೋಶೆ ಮತ್ತು ಏಲೀಯರೆಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಇಬ್ಬರು ಸಾಕ್ಷಿಗಳು ಹಳೆಯ ಮತ್ತು ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ದಾನಿಯೇಲನು ಮತ್ತು ಯೋಹಾನನುಿಬ್ಬರು ಸಾಕ್ಷಿಗಳು; ಇಬ್ಬರೂ ಹಿಂಸಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು, ಇಬ್ಬರೂ ಬಂಧಿತರಾಗಿ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲ್ಪಟ್ಟವರು, ಇಬ್ಬರಿಗೂ ದಾಖಲಿಸಲು ಅದೇ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸದ ರೇಖೆ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಇಬ್ಬರೂ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವವರು, ಇಬ್ಬರೂ ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ನಾಶದ ಅನಂತರಕಾಲದಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸಿದವರು, ಇಬ್ಬರೂ ಮರಣ ಮತ್ತು ಪುನರುತ್ಥಾನದ ಸಂಕೇತಗಳು (ಯೋಹಾನನು ಕುದಿಯುವ ಎಣ್ಣೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ದಾನಿಯೇಲನು ಸಿಂಹಗಳ ಗುಹೆಯಿಂದ).

ದಾನಿಯೇಲನು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸ್ವಭಾವದ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಪ್ರಕಟಣೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ಪ್ರೇರಿತ ಬರಹಗಳು ಏಳನೇ ದಿನದ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್ ಸಭೆಯ “ಕೇಂದ್ರೀಯ ಕಂಬ ಮತ್ತು ಅಡಿಪಾಯ” ಎಂದು ಕರೆಯುವ ಆ ಎರಡು ವಚನಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಅವನು ಅದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಆ ಎರಡು ವಚನಗಳು ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್ ಅವರ ಕಾರ್ಯಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅಡಿಪಾಯಗಳ ಮೇಲೆ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಇಡಲ್ಪಟ್ಟ “ಶಿರೋಶಿಲೆ” ಆಗಿದ್ದವು. ಆ ಶಿರೋಶಿಲೆಯೊಡನೆ ಸ್ವರ್ಗೀಯ ಪವಿತ್ರಾಲಯ, ದೇವರ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರ, ಶಬ್ಬತ್, ಪರಿಶೋಧನಾ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪು, ಹಾಗೂ ಪ್ರಕಟಣೆ ಹದಿನಾಲ್ಕರ ಮೂರು ದೂತರ ಕುರಿತು ಇರುವ ಅರಿವು ಕೂಡ ಬಂದಿತು. ದಾನಿಯೇಲನು ಪುಸ್ತಕದ ಆರಂಭ, ಯೋಹಾನನು ಅಂತ್ಯ.

ಯೋಹಾನನ ಬರಹವು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸ್ವಭಾವದ ಒಂದು ಪ್ರಕಟಣೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಿದೆ. ಆಧುನಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ಆತನು ತನ್ನನ್ನು ಅದ್ಭುತ ಗಣಕನಾಗಿ, ಎಲ್ಲಾ ಗಣಿತಸಂಬಂಧಿತ ಸಂಗತಿಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಾಗಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿಕೊಂಡನು; ಮತ್ತು ಆಧುನಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಆತನು ತನ್ನನ್ನು ಅದ್ಭುತ ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞನಾಗಿ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಭಾಷೆಯ ರಚನೆ ಆಗಿರಲಿ, ವ್ಯಾಕರಣದ ನಿಯಮಗಳು ಆಗಿರಲಿ, ಪದಗಳು ಆಗಿರಲಿ, ಅಥವಾ ವರ್ಣಮಾಲೆಯ ಅಕ್ಷರಗಳೇ ಆಗಿರಲಿ—ಭಾಷೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಪ್ರತಿಯೊಂದರ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು ಆತನೇ. ಲಿಖಿತವಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಮೌಖಿಕವಾಗಿರಲಿ, ವ್ಯಾಕರಣದ ನಿಯಮಗಳಿಂದ ನಿಯಂತ್ರಿಸಲ್ಪಡುವ, ಪದಗಳ ಮೂಲಕ ಸಾಧಿಸಲ್ಪಡುವ ಸಂವಹನವನ್ನು ಆತನೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಮತ್ತು ಆ ಸಂವಹನವು ಬರೆಯಲ್ಪಡುವ ವರ್ಣಮಾಲೆಯೂ ಆತನ ವಿನ್ಯಾಸದ ಪ್ರಕಾರವೇ ಇತ್ತು; ಮತ್ತು ಆ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮೀರಿಸಿ—ಆತನೇ ವಾಕ್ಯನು. ಆ ವಾಕ್ಯದ ಮೂಲಕ ಆತನು ಕುರುಡರೂ ಸಿದ್ಧತೆಯಿಲ್ಲದ ಲವೊದಿಕೀಯರನ್ನು ಪರಿಶುದ್ಧರಾದ ಫಿಲಡೆಲ್ಫಿಯರಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುತ್ತಾನೆ.

“ಪವಿತ್ರಪಡಿಸು” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಪದದ ಅರ್ಥ ಪವಿತ್ರವಾಗಿಸುವುದು. ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ ಮಂದಿ ಪವಿತ್ರರಾಗಿರುವರು; ಮತ್ತು ಅವರು ಆ ಗುಣಸ್ವಭಾವದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು “ಸತ್ಯದ” ಮೂಲಕ, ಅಥವಾ ನೀವು ಹೇಳಬಹುದಾದಂತೆ, ಆತನ “ವಾಕ್ಯದ” ಮೂಲಕ ಹೊಂದಿರುವರು; ಯಾಕಂದರೆ ಯೇಸು ವಾಕ್ಯನಾಗಿದ್ದಾನೆ ಮತ್ತು ಆತನೇ ಸತ್ಯವಾಗಿದ್ದಾನೆ.

ಗಮನಿಸಿರಿ, ಯೋಹಾನನು ತನ್ನ ಸುವಾರ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಬರೆಯುವ ಮೊದಲ ವಿಷಯ ಇದಾಗಿದೆ. ಇದು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಆದಿಕಾಂಡದಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಮೊದಲ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಸಮಾನಾಂತರವಾಗಿದೆ. ಇದು ಸಾಕ್ಷ್ಯಕ್ಕೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸೇರಿಸಿ, ಆದಿಕಾಂಡದ ಮೊದಲ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ಇನ್ನೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ.

ಮೊದಲ ವಚನದಲ್ಲಿ “God” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಪದವು ಬಹುವಚನವಾಗಿದೆ; ಹೀಗಾಗಿ ಅತಿ “ಆರಂಭ”ದಲ್ಲಿಯೇ ದೇವರು ಒಬ್ಬನಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನವರಾಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದು ಸೂಚಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಯೋಹಾನನ ಸುವಾರ್ತೆಯಲ್ಲಿ “ಆದಿಯಲ್ಲಿ” ವಾಕ್ಯವು ದೇವರ ಸಂಗಡ ಇತ್ತು ಮತ್ತು ವಾಕ್ಯವೇ ದೇವರಾಗಿತ್ತು. ಮತ್ತು ವಾಕ್ಯವೇ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಾಗಿತ್ತು.

ಯೇಸು ವಾಕ್ಯನು, ಮತ್ತು ಆತನು ದೈವತ್ವವನ್ನು ಮಾನವತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಜಿಸುವ ಮೂಲಕ ಬೈಬಲನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದನು—ದೈವತ್ವವು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಮತ್ತು ಮಾನವತ್ವವು ಸಭೆಗಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾದ ಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಬರೆದವರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಆದಕಾರಣ, ಯೇಸುವಿನಂತೆಯೇ ಬೈಬಲೂ ಮಾನವತ್ವ ಮತ್ತು ದೈವತ್ವಗಳ ಸಂಯೋಜನೆಯಾಗಿದೆ. ಪತನಗೊಂಡ ಶಾರೀರಿಕ ಮಾನವರ ಭಾಗವಹಿಸುವಿಕೆ ಇದ್ದದ್ದಾದರೂ, ಬೈಬಲ್ ಪವಿತ್ರವಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಲೇಖನಿಯಾಗಿ ಬರೆದ ಮನುಷ್ಯರೂ ಸಹ ಪವಿತ್ರರಾಗಿದ್ದರು.

ಪ್ರವಾದಿಗಳು ಪರಿಶುದ್ಧರಾದ ಜನರಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವರು ಇನ್ನೂ ಪತನಗೊಂಡ ಮಾನವರೇ ಆಗಿದ್ದರು; ಏಕೆಂದರೆ ಎಲ್ಲರೂ ಪಾಪಮಾಡಿ ದೇವರ ಮಹಿಮೆಗೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಬೈಬಲ್ ದೈವತ್ವ ಮತ್ತು ಮಾನವತ್ವಗಳ ಸಂಯೋಗವಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಅದು ಪರಿಶುದ್ಧವಾಗಿದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ದೇವರ ವಾಕ್ಯವು ತನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿಯೂ ತನ್ನ ಲಿಖಿತ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ದೈವತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಸಂಯುಕ್ತವಾದ ಮಾನವತ್ವವು ಪಾಪಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸಲು ಬಂದಿತು. ಬೈಬಲಿನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವಾದುದು ಕ್ರಿಸ್ತನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ ಸತ್ಯವೇ, ಯಾಕಂದರೆ ಆತನೇ ಬೈಬಲ್.

ಯೇಸು ಪಾಪಮಯ ಶರೀರವನ್ನು ತನ್ನ ಮೇಲೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಎಂದಿಗೂ ಪಾಪ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ; ಹೀಗಾಗಿ ದೈವತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಸಂಯುಕ್ತವಾದ ಮಾನವತ್ವವು ಪಾಪ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಒದಗಿಸಿದರು.

ಯೇಸು ವಾಕ್ಯನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಮತ್ತು ಯೇಸುವೂ ಬೈಬಲ್ಲೂ ಮಾನವತ್ವ ಮತ್ತು ದೈವತ್ವಗಳ ಸಂಯೋಜನೆಯಾಗಿವೆ. ಶತಮಾನಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಯೇಸು ಬೈಬಲನ್ನು ರೂಪಿಸಿದಾಗ, ಕೇಳುವವರಾದವರು ಕೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವಂತೆ ಆತನು ಬೈಬಲಿನೊಳಗೆ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು. ಬೈಬಲನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಆ ನಿಯಮಗಳು ಆತನ ಸ್ವಭಾವದ ಲಕ್ಷಣಗಳೂ ಆಗಿವೆ.

“Complement” ಎಂಬ ಪದದ ಅರ್ಥ ಸಂಪೂರ್ಣತೆಗೆ ತರುವುದು ಎಂಬುದು. ದಾನಿಯೇಲನ ಸಾಕ್ಷ್ಯವು ಪ್ರಕಟನೆಯಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಹೀಗಾಗಿ ದಾನಿಯೇಲನ ಸಾಕ್ಷ್ಯವು ಆದಿಯಾಗಿದ್ದು ಪ್ರಕಟನೆಯು ಅಂತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಪ್ರಕಟನೆಯ ಆರಂಭವು ಪ್ರಕಟನೆಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಪುನರಾವರ್ತಿತವಾಗುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ದಾನಿಯೇಲನ ಮೊದಲ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮೊದಲ ವಚನದಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಮತ್ತು ನಿಜವಾದ ಬಾಬೆಲಿನ ಮಧ್ಯೆ ಯುದ್ಧವಿದೆ; ಅದರಲ್ಲಿ ಬಾಬೆಲು ಜಯಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ದಾನಿಯೇಲ 11:45, 12:1 ರಲ್ಲಿ ಪರೀಕ್ಷಾಕಾಲದ ಇತಿಹಾಸದ ಸಮಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಆತ್ಮಿಕ ಬಾಬೆಲು ಆತ್ಮಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಾಬೆಲು ಸೋಲುತ್ತದೆ, ಇಸ್ರಾಯೇಲು ಜಯಶಾಲಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರಕಟನೆಯಲ್ಲಿ ಯೋಹಾನನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಇರುವಂತೆಯೇ, ದಾನಿಯೇಲನ ಸಾಕ್ಷ್ಯದ ಆರಂಭವು ಅವನ ಸಾಕ್ಷ್ಯದ ಅಂತ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾದರೆ, ಸತ್ಯವೆಂದರೆ ಏನು?

ಸಿದ್ಧಾಂತವೆಂಬುದು ಒಂದು ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳ ಸಮೂಹವು ಸರಿಯೆಂದು ಗ್ರಹಿಸುವುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಪದವಾಗಿದೆ. ಅದರ ಉದ್ದೇಶ ಅಥವಾ ಬಳಕೆ ಬೈಬಲಿಗಾಗಲಿ ಕ್ರೈಸ್ತಧರ್ಮಕ್ಕಾಗಲಿ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಲ್ಲ. ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಕ್ರೈಸ್ತಧರ್ಮದಲ್ಲಿ, ಸತ್ಯವಾದವುಗಳಿಗಿಂತ ಸುಳ್ಳಾದ “ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳು” ಹೆಚ್ಚು ಇರುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದೆ; ಯಾಕಂದರೆ ಆತ್ಮಿಕ ಬಾಬಿಲೋನು, ಅಂದರೆ ಪಾಪಾಸನವು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಶುದ್ಧವೂ ಅಸಹ್ಯವೂ ಆದ ಪಕ್ಷಿಯ ಕೂಡು; ಮತ್ತು ಆ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಕೆಟ್ಟದನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ; ಆ ಕೆಟ್ಟದ್ದನ್ನು “ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವು ರದ್ದುಗೊಂಡಿದೆ” ಎಂಬಂತ ಸುಳ್ಳು ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳ ಮೂಲಕ ಸಭೆಗಳು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಮುಚ್ಚಿಡುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಸತ್ಯವಾದ ಸಿದ್ಧಾಂತವಿದೆ.

“ಬೋಧನೆಗಳು” ಎಂಬವು “ಸುವಾರ್ತೆಯ ಸತ್ಯಗಳು” ಆಗಿವೆ; ಅವುಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು, (ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲವೆಲ್ಲವೂ ಕೂಡ) “ಪರೀಕ್ಷಿಸುವ ಸತ್ಯಗಳು” ಆಗಿವೆ. ಸಬ್ಬತ್ತು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸುಲಭವಾದ ಒಂದು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವ ಸತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಸತ್ಯವಾದ ಬೋಧನೆಗಳೂ ಸುಳ್ಳು ಬೋಧನೆಗಳೂ ಇವೆ. ಸತ್ಯವಾದ ಬೋಧನೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಅವನ್ನು ಕೇಳುವವರಿಗೆ ಒಂದು ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಮುಂದಿರಿಸುತ್ತವೆ. ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕಾಲಾವಧಿಗೆ ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಒಂದು ವಿಧದ ಸತ್ಯವೂ ಇದೆ. ಇವುಗಳನ್ನು “ವರ್ತಮಾನ ಸತ್ಯ” ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಆಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್‌ಗಳು ಈ ವಾಕ್ಯಭಾಗವನ್ನು ಅದು ನಿಜವಾಗಿ ಹೇಳುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಬಳಸುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮ “ಪ್ರಸ್ತುತ ಸತ್ಯ”ದ ಸಂದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಒತ್ತಿ ಹೇಳಬೇಕಾದದ್ದು ಪವಿತ್ರಾಲಯ, 2300 ದಿನಗಳು, ಆಜ್ಞೆಗಳು ಮತ್ತು ಯೇಸುವಿನ ವಿಶ್ವಾಸ ಮಾತ್ರವೆಂದು ಅವರು ವಾದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ನಾಲ್ಕು ವಿಷಯಗಳ ಕುರಿತು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲು ಅವರು ಈ ದಾವೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಈ ನಾಲ್ಕು ಮಹಾಸತ್ಯಗಳ ಉದ್ದೇಶವೆಂದರೆ, ಅವು “ಹಿಂದಿನ ಆಗಮನ ಚಳವಳಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸಲು, ನಮ್ಮ ಪ್ರಸ್ತುತ ಸ್ಥಿತಿ ಏನೆಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸಲು, ಸಂಶಯಿಸುವವರ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು, ಮತ್ತು ಮಹಿಮೆಯುಳ್ಳ ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕೆ ನಿಶ್ಚಿತತೆಯನ್ನು ನೀಡಲು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.” ಈ ನಾಲ್ಕು ವರ್ತಮಾನ-ಸತ್ಯದ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳು ಆಗಮನವಾದದ ಆರಂಭ (ಹಿಂದಿನ ಆಗಮನ ಚಳವಳಿ) ಆಗಮನವಾದದ ಅಂತ್ಯವನ್ನು (ನಮ್ಮ ಪ್ರಸ್ತುತ ಸ್ಥಿತಿ) ದೃಷ್ಟಾಂತವಾಗಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಲು ರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಆ ನಾಲ್ಕು ಮುಖ್ಯ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳು ಅಂತ್ಯವು ಆರಂಭದಿಂದ ದೃಷ್ಟಾಂತಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಎಂಬ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ವಿವರಿಸಲು “ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.” ಈ ಪ್ರೇರಿತ ವಚನಭಾಗದ ಪ್ರಕಾರ, ಇದೇ “ಮಂದೆಗೆ ಈಗ ಅಗತ್ಯವಿರುವ” “ವರ್ತಮಾನ ಸತ್ಯ”ವಾಗಿದೆ.

ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲನು ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಆರಂಭವಾಗಿದ್ದು, ಆಧುನಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲನು ಅಂತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಪ್ರಾಚೀನ ಶಾಬ್ದಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲು, 1798ರ ಅಂತ್ಯಕಾಲದ ಆರಂಭದಿಂದ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನು ಬರುವವರೆಗೆ, ಏಳನೇ ದಿನದ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್ ಜನರನ್ನು ಪ್ರತಿರೂಪಿಸಿತು. ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮೊದಲ ಆಗಮನದ ಮೊದಲು, ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳು ಮತ್ತು ಪರಂಪರೆಗಳ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತರಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ ಯೆಹೂದ್ಯರು ಕುರುಡರಾಗಿದ್ದರಿಂದ (ಲವೊದಿಕೀಯ), “ವರ್ತಮಾನ ಸತ್ಯ” ಅವರಿಗೆ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ.

ನಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಉಲ್ಲೇಖದ ಪ್ರಕಾರ, ಯೆಹೂದ್ಯರು “ದೇವರ ಮೂಲ ಸತ್ಯ”ವನ್ನು ಕಣ್ಮರೆಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು; ಮತ್ತು ಯೆಹೂದ್ಯರಿಗಾಗಿದ್ದ ಆ ಮೂಲ ಸತ್ಯವೆಂದರೆ ಈಜಿಪ್ಟಿನಿಂದಾದ ವಿಮೋಚನೆಯ ಇತಿಹಾಸವೇ ಆಗಿತ್ತು. ಆ ವಿಮೋಚನೆಯ ಇತಿಹಾಸವೇ ಅವರ ಮೂಲ ಸತ್ಯವಾಗಿತ್ತು; ಅದು ತಲೆಮಾರುಗಳಿಂದ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಬೋಧಿಸಬೇಕೆಂದು ಅವರಿಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸತ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಅವರು ವಿಫಲರಾದರು, ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂ ಕೂಡ ವಿಫಲವಾದಂತೆಯೇ. ಅಂಧರಾದ ಯೆಹೂದ್ಯರಿಗೆ ಸತ್ಯವನ್ನು ಮಂಡಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ, ಯೇಸು ಸತ್ಯವನ್ನು ಒಂದು ಚೌಕಟ್ಟಿನೊಳಗೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು.

ತಮ್ಮ ಮೊದಲ ಆಗಮನದಲ್ಲಿ ಯೇಸು “ಹಳೆಯ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಮರುಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ಸತ್ಯದ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿದರು. ಅವನ್ನು ಪರಸ್ಪರ ಹೊಂದಿಸಿ ಜೋಡಿಸಿ, ಸಂಪೂರ್ಣವೂ ಸಮಪ್ರಮಾಣವೂ ಆದ ಸತ್ಯದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿದರು.” ಹಳೆಯ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಮರುಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಯೇಸು ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಆರಂಭದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಬಳಸಿದರು; ಮತ್ತು ಆ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು (ವಿಷಯಾನುಸಾರವಾಗಿ) ಪರಸ್ಪರ ಹೊಂದಿಸಿ, ಅವನ್ನು ಒಂದಕ್ಕೆೊಂದು ಜೋಡಿಸಿದರು (ಸಮಾನಾಂತರವಾಗಿ, ಸಾಲಿನ ಮೇಲೆ ಸಾಲಾಗಿ). ಯೆಹೂದ್ಯರನ್ನು ಕುರುಡರನ್ನಾಗಿಸಿದ್ದ ಆಚರಣೆಗಳೂ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳೂ ಇಂದ ಬಿಡಿಸುವ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಅವರು ಇದನ್ನು ಮಾಡಿದರು. ಆ ಇತಿಹಾಸವು ಶಾಬ್ದಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಅಂತ್ಯದ ಇತಿಹಾಸವಾಗಿತ್ತು.

ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂವು ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲನ ಅಂತ್ಯದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಪುನರಾವರ್ತಿಸುತ್ತಿದೆ; ಮತ್ತು ಸಂಪ್ರದಾಯ ಹಾಗೂ ಆಚರಣೆಯ ಲವೊದಿಕೀಯ ಅಂಧತೆಯನ್ನು ದೂರಮಾಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅಳವಡಿಸಬೇಕಾದ ಚೌಕಟ್ಟು, ಕ್ರಿಸ್ತನು ಯೆಹೂದ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಸಂವಹನ ಮಾಡಿದಾಗ ನಡೆದಂತೆಯೇ, ಈಗ ನೆರವೇರಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. “ಹಳೆಯ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು” ಸತ್ಯದ “ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ” ಅಳವಡಿಸಬೇಕು; ಇದರಿಂದ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ರೇಖೆಗಳನ್ನು ಇತರ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ರೇಖೆಗಳೊಂದಿಗೆ “ರೆಖೆಯ ಮೇಲೆ ರೇಖೆ” ಎಂಬಂತೆ ಸಮಾಂತರವಾಗಿ ಒಂದಾಗಿಸಿ, ಒಬ್ಬ ಲವೊದಿಕೀಯನು ತನ್ನ ಅಂಧತೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವುದು ಉದ್ದೇಶವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕ್ರಿಸ್ತನೇ ನಮ್ಮ ಮಾದರಿ.

ಬೈಬಲಿನಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧಾಂತವೆಂದು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುವ ಸತ್ಯಗಳು ಇವೆ; ಮತ್ತು “ಅನೇಕ ಅದ್ಭುತ ಸತ್ಯಗಳೂ ಇವೆ”; ಆದರೆ “ವರ್ತಮಾನ ಸತ್ಯ”ವೂ ಇದೆ; ಅದು ಆ ಸತ್ಯವು ಪ್ರಕಟವಾಗುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸುವ “ತಲೆಮಾರಿಗೆ” ಸೇರಿದ “ಜನರಿಗೆ ಒಂದು ಪರೀಕ್ಷೆ” ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಇದು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ನಾಲ್ಕನೇ ತಲೆಮಾರಿನಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು “ಈ ತಲೆಮಾರಿಗೆ ಒಂದು ಪರೀಕ್ಷೆಯಾಗಿರುವ” ಆ “ವರ್ತಮಾನ ಸತ್ಯ”ವು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಪ್ರಾರಂಭಿಕ ತಲೆಮಾರುಗಳಿಗೆ ಪರೀಕ್ಷೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.

ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ತಲೆಮಾರುಗಳಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಲು ಬಯಸುವವರಿಗಾಗಿ, ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಗಮನವನ್ನು ಹಬಕ್ಕೂಕನ ಫಲಕಗಳ ಕಡೆಗೆ ಸೆಳೆಯುತ್ತೇನೆ. ಈ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಲು ಅತ್ಯಂತ ಸರಳವಾದ ವಿಧಾನವೆಂದರೆ, ಲವೊದಿಕಾಯ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಅರ್ಥವು “ತೀರ್ಪಿಗೆ ಒಳಗಾದ ಜನರು” ಎಂಬುದಾಗಿದೆ. ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಆರಂಭವು ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಆರಂಭವನ್ನು ಘೋಷಿಸಿತು, ಮತ್ತು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಅಂತ್ಯವು ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಸಮಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಘೋಷಿಸುತ್ತದೆ. ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಸಮಾಪ್ತಿ ಮೂರನೆಯ ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕನೆಯ ತಲೆಮಾರುಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ.

ತೀರ್ಪಿನ ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಲಾವೋದಿಕೀಯ (ತೀರ್ಪು ಹೊಂದಿದ ಜನ) ಆದ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಅಂತಿಮ ತಲೆಮಾರು ತೀರ್ಪುಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಕರ್ತನ ಬಾಯಿಂದ ಉಗುಳಲ್ಪಡುವದು; ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ನಾಶದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿಗೆ ಸಂಭವಿಸಿದಂತೆಯೇ. ಬೈಬಲಿನ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳು ಸತ್ಯಗಳಾಗಿವೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಪರೀಕ್ಷಿಸುವ ಸತ್ಯಗಳೂ ಇವೆ, ಮತ್ತು ನಂತರ ವರ್ತಮಾನ ಸತ್ಯಗಳೂ ಇವೆ. ವರ್ತಮಾನ ಸತ್ಯವು ಯಾವಾಗಲೂ ಪರೀಕ್ಷಿಸುವ ಸತ್ಯವೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಅದು ಪ್ರಸ್ತುತ ಜೀವಿಸುತ್ತಿರುವ ತಲೆಮಾರಿಗೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪರೀಕ್ಷಿಸುವ ಸತ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ವಾಸ್ತವ ಸಂಗತಿಯೇನೆಂದರೆ, ದೇವರ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಯಾವ ಸತ್ಯವನ್ನಾದರೂ ನಾವು ತಿರಸ್ಕರಿಸಲು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ, ಅದು ನಾವು ಈಗ ತಾನೇ ವಿಫಲಗೊಂಡಿರುವ ಒಂದು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವ ಸತ್ಯವಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸುತ್ತದೆ.

ಯೇಸು ದೇವರ ವಾಕ್ಯನು, ಮತ್ತು ಆತನೇ ಸತ್ಯನು. ಆತನು “ಲೋಕಕ್ಕೆ” ಏಕೆ “ಬಂದನು” ಎಂಬ ಕಾರಣವನ್ನು ಪಿಲಾತನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿ, ತಾನು “ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗುವದಕ್ಕಾಗಿ” ಬಂದೆನು ಎಂದು ಹೇಳಿದನು; ಮತ್ತು ಆತನ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ “ಸತ್ಯದವರು” ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದನು. ಪಿಲಾತನು ಮತ್ತು ಯೇಸು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ “ಸತ್ಯ” ಎಂಬ ಪದವು ಒಂದು ಹೀಬ್ರೂ ಪದದಿಂದ ಬಂದಿದೆ; ಅದು “ಸತ್ಯ” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನೂರು ಇಪ್ಪತ್ತೇಳು ಬಾರಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಆ ಹೀಬ್ರೂ ಪದವು (H571) ಇಂಗ್ಲಿಷಿನಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಪದಗಳಾಗಿ ಅನುವಾದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆಯಾದರೂ, ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ತೊಂಬತ್ತೆರಡು ಬಾರಿ “ಸತ್ಯ” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅದು ಅನೇಕ ಮಟ್ಟಗಳಲ್ಲಿ ಆಳವಾದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ.

ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ “ಸತ್ಯ” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಪದವು ಮೂರು ಹೀಬ್ರೂ ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ; ಹೀಬ್ರೂ ಅಕ್ಷರಗಳಿಗೆ ಸ್ವಂತಸ್ವಂತ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳಿರುವುದರಿಂದ, ಆ ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುವ ಪದವು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಕ್ಷರದ ಸಂಯುಕ್ತ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿ, ಆ ಪದದ ಅಂತಿಮ ಅರ್ಥವನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸುತ್ತದೆ. “ಸತ್ಯ” ಎಂಬ ಪದವು ಮೂರು ಹೀಬ್ರೂ ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿದೆ: ಹೀಬ್ರೂ ವರ್ಣಮಾಲೆಯ ಮೊದಲ ಅಕ್ಷರ, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ಅಕ್ಷರ, ಮತ್ತು ಹೀಬ್ರೂ ವರ್ಣಮಾಲೆಯ ಕೊನೆಯ ಅಕ್ಷರ. ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ “ಸತ್ಯ”ವು ವರ್ಣಮಾಲೆಯ ಮೊದಲ ಹಾಗೂ ಕೊನೆಯ ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅಕ್ಷರವಿರುವ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ!

ಇದೇ ಬೈಬಲೀಯ “ಮೊದಲ ಉಲ್ಲೇಖದ ನಿಯಮ”ದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ. ಯಾವುದಾದರೂ ವಿಷಯವು ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಪ್ರಸ್ತುತಗೊಳ್ಳುವ ಸಂದರ್ಭವೇ ಆ ಪದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ ಉಲ್ಲೇಖವಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಯಾಕಂದರೆ ಅದು ಒಂದು ಬೀಜವಾಗಿದ್ದು, ಸಂಪೂರ್ಣ ಕಥೆಯನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸಲು ಅಗತ್ಯವಾದ ಸಮಸ್ತ ಡಿಎನ್‌ಎ ಅದರಲ್ಲಿ ಅಡಕವಾಗಿರುತ್ತದೆ. “ಮೊದಲ ಉಲ್ಲೇಖದ ನಿಯಮ”ದಲ್ಲಿ ಎರಡನೇ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ ಉಲ್ಲೇಖವು ಕೊನೆಯ ಉಲ್ಲೇಖವಾಗಿದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಆರಂಭ ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಉದ್ಭವಿಸುವ ಎಲ್ಲಾ ಕಥೆಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಸರಣಿಯಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. “ಪ್ರಕಟನೆ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ಬೈಬಲಿನ ಎಲ್ಲಾ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಒಂದಾಗುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ,” ಮತ್ತು ಪ್ರಕಟಣೆ ಬೈಬಲಿನ ಕೊನೆಯ ಪುಸ್ತಕವಾಗಿದೆ.

ನಾವು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಿರುವ “ಸತ್ಯ” ಎಂಬ ಹೀಬ್ರೂ ಪದವು “Aleph” ಎಂಬ ಅಕ್ಷರದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ; ಅದರ ಹದಿಮೂರನೇ ಅಕ್ಷರವು “Mem” ಆಗಿದ್ದು, ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡನೆಯ ಹಾಗೂ ಅಂತಿಮ ಅಕ್ಷರವು “Tav” ಆಗಿದೆ. ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ, ಈ ಅಕ್ಷರಗಳ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳಲ್ಲಿ ನೀವು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದಿಗಾಗಿ ಯಾರ ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸುತ್ತೀರಿ ಎಂಬುದರ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿಸಿ ಹಲವು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಭೇದಗಳು ಇವೆ; ಆದರೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಮಾಹಿತಿಪೂರ್ಣವಾಗಿವೆ.

א (ಅಲೆಫ್): ಹೀಬ್ರೂ ವರ್ಣಮಾಲೆಯ ಮೊದಲ ಅಕ್ಷರ, ಮತ್ತು ಇದು ಬಹುಮಟ್ಟಿಗೆ ಏಕತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಲಾಗಿದೆ; ಇದು ದೈವಿಕತೆಯನ್ನೂ ನಿತ್ಯತ್ವವನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿ, ದೇವರಿಗೂ ಸೃಷ್ಟಿಗೂ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಸಂಕೇತಿಸುತ್ತದೆ.

מ (Mem): ಹೀಬ್ರೂ ವರ್ಣಮಾಲೆಯ ಹದಿಮೂರನೇ ಅಕ್ಷರವಾಗಿದ್ದು, ಇದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನೀರಿನೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿತವಾಗಿದೆ.

ת (ತಾವ್): ಹೀಬ್ರೂ ವರ್ಣಮಾಲೆಯ ಕೊನೆಯ ಅಕ್ಷರ; ಇದರ ಅರ್ಥ “ಗುರುತು” ಅಥವಾ “ಚಿಹ್ನೆ” ಎಂಬುದು. ಇದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಪೂರ್ಣತೆ ಎಂಬ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗೆ, ಅಥವಾ ಸೃಷ್ಟಿಯ “ಮುದ್ರೆ”ಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಪ್ರಾಚೀನ ಹೀಬ್ರೂದಲ್ಲಿ, ತಾವ್ ಅಕ್ಷರವು ಶಿಲುಬೆಯ ಆಕಾರವನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು.

ನಾವು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಿರುವ “ಸತ್ಯ” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲ್ಪಡುವ ಹೀಬ್ರೂ ಪದವು ಮೂರು ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿದ್ದು, ಅವು ಒಟ್ಟಾಗಿ ನಿತ್ಯಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ. ಏನು? ಮೂರು ದೂತರ ಸಂದೇಶಗಳೇ ನಿತ್ಯಸುವಾರ್ತೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೀವು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ, ಇದು ಸುಲಭವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಮೂರು ಅಕ್ಷರಗಳ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳು ಮೂರು ದೂತರ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ.

ಪ್ರಕಟನೆ ಹದಿನಾಲ್ಕನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮೊದಲ ದೂತನು ನಿತ್ಯಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಬಳಿಕ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವ ಮೂಲಕ ದೇವರನ್ನು “ಭಯಪಡಿರಿ” ಮತ್ತು ಆತನಿಗೆ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿರಿ ಎಂದು ಸಮಸ್ತ ಲೋಕಕ್ಕೆ ತಿಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆ ಮೂರು ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯದಾದ (Aleph) ಎಂಬುದರ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವೆಂದರೆ “ದೈವಿಕ, ನಿತ್ಯಸ್ವರೂಪದ ದೇವರು, ಮತ್ತು ಮಾನವಕುಲದ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಾಗಿ, ಮನುಷ್ಯರು ಭಕ್ತಿಭಯದಿಂದ ಭಯಪಟ್ಟು ಆರಾಧಿಸಬೇಕಾದ ದೇವರು.”

ಅಲೆಫ್ ಮೊದಲ ದೇವದೂತನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ.

ಎರಡನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶವು ಜನರನ್ನು ಬಾಬೆಲಿನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಕರೆಯುತ್ತದೆ, ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನು ಸುರಿಯಲ್ಪಡುವ ಸಮಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಬಾಬೆಲಿನ ದಂಗೆತನವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. (Mem) ಎಂಬುದರ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವು ನೀರಿನೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿದೆ, (ಇದು ಆತ್ಮನ ಸುರಿಯಲ್ಪಡುವಿಕೆಯ ಸಂಕೇತ) ಮತ್ತು ಅದು ವರ್ಣಮಾಲೆಯ ಹದಿಮೂರನೆಯ ಅಕ್ಷರವಾಗಿದೆ; ಹದಿಮೂರು ಎಂಬ ಸಂಖ್ಯೆ ದಂಗೆತನದ ಸಂಕೇತವಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಅದು ಬಾಬೆಲನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. Mem ಎರಡನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ.

ಮೂರನೆಯ ದೂತನು ಮೃಗದ ಗುರುತನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಜನರಿಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡುತ್ತಾನೆ; ಆರಾಧಕರ ಎರಡು ವರ್ಗಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ದೇವರ ಕೋಪವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ. (Tav) ಎಂಬುದರ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವೆಂದರೆ ಅದು ಒಂದು “ಗುರುತು”ವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ; (ಮೃಗದ ಗುರುತು) ಅದು ಸೃಷ್ಟಿಯ ಮುದ್ರೆಯನ್ನು (ದೇವರ ಮುದ್ರೆಯನ್ನು) ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಅಕ್ಷರವೇ ಸ್ವತಃ ಶಿಲುಬೆಯ ಆಕಾರದಲ್ಲಿದೆ. Tav ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ.

“ಸತ್ಯ” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲ್ಪಡುವ ಹೀಬ್ರೂ ಪದವು ಮೂರು ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕೂ ತನ್ನದೇ ಆದ ಅರ್ಥವಿದೆ. ಆ ಮೂರು ಅರ್ಥಗಳೇ ಮೂರು ದೂತರ ಸಂದೇಶಗಳ ಅರ್ಥಗಳಾಗಿವೆ. ಅವು ಮೊದಲ ದೂತನ ಸಂದೇಶದ ಅರ್ಥಗಳೂ ಆಗಿವೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಮೊದಲ ದೂತನ ಸಂದೇಶವು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಮ್‌ನ ಆರಂಭದಲ್ಲಿದ್ದ ಸಂದೇಶವಾಗಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶವು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಮ್‌ನ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಸಂದೇಶವಾಗಿದೆ. ಯೇಸು ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಆರಂಭದ ಮೂಲಕ ಚಿತ್ರಿಸುವುದರಿಂದ, ಮೊದಲ ದೂತನು ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶದ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಮಾರ್ಗಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾನೆ. ಹೀಗೆ, ಆ ಮೂರು ಹೀಬ್ರೂ ಅಕ್ಷರಗಳ ಅರ್ಥವು ಕೇವಲ ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶದ ಸಂಕೇತಗಳಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಮೊದಲ ದೂತನ ಸಂದೇಶದ ಸಂಕೇತಗಳೂ ಆಗುತ್ತದೆ.

ಪ್ರಕಟನೆ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿದ್ದ ಯೋಹಾನನಿಗೆ ಆಗಿದ್ದ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಬರೆಯಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಲಾಯಿತು; ಹಾಗೆ ಮಾಡುವಾಗ ಅವನು ಸಮಕಾಲದಲ್ಲಿಯೇ ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಗಲಿರುವ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನೂ ಬರೆಯುತ್ತಿರುವವನಾಗಿದ್ದನು. ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಅವನು ಆರಂಭವನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿದನು. ಯಾವುದೇ ಅಸ್ಪಷ್ಟತೆಯಿಲ್ಲದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಸೆವೆನ್ತ್-ಡೇ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟರಿಗೆ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳ ಸಂದೇಶವನ್ನು—ಅದೇ ಮೊದಲನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶವಾಗಿದೆ—ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿ ಪ್ರಕಟಿಸಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆ ಸತ್ಯಗಳನ್ನೂ ಆ ಇತಿಹಾಸವನ್ನೂ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿ ಪ್ರಕಟಿಸುವ ಮೂಲಕ ನಾವು ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿರುವವರಾಗಿದ್ದು, ಮೊದಲನೆಯ ದೂತನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಪುನರಾವರ್ತಿಸುತ್ತಿರುವವರಾಗಿರುವೆವು.

ಮೊದಲ ದೇವದೂತನ ಸಂದೇಶವೂ, ಆ ಸಂದೇಶವು ಪ್ರಕಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಇತಿಹಾಸವೂ, ಕೆಲವು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ನಿರ್ಬಂಧಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದರೂ, ನಮ್ಮ ಇಂದಿನ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾಗಿ ನಿಂತು ಅದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತವೆ. ಆ ಎರಡೂ ಇತಿಹಾಸಗಳು ಸಹ, “ಸತ್ಯ” ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ರೂಪಿಸಲು ದೈವಿಕ ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞನು ಬಳಸಿದ ಮೂರು ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಮತ್ತು ಆ “ಸತ್ಯ” ಎಂಬ ಪದವು ನಿತ್ಯಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ.

ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳ ಇತಿಹಾಸವು ಮೊದಲ ದೂತನನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಮೂರನೇ ದೂತನಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಡುವ ಇತಿಹಾಸವು ಅದಕ್ಕೆ ಸಮಾಂತರವಾದ ಇತಿಹಾಸವಾಗಿದೆ; ಆದರೆ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಭೇದಗಳಿವೆ.

ಮೊದಲ ದೂತನು ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಆರಂಭವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಮೂರನೆಯ ದೂತನು ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಸಮಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಇತಿಹಾಸವು ಅನಾವರಣಗೊಂಡ ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯ ರಚನೆ ಅದರ ಆರಂಭಿಕ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿಯೂ ಅದರ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಸಮಾನವಾಗಿದೆ. ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಅವು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುವಂತೆ, ಯಾವುದೇ ತುದಿಯೂ ಮೂವರು ದೂತರ ಮೂರು ಹಂತಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವುದಾಗಿ ತೋರಿಸಬಹುದು. ಮತ್ತು ಆ ಮೂವರು ದೂತರು ಆ ಮೂರು ಅಕ್ಷರಗಳೇ ಆಗಿದ್ದಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಎರಡೂ ತುದಿಗಳಲ್ಲಿರುವ ಘಟನೆಗಳ ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯ ಕ್ರಮವು ಮೂವರು ದೂತರ ಮೂರು ಹಂತಗಳ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಿತವಾಗಿದೆ; ಅವು “ಸತ್ಯ” ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ಆ ಮೂರು ಹೀಬ್ರೂ ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದಲೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಮಾರ್ಗಚಿಹ್ನೆಗಳಾಗಿವೆ.

ಆಲ್ಫಾ ಎಂಬುದು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಆರಂಭವಾಗಿದ್ದು, ಓಮೇಗಾ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಅಂತ್ಯವಾಗಿದ್ದು, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಅಕ್ಷರವು ಹದಿಮೂರನೇ ಅಕ್ಷರವಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಆರಂಭದಿಂದ ಅದರ ಅಂತ್ಯದವರೆಗೆ ಇರುವ ಅದರ ದಂಗೆತನವನ್ನು ಹೀಗೆ ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ.

ದೇವರ ಮಾರ್ಗವು ಎಲ್ಲಿದೆ ಎಂಬ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಬೋಧಿಸಲಾಗಿದೆ:

ಪವಿತ್ರಾಲಯದಲ್ಲಿ ದೇವರ ಮಾರ್ಗವು ಮೂರು ದೂತರ ಸಂದೇಶಗಳಂತೆಯೇ ಅದೇ ಮೂರು ಹಂತಗಳಾಗಿರುವುದನ್ನು ನಾವು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಹೊರಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ದೇವರ ಭಯವು ಒಬ್ಬನನ್ನು ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿ ನೀತೀಕರಿಸಲ್ಪಡುವುದನ್ನು ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ನಡೆಸುತ್ತದೆ. ಪರಿಶುದ್ಧಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರೀಕರಣವು ಧೂಪವೇದಿಯಿಂದ ಸೂಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಜೀವನದಿಂದಲೂ, ಸಮರ್ಪಣಾ ರೊಟ್ಟಿಯ ಮೇಜಿನಿಂದ ಸೂಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅಧ್ಯಯನ ಜೀವನದಿಂದಲೂ, ದೀಪಸ್ತಂಭಗಳಿಂದ ಸೂಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸೇವಾ ಜೀವನದಿಂದಲೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಅತಿ ಪರಿಶುದ್ಧಸ್ಥಳವು ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಮೊದಲ ದೂತನ ಸಂದೇಶದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆಯೇ ನಾವು ದೇವರ ಭಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದಾಗ, ಹೊರಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಶಿಲುಬೆಯ ಪಾದದಲ್ಲಿ ನಾವು ನೀತೀಕರಣವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತೇವೆ. ನಾವು ನೀತೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ (ನೀತಿವಂತರನ್ನಾಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ) ಪರಿಶುದ್ಧಸ್ಥಳದಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪವಿತ್ರೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಜೀವನದ ನವೀನತೆಯಲ್ಲಿ (ಪವಿತ್ರತೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳವಣಿಗೆ) ನಾವು ನಡೆಯುತ್ತೇವೆ. ಪರಿಶುದ್ಧಸ್ಥಳವು ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಘೋಷಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಗಡಿಗೊಂಡಿದ್ದ ಎರಡನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳಿಂದ ನೆರವೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ ಕ್ರೈಸ್ತನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ನೀತೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಪವಿತ್ರೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರಾದ ನಾವು ಅತಿ ಪರಿಶುದ್ಧಸ್ಥಳದಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿಗೆ ಸಿದ್ಧರಾಗುತ್ತೇವೆ. ಮೂರು ಪವಿತ್ರಾಲಯದ ಹಂತಗಳು, ಇತರ ವಿಷಯಗಳ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ನೀತೀಕರಣ, ಪವಿತ್ರೀಕರಣ ಮತ್ತು ಮಹಿಮೀಕರಣ ಎಂಬ ಮೂರು ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಪದಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವಂತೆಯೇ, ಮೂರು ದೂತರ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿಯೂ ಮೊದಲ ದೂತನ ಸಂದೇಶವನ್ನೂ, ಹಾಗೆಯೇ “truth” ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲು ಬಳಸಲಾಗುವ ಮೂರು ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ.

ಪವಿತ್ರಾಲಯದ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿಯೂ ನಾವು ಈ ಮೂರೂ ಹಂತಗಳನ್ನು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ. ಪವಿತ್ರಾಲಯದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಮೊದಲ ಹಂತವು ಪವಿತ್ರಾಲಯದ ಕೊನೆಯ ಹಂತವನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸಲೇಬೇಕು; ಹೇಗೆಂದರೆ, ಮೊದಲ ದೂತನು ಮೂರನೆಯ ದೂತನಿಗೆ ಸಮಾನಾಂತರವಾಗಿರುವಂತೆಯೇ. ಅಂಗಳದಲ್ಲಿನ ಮೊದಲ ಹಂತವು ಸಮರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದಾಗಿದೆ; ಇದು ನೀತಿಕರಿಸಲ್ಪಡುವಿಕೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಎರಡನೆಯ ಹಂತವು ತೊಳೆಯುವ ಪಾತ್ರೆಯಾಗಿದ್ದು, ಅಂತಿಮ ಹಂತಗಳ ಮೊದಲು ಕೊಬ್ಬು (ಪಾಪ) ತೆಗೆದುಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟು ಸಮರ್ಪಣೆ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲ್ಪಡುವ ಸ್ಥಳವಾಗಿದೆ. ಆ ತೊಳೆಯುವ ಪಾತ್ರೆಯ ನೀರು ಎರಡನೆಯ ಹಂತದ ಒಂದು ಲಕ್ಷಣವಾಗಿದೆ. ಮೂರನೆಯ ಹಂತವು ನಿಜವಾದ ದಹನಬಲಿಯಾಗಿದ್ದು, ತೀರ್ಪು ನೆರವೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕ್ರೂಶಿನ ಮೇಲೆ ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು ಪೂರ್ವರೂಪವಾಗಿ ಸೂಚಿಸಿತು. ಇದೇ ಮೂರೂ ಹಂತಗಳು ಪವಿತ್ರಾಲಯದ ಮೊದಲ ಹಂತದಲ್ಲಿಯೂ ಇವೆ; ಹೇಗೆಂದರೆ, ಇದೇ ಮೂರೂ ಹಂತಗಳು ಮೊದಲ ದೂತನ ಸಂದೇಶದಲ್ಲಿಯೂ ಇವೆ. “ಸತ್ಯ” ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವಂತೆಯೇ, ಆಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೆಗಾ ಎಂಬ ಸಿದ್ಧಾಂತವು ಪವಿತ್ರಾಲಯದೊಳಗೂ ಇದೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಅದು ಮೂರು ದೂತರ ಸಂದೇಶಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇದೆ.

2300 ವರ್ಷದ ಪ್ರವಾದನೆಯು ಸಹ ಅದೇ ರೀತಿಯ ರಚನೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಈ ಪ್ರವಾದನೆಯು ಮೂರು ಆದೇಶಗಳಿಂದ ಆರಂಭಗೊಂಡು, 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶದ ಆಗಮನದಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯವಾಯಿತು. ಈ ಪ್ರವಾದನೆಯು ಐದು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ರೇಖೆಗಳನ್ನು ಮುಂದಿರಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು 2300 ವರ್ಷದ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿರುವ ಇತಿಹಾಸವು ಆ ಐದು ಪ್ರವಾದನೆಗಳ ಪ್ರತಿಯೊಂದರ ಅಂತ್ಯದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಸಂಪೂರ್ಣ 2300 ವರ್ಷದ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಆರಂಭಕ್ಕೂ ಅಂತ್ಯಕ್ಕೂ ಮೂರು ಆದೇಶಗಳಿವೆ; ಮತ್ತು ಅದು ಮೂರು ಸಂದೇಶಗಳಿಂದ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಕ್ರಿ.ಪೂ. 457ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾದ ಈ ಪ್ರವಾದನೆಯು ಕಠಿಣಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿತು ಮತ್ತು ಯೆಹೂದ್ಯರು ಹಿಂದಿರುಗಿ ದೇವಾಲಯವನ್ನೂ ನಗರವನ್ನೂ ಮರುನಿರ್ಮಿಸಲು ಅನುಮತಿಸಿತು. ಮುನ್ನೋಟದೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುವಂತೆ, ಕ್ರಿ.ಪೂ. 457ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾದ ಕಾರ್ಯದ 49 ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, ಅದು ಕಠಿಣಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿತು. ಈ 49 ವರ್ಷಗಳ ಆರಂಭವು ಆ 49 ವರ್ಷಗಳ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ದೃಷ್ಟಾಂತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.

ಕ್ರಿ.ಪೂ. 457ನೇ ವರ್ಷವು, ಕ್ರಿಸ್ತನು ತನ್ನ ಬಾಪ್ತಿಸ್ಮದಲ್ಲಿ ಅಭಿಷೇಕಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಆ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಆರಂಭವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಆತನ ಅಭಿಷೇಕವು, ಪುರಾತನ ಇಸ್ರಾಯೇಲರು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 457ರಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷರಶಃ ಯೆರೂಸಲೇಮನ್ನು ಮರುಕಟ್ಟುವದಕ್ಕಾಗಿ ಒಂದಾಗಿ ಕೂಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಂತೆಯೇ, ಹಳೆಯ ಯೆರೂಸಲೇಮಿನಲ್ಲಲ್ಲ, ಹೊಸ ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ಪ್ರಜೆಗಳಾಗುವ ಜನರನ್ನು ಕೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಆತನ ಕಾರ್ಯದ ಆರಂಭವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿತು.

ಕ್ರಿ.ಪೂ. 457ನೇ ವರ್ಷವು ಕ್ರಿಸ್ತನು ಯಾವಾಗ ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕಲ್ಪಡುವನೆಂಬುದನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಆರಂಭವನ್ನೂ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಶಿಲುಬೆಯ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರ ಮಹಾ ನಿರಾಶೆಯೊಂದಿಗೆ ಸರಿಹೊಂದಿಸುತ್ತಾರೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಅವರು ಕೆಂಪು ಸಮುದ್ರ ದಾಟಿದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನೂ ಮಹಾ ನಿರಾಶೆಯೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕ್ರಿ.ಪೂ. 457ರಲ್ಲಿ ಒಂದು ನಿರಾಶೆ ಉಂಟಾಯಿತು; ಅದು ಕೆಂಪು ಸಮುದ್ರದ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಬ್ರಿಯರ ನಿರಾಶೆಗೆ, ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್‌ಗಳ ಮಹಾ ನಿರಾಶೆಗೆ, ಶಿಲುಬೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಶಿಷ್ಯರ ನಿರಾಶೆಗೆ, ಮತ್ತು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 457ರಲ್ಲಿ ಎಜ್ರನ ನಿರಾಶೆಗೆ ಪ್ರತಿರೂಪವಾಗಿತ್ತು.

ಕ್ರಿ.ಪೂ. 457ನೇ ವರ್ಷವು ಪುರಾತನ ಇಸ್ರಾಯೇಲನ್ನು ದೇವರು ವಿಚ್ಛೇದನಗೊಳಿಸುವ ಕಾಲ ಯಾವಾಗ ಎಂಬುದನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಮತ್ತು ಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಅನ್ಯಜನರ ಬಳಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವ ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯ ಆರಂಭವನ್ನೂ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ; ಇದರಿಂದ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪುರಾತನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿಗಾಗಿ ನಿಗದಿಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟ 490 ವರ್ಷಗಳ ವಿಶೇಷ ಕೃಪಾಕಾಲದ ಅಂತ್ಯವೂ ಗುರುತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದಕಾರಣ ಕ್ರಿ.ಪೂ. 457ನೇ ವರ್ಷವು ಅವರ ಕೃಪಾಕಾಲದ ಆರಂಭವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಕ್ರಿ.ಶ. 34ನೇ ವರ್ಷವು ಅವರ ಕೃಪಾಕಾಲದ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ; ಇದು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಕೃಪಾಕಾಲವು 1844ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭಗೊಂಡು ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿರೂಪವಾಗಿದೆ.

2300-ವರ್ಷಗಳ ಪ್ರವಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಆಂತರಿಕ ಕಾಲಪ್ರವಾದನೆಗಳು ಇವೆ; ಆದರೆ ಅವೆಲ್ಲವೂ ಆಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೆಗಾ ಎಂಬ ಮುದ್ರೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ಅವುಗಳ ಆರಂಭಗಳು ಅವುಗಳ ಅಂತ್ಯಗಳನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತವೆ.

ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲರನ್ನು ದೇವರ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಭಂಡಾರಿಗಳಾಗಿ ನೇಮಿಸಲಾಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನೂ, ಆಧುನಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲರನ್ನು ಆತನ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಭಂಡಾರಿಗಳಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಆತನ ಪ್ರವಾದನೆಗಳ ಭಂಡಾರಿಗಳಾಗಿಯೂ ನೇಮಿಸಲಾಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನೂ ಗಮನಿಸುವುದು ಮಹತ್ವದ್ದು. ಕರ್ತನು ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲರೊಂದಿಗೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ, ಕಲ್ಲಿನ ಎರಡು ಫಲಕಗಳ ಮೇಲೆ ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ದಶಾಜ್ಞೆಗಳ ಭಂಡಾರಿಗಳಾಗಿ ಅವರನ್ನು ನೇಮಿಸಿದನು. ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಆತನು ಆಧುನಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲರೊಂದಿಗೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ, 1843 ಮತ್ತು 1850ರ ಪಯನಿಯರ್ ಚಾರ್ಟ್‌ಗಳ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಹಬಕ್ಕೂಕನ ಎರಡು ಫಲಕಗಳ ಮೇಲೆ ನಿರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ, ತನ್ನ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವಾಕ್ಯದ ಭಂಡಾರಿಗಳಾಗಿ ಅವರನ್ನು ನೇಮಿಸಿದನು. ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಆರಂಭವು ಆಧುನಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಆರಂಭವನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತದೆ.

ಹಬಕ್ಕೂಕನ ಎರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ನೆರವೇರಿಕೆಯಾಗಿ ಎರಡು ಫಲಕಗಳ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವಿಕೆಯು ಅನೇಕ ಪ್ರವಾದನೆಗಳ ನೆರವೇರಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು.

1843ರ ಪಯೋನಿಯರ್ ಚಾರ್ಟ್ ಮತ್ತು 1850ರ ಪಯೋನಿಯರ್ ಚಾರ್ಟ್—ಇವೆರಡರ ನಿರ್ಮಾಣವೂ ಪ್ರವಾದನೆಯ ನೆರವೇರಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು. ಹಬಕ್ಕೂಕನ ಫಲಕಗಳ ಅಧ್ಯಯನವು ಇದಕ್ಕೆ ಸಮೃದ್ಧ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಹಬಕ್ಕೂಕನಲ್ಲಿರುವ ಆ ವಾಕ್ಯಭಾಗವು ನಮ್ಮ ಚರ್ಚೆಯ ಈ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಒಂದು ಮಹತ್ವದ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

1843ರ ನಂತರ ಇನ್ನೊಂದು ಚಾರ್ಟ್‌ ಅನ್ನು ತಯಾರಿಸಬೇಕೆಂದು ಕರ್ತನು ನಿರ್ದೇಶಿಸಿದನು; ಆದರೆ ಮೊದಲನೆಯ (1843) ಚಾರ್ಟ್‌ ಅನ್ನು ಪ್ರೇರಣೆಯ ಹೊರತಾಗಿ ಬದಲಿಸಬಾರದೆಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಸಹೋದರ ನಿಕಲ್ಸ್ (1850ರ ಚಾರ್ಟ್ ಅನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದವರು) ಅವರೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವರು ಆ ಚಾರ್ಟ್ ಅನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಅವರು 1850ರ ಚಾರ್ಟ್ ಅನ್ನು ಬೈಬಲಿನಲ್ಲಿ ಕಂಡಿರುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿದರು.

ಹಬಕ್ಕೂಕನಿಗೆ “ದರ್ಶನವನ್ನು ಬರೆಯು, ಅದನ್ನು ಫಲಕಗಳ ಮೇಲೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಮಾಡು” ಎಂದು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಹಬಕ್ಕೂಕನ ಎರಡು ಫಲಕಗಳು, ದೇವರು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನೊಂದಿಗೆ ತನ್ನ ಪ್ರವಾದನೆಗಳ ಭಂಡಾರಿಗಳಾಗುವಂತೆ ಅವರನ್ನು ನೇಮಿಸಿದಾಗ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿದ್ದವು; ಇದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ, ಆತನು ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲರೊಂದಿಗೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಎರಡು ಫಲಕಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಭಂಡಾರಿಗಳಾಗಿರುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಅವರಿಗೆ ನೀಡಿದಾಗಲೂ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಿದನು. ಆದರೆ ಹಬಕ್ಕೂಕನು, ದರ್ಶನವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿಸಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಆ ಫಲಕಗಳ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿ ಆರಾಧಕರ ಎರಡು ವರ್ಗಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಒಂದು ವರ್ಗವೆಂದರೆ “ಎತ್ತಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಆತ್ಮವುಳ್ಳ” ಮತ್ತು “ನೇರವಾಗಿರದ”ವರು; ಮತ್ತೊಂದು ವರ್ಗವೆಂದರೆ “ನೀತಿವಂತರು” ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು, ಅವರು “ತಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆಯ ಮೂಲಕ ಬದುಕುವರು.”

ಹಬಕ್ಕೂಕನ ಸಂದರ್ಭವು, ನೀತೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು ಎರಡು ಫಲಕಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವಾಕ್ಯದ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಿತವಾದ ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಜೀವಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ, ನೀತೀಕರಿಸಲ್ಪಡದವರು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಆರಂಭಗಳನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ನಾನು ಮಂಡಿಸಲು ಬಯಸುವ ಅಂಶವು ನಾವು ಕೆಲಕಾಲ ಹಿಂದೆ ಪರಿಶೀಲಿಸಿದ್ದ ಒಂದು ವಾಕ್ಯಭಾಗದ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಿತವಾಗಿದೆ. ಅದು ಹೀಗೆ ಓದುತ್ತದೆ:

ಈ ನಾಲ್ಕು ಸತ್ಯಗಳನ್ನೂ—ಪವಿತ್ರಾಲಯ, 2300 ದಿನಗಳು, ದೇವರ ಆಜ್ಞೆಗಳು, ಮತ್ತು ಯೇಸುವಿನ ನಂಬಿಕೆ—ನಾವು ಈಗಷ್ಟೇ ಅವಲೋಕಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಕಳೆದ ಅಡ್ವೆಂಟ್ ಚಳವಳಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಪ್ರಸ್ತುತ ಸ್ಥಾನವೇನು ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸಲು “ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಲೆಕ್ಕಿಸಲ್ಪಟ್ಟ” ಸತ್ಯದ ರೂಪರೇಖೆಯೊಳಗೆ ನಾವು ಈ ನಾಲ್ಕೂ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಆ ರೂಪರೇಖೆಯೇ “ಮೊದಲ ಉಲ್ಲೇಖದ ನಿಯಮ”; ಅದು ಆಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೇಗಾದ ಸಹಿಯಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಅದುವೇ ಸತ್ಯದ ರೂಪರೇಖೆಯಾಗಿದೆ, ಯಾಕಂದರೆ “ಸತ್ಯ” ಎಂಬ ಪದದಲ್ಲಿ “ಪ್ರಸ್ತುತ ಸತ್ಯ” ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಆ ನಾಲ್ಕು ಸತ್ಯಗಳಲ್ಲಿರುವುದೇ ಅದೇ ಸಹಿ ಅಡಕವಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಆ “ಪ್ರಸ್ತುತ ಸತ್ಯ”ವನ್ನು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಆರಂಭವನ್ನು ವಿವರಿಸುವಂತೆ ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಲಾಗಿತ್ತು.

ಇನ್ನೇನೂ ಅಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಇದರಿಂದ ನಾವು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಿರುವ “ಸತ್ಯ” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಪದವು ನಿತ್ಯಸುವಾರ್ತೆಯ ಚೌಕಟ್ಟಾಗಿದೆ ಎಂಬುದೂ, ಅದು ಅಂತಿಮ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಸಂದೇಶದ ಚೌಕಟ್ಟಾಗಿದೆ ಎಂಬುದೂ, ಅದು ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶದ ಚೌಕಟ್ಟಾಗಿದೆ ಎಂಬುದೂ, ಮತ್ತು ಅದು ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರಕಟನೆಗೆ ಬಹು ದೊಡ್ಡ ಭಾಗವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದೂ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ.

ಪ್ರಕಟನೆ ಮೊದಲ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮೊದಲ ಮೂರು ವಚನಗಳಲ್ಲಿ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರಕಟನೆ ಎಂದು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಅಂತಿಮ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಸಂದೇಶವು, ಪ್ರಕಟನೆಯ ಅಂತ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಎರಡನೇ ಬಾರಿ ಸಾಕ್ಷೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಪ್ರಕಟನೆಯ ಅಂತ್ಯಭಾಗವು ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಮೊದಲ ವಚನಗಳನ್ನೂ ಹಾಗೂ ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಕೊನೆಯ ವಚನಗಳನ್ನೂ ಸಾಕ್ಷೀಕರಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ನಾಲ್ಕು ಉಲ್ಲೇಖಗಳ ಮೂಲಕ, ಪ್ರವಾದನಾರೇಖೆಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರವಾದನಾರೇಖೆಯನ್ನು ಇಡುವ ದೈವಿಕ ನಿಯಮವನ್ನು ಅನ್ವಯಿಸುವುದರಿಂದ, ಅಂತಿಮ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಸಂದೇಶವು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಿಗೆ ತನ್ನ ಸೃಷ್ಟಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಇರುವ ಸಂಬಂಧಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ ಎಂದು ನಿರ್ಣಯಿಸಬಹುದು. ಇದು ಆತನ ಸೃಜನಾತ್ಮಕ ಶಕ್ತಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ. ಇದು ಆತನ ಸೃಜನಾತ್ಮಕ ಶಕ್ತಿಯು ಆತನ ಸಭೆಗೆ ಹೇಗೆ ಸಂವಹನಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ. ಇದು ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಆದಿಯೊಂದಿಗೆ ಗುರುತಿಸುವ ದೈವತ್ವದ ಗುಣಲಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ. ಇದು ಕೃಪಾಕಾಲದ ಮುಕ್ತಾಯಕ್ಕಿಂತ ತಕ್ಷಣ ಮೊದಲು ಬರುವ ಸಂದೇಶವಾಗಿದ್ದು, ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಇವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಿದಾಗ, ಇದು ದೇವರ ಸೃಜನಾತ್ಮಕ ಶಕ್ತಿಯ ಕುರಿತಾಗಿದೆ! ಮತ್ತು ಆತನ ಸೃಜನಾತ್ಮಕ ಶಕ್ತಿಯ ಮೊದಲ ಉಲ್ಲೇಖವು ಆದಿಕಾಂಡದ ಆರಂಭದಲ್ಲೇ, ಮೊದಲ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮೊದಲ ವಚನದಿಂದ ಎರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮೂರನೇ ವಚನದವರೆಗೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.

ಹಿಂದಿನ ವಚನಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಯ ಸಮಗ್ರ ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ; ದೇವರ ವಾಕ್ಯವು ಸೃಜನಾತ್ಮಕ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವು ಒತ್ತಿಹೇಳುತ್ತವೆ.

ಲೋಕವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಅದೇ ಸೃಜನಶೀಲ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಮಾನವರನ್ನು ಪರಿವರ್ತಿಸಲು ಕ್ರಿಸ್ತನು ಬಳಸುತ್ತಾನೆ.

ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರಕಟನೆಯು ದೇವರ ವಾಕ್ಯವು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಹೇಗೆ ತಲುಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಒತ್ತಿಹೇಳುತ್ತದೆ. ಅದು ತಂದೆಯಿಂದ, ಮಗನಿಗೆ, ಒಬ್ಬ ದೂತನಿಗೆ, ಅದನ್ನು ಲಿಖಿತಗೊಳಿಸಿ ಸಭೆಗಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸುವ ಒಬ್ಬ ಪ್ರವಾದಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಪ್ರಕಟನೆಯ ಪುಸ್ತಕದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿಯೂ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ನಿರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಈ ಸಂವಹನ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು, ಏಣಿಯ ಮೇಲೆ ಮೇಲೇರಿದೂ ಕೆಳಗಿಳಿದೂ ಇರುವ ದೂತులతో ಯಾಕೋಬನ ಏಣಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಚಿತ್ರಿತವಾಗಿದೆ. ಅದು ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ಪವಿತ್ರಸ್ಥಳದೊಳಗೆ ತರುವ ಜೆಕರ್ಯನ ಎರಡು ಬಂಗಾರದ ಕೊಳವೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಚಿತ್ರಿತವಾಗಿದೆ. ದೇವರ ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯನ ನಡುವಿನ ಈ ಸಂವಹನ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ಬೈಬಲ್ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಒಂದು ವಿಷಯವಾಗಿದ್ದು, ಹೊರಡಿಸಲ್ಪಡುವ ಸಂದೇಶವು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದ ಸೃಜನಶೀಲ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಪ್ರಕಟನೆಯ ಮೊದಲ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ ಈ ಸಂವಹನ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ, ಸಭೆಗಳಿಗೆ ಹಸ್ತಾಂತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸಂದೇಶವು ಒಬ್ಬ ಲವೋದಿಕೇಯನನ್ನು ಫಿಲಡೆಲ್ಫಿಯನನಾಗಿ ರೂಪಾಂತರಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ ಎಂಬುದಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ನಾವು ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಾಗಲಿ ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಾಗಲಿ, ಅದರ ಆರಂಭವನ್ನಾಗಲಿ ಅಂತ್ಯವನ್ನಾಗಲಿ ಪರಿಗಣಿಸಿದರೂ, ಅದೇ ಸಂದೇಶವೇ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ದೇವರು ಅಂತಿಮ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಸಂದೇಶವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಕೇಳುವವರು ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಕೈಗೊಂಡರೆ, ಅದರಲ್ಲಿ ದೇವರ ಸೃಜನಾತ್ಮಕ ಶಕ್ತಿ ಅಡಕವಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ಸಾಧಿಸುವ ಸಂದೇಶವು ಆಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೆಗಾದ ದೈವಿಕ ಚೌಕಟ್ಟಿನೊಳಗೆ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ. ಆರಂಭ, ಮಧ್ಯ, ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯ. “ಸತ್ಯ” ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ರಚಿಸಲು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಬರುವ ಮೂರು ಹೀಬ್ರೂ ಅಕ್ಷರಗಳು ನಿತ್ಯವಾದ ಸುವಾರ್ತೆಯಾಗಿವೆ; ಮತ್ತು ಆ ಅಕ್ಷರಗಳು, ಅವುಗಳ ಅರ್ಥಗಳು, ಹಾಗೂ ಅವು ಪರಸ್ಪರ ಸೇರಿಬಂದಾಗ ಉಂಟಾಗುವ ಪದವು ತತ್ತ್ವವನ್ನೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಆಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೆಗಾ ಆಗಿರುವ ಆ ಒಬ್ಬನನ್ನೂ ಸಂಕೇತಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಆತನ ಸೃಜನಾತ್ಮಕ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಒತ್ತಿಹೇಳುತ್ತದೆ. ಸೃಷ್ಟಿಯ ಕಥೆಯ ಕೊನೆಯ ಮೂರು ಪದಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪದವೂ “ಸತ್ಯ” ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ರಚಿಸುವ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿರುವ ಆ ಮೂರು ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೊಂದರಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.

ಸೃಷ್ಟಿಯ ಕಥೆಯ ಅಂತ್ಯದ ಮೂರು ಪದಗಳು, ಒಟ್ಟಾಗಿ “ಸತ್ಯ” ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ಮೂರು ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತವೆ. ವಚನದ ಕೊನೆಯ ಮೂರು ಪದಗಳು ಕ್ರಮವಾಗಿ א (Aleph), מ (Mem), ಮತ್ತು ת (Tav) ಎಂಬ ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತವೆ. ಆ ಮೂರು ಪದಗಳನ್ನು “ದೇವರು,” “ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು,” ಮತ್ತು “ಮಾಡಿದನು” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಮೂರು ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ಇದೇ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ א (Aleph), מ (Mem), ಮತ್ತು ת (Tav) ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುವುದರಿಂದ, ಸೃಷ್ಟಿಯ ವೃತ್ತಾಂತದ ಪೂರ್ಣತೆ ಮತ್ತು ಕ್ರಮಬದ್ಧತೆಯನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಒತ್ತಿಹೇಳುತ್ತದೆ. ಈ ವಿನ್ಯಾಸವನ್ನು ಯೆಹೂದಿ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರು ಹೀಬ್ರೂ ಪಠ್ಯದ ಒಂದು ಗಮನಾರ್ಹ ಭಾಷಾತ್ಮಕ ಲಕ್ಷಣವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಸೃಷ್ಟಿಯ ಕಥೆ “ಆದಿಯಲ್ಲಿ” ಎಂಬ ಪದಗಳಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಅದು ಆಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೇಗಾ, ಆದಿ ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯ, ಮೊದಲನೆಯವನು ಮತ್ತು ಕೊನೆಯವನು ಎಂಬುದನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಮೂರು ಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಆದಿಕಾಂಡದ ಸಾಕ್ಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಿತವಾಗಿರುವ ಸೃಜನಾತ್ಮಕ ಶಕ್ತಿ, ಅದ್ಭುತ ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞನ ಸಹಿಯೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭಗೊಂಡು ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಒಂದು ವಿಷಯದ ಅಂತ್ಯದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುವ ಅದರ ಆರಂಭಿಕ ಸ್ಥಿತಿಯೇ, ಆಗಿದ್ದದ್ದನ್ನು ಬರೆಯುವ ಮೂಲಕ ಏನಾಗಲಿದೆಯೋ ಅದನ್ನೂ ಏಕಕಾಲದಲ್ಲೇ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರವಾದಿ ಯೋಹಾನನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಒತ್ತಿಹೇಳಿದ ಸಂಗತಿಯಾಗಿದೆ.

ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಎಲೀಯನ ಅಂತಿಮ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಸಂದೇಶವು, ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನು ಸಂಕಟದ ಹಾಗೂ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿರುವ ಏಳು ಅಂತಿಮ ವಿಪತ್ತುಗಳ ಸಂದರ್ಭದೊಳಗೆ, ಅದೇ ಪ್ರವಾದಕೀಯ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ.

“ಮೊದಲ ಉಲ್ಲೇಖದ ನಿಯಮ” ಮತ್ತು ಅದು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಸಮಸ್ತವೂ “ವರ್ತಮಾನದ ಸತ್ಯ”ವನ್ನು ಅದರೊಳಗೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕಾದ “ಚೌಕಟ್ಟು”ವಾಗಿದೆ. ಆ ಚೌಕಟ್ಟು “ಮೊದಲ ಉಲ್ಲೇಖದ ನಿಯಮ”ವೇ ಆಗಿದ್ದು, ಅದು ದೇವರ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೂ ಆಗಿದೆ.

ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಆರಂಭವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿಯೂ ಮತ್ತು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಪ್ರಕಟಣೆಯ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿಯೂ, ಮೊದಲನೆಯದು ಕೊನೆಯದನ್ನು ಉದಾಹರಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬ ತತ್ತ್ವದ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ನಾವು ಅವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಾದ ಸಮಾನಾಂತರಗಳನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕವು ರಹಸ್ಯಗಳ ಅದ್ಭುತ ಸಂಖ್ಯಾಕರನು ಎಂಬ ಅರ್ಥವನ್ನುಳ್ಳ ಪಾಲ್ಮೋನಿ ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಬಳಸುವಾಗ, ಯೇಸುವಿನ ಒಂದು ಗುಣಲಕ್ಷಣವನ್ನು ಮುಂದಿರುತ್ತದೆ. ದಾನಿಯೇಲನು ಯೇಸುವನ್ನು ಮಹಾದೂತನಾದ ಮೀಕಾಯೇಲನಾಗಿಯೂ ಪರಿಚಯಿಸುತ್ತಾನೆ. ದಾನಿಯೇಲನಂತೆಯೇ ಅದೇ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಲು ಯೋಹಾನನನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಅವನು ಗಣಿತದ ಅಧಿಪತಿಯನ್ನು, ಅಥವಾ ದೂತರ ನಾಯಕರನ್ನು ಅಲ್ಲ, ಭಾಷೆಯ ಅಧಿಪತಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಯೇಸುವನ್ನು ವರ್ಣಮಾಲೆಯ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿ ನಾವು ಪರಿಗಣಿಸುವಾಗ, ಬೈಬಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಅತ್ಯಂತ ದೀರ್ಘ ಅಧ್ಯಾಯವಾದ ಕೀರ್ತನೆಗಳು 119 ಅನ್ನು ನಾವು ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು.

ಕೀರ್ತನೆಗಳು 119 ಅಕ್ಷರಕ್ರಮದ ಆಕ್ರೋಸ್ಟಿಕ್ ಆಗಿದೆ; ಅಂದರೆ, ಪ್ರತಿ ಎಂಟು ವಚನಗಳ ಸಮೂಹದ ಮೊದಲ ಅಕ್ಷರವು ಒಂದೇ ಅಕ್ಷರದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಬ್ರೂ ಅಕ್ಷರಮಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡು ಅಕ್ಷರಗಳಿರುವುದರಿಂದ, ಅಲ್ಲಿ ಎಂಟು ವಚನಗಳ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡು ವಿಭಾಗಗಳಿವೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಿಭಾಗವು ಅಕ್ಷರಮಾಲೆಯ ಕ್ರಮಾನುಸಾರ ಅದರ ಸಂಬಂಧಿತ ಅಕ್ಷರದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ; ನಂತರ ಆ ಅಕ್ಷರಕ್ಕೆ ನಿಯೋಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಎಂಟು ವಚನಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅದೇ ಅಕ್ಷರದಿಂದಲೇ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿ ಅಕ್ಷರಕ್ಕೂ ಎಂಟು ವಚನಗಳಿರುವುದರಿಂದ, ಹೀಬ್ರೂ ಅಕ್ಷರಮಾಲೆಯ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡು ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಎಂಟು ವಚನಗಳಿಂದ ಗುಣಿಸಿದರೆ ಒಟ್ಟು ನೂರ ಎಪ್ಪತ್ತಾರು ಸಾಲುಗಳಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಕೀರ್ತನೆಯು ಅರಾಜಕತೆಯ ದೇವನಲ್ಲ, ಕ್ರಮದ ದೇವರಾಗಿರುವ ದೇವರಿಗೆ ವಿಧೇಯತೆಯನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಒತ್ತಿಹೇಳುತ್ತದೆ (ಆದಕಾರಣವೇ ಈ ಆಕ್ರೋಸ್ಟಿಕ್ ರಚನೆ).

ಕೀರ್ತನೆ 119ರಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಮುಖ ವಿಷಯವೆಂದರೆ ದೇವರ ವಾಕ್ಯವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿರುವುದು ಎಂಬ ಗಂಭೀರ ಸತ್ಯ. ಈ ಕೀರ್ತನಾದ್ಯಂತ ದೇವರ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಎಂಟು ವಿಭಿನ್ನ ಪದಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ: ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರ, ಸಾಕ್ಷಿಗಳು, ಉಪದೇಶಗಳು, ವಿಧಿಗಳು, ಆಜ್ಞೆಗಳು, ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪುಗಳು, ವಾಕ್ಯ, ಮತ್ತು ನಿಯಮಗಳು. ಬಹುತೇಕ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಚನದಲ್ಲಿಯೂ ದೇವರ ವಾಕ್ಯದ ಉಲ್ಲೇಖ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಕೀರ್ತನೆ 119ವು ಕೇವಲ ಪರಿಶುದ್ಧ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಸ್ವಭಾವವನ್ನೇ ದೃಢಪಡಿಸುವುದಲ್ಲ, ದೇವರ ವಾಕ್ಯವು ದೇವರ ಸ್ವಭಾವವನ್ನೇ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ದೃಢಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಕೀರ್ತನೆ 119ರಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ದೇವರ ಈ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿ:

ಈ ಕೀರ್ತನೆಯು ಎರಡು ಧನ್ಯೋಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ತಮ್ಮ ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ನಿರ್ದೋಷಿಗಳಾಗಿದ್ದು, ದೇವರ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಕಾರ ನಡೆಯುವವರೂ, ಆತನ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ ಪೂರ್ಣ ಹೃದಯದಿಂದ ಆತನನ್ನು ಹುಡುಕುವವರೂ “ಧನ್ಯರು.” ಈ ಮಹಾನ್ ಕೀರ್ತನೆಯಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಇರುವ ಪಾಠಗಳು ಇವೇ. ದೇವರ ವಾಕ್ಯವು ನಮ್ಮನ್ನು ಜ್ಞಾನಿಗಳನ್ನಾಗಿಸಲು, ನೀತಿಯಲ್ಲಿ ತರಬೇತುಗೊಳಿಸಲು, ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸತ್ಕಾರ್ಯಕ್ಕೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಸಜ್ಜುಗೊಳಿಸಲು ಪರ್ಯಾಪ್ತವಾಗಿದೆ (2 ತಿಮೋಥೆಯ 3:15–17).

ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿಯೂ, ಕೀರ್ತನೆಗಳು 119 ಧಾರ್ಮಿಕ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಬಹುತೇಕ ಇನ್ನೂ ಬಗೆಹರಿಯದೆ ಇರುವ ಒಂದು ವಿಷಯದ ಭಾಗವಾಗಿದೆ. ಅದು ಬೈಬಲಿನ ಮಧ್ಯದ ವಚನ ಯಾವುದು ಮತ್ತು ಬೈಬಲಿನ ಮಧ್ಯದ ಅಧ್ಯಾಯ ಯಾವುದು ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ. ನೀವು ಅಂತರ್ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಹುಡುಕಿದರೆ, ನೀವು ಯಾವ ಬೈಬಲ್ ಅನ್ನು ಬಳಸುತ್ತೀರಿ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಕೇಂದ್ರವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುವ ವಿವಿಧ ವಾದಗಳನ್ನು ಕಾಣುವಿರಿ. ಈ ವಾದದಲ್ಲಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನಿಲುವಿನ ಸಮಸ್ಯೆಯೇನೆಂದರೆ, ಬೈಬಲಿನ ಮಧ್ಯಭಾಗದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ—ಅದು ವಚನವಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಅಧ್ಯಾಯವಾಗಿರಲಿ—ಬೈಬಲಿನ ಲೇಖಕರಿಂದಲೇ ನಿರ್ಧರಿಸಲ್ಪಡಬೇಕು; ಬೈಬಲಿನ ಮಾನವ ಅಧ್ಯೇತೃ ಅಥವಾ ವಿಮರ್ಶಕರಿಂದಲ್ಲ.

ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತಲೂ ಒಂದು ಆರಂಭವೂ ಒಂದು ಅಂತ್ಯವೂ ಇದೆ ಎಂದು ಬೈಬಲ್ ಬೋಧಿಸುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕೂ ಒಂದು ಕಾಲವಿದೆ.

ಹುಟ್ಟುವ ಕಾಲವಿದೆ, ಸಾಯುವ ಕಾಲವೂ ಇದೆ; ಆದಾಗ್ಯೂ, ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಆರಂಭ ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಜೀವನವೂ ಇದೆ. ಜನನವು ಸಮಯದೊಳಗಿನ ಕ್ಷಣಿಕ ಘಟನೆಯಾಗಿದೆ; ಮರಣವೂ ಹಾಗೆಯೇ. ಜೀವನವು ಆ ಮಧ್ಯಭಾಗವಾಗಿದ್ದು, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನಾವು ಹುಟ್ಟುವ ಸಮಯಕ್ಕೂ ನಾವು ಸಾಯುವ ಸಮಯಕ್ಕೂ ಹೋಲಿಸಿದರೆ, ಅದರೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಇತಿಹಾಸವು ಬಹಳ ಹೆಚ್ಚಿನದಾಗಿದೆ.

“ಮೊದಲ ಉಲ್ಲೇಖದ ನಿಯಮ”ದಲ್ಲಿನ ಮಧ್ಯಭಾಗವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಮೊದಲ ಮತ್ತು ಕೊನೆಯದಕ್ಕಿಂತ ಬಹಳ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ. ಬೈಬಲ್ಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಒಂದೇ ಒಂದು ವಚನವನ್ನು ಅಥವಾ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಹುಡುಕಿ ಅದನ್ನೇ ಮಧ್ಯಭಾಗವೆಂದು ನಿರ್ಣಯಿಸುವುದು, ಆರಂಭವೂ ಅಂತ್ಯವೂ ಮೂಲತಃ ಕಾಲದ ಬಿಂದುಗಳಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಬೈಬಲ್ಲಿನ ಸಾಕ್ಷ್ಯವನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದಿರುವಂತಾಗುತ್ತದೆ; ಮಧ್ಯಭಾಗವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಒಂದು ಕಾಲಾವಧಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ, ಆರಂಭ, ಅಂತ್ಯ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಭಾಗವು ಪರಸ್ಪರ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ; ಆದರೆ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಅದೇ ಸಮಾನವಾದ ವೇಮಾರ್ಕ್ ಆರಂಭದ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಯೇಸು ಯೋಹಾನ ಬಾಪ್ತಿಸ್ತನನ್ನು ಎಲೀಯನೆಂದು ಗುರುತಿಸಿದನು; ಇವರಿಬ್ಬರೂ ಒಂದೇ ಪ್ರವಾದಿಯ ಘಟನೆಕ್ರಮವನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಎಲೀಯನು ದುಷ್ಟ ಸ್ತ್ರೀಯಾದ ಯೆಜೆಬೆಲಳಿಂದ ಹಿಂಸೆಗೆ ಒಳಗಾದನು; ಅವಳು ಎಲೀಯನನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ ಕೊಲ್ಲಲು ಯತ್ನಿಸಿದಳು, ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಸಾಧಿಸಲಿಲ್ಲ. ಎಲೀಯನ ಪ್ರತೀಕನಾಗಿದ್ದ ಯೋಹಾನನನ್ನೂ ದುಷ್ಟ ಸ್ತ್ರೀಯಾದ ಹೆರೋದ್ಯಳು ಬಂಧಿಸಿ ಕೊಲ್ಲಲು ಯತ್ನಿಸಿದಳು, ಮತ್ತು ಅವಳು ಅದನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದಳು. ಎಲೀಯ ಮತ್ತು ಯೋಹಾನರು ಪರಸ್ಪರ ವಿನಿಮಯವಾಗಿ ಬಳಸಬಹುದಾದ ಪ್ರತೀಕಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಆದರೆ ಅವರಿಗೆ ಕೆಲವು ಪ್ರವಾದಿಕ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಪರಸ್ಪರ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿದ್ದರೂ, ಇನ್ನೂ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಸಮಾಂತರವಾಗಿವೆ. ಎಲೀಯನು ಎಂದಿಗೂ ಸಾಯಲಿಲ್ಲ; ಯೋಹಾನನು ಸತ್ತನು. ಪರಸ್ಪರ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುವ ಪ್ರವಾದಿಕ ಗುರುತುಗಳು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ವಿರೋಧಸ್ವರೂಪಗಳಾಗಿರುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವುದು, ಬೈಬಲಿನ ಮಧ್ಯಭಾಗವು ಕೀರ್ತನೆ 118 ಆಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕಾಣಬಯಸುವವರಿಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡುತ್ತದೆ.

ನಾವು “ಮೊದಲ ಉಲ್ಲೇಖದ ನಿಯಮ” ಎಂಬ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ನಾವು ಇದುವರೆಗೆ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಿದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅನ್ವಯಿಸಿದಾಗ, ಬೈಬಲಿನ ಮಧ್ಯಭಾಗದ ಆರಂಭವು ಕೀರ್ತನೆಗಳು 117 ಎಂಬುದು ಗೋಚರಿಸುತ್ತದೆ; ಅದು ಬೈಬಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಅತ್ಯಂತ ಚಿಕ್ಕ ಅಧ್ಯಾಯವಾಗಿದ್ದು, ಎರಡು ವಚನಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಅದರ ನಂತರ 118ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಬರುತ್ತದೆ; ಅದು ಬೈಬಲಿನ ಮಧ್ಯಭಾಗವೇ ಆಗಿದೆ. 118ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ನಂತರ 119ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಬರುತ್ತದೆ; ಅದು ಬೈಬಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಅತ್ಯಂತ ದೀರ್ಘವಾದ ಅಧ್ಯಾಯವಾಗಿದ್ದು, ಬೈಬಲಿನ ಮಧ್ಯಭಾಗದ ಅಂತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಅದ್ಭುತ ಭಾಷಾಶಿಲ್ಪಿ ಆರಂಭವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಚಿಕ್ಕ ಅಧ್ಯಾಯದಿಂದ ಗುರುತಿಸಿ, ನಂತರ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ದೀರ್ಘವಾದ ಅಧ್ಯಾಯದಿಂದ ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವು ಪರಸ್ಪರ ವಿರೋಧಸ್ವರೂಪದ ಎರಡು ಅಧ್ಯಾಯಗಳಾಗಿವೆ. ಆರಂಭವು ಬೀಜವಾಗಿದ್ದು, ಅಂತ್ಯವು ಸಂಪೂರ್ಣ ಪರಿಪಕ್ವವಾದ ಸಸ್ಯವು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೊಳ್ಳುವ ಸ್ಥಳವಾಗಿದ್ದು, ಮಧ್ಯಭಾಗದೊಳಗೆ ಇರುವ ಎಲ್ಲಾ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಬಂಧಿತವಾಗುತ್ತವೆ. ಕೀರ್ತನೆಗಳು 117 ಅನ್ನು ಗಮನಿಸಿ.

ನಾವು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಿರುವ, ಮೂರು ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ಪದವನ್ನು ಎರಡನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ “ಸತ್ಯ” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಅದು ಬೈಬಲಿನ ಮಧ್ಯಭಾಗದ ಆರಂಭವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ (ಬೈಬಲಿನ ಮಧ್ಯಭಾಗವು ಕೀರ್ತನೆಗಳು 117–119 ಆಗಿದೆ). ಆ ಮಧ್ಯಭಾಗದ ಅಂತ್ಯವು ಕೀರ್ತನೆ 119 ಆಗಿದೆ. ಕೀರ್ತನೆ 118 ಮಧ್ಯಭಾಗದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿದೆ. ಕೀರ್ತನೆ 118 ಬೈಬಲಿನ ಅತಿ ಚಿಕ್ಕ ಅಧ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ಅತಿ ದೀರ್ಘ ಅಧ್ಯಾಯಗಳ ನಡುವೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿದೆ; ಮತ್ತು ಆರಂಭವಾಗಿರುವ ಆ ಅತಿ ಚಿಕ್ಕ ಅಧ್ಯಾಯವು “ಸತ್ಯ” ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಮುಂದಿರಿಸುತ್ತದೆ; ಅದು ನಿತ್ಯವಾದ ಸುವಾರ್ತೆಯ ಮೂರು ಹಂತಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಮೂರು ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿದ್ದು, ಸತ್ಯವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವ ಚೌಕಟ್ಟಾಗಿವೆ. ಆ ಚೌಕಟ್ಟು, ಅಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೇಗಾ ಆಗಿರುವ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ತತ್ತ್ವವಾಗಿದೆ.

ಮಧ್ಯಭಾಗದ ಅಂತ್ಯ, ಅಂದರೆ 119ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು, ಅದ್ಭುತ ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞನನ್ನು ಒತ್ತಿ ಹೇಳುವಂತೆ ಬೈಬಲಿನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಅಕ್ಷರಮಾಲಾ ಆಧಾರಿತ ಅಕ್ರೋಸ್ಟಿಕ್ ಆಗಿದೆ. 119ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಅದೇ ಪದವನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಬಾರಿ “ಸತ್ಯ” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಈ ವಚನಗಳಲ್ಲಿರುವ ಸತ್ಯವು, ಆರಂಭದಿಂದ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಬೈಬಲ್ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಒಂದು ನಿಯಮವಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಆ ವಚನಗಳಲ್ಲಿರುವ ಸತ್ಯವೆಂದರೆ, ಅಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೇಗಾ ಅವರು ಆರಂಭಕ್ಕೂ ಅಂತ್ಯಕ್ಕೂ ಮಾಡಿದಂತೆಯೇ, ಬೈಬಲಿನ ಮಧ್ಯಭಾಗದ ಮೇಲೆಯೂ ತಮ್ಮ ಸಹಿಯನ್ನು ಇಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಮೊದಲನೆಯವರೂ ಕೊನೆಯವರೂ ಆಗಿರುವವರ ಆ ಸಹಿಯೇ, ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಅಂತಿಮ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸುವ “ಚೌಕಟ್ಟು” ಆಗಿದೆ. ಮಧ್ಯಭಾಗದ ಕೊನೆಯ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ “ಸತ್ಯ” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲಾದ ಪದವನ್ನು ಬಳಸುವ ನಾಲ್ಕು ವಚನಗಳಿವೆ; ಆದಾಗ್ಯೂ, ನಾಲ್ಕನೆಯ ಉಲ್ಲೇಖವು ಸರಳವಾಗಿ “ಸತ್ಯವಾದ” ಎಂದು ಮಾತ್ರ ಅನುವಾದಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆ ನಾಲ್ಕು ವಚನಗಳಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯ ಅಂತಿಮ ವಚನವು, “ಆರಂಭದಿಂದಲೇ,” ಆ ವಾಕ್ಯವು “ಸತ್ಯ” ಆಗಿದೆ ಎಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ.

ಆದಿಯಲ್ಲಿ, ಆದಿಕಾಂಡದ ಒಂದು ಮತ್ತು ಎರಡು ಅಧ್ಯಾಯಗಳ ಸೃಷ್ಟಿವಿವರಣೆಯಲ್ಲಿ, “ಸತ್ಯ” ಎಂಬ ಪದವು ನೇರವಾಗಿ ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಸೃಷ್ಟಿವಿವರಣೆಯ ಅಂತಿಮ ಮೂರು ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಅದು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪದವೂ ಕ್ರಮವಾಗಿ “ಸತ್ಯ” ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ರಚಿಸುವ ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದಿಯಲ್ಲಿ ವಾಕ್ಯವಿತ್ತು, ಆತನ ಮೂಲಕವೇ ಸಕಲವೂ ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು; ಮತ್ತು ಆದಿಕಾಂಡದಲ್ಲಿನ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಸಾಕ್ಷ್ಯವು “ಆದಿಯಲ್ಲಿ” ಎಂಬ ಪದಗಳಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ, ಯೆಶಾಯನಲ್ಲಿ ಆತನೇ ಒಬ್ಬನೇ ದೇವರು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಪ್ರಮಾಣವೆಂದು ನಿರ್ವಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಒಂದು ಗುಣಲಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಮೂರು ಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಬೈಬಲಿನ ಮಧ್ಯಭಾಗವು (ಕೀರ್ತನೆಗಳು 117–119) 117ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ “ಸತ್ಯ” ಎಂಬ ಪದದ ಬಳಕೆಯ ಮೂಲಕ ಆರಂಭವು ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸುವುದರಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಪದವು ನಿತ್ಯಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನೂ ಮೂರು ದೂತರ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಮೂರು ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ರೂಪಿತವಾಗಿದ್ದು, ಸೃಷ್ಟಿಯ ಕಥೆಯ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಬೈಬಲಿನ ಮಧ್ಯಭಾಗದ ಅಂತ್ಯವು ಆ ಅದ್ಭುತ ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞನು ನೀಡಿದ ವರ್ಣಮಾಲೆಯ ಒಂದು ನಿರೂಪಣೆಯಾಗಿದ್ದು, ಈಗ ಆತನ ಸ್ವಭಾವದ ಕುರಿತು ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತಿರುವುದು “ಪ್ರಕಟನೆ” ಎಂಬ ಪದದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಅರಿವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಉದ್ದೇಶಿತವಾಗಿದೆ; ಯಾಕಂದರೆ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರಕಟನೆಯು, ಇದುವರೆಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡದಿದ್ದರೂ, ಅಥವಾ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರದಿದ್ದರೂ, ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸ್ವಭಾವದ ಒಂದು ಅಂಶವನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸಲು ರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸಂದೇಶವಾಗಿದೆ. ಈ ಪ್ರಕಟನೆಯು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಇತಿಹಾಸದ ರೇಖೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಮ್ಮತವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಯಾಕಂದರೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಇತಿಹಾಸವು ದೇವರು ತನ್ನನ್ನು ಹೆಸರುಗಳ ಮೂಲಕ ಪ್ರಕಟಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮಾಡಿದ ಪ್ರಯತ್ನದ ಸಾಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ, ಆತನ-ಇತಿಹಾಸವು ಅನಾವರಣಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ.

ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿಯೂ ಈ ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕಾದ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ವಿಷಯಗಳಿವೆ; ಆದರೆ ನಾವು ಇಲ್ಲಿ ವಿರಮಿಸುತ್ತೇವೆ.