313ರಲ್ಲಿ ಮಿಲಾನ್ ರಾಜಾಜ್ಞೆ ಹೊರಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಪೆರ್ಗಮೋಸ್ ಸಭೆಯು ಆರಂಭವಾಯಿತು; ಅದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ದಾನಿಯೇಲ ಗ್ರಂಥದ ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ನಾಲ್ಕನೆಯ ಸಂಧಿ ವಿವಾಹವು ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟಿಯಾ ಮತ್ತು ಲಿಸಿನಿಯಸ್ ನಡುವೆ ನೆರವೇರಿತು. ಪಶ್ಚಿಮದ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯಾದ ಮಹಾ ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟೈನ್, ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟಿಯಾಳನ್ನು ಪೂರ್ವದ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯಾದ ಲಿಸಿನಿಯಸ್ಗೆ ಸಂಧಿಯ ವಧುವಾಗಿ ಕೊಟ್ಟನು. ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟಿಯಾ ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟೈನ್ನ ಅರ್ಧಸಹೋದರಿಯಾಗಿದ್ದಳು; ರಾಜಾಜ್ಞೆಯನ್ನು ಹೊರಡಿಸುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯೇ ಅವಳ ವಿವಾಹವು ನೆರವೇರಿತು. ಆ ವಿವಾಹಸಂಧಿಯು ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ; ತದನಂತರ ಅಂತರ್ಯುದ್ಧವು ಪುನರಾರಂಭವಾಯಿತು. ಅಂತರ್ಯುದ್ಧದುದ್ದಕ್ಕೂ ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟಿಯಾ ಲಿಸಿನಿಯಸ್ನ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದಳು; 324ರಲ್ಲಿ ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟೈನ್ ಲಿಸಿನಿಯಸ್ನನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದ ಬಳಿಕ, ಲಿಸಿನಿಯಸ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಉಳಿಸುವಂತೆ ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟೈನ್ನನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಂಡಳು. ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟೈನ್ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಲಿಸಿನಿಯಸ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಉಳಿಸಿದನಾದರೂ, ನಂತರ ಅವನ ಮರಣದಂಡನೆಯನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸುವಂತೆ ಆದೇಶಿಸಿದನು. ಆ ಬಳಿಕ ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟಿಯಾ ತಾನೇ ಸುಮಾರು 330ರವರೆಗೆ ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟೈನ್ನ ಆಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದಳು.
313ರ ಫೆಬ್ರವರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ದಾನಿಯೇಲ ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ನಾಲ್ಕನೆಯ ಒಪ್ಪಂದ ವಿವಾಹವು ಪೆರ್ಗಮವು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಸಾಂಕೇತಿಕ ಕಾಲಾವಧಿಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿತು; ಪೆರ್ಗಮದ ಸಭೆಯು 538ರಲ್ಲಿ ಪೋಪ್ಶಾಹಿ ಅಧಿಕಾರವು ಸಿಂಹಾಸನಾರೂಢವಾದಾಗ ಆರಂಭಗೊಂಡ ಥುವತೈರದ ಸಭೆಯವರೆಗೂ ಮುಂದುವರಿಯಿತು. 538ನೆಯ ವರ್ಷವು ಪೆರ್ಗಮದ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸಿತು; ಪೋಪ್ಶಾಹಿ ಸಭೆಯು ರೋಮಿನ ಲೌಕಿಕ ಅಧಿಕಾರಶಕ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಒಪ್ಪಂದ ವಿವಾಹದ ಮೂಲಕ ಸಿಂಹಾಸನದ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡಾಗ, ಅದು ದಾನಿಯೇಲ ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಐದನೆಯ ಒಪ್ಪಂದ ವಿವಾಹವನ್ನೂ ಸೂಚಿಸಿತು. ಪೆರ್ಗಮವು 313ರಲ್ಲಿ ಆಲ್ಫಾ ವಿವಾಹ ಒಪ್ಪಂದದೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭಗೊಂಡು, 538ರಲ್ಲಿ ಓಮೇಗಾ ಒಪ್ಪಂದ ವಿವಾಹದೊಂದಿಗೆ ಕೊನೆಗೊಂಡಿತು. 1798ರಲ್ಲಿ ನೆಪೋಲಿಯನ್ ಪೋಪನನ್ನು ಸೆರೆಯಾಳಾಗಿ ಕರೆದೊಯ್ದಾಗ, ಯೂರೋಪಿನ ರಾಜರು ತಮ್ಮ ಪೋಪ್ಶಾಹಿ ವಧುವಿಗೆ ವಿವಾಹವಿಚ್ಛೇದನ ನೀಡಿದರು.
ಪೋಪ್ಪ್ರಭುತ್ವದ ವಧುವಿನ ಸೆರೆ ಮತ್ತು ವಿವಾಹವಿಚ್ಛೇದನಕ್ಕೆ ದಾನಿಯೇಲ ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿನ ಮೊಟ್ಟಮೊದಲ ಸಂಧಿ ವಿವಾಹವೇ ಪೂರ್ವಸೂಚಕ ಪ್ರತಿರೂಪವಾಗಿತ್ತು; ಈ ವಿವಾಹವು ಟಾಲೆಮಿ ವಂಶದ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ಸೆಲ್ಯೂಸಿಡ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ನಡುವೆ ನೆರವೇರಿತ್ತು. ಆರನೆಯದರಿಂದ ಎಂಟನೆಯವರೆಗಿನ ವಚನಗಳ ನೆರವೇರಿಕೆಯಾಗಿ, ಕ್ರಿ.ಪೂ. 252ರಲ್ಲಿ, ಎರಡನೆಯ ಟಾಲೆಮಿ ಫಿಲಡೆಲ್ಫಸ್ (ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜ) ಎರಡನೆಯ ಸಿರಿಯನ್ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ತನ್ನ ಮಗಳು ಬೆರಿನೀಸಳನ್ನು ಎರಡನೆಯ ಅಂತಿಯೋಕಸ್ ಥಿಯೋಸ್ಗೆ (ಉತ್ತರದ ರಾಜ) ಮದುವೆ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟನು. ಒಪ್ಪಂದದ ಪ್ರಕಾರ ಅಂತಿಯೋಕಸ್ ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಲಾವೊಡಿಸ್ಳನ್ನೂ ಅವಳ ಪುತ್ರರನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಕ್ರಿ.ಪೂ. 246ರಲ್ಲಿ ಎರಡನೆಯ ಟಾಲೆಮಿ ಮರಣಹೊಂದಿದ ಬಳಿಕ, ಅಂತಿಯೋಕಸ್ ಲಾವೊಡಿಸ್ಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಬೆರಿನೀಸಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದನು. ಅನಂತರ ಲಾವೊಡಿಸ್ ಅಂತಿಯೋಕಸ್ಗೆ ವಿಷ ಕೊಡಿಸಿದಳು ಮತ್ತು ಬೆರಿನೀಸಳನ್ನೂ ಅವಳ ಶಿಶುಪುತ್ರನನ್ನೂ ಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಸಲು ಏರ್ಪಾಡು ಮಾಡಿದಳು. ಹೀಗೆ, ವಚನದಲ್ಲಿ ದಾಖಲಿಸಿರುವಂತೆ, ಬೆರಿನೀಸಳು “ಬಲವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ” ಮತ್ತು “ಒಪ್ಪಿಸಿಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟಳು.”
ಬೆರೆನಿಕೆಯ ಸಹೋದರನಾದ ಟಾಲೆಮಿ III ಯೂಯರ್ಗೆಟೀಸ್ (“ಅವಳ ಬೇರುಗಳಿಂದ ಬಂದ ಒಂದು ಕೊಂಬೆ”) ಈಜಿಪ್ಟಿನ ಅರಸನಾದನು; ತನ್ನ ಸಹೋದರಿಯ ಪರವಾಗಿ ಪ್ರತೀಕಾರ ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸೆಲ್ಯೂಸಿಡ್ ರಾಜ್ಯದ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರಮಣ ನಡೆಸಿ, ಕ್ರಿ.ಪೂ. 246ರಿಂದ 241ರವರೆಗೆ ನಡೆದ ಮೂರನೆಯ ಸಿರಿಯನ್ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದನು. ಟಾಲೆಮಿ ಪ್ರಮುಖ ನಗರಗಳನ್ನು (ಸೆಲ್ಯೂಸಿಯಾ ಮತ್ತು ಅಂತಿಯೋಕ್ಯ ಸೇರಿದಂತೆ) ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಸೆಲ್ಯೂಸಿಡ್ ಭೂಪ್ರದೇಶದ ಒಳಭಾಗದವರೆಗೂ ಮುನ್ನಡೆದು, ಅಪಾರ ಕೊಳ್ಳೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ದನು; ಕ್ಯಾಂಬೈಸೀಸ್ ಈ ಹಿಂದೆ ಈಜಿಪ್ಟಿನಿಂದ ಕೊಂಡೊಯ್ದಿದ್ದ ಅನೇಕ ವಿಗ್ರಹಗಳು ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ಪಾತ್ರೆಗಳೂ ಅದರಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದವು. ಅವನು ಆ ಕೊಳ್ಳೆಯೊಂದಿಗೆ ಈಜಿಪ್ಟಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿ, ಅವರ ದೇವರುಗಳನ್ನೂ ಅಮೂಲ್ಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನೂ ಸೆರೆಯಾಗಿ ಈಜಿಪ್ಟಿಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲಾಗುವುದು ಎಂಬ ಭವಿಷ್ಯನುಡಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು.
ದಾನಿಯೇಲ ಗ್ರಂಥದ ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿನ ಮೊದಲ ಸಂಧಿ ವಿವಾಹವು ಪೋಪ್ ಪ್ರಭುತ್ವದ ರೋಮ್ ಮತ್ತು ಯೂರೋಪಿನ ರಾಜರ ನಡುವೆ 538ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಸಂಧಿ ವಿವಾಹದ ಪೂರ್ವಪ್ರತಿರೂಪವಾಗಿತ್ತು. ಆರನೆಯ ವಚನದಿಂದ ಎಂಟನೆಯ ವಚನದವರೆಗೆ, ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನು ಸಂಧಿಯೊಂದನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ವಧುವೊಬ್ಬಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ; ಆ ಸಂಧಿಯು ಅನಂತರ ಭಂಗಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಆ ಸಂಧಿಯ ಭಂಗದ ಬಳಿಕ ಉತ್ತರದ ರಾಜ್ಯದ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರಮಣ ನಡೆಯುತ್ತದೆ, ಅದರ ಭೂಪ್ರದೇಶವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅದರ ನಿಧಿಸಂಪತ್ತನ್ನು ಅಲ್ಲಿಂದ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಅನುರೂಪವಾದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ, ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಿದ್ದ ನೆಪೋಲಿಯನ್ 1797ರಲ್ಲಿ ಪೋಪ್ರ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ರಾಜ್ಯಗಳ ಮೇಲೆ ಟೊಲೆಂಟಿನೊ ಸಂಧಿಯನ್ನು ಹೇರಿದನು. ಮರುವರ್ಷ, ಜನರಲ್ ಬೆರ್ತಿಯರ್ನ ಅಧೀನದಲ್ಲಿದ್ದ ಫ್ರೆಂಚ್ ಪಡೆಗಳು ರೋಮ್ಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಉತ್ತರದ ರಾಜನನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಪೋಪ್ ಪಯಸ್ VI ಅವರನ್ನು ಸೆರೆಹಿಡಿದವು. ಫ್ರೆಂಚರು ಸಹ ರೋಮ್ನಿಂದ ನಿಧಿಸಂಪತ್ತನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ಫ್ರಾನ್ಸ್ಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದರು; ಇದು ಟಾಲೆಮಿಯು ಉತ್ತರದ ರಾಜ್ಯದಿಂದ ನಿಧಿಸಂಪತ್ತನ್ನು ಈಜಿಪ್ಟಿಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದದ್ದಕ್ಕೆ ಅನುರೂಪವಾಗಿತ್ತು.
313ರಲ್ಲಿ ಮಿಲಾನ್ನಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ವಿವಾಹ ಒಪ್ಪಂದವು ಅಂತರ್ಯುದ್ಧವೊಂದನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸಿತು; ಅದೇ ರೀತಿ, ಟಾಲೆಮಿ II ಫಿಲಡೆಲ್ಫಸ್ ಮತ್ತು ಆಂಟಿಯೋಕಸ್ II ಥಿಯೋಸ್ ಅವರ ಉತ್ತರ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಗಳ ನಡುವಿನ ವಿವಾಹ ಒಪ್ಪಂದವು ಎರಡನೆಯ ಸಿರಿಯನ್ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸಿತು. 324ರಲ್ಲಿ ಪಶ್ಚಿಮ ಮತ್ತು ಪೂರ್ವ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಗಳ ನಡುವಿನ ವಿಚ್ಛೇದನಕ್ಕೆ, ಕ್ರಿ.ಪೂ. 246ರಲ್ಲಿ ಆಂಟಿಯೋಕಸ್ ಒಪ್ಪಂದದನ್ವಯ ವಿವಾಹವಾಗಿದ್ದ ತನ್ನ ಈಜಿಪ್ಟಿನ ವಧುವಿಗೆ ವಿಚ್ಛೇದನ ನೀಡಿದ ಘಟನೆ ಪೂರ್ವರೂಪವಾಗಿತ್ತು. ಈ ಎರಡೂ ವಿಚ್ಛೇದನಗಳು 1798ರ ವಿಚ್ಛೇದನಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ.
ಪೆರ್ಗಮೋಸ್ 313ರಿಂದ 538ರವರೆಗಿನ 225 ವರ್ಷಗಳ ಅವಧಿಯನ್ನು ಒಳಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಇದು ವಿಗ್ರಹಾರಾಧಕ ರೋಮ್ನ ಎರಡನೆಯ ಸಂಧಿ ವಿವಾಹದೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭವಾಗಿ, ಪೋಪ್ಪ್ರಭುತ್ವದ ರೋಮ್ನ ಮೊದಲನೆಯ ಸಂಧಿ ವಿವಾಹದೊಂದಿಗೆ ಕೊನೆಗೊಂಡಿತು. ಏಳು ಕ್ಲಿಯೋಪಾತ್ರರ ಸರಣಿಯು ಸೆಲ್ಯೂಸಿಡ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಎರಡು ಸಂಧಿ ವಿವಾಹಗಳನ್ನು ವಿಗ್ರಹಾರಾಧಕ ರೋಮ್ನ ಎರಡು ಸಂಧಿ ವಿವಾಹಗಳೊಂದಿಗೆ ಜೋಡಿಸುವಂತೆಯೇ, ಪೆರ್ಗಮೋಸ್ನ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸವು ವಿಗ್ರಹಾರಾಧಕ ರೋಮ್ನ ಎರಡು ಸಂಧಿ ವಿವಾಹಗಳನ್ನು ಪೋಪ್ಪ್ರಭುತ್ವದ ರೋಮ್ನ ಎರಡು ಸಂಧಿ ವಿವಾಹಗಳೊಂದಿಗೆ ಜೋಡಿಸುತ್ತದೆ. ಸೆಲ್ಯೂಸಿಡ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿನ ಎರಡು ವಿವಾಹಗಳು ಕ್ಲಿಯೋಪಾತ್ರಳ ಮೂಲಕ ವಿಗ್ರಹಾರಾಧಕ ರೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಎರಡು ವಿವಾಹಗಳೊಂದಿಗೆ ಜೋಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು; ಆ ವಿವಾಹಗಳು ತರುವಾಯ ಪೆರ್ಗಮೋಸ್ನ ಸಾಂಕೇತಿಕ ಸಭೆಯ ಮೂಲಕ ಪೋಪ್ಪ್ರಭುತ್ವದ ರೋಮ್ನ ಎರಡು ವಿವಾಹಗಳೊಂದಿಗೆ ಜೋಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು.
ಕ್ರಿ.ಪೂ. 252ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಸೆಲ್ಯೂಸಿಡ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಆಲ್ಫಾ ವಿವಾಹವು, ಮಹಾನ್ ಆಂಟಿಯೋಕಸ್ನ ಪುತ್ರಿ ಕ್ಲಿಯೋಪಾತ್ರಾ ಸೈರಾ ಕ್ರಿ.ಪೂ. 193ರಲ್ಲಿ ರಾಫಿಯಾದಲ್ಲಿ ಐದನೇ ಟಾಲೆಮಿಯೊಂದಿಗೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಒಮೇಗಾ ವಿವಾಹದ ಪೂರ್ವಸೂಚಕ ಪ್ರತಿರೂಪವಾಗಿತ್ತು. ಆ ವಿವಾಹವು ಐದನೇ ಸಿರಿಯನ್ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸಿತು. ವಿಗ್ರಹಾರಾಧಕ ರೋಮ್ನ ಆಲ್ಫಾ ಸಂಧಿ ವಿವಾಹವು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 40ರಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಕ್ ಆಂಟನಿ ಮತ್ತು ಆಕ್ಟೇವಿಯಾ ನಡುವೆ ನೆರವೇರಿತು. ಆಕ್ಟೇವಿಯಾ, ಅನಂತರ ಆಗಸ್ಟಸ್ ಸೀಸರ್ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ಆಕ್ಟೇವಿಯನ್ನ ಸಹೋದರಿಯಾಗಿದ್ದಳು. ಕ್ರಿ.ಪೂ. 40ರ ಈ ವಿವಾಹವು ಬ್ರುಂಡಿಸಿಯಮ್ ಸಂಧಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿತ್ತು. ಕ್ಲಿಯೋಪಾತ್ರಾಳಿಗಾಗಿ ಆಂಟನಿ ಕ್ರಿ.ಪೂ. 32ರಲ್ಲಿ ಆಕ್ಟೇವಿಯಾಗೆ ವಿವಾಹವಿಚ್ಛೇದನ ನೀಡಿದನು; ಹೀಗೆ ಕ್ರಿ.ಪೂ. 40ರ ಸಂಧಿಯೊಂದಿಗೆ ಕೊನೆಗೊಂಡಿದ್ದ ಅಂತರ್ಯುದ್ಧವನ್ನು ಮರುಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಮಾರ್ಕ್ ಆಂಟನಿ ಪೂರ್ವದ ವಿರೋಧಿಯಾಗಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಆಕ್ಟೇವಿಯನ್ ಪಶ್ಚಿಮದ ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿಯಾಗಿದ್ದನು. ಈಜಿಪ್ಟಿನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಕ್ಲಿಯೋಪಾತ್ರಾ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಏಳು ಮಂದಿ ಇದ್ದರು. ಅವರಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯವಳು ಸೆಲ್ಯೂಸಿಡ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಒಮೇಗಾ ವಿವಾಹ ಸಂಧಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿದಳು; ಏಳನೆಯ ಹಾಗೂ ಕೊನೆಯ ಕ್ಲಿಯೋಪಾತ್ರಾ ವಿಗ್ರಹಾರಾಧಕ ರೋಮ್ನ ಆಲ್ಫಾ ಸಂಧಿ ವಿವಾಹದ ವಿಚ್ಛೇದನವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿದಳು.
ಕ್ರಿಸ್ತನು ಯಾವಾಗಲೂ ಆರಂಭದ ಮೂಲಕ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ದೃಷ್ಟಾಂತವಾಗಿ ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಕ್ರಿ.ಪೂ. 252ರ ಸೆಲ್ಯೂಸಿಡರ ಆಲ್ಫಾ ವಿವಾಹವು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 193ರ ಸೆಲ್ಯೂಸಿಡರ ಓಮೆಗಾ ವಿವಾಹದೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಸೆಲ್ಯೂಸಿಡರ ಇತಿಹಾಸದ ಆಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೆಗಾ ಎರಡೂ ವಿಗ್ರಹಾರಾಧಕ ರೋಮ್ ಮತ್ತು ಪೋಪ್ಪ್ರಭುತ್ವದ ರೋಮ್ ಇವೆರಡರ ಆಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೆಗಾ ವಿವಾಹಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ. 313ರ ವಿಗ್ರಹಾರಾಧಕ ರೋಮ್ನ ಓಮೆಗಾ ವಿವಾಹವು ಪೆರ್ಗಮೋಸ್ನ ಆಲ್ಫಾ ಒಪ್ಪಂದರೂಪದ ವಿವಾಹವೂ ಆಗಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಅದು ಪೆರ್ಗಮೋಸ್ನ ಓಮೆಗಾ ಒಪ್ಪಂದರೂಪದ ವಿವಾಹದ ಮುನ್ಸೂಚಕ ಪ್ರತಿರೂಪವಾಗಿತ್ತು; ಆ ಓಮೆಗಾ ವಿವಾಹವು 538ರ ಪೋಪ್ಪ್ರಭುತ್ವದ ರೋಮ್ನ ಆಲ್ಫಾ ವಿವಾಹ ಒಪ್ಪಂದವೂ ಆಗಿತ್ತು. ಇದರಿಂದಾಗಿ ವಿಗ್ರಹಾರಾಧಕ ರೋಮ್ನ ಆಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೆಗಾ ಒಪ್ಪಂದರೂಪದ ವಿವಾಹಗಳೆರಡೂ 538ರ ಪೋಪ್ಪ್ರಭುತ್ವದ ರೋಮ್ನ ಆಲ್ಫಾ ವಿವಾಹದೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ಪೋಪ್ಪ್ರಭುತ್ವದ ರೋಮ್ನ ಓಮೆಗಾ ವಿವಾಹವು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬರಲಿರುವ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ. 538ರ ಆಲ್ಫಾ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನ ಓಮೆಗಾದ ಮುನ್ಸೂಚಕ ಪ್ರತಿರೂಪವಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 40ರ ಬ್ರುಂಡಿಸಿಯಮ್ ಒಪ್ಪಂದವೂ 313ರ ಮಿಲಾನ್ ರಾಜಾಜ್ಞೆಯ ಒಪ್ಪಂದರೂಪದ ವಿವಾಹವೂ 538ರ ಆಲ್ಫಾದ ಮುನ್ಸೂಚಕ ಪ್ರತಿರೂಪಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಕ್ರಿ.ಪೂ. 252ರ ಸೆಲ್ಯೂಸಿಡ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಆಲ್ಫಾ ವಿವಾಹವು 538ರ ಪೋಪ್ಪ್ರಭುತ್ವದ ರೋಮ್ನ ಒಪ್ಪಂದರೂಪದ ವಿವಾಹದೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಸೆಲ್ಯೂಸಿಡ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಆಲ್ಫಾ ವಿವಾಹವಾಗಿ ಅದು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 193ರಲ್ಲಿ ರಾಫಿಯಾದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಓಮೆಗಾ ವಿವಾಹದೊಂದಿಗೂ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ.
ಕ್ರಿ.ಪೂ. 252 ಮತ್ತು 193ರಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣದ ನಡುವೆ ನಡೆದ ಸಂಧಿ ವಿವಾಹಗಳು 538ರ ಸಂಧಿ ವಿವಾಹಕ್ಕೆ ಅನುರೂಪವಾಗಿವೆ; ಅದು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 40ರಲ್ಲಿ ಮತ್ತು 313ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ವಿಗ್ರಹಾರಾಧಕ ರೋಮ್ನ ಸಂಧಿ ವಿವಾಹಗಳಿಗೆ ಅನುರೂಪವಾಗಿದೆ. ದಾನಿಯೇಲ ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ನಿರೂಪಿತವಾಗಿರುವ ಐದೂ ಸಂಧಿ ವಿವಾಹಗಳು, ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬರಲಿರುವ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಆರನೆಯ ಹಾಗೂ ಅಂತಿಮ ಸಂಧಿ ವಿವಾಹದಲ್ಲಿ ಪರಿಪೂರ್ಣ ನೆರವೇರಿಕೆಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತವೆ. ಮೊದಲ ಎರಡು ವಿವಾಹಗಳು ಉತ್ತರದ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣದ ಎದುರಾಳಿಗಳ ನಡುವಿನ ಯುದ್ಧಗಳಾಗಿವೆ; ಮೂರನೆಯ ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕನೆಯ ವಿವಾಹಗಳು ಪೂರ್ವ ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮದ ನಡುವಿನ ಅಂತರ್ಯುದ್ಧವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ. ಐದನೆಯ ಮತ್ತು ಆರನೆಯ ವಿವಾಹಗಳು ಪೂರ್ವ ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮದ ನಡುವೆ; ಆರ್ಥೊಡಾಕ್ಸ್ ಮತ್ತು ರೋಮನ್ ಕ್ಯಾಥೊಲಿಕ್ ಮತಗಳ ನಡುವೆ; ಅಥವಾ ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ಚರ್ಚಿನ ನಡುವೆ ನಡೆಯುವ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ. ಆರ್ಥೊಡಾಕ್ಸ್ ಮತ ಮತ್ತು ರೋಮನ್ ಕ್ಯಾಥೊಲಿಕ್ ಮತಗಳ ನಡುವಿನ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೆಂದರೆ, ಆರ್ಥೊಡಾಕ್ಸ್ ಮತಾನುಯಾಯಿಗಳು “ಸೀಸರೋಪಾಪಿಸಂ” ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವುದನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದಾಗಿದೆ.
ಸೀಸರೋಪಾಪವಾದ
ಸೀಸರೋಪಾಪಿಸಂ ಎಂದರೆ ಸಭೆ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯಗಳ ಸಂಯೋಜನೆಯಾಗಿದ್ದು, ಅವೆರಡರ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧದ ಮೇಲೆ ರಾಜ್ಯವೇ ನಿಯಂತ್ರಣ ಹೊಂದಿರುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಾಗಿದೆ. ರೋಮನ್ ಕ್ಯಾಥೊಲಿಕ್ ಮತವು ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ರೋಮನ್ ಕ್ಯಾಥೊಲಿಕ್ ಸಭೆಯನ್ನು ಸಭೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿಯೂ ಮತಭ್ರಷ್ಟರನ್ನು ತಿದ್ದುವ ಸಂಸ್ಥೆಯಾಗಿಯೂ ಗುರುತಿಸಿದ ಜಸ್ಟಿನಿಯನ್ನ 533ರ ರಾಜಾಜ್ಞೆಗೆ ಬದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಕೊನೆಯ ಎರಡು ಸಂಧಿ ವಿವಾಹಗಳಲ್ಲಿನ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಂಘರ್ಷವು, ನಾಗರಿಕ ಆಡಳಿತಾಧಿಕಾರವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಪುರುಷನು ಸಭೆಯ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಸ್ತ್ರೀಯ ಮೇಲೆ ಆಳ್ವಿಕೆ ನಡೆಸುತ್ತಾನೆಯೇ ಎಂಬ ವಿಷಯವನ್ನು ಕುರಿತಾಗಿತ್ತು. ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಯುದ್ಧವು ಸಭೆಯೊಳಗಿನ ಆರಾಧನೆಯ ಕೆಲವು ಅಂಶಗಳಲ್ಲಿನ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನೂ “ಫಿಲಿಯೋಕ್ವೆ” ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲಾದ ಬೋಧನೆಯನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು.
ಫಿಲಿಯೋಕ್ವೆ
ಫಿಲಿಯೋಕ್ವೆ ಎಂದರೆ “ಮತ್ತು ಪುತ್ರನು” ಎಂದರ್ಥ. “ಫಿಲಿಯೋಕ್ವೆ” ಎಂಬ ಪದದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು, “ನಿಕೇಯಾ ವಿಶ್ವಾಸಪ್ರಮಾಣ” ಮೊತ್ತಮೊದಲಿಗೆ ಅಂಗೀಕರಿಸಲಾದ ನಿಕೇಯಾ ನಗರವನ್ನು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಪರಿಗಣಿಸುವುದು ಅಗತ್ಯ. ನಿಕೇಯಾ ನಗರವು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಇಸ್ಲಾಮಿನ ಇತಿಹಾಸರೇಖೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ನಿಕೇಯಾದ ಎರಡನೆಯ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಯುದ್ಧವು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುವುದು ಅಲ್ಲಿಯೇ. ಅಲ್ಲದೆ, ಅದು ಪೂರ್ವ ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮ ಕ್ಯಾಥೊಲಿಕ ಧರ್ಮದ ಆತ್ಮಿಕ ಸಮರದೊಂದಿಗೂ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿದೆ. ಒಂದು ಸಂಕೇತವಾಗಿ, ಪೋಪ್ ಲಿಯೋ ಅವರೂ ನಿಕೇಯಾ ನಗರದೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ನಿಕೇಯಾ ವಿಶ್ವಾಸಪ್ರಮಾಣದ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಸಾಕ್ಷ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ.
ದಾನಿಯೇಲ ಗ್ರಂಥದ ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಆರು ಸಂಧಿ-ವಿವಾಹಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ನಾಲ್ಕು ಉತ್ತರ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣಗಳ ನಡುವೆ ಅಥವಾ ಪೂರ್ವ ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮಗಳ ನಡುವೆ ನಡೆಯುವ ಸೈನಿಕ ಸಂಘರ್ಷಗಳಾಗಿವೆ. ಕೊನೆಯ ಎರಡು ಪೂರ್ವದ ಆರ್ಥೊಡಾಕ್ಸ್ ಕ್ಯಾಥೊಲಿಕರು ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮದ ರೋಮನ್ ಕ್ಯಾಥೊಲಿಕರ ನಡುವಿನ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಂಘರ್ಷಗಳಾಗಿವೆ. ಆರನೆಯ ಹಾಗೂ ಅಂತಿಮ ಸಂಧಿ-ವಿವಾಹವು ನಿಕೇಯ ವಿಶ್ವಾಸಪ್ರಮಾಣದ ಕುರಿತ ಹೋರಾಟದ ಪ್ರತೀಕಾತ್ಮಕತೆಯನ್ನೂ, ಲಿಯೋ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಒಬ್ಬ ಪೋಪರನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ; ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಅದು ಚರ್ಚ್ ಮತ್ತು ಪ್ರಭುತ್ವಗಳ ಸಂಯೋಜನೆಯ ಕುರಿತ ರೋಮನ್ ಕ್ಯಾಥೊಲಿಕ್ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿಯುತ್ತದೆ; ಈ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯು ಪೂರ್ವದ ಆರ್ಥೊಡಾಕ್ಸ್ ಪಂಥದವರು ಅಂಗೀಕರಿಸುವ ಹಾಗೂ ಲೌಕಿಕ ಆಡಳಿತಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಚರ್ಚಿನ ಮೇಲಿನ ಅಧಿಕಾರವೆಂದು ಗುರುತಿಸುವ “ಸೀಸರೋಪಾಪಿಸಂ” ಅನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತದೆ.
“ಆದರೆ ‘ಮೃಗಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಮೆ’ ಎಂದರೇನು? ಮತ್ತು ಅದು ರೂಪುಗೊಳ್ಳುವುದು ಹೇಗೆ? ಆ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಎರಡು ಕೊಂಬುಗಳುಳ್ಳ ಮೃಗವು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತದೆ; ಅದು ಮೃಗಕ್ಕೆ ನಿರ್ಮಿಸಲಾದ ಪ್ರತಿಮೆಯಾಗಿದೆ. ಅದನ್ನು ಮೃಗದ ಪ್ರತಿಮೆ ಎಂದೂ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾದರೆ ಆ ಪ್ರತಿಮೆ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅದು ರೂಪುಗೊಳ್ಳುವುದು ಹೇಗೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ನಾವು ಆ ಮೃಗದ—ಅಂದರೆ ಪೋಪ್ಪ್ರಭುತ್ವದ—ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನೇ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಬೇಕು.
“ಆದಿಕಾಲದ ಕ್ರೈಸ್ತಸಭೆಯು ಸುವಾರ್ತೆಯ ಸರಳತೆಯಿಂದ ದೂರ ಸರಿದು, ಅನ್ಯಮತೀಯ ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳನ್ನೂ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಭ್ರಷ್ಟಗೊಂಡಾಗ, ಅದು ದೇವರ ಆತ್ಮನನ್ನೂ ಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿತು; ಜನರ ಮನಸ್ಸಾಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಅದು ಲೌಕಿಕ ಅಧಿಕಾರದ ಬೆಂಬಲವನ್ನು ಕೋರಿತು. ಇದರ ಪರಿಣಾಮವೇ ಪೋಪ್ಪ್ರಭುತ್ವವಾಗಿತ್ತು; ಅದು ರಾಜ್ಯದ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಉದ್ದೇಶಗಳನ್ನು ಈಡೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ‘ಪಾಷಂಡಮತ’ವನ್ನು ದಂಡಿಸಲು, ಆ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡ ಸಭೆಯಾಗಿತ್ತು. ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನವು ಮೃಗದ ಪ್ರತಿರೂಪವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕಾದರೆ, ಧಾರ್ಮಿಕ ಶಕ್ತಿಯು ನಾಗರಿಕ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಎಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗೆ ನಿಯಂತ್ರಿಸಬೇಕೆಂದರೆ, ಸಭೆಯು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಉದ್ದೇಶಗಳನ್ನು ಈಡೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಾಗಿ ರಾಜ್ಯದ ಅಧಿಕಾರವನ್ನೂ ಬಳಸುವಂತಾಗಬೇಕು.” ಮಹಾ ಹೋರಾಟ, 443.
ಸೀಸರೋಪಾಪಿಸಂ ಮತ್ತು ಫಿಲಿಯೋಕ್ವೆ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಮತ್ತು ಪೌರ್ವಾತ್ಯ ಕ್ಯಾಥೊಲಿಕರ ನಡುವಿನ ಎರಡು ಪ್ರಮುಖ ಭಿನ್ನತೆಗಳಾಗಿವೆ. ಒಂದು ಲೌಕಿಕ ಅಧಿಕಾರದ ಕುರಿತ ವಿವಾದ; ಮತ್ತೊಂದು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನು ಪಿತನಿಂದ ಮಾತ್ರವೇ “ಹೊರಡುತ್ತಾನೆಯೇ” ಅಥವಾ ಪಿತ ಮತ್ತು ಪುತ್ರರಿಬ್ಬರಿಂದಲೂ ಹೊರಡುತ್ತಾನೆಯೇ ಎಂಬುದರ ಕುರಿತಾದ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ವಿವಾದ. ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನು ಇಬ್ಬರಿಂದಲೂ ಹೊರಡುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ರೋಮನ್ ಕ್ಯಾಥೊಲಿಕ್ ಚರ್ಚ್ ನಂಬುತ್ತದೆ; ಪೌರ್ವಾತ್ಯ ಚರ್ಚ್ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನು ಕ್ರಿಸ್ತನಿಂದ ಹೊರಡುತ್ತಾನೆ ಎಂಬ ಸೇರ್ಪಡೆಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿ, “ಫಿಲಿಯೋಕ್ವೆ”ಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತದೆ. ಮೊದಲ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನು ಜಾರಿಯಾದ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಮತ್ತು ಕಾನ್ಸ್ಟಂಟೈನ್ ಲಿಸಿನಿಯಸ್ನನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ ರೋಮ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಏಕೈಕ ಆಡಳಿತಗಾರನಾದ ಒಂದು ವರ್ಷದ ನಂತರ, 325ರಲ್ಲಿ ನೈಸಿಯಾ ಮಹಾಸಭೆಯಲ್ಲಿ ರೂಪಿಸಲಾದ ಮೂಲ ವಿಶ್ವಾಸಪ್ರಮಾಣಕ್ಕೆ ಫಿಲಿಯೋಕ್ವೆ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಕ್ರಮೇಣ ಸೇರಿಸಲಾಯಿತು. ಮೂಲ ವಿಶ್ವಾಸಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ “ಫಿಲಿಯೋಕ್ವೆ” ಎಂಬ ವಿಷಯವು ಸೇರಿರಲಿಲ್ಲ; ಇದೇ ಮುಂದೆ ಪೌರ್ವಾತ್ಯ ಮತ್ತು ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಕ್ಯಾಥೊಲಿಕ್ ಚರ್ಚುಗಳು ಬೇರ್ಪಡಲು ಕಾರಣವಾದ ಎರಡು ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಯಿತು.
381ರಲ್ಲಿ ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟಿನೋಪಲ್ನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಧರ್ಮಸಭೆಯಲ್ಲಿ ನಿಕೇಯಾ ವಿಶ್ವಾಸಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಲಾಯಿತು; ಈ ವಿಸ್ತೃತ ರೂಪವು ನಿಕೇಯಾ-ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟಿನೋಪಲ್ ವಿಶ್ವಾಸಪ್ರಮಾಣವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಯಿತು. ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನ ಕುರಿತಾದ ವಿಸ್ತೃತ ಹೇಳಿಕೆಯಲ್ಲಿ “ಪಿತನಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವವನು” ಎಂಬ ಮಾತುಗಳು ಸೇರಿದ್ದವು. ನಂತರ ಸೇರಿಸಲಾದ ಫಿಲಿಯೋಕ್ವೆ ಇಲ್ಲದ ಈ ರೂಪವೇ ಪೂರ್ವದ ಆರ್ಥೊಡಾಕ್ಸ್ ಚರ್ಚುಗಳಲ್ಲಿ ಇಂದಿಗೂ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿರುವ ವಿಶ್ವಾಸಪ್ರಮಾಣದ ರೂಪವಾಗಿದೆ. ಐವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಬಳಿಕ, 431ರಲ್ಲಿ ಎಫೆಸಸ್ನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಧರ್ಮಸಭೆಯಲ್ಲಿ, 325ರಲ್ಲಿ ನಿಕೇಯಾದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ದೃಢೀಕರಿಸಲಾಯಿತು; ಅಲ್ಲದೆ, ನಿಕೇಯಾ ವಿಶ್ವಾಸಘೋಷಣೆಯ ಬದಲಿಗೆ ಬೇರೊಂದು ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುವುದನ್ನು ಆ ಧರ್ಮಸಭೆ ನಿಷೇಧಿಸಿತು. ವಿಶ್ವಾಸಪ್ರಮಾಣಕ್ಕೆ ಫಿಲಿಯೋಕ್ವೆಯನ್ನು ಸೇರಿಸುವುದರ ವಿರುದ್ಧದ ವಾದವಾಗಿ ಪೂರ್ವದ ಚರ್ಚ್ ಈ ನಿಷೇಧವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡಿದೆ. 589ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಟೊಲೆಡೋದ ಮೂರನೆಯ ಧರ್ಮಸಭೆಯಲ್ಲಿ, ಸ್ಪೇನ್ನಲ್ಲಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿದ್ದ ವಿಶ್ವಾಸಪ್ರಮಾಣದ ಲ್ಯಾಟಿನ್ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಫಿಲಿಯೋಕ್ವೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಇದರ ಬಳಕೆಯು ವಿಸಿಗೋಥರಲ್ಲಿನ ಏರಿಯನ್ವಾದದ ವಿರೋಧದೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿದ್ದು, ಸುತನ ಪೂರ್ಣ ದೈವತ್ವವನ್ನು ಒತ್ತಿಹೇಳುತ್ತಿತ್ತು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ವಿಶ್ವಾಸಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಫಿಲಿಯೋಕ್ವೆಯನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿನ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಆರಂಭಿಕ ಮೈಲಿಗಲ್ಲಾಗಿ ಟೊಲೆಡೋದ ಮೂರನೆಯ ಧರ್ಮಸಭೆಯು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
8ನೇ ಮತ್ತು 9ನೇ ಶತಮಾನಗಳಲ್ಲಿ, ಚಾರ್ಲಮೇನ್ ಮತ್ತು ಕ್ಯಾರೊಲಿಂಜಿಯನ್ನರ ಅಧೀನದಲ್ಲಿದ್ದ ಚರ್ಚುಗಳಲ್ಲಿ ಫಿಲಿಯೋಕ್ವೆ ಪ್ರಮಾಣಿತ ಬಳಕೆಗೆ ಬಂತು. ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಧರ್ಮಸಭೆಗಳಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ರೋಮ್ನ ಹೊರಗಿನ ಲ್ಯಾಟಿನ್ ಯೂರೋಪಿನಾದ್ಯಂತ ಅದನ್ನು ಕ್ರಮೇಣ ಅಂಗೀಕರಿಸಲಾಯಿತು. ಪೂರ್ವದ ಕ್ರೈಸ್ತಲೋಕವು ಈ ಸೇರ್ಪಡೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಅರಿತುಕೊಂಡು ಅದಕ್ಕೆ ಆಕ್ಷೇಪ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿತು.
1014ರಲ್ಲಿ ಪೋಪ್ ಬೆನೆಡಿಕ್ಟ್ VIII ಅವರು ಫಿಲಿಯೋಕ್ವೆಯನ್ನೊಳಗೊಂಡ ವಿಶ್ವಾಸಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ರೋಮ್ನ ದಿವ್ಯಬಲಿಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಅಳವಡಿಸಿದರು. ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿಯೇ ಫಿಲಿಯೋಕ್ವೆ ರೋಮನ್ ಆರಾಧನಾ ವಿಧಿಕ್ರಮದ ನಿಯತ ಭಾಗವಾಯಿತು. ಇದನ್ನು ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಸಭೆಯ ನಿರ್ಣಾಯಕ ಹೆಜ್ಜೆಯೆಂದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. 1054ರಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಧರ್ಮವಿಭಜನೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ಸಭಾಬಹಿಷ್ಕಾರಗಳು ನಡೆದವು; ಆಗಲೇ ಪೂರ್ವ ಮತ್ತು ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಕ್ರೈಸ್ತಸಭೆಗಳನ್ನು ವಿಭಜಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರಮುಖ ದೈವಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ವಿವಾದಾಂಶಗಳಲ್ಲಿ ಫಿಲಿಯೋಕ್ವೆ ಕೂಡ ಒಂದಾಗಿತ್ತು.
1438/39ರಲ್ಲಿ ಫ್ಲಾರೆನ್ಸ್ನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಮಹಾಸಭೆಯಲ್ಲಿ ರೋಮನ್ ಚರ್ಚು ಫಿಲಿಯೋಕ್ವೆಯನ್ನೂ ಪೋಪರ ಪರಮಾಧಿಕಾರವನ್ನೂ ಪುನಃ ದೃಢಪಡಿಸಿತು. ಪೂರ್ವದ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಜಾನ್ ಪಾಲೆಯೊಲೋಗೋಸ್ ಆ ಮಹಾಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದನು. ಪಾಲೆಯೊಲೋಗೋಸ್, 1449ರ ಜುಲೈ 27ರಂದು ಕೊನೆಗೊಂಡ ನೂರ ಐವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಪ್ರವಾದನೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದ ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟೈನ್ನ ಹಿರಿಯ ಸಹೋದರನೂ ಪೂರ್ವಾಧಿಕಾರಿಯೂ ಆಗಿದ್ದನು. 1438/39ರ ಮಹಾಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಜಾನ್ ಪಾಲೆಯೊಲೋಗೋಸ್ ಒಟ್ಟೋಮನ್ನರ ವಿರುದ್ಧ ಸೈನಿಕ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಬೆಂಬಲವನ್ನು ಕೋರಿದನು; ಹಾಗೆ ಮಾಡುವಾಗ ಫಿಲಿಯೋಕ್ವೆ ಮತ್ತು ಪೋಪರ ಪರಮಾಧಿಕಾರದ ಕುರಿತ ರೋಮನ್ ಕ್ಯಾಥೊಲಿಕ್ ನಿಲುವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿದನು. ಅವನೂ ಅವನೊಂದಿಗಿದ್ದ ಗ್ರೀಕ್ ಪರಿವಾರವೂ ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟಿನೋಪಲ್ಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದಾಗ, ಪೂರ್ವದ ಚರ್ಚು ಆ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿತು. ಪ್ರಸ್ತುತ ರೋಮನ್ ಕ್ಯಾಥೊಲಿಕ್ ಚರ್ಚು ಮತ್ತು ಧರ್ಮಭ್ರಷ್ಟ ಪ್ರಾಟೆಸ್ಟಂಟ್ ಚರ್ಚುಗಳಲ್ಲಿ ಬಹುತೇಕವು ಫಿಲಿಯೋಕ್ವೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿವೆ; ಪೂರ್ವದ ಆರ್ಥೊಡಾಕ್ಸ್ ಚರ್ಚು ಅದನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತದೆ.
325ರಲ್ಲಿ, ರಾಜಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಪೆರ್ಗಮ ಸಭೆಯ ಪ್ರತೀಕನಾಗಿದ್ದ ಮಹಾನ್ ಕಾನ್ಸ್ಟಂಟೈನ್ ನಿಕೇಯ ಮಹಾಸಭೆಯನ್ನು ಕರೆದನು ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದನು. ಮಿಲಾನ್ ರಾಜಾಜ್ಞೆಯಿಂದ 330ರಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿದ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವಿಭಜನೆಯವರೆಗಿನ ಹದಿನೇಳು ವರ್ಷಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ನಿಕೇಯ ವಿಶ್ವಾಸಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಲಾಯಿತು.
533ರಲ್ಲಿ ಜಸ್ಟಿನಿಯನ್ನ ರಾಜಾಜ್ಞೆಯನ್ನು ಹೊರಡಿಸಲಾಯಿತು; ಮರುವರ್ಷ 534ರಲ್ಲಿ ಜಸ್ಟಿನಿಯನ್ನ ಕಾನೂನು ಸಂಹಿತೆಯನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತರಲಾಯಿತು; ಮತ್ತು 538ರಲ್ಲಿ ಗೋಥರನ್ನು ರೋಮ್ ನಗರದಿಂದ ಹೊರದೂಡಿದಾಗ ಪೋಪ್ ಪ್ರಭುತ್ವವು ಮೂರನೆಯ ಅಡೆತಡೆಯನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿತು. ಅನಂತರ ಓರ್ಲಿಯಾನ್ಸ್ನ ಮೂರನೆಯ ಧರ್ಮಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು.
313ರಿಂದ 330ರವರೆಗಿನ ಅವಧಿಯು ಪೆರ್ಗಮೋಸ್ ಸಭೆಯ 225 ವರ್ಷಗಳ ಅವಧಿಯ ವ್ಯಾಪಕ ಆಲ್ಫಾ ಫ್ರ್ಯಾಕ್ಟಲ್ ಅನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿದರೆ, 533ರಿಂದ 538ರವರೆಗಿನ ಅವಧಿಯು ಅದರ ಒಮೇಗಾ ಫ್ರ್ಯಾಕ್ಟಲ್ ಅನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. 313ನೇ ವರ್ಷವು ಮಿಲಾನ್ ರಾಜಾಜ್ಞೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ; ಅದಾಗಿ 225 ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, 538ರಲ್ಲಿ, ಭಾನುವಾರಾಚರಣೆಯ ಕಾನೂನನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತರಲಾಯಿತು. ಈ ವ್ಯಾಪಕ ಆಲ್ಫಾ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ, 313ರ ರಾಜಾಜ್ಞೆಯಿಂದ 321ರ ಮೊದಲ ವಿಗ್ರಹಾರಾಧಕ ಭಾನುವಾರಾಚರಣೆಯ ಕಾನೂನಿನವರೆಗಿನ ಅವಧಿಯು, 533ರ ಆದೇಶದಿಂದ 538ರ ಪೋಪನ ಮೊದಲ ಭಾನುವಾರಾಚರಣೆಯ ಕಾನೂನಿನವರೆಗಿನ ಅವಧಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಭಾನುವಾರಾಚರಣೆಯ ಕಾನೂನಿಗೆ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಬಂದು, ಅದಕ್ಕೆ ದಾರಿಮಾಡಿಕೊಡುವ ಶಾಸನ ಜಾರಿಯ ಮೂರು ನಿರೂಪಣೆಗಳನ್ನು ಪೆರ್ಗಮೋಸ್ ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ. ಪೌಲನು ಥೆಸಲೋನಿಕದ ಸಭೆಗೆ ಬರೆದ ತನ್ನ ಎರಡನೆಯ ಪತ್ರದಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಿದ “ಮೊದಲು ಉಂಟಾಗುವ ಧರ್ಮಭ್ರಷ್ಟತೆ”ಯನ್ನೂ ಪೆರ್ಗಮೋಸ್ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ.
ಯಾವ ವಿಧದಿಂದಲೂ ಯಾರೂ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಮೋಸಗೊಳಿಸದಿರಲಿ: ಏಕೆಂದರೆ ಮೊದಲು ಧರ್ಮಭ್ರಷ್ಟತೆ ಉಂಟಾಗಿ, ನಾಶನಪುತ್ರನಾದ ಆ ಪಾಪಪುರುಷನು ಪ್ರಕಟವಾಗದ ಹೊರತು ಆ ದಿನವು ಬರುವುದಿಲ್ಲ; ಅವನು ದೇವರೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಅಥವಾ ಆರಾಧಿಸಲ್ಪಡುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿರೋಧಿಸಿ, ಅವೆಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲಾಗಿ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವವನು; ಹೀಗೆ ಅವನು ತಾನೇ ದೇವರೆಂದು ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ದೇವರ ಆಲಯದಲ್ಲಿ ದೇವರಂತೆ ಆಸೀನನಾಗುತ್ತಾನೆ. 2 ಥೆಸಲೋನಿಕದವರಿಗೆ 2:3, 4.
ರೋಮ್ನ ಪೋಪನು ಪಾಪಪುರುಷನೆಂದು ಬಹಿರಂಗಗೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆ ಸಂಭವಿಸಿದ ಧರ್ಮಭ್ರಷ್ಟತೆಯನ್ನು ಪೆರ್ಗಮೋಸ್ ಸಭೆಯು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಪೌಲನ ಪ್ರಕಾರ, ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ತಪ್ಪಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸುಳ್ಳನ್ನು ನಂಬುವುದೇ ಆಗಿದೆ; ಆ ಸುಳ್ಳನ್ನು ನಂಬಿದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಹಾಗೆ ಮಾಡುವವರೆಲ್ಲರೂ ಪ್ರಬಲ ಭ್ರಾಂತಿಗೆ ಒಳಗಾಗುವರು (2 ಥೆಸಲೊನೀಕದವರಿಗೆ 2:10–12). ಈ ಪ್ರಬಲ ಭ್ರಾಂತಿಯು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಜನರ ಮೇಲಿನ ಹಾಗೂ ಆ ಜನರನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಲಾದ ದೇಶದ ಮೇಲಿನ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿಗೆ ಅನುರೂಪವಾಗಿದೆ. ಲವೊದಿಕೀಯ ಸೆವೆಂತ್-ಡೇ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್ ಸಭೆಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ, ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿನ “ನಿತ್ಯವಾದದ್ದು” ಸಾಮಾನ್ಯ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಅನ್ಯಮತಾಚಾರವಾಗಿದೆಯೆಂದೂ, ಹೆಚ್ಚು ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಅದು ಅನ್ಯಮತೀಯ ರೋಮ್ ಅನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತೆಂದೂ ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್ ಹೊಂದಿದ್ದ ತಿಳುವಳಿಕೆಯನ್ನು ಅವರು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದೇ ಈ ಪ್ರಬಲ ಭ್ರಾಂತಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ, “ನಿತ್ಯವಾದದ್ದು” ಅನ್ಯಮತಾಚಾರವಾಗಿತ್ತು ಎಂಬ ಅರಿವಿಗೆ ಮಿಲ್ಲರ್ ಬರಲು ಆಧಾರವಾದ ಈ ವಾಕ್ಯಭಾಗದ ಕುರಿತ ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್ ಅವರ ತಿಳುವಳಿಕೆಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದರ ಮೇಲೆ ಈ ಪ್ರಬಲ ಭ್ರಾಂತಿಯು ಆಧಾರಿತವಾಗಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಅನ್ಯಮತೀಯ ರೋಮ್ ಪತನಗೊಂಡ ಬಳಿಕ ಬಹಿರಂಗಗೊಂಡ ಪಾಪಪುರುಷನು ಪೋಪನ ಪ್ರಭುತ್ವವೇ ಆಗಿದ್ದನು ಎಂಬುದನ್ನು ಮರೆತಿರುವುದರ ಮೇಲೆ ಅವರ ಭ್ರಾಂತಿಯು ಆಧಾರಿತವಾಗಿದೆ. ಪೋಪನು ಕ್ರಿಸ್ತವಿರೋಧಿಯಾಗಿದ್ದನು ಎಂದು ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೇ ತಮಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ರೇಗನ್ ಮರೆತಾಗ, ಅವರು ಆ ಭ್ರಾಂತಿಗೆ ಪೂರ್ವನಿದರ್ಶನವಾದರು. 1980ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ರೇಗನ್ ಅಧರ್ಮದ ರಹಸ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಗುಪ್ತ ಮೈತ್ರಿಯನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡಾಗ, ಈ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಅನ್ವಯದಲ್ಲಿ ಡೊನಾಲ್ಡ್ ಟ್ರಂಪ್ ಪುನರಾವರ್ತಿಸುವರೆಂದು ಅರ್ಥೈಸಲಾಗಿರುವ ಕುರುಡುತನಕ್ಕೆ ಅವರು ಪೂರ್ವನಿದರ್ಶನವಾದರು. ಆ ಕುರುಡುತನವು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ತಪ್ಪು ಮಾಹಿತಿಯ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿರಲಿ, ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸಲಾಗಿರುವ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವು ಟ್ರಂಪ್ ರೇಗನ್ ಅವರ ಕುರುಡುತನವನ್ನು ಪುನರಾವರ್ತಿಸುವರೆಂದೂ, ಪೌಲನ ಪ್ರಕಾರ ಪ್ರಬಲ ಭ್ರಾಂತಿಗೆ ಒಳಗಾಗುವರೆಂದೂ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ.
ಪೋಪ್ಪ್ರಭುತ್ವದ ಸಿಂಹಾಸನಾರೋಹಣಕ್ಕೆ ಮುನ್ನ ಇದ್ದ ರಾಜಿ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಭ್ರಷ್ಟತೆಯ ಕಾಲಘಟ್ಟವನ್ನು ಪೆರ್ಗಮೋಸ್ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ರೊನಾಲ್ಡ್ ರೇಗನ್ ಅವರ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆಯೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭವಾದ ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನದ ಅಂತಿಮ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲಘಟ್ಟದೊಂದಿಗೆ ಈ ಇತಿಹಾಸವು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಪೆರ್ಗಮೋಸ್ ಅನ್ನು 313ರ ರಾಜಾಜ್ಞೆಯಿಂದ 538ರ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನವರೆಗೆ ಪರಿಗಣಿಸಿದರೂ; ಅಥವಾ ಪೆರ್ಗಮೋಸ್ನ ಆಲ್ಫಾ ಫ್ರ್ಯಾಕ್ಟಲ್ ಅನ್ನು ಆ ರಾಜಾಜ್ಞೆಯಿಂದ 321ರ ಮೊದಲ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನವರೆಗೆ ಪರಿಗಣಿಸಿದರೂ; ಅಥವಾ ಪೆರ್ಗಮೋಸ್ನ ಒಮೆಗಾ ಫ್ರ್ಯಾಕ್ಟಲ್ ಅನ್ನು 533ರಿಂದ 538ರ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನವರೆಗೆ ಪರಿಗಣಿಸಿದರೂ, ಈ ಮೂರೂ ರೇಖೆಗಳು ಮುತ್ತಿಗೆಯ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ರಚನೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ.
ಮುಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಒಂದು ಮುತ್ತಿಗೆಯ ಕುರಿತು ಚರ್ಚಿಸುವೆವು.