ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີໜຶ່ງຮ້ອຍສິບຫ້າ

ໂມເຊໄດ້ເອີ້ນຊົນອິສຣາເອນທັງປວງມາ ແລະກ່າວແກ່ເຂົາວ່າ, “ພວກທ່ານໄດ້ເຫັນທຸກສິ່ງທີ່ພຣະຢາເວໄດ້ກະທຳຕໍ່ໜ້າຕາຂອງພວກທ່ານໃນແຜ່ນດິນເອຢິບ ແກ່ຟາໂຣ ແລະແກ່ບັນດາຂ້າຮັບໃຊ້ຂອງລາວ ແລະແກ່ແຜ່ນດິນຂອງລາວທັງສິ້ນ; ຄືການທົດລອງອັນໃຫຍ່ຫຼວງທີ່ຕາຂອງພວກທ່ານໄດ້ເຫັນ, ໝາຍສຳຄັນຕ່າງໆ ແລະການອັດສະຈັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ເຫຼົ່ານັ້ນ; ແຕ່ຈົນເຖິງວັນນີ້ ພຣະຢາເວຍັງບໍ່ໄດ້ປະທານໃຈໃຫ້ພວກທ່ານເຂົ້າໃຈ, ຕາໃຫ້ເຫັນ, ແລະຫູໃຫ້ໄດ້ຍິນ.” ພຣະບັນຍັດສອງ 29:2–4.

ຈົ່ງປະກາດການນີ້ໃນວົງວານຂອງຢາໂຄບ ແລະຈົ່ງເຜີຍແຜ່ມັນໃນຢູດາ ໂດຍກ່າວວ່າ, ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງສິ່ງນີ້, ໂອ ຊົນຊາດທີ່ໂງ່ເຂົາ ແລະຂາດຄວາມເຂົ້າໃຈ; ຜູ້ທີ່ມີຕາ ແຕ່ບໍ່ເຫັນ; ຜູ້ທີ່ມີຫູ ແຕ່ບໍ່ໄດ້ຍິນ: ພວກເຈົ້າບໍ່ຢໍາເກງເຮົາດອກຫລື? ພຣະຢາເວຊົງຕັດດັ່ງນີ້: ພວກເຈົ້າຈະບໍ່ສັ່ນສະເທືອນຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຮົາດອກຫລື? ເຮົາໄດ້ກໍານົດຊາຍໃຫ້ເປັນເຂດແດນຂອງທະເລໂດຍພຣະດຳລັດອັນຖາວອນ ເພື່ອມັນຈະລ່ວງລ້ຳໄປບໍ່ໄດ້; ແລະເຖິງແມ່ນຄື້ນຂອງມັນຈະຊັດສາດປັ່ນປ່ວນ, ມັນກໍບໍ່ອາດຊະນະໄດ້; ເຖິງແມ່ນມັນຈະຄໍາຮາມ, ມັນກໍຂ້າມເຂດນັ້ນໄປບໍ່ໄດ້. ແຕ່ຊົນຊາດນີ້ມີໃຈທີ່ຫັນໜີ ແລະກະບົດ; ພວກເຂົາໄດ້ຫັນໜີໄປ ແລະຈາກໄປແລ້ວ. ທັງບໍ່ໄດ້ກ່າວໃນໃຈຂອງຕົນວ່າ, ບັດນີ້ໃຫ້ພວກເຮົາຢໍາເກງພຣະຢາເວພຣະເຈົ້າຂອງເຮົາ, ຜູ້ປະທານຝົນທັງຝົນຕົ້ນລະດູ ແລະຝົນປາຍລະດູຕາມລະດູຂອງມັນ: ພຣະອົງຊົງສະຫງວນໄວ້ໃຫ້ແກ່ພວກເຮົາຊຶ່ງອາທິດທີ່ກໍານົດໄວ້ແຫ່ງການກ່ຽວກ່ຽວ. ຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງພວກເຈົ້າໄດ້ເຮັດໃຫ້ສິ່ງເຫລົ່ານີ້ຫັນໜີໄປ, ແລະບາບຂອງພວກເຈົ້າໄດ້ຫ້າມກັ້ນສິ່ງດີໄວ້ຈາກພວກເຈົ້າ. ເຢເຣມີຢາ 5:20–25.

ແຕ່ຕາຂອງທ່ານທັງຫລາຍເປັນສຸກ ເພາະມັນເຫັນ; ແລະຫູຂອງທ່ານທັງຫລາຍເປັນສຸກ ເພາະມັນໄດ້ຍິນ. ເພາະເຮົາບອກຄວາມຈິງແກ່ທ່ານທັງຫລາຍວ່າ ຜູ້ພະຍາກອນແລະຄົນຊອບທຳຫລາຍຄົນໄດ້ປາຖະຫນາຢາກເຫັນສິ່ງທີ່ທ່ານທັງຫລາຍເຫັນ ແຕ່ກໍບໍ່ໄດ້ເຫັນ; ແລະຢາກໄດ້ຍິນສິ່ງທີ່ທ່ານທັງຫລາຍໄດ້ຍິນ ແຕ່ກໍບໍ່ໄດ້ຍິນ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຟັງຄຳອຸປະມາເລື່ອງຜູ້ຫວ່ານເຖີດ. ເມື່ອຜູ້ໃດໄດ້ຍິນພຣະວັດຈະນະເລື່ອງອານາຈັກ ແລະບໍ່ເຂົ້າໃຈ ເມື່ອນັ້ນມານຮ້າຍກໍມາ ແລະຊິງເອົາສິ່ງທີ່ໄດ້ຫວ່ານໄວ້ໃນໃຈຂອງເຂົາໄປ. ຄົນນີ້ແມ່ນຜູ້ທີ່ຮັບເມັດພືດຕົກຕາມແຄມທາງ. ແຕ່ຜູ້ທີ່ຮັບເມັດພືດຕົກໃນບ່ອນມີຫີນຫລາຍ ຄົນນັ້ນຄືຜູ້ທີ່ໄດ້ຍິນພຣະວັດຈະນະ ແລ້ວຮັບໄວ້ດ້ວຍຄວາມຍິນດີໃນທັນທີ; ແຕ່ເຂົາບໍ່ມີຮາກໃນຕົນເອງ ຈຶ່ງທົນຢູ່ໄດ້ພຽງຊົ່ວຄາວ: ເພາະເມື່ອຄວາມທຸກຍາກຫລືການຂົ່ມເຫັງເກີດຂຶ້ນເນື່ອງຈາກພຣະວັດຈະນະ ເຂົາກໍສະດຸດໃນທັນທີ. ສ່ວນຜູ້ທີ່ຮັບເມັດພືດຕົກຢູ່ກາງຫນາມ ແມ່ນຜູ້ທີ່ໄດ້ຍິນພຣະວັດຈະນະ; ແຕ່ຄວາມກັງວົນຂອງໂລກນີ້ ແລະການຫລອກລວງຂອງຄວາມຮັ່ງມີ ບີບຄັ້ນພຣະວັດຈະນະ ແລະເຂົາກໍບໍ່ເກີດຜົນ. ແຕ່ຜູ້ທີ່ຮັບເມັດພືດຕົກໃນດິນດີ ແມ່ນຜູ້ທີ່ໄດ້ຍິນພຣະວັດຈະນະ ແລະເຂົ້າໃຈ; ຜູ້ນັ້ນກໍເກີດຜົນ ແລະອອກຜົນ ບາງຄົນໄດ້ຮ້ອຍເທົ່າ ບາງຄົນໄດ້ຫົກສິບເທົ່າ ບາງຄົນໄດ້ສາມສິບເທົ່າ. ພຣະອົງຍົກຄຳອຸປະມາອື່ນຫນຶ່ງຂຶ້ນກ່າວແກ່ເຂົາວ່າ, “ອານາຈັກສະຫວັນປຽບເໝືອນຊາຍຄົນຫນຶ່ງຜູ້ຫວ່ານເມັດດີໃນນາຂອງຕົນ: ແຕ່ໃນຂະນະທີ່ຄົນທັງຫລາຍນອນຫລັບຢູ່ ສັດຕູຂອງລາວກໍມາ ແລະຫວ່ານຫຍ້າປົນກັບເຂົ້າສາລີ ແລ້ວກໍໄປເສຍ. ແຕ່ເມື່ອຕົ້ນເຂົ້າງອກຂຶ້ນ ແລະອອກຮວງແລ້ວ ຫຍ້ານັ້ນກໍປາກົດຂຶ້ນດ້ວຍ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກຄົນໃຊ້ຂອງເຈົ້າຂອງນາຈຶ່ງມາຖາມລາວວ່າ, ‘ນາຍເອີຍ, ທ່ານບໍ່ໄດ້ຫວ່ານເມັດດີໃນນາຂອງທ່ານດອກຫລື? ຖ້າດັ່ງນັ້ນ ຫຍ້ານັ້ນມາແຕ່ໃສ?’ ລາວຕອບເຂົາວ່າ, ‘ສັດຕູໄດ້ເຮັດການນີ້.’ ພວກຄົນໃຊ້ຈຶ່ງຖາມລາວວ່າ, ‘ຖ້າດັ່ງນັ້ນ ທ່ານປະສົງໃຫ້ພວກຂ້ານ້ອຍໄປຖອນມັນອອກບໍ?’ ແຕ່ລາວຕອບວ່າ, ‘ບໍ່ເອົາ; ຢ້ານວ່າເມື່ອພວກເຈົ້າຖອນຫຍ້າ ຈະຖອນເຂົ້າສາລີຂຶ້ນພ້ອມກັບມັນດ້ວຍ. ປະໃຫ້ທັງສອງເຕີບໂຕຢູ່ນຳກັນຈົນເຖິງລະດູກ່ຽວ: ແລະເມື່ອເຖິງເວລາກ່ຽວ ຂ້ອຍຈະບອກພວກຄົນກ່ຽວວ່າ ຈົ່ງເກັບຫຍ້າກ່ອນ ແລະມັດເປັນຟ່ອນເພື່ອເຜົາມັນເສຍ; ແຕ່ຈົ່ງເກັບເຂົ້າສາລີເຂົ້າໄວ້ໃນຍຸ້ງຂອງຂ້ອຍ.’” ມັດທາຍ 13:16–30.

“ຂໍ້ຄວາມທັງປວງທີ່ໄດ້ຖືກປະທານໃນຊ່ວງປີ 1840–1844 ຈະຕ້ອງຖືກປະກາດອອກໄປດ້ວຍພະລັງໃນເວລານີ້ ເພາະວ່າມີຫຼາຍຄົນໄດ້ສູນເສຍແນວທາງຂອງຕົນ. ຂໍ້ຄວາມເຫຼົ່ານີ້ຈະຕ້ອງໄປເຖິງຄຣິດຕະຈັກທັງປວງ.”

“ພຣະຄຣິດໄດ້ກ່າວວ່າ, ‘ຕາຂອງທ່ານທັງຫຼາຍກໍເປັນສຸກ, ເພາະວ່າມັນໄດ້ເຫັນ; ແລະຫູຂອງທ່ານກໍເປັນສຸກ, ເພາະວ່າມັນໄດ້ຍິນ. ເພາະເຮົາບອກຄວາມຈິງແກ່ທ່ານວ່າ ຜູ້ພະຍາກອນແລະຄົນຊອບທຳຫຼາຍຄົນໄດ້ປາຖະໜາຢາກເຫັນສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ພວກທ່ານເຫັນ ແຕ່ກໍບໍ່ໄດ້ເຫັນ; ແລະຢາກໄດ້ຍິນສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ພວກທ່ານໄດ້ຍິນ ແຕ່ກໍບໍ່ໄດ້ຍິນ’ [Matthew 13:16, 17]. ຕາທັງຫຼາຍທີ່ໄດ້ເຫັນສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ຖືກເຫັນໃນປີ 1843 ແລະ 1844 ກໍເປັນສຸກ.” Manuscript Releases, volume 21, 436, 437.

“ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມຈະບໍ່ຖືກເຂົ້າໃຈ; ແລະ ແສງສະຫວ່າງທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ໂລກສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍລັດສະໝີຂອງມັນ ຈະຖືກເອີ້ນວ່າເປັນແສງສະຫວ່າງປອມ ໂດຍຜູ້ທີ່ປະຕິເສດບໍ່ຍອມດຳເນີນໄປໃນລັດສະໝີທີ່ກ້າວໜ້າຂອງມັນ.” Review and Herald, May 27, 1890.

ແລະເມື່ອພວກທ່ານຈະເຫັນເຢຣູຊາເລັມຖືກກອງທັບທັງຫຼາຍລ້ອມໄວ້ ເມື່ອນັ້ນຈົ່ງຮູ້ເຖີດວ່າຄວາມພິນາດຂອງເມືອງນັ້ນໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ. ເມື່ອນັ້ນໃຫ້ບັນດາຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນແຂວງຢູດາໜີໄປຢູ່ພູເຂົາ; ແລະໃຫ້ບັນດາຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນທ່າມກາງເມືອງນັ້ນອອກໄປ; ແລະຢ່າໃຫ້ບັນດາຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນຊົນນະບົດເຂົ້າໄປໃນເມືອງນັ້ນ. ເພາະວ່ານັ້ນແມ່ນວັນແຫ່ງການແກ້ແຄ້ນ ເພື່ອສິ່ງສາລະພັດທີ່ໄດ້ຂຽນໄວ້ຈະສຳເລັດຄົບຖ້ວນ. ລູກາ 21:20–22.

ຈົ່ງເຂົ້າມາໃກ້, ໂອ ບັນດາປະຊາຊາດ, ເພື່ອຈະຟັງ; ແລະຈົ່ງສົນໃຈຟັງ, ໂອ ປະຊາຊົນທັງຫລາຍ: ໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກຟັງ, ແລະສາລະພັດທຸກສິ່ງທີ່ຢູ່ໃນນັ້ນ; ໂລກ, ແລະສິ່ງທັງປວງທີ່ອອກມາຈາກມັນ. ເພາະພຣະພິໂລດຂອງພຣະຢາເວມີຢູ່ເໜືອບັນດາປະຊາຊາດທັງປວງ, ແລະຄວາມພິໂລດຮ້າຍຂອງພຣະອົງເໜືອກອງທັບທັງຫມົດຂອງພວກເຂົາ: ພຣະອົງໄດ້ທໍາລາຍພວກເຂົາຢ່າງສິ້ນເຊີງ, ພຣະອົງໄດ້ມອບພວກເຂົາໄວ້ໃຫ້ແກ່ການສັງຫານ. ຄົນທີ່ຖືກຂ້າຂອງພວກເຂົາກໍຈະຖືກໂຍນອອກ, ແລະກິ່ນເໝັນຈະລອຍຂຶ້ນຈາກຊາກສົບຂອງພວກເຂົາ, ແລະພູເຂົາຈະລະລາຍໄປດ້ວຍເລືອດຂອງພວກເຂົາ. ແລະບັນດາບໍລິວານແຫ່ງຟ້າສະຫວັນຈະສູນສະລາຍໄປ, ແລະຟ້າສະຫວັນຈະຖືກມ້ວນເຂົ້າດ້ວຍກັນດັ່ງໜັງສືມ້ວນ: ແລະບໍລິວານທັງຫມົດຂອງມັນຈະຫລົ່ນລົງ, ດັ່ງໃບໄມ້ຫລົ່ນຈາກເຄືອອະງຸ່ນ, ແລະດັ່ງໝາກເດື່ອທີ່ຫລົ່ນຈາກຕົ້ນເດື່ອ. ເພາະດາບຂອງເຮົາຈະອາບຢູ່ໃນຟ້າສະຫວັນ: ຈົ່ງເບິ່ງເຖີດ, ມັນຈະລົງມາເໜືອເອໂດມ, ແລະເໜືອຊົນຊາດແຫ່ງຄໍາສາບແຊ່ງຂອງເຮົາ, ເພື່ອການພິພາກສາ. ດາບຂອງພຣະຢາເວເຕັມໄປດ້ວຍເລືອດ, ມັນອ້ວນພີຂຶ້ນດ້ວຍໄຂມັນ, ແລະດ້ວຍເລືອດຂອງລູກແກະ ແລະ ແບ້, ດ້ວຍໄຂມັນຈາກໄຕຂອງແກະຜູ້: ເພາະພຣະຢາເວມີເຄື່ອງບູຊາໃນໂບຊຣາ, ແລະມີການສັງຫານອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໃນແຜ່ນດິນເອໂດມ. ແລະສັດມີເຂົາຈະລົງມາກັບພວກເຂົາ, ແລະລູກງົວກັບງົວໂຕຜູ້; ແລະແຜ່ນດິນຂອງພວກເຂົາຈະຊຸ່ມໄປດ້ວຍເລືອດ, ແລະຝຸ່ນດິນຂອງພວກເຂົາຈະອ້ວນພີດ້ວຍໄຂມັນ. ເພາະນີ້ແມ່ນວັນແຫ່ງການແກ້ແຄ້ນຂອງພຣະຢາເວ, ແລະເປັນປີແຫ່ງການຕອບແທນສໍາລັບຄະດີຂອງຊີໂອນ. ອິຊາຢາ 34:1–8.

“ຫຼັງຈາກໄດ້ທຳງານຢ່າງໜັກເປັນເວລາສອງວັນກັບຊາວສະມາລີ, ພຣະເຢຊູຈຶ່ງຈາກພວກເຂົາໄປເພື່ອດຳເນີນການເດີນທາງຂອງພຣະອົງຕໍ່ໄປຍັງແຂວງກາລິເລ. ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ພັກຢູ່ນາຊາເຣັດ, ບ່ອນທີ່ພຣະອົງໄດ້ໃຊ້ຊີວິດໃນວັຍເດັກແລະວັຍໜຸ່ມຕອນຕົ້ນ. ການຕ້ອນຮັບທີ່ພຣະອົງໄດ້ຮັບໃນທຳມະສາລາທີ່ນັ້ນ, ເມື່ອພຣະອົງປະກາດພຣະອົງເອງວ່າເປັນຜູ້ຊົງຖືກເຈີມ, ເປັນໄປໃນທາງບໍ່ເປັນທີ່ພໍໃຈຢ່າງຍິ່ງ ຈົນພຣະອົງຕັດສິນໃຈສະແຫວງຫາທົ່ງນາທີ່ເກີດຜົນຫຼາຍກວ່າ, ເພື່ອປະກາດຕໍ່ຫູທີ່ຈະຟັງ ແລະຕໍ່ຈິດໃຈທີ່ຈະຮັບສານຂອງພຣະອົງ. ພຣະອົງໄດ້ກ່າວແກ່ພວກສາວົກຂອງພຣະອົງວ່າ ຜູ້ພະຍາກອນບໍ່ມີກຽດໃນປະເທດຂອງຕົນເອງ. ຄຳກ່າວນີ້ໄດ້ສະແດງເຖິງຄວາມລັງເລໂດຍທຳມະຊາດ ຊຶ່ງຫຼາຍຄົນມີຢູ່ໃນການຍອມຮັບການເຕີບໂຕພັດທະນາອັນນ່າອັດສະຈັນແລະນ່າຊື່ນຊົມໃນຜູ້ໜຶ່ງ ຜູ້ທີ່ໄດ້ດຳລົງຊີວິດຢ່າງບໍ່ໂອ້ອວດຢູ່ທ່າມກາງພວກເຂົາ ແລະຜູ້ທີ່ພວກເຂົາຮູ້ຈັກຢ່າງໃກ້ຊິດມາແຕ່ເດັກ. ໃນເວລາດຽວກັນ ຄົນກຸ່ມດຽວກັນນີ້ອາດຈະຕື່ນເຕັ້ນຢ່າງຮຸນແຮງຕໍ່ການອ້າງອີງຂອງຄົນແປກໜ້າ ແລະຂອງນັກຜະຈົນໄພ.” The Spirit of Prophecy, volume 2, 151.

ເພາະວ່ານີ້ແມ່ນວັນຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງບັນດາພົນໂຍທາ, ເປັນວັນແຫ່ງການແກ້ແຄ້ນ ເພື່ອພຣະອົງຈະຊົງແກ້ແຄ້ນສັດຕູທັງຫຼາຍຂອງພຣະອົງ; ແລະດາບຈະກືນກິນ, ມັນຈະອິ່ມໜຳ ແລະມຶນເມົາດ້ວຍເລືອດຂອງພວກເຂົາ; ເພາະອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງບັນດາພົນໂຍທາ ຊົງມີເຄື່ອງບູຊາໃນແຜ່ນດິນເໜືອ ທີ່ແມ່ນ້ຳຢູເຟຣຕີສ. ເຢເຣມີຢາ 46:10.

ເນື່ອງດ້ວຍພຣະພິໂລດຂອງພຣະຢາເວ ມັນຈະບໍ່ມີຜູ້ອາໄສຢູ່ ແຕ່ຈະຮ້າງເປົ່າໂດຍສິ້ນເຊິງ; ທຸກຄົນທີ່ເດີນຜ່ານບາບີໂລນຈະຕົກຕະລຶງ ແລະຈະຮ້ອງເຢາະເຢັ້ຍຕໍ່ພະຍາດທັງຫມົດຂອງນາງ. ຈົ່ງຈັດຂະບວນລ້ອມບາບີໂລນໄວ້ທຸກດ້ານ: ບັນດາທ່ານທີ່ງໍຄັນທະນູໄດ້ ຈົ່ງຍິງໃສ່ນາງ ຢ່າສົງວນລູກທະນູໄວ້ເລີຍ: ເພາະນາງໄດ້ເຮັດບາບຕໍ່ພຣະຢາເວ. ຈົ່ງໂຫ່ຮ້ອງຕໍ່ສູ້ນາງຮອບດ້ານ: ນາງໄດ້ຍື່ນມືຍອມຈຳນົນ; ຮາກຖານຂອງນາງໄດ້ພັງລົງ ກຳແພງຂອງນາງຖືກທຸບທຳລາຍ: ເພາະນີ້ແມ່ນການແກ້ແຄ້ນຂອງພຣະຢາເວ: ຈົ່ງແກ້ແຄ້ນແກ່ນາງ; ດັ່ງທີ່ນາງໄດ້ເຮັດ ກໍຈົ່ງເຮັດແກ່ນາງຢ່າງນັ້ນ. ຈົ່ງຕັດຜູ້ຫວ່ານອອກຈາກບາບີໂລນ ແລະຜູ້ຈັບກ່ຽວດ້ວຍຄຽວໃນລະດູເກັບກ່ຽວ: ເພາະຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ດາບອັນບີບຄັ້ນ ພວກເຂົາຈະຫັນກັບໄປຫາຊົນຊາດຂອງຕົນທຸກຄົນ ແລະຈະໜີໄປຍັງແຜ່ນດິນຂອງຕົນທຸກຄົນ. ອິສຣາເອນເປັນດັ່ງແກະທີ່ກະຈັດກະຈາຍ; ບັນດາສິງໂຕໄດ້ຂັບໄລ່ເຂົາໄປ: ກ່ອນອື່ນ ກະສັດແຫ່ງອັດຊີເຣຍໄດ້ກືນກິນເຂົາ; ແລະພາຍຫຼັງ ເນບູຄັດເນັດຊາ ກະສັດແຫ່ງບາບີໂລນນີ້ ໄດ້ຫັກກະດູກຂອງເຂົາ. ເພາະສະນັ້ນ ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງອິສຣາເອນ ຈຶ່ງກ່າວດັ່ງນີ້ວ່າ; ເບິ່ງແມ, ເຮົາຈະລົງໂທດກະສັດແຫ່ງບາບີໂລນ ແລະແຜ່ນດິນຂອງເຂົາ ດັ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ລົງໂທດກະສັດແຫ່ງອັດຊີເຣຍ. ແລະເຮົາຈະນຳອິສຣາເອນກັບຄືນສູ່ທີ່ຢູ່ອາໄສຂອງເຂົາອີກ ແລະເຂົາຈະລ້ຽງກິນຢູ່ເທິງກາເມນ ແລະບາຊານ ແລະຈິດວິນຍານຂອງເຂົາຈະອີ່ມໜຳຢູ່ເທິງພູເອຟຣາອິມ ແລະກິເລອາດ. ໃນວັນເຫຼົ່ານັ້ນ ແລະໃນເວລານັ້ນ ພຣະຢາເວກ່າວວ່າ ຈະສະແຫວງຫາຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງອິສຣາເອນ ແຕ່ຈະບໍ່ພົບ; ແລະບາບຂອງຢູດາ ກໍຈະບໍ່ພົບເຊັ່ນກັນ: ເພາະເຮົາຈະອະໄພແກ່ຜູ້ທີ່ເຮົາສົງວນໄວ້. ຈົ່ງຂຶ້ນໄປຕໍ່ສູ້ແຜ່ນດິນເມຣາທາອິມ ຄືຕໍ່ສູ້ມັນ ແລະຕໍ່ສູ້ຊາວເມືອງເພໂກດ: ຈົ່ງທຳລາຍ ແລະຜານພິນາດໃຫ້ສິ້ນຫຼັງຈາກພວກເຂົາ ພຣະຢາເວກ່າວ ແລະຈົ່ງເຮັດຕາມທຸກຢ່າງທີ່ເຮົາໄດ້ບັນຊາເຈົ້າ. ສຽງແຫ່ງສົງຄາມຢູ່ໃນແຜ່ນດິນ ແລະສຽງແຫ່ງການທຳລາຍຢ່າງໃຫຍ່. ຄ້ອນເຫຼັກຂອງທົ່ວໂລກຖືກຕັດຂາດ ແລະແຕກຫັກໄດ້ຢ່າງໃດໜໍ! ບາບີໂລນໄດ້ກາຍເປັນທີ່ຮ້າງເປົ່າທ່າມກາງບັນດາປະຊາຊາດໄດ້ຢ່າງໃດໜໍ! ເຮົາໄດ້ວາງບ້ວງດັກເຈົ້າໄວ້ ແລະເຈົ້າກໍຖືກຈັບແລ້ວ ໂອ ບາບີໂລນ ແລະເຈົ້າບໍ່ຮູ້ຕົວເລີຍ: ເຈົ້າຖືກພົບ ແລະຖືກຈັບກຸມດ້ວຍ ເພາະເຈົ້າໄດ້ຕໍ່ສູ້ຂັດຂືນພຣະຢາເວ. ພຣະຢາເວໄດ້ເປີດຄັງອາວຸດຂອງພຣະອົງ ແລະໄດ້ນຳອາວຸດແຫ່ງຄວາມພິໂລດຂອງພຣະອົງອອກມາ: ເພາະນີ້ແມ່ນພາລະກິດຂອງພຣະອົງ ພຣະຢາເວພຣະເຈົ້າຈອມໂຍທາ ໃນແຜ່ນດິນຂອງຊາວຄັນເດຍ. ຈົ່ງມາຕໍ່ສູ້ນາງຈາກຂອບເຂດອັນໄກທີ່ສຸດ ຈົ່ງເປີດຄັງເກັບຂອງນາງ: ຈົ່ງກອງນາງຂຶ້ນເປັນກອງໆ ແລະທຳລາຍນາງໃຫ້ສິ້ນເຊິງ: ຢ່າໃຫ້ເຫຼືອສິ່ງໃດຈາກນາງເລີຍ. ຈົ່ງຂ້າງົວຜູ້ທັງຫມົດຂອງນາງ; ຈົ່ງໃຫ້ພວກມັນລົງໄປສູ່ການຖືກຂ້າ: ວິບັດແກ່ພວກເຂົາ! ເພາະວັນຂອງພວກເຂົາມາຮອດແລ້ວ ແມ່ນເວລາແຫ່ງການລົງໂທດພວກເຂົາ. ສຽງຂອງຜູ້ທີ່ໜີ ແລະລອດອອກຈາກແຜ່ນດິນບາບີໂລນ ເພື່ອປະກາດໃນຊີໂອນເຖິງການແກ້ແຄ້ນຂອງພຣະຢາເວພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ ຄືການແກ້ແຄ້ນເພື່ອພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງ. ຈົ່ງເອີ້ນບັນດາພົນທະນູມາຮວມກັນເພື່ອຕໍ່ສູ້ບາບີໂລນ: ບັນດາທ່ານທີ່ງໍຄັນທະນູໄດ້ ຈົ່ງຕັ້ງຄ້າຍລ້ອມມັນໄວ້ຮອບດ້ານ; ຢ່າໃຫ້ມີຜູ້ໃດໜີລອດໄປໄດ້: ຈົ່ງຕອບແທນນາງຕາມການງານຂອງນາງ; ຕາມທຸກຢ່າງທີ່ນາງໄດ້ເຮັດ ກໍຈົ່ງເຮັດແກ່ນາງຢ່າງນັ້ນ: ເພາະນາງໄດ້ຈອງຫອງຕໍ່ພຣະຢາເວ ຄືຕໍ່ອົງບໍລິສຸດແຫ່ງອິສຣາເອນ. ເຢເຣມີຢາ 50:13–29.

“ການສະເດັດມາຂອງພຣະຄຣິດຈະເກີດຂຶ້ນໃນຊ່ວງເວລາອັນມືດມົນທີ່ສຸດໃນປະຫວັດສາດຂອງໂລກນີ້. ວັນເວລາຂອງໂນອາ ແລະຂອງໂລດ ເປັນພາບສະທ້ອນເຖິງສະພາບຂອງໂລກກ່ອນໜ້າການສະເດັດມາຂອງບຸດແຫ່ງມະນຸດພຽງເລັກນ້ອຍ. ພຣະຄຳພີໄດ້ຊີ້ໄປຍັງເວລານັ້ນ ແລະປະກາດວ່າ ຊາຕານຈະກະທຳການດ້ວຍລິດອຳນາດທັງສິ້ນ ແລະ “ດ້ວຍການຫລອກລວງອັນບໍ່ຊອບທຳທຸກປະການ.” 2 ເທຊະໂລນິກ 2:9, 10. ການກະທຳຂອງມັນຖືກເປີດເຜີຍຢ່າງຊັດແຈ້ງໂດຍຄວາມມືດມົນທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນຢ່າງວ່ອງໄວ, ໂດຍຄວາມຜິດຫລາກຫລາຍ, ຄຳສອນນອກຮີດ, ແລະການຫລົງຜິດອັນຫລວງຫລາຍໃນວັນສຸດທ້າຍເຫລົ່ານີ້. ຊາຕານບໍ່ພຽງແຕ່ນຳພາໂລກໃຫ້ຕົກເປັນເຊີຍ, ແຕ່ການຫລອກລວງຂອງມັນຍັງແຜ່ຊຶມເຂົ້າໄປໃນຄຣິສຕະຈັກທັງຫລາຍທີ່ປະກາດຕົນວ່າເປັນຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເຢຊູຄຣິດຂອງພວກເຮົາ. ການຖອຍຫ່າງຈາກຄວາມເຊື່ອອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນຈະພັດທະນາໄປເປັນຄວາມມືດມົນເລິກໜາດັ່ງເທົ່າທ່ຽງຄືນ. ສຳລັບປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ມັນຈະເປັນຄືນແຫ່ງການທົດລອງ, ຄືນແຫ່ງການຮ້ອງໄຫ້, ຄືນແຫ່ງການຂົ່ມເຫັງເພາະເຫັນແກ່ຄວາມຈິງ. ແຕ່ອອກຈາກຄືນແຫ່ງຄວາມມືດນັ້ນ ແສງສະຫວ່າງຂອງພຣະເຈົ້າຈະສ່ອງອອກ.”

ພຣະອົງຊົງໃຫ້ “ແສງສະຫວ່າງສ່ອງອອກມາຈາກຄວາມມືດ.” 2 ໂກຣິນໂທ 4:6. ເມື່ອ “ແຜ່ນດິນໂລກຍັງບໍ່ເປັນຮູບຮ່າງ ແລະ ວ່າງເປົ່າ; ແລະ ຄວາມມືດປົກຄຸມຢູ່ເໜືອໜ້ານ້ຳເລິກ,” “ພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າເຄື່ອນໄຫວຢູ່ເໜືອໜ້ານ້ຳ. ແລະ ພຣະເຈົ້າຕັດວ່າ, ຈົ່ງເກີດມີແສງສະຫວ່າງ: ແລະ ກໍມີແສງສະຫວ່າງ.” ປະຖົມມະການ 1:2, 3. ດັ່ງນັ້ນ ໃນຄືນແຫ່ງຄວາມມືດຝ່າຍວິນຍານ ພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າກໍອອກໄປວ່າ, “ຈົ່ງເກີດມີແສງສະຫວ່າງ.” ແລະ ຕໍ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງຕັດວ່າ, “ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ, ຈົ່ງສ່ອງແສງ; ເພາະວ່າແສງສະຫວ່າງຂອງເຈົ້າມາແລ້ວ, ແລະ ສະຫງ່າລາສີຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຂຶ້ນສ່ອງເໜືອເຈົ້າ.” ເອຊາຢາ 60:1.

“‘ຈົ່ງເບິ່ງ,’ ພຣະຄຳພີກ່າວວ່າ, ‘ຄວາມມືດຈະປົກຄຸມແຜ່ນດິນໂລກ, ແລະຄວາມມືດທຶບໜາຈະປົກຄຸມບັນດາຊົນຊາດ; ແຕ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະທອດຂຶ້ນເໜືອເຈົ້າ, ແລະລັດສະໝີຂອງພຣະອົງຈະປາກົດເຫັນເໜືອເຈົ້າ.’ ຂໍ້ 2. ພຣະຄຣິດ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນການສ່ອງອອກແຫ່ງລັດສະໝີຂອງພຣະບິດາ, ໄດ້ສະເດັດມາສູ່ໂລກເປັນແສງສະຫວ່າງຂອງໂລກ. ພຣະອົງສະເດັດມາເພື່ອສະແດງພຣະເຈົ້າແກ່ມະນຸດ, ແລະມີຄຳຂຽນເຖິງພຣະອົງວ່າ ພຣະອົງໄດ້ຮັບການເຈີມ ‘ດ້ວຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ແລະດ້ວຍລິດເດດ,’ ແລະ ‘ສະເດັດໄປກະທຳຄວາມດີ.’ Acts 10:38. ໃນທຳມະສາລາທີ່ເມືອງນາຊາເຣັດ ພຣະອົງໄດ້ກ່າວວ່າ, ‘ພຣະວິນຍານຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສະຖິດເໜືອຂ້າພະເຈົ້າ, ເພາະພຣະອົງໄດ້ຊົງເຈີມຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ປະກາດຂ່າວປະເສີດແກ່ຄົນຍາກຈົນ; ພຣະອົງໄດ້ຊົງໃຊ້ຂ້າພະເຈົ້າມາເພື່ອຮັກສາຄົນທີ່ຫົວໃຈແຕກສະຫຼາຍ, ເພື່ອປະກາດການປົດປ່ອຍແກ່ຜູ້ຖືກຈອງຈຳ, ແລະການໃຫ້ສາຍຕາກັບຄືນແກ່ຄົນຕາບອດ, ເພື່ອປ່ອຍຜູ້ທີ່ຖືກບີບຂີ່ໃຫ້ເປັນອິດສະລະ, ເພື່ອປະກາດປີແຫ່ງຄວາມໂຜດປານອັນເປັນທີ່ຊອບພຣະໄທຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.’ Luke 4:18, 19. ນີ້ແມ່ນພາລະກິດທີ່ພຣະອົງໄດ້ມອບໝາຍໃຫ້ສາວົກຂອງພຣະອົງກະທຳ. ພຣະອົງຕັດວ່າ, ‘ພວກທ່ານເປັນແສງສະຫວ່າງຂອງໂລກ.’ ‘ຈົ່ງໃຫ້ແສງສະຫວ່າງຂອງພວກທ່ານສ່ອງສະຫວ່າງຕໍ່ໜ້າມະນຸດທັງຫລາຍສະນັ້ນ, ເພື່ອວ່າເຂົາຈະໄດ້ເຫັນການດີຂອງພວກທ່ານ, ແລະຖວາຍພຣະກຽດແດ່ພຣະບິດາຂອງພວກທ່ານຜູ້ສະຖິດໃນສະຫວັນ.’ Matthew 5:14, 16.” Prophets and Kings, 217, 218.