ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີໜຶ່ງຮ້ອຍຊາວສາມ

ຂໍ້ສີ່ສິບໃນດານີເອນ ບົດທີ 11 ເປັນໜຶ່ງໃນຂໍ້ພຣະຄຳທີ່ເລິກຊຶ້ງທີ່ສຸດໃນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ເຊັ່ນດຽວກັບດານີເອນ ບົດທີ 8 ຂໍ້ 14. ຂໍ້ສີ່ສິບນັ້ນຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍແມ່ນ້ຳຮິດເດເກນ ແລະ ແມ່ນ້ຳອູໄລເປັນຕົວແທນຂອງດານີເອນ ບົດທີ 8 ຂໍ້ 14.

ຂໍ້ທີ່ສີ່ສິບເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍຖ້ອຍຄຳວ່າ, “ແລະໃນເວລາແຫ່ງອະວະສານ,” ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຊີ້ບອກຢ່າງຈຳເພາະວ່າຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງຂໍ້ນີ້ແມ່ນປີ 1798. ຫ້າສິບເອັດຄຳຂອງຂໍ້ນີ້ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກໃນປີ 1989, ເມື່ອພວກມັນຖືກຮັບຮູ້ວ່າກຳລັງຊີ້ໄປເຖິງການລົ້ມສະລາຍຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດໃນເວລານັ້ນ. ຫ້າສິບເອັດຄຳໃນຂໍ້ນັ້ນເປັນຕົວແທນທັງເວລາແຫ່ງອະວະສານໃນປີ 1798, ແລະຕໍ່ມາອີກເວລາແຫ່ງອະວະສານໜຶ່ງໃນປີ 1989. ອັນຟາແລະໂອເມກາໄດ້ປະທັບລາຍເຊັນຂອງພຣະອົງໄວ້ເທິງຂໍ້ນັ້ນ ສຳລັບທຸກຄົນທີ່ເຕັມໃຈຈະເບິ່ງແລະໄດ້ຍິນ. ເວລາແຫ່ງອະວະສານສຳລັບຂະບວນການຂອງທັງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດແລະອົງທີສາມ ຖືກເປັນຕົວແທນຢູ່ໃນຂໍ້ດຽວນັ້ນ.

ຂໍ້ພຣະຄຳຕໍ່ໄປນີ້ຊີ້ບອກວ່າເມື່ອໃດສັນຕະປາປາຊີ, ຊຶ່ງຖືກແທນຄ່າເປັນກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ, ຈະເອົາຊະນະສະຫະລັດອາເມຣິກາ, ຊຶ່ງຖືກແທນຄ່າເປັນແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດ, ໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ. ດັ່ງນັ້ນ, ແມ່ນແມ້ວ່າຖ້ອຍຄຳຂອງຂໍ້ທີສີ່ສິບຈະລະບຸເວລາແຫ່ງອະວະສານໃນປີ 1798 ເປັນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ, ແລະເວລາແຫ່ງອະວະສານໃນປີ 1989 ເປັນຈຸດສິ້ນສຸດ, ແຕ່ຄວາມເປັນຈິງຄື ປະຫວັດສາດທາງຄຳພະຍາກອນທີ່ຖືກແທນໄວ້ໃນຂໍ້ທີສີ່ສິບນັ້ນບໍ່ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງຈົນກວ່າຈະເຖິງຂໍ້ທີສີ່ສິບເອັດ, ເມື່ອກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອເອົາຊະນະແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດ. ສິ່ງນີ້ໝາຍຄວາມວ່າ ປະຫວັດສາດຕັ້ງແຕ່ການລົ້ມສະຫລາຍຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດໃນປີ 1989 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນຂໍ້ທີສີ່ສິບເອັດ ແມ່ນແທນປະຫວັດສາດຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາ ນັບແຕ່ປະທານາທິບໍດີ Ronald Reagan ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງ. ປະຫວັດສາດນັ້ນລວມທັງວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ແລະຕໍ່ເນື່ອງໄປຈົນເຖິງຊົ່ວໂມງແຫ່ງແຜ່ນດິນໄຫວໃຫຍ່ໃນພຣະນິມິດ ບົດ 11.

ເມື່ອຂໍ້ພຣະຄຳນັ້ນຖືກເປີດຜະນຶກໃນເບື້ອງຕົ້ນ, ໄດ້ມີການຍົກຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງຂຶ້ນຕໍ່ຕ້ານຄວາມຈິງທີ່ວ່າ “ຄຳຢືນຢັນຂອງ Pippenger, ທີ່ວ່າຂໍ້ພຣະຄຳນັ້ນເປັນຕົວແທນປະຫວັດສາດຈາກປີ 1798 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ ເປັນຄຳອ້າງທີ່ເຫຼວໄຫຼ, ເພາະວ່າຂໍ້ຕ່າງໆໃນພຣະຄຳພີບໍ່ເຄີຍເປັນຕົວແທນໄລຍະເວລາອັນຍາວນານຂອງປະຫວັດສາດເຊັ່ນນັ້ນ.” ພວກເຮົາບໍ່ເຄີຍໄດ້ຄິດພິຈາລະນາແນວຄິດເລື່ອງວ່າ ມີຂອບເຂດຈຳກັດຫຼືບໍ່ຕໍ່ໄລຍະເວລາທີ່ສາມາດຖືກບັນຈຸໄວ້ໃນຂໍ້ພຣະຄຳພຽງຂໍ້ດຽວ, ແຕ່ພວກເຮົາກໍໄດ້ລະນຶກຂຶ້ນໄດ້ໃນທັນທີວ່າ ພຣະນິມິດ ບົດ 13 ຂໍ້ 11 ໄດ້ລະບຸເຖິງປະຫວັດສາດດຽວກັນນັ້ນ, ແລະມັນກໍໄດ້ເຮັດເຊັ່ນນັ້ນພາຍໃນຂໍ້ດຽວ. ປະຫວັດສາດຂອງສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 1798, ແລະການທີ່ສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນເວົ້າດັ່ງມັງກອນນັ້ນ ຈະສຳເລັດຄົບຖ້ວນໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ກຳລັງຈະມາໃນໄວໆນີ້.

ຖ້າບຸກຄົນໃດຈໍາເປັນຕ້ອງເວົ້າໃນແງ່ວິຊາການ, ຂໍ້ສີ່ສິບຄອບຄຸມປະຫວັດສາດຂອງປີ 1798 ໄປຈົນເຖິງຂໍ້ສີ່ສິບເອັດ, ແລະໃນຂໍ້ສີ່ສິບເອັດນັ້ນ ກົດໝາຍວັນອາທິດໄດ້ຖືກລະບຸໄວ້; ດັ່ງນັ້ນ ບໍ່ເໝືອນກັບຂໍ້ດຽວໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 13, ຂໍ້ 40 ແທ້ຈິງແລ້ວສັ້ນກວ່າເລັກນ້ອຍ ເພາະວ່າກົດໝາຍວັນອາທິດຢູ່ໃນຂໍ້ຖັດໄປ, ໃນຂະນະທີ່ໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 13 ນັ້ນ ຕັ້ງແຕ່ປີ 1798 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດຖືກບັນຈຸຢູ່ໃນຂໍ້ດຽວ. ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ແຈ້ງໃຫ້ພວກເຮົາຊາບວ່າ “same line of prophecy” ທີ່ຢູ່ໃນພຣະທັມດານີເອນ ໄດ້ຖືກຍົກຂຶ້ນມາໃນພຣະນິມິດ, ແລະພຣະນິມິດ ບົດທີ 13, ຂໍ້ 11 ສາມາດພາດຂ້າມເທິງຂອງຂໍ້ 40 ໄດ້ຢ່າງງ່າຍດາຍ, ຖ້າທ່ານເລືອກນໍາໃຊ້ຫຼັກການຂອງ line upon line.

ເມື່ອທ່ານນຳໃຊ້ຫຼັກການ “ເສັ້ນເທິງເສັ້ນ” ຢ່າງແທ້ຈິງ ທ່ານຈະພົບວ່າ ການເປັນຕົວແທນຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກໃນພຣະນິມິດ 13 (ສະຫະລັດອາເມລິກາ) ໃນຂໍ້ 40 ຊຶ່ງຖືກສະແດງໂດຍ “ລົດຮົບ, ເຮືອ, ແລະພົນມ້າ,” ປ່ຽນຈາກສັດຮ້າຍຄ້າຍລູກແກະທີ່ມີສອງເຂົາໃນປີ 1798 ໄປເປັນສັດຮ້າຍທີ່ເວົ້າດັ່ງມັງກອນໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້, ແລະອີກທັງວ່າ ສັດຮ້າຍຄ້າຍລູກແກະນັ້ນມີສອງເຂົາ.

ຂໍ້ທີສີ່ສິບ ຍັງເປັນຕົວແທນເຖິງເຈັດສິບປີເຊິ່ງເປັນສັນຍາລັກ ເມື່ອຍິງໂສເພນີແຫ່ງເມືອງໄທເຣຖືກລືມໄປ, ເພາະວ່າເຈັດສິບປີທີ່ເປັນສັນຍາລັກນັ້ນເປັນດັ່ງວັນຂອງກະສັດອົງດຽວ, ແລະກະສັດກໍຄືອານາຈັກໜຶ່ງ. ອີງຕາມຂໍ້ທີສີ່ສິບ ແລະຕາມແນວຂອງພຣະນິມິດບົດທີສິບສາມ, ອານາຈັກໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີທີ່ປົກຄອງຢູ່ໃນໄລຍະເຈັດສິບປີອັນເປັນສັນຍາລັກຂອງເອຊາຢາບົດທີຊາວສາມ ຄືສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນ, ຊຶ່ງມີເຂົາສອງອັນແຫ່ງກຳລັງ. ສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍເຂົາສອງອັນແຫ່ງກຳລັງ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງລັດທິສາທາລະນະນິຍົມ ແລະ ໂປຣເຕສແຕນນິຍົມ, ແຕ່ເມື່ອປະຫວັດສາດຂອງຂໍ້ທີສີ່ສິບເຂົ້າໃກ້ການສຳເລັດຂອງມັນໃນຂໍ້ທີສີ່ສິບເອັດ, ແລ້ວກຳລັງທາງຄຳພະຍາກອນທັງສອງຂອງມັນຈຶ່ງຖືກລະບຸວ່າເປັນ “ເຮືອ” (ອຳນາດທາງເສດຖະກິດ), ແລະ “ລົດຮົບ ແລະ ພົນມ້າ” (ອຳນາດທາງທະຫານ).

ໃນລະຫວ່າງເຈັດສິບປີເຊິ່ງເປັນສັນຍະລັກໃນອິດສະຢາບົດທີຊາວສາມ, ໂສເພນີແຫ່ງເມືອງໄທເຣ, ຜູ້ຊຶ່ງໃນຂໍ້ສີ່ສິບແມ່ນກະສັດແຫ່ງພາກເໜືອ, ຖືກລືມໄປ. ແຕ່ແລ້ວເມື່ອສິ້ນສຸດເຈັດສິບປີເຊິ່ງເປັນສັນຍະລັກນັ້ນ ນາງຈະກັບມາກະທຳການລ່ວງປະເວນີກັບບັນດາກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກອີກຄັ້ງໜຶ່ງ, ດັ່ງທີ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນປະຫວັດສາດກ່ອນນຳໄປສູ່ການລົ້ມສະລາຍຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດ ເມື່ອນັກປະຫວັດສາດທັງປວງຢືນຢັນວ່າ ປະທານາທິບໍດີ Reagan ໄດ້ສ້າງພັນທະມິດລັບກັບປໍລະປັກແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີ ເພື່ອຈຸດປະສົງໃນການໂຄ່ນລົ້ມສະຫະພາບໂຊວຽດ. ໃນຊ່ວງເວລາກ່ອນເຖິງປີ 1989 Reagan ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນຄວາມສຳພັນລັບອັນຜິດກົດໝາຍກັບຄົນແຫ່ງບາບແລ້ວ, ດັ່ງນັ້ນ ນັກດົນຕີຂອງເນບູກາດເນັດຊາຈຶ່ງເລີ່ມຝຶກຊ້ອມທຳນອງເພງທີ່ໂສເພນີຜູ້ຖືກລືມກຳລັງເລີ່ມຮ້ອງ. ພັນທະກິດທົ່ວໂລກອັນບໍ່ເຄີຍມີມາກ່ອນຂອງ John Paull II, ໃນປະຫວັດສາດນັ້ນເອງ, ແມ່ນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງ “ບົດເພງແລະການຟ້ອນ” ທີ່ເຮັດໃຫ້ “ທົ່ວໂລກ” “ປະຫລາດໃຈຕາມສັດຮ້າຍ”.

ຂໍ້ສີ່ສິບຍັງເປັນຕົວແທນຂອງປະຫວັດສາດແຫ່ງ Adventism ລາໂອດີເຊຍ, ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນປີ 1798 ເປັນ Sardis; ຈາກນັ້ນຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນ Sardis ໄດ້ຍອມຮັບແສງສະຫວ່າງທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກ, ແລະຕໍ່ມາຂະບວນການ Philadelphian ໄດ້ອອກມາຈາກ Sardis. ເມື່ອຂະບວນການ Philadelphian ປະຕິເສດແສງສະຫວ່າງຂອງປີ 1856, ເວລານັ້ນພວກເຂົາຈຶ່ງໄດ້ປ່ຽນຈາກການເປັນຂະບວນການໄປສູ່ການເປັນຄຣິສຕະຈັກ Laodicean ໃນປີ 1863. ດັ່ງນັ້ນ ຄຣິສຕະຈັກນັ້ນຈຶ່ງຖືກກຳນົດໄວ້ໃຫ້ຖືກຄາຍອອກຈາກພຣະໂອດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໃນຂໍ້ສີ່ສິບເອັດ, ຊຶ່ງຄືກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ກຳລັງຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້. ຂໍ້ສີ່ສິບບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນຕົວແທນຂອງປະຫວັດສາດຂອງສະຫະລັດເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງເປັນຕົວແທນຂອງປະຫວັດສາດແຫ່ງ Adventism ລາໂອດີເຊຍດ້ວຍ.

ອັດເວັນຕິດແບບລາໂອດີເຊຍໄດ້ຮັບປະທານແສງສະຫວ່າງອັນສັກສິດແຫ່ງພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ເປັນຈຸດຍຶດໝັ້ນແລະກຳລັງຂອງຕົນ, ແລະລັດຖະບານແຫ່ງສະຫະລັດອາເມຣິກາໄດ້ຮັບປະທານແສງສະຫວ່າງອັນສັກສິດແຫ່ງລັດຖະທຳມະນູນຂອງສະຫະລັດ ເປັນຈຸດຍຶດໝັ້ນແລະກຳລັງຂອງຕົນ. ທັງສອງໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນໃນທາງຄຳພະຍາກອນເປັນເຂົາໃນປີ 1798, ແລະເມື່ອສິ້ນສຸດເຈັດສິບປີເຊິ່ງເປັນສັນຍາລັກນັ້ນ, ເຂົາຣີພັບລິກັນຜູ້ຫຼົງຖອຍ ແລະ ເຂົາໂປຣເຕສະແຕນຜູ້ຫຼົງຖອຍ ຈະມາຮ່ວມກັນເປັນເຂົາດຽວ ແລະຈະເວົ້າດັ່ງມັງກອນ.

ເຂົາສອງອັນໃນຂໍ້ທີສີ່ສິບ ແມ່ນລັດຖະບານ ແລະ ຄຣິສຕະຈັກທີ່ຖືກເລືອກສັນ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງສອງແນວຄຳພະຍາກອນທີ່ດຳເນີນໄປຄຽງຄູ່ກັນ, ເພາະພວກມັນຖືກນຳສະເໜີເປັນເຂົາສອງອັນຢູ່ເທິງສັດຮ້າຍຕົວດຽວ. ສັດຮ້າຍໄປບ່ອນໃດ ເຂົາສອງອັນນັ້ນກໍໄປບ່ອນນັ້ນດ້ວຍ, ແລະ ພວກມັນກໍກະທຳເຊັ່ນນັ້ນຢູ່ໃນປະຫວັດສາດຄຳພະຍາກອນດຽວກັນ. ເຂົາຂອງ Protestantism ມີລັກສະນະຄຳພະຍາກອນສອງຊັ້ນ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ Laodicea ແລະ Philadelphia. ເຂົາຂອງ Republicanism ກໍມີລັກສະນະຄຳພະຍາກອນສອງຊັ້ນເຊັ່ນດຽວກັນ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍພັກການເມືອງ Republican ແລະ Democratic. ສ່ວນທີສອງຂອງລັກສະນະສອງຊັ້ນຂອງແຕ່ລະເຂົາ ເກີດຂຶ້ນພາຍຫຼັງ ແລະ ເກີດຂຶ້ນສູງກວ່າ, ຕາມ Daniel ບົດທີ 8.

ລັກສະນະສອງປະການຂອງແຕ່ລະເຂົາ ໄດ້ຖືກສະແດງໃຫ້ເຫັນໃນແນວສາຍຂອງພຣະຄຣິດໂດຍພວກຊາດູກາຍ ແລະ ຟາຣິຊາຍ, ຊຶ່ງໃນເຂົາຂອງພັກຣີພັບລິກັນນັ້ນ ສົມຄູ່ກັບເສລີນິຍົມ (ຝ່າຍສະໜັບສະໜູນທາດ, ປະຊາທິປະໄຕ, woke-ism ແລະ ໂລກາພິວັດ), ແລະ ອະນຸລັກນິຍົມ (ຕໍ່ຕ້ານລະບົບທາດ, ສາທາລະນະລັດຕາມລັດຖະທຳມະນູນ, ຝ່າຍຍຶດຖືປະເພນີ, MAGA). ລັກສະນະສອງປະການຂອງເຂົາໂປຣເຕສແຕນ ສົມຄູ່ກັບຟີລາເດນເຟຍ ແລະ ລາໂອດີເກຍ. ບໍ່ມີຄວາມຂະໜານກັນຢ່າງສົມບູນລະຫວ່າງການແບ່ງຂອງເຂົາທັງສອງອອກເປັນສັນຍາລັກສອງປະການ, ເພາະວ່າທັງເສລີນິຍົມແບບກ້າວໜ້າ ຫຼື MAGA-ism ແບບອະນຸລັກ ກໍບໍ່ໄດ້ອອກມາຢູ່ຝ່າຍທີ່ຖືກຕ້ອງໃນບັນຫາກົດໝາຍວັນອາທິດ, ເພາະພວກຟາຣິຊາຍ ແລະ ຊາດູກາຍໄດ້ມາຮ່ວມກັນທີ່ໄມ້ກາງແຂນ; ແຕ່ໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ກຳລັງຈະມາໃນໄວໆນີ້, ຊຶ່ງໄດ້ຖືກເປັນແບບລ່ວງໜ້າໂດຍໄມ້ກາງແຂນ, ລາໂອດີເກຍຖືກຄາຍອອກຈາກພຣະໂອດຖຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ແລະ ເຂົາຟີລາເດນເຟຍຈຶ່ງຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນທຸງໝາຍ. ເຖິງຢ່າງນັ້ນ, ສະພາບສອງປະການຂອງເຂົາທັງສອງ ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງທາງສາດສະໜາລະຫວ່າງພວກຟາຣິຊາຍ ແລະ ຊາດູກາຍ, ແລະ ຜູ້ສື່ຂ່າວສານເຖິງຄົນຕ່າງຊາດ (ໂປໂລ), ໃນປະຫວັດສາດຂອງພຣະຄຣິດ, ໃນເມື່ອກ່ອນເຄີຍເປັນຟາຣິຊາຍໃນບັນດາຟາຣິຊາຍ.

ວິທີການຂອງຝົນປາຍລະດູ, ຊຶ່ງເປັນເສັ້ນເທິງເສັ້ນ, ເມື່ອຖືກນຳໄປປະຍຸກຕ໌ໃຊ້ແລ້ວ ຍ່ອມກໍ່ໃຫ້ເກີດແສງສະຫວ່າງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໃນຂໍ້ສີ່ສິບ. ພຣະນິມິດ ບົດທີສອງເຖິງບົດທີສິບແປດ ລ້ວນສອດຄ່ອງກັບຂໍ້ສີ່ສິບ. ຄຳພະຍານຂອງອິດສະຢາ ບົດທີຊາວສາມ ກ່ຽວກັບຍິງໂສເພນີແຫ່ງເມືອງຕີໂຣ ກໍສອດຄ່ອງກັບຂໍ້ນັ້ນເຊັ່ນກັນ. ແນ່ນອນວ່າ ຍັງມີຂໍ້ພຣະຄຳອື່ນໆອີກຫຼາຍຕອນທີ່ຈະຕ້ອງນຳມາວາງທັບລົງເທິງຂໍ້ສີ່ສິບ, ແຕ່ບາງທີການນຳຫຼັກ “ເສັ້ນເທິງເສັ້ນ” ມາປະຍຸກຕ໌ໃຊ້ກັບຂໍ້ສີ່ສິບທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດ ກໍຄືຂໍ້ສີ່ສິບນັ້ນເອງ.

ໃນຂໍ້ທີ່ສີ່ສິບ ເວລາແຫ່ງອວະສານໃນປີ 1798 ແລະ ເວລາແຫ່ງອວະສານໃນປີ 1989 ຖືກສະແດງອອກທັງສອງ. ສິ່ງນີ້ນຳພານັກສຶກສາຄຳພະຍາກອນໃຫ້ນຳເວລາແຫ່ງອວະສານໃນປີ 1798 ໄປວາງທັບເທິງເວລາແຫ່ງອວະສານໃນປີ 1989. ເມື່ອເຮັດດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ປະຫວັດສາດຂອງຂໍ້ທີ່ສີ່ສິບຈະກໍ່ໃຫ້ເກີດສອງເສັ້ນ ເຊິ່ງແຕ່ລະເສັ້ນເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 1798 ແລະ ດຳເນີນຕໍ່ໄປຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ກຳລັງຈະມາໃນບໍ່ຊ້າຂອງຂໍ້ທີ່ສີ່ສິບເອັດ. ເສັ້ນທີ່ເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 1798 ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຂ່າວສານພາຍໃນຂອງປະຊາຊົນໃນວັນສຸດທ້າຍຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະ ເສັ້ນທີ່ເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 1989 ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຂ່າວສານພາຍນອກຂອງປະຊາຊົນໃນວັນສຸດທ້າຍຂອງພຣະເຈົ້າ ໃນຊ່ວງປະຫວັດສາດດຽວກັນນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍ້ທີ່ສີ່ສິບຈຶ່ງມີຢູ່ພາຍໃນຕົວມັນເອງຊຶ່ງສັນຍາລັກທີ່ຖືກແທນໂດຍຄວາມສຳພັນເຊິ່ງເປັນຄຳພະຍາກອນພາຍໃນແລະພາຍນອກອັນດຽວກັນຂອງເຈັດຄຣິສຕະຈັກ ແລະ ເຈັດດວງຕາປະທັບໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ. ແລະ ປະກົດການທາງຄຳພະຍາກອນນີ້ຖືກສະແດງຢູ່ໃນຂໍ້ດຽວ ຊຶ່ງປະກອບດ້ວຍຄຳພຽງຫ້າສິບເອັດຄຳ!

ພວກ Millerites ໄດ້ຮັບຮູ້ສານພາຍໃນ-ພາຍນອກຂອງເຈັດຄຣິສຕະຈັກ ແລະ ເຈັດຕາປະທັບ, ແຕ່ພວກເຂົາຍັງໄດ້ຮັບຮູ້ອີກດ້ວຍວ່າ ເຈັດແກວ່ງແກ ຍັງເປັນຕົວແທນຂອງເສັ້ນແຫ່ງຄວາມຈິງສາຍທີສາມ ຊຶ່ງເປັນອົງປະກອບໜຶ່ງຂອງປະຫວັດສາດທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍເຈັດຄຣິສຕະຈັກ ແລະ ເຈັດຕາປະທັບ. ດັ່ງທີ່ Miller ກ່າວໄວ້, ແກວ່ງແກເຫຼົ່ານັ້ນແມ່ນ “ການພິພາກສາອັນຈຳເພາະ” ທີ່ຖືກນຳມາເໜືອ Rome. ພວກ Millerites ເຂົ້າໃຈວ່າ ການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍເຈັດແກວ່ງແກ ມີຄວາມເຊື່ອມໂຍງກັບປະຫວັດສາດຂອງເຈັດຄຣິສຕະຈັກ ແລະ ປະຫວັດສາດຄູ່ຂະໜານຂອງເຈັດຕາປະທັບ.

ຂໍ້ທີສີ່ສິບຄອບຄຸມປະຫວັດສາດຂອງວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ແລະໃນຂໍ້ທີສີ່ສິບນັ້ນ ເສັ້ນທາງແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງແກທັງເຈັດກໍສອດຄ່ອງກັນດ້ວຍ. ທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໄດ້ມາເຖິງໃນປີ 1798 ເພື່ອປະກາດການເປີດຂອງການພິພາກສາໃນປີ 1844. ການພິພາກສານັ້ນແບ່ງອອກເປັນການພິພາກສາແບບສືບສວນ ແລະການພິພາກສາແບບປະຕິບັດ. ປະຫວັດສາດຂອງຂໍ້ທີສີ່ສິບແມ່ນປະຫວັດສາດຂອງການພິພາກສາແບບສືບສວນ, ແລະປະຫວັດສາດຂອງຂໍ້ທີສີ່ສິບເອັດເປັນຕົ້ນໄປຈົນກວ່າມີຄາເອນຈະລຸກຂຶ້ນ ແລະໄພພິບັດເຈັດຢ່າງສຸດທ້າຍຈະຖືກເທລົງນັ້ນ ແມ່ນປະຫວັດສາດຂອງການພິພາກສາແບບປະຕິບັດ.

ການພິພາກສາໃນຂັ້ນດຳເນີນບັງຄັບເລີ່ມຕົ້ນເມື່ອສະຫະລັດອາເມຣິກາເວົ້າດັ່ງມັງກອນ.

ເມື່ອສະຫະລັດອາເມຣິກາ “ເວົ້າ,” ແລະບັງຄັບໃຊ້ກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆ ນີ້, “ສຽງທີສອງ” ໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດ ກໍ “ເວົ້າ” ເຊັ່ນກັນ, ໂດຍການເອີ້ນຊາຍແລະຍິງທັງຫຼາຍໃຫ້ອອກມາຈາກບາບິໂລນ.

ໃນຂໍ້ທີ່ສີ່ສິບເອັດ, ເມື່ອສະຫະລັດອາເມຣິກາເວົ້າ, ບັນດາຜູ້ທີ່ຍັງຄົງຢູ່ໃນສະພາບແວດລ້ອມສາມປະການຂອງບາບີໂລນສະໄໝໃໝ່ ຈະຖືກເອີ້ນອອກມາ ເມື່ອ “ສຽງທີສອງ” ໃນພຣະນິມິດ ບົດທີສິບແປດ ເວົ້າ. ບັນດາຜູ້ທີ່ຖືກເອີ້ນອອກມາໃນເວລານັ້ນ ໃນຂໍ້ທີ່ສີ່ສິບເອັດ ຖືກແທນດ້ວຍ “ເອໂດມ, ໂມອາບ ແລະຫົວໜ້າຂອງບັນດາລູກຫຼານແຫ່ງອຳໂມນ.” ໃນຂໍ້ນັ້ນ, ບັນດາຜູ້ທີ່ຖືກແທນໂດຍສັນຍາລັກສາມປະການຂອງບາບີໂລນສະໄໝໃໝ່ ໄດ້ຫຼຸດພົ້ນຈາກມືຂອງກະສັດແຫ່ງຝ່າຍເໜືອ (ລະບົບສັນຕະປາປາ). ຄຳພາສາເຮັບເຣີທີ່ແປວ່າ “ຫຼຸດພົ້ນ” ໝາຍເຖິງການຫຼຸດພົ້ນໂດຍຄວາມລື່ນໄຫຼ, ແລະຄວາມໝາຍອັນແຝງຢູ່ໃນນັ້ນກໍຄືວ່າ ການຫຼຸດພົ້ນນັ້ນໄດ້ສຳເລັດອອກຈາກສິ່ງໜຶ່ງ ຊຶ່ງກ່ອນການຫຼຸດພົ້ນໄດ້ກັກຂັງບັນດາຜູ້ທີ່ຫຼຸດພົ້ນນັ້ນໄວ້ໃນຄວາມເປັນເຊີຍ.

ໃນຂໍ້ທີສີ່ສິບສອງ ອຳນາດສັນຕະປາປາ (ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ) ໄດ້ພິຊິດອຸປະສັກທາງພູມສາດປະການທີສາມຂອງມັນ ເມື່ອມັນຍຶດເອົາອີຢິບ ຊຶ່ງເປັນສັນຍາລັກຂອງສະຫະປະຊາຊາດ ດັ່ງທີ່ຖືກສະແດງເປັນແບບໄວ້ໂດຍວັນເກີດຂອງເຮໂຣດ ເມື່ອເຂົາຍອມຈຳນົນຕໍ່ການຟ້ອນລຳອັນຫຼອກລວງຂອງຊາໂລເມ (ສະຫະລັດອາເມຣິກາ) ຜູ້ເປັນບຸດສາວຂອງເຮໂຣດີອາດ (ອຳນາດສັນຕະປາປາ). ນີ້ບົ່ງຊີ້ເຖິງເວລາທີ່ສະຫະປະຊາຊາດ (“ກະສັດສິບອົງ” ໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເຈັດ) ຕົກລົງມອບອານາຈັກຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ສັດຮ້າຍເປັນເວລາໜຶ່ງຊົ່ວໂມງ. ຊົ່ວໂມງໜຶ່ງນັ້ນຄືຊົ່ວໂມງແຫ່ງ “ແຜ່ນດິນໄຫວໃຫຍ່” ໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເອັດ ແລະເປັນ “ຊົ່ວໂມງ” ທີ່ຍິງໂສເພນີແຫ່ງບາບີໂລນຖືກພິພາກສາ. ໃນຂໍ້ທີສີ່ສິບສອງ ອີຢິບ (ສະຫະປະຊາຊາດ) “ຈະບໍ່ພົ້ນໄປໄດ້.”

ຄໍາພາສາເຮັບເຣີທີ່ຖືກແປວ່າ “ຫຼົບໜີ” ໃນຂໍ້ທີສີ່ສິບສອງ ແຕກຕ່າງຈາກຄໍາພາສາເຮັບເຣີໃນຂໍ້ທີສີ່ສິບເອັດ. ໃນຂໍ້ທີສີ່ສິບສອງ ຄໍາວ່າ “ຫຼົບໜີ” ໝາຍເຖິງ “ບໍ່ພົບການປົດປ່ອຍໃດໆ”, ແຕ່ຂໍ້ທີສີ່ສິບເອັດກໍາລັງຊີ້ບອກເຖິງເວລາທີ່ຜູ້ທັງຫຼາຍກ່ອນໜ້າກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້ ໄດ້ຈັບມືກັບອໍານາດສັນຕະປາປາແລ້ວ ຈຶ່ງຫຼົບໜີອອກໄປດັ່ງຄົນທີ່ຫຼຸດລື່ນ. ກ່ອນເຖິງຊົ່ວໂມງແຫ່ງວິກິດການຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ ຜູ້ຢູ່ໃນສາມັກຄີທໍາຂອງບາບີໂລນສະໄໝໃໝ່ໄດ້ຍອມຮັບແນວຄິດແບບຊາຕານວ່າ ວັນອາທິດແມ່ນວັນນະມັດສະການຂອງພຣະເຈົ້າ. ເມື່ອເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍຖືກບັງຄັບໃຊ້ ບຸກຄົນໜຶ່ງຈະເລືອກໄດ້ສອງຢ່າງ: ຈະຍອມຮັບມັນດ້ວຍເຫດຜົນໃດກໍຕາມ ຫຼື ເຊື່ອຢ່າງແທ້ຈິງວ່າມັນເປັນດັ່ງນັ້ນ. ການເຊື່ອວ່າມັນເປັນດັ່ງນັ້ນ ຄືການຮັບເຄື່ອງໝາຍໄວ້ໃນໜ້າຜາກ, ແລະການພຽງແຕ່ຍອມຮັບມັນ ຄືການຮັບເຄື່ອງໝາຍໄວ້ໃນມືຂອງທ່ານ.

ບັນດາຜູ້ທີ່ຫລຸດພົ້ນຈາກມືຂອງອຳນາດສັນຕະປາປາໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ ຈະປະຕິເສດແນວຄວາມຄິດແຫ່ງຊາຕານທີ່ວ່າ ວັນນະມັດສະການຂອງພຣະເຈົ້າແມ່ນວັນຂອງດວງອາທິດ ໃນຂະນະດຽວກັນນັ້ນທີ່ສະຫະລັດອາເມລິກາ ແລະ ສະຫະປະຊາຊາດ ກຳລັງຈັບມືກັບຍິງໂສເພນີແຫ່ງໂຣມ, ອຳນາດສັນຕະປາປາ, ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ.

ເປັນສິ່ງສຳຄັນທີ່ຈະໃຊ້ເວລາເພື່ອຈັດວາງໂຄງສ້າງຂອງຫົກຂໍ້ພຣະຄຳພີສຸດທ້າຍຂອງດານີເອນບົດ 11 ໃຫ້ປາກົດຊັດ ໃນຂະນະທີ່ເຮົາດຳເນີນການພິຈາລະນາຂໍ້ທີ່ 40. ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ ຊຶ່ງແມ່ນໂຣມສະໄໝໃໝ່ ໄດ້ພິຊິດອຸປະສັກທາງພູມສາດສາມປະການ ເພື່ອຈະໄດ້ສະຖາປະນາຂຶ້ນເທິງບັນລັງຂອງໂລກ. ໂຣມນອກຮີດໄດ້ພິຊິດອຸປະສັກທາງພູມສາດສາມປະການ ເຊັ່ນດຽວກັບໂຣມພາຍໃຕ້ອຳນາດສັນຕະປາປາ; ດັ່ງນັ້ນ ໂຣມສະໄໝໃໝ່ຈຶ່ງພິຊິດກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້ (ອະດີດສະຫະພາບໂຊວຽດ) ໃນຂໍ້ທີ່ 40, ແລ້ວຈຶ່ງພິຊິດແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດ (ສະຫະລັດອາເມລິກາ) ໃນຂໍ້ທີ່ 41, ແລະຈາກນັ້ນພິຊິດອີຢິບ (ສະຫະປະຊາຊາດ) ໃນຂໍ້ທີ່ 42 ແລະ 43.

ແຕ່ດັ່ງທີ່ຂໍ້ຄັດກ່ອນໜ້ານີ້ຂອງ Sister White ໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນ, ສະຫະລັດອາເມລິກາໄດ້ຈັບມືກັບຕໍາແໜ່ງສັນຕະປາປາແລະສະຫະປະຊາຊາດໃນເວລາດຽວກັນ. ການຮ່ວມເປັນໜຶ່ງສາມຝ່າຍຂອງມັງກອນ, ສັດຮ້າຍ ແລະຜູ້ພະຍາກອນປອມ ໄດ້ສໍາເລັດລົງໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ກໍາລັງຈະມາເຖິງໃນໄມ່ຊ້ານີ້, ເຖິງແມ່ນວ່າ Daniel chapter eleven verses forty-one through forty-three ໄດ້ລະບຸການພິຊິດທີ່ເກີດຂຶ້ນພ້ອມກັນນັ້ນເປັນລໍາດັບ. ລໍາດັບທີ່ຖືກສະແດງນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງກະແສການໄຫຼຂອງເຫດການ, ແຕ່ທັງໝົດນັ້ນໄດ້ສໍາເລັດລົງໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ກໍາລັງຈະມາເຖິງໃນໄມ່ຊ້ານີ້.

ຂ່າວສານທີ່ພຣະອົງຊົງນຳສະເໜີ ແມ່ນຂ່າວສານທີ່ຊີ້ບອກວ່າ ອິດສະລາມແຫ່ງວິບັດຄັ້ງທີສາມ ເປັນເຄື່ອງມືແຫ່ງການພິພາກສາຂອງພຣະອົງ, ແລະເປັນການລົງໂທດຍິງໂສເພນີແຫ່ງບາບີໂລນ. ອິດສະລາມຖືກນຳສະເໜີເປັນ “ຂ່າວຈາກທິດຕາເວັນອອກ”, ແລະສັນຕະປາປາໂລມັນ (ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອປອມ) ແມ່ນ “ຂ່າວຈາກທິດເໜືອ”. ດານີເອນ ບົດ 11 ຂໍ້ 40 ຊີ້ບອກເຖິງການພິພາກສາສືບສວນ, ແລະຂໍ້ 41 ຫາ 45 ຊີ້ບອກເຖິງການພິພາກສາບັງຄັບປະຕິບັດ.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ພິຈາລະນາຂໍ້ທີ່ສີ່ສິບໃນດານີເອນບົດທີ່ສິບເອັດໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.