ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີໜຶ່ງຮ້ອຍສາມສິບເຈັດ

ໄລຍະເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງຄົນຫນຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ແລະສິ້ນສຸດລົງໃນກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມລິກາ ແມ່ນຊ່ວງເວລາທີ່ຜົນສຳເລັດຂອງທຸກນິມິດໄດ້ຮັບການທຳໃຫ້ຄົບຖ້ວນ. ນິມິດບາງຢ່າງຂະຫຍາຍຕໍ່ເນື່ອງໄປຈົນເຖິງການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະຄຣິດ, ແຕ່ແມ່ນແຕ່ນິມິດເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ເກີດຂຶ້ນຫຼັງກົດໝາຍວັນອາທິດ ກໍຍັງຖືກຍຶດໂຍງໄວ້ກັບໄລຍະແຫ່ງການປະທັບຕາ. ການປະທັບຕາຂອງຄົນຫນຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ແມ່ນຈຸດທີ່ພັນທະສັນຍານິລັນດອນໄດ້ຮັບການເຮັດໃຫ້ສຳເລັດຢ່າງສົມບູນ. ໃນໄລຍະນັ້ນ ພຣະຄຣິດຊົງຂຽນພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງໄວ້ເທິງຈິດໃຈແລະຄວາມນຶກຄິດຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງຕະຫຼອດນິລັນດອນ. ການປະທັບຕານັ້ນຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍການປະສານກັນຂອງພຣະພາບກັບມະນຸດສະພາບ ຊຶ່ງບໍ່ເຮັດບາບ.

ຄວາມເຊື່ອມໂຍງເຊີງສັນຍະລັກຂອງ “ສອງຮ້ອຍຊາວ” ເປັນຕົວແທນທັງການຟື້ນຟູ ແລະ ການປະສົມປະສານຂອງພຣະພາວະກັບມະນຸດພາວະ. ສອງຮ້ອຍຊາວປີນັບແຕ່ພຣະຄຳພີ King James ຈົນເຖິງການນຳສະເໜີຕໍ່ສາທາລະນະເປັນຄັ້ງທຳອິດຂອງ William Miller ໃນປີ 1831 ແລະ ການຕີພິມໃນ Vermont Telegraph ໃນປີ 1833 ໃນທີ່ສຸດ ເປັນຕົວແທນການປະສົມປະສານຂອງພຣະພາວະກັບມະນຸດພາວະ. ໃນນັ້ນມີລາຍເຊັນຂອງ “ຄວາມຈິງ” ຢູ່, ຊຶ່ງເປັນຄຳພາສາເຮັບເຣີທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍນັກພາສາອັນມະຫັດສະຈັນ ຜູ້ໄດ້ນຳຕົວອັກສອນຕົວທຳອິດ, ຕົວທີສິບສາມ ແລະ ຕົວສຸດທ້າຍຂອງອັກສອນຮິບຣູມາປະກອບເຂົ້າກັນເປັນຄຳວ່າ “ຄວາມຈິງ”. ສອງຮ້ອຍຊາວປີນັບແຕ່ປີ 1611 ແລະ ພຣະຄຳພີ King James ຈົນເຖິງປີ 1831 ແລະ ການຕີພິມຂ່າວສານຂອງ Miller ສະທ້ອນໃຫ້ເຫັນລາຍເຊັນຂອງນັກພາສາອັນມະຫັດສະຈັນ.

ຢູ່ໃນກາງຂອງວັນທີທັງສອງນັ້ນ (1611 ແລະ 1831), ເວລາແຫ່ງອະວະສານໃນປີ 1798 ເປັນຕົວແທນຂອງການເປີດຜະນຶກຂ່າວສານໜຶ່ງຈາກພຣະທຳດານີເອນ (ພຣະຄຳພີສະບັບ King James), ຊຶ່ງກ່ອນໃຫ້ເກີດການເພີ່ມພູນແຫ່ງຄວາມຮູ້ອັນນຳໄປສູ່ການຕີພິມເຜີຍແຜ່ຂອງ Miller ໃນປີ 1831. ເວລາແຫ່ງອະວະສານໃນປີ 1798 ຍັງໄດ້ໝາຍເຖິງການເລີ່ມຕົ້ນຂອງຂະບວນການທົດສອບຊຶ່ງກ່ອນໃຫ້ເກີດການກະບົດຂອງພວກຍິງພົມຈັນໂງ່ເຂົາ, ຜູ້ທີ່ດານີເອນໃນບົດທີສິບສອງໄດ້ລະບຸວ່າເປັນຄົນອະທຳ. ດັ່ງນັ້ນ ປີ 1798 ຈຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງເລກສິບສາມ ຢູ່ໃນກາງຂອງອັກສອນຕົວທຳອິດແລະຕົວສຸດທ້າຍ, ເພາະວ່າສິບສາມເປັນສັນຍາລັກຂອງການກະບົດ. ປີ 1798 ຍັງເຊື່ອມໂຍງກັບໄລຍະແຫ່ງການຕຽມພ້ອມຕັ້ງແຕ່ປີ 1776 ຈົນເຖິງປີ 1798, ຊຶ່ງເປັນເວລາແຫ່ງອະວະສານ.

ເຊັ່ນດຽວກັບການເຊື່ອມໂຍງສອງຮ້ອຍຊາວປີຂອງ Miller, ປີ 1776 ກໍໄດ້ຖືກໝາຍໄວ້ດ້ວຍການປະກາດອັນເປັນພຣະດໍາລິ, ຄື ຖະແຫຼງການເອກະລາດ, ແລະເປັນການເລີ່ມຕົ້ນຂອງຊ່ວງເວລາໜຶ່ງທີ່ສິ້ນສຸດລົງໃນປີ 1798 ດ້ວຍການປະກາດໃຊ້ Alien and Sedition Acts. ສອງຮ້ອຍຊາວປີໃນການເຊື່ອມໂຍງເຊີງສັນຍາລັກຂອງ Miller ລະຫວ່າງພຣະພາບແລະມະນຸດພາບ ໄດ້ຖືກເຊື່ອມຕໍ່ໂດຍປີ 1798 ກັບຊາວສອງປີແຫ່ງການຕຽມພ້ອມ ນັບແຕ່ການປະກາດຖະແຫຼງການເອກະລາດ ຈົນເຖິງການປະກາດໃຊ້ Alien and Sedition Acts ຂອງປີ 1798. ຊາວສອງ, ອັນເປັນໜຶ່ງສ່ວນສິບຂອງສອງຮ້ອຍຊາວ, ຫຼືເປັນສ່ວນສິບຂອງສອງຮ້ອຍຊາວ; ຈໍານວນຊາວສອງ, ດັ່ງເຊັ່ນຈໍານວນສອງຮ້ອຍຊາວ, ເປັນຕົວແທນຂອງການເຊື່ອມໂຍງພຣະພາບເຂົ້າກັບມະນຸດພາບ.

ສອງຮ້ອຍຊາວປີຂອງ Miller ມີເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງຄວາມຈິງ, ເຊັ່ນດຽວກັນກັບເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນ, ແລະໄລຍະແຫ່ງການຕຽມພ້ອມຈາກ 1776 ເຖິງ 1798 ກໍມີເຄື່ອງໝາຍດຽວກັນນັ້ນ, ເພາະວ່າວັນທີກາງຄື 1789 ໄດ້ໝາຍເຖິງການປະກາດໃຊ້ລັດຖະທຳມະນູນ ຊຶ່ງໄດ້ຮັບການໃຫ້ສັດຕະຍາບັນໂດຍສິບສາມອານານິຄົມ.

ສາຍເຊື່ອມຂອງ Miller ທີ່ເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 1611 ແລະສິ້ນສຸດໃນປີ 1831, ຊຶ່ງມີຈຸດກາງຢູ່ໃນປີ 1798, ໄດ້ຖືກເຊື່ອມໂຍງກັບຊ່ວງເວລາຊາວສອງປີຈາກ 1776 ຫາ 1798, ໂດຍມີຈຸດກາງຢູ່ໃນປີ 1789. ວັນທີທັງຫ້າ; 1611, 1776, 1789, 1798 ແລະ 1831, ລ້ວນແຕ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍພະລະກິດດ້ານການພິມເຜີຍແຜ່. ວັນທີຕ່າງໆໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງການຕຽມພ້ອມ ບັນຈຸສ່ວນສິບຂອງຊາວສອງປີຈາກ 1776 ຫາ 1798, ແລະຊ່ວງເວລານັ້ນເປັນພາບປະກອບຂອງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງຄົນຫນຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ຊຶ່ງເປັນເວລາເມື່ອຄວາມເປັນພະເຈົ້າຖືກປະສານເຂົ້າກັບຄວາມເປັນມະນຸດ. ຊ່ວງເວລາສອງຮ້ອຍຊາວປີຂອງ Miller, ແລະຊ່ວງເວລາແຫ່ງການຕຽມພ້ອມຊາວສອງປີຈາກ 1776 ຫາ 1798, ທັງສອງລ້ວນເປັນຕົວແທນຂອງສາຍເຊື່ອມລະຫວ່າງຄວາມເປັນພະເຈົ້າກັບຄວາມເປັນມະນຸດ.

ເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ແລະໄດ້ຖືກໝາຍໄວ້ໂດຍອິດສະລາມແຫ່ງວິບັດຄັ້ງທີສາມ ທີ່ໂຈມຕີແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງເຮືອງທາງວິນຍານ. ຊາວສອງປີຕໍ່ມາ, ໃນວັນທີ 7 ຕຸລາ 2023, ອິດສະລາມແຫ່ງວິບັດຄັ້ງທີສາມ ໄດ້ໂຈມຕີອີກຄັ້ງໜຶ່ງຕໍ່ແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງເຮືອງແບບຕົວຢ່າງ ແລະຕາມຕົວອັກສອນ. ໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້ ການປະທັບຕາຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຈະສຳເລັດສົມບູນ, ແລະອິດສະລາມແຫ່ງວິບັດຄັ້ງທີສາມ ຈະໂຈມຕີສະຫະລັດອາເມຣິກາອີກຄັ້ງ.

ເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການໂຈມຕີຂອງອິດສະລາມຕໍ່ສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ, ແລະມັນສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການໂຈມຕີຂອງອິດສະລາມຕໍ່ສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ. ໃນຊ່ວງກາງນັ້ນ ອິດສະລາມແຫ່ງວິບັດປະການທີສາມໄດ້ໂຈມຕີຊາດອິສຣາເອນ, ຊຶ່ງໃນພຣະຄຳພີໄດ້ຖືກແທນຄວາມໝາຍໄວ້ວ່າເປັນຢູດາ. ຢູດາແມ່ນແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດຕາມຕົວອັກສອນໃນພຣະຄຳພີບູຮານ, ແລະສະຫະລັດອາເມລິກາແມ່ນແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດຝ່າຍວິນຍານໃນຍຸກສະໄໝໃໝ່.

ການໂຈມຕີທັງສາມຄັ້ງຂອງອິດສະລາມໄດ້ຖືກດຳເນີນຕໍ່ຕ້ານແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດທັງໝົດ. ຄັ້ງທຳອິດແລະຄັ້ງສຸດທ້າຍໄດ້ຖືກດຳເນີນຕໍ່ຕ້ານແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດທາງວິນຍານໃນຍຸກສະໄໝໃໝ່, ແລະການໂຈມຕີຄັ້ງກາງໄດ້ຖືກດຳເນີນຕໍ່ຕ້ານແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດຕາມຕົວອັກສອນໃນສະໄໝບູຮານ. ໝາຍທາງກາງແມ່ນການໂຈມຕີຕໍ່ປະເທດອິສຣາເອນໃນຍຸກສະໄໝໃໝ່, ແລະໃນການຄຶງໄມ້ກາງແຂນພຣະເມຊີອາຂອງພວກເຂົາ ອິສຣາເອນຕາມຕົວອັກສອນໄດ້ກາຍເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງການກະບົດ ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍອັກສອນຕົວທີສິບສາມໃນອັກສອນເຮັບເຣີ.

ໄລຍະເວລາແຫ່ງການຕຽມພ້ອມຈາກປີ 1776 ຫາ 1798 ຍັງມີຄວາມເຊື່ອມໂຍງກັບສອງຮ້ອຍຊາວປີແຫ່ງການເຄື່ອນໄຫວຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ເພາະວ່າ ເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 1776 ດ້ວຍຄຳປະກາດເອກະລາດ ຈົນເຖິງປີ 1996 ແລະການຕີພິມນິຕະຍະສານ The Time of the End ນັ້ນ ເປັນເວລາສອງຮ້ອຍຊາວປີ. ທ່າມກາງຂອງປະຫວັດສາດນັ້ນຄືເວລາແຫ່ງອະວະສານໃນປີ 1989 ອັນເປັນເຄື່ອງໝາຍເຖິງການກະບົດຂອງພົມມະຈາລີຊົ່ວຮ້າຍຜູ້ໂງ່ຈ້າ. ດັ່ງນັ້ນ 1611, 1776, 1789, 1798, 1831, 1989, 1996, 2001, 2023 ແລະກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້ ລ້ວນແຕ່ເປັນຈຸດໝາຍທາງທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບຄວາມຈິງທີ່ວ່າ ພຣະພາວະອັນປະສານກັບມະນຸດສະພາບບໍ່ໄດ້ເຮັດບາບ. ສິບຈຸດໝາຍທາງ ສອງໃນນັ້ນຖືກກ່າວຊ້ຳສອງຄັ້ງ.

ສິບແມ່ນຕົວເລກທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງການທົດສອບ, ແລະເມື່ອທ່ານນຳເອົາວັນທີສອງວັນທີ່ຖືກກ່າວຊ້ຳຄື 1776 ແລະ 1798 ມາບວກກັນ, ທ່ານຈະໄດ້ທາງໝາຍລວມທັງໝົດສິບສອງຈຸດ, ອັນເປັນຕົວແທນຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ທາງໝາຍທັງໝົດລ້ວນກ່າວເຖິງຂະບວນການທົດສອບຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ທີ່ເກີດຂຶ້ນຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄມ່ຊ້ານີ້, ໃນເວລານັ້ນພຣະຄຣິດຊົງເຮັດໃຫ້ວຽກງານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມສຳເລັດ ໂດຍການຮວມພຣະລັກສະນະແຫ່ງພຣະເຈົ້າຂອງພຣະອົງເຂົ້າກັບຄວາມເປັນມະນຸດຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ຜູ້ຊຶ່ງ, ຕະຫຼອດຊົ່ວນິລັນດອນທີ່ເຫຼືອ—ບໍ່ໄດ້ເຮັດບາບ. ແນ່ນອນ, ຂໍ້ເທັດຈິງນີ້ຈະສາມາດຖືກເຫັນໄດ້ໂດຍບັນດາຜູ້ທີ່, ດັ່ງທີ່ເອຊາຢາໄດ້ກ່າວໄວ້, ເລືອກທີ່ຈະ “ເບິ່ງດ້ວຍຕາຂອງຕົນ, ແລະຟັງດ້ວຍຫູຂອງຕົນ, ແລະເຂົ້າໃຈດ້ວຍໃຈຂອງຕົນ, ແລະກັບໃຈ, ແລະໄດ້ຮັບການຮັກສາ.”

ໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ທູດສະຫວັນອົງທີສາມໄດ້ມາເຖິງ ເມື່ອພຣະຄຣິດໄດ້ເສດັດເຂົ້າໄປໃນພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງຢ່າງກະທັນຫັນ ເພື່ອກະທຳການປະທັບຕາແກ່ຄົນຫນຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ໃນເວລານັ້ນ ກຸ່ມໜຶ່ງຂອງພວກ Millerites ໄດ້ຕິດຕາມພຣະຄຣິດເຂົ້າໄປໃນສະຖານບໍລິສຸດທີ່ສຸດ ເຖິງແມ່ນວ່າຕໍ່ມາພວກເຂົາໄດ້ຢຸດເຊົາການຕິດຕາມແສງສະຫວ່າງທີ່ກ້າວໜ້າຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ແລະໄດ້ກະທຳການກະບົດຊ້ຳອີກຄັ້ງດັ່ງເຊັ່ນ Kadesh ແຫ່ງທຳອິດ, ແລະຖືກກຳນົດໃຫ້ພະເນຈອນໄປໃນຖິ່ນກັນດານຂອງ Laodicea ຈົນກວ່າພວກເຂົາທັງໝົດຈະຕາຍ.

ເມື່ອພຣະຄຣິດໄດ້ເຂົ້າໄປໃນບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດຢ່າງກະທັນຫັນ, ການປະສົມປະສານຂອງພາບພຣະທຳແລະມະນຸດພາບໄດ້ເປັນຕົວແທນເຖິງພະລະກິດທີ່ພຣະອົງຊົງຕຽມພ້ອມຈະກະທຳ, ແລະພະລະກິດນັ້ນໄດ້ຖືກເປັນສັນຍາລັກໂດຍນັກພາສາສາດຜູ້ມະຫັດສະຈັນພ້ອມດ້ວຍພະຍານສອງຄົນ. ພະຍານທັງສອງນັ້ນຄື ຮາບາກຸກ ແລະ ໂຢຮັນ. ໃນບົດ TWO ຂໍ້ TWENTY ຂອງພຣະຄຳພີທັງສອງເຫຼັ້ມ, ວັນທີ October 22, 1844 ຖືກລະບຸໄວ້. ຄົນໜຶ່ງໄດ້ເນັ້ນໜັກເຖິງພະລະກິດແຫ່ງການລົບມົນທິນບາບ (at-one-ment) ທີ່ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນວັນທີນັ້ນ, ແລະອີກຄົນໜຶ່ງໄດ້ລະບຸເຖິງພຣະວິຫານທີ່ຈະຕ້ອງຖືກຊຳລະໃຫ້ສະອາດ.

ພຣະວິຫານທີ່ພຣະອົງໄດ້ສະເດັດມາເຖິງຢ່າງກະທັນຫັນນັ້ນ ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍພຣະວິຫານທີ່ໄດ້ຖືກຢຽບຍ່ຳລົງໂດຍອຳນາດຂອງການຖວາຍບູຊາປະຈຳວັນ (ລັດທິນອກສາສະໜາ) ແລະສິ່ງໜ້າຊັງເພື່ອນຳໄປສູ່ຄວາມຮ້າງເປົ່າ (ອຳນາດສັນຕະປາປາ). ພຣະວິຫານນັ້ນຍັງເປັນຕົວແທນຂອງພຣະຄຣິດ ຜູ້ຊຶ່ງເປັນພຣະວິຫານທີ່ຖືກທຳລາຍ ແລ້ວຖືກຍົກຂຶ້ນອີກໃນສາມວັນ. ມັນຍັງເປັນຕົວແທນຂອງພຣະວິຫານຂອງພວກມິນເລີໄຣຕ໌ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນໃນສີ່ສິບຫົກປີ ນັບແຕ່ປີ 1798 ຈົນເຖິງ 1844. ມັນຍັງເປັນຕົວແທນຂອງພຣະວິຫານມະນຸດ ຊຶ່ງຖືກຈັດລະບຽບໂດຍໂຄໂມໂຊມສີ່ສິບຫົກອັນ ແລະກຳນົດພ້ອມທັງຄວບຄຸມໂຄງສ້າງທາງພັນທຸກຳຂອງຮ່າງກາຍມະນຸດ. ມິໃຊ່ເລື່ອງບັງເອີນທີ່ທຸກເຊວໃນຮ່າງກາຍມະນຸດຖືກທົດແທນໃໝ່ຢ່າງສົມບູນໃນທຸກສອງພັນຫ້າຮ້ອຍຊາວວັນ.

ໃນພາບປຽບທຽບອັນສັກສິດຂອງພຣະວິຫານທັງປວງເຫຼົ່ານີ້ ທີ່ເປັນຕົວແທນແກ່ພຣະກິດຂອງພຣະຄຣິດໃນການປະສານພຣະລັກສະນະພຣະເຈົ້າເຂົ້າກັບມະນຸດຊາດ, ຝ່າຍພຣະລັກສະນະພຣະເຈົ້າຍ່ອມມາກ່ອນຝ່າຍມະນຸດຊາດສະເໝີ. 1611 ມາກ່ອນ 1831. 1776 ມາກ່ອນ 1798. 1776 ມາກ່ອນ 1996. 2001 ມາກ່ອນ 2023. ພວກມິນເລີໄຣດ໌ໄດ້ຕິດຕາມພຣະຄຣິດເຂົ້າໄປໃນບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດ. ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງສ້າງມະນຸດ.

ບັດນີ້ ພວກເຮົາຈະກັບໄປພິຈາລະນາຫຼັກໝາຍສາມປະການຂອງປີ 1776, 1789 ແລະ 1798 ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຊ່ວງເວລາແຫ່ງການຕຽມພ້ອມ ອັນເປັນແບບຢ່າງຂອງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາ. ຊ່ວງເວລາທຳອິດທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍປີ 1776, ຄື ຄຳປະກາດເອກະລາດ, ແລະ ຊ່ວງເວລາຂອງສະພາຄອນຕິເນນຕອນທັງສອງ; ແລະ ຊ່ວງເວລາທີສອງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍປີ 1789, ຄື ລັດຖະທຳມະນູນ, ແລະ ຊ່ວງເວລາຂອງຂໍ້ບັງຄັບແຫ່ງສະຫະພັນ ຈົນເຖິງປີ 1798.

ຄວາມລັບຂອງຮູບເຄົາລົບແຫ່ງສັດຮ້າຍ, ຊຶ່ງເປັນຄວາມຈິງທີ່ວ່າຫົວທີແປດເປັນຂອງຫົວທັງເຈັດ, ໄດ້ຖືກຊີ້ບອກໄວ້ໃນທັງສອງຊ່ວງເວລາ. ມັນຍັງຖືກຊີ້ບອກໄວ້ໃນໝຸດໝາຍທີສາມຂອງປະຫວັດສາດນັ້ນອີກດ້ວຍ, ແຕ່ໝຸດໝາຍນັ້ນກໍາລັງກ່າວເຖິງຫົວທີແປດ, ທີ່ເປັນຂອງທັງເຈັດ, ວ່າໄດ້ສໍາເລັດລົງໂດຍອໍານາດສັນຕະປາປາ. ສອງຊ່ວງເວລາທໍາອິດເປັນຕົວແທນຂອງການສໍາເລັດຂອງຫົວທີແປດທີ່ເປັນຂອງທັງເຈັດພາຍໃນສະຫະລັດອາເມລິກາ.

ສະຫະລັດອາເມຣິກາປະກອບດ້ວຍເຂົາສອງເຂົາ, ເຂົາໜຶ່ງສຳພັນກັບຜູ້ຊາຍ ແລະ ອີກເຂົາໜຶ່ງສຳພັນກັບຜູ້ຍິງ. ຜູ້ຊາຍແມ່ນອຳນາດທາງການເມືອງ; ນັ້ນຄືເຂົາຂອງພັກຣີພັບລິກັນ. ຜູ້ຍິງແມ່ນອຳນາດທາງສາສະໜາ; ນັ້ນຄືເຂົາຂອງໂປຣແຕສແຕນ. ດັ່ງນັ້ນ, ໄລຍະເວລາທີ່ຖືກແທນຄວາມໝາຍໂດຍປີ 1776 ແລະ ຄຳປະກາດເອກະລາດ ຈຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງເຂົາໂປຣແຕສແຕນ, ເພາະວ່າພຣະພາວະຍ່ອມມາກ່ອນມະນຸດສະພາບສະເໝີ. ສ່ວນໄລຍະເວລາທີ່ຖືກແທນຄວາມໝາຍໂດຍປີ 1789 ແລະ ລັດຖະທຳມະນູນ ແມ່ນເປັນຕົວແທນຂອງເຂົາພັກຣີພັບລິກັນ.

ໃນປີ 2020, ທັງສອງເຂົາໄດ້ຖືກສັງຫານໂດຍອຳນາດມັງກອນສະໄໝໃໝ່ທີ່ເປັນຊາຕານ ແລະ ອະເທວະນິຍົມ. ເຂົາໂປຣແຕສແຕນທີ່ແທ້ຈິງໄດ້ຖືກສັງຫານໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020, ແລະ ເຂົາຣີພັບລິກັນໄດ້ຖືກສັງຫານຕໍ່ມາໃນວັນທີ 3 ພະຈິກ 2020. ໃນປີ 2023, ພະຍານທັງສອງໄດ້ລຸກຂຶ້ນຢືນ, ແລະ ໂລກທີ່ເຄີຍຊື່ນຊົມຍິນດີຢູ່ເໜືອຊາກສົບຂອງເຂົາທັງສອງ ກໍໄດ້ເລີ່ມຢ້ານກົວ.

ໃນປີ 2023, ພຣະກິດສຸດທ້າຍແຫ່ງການປະທັບຕາຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນຊົ່ວອາຍຸສຸດທ້າຍແຫ່ງປະຫວັດສາດໂລກ. ບັດນີ້ ພຣະພາວະກຳລັງຖືກຮວມເຂົ້າກັບມະນຸດພາວະເພື່ອນິລັນດອນ, ເມື່ອຜູ້ສັດຊື່ໃນວັນສຸດທ້າຍສືບສ້າງຂຶ້ນເພື່ອນິລັນດອນ—ພາບລັກຂອງພຣະຄຣິດ.

ໃນປີ 2023 ວຽກງານຂັ້ນສຸດທ້າຍໃນການຮວມເອົາຄຣິດຈັກທີ່ເສື່ອມຖອຍເຂົ້າກັບລັດທີ່ເສື່ອມຖອຍ ໃນຊາດຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນ ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ. ໂຄງສ້າງແຫ່ງອຳນາດທີ່ຖືກແທນໂດຍອຳນາດສັນຕະປາປາ ອັນປະກອບດ້ວຍຄຣິດຈັກທີ່ເສື່ອມຖອຍປົກຄອງເໜືອລັດທີ່ເສື່ອມຖອຍ ໃນເວລານັ້ນກຳລັງຖືກຈັດຕັ້ງຂຶ້ນ ແລະກຳລັງສ້າງຊ້ຳພາບລັກຂອງສັດຮ້າຍ.

ການທົດສອບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ສໍາລັບບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຖືກເອີ້ນ ແມ່ນການທົດສອບແຫ່ງການເຫັນການກໍ່ຮ່າງຂອງຮູບສັດຮ້າຍ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກສະແດງໂດຍ “ສຽງຕ່າງໆ, ແສງຟ້າແລບ, ສຽງຟ້າຮ້ອງ” ແລະ “ແຜ່ນດິນໄຫວ” ທີ່ກໍາລັງມາ. ເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາ ແມ່ນຊ່ວງເວລາທີ່ນິມິດທຸກປະການບັນລຸຜົນອັນສົມບູນຂອງມັນ (ການສໍາເລັດຕາມຄໍາພະຍາກອນ). ໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງການຕຽມພ້ອມຈາກ 1776 ຈົນເຖິງ 1798, ຊຶ່ງເປັນແບບຢ່າງຂອງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາ, ມີວົງລໍ້ຢູ່ໃນວົງລໍ້, ຊຶ່ງເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງນິມິດທີ່ເອເຊກຽນໄດ້ເຫັນ ເມື່ອທ່ານແນມເຂົ້າໄປໃນສະຖານບໍລິສຸດທີ່ສຸດ, ໃນເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ. ວົງລໍ້ເຫຼົ່ານັ້ນ, ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ລະບຸວ່າເປັນ “ການປະສານກັນອັນສັບຊ້ອນຂອງເຫດການມະນຸດ.” ຊ່ວງເວລາແຫ່ງການຕຽມພ້ອມຈາກ 1776 ຫາ 1798 ໄດ້ບັນຈຸໄວ້ບາງສ່ວນຂອງ “ການປະສານກັນອັນສັບຊ້ອນຂອງເຫດການມະນຸດ” ເຫຼົ່ານັ້ນ ຊຶ່ງຄວນຖືກສັງເກດໄວ້.

ປະການໜຶ່ງມີຄວາມກ່ຽວພັນກັບຄວາມຈິງທີ່ວ່າ ປະເທດຝຣັ່ງໃນຍຸກປະຕິວັດເປັນແບບຢ່າງແທນສະຫະລັດອາເມລິກາ. ທັງສອງຊາດໄດ້ຍົກຕໍາແໜ່ງສັນຕະປາປາຂຶ້ນສູ່ບັນລັງແຫ່ງໂລກ, ແລະທັງສອງຊາດກໍໄດ້ໂຄ່ນນາງລົງ. ທັງສອງຊາດໄດ້ອຸທິດອໍານາດທາງທະຫານແລະທາງເສດຖະກິດຂອງຕົນເພື່ອໃຫ້ວຽກງານນັ້ນສໍາເລັດ. ທັງສອງຊາດໄດ້ຍົກເລີກສາສະໜາທີ່ຕັ້ງຂຶ້ນໄວ້ຂອງຕົນຢ່າງກະທັນຫັນ ເພື່ອກາຍເປັນຄາທອລິກ. ທັງສອງຊາດໄດ້ປະສົບກັບ “ແຜ່ນດິນໄຫວ” ທີ່ໂຄ່ນລົ້ມລັດຖະບານທີ່ຕັ້ງຢູ່ຂອງຕົນ. ປະຫວັດສາດຂອງທັງສອງຊາດຖືກຜູກພັນເຂົ້າດ້ວຍກັນກັບປີ 1789, ເພາະວ່າໃນປີ 1789 ການປະຕິວັດຝຣັ່ງໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ ແລະລັດຖະທໍາມະນູນຂອງສະຫະລັດກໍໄດ້ມີຜົນບັງຄັບໃຊ້.

ການປະຕິວັດຝຣັ່ງໄດ້ດໍາເນີນຢູ່ເປັນເວລາສິບປີ. ນາໂປເລອົງ ໂບນາປາກ ໄດ້ຂຶ້ນສູ່ອໍານາດໃນຊ່ວງທ້າຍຂອງການປະຕິວັດຝຣັ່ງ. ລາວໄດ້ກາຍເປັນຜູ້ນໍາທາງທະຫານທີ່ໂດດເດັ່ນ ແລະໄດ້ມີບົດບາດສໍາຄັນໃນລັດຖະບານຝຣັ່ງພາຍຫຼັງການລັດປະຫານທີ່ປະສົບຜົນສໍາເລັດຂອງລາວໃນວັນທີ 9 ພະຈິກ 1799, ຊຶ່ງໄດ້ນໍາໄປສູ່ການທີ່ລາວຂຶ້ນເປັນກົງສຸນເອກແຫ່ງສາທາລະນະລັດຝຣັ່ງ.

ໃນຊ່ວງເວລາທີສອງຂອງຍຸກແຫ່ງການກຽມພ້ອມລະຫວ່າງ 1776 ຫາ 1798, ບຸກຄົນຜູ້ທີ່ເປັນຄົນທີ່ແປດ (ບໍ່ແມ່ນຕາມລຳດັບ), ຜູ້ຊຶ່ງມາຈາກທັງເຈັດ, ຄື John Hancock. ລາວເປັນໜຶ່ງໃນປະທານາທິບໍດີແປດຄົນໃນຊ່ວງເວລາທີສອງ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ 1789 (ປີແຫ່ງການປະຕິວັດຝຣັ່ງ). ລາວເປັນຜູ້ດຽວໃນບັນດາປະທານາທິບໍດີແປດຄົນນັ້ນ ທີ່ໄດ້ເຄີຍດຳລົງຕຳແໜ່ງເປັນປະທານາທິບໍດີໃນຊ່ວງເວລາທຳອິດ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ 1776. ໃນຄວາມໝາຍເຊີງຄຳພະຍາກອນນີ້ ລາວຈຶ່ງເປັນຄົນທີ່ແປດ ຜູ້ຊຶ່ງມາຈາກທັງເຈັດ.

ພຣະອົງເປັນລາຍເຊັນແຫ່ງຍຸກຂອງມະນຸດ, ເພາະວ່າຍຸກທຳອິດເປັນຕົວແທນແຫ່ງພຣະລັກສະນະອັນຊົງພຣະເຈົ້າ, ແລະດັ່ງນັ້ນພຣະອົງຈຶ່ງເປັນລາຍເຊັນທີ່ເຊື່ອມຍຸກທັງສອງເຂົ້າໄວ້ນຳກັນ (ຄື ຝ່າຍພຣະເຈົ້າ ແລະ ຝ່າຍມະນຸດ). ລາຍເຊັນຂອງພຣະອົງເປັນລາຍເຊັນທີ່ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກຫຼາຍທີ່ສຸດໃນປະຫວັດສາດມະນຸດ, ແລະມັນເປັນຕົວແທນເກີນກວ່າພຽງແຕ່ລາຍມືອັນງົດງາມຂອງພຣະອົງ.

ລາຍເຊັນຂອງ John Hancock ໃນຖະແຫຼງການປະກາດເອກະລາດ ແມ່ນລາຍເຊັນທີ່ມີຊື່ສຽງທີ່ສຸດໃນປະຫວັດສາດ. ລາຍເຊັນຂະໜາດໃຫຍ່ ແລະໂດດເດັ່ນຂອງລາວໄດ້ກາຍເປັນສັນຍະລັກອັນຄຸ້ນຕາ, ເປັນເຄື່ອງໝາຍແທນເອກະລາດຂອງອາເມຣິກາ ແລະການທ້າທາຍອຳນາດປົກຄອງຂອງອານານິຄົມອາເມຣິກາຕໍ່ອັງກິດ. Hancock, ຜູ້ຊຶ່ງໃນເວລາທີ່ມີການລົງນາມຖະແຫຼງການນັ້ນໃນປີ 1776 ໄດ້ດຳລົງຕຳແໜ່ງປະທານສະພາ Continental Congress, ມີລາຍງານວ່າໄດ້ລົງນາມຊື່ຂອງຕົນຢ່າງເດັ່ນຊັດ ເພື່ອໃຫ້ກະສັດ George III ສາມາດອ່ານໄດ້ໂດຍບໍ່ຕ້ອງໃສ່ແວ່ນຕາ, ອັນເປັນການສະທ້ອນເຖິງຄວາມອາດຫານ ແລະຄວາມມຸ່ງໝັ້ນຂອງລາວຕໍ່ອຸດົມການເອກະລາດ.

ແຮນຄອກເປັນໜຶ່ງໃນແປດປະທານາທິບໍດີໃນຊ່ວງໄລຍະທີ່ຖືກແທນໂດຍ 1789, ແຕ່ລາວກໍເປັນໜຶ່ງໃນເຈັດບຸລຸດຜູ້ເປັນປະທານາທິບໍດີໃນຊ່ວງໄລຍະທີ່ຖືກແທນໂດຍ 1776. ລາວເປັນປະທານາທິບໍດີໃນເວລາທີ່ໄດ້ລົງນາມໃນຄຳປະກາດເອກະລາດ. ແຮນຄອກເຊື່ອມໂຍງສອງຊ່ວງໄລຍະນັ້ນເຂົ້າດ້ວຍກັນໂດຍລາຍເຊັນຂອງມະນຸດຂອງລາວ, ແລະລາວຖືກຈັດວາງຢູ່ທັງໃນປະຫວັດສາດທຳອິດ ແລະໃນປະຫວັດສາດທີສອງ. ປະຫວັດສາດທຳອິດເປັນຕົວແທນຂອງຝ່າຍພຣະເຈົ້າ ແລະປະຫວັດສາດທີສອງເປັນຕົວແທນຂອງຝ່າຍມະນຸດ, ແລະລາຍເຊັນທີ່ເຊື່ອມສອງປະຫວັດສາດນີ້ເຂົ້າດ້ວຍກັນ ຄືລາຍເຊັນຂອງນັກພາສາຜູ້ອັດສະຈັນ ຜູ້ທີ່ໄດ້ນຳໃຊ້ເຄື່ອງມືມະນຸດເພື່ອຮວບຮວມຊ່ວງໄລຍະຝ່າຍພຣະເຈົ້າທີ່ຖືກແທນໂດຍ 1776 ເຂົ້າກັບຊ່ວງໄລຍະຝ່າຍມະນຸດທີ່ຖືກແທນໂດຍ 1789.

ມີລາຍເຊັນອີກພຽງອັນດຽວໃນປະຫວັດສາດຂອງໂລກທີ່ສາມາດທຽບຄຽງກັບລາຍເຊັນຂອງ Hancock ໃນແງ່ຂອງການເປັນທີ່ຮັບຮູ້, ແລະລາຍເຊັນນັ້ນກໍເປັນລາຍເຊັນທີ່ກ່ຽວພັນກັບປີ 1789 ແລະການປະຕິວັດຝຣັ່ງ. ລາຍເຊັນນັ້ນບັນຈຸໄວ້ດ້ວຍຄວາມກ້າຫານໃນລັກສະນະດຽວກັນທີ່ Hancock ປະສົງຈະຖ່າຍທອດ, ແລະມັນປາກົດຢູ່ໃນປະຫວັດສາດຂອງຝຣັ່ງ.

ໃນແງ່ຂອງການຍອມຮັບໃນລະດັບໂລກ ແລະ ຄວາມໝາຍເຊີງສັນຍະລັກ, ລາຍເຊັນຂອງ Napoleon Bonaparte ມີສະຖານະທີ່ສາມາດນຳໄປປຽບທຽບກັບຂອງ John Hancock ໄດ້, ແມ່ນແຕ່ຢູ່ໃນບໍລິບົດທາງປະຫວັດສາດ ແລະ ວັດທະນະທຳທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. Napoleon, ຜູ້ນຳທາງທະຫານ ແລະ ການເມືອງທີ່ໂດດເດັ່ນຂອງຝຣັ່ງ, ໄດ້ປະທັບຮອຍຢ່າງສຳຄັນໄວ້ໃນປະຫວັດສາດຂອງຢູໂຣບ ແລະ ຂອງໂລກ, ໂດຍສະເພາະໃນຊ່ວງສົງຄາມ Napoleonic Wars. ລາຍເຊັນຂອງລາວ, ຊຶ່ງມັກຖືກຈຳແນກດ້ວຍຮູບແບບທີ່ກ້າຫານ ແລະ ໂດດເດັ່ນ, ໄດ້ກາຍເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງອິດທິພົນອັນຊົງພະລັງຂອງລາວ ແລະ ການປ່ຽນແປງຢ່າງກວ້າງຂວາງທີ່ລາວໄດ້ນຳມາສູ່ຢູໂຣບ, ລວມທັງການປະຕິຮູບທາງກົດໝາຍທີ່ຮູ້ຈັກກັນໃນນາມ Napoleonic Code.

ຄ້າຍຄືກັບລາຍເຊັນຂອງ Hancock ທີ່ເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງການທ້າທາຍຕໍ່ການປົກຄອງຂອງອັງກິດ ແລະການສະແຫວງຫາເອກະລາດຂອງອາເມຣິກາ, ລາຍເຊັນຂອງ Napoleon ກໍເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມກ້າຫານ ແລະຄວາມທະເຍີທະຍານອີກຮູບແບບໜຶ່ງ—ຄືການປັບໂຄງຂອບເຂດທາງການເມືອງຂອງເອີຣົບຂຶ້ນໃໝ່ ແລະການສົ່ງເສີມອຸດົມການປະຕິວັດຝຣັ່ງ. ລາຍເຊັນທັງສອງນີ້ເປັນເຄື່ອງໝາຍອັນໂດດເດັ່ນຂອງບົດບາດຂອງບຸກຄົນທາງປະຫວັດສາດແຕ່ລະຄົນໃນການຫຼໍ່ຫຼອມຊະຕາກຳຂອງຊາດຂອງຕົນ ແລະນັຍສຳຄັນທີ່ກວ້າງໄກກວ່ານັ້ນຂອງການກະທຳຂອງພວກເຂົາຕໍ່ປະຫວັດສາດໂລກ.

ເມື່ອເອເຊກຽນໄດ້ເຫັນວົງລໍ້ຢູ່ພາຍໃນວົງລໍ້, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນແຫ່ງການສອດປະສານອັນສັບຊ້ອນຂອງເຫດການມະນຸດໃນລະຫວ່າງປະຫວັດສາດແຫ່ງເວລາຂອງການປະທັບຕາຂອງຄົນຫນຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ວົງລໍ້ໜຶ່ງໃນນັ້ນໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນແບບລ່ວງໜ້າໂດຍວົງລໍ້ໜຶ່ງໃນປີ 1789, ເມື່ອລັດຖະທໍາມະນູນຂອງສະຫະລັດອາເມລິກາ, ສັດຮ້າຍທີ່ມີເຂົາແບບລັດທິສາທາລະນະ ແລະ ເຂົາແບບໂປຣແຕສຕັງ, ໄດ້ຕັດກັນກັບຝຣັ່ງ, ສັດຮ້າຍທີ່ມີເຂົາແຫ່ງອີຢິບ ແລະ ເຂົາແຫ່ງໂຊໂດມ.

ນັບແຕ່ປີ 1789 ຕໍ່ໄປຈົນເຖິງ 1799, ຝຣັ່ງໄດ້ຖືກສັ່ນຄອນດ້ວຍ “ແຜ່ນດິນໄຫວ” ທີ່ມີຕົ້ນກຳເນີດຈາກສັດຮ້າຍແຫ່ງຄວາມບໍ່ເຊື່ອມີພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງຂຶ້ນມາຈາກຫຸບເຫວລຶກລັບ. ໃນເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນ, ປີ 1789 ເປັນຕົວແທນຂອງຊ່ວງເວລາທີ່ເລີ່ມຕົ້ນໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020, ເມື່ອສັດຮ້າຍແຫ່ງຄວາມບໍ່ເຊື່ອມີພຣະເຈົ້າໄດ້ໂຄ່ນລົ້ມ ແລະສັງຫານເຂົາອຳນາດແຫ່ງໂປຣແຕສແຕນທີ່ແທ້ຈິງ, ແລະຕໍ່ມາໃນວັນທີ 3 ພະຈິກ 2020 ສັດຮ້າຍແຫ່ງຄວາມບໍ່ເຊື່ອມີພຣະເຈົ້າກໍໄດ້ໂຄ່ນລົ້ມ ແລະສັງຫານເຂົາອຳນາດແຫ່ງພັກຣີພັບລິກັນເຊັ່ນດຽວກັນ. ວົງລໍ້ຂອງປີ 1789 ເປັນຕົວແທນຂອງວົງລໍ້ຂອງປີ 2020, ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍວັນທີ 18 ກໍລະກົດ (ພາກສະຫວັນ), ແລະວັນທີ 3 ພະຈິກ 2020 (ພາກມະນຸດ).

ລາຍເຊັນຂອງພຣະເຈົ້າ ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍມະນຸດຊາດ ຖືກພົບເຫັນໃນລາຍເຊັນສອງຢ່າງທີ່ມີຊື່ສຽງທີ່ສຸດຂອງໂລກ ຊຶ່ງທັງສອງລ້ວນເຊື່ອມໂຍງກັບປີ 1789 ແລະທັງສອງລ້ວນເປັນຕົວແທນຂອງອຳນາດທີ່ສະຖາປະນາແລະປົດພະສັນຕະປາປາອອກຈາກບັນລັງຂອງໂລກ. ປີ 1789 ໃນຖານະເປັນຈຸດກາງຂອງຫຼັກໝາຍສາມປະການທີ່ເປັນຕົວແທນລາຍເຊັນແຫ່ງຄວາມຈິງຂອງພຣະເຈົ້າ ຈຶ່ງມີລາຍເຊັນຂອງອານານິຄົມ “ສິບສາມ” ແຫ່ງ ແລະ “ການກະບົດ” ຂອງການປະຕິວັດຝຣັ່ງ.

ປີ 1789 ຫາ 1799 ເປັນຕົວແທນແກ່ປະຫວັດສາດຂອງການປະຕິວັດຝຣັ່ງ, ແລະ ເລກສິບເປັນຕົວແທນແກ່ການທົດສອບ. 1789 ແມ່ນອັກສອນທຳອິດຂອງ “ຄວາມຈິງ”, ແລະ 1799 ເປັນຕົວແທນແກ່ອັກສອນສຸດທ້າຍຂອງຊ່ວງເວລານັ້ນໃນປະເທດຝຣັ່ງ. ຊ່ວງກາງຂອງໄລຍະນັ້ນຖືກໝາຍໄວ້ໂດຍການປະຫານຊີວິດກະສັດແຫ່ງຝຣັ່ງໃນປີ 1793, ເມື່ອປະຊາຊົນໄດ້ກໍ່ການກະບົດຕໍ່ການປົກຄອງແບບກະສັດອັນຈອງຫອງຂອງພຣະອົງ.

ປີ 1789 ເປັນໝາຍເຖິງອັກສອນທີສິບສາມແຫ່ງການກະບົດຂອງສັດຮ້າຍສອງເຂົາຂອງສະຫະລັດອາເມລິກາ ແລະ ເປັນອັກສອນທຳອິດຂອງສັດຮ້າຍສອງເຂົາຂອງຝຣັ່ງ. ອັກສອນກາງຂອງຝຣັ່ງແມ່ນປີ 1793 ເມື່ອກະສັດແຫ່ງຝຣັ່ງຖືກຕັດສີສະອອກ ແລະ ນາໂປເລອອນເປັນຕົວແທນຂອງອັກສອນສຸດທ້າຍ ເມື່ອເຂົາເຂົ້າຄວບຄຸມລັດຖະບານໃນປີ 1799. ລາຍເຊັນຂອງ “ຄວາມຈິງ” ໃນປະຫວັດສາດແຫ່ງການໂຄ່ນລົ້ມຂອງຝຣັ່ງ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ 1789, 1793, ແລະ 1799 ແມ່ນວົງລໍ້ແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ຖືກຜູກເຂົ້າໄວ້ດ້ວຍກັນກັບວົງລໍ້ແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງ 1776, 1789, ແລະ 1798.

ທັງສອງປະຫວັດສາດລ້ວນບັນຈຸລາຍເຊັນທີ່ມີຊື່ສຽງທີ່ສຸດສອງລາຍໃນປະຫວັດສາດມະນຸດ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຜູກໂຍງລາຍເຊັນແຫ່ງພຣະເຈົ້າຄື “ຄວາມຈິງ” ເຂົ້າກັບລາຍເຊັນຂອງມະນຸດສອງລາຍ. ລໍ້ທັງສອງນັ້ນເຊື່ອມໂຍງກັນກັບຕົວອັກສອນຕົວທີສິບສາມໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ຊຶ່ງເປັນໄລຍະເວລານັບແຕ່ການຖືກສັງຫານຂອງພະຍານທັງສອງໃນປີ 2020 ຈົນເຖິງເວລາທີ່ພວກເຂົາຢືນຂຶ້ນໃນປີ 2023 ຊຶ່ງຖືກໝາຍໄວ້ໂດຍວັນທີ 7 ຕຸລາ 2023.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການສຶກສາຂອງພວກເຮົາໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.