ພຣະທຳດານີເອນ - ບົດທີ່ໜຶ່ງຮ້ອຍສາມສິບແປດ

ຂໍ້ທີສີ່ສິບໃນດານີເອນບົດທີສິບເອັດ ເປັນໜຶ່ງໃນຂໍ້ພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ເລິກຊຶ້ງທີ່ສຸດ. ປະຫວັດການພະຍາກອນທີ່ຖືກນຳສະເໜີຢູ່ໃນນັ້ນ ແມ່ນບ່ອນທີ່ລໍ້ຢູ່ໃນລໍ້ທັງຫຼາຍແຫ່ງນິມິດຂອງເອເຊກຽນຖືກນຳມາຮວບຮວມເຂົ້າດ້ວຍກັນ. ດ້ວຍເວລາແຫ່ງອະວະສານຂອງຂະບວນການມິນເລີໄຣດ໌ໃນປີ 1798 ແລະທັງເວລາແຫ່ງອະວະສານຂອງຂະບວນການຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມໃນປີ 1989 ນັ້ນ ປະຫວັດພາຍໃນແລະພາຍນອກຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍຖືກພັນລະນາໄວ້. ຢູ່ພາຍໃນຂໍ້ນັ້ນມີການປະກາດເຖິງການພິພາກສາທີ່ກຳລັງເຂົ້າມາ ຊຶ່ງໄດ້ມາຮອດພ້ອມກັບທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໃນປີ 1798 ຕະຫຼອດໄປຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດຂອງຂໍ້ທີສີ່ສິບເອັດ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍ້ນີ້ຈຶ່ງເປັນພາບແທນຂອງການພິພາກສາໄຕ່ສວນແຫ່ງຄຣິດຕະຈັກຂອງພຣະເຈົ້າ ເລີ່ມຕົ້ນກັບຄົນຕາຍ ໄປຈົນເຖິງການປະທັບຕາແກ່ຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ແລະພຣະເຈົ້າຊົງຄາຍລາວດີເຊຍນອັດເວັນຕິສຶມອອກຈາກພຣະໂອດຂອງພຣະອົງ.

ປະຫວັດສາດຕັ້ງແຕ່ເວລາທີ່ອຳນາດສັນຕະປາປາໄດ້ຮັບບາດແຜແຫ່ງຄວາມຕາຍໃນປີ 1798 ຈົນກວ່າບາດແຜແຫ່ງຄວາມຕາຍນັ້ນຈະໄດ້ຮັບການຮັກສາໃຫ້ຫາຍໃນຂໍ້ທີ່ສີ່ສິບເອັດ ໄດ້ຖືກນຳສະແດງໄວ້ໃນປະຫວັດສາດຂອງຂໍ້ນັ້ນ. ຕັ້ງແຕ່ຂໍ້ທີ່ສີ່ສິບເອັດເປັນຕົ້ນໄປ ຖືກຈັດວາງໄວ້ພາຍໃນບໍລິບົດແຫ່ງການພິພາກສາໂດຍການບໍລິຫານຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ທະວີຄວາມຮຸນແຮງຂຶ້ນ ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນໃນຂໍ້ນັ້ນ. ໃນຄວາມໝາຍແຫ່ງຄຳພະຍາກອນນີ້ ຂໍ້ທີ່ສີ່ສິບແມ່ນຈຸດສິ້ນສຸດຂອງດານີເອນບົດທີສິບເອັດ ແລະ ຂໍ້ທີ່ໜຶ່ງແລະສອງຂອງບົດນັ້ນແມ່ນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ. ບົດທີສິບເອັດນຳສະເໜີການກະບົດຂອງຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິດ, ແລະ ບົດທີສິບແທນຄວາມເປັນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງນິມິດແມ່ນ້ຳ Hiddekel, ແລະ ບົດທີສິບສອງແທນຈຸດສິ້ນສຸດ. ບົດທີສິບ ແລະ ສິບສອງ ແທນຄວາມເປັນປະການຕົ້ນ ແລະ ປະການສຸດທ້າຍ, ແລະ ບົດທີສິບເອັດແມ່ນການກະບົດທີ່ຢູ່ກາງ.

ບົດທີສິບ ແລະ ບົດທີສິບສອງ ເປັນອັນດຽວກັນ, ເພາະວ່າ ບໍ່ເຫມືອນບົດທີສິບເອັດ, ທັງສອງບົດນີ້ສະແດງເຖິງປະສົບການຂອງດານີເອນໃນຄວາມສຳພັນກັບນິມິດ, ແລະ ບົດທີສິບເອັດແມ່ນນິມິດນັ້ນ. ບົດທີສິບແມ່ນຕົວອັກສອນຕົວທຳອິດຂອງອັກຂະຣະຮີບຣູ, ບົດທີສິບເອັດແມ່ນຕົວອັກສອນກະບົດຕົວທີສິບສາມຂອງອັກຂະຣະຮີບຣູ, ແລະ ບົດທີສິບສອງແມ່ນຕົວອັກສອນຕົວສຸດທ້າຍຂອງອັກຂະຣະ. ນິມິດແຫ່ງແມ່ນ້ຳຮິດເດເກນ ແມ່ນ “ຄວາມຈິງ.”

ໃນບົດທີສິບເອັດ, ຕອນເລີ່ມຕົ້ນໄດ້ສະແດງເຖິງຕອນຈົບ, ເພາະວ່າພຣະຄຣິດບໍ່ເຄີຍປ່ຽນແປງ. ປະຫວັດສາດຊ່ວງສຸດທ້າຍທີ່ໄດ້ຖືກແທນໄວ້ໃນຂໍ້ສີ່ສິບ ແມ່ນເວລາແຫ່ງການທົດສອບຂອງຮູບສັດຮ້າຍ. ເວລາແຫ່ງການທົດສອບນັ້ນສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ, ຊຶ່ງໄດ້ຖືກແທນໄວ້ໃນຂໍ້ສີ່ສິບເອັດ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍ້ໜຶ່ງແລະສອງຈຶ່ງຈຳເປັນຕ້ອງກ່າວເຖິງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ, ເພາະວ່າຊ່ວງເວລານັ້ນກໍເປັນຊ່ວງເວລາແຫ່ງການກໍ່ຮ່າງຂອງຮູບສັດຮ້າຍເຊັ່ນກັນ.

ມີເຄື່ອງໝາຍເວລາຢູ່ສອງປະການຢູ່ສະເໝີ ທີ່ບົ່ງຊີ້ເວລາສຸດທ້າຍ. ໃນຂະບວນການປະຕິຮູບຂອງໂມເຊ ມັນແມ່ນການເກີດຂອງອາໂຣນ ແລະຕໍ່ມາອີກສາມປີຈຶ່ງເປັນການເກີດຂອງໂມເຊ. ໃນຂະບວນການປະຕິຮູບເພື່ອອອກຈາກບາບີໂລນ ແລະສ້າງພຣະວິຫານຂຶ້ນໃໝ່ ມັນແມ່ນກະສັດດາຣິອຸດ ແລະຕໍ່ມາແມ່ນກະສັດໄຊຣັດ. ໃນຂະບວນການປະຕິຮູບຂອງພຣະຄຣິດ ມັນແມ່ນການເກີດຂອງໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ ແລະຕໍ່ມາອີກຫົກເດືອນຈຶ່ງເປັນການເກີດຂອງພຣະຄຣິດ. ໃນຂະບວນການປະຕິຮູບຂອງພວກມິນເລີໄຣຕ໌ ມັນແມ່ນການຕາຍຂອງລະບົບສັນຕະປາປາໃນປີ 1798 ແລະຕໍ່ມາແມ່ນການຕາຍຂອງສັນຕະປາປາໃນປີ 1799. ໃນຂະບວນການປະຕິຮູບຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ມັນແມ່ນປະທານາທິບໍດີ Reagan ແລະປະທານາທິບໍດີ Bush ຜູ້ທີໜຶ່ງ ຜູ້ຊຶ່ງທັງສອງເປັນຕົວແທນຂອງປີ 1989. ໃນພຣະທຳດານີເອນ ບົດທີ 10 ຂໍ້ 1 ພວກເຮົາພົບວ່າ ກະສັດໄຊຣັດ ຖືກລະບຸໄວ້.

ໃນຂໍ້ພຣະຄຳພີຕໍ່ໄປຂອງບົດທີສິບ, ພວກເຮົາເຫັນປະສົບການຂອງດານີເອນຖືກສະແດງໄວ້ລ່ວງໜ້າ ກ່ອນທີ່ກາບຣີເອນຈະນຳສົ່ງນິມິດແຫ່ງປະຫວັດສາດຄຳພະຍາກອນໃນບົດທີສິບເອັດ. ໄຊຣັສເປັນເຄรື່ອງໝາຍຂອງເວລາສຸດທ້າຍ, ເພາະວ່າກ່ອນໜ້ານັ້ນໄຊຣັສ, ຫຼານຊາຍຂອງດາຣິອຸສ, ເຄີຍເປັນນາຍພົນຂອງດາຣິອຸສຜູ້ສັງຫານເບນຊັດຊາ, ອັນເປັນການໝາຍເຖິງຈຸດສິ້ນສຸດຂອງເຈັດສິບປີແຫ່ງການຖືກກວາດຕ້ອນເປັນເຊີຍ, ຊຶ່ງເປັນແບບຢ່າງແຫ່ງການຖືກກວາດຕ້ອນເປັນເຊີຍເປັນເວລາໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບປີຂອງອິສຣາເອນຝ່າຍວິນຍານໃນບາບີໂລນຝ່າຍວິນຍານ ຕັ້ງແຕ່ປີ 538 ຈົນເຖິງ 1798.

ການສິ້ນສຸດຂອງໄລຍະເວລາໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບປີໃນປີ 1798 ໄດ້ໝາຍເຖິງເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍ, ດັ່ງນັ້ນການສິ້ນສຸດຂອງເຈັດສິບປີກໍໄດ້ໝາຍເຖິງ “ເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍ” ສໍາລັບປະຫວັດສາດນັ້ນ. ທັງດາຣິອຸດ ແລະ ໄຊຣັດ ຖືກນໍາສະເໜີໄວ້ໃນເຫດການການຕາຍຂອງເບນຊັດຊາ ແລະ ການສິ້ນສຸດຂອງອານາຈັກບາບີໂລນ, ເພາະວ່າໄຊຣັດໃນຖານະແມ່ທັບຂອງດາຣິອຸດຜູ້ທີ່ເຮັດໃຫ້ພາລະກິດນັ້ນສໍາເລັດ ໄດ້ເປັນຕົວແທນຂອງດາຣິອຸດ. ເມື່ອ George Bush the first ໄດ້ເຂົ້າຮັບຕໍາແໜ່ງໃນວັນທີ 20 ມັງກອນ 1989, Reagan ໄດ້ເປັນປະທານາທິບໍດີມາແລ້ວໃນສິບເກົ້າວັນທໍາອິດຂອງປີ 1989.

ນິມິດແຫ່ງແມ່ນ້ຳຮິດເດເກນໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍ, ໃນປີທີສາມຂອງກະສັດໄຊຣັດ. ເມື່ອກາບຣີເອນເລີ່ມເປີດເຜີຍປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນບົດທີສິບເອັດໃຫ້ແດ່ດານີເອນ, ທ່ານໄດ້ກ່າວອ້າງເຖິງປີທຳອິດຂອງດາຣິອັດກ່ອນ, ເພື່ອສະຖາປະນາໃຫ້ຊັດເຈນວ່າ ນິມິດແຫ່ງປະຫວັດສາດຄຳພະຍາກອນທີ່ທ່ານກຳລັງຈະນຳສະເໜີແກ່ດານີເອນນັ້ນ ເລີ່ມຕົ້ນໃນເວລາສຸດທ້າຍອັນຫຼ້າສຸດ, ໃນປີ 1989, ເພາະບັນດາຜູ້ພະຍາກອນທັງປວງກ່າວເຖິງວັນທັງຫຼາຍໃນຍຸກສຸດທ້າຍຫຼາຍກວ່າວັນທັງຫຼາຍໃນສະໄໝທີ່ພວກເຂົາມີຊີວິດຢູ່.

ໃນປີທຳອິດຂອງດາຣິອຸດ, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນເຖິງເວລາສຸດທ້າຍໃນປີ 1989, ກາບຣີເອນໄດ້ “ຢືນຂຶ້ນ”, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າໃນ “ເວລາສຸດທ້າຍ” ນັ້ນ ທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງມາເຖິງ. ໃນປີ 1798 ທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໄດ້ມາເຖິງ, ແລະໃນປີ 1989 ທູດສະຫວັນອົງທີສາມໄດ້ມາເຖິງ. ແຕ່ການຜະນຶກຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ບໍ່ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນຈົນກວ່າຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມຈະໄດ້ຮັບລິດອຳນາດໃນປີ 2001; ແຕ່ການເຄື່ອນໄຫວແຫ່ງການມາເຖິງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມໃນປີ 1989 ນັ້ນ ໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ໂດຍການທີ່ກາບຣີເອນ “ຢືນຂຶ້ນ” ໃນເວລາສຸດທ້າຍ. ກາບຣີເອນກຳລັງຈະສະແດງໃຫ້ດານີເອນເຫັນ “ສິ່ງທີ່ຖືກຈາລຶກໄວ້ໃນພຣະຄຳພີແຫ່ງຄວາມຈິງ,” ແລະນິມິດແຫ່ງຮິດເດເກນກໍມີລາຍເຊັນແຫ່ງ “ຄວາມຈິງ,” ຊຶ່ງກາບຣີເອນກຳລັງຈະນຳສະເໜີ.

ໃນຂໍ້ທີສິບສີ່ຂອງບົດທີສິບ ກາເບຣຽນໄດ້ແຈ້ງແກ່ດານີເອນແລ້ວວ່າ ສິ່ງທີ່ລາວກຳລັງກ່າວເຖິງໃນນິມິດກ່ຽວກັບຮິດເດເກນ ແມ່ນ “ສິ່ງທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນແກ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍ.”

ຂໍ້ທີສອງໃນດານຽນບົດທີສິບເອັດ ເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມຮູ້ທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກໃນເວລາສຸດທ້າຍໃນປີ 1989 ແລະຊຶ່ງຊີ້ບອກວ່າສິ່ງໃດ “ຈະເກີດຂຶ້ນ” ແກ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ “ໃນວັນທັງຫຼາຍສຸດທ້າຍ”.

ຊີຣັດເປັນເງົາລ່ວງໜ້າຂອງກະສັດອົງທີສອງນັບແຕ່ປີ 1989. ທ່ານເປັນກະສັດແຫ່ງຈັກກະພັດມີໂດ-ເປີເຊຍ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງອານາຈັກໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີໃນວັນສຸດທ້າຍ ອັນປະກອບດ້ວຍເຂົາສອງອັນ ຊຶ່ງຖືກແທນໂດຍຊາວມີດີສ ແລະ ຊາວເປີເຊຍ. ຫຼັງຈາກກະສັດອົງທີສອງຂອງອານາຈັກແຫ່ງສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນທີ່ມີສອງເຂົາໃນເວລາສຸດທ້າຍໃນປີ 1989 ຍັງຈະມີກະສັດອີກສາມອົງ (Clinton, Bush ອົງສຸດທ້າຍ, Obama), ແລະ ຈາກນັ້ນຈະມີກະສັດອົງໜຶ່ງທີ່ຮັ່ງມີຫຼາຍກວ່າພວກເຂົາທັງໝົດ. ກະສັດສາມອົງທີ່ຕາມຫຼັງ Bush ຜູ້ທຳອິດ ໄດ້ຮັ່ງມີຂຶ້ນຫຼັງຈາກການເປັນປະທານາທິບໍດີຂອງພວກເຂົາ ແລະ ເປັນເພາະພວກເຂົາໄດ້ກາຍເປັນປະທານາທິບໍດີເທົ່ານັ້ນ. Trump, ຜູ້ທີສີ່ ຜູ້ທີ່ຮັ່ງມີຫຼາຍກວ່າຢ່າງໄກ ແລະ ເປັນປະທານາທິບໍດີທີ່ຮັ່ງມີທີ່ສຸດເທົ່າທີ່ເຄີຍມີມາ, ບໍ່ໄດ້ຫາເງິນຂອງລາວເພາະລາວເຄີຍເປັນປະທານາທິບໍດີ, ແຕ່ໂດຍຫຼັກແລ້ວຜ່ານການງານຂອງລາວໃນການລົງທຶນອະສັງຫາລິມະຊັບ ນານກ່ອນທີ່ລາວຈະລົງສະໝັກຮັບເລືອກຕັ້ງເປັນປະທານາທິບໍດີ.

ໃນອະດີດ ຖ້າພິຈາລະນາໃນແງ່ປຽບທຽບ ປະທານາທິບໍດີທີ່ຮັ່ງມີທີ່ສຸດໃນປະຫວັດສາດອາເມຣິກາ ແມ່ນປະທານາທິບໍດີຄົນທຳອິດຂອງສະຫະລັດ. ກ່ອນໜ້າທ່ານ Donald Trump, George Washington ແມ່ນປະທານາທິບໍດີທີ່ຮັ່ງມີທີ່ສຸດໃນປະຫວັດສາດອາເມຣິກາ, ແລະທ່ານໄດ້ສ້າງຄວາມຮັ່ງມີຂຶ້ນມາເຊັ່ນດຽວກັນກັບ Donald Trump ຄື ໂດຍຜ່ານການລົງທຶນໃນອະສັງຫາລິມະຊັບ. ທັງ Washington ແລະ Trump ໄດ້ກ້າວເຂົ້າສູ່ຕຳແໜ່ງປະທານາທິບໍດີຈາກພື້ນຫຼັງທາງການເມືອງທີ່ບໍ່ເປັນແບບແຜນດັ້ງເດີມ. Washington ໂດຍຫຼັກແລ້ວເປັນຜູ້ນຳທາງທະຫານກ່ອນຈະກາຍເປັນປະທານາທິບໍດີ, ແລະ Trump ເປັນນັກທຸລະກິດ ແລະບຸກຄົນທາງໂທລະທັດ, ຜູ້ຊຶ່ງເຊັ່ນດຽວກັນກັບ Washington ແມ່ນບໍ່ເຄີຍມີປະສົບການທາງການເມືອງມາກ່ອນ.

ປະທານາທິບໍດີທັງສອງຄົນເປັນທີ່ຮູ້ຈັກໃນເລື່ອງບຸກຄະລິກອັນແຂງກ້າ ແລະ ແບບແຜນການນຳພາຂອງພວກເຂົາ ແມ່ນແມ່ນວ່າພວກເຂົາໄດ້ສຳແດງລັກສະນະເຫຼົ່ານີ້ອອກມາໃນຮູບແບບທີ່ແຕກຕ່າງກັນຢ່າງຫຼາຍ. ວໍຊິງຕັນເປັນທີ່ຮູ້ຈັກສຳລັບການນຳພາທີ່ສຸຂຸມ, ສະຫງົບ, ແລະ ເປັນມັ່ນເປັນໝັ້ນ ພ້ອມທັງການເປັນສູນກາງແຫ່ງຄວາມເປັນເອກະພາບໃນຊ່ວງສົງຄາມປະຕິວັດ ແລະ ໃນຊ່ວງປີຕົ້ນໆຂອງສາທາລະນະລັດ, ໃນຂະນະທີ່ ທຣຳ ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກສຳລັບແນວທາງການນຳພາ ແລະ ການບໍລິຫານປົກຄອງອັນເດັດຂາດຂອງລາວ. ທັງວໍຊິງຕັນ ແລະ ທຣຳ ຕ່າງກໍເປັນບຸກຄົນທີ່ກ່ອຍໃຫ້ເກີດຄວາມຂັດແຍ້ງຖົມເຖິງຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ ແມ່ນແມ່ນວ່າຈະເປັນດ້ວຍເຫດຜົນທີ່ແຕກຕ່າງກັນຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ວໍຊິງຕັນ ແມ່ນແມ່ນວ່າໄດ້ຮັບການເຄົາລົບຢ່າງກວ້າງຂວາງ ແຕ່ໃນສະໄໝຂອງລາວກໍໄດ້ປະເຊີນກັບການວິພາກວິຈານໃນຫຼາຍປະເດັນ ຮວມທັງທັດສະນະຂອງລາວຕໍ່ລະບົບທາດ. ການດຳຮົງຕຳແໜ່ງປະທານາທິບໍດີຂອງທຣຳໄດ້ຖືກໝາຍໄວ້ໂດຍຄວາມຂັດແຍ້ງຈຳນວນຫຼາຍ ຮວມທັງການໃຊ້ “ຂໍ້ຄວາມທະລຶງ” ຂອງລາວໃນສື່ສັງຄົມ, ການຕັດສິນນະໂຍບາຍແບບ America-first ຂອງລາວ, ແລະ ຄວາມຮູ້ຕົວຕົນຂອງລາວເອງ.

ປະທານາທິບໍດີຜູ້ທີ່ມັ່ງຄັ່ງທີ່ສຸດ ແລະ ຜູ້ທີ່ຫົກ ຈະເປັນຜູ້ກະຕຸ້ນອຳນາດມັງກອນໂລກາພິວັດ. ເມື່ອເຮົານຳປະຫວັດສາດຂອງຂໍ້ທີສອງໃນບົດທີສິບເອັດ ມາທາບກັບປະຫວັດສາດຂອງຊ່ວງເວລາ 1776, 1789, ແລະ 1798, ເຮົາພົບຂໍ້ມູນເພີ່ມເຕີມທີ່ກ່າວເຖິງປະທານາທິບໍດີຄົນສຸດທ້າຍຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ, ເພາະພຣະເຢຊູຊົງສະແດງຈຸດຈົບໂດຍອາໄສຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ. ສອງຊ່ວງເວລາທຳອິດທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ 1776 ແລະ 1789 ເປັນພະຍານສອງປະການວ່າ ປະທານາທິບໍດີຄົນສຸດທ້າຍນັ້ນ ຈະເປັນປະທານາທິບໍດີຄົນທີແປດ ຜູ້ຊຶ່ງມາຈາກທັງເຈັດ. Trump ເປັນປະທານາທິບໍດີຄົນທີຫົກຫຼັງຈາກ Reagan, ແລະ ໃນຖານະທີ່ເປັນຄົນທີແປດ ລາວຈະເປັນ “ມາຈາກທັງເຈັດ”. ປະທານາທິບໍດີຄົນສຸດທ້າຍ ແລະ ຄົນທີແປດ ຈະປົກຄອງໃນເວລາທີ່ສະຫະລັດອາເມຣິກາສ້າງຮູບຈຳລອງ “ໃຫ້ແກ່ ແລະ ຂອງ” ສັດຮ້າຍ.

ປະທານາທິບໍດີຜູ້ທີ່ປົກຄອງໃນເວລາທີ່ຮູບສັດຮ້າຍຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍສະຫະລັດອາເມລິກາ ຈະຕ້ອງເປັນຄົນທີ່ແປດ ຄືເປັນຜູ້ໜຶ່ງທີ່ອອກມາຈາກເຈັດຄົນນັ້ນ ດັ່ງທີ່ Peyton Randolph ແລະ John Hancock ໄດ້ເປັນພະຍານໄວ້. ສັນຕະປາປາເປັນຫົວທີ່ແປດຊຶ່ງເຄີຍເປັນໜຶ່ງໃນເຈັດນັ້ນ ແລະມັນໄດ້ຮັບບາດແຜຮ້າຍເຖິງຕາຍໃນເຊີງຄຳພະຍາກອນ. ເພື່ອໃຫ້ເປັນຮູບຂອງສັນຕະປາປາ ປະທານາທິບໍດີຄົນທີ່ແປດຊຶ່ງເປັນໜຶ່ງໃນເຈັດນັ້ນ ຈະຕ້ອງມີການຊີ້ບອກໃນເຊີງຄຳພະຍາກອນເຊັ່ນກັນ ວ່າເປັນຜູ້ທີ່ຖືກ “ບາດເຈັບ” ຫຼື “ຖືກຂ້າ” ໃນເຊີງຄຳພະຍາກອນ.

ສັນຕະປາປະໄດ້ຮັບບາດແຜຮ້າຍແຮງດັ່ງເຖິງຕາຍຈາກອຳນາດມັງກອນອັນໜຶ່ງ (ຝຣັ່ງ), ຄືອຳນາດມັງກອນທີ່ສັນຕະປາປະໄດ້ຕໍ່ສູ້ດິ້ນລົນກັບມາຕັ້ງແຕ່ເວລາທີ່ໂປໂລໄດ້ຊີ້ບອກວ່າ ຄວາມລັບແຫ່ງຄວາມຊົ່ວຊ້າ (ຄົນແຫ່ງບາບ) ກໍໄດ້ເລີ່ມກະທຳຢູ່ແລ້ວໃນເວລານັ້ນ. ມັງກອນແຫ່ງລັດທິນອກສາສະໜາໄດ້ຍັບຢັ້ງສັນຕະປາປະບໍ່ໃຫ້ຂຶ້ນຄອງບັນລັງ, ຊຶ່ງມັນໄດ້ກະທຳໃນປີ 538.

ນັບແຕ່ການເລີ່ມຕົ້ນຂອງລະບົບສັນຕະປາປາຈົນເຖິງການພິນາດສຸດທ້າຍຂອງມັນ ມັນໄດ້ຕໍ່ສູ້ກັບອໍານາດຂອງມັງກອນຢູ່ສະເໝີ. ຮູບຈໍາລອງຂອງລະບົບສັນຕະປາປາຍ່ອມຮຽກຮ້ອງໃຫ້ຮູບຈໍາລອງນັ້ນຕ້ອງຕໍ່ສູ້ກັບອໍານາດຂອງມັງກອນ. ໃນພຣະນິມິດບົດທີ 17 ລະບົບສັນຕະປາປາ ຜູ້ຊຶ່ງເປັນຫົວທີແປດ ແລະເປັນຂອງຫົວທັງເຈັດ ໃນທີ່ສຸດກໍຖືກເຜົາດ້ວຍໄຟ ແລະເນື້ອຂອງນາງຖືກກະສັດທັງສິບກິນ. ໃນການຕາຍທັງສອງຄັ້ງ (1798 ແລະ ໃນວັນສຸດທ້າຍ) ສັດຮ້າຍແຫ່ງສັນຕະປາປາຖືກຂ້າໂດຍອໍານາດຂອງມັງກອນ. ເພື່ອໃຫ້ສະຫະລັດອາເມລິກາສ້າງຮູບຈໍາລອງຂອງສັດຮ້າຍ ປະທານາທິບໍດີຄົນທີແປດກໍຈໍາເປັນຕ້ອງຖືກຂ້າໂດຍອໍານາດຂອງມັງກອນທີ່ມັນກໍາລັງເຮັດສົງຄາມຢູ່ນໍາ ແລະກະສັດອົງທີຫົກຫຼັງຈາກເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍໃນປີ 1989 ແມ່ນກະສັດຜູ້ທີ່ປຸກລະດົມອໍານາດຂອງມັງກອນທັງໝົດ.

ໂຣນັລ ເຣແກນ ເປັນປະທ້ວງທີ່ຫຼົງໄປຈາກຄວາມເຊື່ອ, ແຕ່ ຈອດ ບຸດຜູ້ພໍ່ ເປັນນັກໂກລບາລິດແບບດັ້ງເດີມ. ໜຶ່ງໃນຄຳເວົ້າທີ່ມີຊື່ສຽງຂອງລາວ ແມ່ນຕອນທີ່ລາວໄດ້ຕົວະໂດຍກ່າວໃນວັນທີ 18 ສິງຫາ 1988 ວ່າ, “ແລະຂ້ອຍນີ້ແຫຼະແມ່ນຄົນທີ່ຈະບໍ່ຂຶ້ນພາສີ. ຄູ່ແຂ່ງຂອງຂ້ອຍບັດນີ້ເວົ້າວ່າລາວຈະຂຶ້ນພາສີເມື່ອເປັນທາງເລືອກສຸດທ້າຍ, ຫຼື ທາງເລືອກລຳດັບທີສາມ. ແຕ່ເມື່ອນັກການເມືອງເວົ້າແບບນັ້ນ, ທ່ານກໍຮູ້ວ່ານັ້ນແມ່ນຣີສອດໜຶ່ງທີ່ລາວຈະເຂົ້າໄປພັກ. ຄູ່ແຂ່ງຂອງຂ້ອຍຈະບໍ່ຕັດຄວາມເປັນໄປໄດ້ຂອງການຂຶ້ນພາສີອອກ. ແຕ່ຂ້ອຍຈະຕັດອອກ. ແລະ ສະພາຄອງເກຣສຈະກົດດັນຂ້ອຍໃຫ້ຂຶ້ນພາສີ ແລະ ຂ້ອຍຈະເວົ້າວ່າ ບໍ່. ແລະ ພວກເຂົາຈະກົດດັນ, ແລະ ຂ້ອຍຈະເວົ້າວ່າ ບໍ່, ແລະ ພວກເຂົາຈະກົດດັນອີກ, ແລະ ທຸກສິ່ງທີ່ຂ້ອຍຈະກ່າວແກ່ພວກເຂົາໄດ້ກໍຄື: ຈົ່ງອ່ານຮິມຝີປາກຂອງຂ້ອຍ: ບໍ່ມີພາສີໃໝ່.”

ນອກເໜືອຈາກຄຳຕົວະຕໍ່ສາທາລະນະນັ້ນ ຊຶ່ງເປັນລັກສະນະປະຈຳຂອງຕົວແທນແຫ່ງອຳນາດມັງກອນ ຄຳກ່າວທີ່ໂດ່ງດັງທີ່ສຸດຂອງລາວແມ່ນໃນກອງປະຊຸມຮ່ວມຂອງລັດສະພາໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 1990 ທີ່ລາວໄດ້ກ່າວວ່າ, “ບັດນີ້ ພວກເຮົາສາມາດເຫັນໂລກໃໝ່ໜຶ່ງກຳລັງປາກົດເຂົ້າມາສູ່ສາຍຕາ. ໂລກໜຶ່ງທີ່ໃນນັ້ນມີແນວໂນ້ມອັນແທ້ຈິງຂອງລະບຽບໂລກໃໝ່. ຕາມຄຳເວົ້າຂອງ Winston Churchill, ‘ລະບຽບໂລກ’ ໜຶ່ງ ທີ່ໃນນັ້ນ ‘ຫຼັກການແຫ່ງຄວາມຍຸດຕິທຳ ແລະ ຄວາມເປັນທຳ … ປົກປ້ອງຜູ້ອ່ອນແອຈາກຜູ້ເຂັ້ມແຂງ …’ ໂລກໜຶ່ງທີ່ອົງການສະຫະປະຊາຊາດ ຊຶ່ງໄດ້ຮັບການປົດປ່ອຍຈາກພາວະຊະງັກຕັນໃນສົງຄາມເຢັນ ກຳລັງຢືນຢູ່ໃນທ່າພ້ອມທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ນິມິດແຫ່ງປະຫວັດສາດຂອງຜູ້ກໍ່ຕັ້ງຂອງຕົນສຳເລັດ.” Bush ຜູ້ພໍ່ເປັນນັກໂລກາພິວັດ ແມ້ວ່າລາວຈະລະບຸຕົນເອງວ່າເປັນພັກ Republican ກໍຕາມ.

ບິນ ຄລິນຕັນ ເປັນປະທານາທິບໍດີຄົນທໍາອິດທີ່ຈັດພິທີສາບານຕົນເຂົ້າຮັບຕໍາແໜ່ງຢູ່ທີ່ອະນຸສອນສະຖານລິນຄໍນ, ຊຶ່ງໝາຍຄວາມວ່າເຂົາໄດ້ຫັນຫຼັງໃຫ້ແກ່ລິນຄໍນ ແລະຫັນໜ້າໄປຫາໂອເບລິສກ໌ຂອງອະນຸສາວະລີວໍຊິງຕັນ, ອັນເປັນໂອເບລິສກ໌ທີ່ພາຍໃນເຕັມໄປດ້ວຍສັນຍະລັກຂອງຟຣີເມສັນ. ທັງໂອເບລິສກ໌ ແລະສັນຍະລັກຂອງຟຣີເມສັນທີ່ເຂົາເລືອກຈະຫັນໜ້າໄປຫາ ໃນຂະນະທີ່ເຂົາສາບານຄວາມຈົ່ງຮັກພັກດີຕໍ່ລັດຖະທໍາມະນູນຢ່າງເທັດຈິງ, ບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນຕົວແທນວ່າເຂົາໄດ້ຫັນຫຼັງໃສ່ສັນຍະລັກຕໍ່ຕ້ານການເປັນທາດຂອງອະນຸສອນສະຖານລິນຄໍນເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຕໍາແໜ່ງທາງປະຫວັດສາດທີ່ຄລິນຕັນເລືອກນັ້ນ ຍັງສອດຄ່ອງກັບຄໍາປາໄສຮັບຕໍາແໜ່ງຂອງເຂົາ ບ່ອນທີ່ເຂົາໄດ້ຍ້ອງຍໍສາດສະດາຈານຜູ້ໜຶ່ງ ຜູ້ທີ່ເຂົາເຄີຍສຶກສານໍາ ໃນມະຫາວິທະຍາໄລເຢຊູອິດທີ່ເຂົາເຄີຍເຂົ້າຮຽນ.

ສາດສະດາຈານຜູ້ນັ້ນ, Carroll Quigley, ໄດ້ຂຽນປຶ້ມເລື່ອງ: Tragedy and Hope: A History of the World in Our Time, ຊຶ່ງໄດ້ຖືກຕີພິມໃນປີ 1966, ແລະເຂົ້າໃຈກັນຢ່າງຖືກຕ້ອງແລະແຜ່ຫຼາຍວ່າເປັນ “ພຣະຄຳພີສຳລັບແນວຄວາມຄິດໂລກາພິວັດ”. ດັ່ງທີ່ Koran ເປັນຕໍ່ສາສະໜາອິດສະລາມ, ແລະດັ່ງທີ່ Morals and Dogma of the Ancient and Accepted Scottish Rite of Freemasonry, ທີ່ຂຽນໂດຍ Albert Pike ແລະຕີພິມໃນປີ 1871, ຖືກຖືວ່າເປັນການອະທິບາຍຄຳສອນລຶກລັບຂອງ Freemasonry ທີ່ຄົບຖ້ວນທີ່ສຸດ; ຫຼືດັ່ງທີ່ The Book of Mormon ເປັນຕໍ່ພວກ Latter Day Saints, ປຶ້ມຂອງ Quigley ກໍເປັນພຣະຄຳພີຂອງປັດຊະຍາໂລກາພິວັດ. ຄົນສ່ວນໃຫຍ່ຄົງຈະຮູ້ຈັກ ຖ້າ Clinton ຍ້ອງຍໍ Mohammed ໃນ Koran, ຫຼືຖ້າລາວຍ້ອງຍໍ Joseph Smith ໃນ The Book of Mormon, ແລະບາງຄົນກໍຄົງຈະຮູ້ວ່າ Albert Pike ແມ່ນໃຜ, ແຕ່ມີໜ້ອຍຄົນທີ່ຮູ້ວ່າການຍ້ອງຍໍ Quigley ຂອງ Clinton ນັ້ນສອດຄ່ອງກັບວາລະໂລກາພິວັດຂອງຕົນເອງ, ແລະກັບການປະຕິເສດຫຼັກການທີ່ຖືກແທນໂດຍ Abraham Lincoln.

ໃນຄຳປາໄສນັ້ນ, ຄລິນຕັນໄດ້ກ່າວວ່າ: “ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າເປັນໄວຮຸ່ນ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນການເອີ້ນຮ້ອງຂອງ ຈອນ ເຄນເນດີ ໃຫ້ເຂົ້າສູ່ຄວາມເປັນພົນລະເມືອງ. ແລະຕໍ່ມາ, ໃນຖານະນັກສຶກສາທີ່ Georgetown, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນການເອີ້ນນັ້ນໄດ້ຮັບການຂະຫຍາຍຄວາມໃຫ້ຊັດເຈນໂດຍອາຈານຜູ້ໜຶ່ງຊື່ວ່າ Carroll Quigley, ຜູ້ທີ່ໄດ້ກ່າວກັບພວກເຮົາວ່າ ອາເມຣິກາເປັນຊາດທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດໃນປະຫວັດສາດ ເພາະປະຊາຊົນຂອງພວກເຮົາໄດ້ເຊື່ອໃນສອງສິ່ງຢູ່ສະເໝີ: ຄື ວັນພຸ່ງນີ້ສາມາດດີກວ່າມື້ນີ້ ແລະວ່າ ພວກເຮົາທຸກຄົນມີຄວາມຮັບຜິດຊອບທາງສິນທຳສ່ວນບຸກຄົນທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ເປັນເຊັ່ນນັ້ນ.” ແນວຄວາມຄິດຂອງ Carroll Quigley ກ່ຽວກັບວິທີ “ເຮັດໃຫ້ອາເມຣິກາຍິ່ງໃຫຍ່ອີກຄັ້ງ”, ແມ່ນໃຫ້ສະຫະລັດຍອມສະລະອຳນາດອະທິປະໄຕແຫ່ງຊາດຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ສະຫະປະຊາຊາດ. ຄລິນຕັນເປັນພັກເດໂມແຄຣັດ, ເປັນພວກໂລກາພິວັດ, ເປັນຕົວແທນຂອງມັງກອນ.

“ພໍ່ເປັນແນວໃດ ລູກກໍເປັນແນວນັ້ນ”, George Bush ຜູ້ຫຼ້າ ເປັນຜູ້ນິຍົມໂລກາພິວັດ, ແລະດັ່ງທີ່ບິດາຂອງລາວກໍເປັນເຊັ່ນກັນ, ເປັນຜູ້ນິຍົມໂລກາພິວັດຜູ້ປະກາດຕົນວ່າເປັນ Republican. ໝາກໄມ້ຍ່ອມບໍ່ຫຼົ່ນໄກຈາກຕົ້ນ. ພຣະຄໍາພີໄດ້ຕັ້ງຄໍາຖາມເຊີງວາທະສິນວ່າ, “ສອງຄົນຈະເດີນໄປນໍາກັນໄດ້ຢ່າງໃດ ຖ້າຫາກພວກເຂົາບໍ່ເຫັນພ້ອມກັນ?” ຜູ້ໃດກໍພຽງແຕ່ຕ້ອງຕິດຕາມບັນດາກິດຈະການຫຼາຍຢ່າງທີ່ Bush ຜູ້ຫຼ້າ ໄດ້ດໍາເນີນຮ່ວມກັນກັບ Bill ແລະ Hillary Clinton ກໍຈະເຫັນວ່າ Bush ຜູ້ຫຼ້າ ເຫັນພ້ອມກັບໃຜ.

ບາຣັກ ຮູເຊນ ໂອບາມາ ໄດ້ກ່າວຖະແຫຼງການໜຶ່ງກ່ຽວກັບການປ່ຽນແປງສະຫະລັດຢ່າງເຖິງຮາກຖານ ໃນລະຫວ່າງການຊຸມນຸມຫາສຽງ ບໍ່ດົນກ່ອນທີ່ລາວຈະໄດ້ຮັບເລືອກເປັນປະທານາທິບໍດີ. ໃນວັນທີ 30 ຕຸລາ 2008, ທີ່ເມືອງ Columbia, ລັດ Missouri, ໂອບາມາໄດ້ກ່າວວ່າ: “ພວກເຮົາອີກຫ້າວັນກໍຈະຫ່າງຈາກການປ່ຽນແປງສະຫະລັດອາເມຣິກາຢ່າງເຖິງຮາກຖານ.” ຄໍາກ່າວນັ້ນເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງສານຂໍ້ຄວາມທີ່ກວ້າງຂຶ້ນຂອງໂອບາມາ ວ່າດ້ວຍ “ຄວາມຫວັງແລະການປ່ຽນແປງ”, ຊຶ່ງເປັນຫົວຂໍ້ໃຈກາງຂອງການຫາສຽງຊິງຕໍາແໜ່ງປະທານາທິບໍດີປີ 2008 ຂອງລາວ, ໂດຍເນັ້ນໜັກເຖິງຄໍາໝັ້ນສັນຍາຂອງລາວຕໍ່ການປະຕິຮູບນະໂຍບາຍຢ່າງສໍາຄັນ ແລະ ທິດທາງທີ່ແຕກຕ່າງສໍາລັບປະເທດ. ທິດທາງທີ່ລາວໄດ້ຫັນປະເທດໄປສູ່ນັ້ນ ຄື ນະໂຍບາຍແຫ່ງມັງກອນຂອງໂລກາພິວັດ, ຕ້ານຄົນຜິວຂາວ, ສົ່ງເສີມການທໍາແທງ, ຕ້ານເຊື້ອໄຟຄາບອນ, ຕ້ານອາເມຣິກາແລະສົ່ງເສີມໂລກາພິວັດ, ຄວາມຫຼາກຫຼາຍ, ຄວາມເທົ່າທຽມ, ການມີສ່ວນຮ່ວມ, ປະຫວັດສາດອັນເປັນເທັດຂອງທິດສະດີເຊື້ອຊາດວິພາກສໍາຄັນ, ແລະ ອື່ນໆ ອີກບໍ່ຈົບ. ໂອບາມາບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ນັກຈັດຕັ້ງຊຸມຊົນເທົ່ານັ້ນ; ລາວເຄີຍເປັນ ແລະ ຍັງຄົງເປັນຕົວແທນຂອງວາລະໂລກາພິວັດຂອງອໍານາດແຫ່ງມັງກອນ.

ແຕ່ວ່າ ທຣຳ ບໍ່ເໝືອນນັກການເມືອງສະໄໝໃໝ່ທົ່ວໄປ; ທ່ານໄດ້ຮັກສາຄຳສັນຍາໄວ້ຫຼາຍກວ່າປະທານາທິບໍດີອີກເຈັດຄົນທັງໝົດໃນຊ່ວງເວລານັບແຕ່ປີ 1989 ເປັນຕົ້ນມາ ເມື່ອນຳມາລວມກັນ. ທ່ານມຸ່ງໝັ້ນທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ອາເມຣິກາກັບຄືນຍິ່ງໃຫຍ່ອີກຄັ້ງ, ແລະໃນຄວາມພະຍາຍາມນັ້ນ ທ່ານໄດ້ປຸກເຮົ້າບັນດາອຳນາດໂກລບາລິດທີ່ຄອບງຳຢູ່ ບໍ່ພຽງແຕ່ໃນສະຫະລັດເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ລວມທັງໃນທົ່ວໂລກທັງໝົດ.

ໂຈ ໄບເດັນ ບໍ່ມີຫຼັກຖານໃດໆ ເລີຍ ທີ່ຈະສະແດງວ່າ ລາວເປັນສິ່ງໃດອື່ນ ນອກຈາກເປັນນັກໂລກາພິວັດອີກຄົນໜຶ່ງ.

ສັດຮ້າຍແຫ່ງຄາທອລິກໄດ້ເຮັດສົງຄາມອັນຍືດເຍື້ອກັບອຳນາດແຫ່ງມັງກອນ, ແລະປະທານາທິບໍດີຜູ້ທີ່ກຳລັງຄອງອຳນາດຢູ່ໃນເວລາທີ່ສະຫະລັດອາເມຣິກາສ້າງຮູບລັກຂອງສັນຕະປາປາ ຈະ, ຕາມຄວາມຈຳເປັນທາງຄຳພະຍາກອນ, ຢູ່ໃນການຕໍ່ສູ້ກັບອຳນາດແຫ່ງມັງກອນ. ບໍ່ມີປະທານາທິບໍດີທີ່ຍັງມີຊີວິດຢູ່ຜູ້ໃດ, ນອກຈາກ Donald Trump, ທີ່ຈະເຮັດສົງຄາມກັບອຳນາດແຫ່ງມັງກອນ, ເພາະວ່າພັກເດໂມແຄຣັດເປັນຝ່າຍໂກລບາລິດ (ມັງກອນ) ຢ່າງເປີດເຜີຍ, ແລະ George Bush ຄົນຫຼ້າສຸດ ກໍເປັນເຊັ່ນນັ້ນ, ດັ່ງທີ່ບິດາຂອງລາວເຄີຍເປັນ (ເປັນຜູ້ປະກາດຕົນວ່າເປັນຣີພັບລິກັນ, ແຕ່ໃນຄວາມເປັນຈິງແລ້ວເປັນມັງກອນໂກລບາລິດ), ເພາະພຣະເຢຊູຊົງນຳສະເໜີຄົນສຸດທ້າຍດ້ວຍຄົນທຳອິດສະເໝີ.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການສຶກສານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.