ພຣະທັມດານີເອນ - ເລກໜຶ່ງຮ້ອຍສີ່ສິບສີ່

ເພາະວ່າ ເບິ່ງແມ, ບັນດາສັດຕູຂອງພຣະອົງກໍ່ຄວາມອຶກກະທຶກ; ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ກຽດຊັງພຣະອົງໄດ້ຍົກຫົວຂຶ້ນ. ພວກເຂົາໄດ້ວາງອຸບາຍຢ່າງແຍບຄາຍຕໍ່ປະຊາກອນຂອງພຣະອົງ, ແລະໄດ້ປຶກສາກັນຕໍ່ບັນດາຜູ້ທີ່ພຣະອົງຊົງປົກປິດໄວ້. ພວກເຂົາໄດ້ກ່າວວ່າ, ຈົ່ງມາເຖີດ, ແລະໃຫ້ພວກເຮົາຕັດພວກເຂົາອອກເສຍຈາກການເປັນຊາດໜຶ່ງ; ເພື່ອວ່ານາມຂອງອິສຣາເອນຈະບໍ່ຖືກລະນຶກອີກຕໍ່ໄປ. ພຣະຄຳພີເພງສັນລະເສີນ 83:2–4.

“ເມື່ອພາຍຫຼັງພວກຟາຣິຊາຍໄດ້ຖາມພຣະອົງເຖິງຄວາມຊອບດ້ວຍກົດໝາຍຂອງການຢ່າຮ້າງ, ພຣະເຢຊູໄດ້ຊີ້ນຳຜູ້ຟັງຂອງພຣະອົງກັບໄປຫາສະຖາບັນແຫ່ງການສົມຣົດຕາມທີ່ຖືກສະຖາປະນາໄວ້ໃນເວລາຊົງສ້າງ. ‘ເນື່ອງຈາກຄວາມແຂງກະດ້າງຂອງໃຈພວກທ່ານ,’ ພຣະອົງກ່າວ, ໂມເຊໄດ້ ‘ຍອມໃຫ້ພວກທ່ານຢ່າເມຍຂອງຕົນ; ແຕ່ຕັ້ງແຕ່ເດີມມາບໍ່ເປັນດັ່ງນັ້ນ.’ ມັດທາຍ 19:8. ພຣະອົງໄດ້ຊົງນຳພວກເຂົາໄປຫາວັນອັນເປັນສຸກແຫ່ງສວນເອເດນ, ເມື່ອພຣະເຈົ້າໄດ້ປະກາດວ່າສັນພະສິ່ງທັງປວງ ‘ດີຫຼາຍ.’ ໃນເວລານັ້ນ ການສົມຣົດແລະວັນຊະບາໂຕໄດ້ມີກຳເນີດຂຶ້ນ, ເປັນສອງສະຖາບັນຄູ່ແຝດເພື່ອພຣະສິຣິຂອງພຣະເຈົ້າແລະເພື່ອປະໂຫຍດຂອງມະນຸດຊາດ. ໃນເວລານັ້ນເຊັ່ນກັນ, ເມື່ອພຣະຜູ້ຊົງສ້າງໄດ້ຊົງຈັບມືຂອງຄູ່ບ່າວສາວອັນບໍຣິສຸດໃຫ້ເຂົ້າສູ່ພິທີສົມຣົດ, ໂດຍກ່າວວ່າ, ຜູ້ຊາຍຈະ ‘ລະພໍ່ແມ່ຂອງຕົນ ແລະຈະຜູກພັນຢູ່ກັບເມຍຂອງຕົນ: ແລະເຂົາທັງສອງຈະເປັນເນື້ອດຽວກັນ’ (ປະຖົມມະການ 2:24), ພຣະອົງໄດ້ຊົງປະກາດພຣະບັນຍັດແຫ່ງການສົມຣົດສຳລັບລູກຫຼານຂອງອາດາມທັງປວງຈົນເຖິງວາລະສິ້ນສຸດແຫ່ງການເວລາ. ສິ່ງທີ່ພຣະບິດານິລັນດອນເອງໄດ້ຊົງປະກາດວ່າດີນັ້ນ ເປັນກົດແຫ່ງພຣະພອນອັນສູງສຸດແລະແຫ່ງການພັດທະນາສຳລັບມະນຸດ.” Thoughts From the Mount of Blessings, 63.

“ໃນໂອກາດໜຶ່ງ ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ນະຄອນນິວຢອກ ໃນຍາມກາງຄືນຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖືກເອີ້ນໃຫ້ເຫັນບັນດາອາຄານທີ່ກໍ່ສ້າງສູງຂຶ້ນເປັນຊັ້ນໆ ມຸ່ງຂຶ້ນສູ່ຟ້າສະຫວັນ. ອາຄານເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ຮັບການຮັບປະກັນວ່າປ້ອງກັນໄຟໄໝ້ໄດ້ ແລະ ພວກມັນຖືກສ້າງຂຶ້ນເພື່ອຍົກຍ້ອງເຈົ້າຂອງແລະຜູ້ກໍ່ສ້າງຂອງມັນ. ອາຄານເຫຼົ່ານີ້ສູງຂຶ້ນ ແລະ ສູງຂຶ້ນອີກ ແລະ ໃນພວກມັນໄດ້ໃຊ້ວັດຖຸທີ່ມີລາຄາແພງທີ່ສຸດ. ບັນດາຜູ້ທີ່ເປັນເຈົ້າຂອງອາຄານເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ໄດ້ຖາມຕົນເອງວ່າ: ‘ພວກເຮົາຈະຖວາຍພຣະກຽດແດ່ພຣະເຈົ້າໃຫ້ດີທີ່ສຸດໄດ້ແນວໃດ?’ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຢູ່ໃນຄວາມຄິດຂອງພວກເຂົາເລີຍ.”

ຂ້າພະເຈົ້າຄິດວ່າ: “ໂອ, ຂໍໃຫ້ຜູ້ທີ່ກຳລັງລົງທຶນຊັບສິນຂອງຕົນໃນລັກສະນະນີ້ ສາມາດເຫັນແນວທາງຂອງຕົນດັ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງເຫັນເຖີດ! ພວກເຂົາກຳລັງສະສົມອາຄານທີ່ງົດງາມຫຼູຫຼາ, ແຕ່ການວາງແຜນແລະການຄິດປະດິດຂອງພວກເຂົາ ຊ່າງໂງ່ເຂລາພຽງໃດໃນສາຍພຣະເນດຂອງຜູ້ປົກຄອງແຫ່ງຈັກກະວານ. ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ສຶກສາດ້ວຍກຳລັງທັງໝົດແຫ່ງຈິດໃຈແລະສະຕິປັນຍາວ່າ ພວກເຂົາຈະຖວາຍພຣະກຽດແດ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ແນວໃດ. ພວກເຂົາໄດ້ຫຼົງລືມສິ່ງນີ້ໄປ, ຄືໜ້າທີ່ປະການທຳອິດຂອງມະນຸດ.”

“ເມື່ອບັນດາອາຄານສູງສົ່ງເຫຼົ່ານີ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນ, ເຈົ້າຂອງທັງຫຼາຍກໍຊື່ນຊົມຍິນດີດ້ວຍຄວາມຈອງຫອງອັນເປັນໄປຕາມຄວາມທະເຍີທະຍານ ທີ່ພວກເຂົາມີເງິນໃຊ້ເພື່ອປະຄົບປະແຈງຕົນເອງ ແລະກະຕຸ້ນຄວາມອິດສາຂອງເພື່ອນບ້ານ. ເງິນຈຳນວນຫຼາຍທີ່ພວກເຂົານຳໄປລົງທຶນໃນລັກສະນະນີ້ ໄດ້ມາໂດຍການຂູດຮີດ, ໂດຍການບີບຄັ້ນຄົນຍາກຈົນຢ່າງໂຫດຮ້າຍ. ພວກເຂົາລືມໄປວ່າໃນສະຫວັນ ບັນຊີຂອງທຸກລາຍການທາງທຸລະກິດຖືກຈົດບັນທຶກໄວ້; ທຸກການຕົກລົງອັນບໍ່ຍຸດຕິທຳ, ທຸກການກະທຳອັນສໍ້ໂກງ, ລ້ວນຖືກບັນທຶກໄວ້ທີ່ນັ້ນ. ເວລາກຳລັງຈະມາເຖິງ ເມື່ອໃນຄວາມສໍ້ໂກງແລະຄວາມຈອງຫອງຫຍາບຄາຍຂອງພວກເຂົາ ມະນຸດທັງຫຼາຍຈະໄປເຖິງຈຸດໜຶ່ງທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະບໍ່ຊົງອະນຸຍາດໃຫ້ພວກເຂົາກ້າວຜ່ານໄປໄດ້, ແລະພວກເຂົາຈະຮຽນຮູ້ວ່າຄວາມອົດກັ້ນຂອງພຣະເຢໂຮວານັ້ນມີຂອບເຂດ.” Testimonies, volume 9, 12.

“‘ນະຄອນໃຫຍ່’ ທີ່ພະຍານທັງຫຼາຍຖືກຂ້າໃນຖະໜົນຂອງມັນ ແລະທີ່ສົບຂອງພວກເຂົານອນຢູ່ນັ້ນ ແມ່ນ ‘ໃນຄວາມໝາຍຝ່າຍວິນຍານ’ ວ່າ ອີຢິບ. ໃນບັນດາຊາດທັງປວງທີ່ຖືກນຳສະເໜີໃນປະຫວັດສາດພຣະຄຳພີ ອີຢິບແມ່ນຊາດທີ່ປະຕິເສດການມີຢູ່ຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່ຢ່າງອາດຫານທີ່ສຸດ ແລະຕໍ່ຕ້ານພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງ. ບໍ່ເຄີຍມີກະສັດອົງໃດກ້າກະບົດຕໍ່ສິດອຳນາດແຫ່ງສະຫວັນຢ່າງເປີດເຜີຍ ແລະຢ່າງອຳນາດບາດໃຫຍ່ ເໝືອນດັ່ງກະສັດແຫ່ງອີຢິບ. ເມື່ອໂມເຊໄດ້ນຳຂ່າວສານໄປຫາພຣະອົງໃນພຣະນາມຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຟາໂຣໄດ້ຕອບຢ່າງຍະໂສວ່າ: ‘ພຣະເຢໂຫວາແມ່ນຜູ້ໃດ ຈຶ່ງໃຫ້ເຮົາຟັງພຣະສຸລະສຽງຂອງພຣະອົງ ແລະປ່ອຍອິສຣາເອນໄປ? ເຮົາບໍ່ຮູ້ຈັກພຣະເຢໂຫວາ ແລະຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ເຮົາຈະບໍ່ປ່ອຍອິສຣາເອນໄປ.’ Exodus 5:2, A.R.V. ນີ້ແຫຼະແມ່ນອະເທວະນິຍົມ, ແລະຊາດທີ່ອີຢິບເປັນຕົວແທນນັ້ນ ຈະເປັ່ງສຽງການປະຕິເສດທຳນອງດຽວກັນຕໍ່ສິດຮ້ອງຂໍຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່ ແລະຈະສະແດງຈິດໃຈແຫ່ງຄວາມບໍ່ເຊື່ອ ແລະການທ້າທາຍແບບດຽວກັນ. ‘ນະຄອນໃຫຍ່’ ນີ້ ຍັງຖືກປຽບທຽບ ‘ໃນຄວາມໝາຍຝ່າຍວິນຍານ’ ກັບເມືອງໂຊໂດມ. ຄວາມເສື່ອມຊາມຂອງໂຊໂດມໃນການລະເມີດພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ປາກົດເຫັນໂດດເດັ່ນເປັນພິເສດໃນຄວາມຫຼົງລະເລີງທາງກາມ. ແລະບາບນີ້ກໍຈະເປັນລັກສະນະອັນເດັ່ນຊັດຢ່າງຍິ່ງຂອງຊາດທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ຂໍ້ກຳນົດຂອງພຣະຄຳພີຂໍ້ນີ້ສຳເລັດ.”

“ດັ່ງນັ້ນ ຕາມຖ້ອຍຄໍາຂອງຜູ້ພະຍາກອນ ກ່ອນໜ້າປີ 1798 ເລັກນ້ອຍ ຈະມີອໍານາດບາງຢ່າງທີ່ມີທີ່ມາແລະລັກສະນະຈາກຊາຕານ ລຸກຂຶ້ນເພື່ອກະທໍາສົງຄາມຕໍ່ຕ້ານພຣະຄໍາພີ. ແລະໃນແຜ່ນດິນທີ່ຄໍາພະຍານຂອງພະຍານທັງສອງຂອງພຣະເຈົ້າຈະຖືກປິດສຽງລົງດັ່ງນັ້ນ ລັກສະນະຄວາມບໍ່ເຊື່ອພຣະເຈົ້າຂອງຟາໂຣ ແລະຄວາມປ່ອຍຕົວທາງກາມາລົມຂອງໂສໂດມ ຈະຖືກສໍາແດງອອກຢ່າງແຈ້ງຊັດ.”

“ຄຳພະຍາກອນນີ້ໄດ້ຮັບການສຳເລັດຢ່າງແນ່ນອນແລະໂດດເດ່ນຢ່າງຍິ່ງໃນປະຫວັດສາດຂອງຝຣັ່ງ. ໃນລະຫວ່າງການປະຕິວັດ, ໃນປີ 1793, ‘ໂລກໄດ້ຍິນເປັນຄັ້ງທຳອິດເຖິງສະພາຊຸມຂອງບັນດາມະນຸດ, ຜູ້ເກີດແລະຮັບການສຶກສາພາຍໃນອາລະຍະທຳ, ແລະອ້າງສິດທີ່ຈະປົກຄອງໜຶ່ງໃນຊາດທີ່ປະເສີດທີ່ສຸດຂອງຢູໂຣບ, ໄດ້ພ້ອມພຽງກັນຍົກສຽງຂຶ້ນເພື່ອປະຕິເສດຄວາມຈິງອັນສັກສິດທີ່ສຸດຊຶ່ງຈິດວິນຍານຂອງມະນຸດຍອມຮັບ, ແລະປະກາດສະຫຼະຖິ້ມຄວາມເຊື່ອແລະການນະມັດສະການຕໍ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຢ່າງເປັນເອກະສຽງ.’—Sir Walter Scott, Life of Napoleon, vol. 1, ch. 17....”

“ຝຣັ່ງກໍໄດ້ສະແດງລັກສະນະເຫຼົ່ານັ້ນເຊັ່ນກັນ ຊຶ່ງເປັນສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ເມືອງໂຊໂດມໂດດເດັ່ນເປັນພິເສດ. ໃນລະຫວ່າງການປະຕິວັດ ໄດ້ປາກົດສະພາບແຫ່ງຄວາມຕົກຕໍ່າທາງສິນທຳແລະຄວາມເສື່ອມຊາມ ຄ້າຍຄືກັບສິ່ງທີ່ໄດ້ນຳຄວາມພິນາດມາສູ່ບັນດາເມືອງໃນທົ່ງພຽງ. ແລະນັກປະຫວັດສາດໄດ້ນຳເອົາຄວາມບໍ່ເຊື່ອພຣະເຈົ້າ ແລະຄວາມປ່ອຍຕົວທາງກາມາລົມຂອງຝຣັ່ງມາກ່າວຄຽງຄູ່ກັນ ດັ່ງທີ່ໄດ້ໃຫ້ໄວ້ໃນຄຳພະຍາກອນວ່າ: ‘ທີ່ເຊື່ອມໂຍງຢ່າງແນບແນ້ນກັບກົດໝາຍເຫຼົ່ານີ້ທີ່ກະທົບຕໍ່ສາສະໜາ ຄືກົດໝາຍທີ່ຫຼຸດຜ່ອນສາຍສຳພັນແຫ່ງການສົມຣົດ—ຄຳຜູກພັນອັນສັກສິດທີ່ສຸດຊຶ່ງມະນຸດຈະສ້າງຂຶ້ນໄດ້, ແລະຄວາມຖາວອນຂອງມັນຊຶ່ງນຳໄປສູ່ການຮວບຮວມເປັນປຶກແຜ່ນຂອງສັງຄົມຢ່າງແຮງກ້າທີ່ສຸດ—ໃຫ້ກາຍເປັນແຕ່ພຽງສັນຍາທາງແພ່ງຊົ່ວຄາວຊະນິດໜຶ່ງ ຊຶ່ງຄົນສອງຄົນໃດໆກໍອາດເຂົ້າຜູກພັນໄດ້ ແລະສະຫຼັດປ່ອຍໄດ້ຕາມຄວາມພໍໃຈ…. ຖ້າພວກຜີຮ້າຍໄດ້ລົງມືຄົ້ນຫາວິທີການທີ່ຈະທຳລາຍໃຫ້ໄດ້ຢ່າງມີປະສິດທິຜົນທີ່ສຸດ ທຸກສິ່ງທີ່ເປັນໜ້ານັບຖື, ງົດງາມ, ຫຼືຖາວອນໃນຊີວິດຄອບຄົວ ແລະໃນຂະນະດຽວກັນກໍຮັບປະກັນວ່າ ຄວາມຊົ່ວຮ້າຍທີ່ພວກມັນມຸ່ງໝາຍຈະສ້າງຂຶ້ນນັ້ນ ຈະຖືກສືບຕໍ່ໄປຈາກຊົ່ວອາຍຸໜຶ່ງສູ່ອີກຊົ່ວອາຍຸໜຶ່ງ ພວກມັນກໍບໍ່ອາດປະດິດແຜນການໃດທີ່ຈະໄດ້ຜົນກວ່າການຫຼຸດຄຸນຄ່າຂອງການສົມຣົດ…. ໂຊຟີ ອາຣູນູລຕ໌, ນັກສະແດງຍິງຜູ້ມີຊື່ສຽງໃນເລື່ອງຄຳເວົ້າອັນຫຼັກແຫຼມຂອງນາງ, ໄດ້ພັນລະນາການສົມຣົດແບບສາທາລະນະລັດວ່າເປັນ “ສິນລະລຶກແຫ່ງການຫຼິ້ນຊູ້.”’”—Scott, vol. 1, ch. 17.” The Great Controversy, 269, 270.

“ທຸກດວງວິນຍານທີ່ປະຕິເສດບໍ່ຍອມມອບຕົນແກ່ພຣະເຈົ້າ ຍ່ອມຢູ່ໃຕ້ການຄວບຄຸມຂອງອຳນາດອື່ນ. ເຂົາບໍ່ໄດ້ເປັນຂອງຕົນເອງ. ເຂົາອາດເວົ້າເຖິງເສລີພາບ ແຕ່ແທ້ຈິງແລ້ວເຂົາຢູ່ໃນຄວາມເປັນທາດອັນຕໍ່າຕ້ອຍທີ່ສຸດ. ເຂົາບໍ່ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃຫ້ເຫັນຄວາມງາມຂອງຄວາມຈິງ ເພາະຈິດໃຈຂອງເຂົາຢູ່ໃຕ້ການຄວບຄຸມຂອງຊາຕານ. ໃນຂະນະທີ່ເຂົາຫຼົງຍົກຕົນເອງວ່າກຳລັງດຳເນີນຕາມຄຳຊີ້ນຳແຫ່ງການພິຈາລະນາຂອງຕົນ ເຂົາກໍກຳລັງເຊື່ອຟັງນ້ຳພຣະໄທຂອງເຈົ້ານາຍແຫ່ງຄວາມມືດ. ພຣະຄຣິດໄດ້ສະເດັດມາເພື່ອຫັກທຳລາຍໂສ້ຕວນແຫ່ງຄວາມເປັນທາດຂອງບາບອອກຈາກດວງວິນຍານ. ‘ດັ່ງນັ້ນ ຖ້າພຣະບຸດຈະເຮັດໃຫ້ພວກທ່ານເປັນໄທ ພວກທ່ານກໍຈະເປັນໄທແທ້.’ ‘ພຣະບັນຍັດແຫ່ງພຣະວິນຍານຂອງຊີວິດໃນພຣະຄຣິດເຢຊູ’ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ພວກເຮົາ ‘ເປັນໄທຈາກພຣະບັນຍັດແຫ່ງບາບແລະຄວາມຕາຍ.’ ໂຣມ 8:2.”

“ໃນພະລະກິດແຫ່ງການໄຖ່ບໍ່ມີການບັງຄັບໃດໆ. ບໍ່ໄດ້ນໍາໃຊ້ອໍານາດຈາກພາຍນອກ. ພາຍໃຕ້ອິດທິພົນແຫ່ງພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າ, ມະນຸດຖືກປ່ອຍໃຫ້ເປັນອິດສະລະໃນການເລືອກວ່າລາວຈະຮັບໃຊ້ຜູ້ໃດ. ໃນການປ່ຽນແປງທີ່ເກີດຂຶ້ນເມື່ອຈິດວິນຍານຍອມຈໍານົນແດ່ພຣະຄຣິດ, ນັ້ນຄືຄວາມເປັນອິດສະລະໃນຄວາມໝາຍອັນສູງສຸດ. ການຂັບໄລ່ຄວາມບາບອອກໄປແມ່ນການກະທໍາຂອງຈິດວິນຍານເອງ. ແທ້ຈິງແລ້ວ, ພວກເຮົາບໍ່ມີອໍານາດທີ່ຈະປົດປ່ອຍຕົນເອງອອກຈາກການຄວບຄຸມຂອງຊາຕານໄດ້; ແຕ່ເມື່ອພວກເຮົາປາຖະໜາທີ່ຈະຖືກປົດປ່ອຍອອກຈາກຄວາມບາບ, ແລະໃນຄວາມຂັດສົນອັນໃຫຍ່ຫຼວງຂອງພວກເຮົາຮ້ອງທູນຂໍອໍານາດທີ່ຢູ່ນອກເໜືອແລະສູງກວ່າຕົວເອງ, ພະລັງທັງຫຼາຍແຫ່ງຈິດວິນຍານກໍຖືກຊຶມຊັບດ້ວຍພະລັງແຫ່ງພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດ, ແລະພວກມັນກໍເຊື່ອຟັງຄໍາຊີ້ນໍາຂອງເຈດຈໍານົງໃນການປະຕິບັດພຣະປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ.” The Desire of Ages, 466.

ແລະເມື່ອພວກເຂົາໄດ້ທໍາໃຫ້ຄໍາພະຍານຂອງຕົນສໍາເລັດແລ້ວ, ສັດຮ້າຍທີ່ຂຶ້ນມາຈາກຫຸບເຫວເລິກສຸດຈະເຮັດສົງຄາມຕໍ່ສູ້ພວກເຂົາ, ແລະຈະຊະນະພວກເຂົາ, ແລະຂ້າພວກເຂົາເສຍ. ແລະສົບຂອງພວກເຂົາຈະນອນຢູ່ໃນຖະໜົນແຫ່ງນະຄອນໃຫຍ່, ຊຶ່ງຝ່າຍວິນຍານເອີ້ນວ່າ ໂຊໂດມ ແລະ ອີຢິບ, ບ່ອນທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຮົາຖືກຄຶງໄວ້ທີ່ໄມ້ກາງແຂນດ້ວຍ. ພຣະນິມິດ 11:7, 8

“ດັ່ງນັ້ນ ຕາມຖ້ອຍຄໍາຂອງຜູ້ພະຍາກອນ ກ່ອນປີ 1798 ເລັກນ້ອຍ ຈະມີອໍານາດຫນຶ່ງຊຶ່ງມີຕົ້ນກໍາເນີດແລະລັກສະນະຈາກຊາຕານ ລຸກຂຶ້ນເຮັດສົງຄາມຕໍ່ຕ້ານພຣະຄໍາພີ. ແລະໃນແຜ່ນດິນທີ່ຄໍາພະຍານຂອງພະຍານທັງສອງຂອງພຣະເຈົ້າຖືກປິດງຽບລົງເຊັ່ນນັ້ນ ຈະປາກົດການບໍ່ເຊື່ອພຣະຂອງຟາໂຣ ແລະຄວາມປ່ອຍຕົວໃນກາມອາລົມຂອງໂຊໂດມ.” The Great Controversy, 270.

ເພາະວ່າຜົວເປັນຫົວຂອງເມຍ ເໝືອນດັ່ງພຣະຄຣິດຊົງເປັນຫົວຂອງຄຣິສຕະຈັກ ແລະພຣະອົງຊົງເປັນພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດແກ່ຮ່າງກາຍນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ຄຣິສຕະຈັກຍອມຢູ່ໃຕ້ພຣະຄຣິດສັນໃດ ພວກເມຍກໍຈົ່ງຍອມຢູ່ໃຕ້ຜົວຂອງຕົນໃນທຸກສິ່ງສັນນັ້ນ. ຝ່າຍພວກຜົວ ຈົ່ງຮັກເມຍຂອງຕົນ ເໝືອນດັ່ງພຣະຄຣິດຊົງຮັກຄຣິສຕະຈັກ ແລະຊົງປະທານພຣະອົງເອງເພື່ອຄຣິສຕະຈັກນັ້ນ; ເພື່ອຈະຊົງຊຳລະແລະຊົງຊໍາຮະໃຫ້ບໍລິສຸດໂດຍການຊໍາລະດ້ວຍນ້ຳໂດຍພຣະວາຈາ; ເພື່ອຈະຊົງນຳຄຣິສຕະຈັກນັ້ນມາຖວາຍແດ່ພຣະອົງເອງຢ່າງມີສະຫງ່າລາສີ ບໍ່ມີດ່າງພອຍ ຫຼືຮອຍຫ່ຽວ ຫຼືສິ່ງໃດໆທຳນອງນັ້ນ ແຕ່ໃຫ້ເປັນຄຣິສຕະຈັກທີ່ບໍລິສຸດແລະປາດສະຈາກຕຳໜິ. ສັນນັ້ນແຫຼະ ພວກຜູ້ຊາຍກໍຄວນຮັກເມຍຂອງຕົນເໝືອນດັ່ງຮັກຮ່າງກາຍຂອງຕົນເອງ. ຜູ້ທີ່ຮັກເມຍຂອງຕົນ ກໍເທົ່າກັບຮັກຕົນເອງ. ເພາະບໍ່ເຄີຍມີຜູ້ໃດກຽດຊັງເນື້ອໜັງຂອງຕົນເອງ ແຕ່ຍ່ອມລ້ຽງດູແລະຖະໜຸຖະໜອມມັນ ເໝືອນດັ່ງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງກະທຳແກ່ຄຣິສຕະຈັກ. ເພາະພວກເຮົາເປັນອະໄວຍະວະໃນຮ່າງກາຍຂອງພຣະອົງ ເປັນເນື້ອຂອງພຣະອົງ ແລະເປັນກະດູກຂອງພຣະອົງ. ເພາະເຫດນີ້ ຜູ້ຊາຍຈະຈາກບິດາມານດາຂອງຕົນ ແລະຈະຕິດພັນກັບເມຍຂອງຕົນ ແລະທັງສອງຈະເປັນເນື້ອດຽວກັນ. ຂໍ້ລຶກລັບນີ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນັກ ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າກ່າວເຖິງພຣະຄຣິດແລະຄຣິສຕະຈັກ. ເອເຟໂຊ 5:23–32.

“ຫໍຄອຍເປັນສັນຍາລັກຂອງພຣະວິຫານ.” The Desire of Ages, 596.

ເພາະວ່າວັນແຫ່ງພຣະເຢໂຫວາຈອມໂຍທາຈະມາເຖິງເຫນືອທຸກຄົນທີ່ຈອງຫອງແລະເຊີດຊູ, ແລະເຫນືອທຸກຄົນທີ່ຖືກຍົກຂຶ້ນ; ແລະລາວຈະຖືກເຮັດໃຫ້ຕໍ່າລົງ. ແລະເຫນືອຕົ້ນສົນຊີດາທັງຫມົດແຫ່ງເລບານອນ, ທີ່ສູງແລະຖືກຍົກຂຶ້ນ, ແລະເຫນືອຕົ້ນໂອກທັງຫມົດແຫ່ງບາຊານ, ແລະເຫນືອພູສູງທັງປວງ, ແລະເຫນືອເນີນທັງປວງທີ່ຖືກຍົກຂຶ້ນ, ແລະເຫນືອຫໍຄອຍສູງທຸກແຫ່ງ, ແລະເຫນືອກຳແພງປ້ອງກັນທຸກແຫ່ງ, ແລະເຫນືອເຮືອທັງຫມົດແຫ່ງທາຊິດ, ແລະເຫນືອຮູບງາມທັງປວງ. ແລະຄວາມທະນົງຂອງມະນຸດຈະຖືກກົ້ມລົງ, ແລະຄວາມຈອງຫອງຂອງມະນຸດທັງຫລາຍຈະຖືກເຮັດໃຫ້ຕໍ່າລົງ; ແລະໃນວັນນັ້ນພຣະເຢໂຫວາອົງດຽວຈະຖືກຍົກສູງ. ແລະພຣະອົງຈະກຳຈັດຮູບເຄົາລົບທັງສິ້ນຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ແລະພວກເຂົາຈະເຂົ້າໄປໃນຮູຫີນ ແລະໃນຖ້ຳແຫ່ງແຜ່ນດິນ, ເນື່ອງດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ພຣະເຢໂຫວາ ແລະເນື່ອງດ້ວຍສະຫງ່າລາສີແຫ່ງພຣະມະຫິມາຂອງພຣະອົງ, ເມື່ອພຣະອົງລຸກຂຶ້ນເພື່ອສັ່ນສະເທືອນແຜ່ນດິນໂລກຢ່າງນ່າສະພຶງກົວ. ໃນວັນນັ້ນມະນຸດຈະຖິ້ມຮູບເຄົາລົບເງິນຂອງຕົນ ແລະຮູບເຄົາລົບຄຳຂອງຕົນ, ຊຶ່ງແຕ່ລະຄົນໄດ້ສ້າງໄວ້ເພື່ອນະມັດສະການ, ໃຫ້ແກ່ຕົວຕຸ່ນແລະເຈຍ; ເພື່ອເຂົ້າໄປໃນຊ່ອງຫີນຂຸລຂະ ເນື່ອງດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ພຣະເຢໂຫວາ ແລະເນື່ອງດ້ວຍສະຫງ່າລາສີແຫ່ງພຣະມະຫິມາຂອງພຣະອົງ, ເມື່ອພຣະອົງລຸກຂຶ້ນເພື່ອສັ່ນສະເທືອນແຜ່ນດິນໂລກຢ່າງນ່າສະພຶງກົວ. ຈົ່ງຢຸດເຊົາຈາກມະນຸດ, ຜູ້ຊຶ່ງລົມຫາຍໃຈຢູ່ໃນຮູດັງຂອງເຂົາ: ເພາະວ່າເຂົາຈະຖືກນັບຖືເປັນສິ່ງໃດໄດ້? ເອຊາຢາ 2:12–22.

ຄວາມດີຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແລະ ປ້ອມປາການຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ຫໍສູງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແລະ ຜູ້ຊ່ວຍກູ້ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ໂລ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແລະ ພຣະອົງຜູ້ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າວາງໃຈ; ຜູ້ຊົງປາບປະຊາຊົນຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ຢູ່ໃຕ້ອໍານາດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ພຣະທຳເພງສັນລະເສີນ 144:2.