ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີໜຶ່ງຮ້ອຍຫົກສິບແປດ

ບັດນີ້ ພວກເຮົາກຳລັງພິຈາລະນາສົງຄາມຄັ້ງທີສອງແຫ່ງສົງຄາມໂດຍຕົວແທນ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກສຳແດງໄວ້ໃນດານີເອນ ບົດທີ 11 ຂໍ້ 11 ແລະ 12. ສົງຄາມຄັ້ງທີສອງໃນຂໍ້ເຫຼົ່ານັ້ນ ຊີ້ບອກເຖິງສົງຄາມໃນຢູເຄຣນ ລະຫວ່າງອຳນາດອະເທວະນິຍົມຂອງຣັດເຊຍ ແລະຊາດຢູເຄຣນ. ໃນຂໍ້ພຣະຄຳພີເຫຼົ່ານັ້ນ ປູຕິນເປັນຝ່າຍຊະນະ ດັ່ງທີ່ປໂຕເລມີ IV ເຄີຍເປັນ, ແຕ່ພາຍຫຼັງໄຊຊະນະຂອງເຂົາ ໃຈຂອງເຂົາຈະຖືກຍົກສູງຂຶ້ນ, ແລະການຍົກຕົນເອງຂຶ້ນຢ່າງຫຼົງຕົວຂອງເຂົາ ຈະກາຍເປັນເຄື່ອງມືແຫ່ງວາດລູຂອງເຂົາ. ພາບແທນທາງປະຫວັດສາດຂອງເຫດການປະຈຸບັນນີ້ ຈະເປັນປະໂຫຍດແຕ່ສຳລັບຜູ້ທີ່ເຂົ້າໃຈວ່າ ເຫດການປະຈຸບັນນີ້ ໃນທາງຝ່າຍວິນຍານແລ້ວ ເປັນຕົວແທນຂອງສິ່ງໃດ.

ໃນຂໍ້ທີໜຶ່ງຂອງບົດທີສິບ, ດານີເອນ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍ, ຖືກລະບຸວ່າເຂົ້າໃຈທັງ “ນິມິດ” ແລະ “ສິ່ງນັ້ນ”. ນິມິດ ແລະ ສິ່ງນັ້ນ ຖືກນຳສະເໜີຄວບຄູ່ກັນຊ້ຳໆ, ແຕ່ແຕກຕ່າງຈາກກັນ ໃນຖານະເປັນເສັ້ນແຫ່ງຄວາມຈິງສາຍດຽວ. ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນຄືແມ່ນ້ຳອູໄລ ແລະ ຮິດເດເກນ. ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນຄືນິມິດ “mareh” ແລະ “chazon”. ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນຄືຄຳພະຍາກອນຂອງສອງພັນຫ້າຮ້ອຍຊາວປີ ໃນຄວາມເຊື່ອມໂຍງກັບຄຳພະຍາກອນຂອງສອງພັນສາມຮ້ອຍປີ. ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນຄືພະຍານພາຍໃນ ແລະ ພະຍານພາຍນອກຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ. ພຣະອົງບໍ່ຊົງກ່າວຊ້ຳເຖິງສິ່ງທີ່ບໍ່ສຳຄັນ. ຫຼັກການແຫ່ງການກ່າວເຖິງເທື່ອທຳອິດຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ, ເນື່ອງຈາກວ່າສິ່ງທຳອິດທີ່ພວກເຮົາຖືກບອກເຖິງດານີເອນ ໃນນິມິດສຸດທ້າຍຂອງລາວ ຄືວ່າລາວເປັນຕົວແທນຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍ ຜູ້ທີ່ເຂົ້າໃຈທັງ “chazon” ແລະ “mareh”. ດັ່ງນັ້ນ, ນິມິດ ແລະ ສິ່ງນັ້ນ ເປັນສິ່ງຈຳເປັນຢ່າງຍິ່ງທີ່ຈະມອງໃຫ້ເຫັນ, ຖ້າຈະໃຫ້ປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນຂໍ້ທີສິບເອັດ ແລະ ສິບສອງ ຖືກເຂົ້າໃຈຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

ດານີເອນເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນໃນພຣະນິມິດ ບົດ 11, ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ທຳຊ້ຳຄຳອຸປະມາເລື່ອງພຣົມມະຈາຣີສິບຄົນຢ່າງສົມບູນ, ອັນໄດ້ສຳເລັດແລ້ວໃນປະຫວັດສາດຂອງພວກມິນເລີໄຣຕ໌. ພວກເຂົາ, ເຊັ່ນດຽວກັບພວກມິນເລີໄຣຕ໌, ໄດ້ປະສົບຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດ, ຊຶ່ງໃນພຣະນິມິດ ບົດ 11 ຖືກພັນລະນາວ່າເປັນການຖືກຂ້າໂດຍສັດຮ້າຍ “woke” ຜູ້ບໍ່ເຊື່ອພຣະເຈົ້າ ທີ່ຂຶ້ນມາຈາກຫຸບເຫວເລິກສຸດ, ແລະຜູ້ຊຶ່ງຈາກນັ້ນກໍນອນຕາຍຢູ່ຕາມຖະໜົນຂອງນະຄອນໃຫຍ່ແຫ່ງອີຢິບແລະໂຊໂດມ, ບ່ອນທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ຖືກຄຶງໄວ້ເທິງໄມ້ກາງແຂນດ້ວຍ. ຄວາມຕາຍຂອງພວກເຂົາໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດ “ຄວາມຊື່ນຊົມຍິນດີ” ສຳລັບບັນດາຜູ້ຕິດຕາມຂອງພະຍານາກ, ແຕ່ສຳລັບດານີເອນແລ້ວ ມັນກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມໂສກເສົ້າ.

ປະຫວັດຂອງການປະທັບຕາແກ່ຫນຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນ ກໍໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ເຊັ່ນກັນໂດຍການຄືນຊີວິດຂອງລາຊະໂຣ, ຊຶ່ງການຄືນຊີວິດຂອງລາວໄດ້ຖືກລະບຸວ່າເປັນການກະທໍາແຫ່ງການປະທັບຕາໃນພະລາຊະກິດຂອງພຣະຄຣິດ, ແລະຜູ້ຊຶ່ງເປັນສັນຍາລັກຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ພຣະຄຣິດປະທັບຕານັ້ນ ໄດ້ນໍາການເຂົ້ານະຄອນເຢຣູຊາເລັມຢ່າງມີໄຊຊະນະ, ອັນເປັນແບບຢ່າງຂອງການເຄື່ອນໄຫວແຫ່ງສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນໃນປະຫວັດຂອງພວກມິນເລີໄຣທ໌, ແລະອີກທັງໃນປະຫວັດຂອງຫນຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນດ້ວຍ. ການຄືນຊີວິດຂອງລາຊະໂຣເກີດຂຶ້ນໃນຂະນະທີ່ພີ່ນ້ອງຍິງຂອງລາວຄື ນາງມາຣີ ແລະ ນາງມາທາ ກໍາລັງໄວ້ທຸກ, ເຊັ່ນດຽວກັນກັບດານີເອນໃນຊ່ວງຊາວເອັດວັນໃນບົດທີສິບ. ໃນບົດທີສິບ, ການໄວ້ທຸກຂອງດານີເອນສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການສະເດັດລົງມາຂອງມີຄາເອນ, ພຣະບຸກຄົນອົງດຽວກັນນັ້ນ ຜູ້ຊຶ່ງ “ສຽງ” ຂອງພຣະອົງໄດ້ນໍາລາຊະໂຣແລະໂມເຊກັບຄືນມາສູ່ຊີວິດ. ການຄືນຊີວິດຂອງພະຍານທັງສອງໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເອັດ ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍດານີເອນຖືກປ່ຽນຮູບໂດຍນິມິດທີ່ເປັນເຫດໃຫ້ເກີດຜົນຂອງ “marah.”

ໃນບົດທີສິບ ດານີເອນກຳລັງເປັນຕົວແທນຂອງການປະທັບຕາຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນເຊັ່ນກັນໃນບົດທີສິບເອັດຂອງພຣະນິມິດ. ໃນບົດນັ້ນ ຄາບຣີເອນໄດ້ກ່າວຢ່າງແຈ້ງຊັດວ່າ ທ່ານໄດ້ມາຫາດານີເອນເພື່ອໃຫ້ດານີເອນເຂົ້າໃຈວ່າ ສິ່ງໃດຈະເກີດຂຶ້ນແກ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍ. ຂໍ້ຄວາມກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນແກ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍນັ້ນ ຕາມຄຳພະຍາກອນແລ້ວ ໄດ້ຖືກວາງໄວ້ພາຍໃນບໍລິບົດຂອງຂໍ້ຄວາມໜຶ່ງ ຊຶ່ງໄດ້ຮັບການຢືນຢັນໂດຍລະບຽບວິທີການແຫ່ງການນຳເສັ້ນຄຳພະຍາກອນມາວາງເທິງເສັ້ນຄຳພະຍາກອນ. ພາຍໃນການນຳໃຊ້ນັ້ນ ກົດແຫ່ງການກ່າວເຖິງເທື່ອທຳອິດສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ຖືກຕ້ອງນັ້ນຈະຖືກເຫັນໄດ້ພຽງແຕ່ໂດຍຜູ້ທີ່ເຫັນທັງຄວາມຈິງພາຍໃນ ແລະ ຄວາມຈິງພາຍນອກພາຍໃນບັນດາເສັ້ນທີ່ຖືກນຳມາຮວບຮວມເຂົ້າກັນ. ພວກເຂົາແມ່ນຜູ້ທີ່ເຂົ້າໃຈ “ນິມິດ” ແລະ “ສິ່ງນັ້ນ”.

ພວກໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຈະເຂົ້າໃຈຂ່າວສານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ, ແຕ່ພວກເຂົາຈະປະສົບກັບຂ່າວສານນັ້ນດ້ວຍ, ເພາະວ່າຂ່າວສານແລະປະສົບການບໍ່ອາດແຍກອອກຈາກກັນໄດ້. ຂ່າວສານນັ້ນເອງເປັນສິ່ງທີ່ຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ, ເພາະວ່າຂ່າວສານນັ້ນແມ່ນພຣະວາຈານຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະພຣະຄຣິດຊົງເປັນພຣະວາຈານຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະພຣະວາຈານຂອງພຣະເຈົ້າຄືຄວາມຈິງ. ຂ່າວສານຂອງພຣະອົງໄດ້ຮັບການຢືນຢັນວ່າເປັນຄວາມຈິງ, ເພາະວ່າມັນຖືກສະແດງອອກຜ່ານຫຼັກການແຫ່ງການນຳຄຳພະຍາກອນໄປໃຊ້, ຊຶ່ງບໍ່ແມ່ນຫຍັງອື່ນ ຫຼື ນ້ອຍໄປກວ່າ ຫຼັກການແຫ່ງຜູ້ທີ່ພຣະອົງຊົງເປັນ ແລະ ຊົງເປັນຫຍັງ. ພຣະອົງຄື Palmoni, ຜູ້ນັບຈຳນວນອັນມະຫັດສະຈັນ, ຜູ້ນັບຄວາມລັບທັງຫຼາຍ. ພຣະອົງຄືນັກພາສາອັນມະຫັດສະຈັນ, ຕົ້ນເດີມແລະປາຍທາງ, ຜູ້ທຳອິດແລະຜູ້ສຸດທ້າຍ, Alpha ແລະ Omega. ອົງປະກອບເຫຼົ່ານີ້ແຫ່ງຄວາມເປັນພຣະອົງ ເປັນສິ່ງທີ່ກຳນົດກົດເກນແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ຊຶ່ງສະຖາປະນາຂ່າວສານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ແລະ ກໍ່ໃຫ້ເກີດປະສົບການແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ.

ກ່ອນທີ່ແມ່ນ້ຳອູໄລ ແລະ ຮິດເດເກນ, ຊຶ່ງເປັນສອງແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ແຫ່ງຊີນາ, ຈະໄຫຼໄປຮອດອ່າວເປີເຊຍ ມັນໄດ້ກໍ່ເປັນເຂດດິນຊຸ່ມນ້ຳໃກ້ບ່ອນທີ່ມາພົບກັນ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ຊາດ ອັນ-ອາຣັບ, ແຕ່ມັນບໍ່ໄດ້ລວມເຂົ້າເປັນແມ່ນ້ຳສາຍດຽວ. ຊາດ ອັນ-ອາຣັບ ເປັນດິນດອນສາມຫຼ່ຽມປາກແມ່ນ້ຳ ທີ່ເກີດຈາກການມາບັນຈົບກັນຂອງແມ່ນ້ຳຢູເຟຣຕີສ ແລະ ຕີກຣິສ ຕະຫຼອດຈົນແມ່ນ້ຳນ້ອຍ ແລະ ລຳຫ້ວຍອື່ນໆອີກຫຼາຍສາຍ. ແຕ່ເຖິງແມ່ນຢູ່ພາຍໃນເຂດດິນດອນສາມຫຼ່ຽມນັ້ນກໍຕາມ, ແມ່ນ້ຳຢູເຟຣຕີສ ແລະ ຕີກຣິສ ຍັງຄົງຮັກສາເອກະລັກຂອງຕົນໄວ້ ແລະ ໄຫຼລົງສູ່ອ່າວເປີເຊຍໃນຖານະເປັນແມ່ນ້ຳທີ່ແຍກຕ່າງຫາກ. ຂ່າວສານພາຍໃນ ແລະ ຂ່າວສານພາຍນອກແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ຍັງຄົງຮັກສາຄວາມສຳພັນອັນແຕກຕ່າງຂອງມັນໄວ້, ແຕ່ເມື່ອມັນໄປຮອດບົດສະຫຼຸບຂອງມັນ (ໃນວັນສຸດທ້າຍ), ມັນກໍຜະລິດເປັນດິນດອນສາມຫຼ່ຽມ ທີ່ມີແມ່ນ້ຳ ແລະ ລຳຫ້ວຍຫຼາຍສາຍມາຮ່ວມສົມທົບ. ພຣະເຢຊູຊົງໃຊ້ທຳມະຊາດເພື່ອສຳແດງຝ່າຍວິນຍານ, ແລະ ໃນວັນສຸດທ້າຍ ຜົນຂອງທຸກນິມິດຈະກໍ່ເປັນແຜ່ນດິນນ້ຳຖ້ວມແຫ່ງດິນດອນສາມຫຼ່ຽມ, ເຖິງກະນັ້ນສອງແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ກໍຍັງຄົງຮັກສາບົດບາດອັນແຕກຕ່າງຂອງຕົນໄວ້.

ໄລຍະເວລາຊາວເອັດວັນແຫ່ງການໄວ້ທຸກນັ້ນສອດຄ່ອງກັບເວລາທີ່ພະຍານສອງຄົນນອນຕາຍຢູ່ໃນຖະໜົນ, ແລະໄລຍະເວລານັ້ນເລີ່ມຕົ້ນພ້ອມກັບຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດ ແລະເວລາແຫ່ງການຖ້າຄອຍ. ໄລຍະເວລານັ້ນເກີດຂຶ້ນພາຍໃນໄລຍະເວລາທີ່ກວ້າງກວ່າ, ຊຶ່ງໃນນັ້ນການປະທັບຕາຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນໄດ້ຖືກສຳເລັດ. ການປະທັບຕາບໍ່ໄດ້ເລີ່ມໃນເວລາແຫ່ງອະວະສານໃນປີ 1989; ມັນເລີ່ມຂຶ້ນເມື່ອພຣະຄຣິດ, ໃນຖານະທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ສະເດັດລົງມາໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001. ພຣະອົງໄດ້ນຳປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງມາສູ່ການຢ້ຽມຢາມຄາເດດຄັ້ງທີສອງຂອງພວກເຂົາ, ແລະໃນຄັ້ງນີ້ ຄົນຈຳນວນນ້ອຍຜູ້ທີ່ພ້ອມຈະເຂົ້າໄປໃນແຜ່ນດິນແຫ່ງພຣະສັນຍາ. ປະສົບການຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້ານັບແຕ່ເວລາແຫ່ງອະວະສານໃນປີ 1989 ຈົນເຖິງວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ບໍ່ໄດ້ປະທັບຕາພວກເຂົາ. ການປະທັບຕາໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນເມື່ອພຣະຄຣິດສະເດັດລົງມາ ແລະຊົງເປົ່າສຽງທຳອິດຂອງແກທີເຈັດ ແຫ່ງວິບັດທີສາມ.

ການເປົ່າແກທີ່ເຈັດແມ່ນຈຸດທີ່ຄວາມລຶກລັບຂອງພຣະເຈົ້າສຳເລັດລົງ, ແລະຄວາມລຶກລັບນັ້ນໝາຍເຖິງການປະທັບຕາຄົນຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ຊຶ່ງເກີດຂຶ້ນໃນລະຫວ່າງການເປົ່າແກນັ້ນ. ແກນັ້ນດັງອອກເປັນສາມສຽງ, ເພາະວ່າມັນແມ່ນຄວາມຈິງ. ສຽງທຳອິດແມ່ນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ສຽງທີສອງແມ່ນວັນທີ 7 ຕຸລາ 2023, ແລະສຽງທີສາມໃນບັນດາສາມສຽງນັ້ນແມ່ນຢູ່ໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້. ສາມສຽງນັ້ນ ແມ່ນສາມຂັ້ນຕອນທີ່ດຳລົງຢູ່ໃນຄວາມຈິງສະເໝີ. ການສຳຜັດສາມຄັ້ງຂອງດານີເອນໃນບົດທີສິບ ໄດ້ເຊື່ອມປະສົບການຂອງທ່ານເຂົ້າກັບຊ່ວງເວລາແຫ່ງປະຫວັດສາດທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍສາມສຽງຂອງແກທີ່ເຈັດ.

ຂ່າວສານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ກ່ອຍໃຫ້ເກີດຜົນແຫ່ງການຖືກປ່ຽນແປງໃຫ້ເປັນຕາມພຣະສັນຖານຂອງພຣະຄຣິດ ຊຶ່ງດານີເອນໄດ້ສະແດງໄວ້ໃນບົດທີສິບ ແມ່ນຂ່າວສານວ່າດ້ວຍສິ່ງທີ່ຈະບັງເກີດແກ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍ ແຕ່ບໍ່ແມ່ນວັນສຸດທ້າຍໃນຄວາມໝາຍທົ່ວໄປ. ມັນແມ່ນຂ່າວສານທີ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າເຂົ້າໃຈແລະປະສົບໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ.

ເມື່ອກາບຣີເອນເລີ່ມນໍາສະເໜີປະຫວັດສາດຄໍາພະຍາກອນທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນຢູ່ໃນບົດທີສິບເອັດ, ທ່ານໄດ້ນໍາສະເໜີແນວຄໍາພະຍາກອນທີ່ຈໍາເພາະ. ສອງຂໍ້ທໍາອິດເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍ Cyrus (ເຊັ່ນດຽວກັບ Bush ຜູ້ທຳອິດ), ໃນເວລາແຫ່ງອວະສານໃນປີ 1989, ແລະດໍາເນີນຕໍ່ໄປຈົນເຖິງປະຫວັດສາດຂອງ Donald Trump ໃນຖານະປະທານາທິບໍດີຄົນທີສີ່ສິບຫ້າ (ຄົນທີຫົກ), ແລະທີ່ນັ້ນປະຫວັດສາດຄໍາພະຍາກອນກໍຢຸດລົງ ຈົນກວ່າຈະໄດ້ກ່າວເຖິງປະຫວັດສາດຂອງສະຫະປະຊາຊາດ (Alexander the Great), ໃນຖານະອານາຈັກທີເຈັດ ໃນຂໍ້ທີສາມແລະສີ່. ດັ່ງນັ້ນ ຂ່າວສານກ່ຽວກັບ Donald Trump ໃນຖານະປະທານາທິບໍດີຜູ້ຮ່ຳລວຍຄົນທີຫົກ ຜູ້ປຸກເຮົ້າພວກ globalists ຈຶ່ງເປັນຄວາມຈິງອັນໜຶ່ງທີ່ສໍາເລັດຜົນໃນເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນຄົນ. ດັ່ງນັ້ນ ນີ້ຈຶ່ງເປັນຄວາມຈິງສໍາລັບປະຈຸບັນ.

ໃນຂໍ້ທີ 5 ຫາ 9 ນັ້ນ ປະຫວັດການທີ່ອຳນາດສັນຕະປາປາໄດ້ຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນເທິງບັນລັງ ໃນປີ 538 ຕໍ່ເນື່ອງໄປຈົນເຖິງບາດແຜຮ້າຍແຮງ ແລະເວລາແຫ່ງປາຍສຸດໃນປີ 1798 ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີໄວ້. ແນ່ນອນວ່າ ນີ້ເປັນຄວາມຈິງທີ່ຈຳເປັນ ແລະສຳຄັນ ເພາະມັນຄ້ຳຈຸນ ແລະຢືນຢັນຂໍ້ທີ 40, ແຕ່ມັນບໍ່ໄດ້ໃຫ້ຄຳບັນຍາຍຄຳພະຍາກອນສະເພາະໃດໆ ທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງຜູ້ 144,000 ຄົນ. ຂໍ້ທີ 10, ເຊັ່ນດຽວກັບຂໍ້ທີ 5 ຫາ 9, ຢືນຢັນຄວາມຖືກຕ້ອງຂອງຂໍ້ທີ 40, ແຕ່ບໍ່ໄດ້ກ່າວເຖິງປະຫວັດຄຳພະຍາກອນທີ່ສຳເລັດຜົນໃນລະຫວ່າງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາ. ແຕ່ເຖິງຢ່າງນັ້ນ ມັນກໍໄດ້ຊີ້ໝາຍປີ 1989, ແລະດັ່ງນັ້ນ ໂດຍການລະໄວ້ບໍ່ກ່າວເຖິງ ຈຶ່ງສະຖາປະນາໄລຍະເວລາທີ່ງຽບສະຫງົບໜຶ່ງ ຈາກປີ 1989 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດໃນຂໍ້ທີ 41.

ຂໍ້ທີສິບເອັດຮອດຂໍ້ທີສິບຫ້າໄດ້ຊີ້ບອກເຖິງປະຫວັດສາດທີ່ໄດ້ສຳເລັດໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງຜູ້ຫນຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ຂໍ້ເຫຼົ່ານັ້ນສອດຄ່ອງຢູ່ພາຍໃນປະຫວັດສາດທີ່ຊ່ອນເຮືອນລະຫວ່າງຂໍ້ທີສອງແລະຂໍ້ທີສາມ, ແລະລະຫວ່າງປີ 1989 ໃນຂໍ້ທີສີ່ສິບ ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດໃນຂໍ້ທີສີ່ສິບເອັດ. ຂໍ້ເຫຼົ່ານັ້ນເປັນຄວາມຈິງສຳລັບປະຈຸບັນຢ່າງແທ້ຈິງ, ແລະຈຳເປັນຕ້ອງຖືກຮັບຮູ້ວ່າເປັນເຊັ່ນນັ້ນ ຖ້າພວກເຮົາຈະເກັບກ່ຽວຜົນປະໂຫຍດຕາມທີ່ມຸ່ງໝາຍໄວ້ຈາກການເຂົ້າໃຈຂໍ້ເຫຼົ່ານັ້ນ.

ຜົນປະໂຫຍດທີ່ມຸ່ງໝາຍໄວ້ນັ້ນມີສອງປະການ, ເພາະວ່າມັນເປັນຕົວແທນທັງຄວາມເຂົ້າໃຈເຖິງປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ຖືກນຳສະເໜີໄວ້ໃນນັ້ນ, ແລະຍັງເປັນປະສົບການທີ່ເກີດຂຶ້ນຈາກຄວາມເຂົ້າໃຈໃນຄວາມຈິງແຫ່ງຂ່າວສານນັ້ນອີກດ້ວຍ. ຄວາມເຂົ້າໃຈໃນຂ່າວສານນັ້ນ, ອັນເປັນການເພີ່ມພູນຄວາມຮູ້ຄັ້ງສຸດທ້າຍ, ຊຶ່ງກຳລັງສຳເລັດຢູ່ໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາ, ນັ້ນແມ່ນສິ່ງທີ່ຊຳລະຜູ້ທັງຫຼາຍຜູ້ຈະຢູ່ໃນທ່າມກາງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ. ດ້ວຍເຫດນີ້, ຈຶ່ງເປັນສິ່ງສຳຄັນທີ່ຈະພິຈາລະນາຂໍ້ພຣະຄຳເຫຼົ່ານັ້ນຈາກມຸມມອງຂອງພາຍໃນ ແລະ ພາຍນອກ.

“ເຈັດເທື່ອ” ໃນພຣະທຳ ເລວີນິຕິ ບົດທີ ຊາວຫົກ ເປັນສ່ວນໜຶ່ງຢ່າງແນ່ນອນຂອງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ເພາະວ່າຄຳອະທິຖານສອງຄັ້ງຂອງດານີເອນ, ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ໃນບົດທີ ສອງ ແລະ ເກົ້າ, ເປັນຕົວແທນຂອງຄຳອະທິຖານສອງຊັ້ນເພື່ອເຂົ້າໃຈປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຮູບຂອງສັດຮ້າຍ, ແລະອີກທັງເພື່ອຮັບປະສົບການທີ່ເກີດຂຶ້ນໂດຍບັນດາຜູ້ທີ່ປະຕິບັດຄຳອະທິຖານຕາມ ເລວີນິຕິ ບົດທີ ຊາວຫົກ ເພື່ອຂໍການອະໄພບາບຂອງຕົນ ແລະ ບາບຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງຕົນ. ຄຳອະທິຖານພາຍນອກຊີ້ບອກເຖິງຮູບຂອງສັດຮ້າຍ, ແລະຄຳອະທິຖານພາຍໃນກໍກ່ອງໃຫ້ເກີດຮູບຂອງພຣະຄຣິດ.

ການເຂົ້າໃຈປະຫວັດສາດທີ່ຖືກແທນໄວ້ໃນຂໍ້ພຣະຄຳພີຫຼາຍຕອນໃນດານີເອນບົດທີ 11 ຊຶ່ງເຈາະຈົງກ່າວເຖິງປະຫວັດສາດທີ່ສຳເລັດຄວາມໃນເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາ ນັ້ນ ໄດ້ຖືກແທນໄວ້ໂດຍຄຳອະທິຖານຂອງດານີເອນໃນບົດທີ 2. ທ່ານແລະຜູ້ຊອບທັງສາມໄດ້ສະແຫວງຫາທີ່ຈະເຂົ້າໃຈຂ່າວສານລັບແຫ່ງຄວາມຝັນຂອງເນບູກາດເນັດຊາ ກ່ຽວກັບຮູບປັ້ນແຫ່ງໂລຫະທັງຫຼາຍ. ເມື່ອການເຂົ້າໃຈອັນຖືກຕ້ອງແຫ່ງປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ຖືກແທນໄວ້ໃນຄວາມຝັນອັນລັບຂອງເນບູກາດເນັດຊາ ຖືກຮັບຮູ້ແລ້ວ ຄວາມເຂົ້າໃຈນັ້ນຍ່ອມຊີ້ໃຫ້ແກ່ຜູ້ທີ່ເຂົ້າໃຈວ່າ ພວກເຂົາຢູ່ໂດຍປາດສະຈາກຄວາມຫວັງ ເວັ້ນເສຍແຕ່ວ່າ ພວກເຂົາແຕ່ລະຄົນຈະບັນລຸດ້ວຍຕົນເອງເຖິງປະສົບການແຫ່ງການກັບໃຈຢ່າງຄົບຖ້ວນ ດັ່ງທີ່ຖືກແທນໄວ້ໂດຍຄຳອະທິຖານຂອງດານີເອນໃນບົດທີ 9.

ການແຍກປະສົບການທີ່ດານີເອນເປັນຕົວແທນໃນບົດທີສິບ ອອກຈາກຄຳບັນຍາຍພະຍາກອນກ່ຽວກັບເຫດການໃນຍຸກສຸດທ້າຍໃນບົດທີສິບເອັດ ກໍເທົ່າກັບລົ້ມເຫຼວໃນຖານະນັກສຶກສາຄຳພະຍາກອນ. ໃນດານີເອນບົດທີສິບເອັດ ຂໍ້ທີສິບເອັດ ແລະ ສິບສອງ ສົງຄາມແຫ່ງເຂດແດນ, ຍຸດທະການແຫ່ງຣາຟີອາ ແລະ ໄຊຊະນະຂອງກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້, ເປັນຕົວແທນຂອງສົງຄາມຕົວແທນຄັ້ງທີສອງໃນສາມຄັ້ງ ທີ່ຖືກໝາຍໄວ້ໃນພຣະວັດຈະນະພະຍາກອນຂອງພຣະເຈົ້າ. ກະແຈທີ່ເຮັດໃຫ້ການເປີດເຜີຍແຫ່ງຄວາມຈິງນີ້ປາກົດແຈ້ງ ແມ່ນການໃຊ້ຂອງນັກພາສາຜູ້ອັດສະຈັນ ທີ່ກ່າວເຖິງກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອວ່າຈະຖ້ວມລົ້ນ ແລະ ຜ່ານຂ້າມໄປ ຈົນເຖິງປ້ອມປາການ (ລຳຄໍ) ໃນຂໍ້ທີສິບ. ພຣະອົງໄດ້ປະທານອີກສອງຂໍ້ພຣະຄຳທີ່ກ່າວເຖິງການຖ້ວມລົ້ນ ແລະ ການຜ່ານຂ້າມ, ແລະ ໂດຍການນັ້ນ ພຣະອົງຈຶ່ງຮວບຮວມເຂົ້າດ້ວຍກັນທັງຄຳບັນຍາຍພະຍາກອນຂອງເຫດການ ແລະ ປະສົບການທີ່ຄວາມເຂົ້າໃຈເຫດການເຫຼົ່ານັ້ນພຶງຈະກໍ່ໃຫ້ເກີດຂຶ້ນ.

ໃນປີ 2014 ປູຕິນໄດ້ເລີ່ມສົງຄາມໃນຢູເຄຣນ ແລະເພື່ອຈະຮັບຮູ້ຄວາມຈິງນີ້ຕາມທີ່ຖືກແທນຄວາມໄວ້ໃນຂໍ້ທີສິບເອັດຂອງບົດທີສິບເອັດ ນັກຮຽນແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຈຳເປັນຕ້ອງສາມາດເຫັນກ່ອນວ່າ ຂໍ້ທີສິບແທນປະຫວັດສາດໜຶ່ງ ຊຶ່ງສະແດງສ່ວນທີສອງຂອງຂໍ້ທີສີ່ສິບໃນດານີເອນ ບົດທີສິບເອັດ. ເມື່ອພວກເຂົາຮັບຮູ້ສິ່ງນັ້ນແລ້ວ ພວກເຂົາກໍຈະເຫັນຕໍ່ໄປວ່າ ສິ່ງທີ່ຂໍ້ທີສິບເພີ່ມເຂົ້າໃຫ້ແກ່ຂໍ້ທີສີ່ສິບ ກໍຄື ເມື່ອສະຫະພາບໂຊເວຍຖືກກວາດລ້າງໄປໃນປີ 1989 ກະສັດແຫ່ງເໜືອໄດ້ຂຶ້ນໄປພຽງແຕ່ເຖິງປ້ອມປາການຂອງຕົນເທົ່ານັ້ນ (“ຄໍ”). ແຕ່ນັກຮຽນແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຈະບໍ່ຮູ້ວ່າ ນັ້ນບົ່ງຊີ້ເຖິງຫຍັງ ຈົນກວ່າເຂົາຈະເຫັນ ເອຊາຢາ ບົດທີ 8 ຂໍ້ 8. ແລ້ວເຂົາຈຶ່ງຈະມີສິດອຳນາດທາງຄຳພະຍາກອນ ໃນການລະບຸວ່າ ທັງສາມຂໍ້ນັ້ນຖືກຜູກເຂົ້າດ້ວຍສຳນວນໜຶ່ງ ຊຶ່ງຖືກໃຊ້ຢູ່ໃນພຣະຄຳພີພຽງສາມຄັ້ງເທົ່ານັ້ນ.

ດັ່ງນັ້ນ ນັກສຶກສາຈະຈຳເປັນຕ້ອງມີພະຍານປະການທີສອງວ່າ ການປາກົດຂຶ້ນສາມຄັ້ງຂອງສຳນວນ “overflow and pass over” ໃນພຣະຄຳພີ ເປັນການຊ້ຳຢ່າງມີຈຸດປະສົງ. ພະຍານປະການທີສອງຂອງຂໍ້ເທັດຈິງນີ້ ຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນເພາະວ່າ ທັງສາມຂໍ້ພຣະຄຳພີ (ພະຍານ) ລ້ວນລະບຸເຖິງກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອຜູ້ໜຶ່ງທີ່ເຂົ້າໂຈມຕີກະສັດທາງທິດໃຕ້. ພະຍານທັງສາມນັ້ນເມື່ອຖືກຢືນຢັນວ່າເປັນປະຫວັດສາດເຊີງສັນຍະລັກອັນດຽວກັນ ໂດຍພະຍານພາຍໃນສອງປະເພດ ກໍນຳພານັກສຶກສາຄຳພະຍາກອນໃຫ້ນຳທັງສາມຂໍ້ມາວາງທັບກັນ ໃນລັກສະນະ line upon line. ການນຳໃຊ້ໃນລັກສະນະນັ້ນເຮັດໃຫ້ເນື້ອຫາຂອງຂໍ້ພຣະຄຳພີຂະຫຍາຍອອກ ຊຶ່ງຂໍ້ພຣະຄຳພີເຫຼົ່ານັ້ນພັນລະນາການສູ້ຮົບລະຫວ່າງກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ ແລະ ກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້.

ອິຊາຢາ ບົດທີ່ເຈັດ ຂໍ້ທີ່ແປດ ແລະ ເກົ້າ ໃຫ້ກຸນແຈສຳຄັນໃນການແກ້ປິດສະໜາວ່າ “ປ້ອມປາການ” ໃນຂໍ້ທີ່ສິບນັ້ນໝາຍເຖິງຫຍັງ, ເພາະວ່າຄຳພາສາເຮັບເຣີສຳລັບ “ປ້ອມປາການ” ກໍແມ່ນ “ປ້ອມປາການ” ດຽວກັນທີ່ກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້ໄດ້ເຂົ້າໄປໃນຂໍ້ທີ່ເຈັດຂອງບົດທີ່ສິບເອັດ. “ປ້ອມປາການ” ຍັງໄດ້ຖືກແປວ່າ “ກຳລັງ” ໃນສຳນວນ “ພະວິຫານແຫ່ງກຳລັງ” ໃນຂໍ້ທີ່ສາມສິບເອັດຂອງດານີເອນ ບົດທີ່ສິບເອັດ. ດັ່ງນັ້ນ, ສອງຂໍ້ນັ້ນ (ຄື ຂໍ້ທີ່ເຈັດ ແລະ ສາມສິບເອັດ) ໃຫ້ພະຍານສອງປາກວ່າ “ປ້ອມປາການ” ແມ່ນນະຄອນຫຼວງຂອງອານາຈັກໜຶ່ງ ຫຼື ຂອງກະສັດອົງໜຶ່ງ. ເມື່ອຂໍ້ເທັດຈິງນັ້ນໄດ້ຖືກສະຖາປະນາໄວ້ໂດຍອາໄສພະຍານສອງປາກ (ທັງສອງຢູ່ໃນບົດທີ່ສິບເອັດ), ແລ້ວສິ່ງທີ່ອິຊາຢາໄດ້ລະບຸໄວ້ໃນຂໍ້ຄວາມອັນເປັນນັຍະລຶກລັບຂອງທ່ານໃນບົດທີ່ເຈັດ ຂໍ້ທີ່ແປດ ແລະ ເກົ້າ, ເມື່ອທ່ານສະຖາປະນາດ້ວຍພະຍານພາຍໃນສອງປາກວ່າປ້ອມປາການແມ່ນນະຄອນຫຼວງຂອງອານາຈັກ, ຫຼື ກະສັດຂອງອານາຈັກນັ້ນ, ກໍເປັນການສະຖາປະນາວ່າກ່ອນປີ 1989, ສະຫະພັນໂຊວຽດ, ຊຶ່ງສູນກາງຂອງມັນແມ່ນຣັດເຊຍ, ແລະ ນະຄອນຫຼວງຂອງມັນຄື ມອດສະໂກ, ໄດ້ມີຜູ້ນຳຄົນໜຶ່ງຊື່ ມິຄາອິນ ໂກບາຊອຟ. ມັນບໍ່ແມ່ນເລື່ອງບັງເອີນທີ່ລັກສະນະອັນໂດດເດັ່ນທາງສາຍຕາຂອງ ໂກບາຊອຟ ແມ່ນໜ້າຜາກຂອງລາວ.

ເປັນບັນທັດເທິງບັນທັດ, ຂໍ້ສະຫຼຸບຂອງການນຳໃຊ້ນີ້ເນັ້ນຫນັກເຖິງຄວາມສຳຄັນຂອງມັນ ເມື່ອໄດ້ກ່າວວ່າ, “ຖ້າພວກເຈົ້າບໍ່ຈະເຊື່ອ, ແນ່ນອນພວກເຈົ້າຈະບໍ່ໄດ້ຮັບການສະຖາປະນາໃຫ້ຫມັ້ນຄົງ.” ພຣະເຢຊູໄດ້ກ່າວວ່າ, “ໂອ ຄົນໂງ່, ແລະມີໃຈຊັກຊ້າທີ່ຈະເຊື່ອທຸກສິ່ງທີ່ພວກຜູ້ພະຍາກອນໄດ້ກ່າວໄວ້.” [See Luke 24:25] ເອຊະຣາໄດ້ຂຽນວ່າ, “ແລະພວກເຂົາໄດ້ລຸກຂຶ້ນແຕ່ເຊົ້າຕູ່, ແລະອອກໄປສູ່ຖິ່ນກັນດານເຕໂກອາ: ແລະເມື່ອພວກເຂົາອອກໄປ, ເຢໂຮຊາຟັດໄດ້ຢືນຂຶ້ນແລະກ່າວວ່າ, ຈົ່ງຟັງຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ຢູດາ, ແລະພວກເຈົ້າຊາວເຢຣູຊາເລັມ; ຈົ່ງເຊື່ອໃນພຣະຢາເວພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າ, ແລ້ວພວກເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບການສະຖາປະນາໃຫ້ຫມັ້ນຄົງ; ຈົ່ງເຊື່ອບັນດາຜູ້ພະຍາກອນຂອງພຣະອົງ, ແລ້ວພວກເຈົ້າຈະຈະເລີນ.” [See 2 Chronicles 20:20] ເຈັດເທື່ອໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ ຄຳສັ່ງໃຫ້ຟັງໄດ້ຖືກປະທານໄວ້. “ຜູ້ໃດມີຫູ, ໃຫ້ຜູ້ນັ້ນຟັງສິ່ງທີ່ພຣະວິນຍານກ່າວແກ່ຄຣິດຈັກທັງຫລາຍ.”

ການຖືກສະຖາປະນາໃຫ້ຫມັ້ນຄົງ ແມ່ນການໄດ້ຢູ່ໃນຈຳນວນພົມມະຈາລີຜູ້ມີປັນຍາ, ເພາະຄົນໂງ່ເປັນຜູ້ຊັກຊ້າໃນໃຈທີ່ຈະເຊື່ອບັນດາຜູ້ພະຍາກອນ. ຜູ້ມີປັນຍາເຊື່ອສິ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ກ່າວໄວ້ຜ່ານບັນດາຜູ້ພະຍາກອນຂອງພຣະອົງ, ແລະເຂົາທັງຫຼາຍກໍຖືກສະຖາປະນາໃຫ້ຫມັ້ນຄົງ ແລະຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງ, ເພາະເຂົາໄດ້ຍິນສິ່ງທີ່ພຣະວິນຍານກ່າວແກ່ຄຣິສຕະຈັກທັງຫຼາຍ. ການຊີ້ບອກເອກະລັກຂອງຣັດເຊຍ, ແລະສົງຄາມທີ່ມັນໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນປີ 2014 ຕໍ່ຢູເຄຣນ, ແມ່ນສິ່ງທີ່ສະຖາປະນາຜູ້ທີ່ເປັນນັກສຶກສາຄຳພະຍາກອນຜູ້ມີປັນຍາໃນຊ່ວງເວລາທີ່ພຣະຄຣິດຊົງເປີດຜະນຶກຄວາມຈິງນັ້ນເອງ.

ຄວາມຈິງນັ້ນໄດ້ມາເຖິງໃນປະຫວັດສາດໃນປີ 2014, ຊຶ່ງເປັນຫຼັງຈາກປີ 2001, ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຕັ້ງຢູ່ພາຍໃນເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງຜູ້ຫນຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນ. ໃນປີຕໍ່ມາ, 2015, ປະທານາທິບໍດີທີ່ຮັ່ງມີທີ່ສຸດ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນປະທານາທິບໍດີຄົນທີຫົກນັບແຕ່ເວລາແຫ່ງອະວະສານໃນປີ 1989, ໄດ້ເລີ່ມກະຕຸ້ນພວກໂລກາພິວັດ. ຂໍ້ທີສິບລະບຸປະຫວັດສາດຂອງປີ 1989, ແຕ່ມັນຍັງສະຖາປະນາຣັດເຊຍໃຫ້ເປັນ “ປ້ອມປາການ,” ແລະໃນສອງຂໍ້ຕໍ່ໄປ, ຣັດເຊຍຈະເລີ່ມຕົ້ນສົງຄາມຄັ້ງທີສອງຂອງສົງຄາມຕົວແທນ, ແລະ ປູຕິນ ຈະຊະນະສົງຄາມນັ້ນ. ຄວາມຈິງຂອງຂໍ້ພຣະຄຳນັ້ນຖືກເປີດຜະນຶກເມື່ອປະຫວັດສາດທີ່ມັນເປັນຕົວແທນນັ້ນໄດ້ສຳເລັດຄົບຖ້ວນ.

ຄໍາພະຍາກອນໃນຂໍ້ທີສິບເອັດ ແລະ ສິບສອງ ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກໂດຍຜ່ານການສໍາເລັດຕາມປະຫວັດສາດຂອງມັນໃນເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ຫມື່ນສີ່ພັນ, ແຕ່ “line upon line,” ຍັງມີຂໍ້ເທັດຈິງອັນສໍາຄັນອີກປະການໜຶ່ງທີ່ກ່ຽວໂຍງກັບຂໍ້ເຫຼົ່ານີ້. ເພື່ອໃຫ້ນັກສຶກສາຄໍາພະຍາກອນສາມາດນໍາຂໍ້ຄວາມທັງສາມຕອນຂອງ “overflowing, and passing over” ມາເຂົ້າຮ່ວມກັນໄດ້, ນັກສຶກສາຜູ້ນັ້ນຈໍາເປັນຕ້ອງນໍາຄໍາພະຍາກອນຂອງຫົກສິບຫ້າປີເຂົ້າມາໃນເສັ້ນຄໍາພະຍາກອນດ້ວຍ. ຄໍາພະຍາກອນຫົກສິບຫ້າປີເປັນເຄື່ອງໝາຍຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງຄໍາພະຍາກອນສອງຊຸດທີ່ມີສອງພັນຫ້າຮ້ອຍຊາວປີ, ແລະມັນຊີ້ບອກວ່າທັງສອງເລີ່ມຕົ້ນຫ່າງກັນສີ່ສິບຫົກປີ. ໃນການລະບຸຫົກສິບຫ້າປີໄວ້ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ, ມັນກໍລະບຸໄວ້ດ້ວຍວ່າ Alpha ແລະ Omega ຈະກໍ່ໃຫ້ເກີດຫົກສິບຫ້າປີໃນຕອນສິ້ນສຸດ.

ໄລຍະຫົກສິບຫ້າປີ ທັງໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນແລະໃນຕອນສິ້ນສຸດ ແຕ່ລະຝ່າຍລ້ວນມີເຄື່ອງໝາຍຈຳເພາະຂອງສາມຫຼັກໝາຍ. ຫຼັກໝາຍທຳອິດແມ່ນ 742 BC, ຈາກນັ້ນອີກສິບເກົ້າປີຕໍ່ມາແມ່ນ 723 BC, ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນອີກສີ່ສິບຫົກປີແມ່ນ 677 BC. ຫຼັກໝາຍທັງສາມນັ້ນໄດ້ຮັບການແທນຄ່າໃນຕອນສິ້ນສຸດດ້ວຍ 1798, 1844, ແລະ 1863. ໄລຍະສີ່ສິບຫົກປີໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ (Alpha) ເປັນຕົວແທນຂອງການຢຽບຍໍ່າພຣະວິຫານແລະພົນບໍລິວານ, ແລະໄລຍະສີ່ສິບຫົກປີໃນຕອນສິ້ນສຸດ (Omega) ເປັນຕົວແທນຂອງການຟື້ນຟູສະຖານບໍລິສຸດແລະພົນບໍລິວານ, ເມື່ອຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ (ຜູ້ຊຶ່ງເປັນທັງ Alpha ແລະ Omega ດ້ວຍ) ຈະເຂົ້າສູ່ພຣະວິຫານຢ່າງກະທັນຫັນ ຊຶ່ງພຣະອົງໄດ້ຍົກຕັ້ງຂຶ້ນໃນໄລຍະສີ່ສິບຫົກປີຈາກ 1798 ຫາ 1844.

ສີ່ສິບຫົກປີທີ່ມີສິບເກົ້າປີນຳໜ້າຢູ່ໃນເວລາທີ່ອິຊາຢາໄດ້ປະກາດຄຳພະຍາກອນໃນປີ 742 ກ່ອນ ຄ.ສ., ເປັນຕົວແທນຂອງສີ່ສິບຫົກປີເມື່ອເຖິງຕອນສິ້ນສຸດຂອງມັນ, ຊຶ່ງຕໍ່ຈາກນັ້ນຈຶ່ງຖືກຕິດຕາມດ້ວຍສິບເກົ້າປີຕາມແບບໂຄງສ້າງໄຄອາສຕິກ. ສິບເກົ້າປີຈາກ 1844 ຫາ 1863 ໃຫ້ພາບປະກອບຂອງພຣະປະສົງຂອງພຣະຄຣິດສຳລັບຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກປະໄວ້ໃຫ້ບໍ່ສຳເລັດເນື່ອງຈາກການກະບົດທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນປະຫວັດສາດນັ້ນ. ພາລະກິດທີ່ຖືກຮຽກຮ້ອງຈາກນັກສຶກສາຄຳພະຍາກອນ ເພື່ອແບ່ງແຍກພຣະວັດຈະນະແຫ່ງຄວາມຈິງຢ່າງຖືກຕ້ອງ ກ່ຽວກັບຂໍ້ທີສິບເຖິງສິບສອງໃນດານີເອນບົດທີສິບເອັດ ບໍ່ພຽງແຕ່ສະຖາປະນາຂຶ້ນ (ຖ້າທ່ານເຊື່ອ) ວ່າຣັດເຊຍຈະເປັນຝ່າຍລິເລີ່ມສົງຄາມໃນຢູເຄຣນໃນປີ 2014, ແຕ່ຍັງສະຖາປະນາອີກວ່າສົງຄາມນັ້ນຈະຖືກລິເລີ່ມໃນເວລາແຫ່ງການຜະນຶກຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ເຖິງແມ່ນປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ຂໍ້ພຣະຄຳເຫຼົ່ານັ້ນເປັນຕົວແທນຈະສຳຄັນພຽງໃດກໍຕາມ, ປະຫວັດສາດທີ່ຄວາມຈິງຂອງປະຫວັດສາດນັ້ນເອງຖືກເປີດຜະນຶກອອກ ກໍຖືກເປັນຕົວແທນເຊັ່ນກັນໂດຍປະຫວັດສາດຂອງສິບເກົ້າປີຈາກ 1844 ຫາ 1863.

ປີ 1844 ບົ່ງຊີ້ເຖິງການມາເຖິງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ແລະມັນເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າເຖິງການມາເຖິງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001. ປີ 1863 ເປັນຕົວແທນຂອງການກະບົດທີ່ຖືກສັນຍາລັກໂດຍການສ້າງເມືອງເຢຣິໂຄຂຶ້ນໃໝ່. ໝຸດໝາຍຂອງປີ 1863 ຍັງເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າເຖິງການເຊື່ອຟັງຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ຜູ້ທີ່ຖືກນຳໃຊ້ເພື່ອ “ເຮັດໃຫ້ກຳແພງເຢຣິໂຄພັງລົງ”, ໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄມ່ຊ້າ. ໃນຂໍ້ພຣະຄຳພີທີ່ພວກເຮົາກຳລັງພິຈາລະນາຢູ່ນີ້, ຂໍ້ທີສິບຫົກເປັນຕົວແທນຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ. ຂໍ້ທີສິບເອັດໝາຍເຖິງຊ່ວງຈາກປີ 2014 ຈົນເຖິງໄຊຊະນະສູງສຸດຂອງ Putin. ຂໍ້ພຣະຄຳພີເຫຼົ່ານີ້ບົ່ງຊີ້ເຖິງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງສົງຄາມຕົວແທນຄັ້ງທີສອງ ຊຶ່ງຕາມມາດ້ວຍສົງຄາມຕົວແທນຄັ້ງທີສາມ ດັ່ງທີ່ຖືກສະແດງໄວ້ໃນຂໍ້ທີສິບສາມຫາສິບຫ້າ.

ເມື່ອນຳເອົາຂໍ້ສອງມາພິຈາລະນາຮ່ວມກັບຂໍ້ສິບເອັດ ແລະ ຂໍ້ສິບສອງ, ພວກເຮົາຈຶ່ງລະບຸໄດ້ເຖິງສົງຄາມຢູເຄຣນທີ່ເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 2014, ຊຶ່ງຕໍ່ມາໄດ້ຖືກຕາມມາໂດຍການຫາສຽງເລືອກຕັ້ງປະທານາທິບໍດີສະຫະລັດໃນປີ 2015, ແລະ ຕໍ່ດ້ວຍການເລືອກຕັ້ງປະທານາທິບໍດີທີ່ຮັ່ງມີທີ່ສຸດໃນປີ 2016. ຂໍ້ສິບສອງຕາມມາດ້ວຍການໂຕ້ຕອບແກ້ແຄ້ນຂອງປະທານາທິບໍດີຄົນສຸດທ້າຍກ່ອນກົດໝາຍວັນອາທິດ, ໃນສົງຄາມຕົວແທນຄັ້ງທີສາມ. ສົງຄາມຕົວແທນຄັ້ງທີສອງ, ຊຶ່ງແມ່ນຍຸດທະການແຫ່ງເສັ້ນແບ່ງແດນ, ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນກ່ອນໜ້າການເລືອກຕັ້ງຂອງປະທານາທິບໍດີຄົນທີຫົກ ແລະ ຜູ້ທີ່ຮັ່ງມີທີ່ສຸດ.

ໃນປະຫວັດສາດຊ່ວງປີ 1844 ຫາ 1863, ໄມ້ສອງອັນຂອງເອເຊກຽນໄດ້ຖືກນຳມາປະສານເຂົ້າກັນ. ການປະສານເຂົ້າກັນນັ້ນເປັນຕົວແທນແຫ່ງການຮ່ວມກັນຂອງພຣະທຳມະຊາດແລະມະນຸດສະພາບ, ຊຶ່ງເປັນພະລາດກິດແຫ່ງການປະທັບຕາໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ. ໃນປີ 1844 ທູດສະຫວັນອົງທີສາມໄດ້ມາເຖິງ ແລະໄດ້ເປີດແສງສະຫວ່າງທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບພະວິຫານໃນສະຫວັນ, ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ, ວັນຊະບາໂຕ, ແລະຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ໃນປີ 1849 ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຢືດພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກເປັນຄັ້ງທີສອງ ເພື່ອຮວບຮວມຝູງແກະທີ່ກະຈັດກະຈາຍ ຊຶ່ງໄດ້ປະສົບກັບການກະຈັດກະຈາຍໃນເຫດການຄວາມຜິດຫວັງອັນໃຫຍ່. ໃນປີ 1850 ພຣະອົງໄດ້ນຳພາປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໃຫ້ຕຽມແຜນພາບທີສອງຂອງຮາບາກຸກ ເພື່ອສະແດງຂ່າວສານຢ່າງເຫັນພາບຊັດ ຊຶ່ງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງຈະຕ້ອງປະກາດ ໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງນຳພາພວກເຂົາໃຫ້ “ທຳລາຍກຳແພງເມືອງເຢຣິໂກລົງ”. ແຜນພາບນັ້ນໄດ້ລວມເອົາ “ເຈັດເວລາ” ເຊັ່ນດຽວກັນກັບ “ແຜນພາບເກົ່າ”.

ໃນປີ 1856 ພຣະອົງໄດ້ເປີດຜະນຶກແສງສະຫວ່າງທີ່ຈະປະທັບຕາປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໄວ້ລ່ວງໜ້າກ່ອນ “ຍຸດທະການເຢຣິໂຄ”. ແສງສະຫວ່າງນັ້ນແມ່ນການເພີ່ມຂຶ້ນຂອງແສງສະຫວ່າງທຳອິດທີ່ Alpha and Omega ໄດ້ສຳແດງແກ່ William Miller. ມັນແມ່ນແສງສະຫວ່າງຂອງ “ເຈັດເທື່ອ,” ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີຊ້ຳໆໃນຍຸດທະການເຢຣິໂຄໃນສະໄໝໂບຮານ. ແສງສະຫວ່າງທີ່ຈະປະທັບຕາປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງນັ້ນ ກໍແມ່ນຂ່າວສານແຫ່ງ Laodicea ທີ່ຈະປຸກເຂົາໃຫ້ຕື່ນຂຶ້ນ ແລະ ນຳພາເຂົາກັບຄືນອີກຄັ້ງໄປສູ່ປະສົບການຂອງ Philadelphia. ແສງສະຫວ່າງສຸດທ້າຍນັ້ນເປັນການເພີ່ມຂຶ້ນຂອງແສງສະຫວ່າງທຳອິດ, ແຕ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໄດ້ລະເລີຍແສງສະຫວ່າງນັ້ນ ແລະ ໂດຍຜົນຕາມມາແຫ່ງການນັ້ນ ໄດ້ເລືອກທີ່ຈະພະເນຈອນຢູ່ໃນຖິ່ນກັນດານແຫ່ງ Laodicea. 1844, 1849, 1850, 1856 ແລະ 1863 ເປັນຕົວໝາຍຫ້າຈຸດ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກນຳສະເໜີໄວ້ໃນປະຫວັດຂອງ September 11, 2001 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການສຶກສານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.