ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີໜຶ່ງຮ້ອຍເຈັດສິບສີ່

ແມ່ນແທ້, ໃນຂະນະທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຍັງກໍາລັງເວົ້າໃນຄໍາອະທິຖານຢູ່ນັ້ນ, ກາບຣີເອນຜູ້ນັ້ນ, ຜູ້ຊຶ່ງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນໃນນິມິດແຕ່ຕົ້ນ, ໄດ້ຖືກໃຫ້ບິນມາຢ່າງວ່ອງໄວ, ແລະໄດ້ມາແຕະຕ້ອງຂ້າພະເຈົ້າໃນເວລາປະມານການຖວາຍບູຊາຕອນແລງ. ແລະທ່ານໄດ້ແຈ້ງແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ, ໄດ້ກ່າວກັບຂ້າພະເຈົ້າ, ແລະກ່າວວ່າ, ໂອ ດານີເອນ, ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອອກມາເພື່ອປະທານຄວາມສາມາດແລະຄວາມເຂົ້າໃຈແກ່ທ່ານ. ຕັ້ງແຕ່ຕອນຕົ້ນແຫ່ງຄໍາວິງວອນຂອງທ່ານ ພຣະບັນຊາໄດ້ອອກໄປແລ້ວ, ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ມາເພື່ອສະແດງແກ່ທ່ານ; ເພາະທ່ານເປັນຜູ້ທີ່ຖືກຮັກຢ່າງຍິ່ງ: ເຫດສະນັ້ນ ຈົ່ງເຂົ້າໃຈເລື່ອງນັ້ນ ແລະພິຈາລະນານິມິດ. ດານີເອນ 9:21–23.

ໃນປີທີສາມແຫ່ງການຄອງລາດຂອງຊີຣັດ ກະສັດແຫ່ງເປີເຊຍ ມີສິ່ງໜຶ່ງຖືກສຳແດງແກ່ດານີເອນ ຜູ້ຊຶ່ງມີຊື່ຮຽກວ່າ ເບນເທຊັດຊາ; ແລະສິ່ງນັ້ນເປັນຄວາມຈິງ ແຕ່ເວລາທີ່ກຳນົດໄວ້ນັ້ນຍາວນານ: ແລະທ່ານໄດ້ເຂົ້າໃຈສິ່ງນັ້ນ ແລະມີຄວາມເຂົ້າໃຈໃນນິມິດນັ້ນ. ດານີເອນ 10:1.

ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ມາເພື່ອໃຫ້ທ່ານເຂົ້າໃຈວ່າ ຈະມີສິ່ງໃດເກີດຂຶ້ນແກ່ຊົນຊາດຂອງທ່ານໃນວັນທັງຫຼາຍພາຍຫຼັງ; ເພາະວ່ານິມິດນັ້ນຍັງສຳລັບອີກຫຼາຍວັນ. ດານີເອນ 10:14.

ແລ້ວທ່ານນັ້ນໄດ້ກ່າວວ່າ, “ເຈົ້າຮູ້ຫຼືບໍ່ວ່າເຫດໃດເຮົາຈຶ່ງມາຫາເຈົ້າ? ແລະບັດນີ້ເຮົາຈະກັບໄປເພື່ອສູ້ຮົບກັບເຈົ້ານາຍແຫ່ງເປີເຊຍ; ແລະເມື່ອເຮົາອອກໄປແລ້ວ, ເບິ່ງແມ, ເຈົ້ານາຍແຫ່ງກຣີຊຈະມາ.” ດານີເອນ 10:20.

ແລ້ວທ່ານນັ້ນໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, ດານີເອນເອີຍ, ຢ່າຢ້ານເລີຍ; ເພາະຕັ້ງແຕ່ວັນທໍາອິດທີ່ທ່ານໄດ້ຕັ້ງໃຈຈະເຂົ້າໃຈ ແລະໄດ້ຖ່ອມຕົວລົງຕໍ່ພຣະເຈົ້າຂອງທ່ານ, ຄໍາຂອງທ່ານກໍໄດ້ຖືກຟັງແລ້ວ, ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ມາເພາະຄໍາຂອງທ່ານ. ແຕ່ເຈົ້ານາຍແຫ່ງອານາຈັກເປີເຊຍໄດ້ຂັດຂວາງຂ້າພະເຈົ້າໄວ້ຕະຫຼອດຊາວເອັດວັນ; ແຕ່ເບິ່ງແມ, ມີຄາເອນ, ຜູ້ໜຶ່ງໃນບັນດາເຈົ້ານາຍຊັ້ນສູງ, ໄດ້ມາຊ່ວຍຂ້າພະເຈົ້າ; ແລະຂ້າພະເຈົ້າກໍຍັງຄົງຢູ່ທີ່ນັ້ນກັບບັນດາກະສັດແຫ່ງເປີເຊຍ. ດານີເອນ 10:12, 13.

ບຸກຄົນຜູ້ທີ່ປາກົດແກ່ດານີເອນນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນຜູ້ໃດອື່ນ ນອກຈາກພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ. ຄຳພັນລະນານີ້ຄ້າຍຄືກັນກັບທີ່ໂຢຮັນໄດ້ຮັບເມື່ອພຣະຄຣິດຖືກສຳແດງແກ່ທ່ານຢູ່ເກາະປັດໂມ. ບັດນີ້ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງເຮົາສະເດັດມາພ້ອມກັບທູດສະຫວັນອີກອົງໜຶ່ງ ເພື່ອສອນດານີເອນເຖິງສິ່ງທີ່ຈະບັງເກີດຂຶ້ນໃນວັນທ້າຍທັງຫຼາຍ. ຄວາມຮູ້ນີ້ໄດ້ຖືກປະທານແກ່ດານີເອນ ແລະຖືກບັນທຶກໄວ້ໂດຍການດົນໃຈຈາກພຣະເຈົ້າ ເພື່ອພວກເຮົາ ຜູ້ທີ່ປາຍຍຸກຂອງໂລກໄດ້ມາເຖິງ.

“ຄວາມຈິງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທັງຫລາຍທີ່ພຣະຜູ້ໄຖ່ຂອງໂລກໄດ້ຊົງເຜີຍສະແດງນັ້ນ ມີໄວ້ສຳລັບຜູ້ທີ່ສະແຫວງຫາຄວາມຈິງ ດັ່ງກັບສະແຫວງຫາຊັບສົມບັດທີ່ຊ່ອນໄວ້. ດານີເອນເປັນຊາຍຊະລາຜູ້ໜຶ່ງ. ຊີວິດຂອງທ່ານໄດ້ຜ່ານໄປທ່າມກາງຄວາມຢົວະເຢົ້າແຫ່ງລາຊະສຳນັກຂອງຄົນຕ່າງສາສະໜາ ຈິດໃຈຂອງທ່ານຖືກພະລະບົດດ້ວຍກິດຈະການແຫ່ງອານາຈັກອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໜຶ່ງ; ແຕ່ທ່ານກໍຫັນໜີຈາກສິ່ງເຫລົ່ານັ້ນທັງໝົດ ເພື່ອຖ່ອມຈິດວິນຍານຂອງຕົນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າ ແລະສະແຫວງຫາຄວາມຮູ້ເຖິງພຣະປະສົງຂອງອົງສູງສຸດ. ແລະເພື່ອຕອບສະໜອງຕໍ່ຄຳວິງວອນຂອງທ່ານ ແສງສະຫວ່າງຈາກລາຊະສຳນັກແຫ່ງສະຫວັນໄດ້ຖືກສື່ສານມາ ເພື່ອບັນດາຜູ້ທີ່ຈະມີຊີວິດຢູ່ໃນວັນທ້າຍທັງຫລາຍ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຄວນສະແຫວງຫາພຣະເຈົ້າດ້ວຍຄວາມຈິງຈັງພຽງໃດ ເພື່ອພຣະອົງຈະໄດ້ຊົງເປີດຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງພວກເຮົາ ໃຫ້ສາມາດເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງທັງຫລາຍທີ່ໄດ້ຖືກນຳມາຫາພວກເຮົາຈາກສະຫວັນ.”

“ແລະຂ້ານ້ອຍ ດານີເອນ ຜູ້ດຽວໄດ້ເຫັນນິມິດນັ້ນ; ເພາະຄົນທີ່ຢູ່ນຳຂ້ານ້ອຍບໍ່ໄດ້ເຫັນນິມິດນັ້ນ; ແຕ່ຄວາມສັ່ນສະທ້ານຢ່າງໃຫຍ່ໄດ້ຕົກເໜືອພວກເຂົາ, ຈົນພວກເຂົາໄດ້ໜີໄປຊ່ອນຕົນເອງ…. ແລະບໍ່ມີກຳລັງເຫຼືອຢູ່ໃນຂ້ານ້ອຍເລີຍ; ເພາະຄວາມສະງ່າງາມຂອງຂ້ານ້ອຍໄດ້ກາຍເປັນຄວາມເນົ່າເປື່ອຍຢູ່ໃນຕົວຂ້ານ້ອຍ, ແລະຂ້ານ້ອຍບໍ່ມີກຳລັງເຫຼືອເລີຍ.” ນີ້ຈະເປັນປະສົບການຂອງທຸກຄົນທີ່ຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດຢ່າງແທ້ຈິງ. ຍິ່ງພວກເຂົາເຫັນຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່, ພຣະສິລິ, ແລະຄວາມສົມບູນຄົບຂອງພຣະຄຣິດຊັດເຈນເທົ່າໃດ, ພວກເຂົາຍິ່ງຈະເຫັນຄວາມອ່ອນແອ ແລະຄວາມບໍ່ສົມບູນຂອງຕົນເອງແຈ້ງຊັດເທົ່ານັ້ນ. ພວກເຂົາຈະບໍ່ມີແນວໂນ້ມທີ່ຈະອ້າງວ່າຕົນມີລັກສະນະປາສະຈາກບາບ; ສິ່ງທີ່ເຄີຍປາກົດວ່າຖືກຕ້ອງ ແລະງາມດີໃນຕົວພວກເຂົາເອງນັ້ນ, ເມື່ອປຽບກັບຄວາມບໍລິສຸດ ແລະພຣະສິລິຂອງພຣະຄຣິດ, ຈະປາກົດແຕ່ພຽງວ່າເປັນສິ່ງບໍ່ສົມຄວນ ແລະເສື່ອມຊາມໄດ້ເທົ່ານັ້ນ. ເມື່ອໃດມະນຸດຖືກແຍກຫ່າງຈາກພຣະເຈົ້າ, ເມື່ອໃດພວກເຂົາມີທັດສະນະຕໍ່ພຣະຄຣິດຢ່າງບໍ່ແຈ້ງຊັດ, ເມື່ອນັ້ນແຫຼະພວກເຂົາຈຶ່ງເວົ້າວ່າ, ‘ຂ້ານ້ອຍປາສະຈາກບາບ; ຂ້ານ້ອຍຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດແລ້ວ.’”

“ແລ້ວກາບຣີເອນໄດ້ປາກົດແກ່ຜູ້ພະຍາກອນ ແລະໄດ້ກ່າວກັບທ່ານດັ່ງນີ້ວ່າ; ‘ໂອ ດານີເອນ, ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຢ່າງຍິ່ງ, ຈົ່ງເຂົ້າໃຈຖ້ອຍຄຳທີ່ຂ້າພະເຈົ້າກ່າວແກ່ທ່ານ, ແລະຈົ່ງຢືນຂຶ້ນຢ່າງຕົງຕົງ; ເພາະບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຖືກສົ່ງມາຫາທ່ານ.’ ແລະເມື່ອທ່ານໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າແລ້ວ, ຂ້າພະເຈົ້າກໍຢືນຂຶ້ນດ້ວຍອາການສັ່ນ. ແລ້ວທ່ານໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, ຢ່າຢ້ານເລີຍ, ດານີເອນ; ເພາະຕັ້ງແຕ່ວັນທຳອິດທີ່ທ່ານໄດ້ຕັ້ງໃຈຈະເຂົ້າໃຈ ແລະຖ່ອມຕົນລົງຕໍ່ພຣະເຈົ້າຂອງທ່ານ, ຖ້ອຍຄຳຂອງທ່ານກໍໄດ້ຖືກສົດຟັງແລ້ວ, ແລະຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ມາເພາະຖ້ອຍຄຳຂອງທ່ານ.’”

“ກຽດຕິຍົດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ປານໃດທີ່ພຣະອົງຜູ້ຊົງສົງ່າຣາສີແຫ່ງສະຫວັນໄດ້ສະແດງແກ່ດານີເອນ! ພຣະອົງຊົງປອບໃຈຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງທີ່ກຳລັງສັ່ນເທືອນ ແລະຊົງຮັບຮອງແກ່ເຂົາວ່າ ຄຳອະທິຖານຂອງເຂົາໄດ້ຖືກຮັບຟັງໃນສະຫວັນ ແລະເພື່ອເປັນຄຳຕອບຕໍ່ຄຳອ້ອນວອນອັນແຮງກ້ານັ້ນ ທູດສະຫວັນກາບຣີເອນຈຶ່ງຖືກສົ່ງມາເພື່ອໃຫ້ໃຈຂອງກະສັດເປີເຊຍຖືກກະທົບ. ຕະຫຼອດສາມອາທິດໃນຂະນະທີ່ດານີເອນກຳລັງອົດອາຫານແລະອະທິຖານຢູ່ນັ້ນ ກະສັດອົງນັ້ນໄດ້ຕໍ່ຕ້ານການດົນໃຈຈາກພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າ; ແຕ່ເຈົ້າຊາຍແຫ່ງສະຫວັນ ຄື ອັກຄະທູດມີຄາເອນ ໄດ້ຖືກສົ່ງມາເພື່ອຫັນໃຈຂອງກະສັດຜູ້ດື້ດຶງນັ້ນ ໃຫ້ກະທຳການບາງປະການຢ່າງແນ່ຊັດ ເພື່ອເປັນຄຳຕອບຕໍ່ຄຳອະທິຖານຂອງດານີເອນ.”

“‘ແລະເມື່ອທ່ານໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳເຊັ່ນນັ້ນແກ່ຂ້ານ້ອຍ, ຂ້ານ້ອຍກໍໄດ້ກົ້ມໜ້າລົງສູ່ພື້ນດິນ, ແລະຂ້ານ້ອຍກໍເປັນໃບ້. ແລະເບິ່ງແມ, ຜູ້ໜຶ່ງຜູ້ມີລັກສະນະຄ້າຍກັບບຸດຂອງມະນຸດໄດ້ແຕະຕ້ອງຮິມຝີປາກຂອງຂ້ານ້ອຍ…. ແລະກ່າວວ່າ, ໂອ ມະນຸດຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຢ່າງຍິ່ງ, ຢ່າຢ້ານເລີຍ: ສັນຕິສຸກຈົ່ງມີແກ່ທ່ານ; ຈົ່ງເຂັ້ມແຂງ, ແມ່ນແລ້ວ, ຈົ່ງເຂັ້ມແຂງ. ແລະເມື່ອທ່ານໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້ານ້ອຍແລ້ວ, ຂ້ານ້ອຍກໍໄດ້ຮັບກຳລັງ, ແລະໄດ້ກ່າວວ່າ, ຂໍໃຫ້ນາຍຂອງຂ້ານ້ອຍກ່າວເຖີດ; ເພາະທ່ານໄດ້ເສີມກຳລັງແກ່ຂ້ານ້ອຍແລ້ວ.’ ພຣະສະຫງ່າລາສີແຫ່ງພຣະເຈົ້າທີ່ຖືກສຳແດງແກ່ດານີເອນນັ້ນຍິ່ງໃຫຍ່ຫຼາຍ ຈົນເພິ່ນບໍ່ອາດທົນຕໍ່ພາບນັ້ນໄດ້. ແລ້ວຜູ້ສົ່ງຂ່າວຈາກສະຫວັນກໍໄດ້ປົກບັງຄວາມເຈິດຈ້າແຫ່ງການປະກົດຂອງຕົນ ແລະໄດ້ປາກົດແກ່ຜູ້ພະຍາກອນ “ເປັນດັ່ງຜູ້ໜຶ່ງທີ່ມີລັກສະນະຄ້າຍກັບບຸດຂອງມະນຸດ.” ໂດຍລິດອຳນາດແຫ່ງພຣະອົງ, ພຣະອົງໄດ້ເສີມກຳລັງຊາຍຜູ້ນີ້ ຜູ້ມີຄວາມຊື່ສັດທ່ຽງທຳ ແລະຄວາມເຊື່ອ, ເພື່ອໃຫ້ເຂົາໄດ້ຍິນຂ່າວສານທີ່ຖືກສົ່ງມາແກ່ເຂົາຈາກພຣະເຈົ້າ.

“ດານີເອນເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ທີ່ສັດຊື່ຂອງອົງຜູ້ສູງສຸດ. ຊີວິດອັນຍືນຍາວຂອງທ່ານເຕັມໄປດ້ວຍການກະທຳອັນສູງສົ່ງໃນການຮັບໃຊ້ພຣະອາຈານຂອງທ່ານ. ຄວາມບໍລິສຸດໃນອຸປະນິໄສຂອງທ່ານ ແລະຄວາມສັດຊື່ອັນໝັ້ນຄົງບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ມີສິ່ງດຽວທີ່ສະເໝີກັນຄື ຄວາມຖ່ອມໃຈໃນດວງໃຈຂອງທ່ານ ແລະຄວາມສຳນຶກຜິດຂອງທ່ານຕໍ່ພຣະເຈົ້າ. ພວກເຮົາຂໍກ່າວຊ້ຳອີກວ່າ ຊີວິດຂອງດານີເອນເປັນພາບປະກອບອັນໄດ້ຮັບການດົນໃຈຈາກພຣະເຈົ້າເຖິງການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດຢ່າງແທ້ຈິງ.” Review and Herald, February 8, 1881.

“ເມື່ອເວລາໃກ້ເຂົ້າມາເຖິງການສິ້ນສຸດແຫ່ງການເປັນເຊີຍເປັນເວລາເຈັດສິບປີນັ້ນ, ຈິດໃຈຂອງດານີເອນໄດ້ຖືກກະຕຸ້ນຢ່າງເລິກຊຶ້ງໂດຍຄຳພະຍາກອນຂອງເຢເຣມີຢາ. ທ່ານໄດ້ເຫັນວ່າເວລາໄດ້ໃກ້ມາເຖິງແລ້ວ ເມື່ອພຣະເຈົ້າຈະປະທານການທົດລອງອີກຄັ້ງໜຶ່ງແກ່ປະຊາຊົນທີ່ພຣະອົງຊົງເລືອກສັນ; ແລະດ້ວຍການອົດອາຫານ, ການຖ່ອມຕົນ, ແລະການອະທິຖານ, ທ່ານໄດ້ວິງວອນຕໍ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສະຫວັນໃນນາມຂອງອິດສະຣາເອນ ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້: ‘ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ, ພຣະເຈົ້າຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ແລະນ່າຄຳເກງ, ຜູ້ຊົງຮັກສາພັນທະສັນຍາແລະຄວາມເມດຕາໄວ້ແກ່ບັນດາຜູ້ທີ່ຮັກພຣະອົງ ແລະແກ່ຜູ້ທີ່ຖືຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ’; ພວກຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຮັດບາບ ແລະໄດ້ກະທຳຄວາມອະທຳ ແລະໄດ້ເຮັດຄວາມຊົ່ວຮ້າຍ ແລະໄດ້ກະບົດ ແມ່ນແຕ່ໂດຍການຫັນໜີໄປຈາກຂໍ້ກຳນົດແລະຈາກຄຳພິພາກສາຂອງພຣະອົງ; ພວກຂ້ານ້ອຍກໍບໍ່ໄດ້ຟັງບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ ຄືພວກຜູ້ພະຍາກອນ ຜູ້ທີ່ໄດ້ກ່າວໃນພຣະນາມຂອງພຣະອົງຕໍ່ບັນດາກະສັດ, ບັນດາເຈົ້ານາຍ, ບັນດາບິດາຂອງພວກຂ້ານ້ອຍ, ແລະຕໍ່ປະຊາຊົນທັງໝົດໃນແຜ່ນດິນນີ້.’”

“ຈົ່ງສັງເກດຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້. ດານີເອນບໍ່ໄດ້ປະກາດເຖິງຄວາມສັດຊື່ຂອງຕົນເອງຕໍ່ພຣະພັກຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ແທນທີ່ຈະອ້າງວ່າຕົນເອງບໍລິສຸດແລະບໍລິສຸດຊອບທຳ, ລາວກັບລະບຸຕົນເອງເຂົ້າກັບບັນດາຄົນບາບຢ່າງແທ້ຈິງແຫ່ງອິສຣາເອນ. ສະຕິປັນຍາທີ່ພຣະເຈົ້າປະທານແກ່ລາວນັ້ນສູງສົ່ງເໜືອສະຕິປັນຍາຂອງພວກນັກປັນຍາແຫ່ງໂລກຢ່າງໄກຫຼາຍ ດັ່ງທີ່ແສງຕາເວັນຊຶ່ງສ່ອງຢູ່ໃນທ້ອງຟ້າເວລາທ່ຽງວັນ ສະຫວ່າງກວ່າດາວທີ່ລິບຫຼີ່ທີ່ສຸດ. ແຕ່ຈົ່ງພິຈາລະນາຄຳອະທິຖານທີ່ອອກຈາກຮິມຝີປາກຂອງຊາຍຜູ້ນີ້ ຜູ້ທີ່ສະຫວັນໄດ້ປະທານຄວາມໂປດປານແກ່ລາວຢ່າງສູງຍິ່ງ. ດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນຢ່າງເລິກຊຶ້ງ, ດ້ວຍນ້ຳຕາ, ແລະດ້ວຍການສະຫຼາຍໃຈຂອງຈິດໃຈ, ລາວອ້ອນວອນເພື່ອຕົນເອງແລະເພື່ອປະຊາຊົນຂອງລາວ. ລາວເປີດຈິດວິນຍານຂອງຕົນເອງຢ່າງແຈ້ງແຈງຕໍ່ພຣະເຈົ້າ, ສາລະພາບຄວາມຊົ່ວຊ້າຕ່ຳຊ້າຂອງຕົນເອງ, ແລະຍອມຮັບເຖິງຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ແລະພຣະສິຣິສົງ່າຣາສີຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.”

“ຄວາມຈິງໃຈ ແລະ ຄວາມເຮັດຮ້ອນດ້ວຍໃຈອັນໃດໜໍ ທີ່ເປັນລັກສະນະແຫ່ງຄຳວິງວອນຂອງທ່ານ! ທ່ານກຳລັງເຂົ້າໄປໃກ້ພຣະເຈົ້າຫຼາຍຂຶ້ນ ແລະ ໃກ້ຂຶ້ນອີກ. ມືແຫ່ງຄວາມເຊື່ອໄດ້ຍື່ນຂຶ້ນເບື້ອງເທິງເພື່ອຈັບຍຶດພຣະສັນຍາອັນບໍ່ເຄີຍຂາດຕົກຂອງອົງຜູ້ສູງສຸດ. ຈິດວິນຍານຂອງທ່ານກຳລັງຕໍ່ສູ້ດ້ວຍຄວາມທຸກລະທົມຢ່າງແສນສາຫັດ. ແລະ ທ່ານມີຫຼັກຖານວ່າຄຳອະທິຖານຂອງທ່ານໄດ້ຖືກຮັບຟັງແລ້ວ. ທ່ານຮູ້ສຶກວ່າໄຊຊະນະເປັນຂອງທ່ານ. ຖ້າພວກເຮົາໃນຖານະເປັນຊົນຊາດໜຶ່ງຈະອະທິຖານດັ່ງທີ່ດານີເອນອະທິຖານ, ແລະ ຕໍ່ສູ້ຢ່າງທີ່ທ່ານໄດ້ຕໍ່ສູ້, ໂດຍຖ່ອມຈິດວິນຍານຂອງພວກເຮົາລົງຕໍ່ພຣະເຈົ້າ, ພວກເຮົາກໍຈະປະສົບຄຳຕອບອັນເດັ່ນຊັດຕໍ່ຄຳທູນຂໍຂອງພວກເຮົາ ດັ່ງທີ່ໄດ້ປະທານແກ່ດານີເອນ. ຈົ່ງຟັງເຖີດວ່າທ່ານໄດ້ຍົກຄະດີຂອງທ່ານຂຶ້ນທູນຕໍ່ສານແຫ່ງສະຫວັນຢ່າງໃດ:”

“‘ໂອ ພຣະເຈົ້າຂອງຂ້ານ້ອຍ, ຂໍພຣະອົງໂນ້ມພຣະກັນມາຟັງ; ຂໍຊົງເປີດພຣະເນດເບິ່ງຄວາມຮ້າງເປົ່າພິນາດຂອງພວກຂ້ານ້ອຍ ແລະເມືອງຊຶ່ງໄດ້ຮັບການເອີ້ນດ້ວຍພຣະນາມຂອງພຣະອົງ; ເພາະພວກຂ້ານ້ອຍມິໄດ້ນຳຄຳວິງວອນຂອງພວກຂ້ານ້ອຍມາຖວາຍຕໍ່ພຣະພັກຂອງພຣະອົງໂດຍອາໄສຄວາມຊອບທຳຂອງພວກຂ້ານ້ອຍ, ແຕ່ໂດຍອາໄສພຣະເມດຕາອັນຫລວງຫລາຍຂອງພຣະອົງ. ຂ້າແຕ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຂໍຊົງຟັງ; ຂ້າແຕ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຂໍຊົງອະໄພ; ຂ້າແຕ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຂໍຊົງສົນພຣະທັຍແລະຊົງກະທຳ; ຂໍຢ່າຊົງຊັກຊ້າ, ເພາະເຫັນແກ່ພຣະອົງເອງ, ໂອ ພຣະເຈົ້າຂອງຂ້ານ້ອຍ; ເພາະເມືອງຂອງພຣະອົງ ແລະປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ ໄດ້ຮັບການເອີ້ນດ້ວຍພຣະນາມຂອງພຣະອົງ. ແລະໃນຂະນະທີ່ຂ້ານ້ອຍຍັງກຳລັງເວົ້າ ແລະອະທິຖານ, ແລະສາລະພາບບາບຂອງຂ້ານ້ອຍ ແລະບາບຂອງປະຊາຊົນຂອງຂ້ານ້ອຍ, … ກາເບຣຽນ, ຊຶ່ງເປັນຊາຍຄົນນັ້ນທີ່ຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຫັນໃນນິມິດໃນຕອນຕົ້ນ, ຖືກໃຫ້ບິນມາຢ່າງໄວ, ໄດ້ມາແຕະຕ້ອງຂ້ານ້ອຍໃນປະມານເວລາຖວາຍບູຊາຕອນແລງ.’”

“ໃນຂະນະທີ່ຄໍາອະທິຖານຂອງດານີເອນກໍາລັງຖືກຍົກຂຶ້ນໄປນັ້ນ, ທູດສະຫວັນກາບຣີເອນໄດ້ລົງມາຢ່າງວ່ອງໄວຈາກລານສະຫວັນ, ເພື່ອບອກແກ່ທ່ານວ່າ ຄໍາວິງວອນຂອງທ່ານໄດ້ຖືກຍິນ ແລະ ໄດ້ຮັບຄໍາຕອບແລ້ວ. ທູດສະຫວັນຜູ້ຊົງຣິດອໍານາດອົງນີ້ໄດ້ຮັບພະບັນຊາໃຫ້ມາປະທານຄວາມຊໍານານແລະຄວາມເຂົ້າໃຈແກ່ທ່ານ,—ເພື່ອເປີດເຜີຍຕໍ່ໜ້າທ່ານເຖິງຄວາມລຶກລັບແຫ່ງຍຸກສະໄໝທີ່ຈະມາ. ດັ່ງນັ້ນ, ໃນຂະນະທີ່ດານີເອນກໍາລັງສະແຫວງຫາຢ່າງຈິງຈັງ ເພື່ອຈະຮູ້ແລະເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງ, ທ່ານກໍໄດ້ຖືກນໍາເຂົ້າສູ່ການສາມັກຄີທໍາກັບຜູ້ສົ່ງສານທີ່ສະຫວັນໄດ້ມອບໝາຍ.”

“ບຸລຸດແຫ່ງພຣະເຈົ້າຜູ້ນັ້ນໄດ້ອະທິຖານ ບໍ່ແມ່ນເພື່ອການໂບຍບິນຂອງອາລົມຊື່ນບານຊົ່ວຄາວ ແຕ່ເພື່ອຄວາມຮູ້ແຫ່ງນ້ຳພຣະທັຍອັນສູງສຸດ. ແລະທ່ານປາຖະໜາຄວາມຮູ້ນີ້ ບໍ່ແມ່ນພຽງເພື່ອຕົນເອງເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ເພື່ອຊົນຊາດຂອງທ່ານດ້ວຍ. ພາລະອັນໃຫຍ່ຫຼວງໃນໃຈຂອງທ່ານແມ່ນເພື່ອອິສຣາເອນ ຜູ້ຊຶ່ງບໍ່ໄດ້ຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າຢ່າງເຂັ້ມງວດຕາມຄວາມໝາຍອັນເຕັມສ່ວນ. ທ່ານຍອມຮັບວ່າ ຄວາມພິບັດທັງປວງຂອງພວກເຂົາໄດ້ມາເຖິງເນື່ອງຈາກການລ່ວງລະເມີດພຣະບັນຍັດອັນບໍລິສຸດນັ້ນ. ທ່ານກ່າວວ່າ, ‘ພວກຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຮັດບາບ ພວກຂ້ານ້ອຍໄດ້ກະທຳຄວາມອະທຳ…. ເພາະເຫດແຫ່ງບາບຂອງພວກຂ້ານ້ອຍ ແລະເພາະຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງພວກຂ້ານ້ອຍ ເຢຣູຊາເລັມ ແລະປະຊາກອນຂອງພຣະອົງ ໄດ້ກາຍເປັນທີ່ຕິຕຽນແກ່ບັນດາຊົນທີ່ຢູ່ລ້ອມຮອບພວກຂ້ານ້ອຍ.’ ພວກເຂົາໄດ້ສູນເສຍລັກສະນະອັນຈຳເພາະແລະບໍລິສຸດ ໃນຖານະເປັນຊົນຊາດທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງຊົງເລືອກ. ‘ບັດນີ້ສະນັ້ນ ໂອ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກຂ້ານ້ອຍ ຂໍຊົງຟັງຄຳອະທິຖານຂອງຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ ແລະຄຳວິງວອນຂອງລາວ ແລະຂໍຊົງໃຫ້ພຣະພັກຂອງພຣະອົງສ່ອງສະຫວ່າງເໜືອສະຖານບໍລິສຸດຂອງພຣະອົງທີ່ກາຍເປັນບ່ອນຮ້າງເປົ່າ.’ ຫົວໃຈຂອງດານີເອນຫັນໄປຫາສະຖານບໍລິສຸດອັນຮ້າງເປົ່າຂອງພຣະເຈົ້າ ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາອັນແຮງກ້າ. ທ່ານຮູ້ວ່າ ຄວາມຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງຂອງມັນຈະຖືກຟື້ນຟູຄືນມາໄດ້ ກໍ່ແຕ່ເມື່ອອິສຣາເອນກັບໃຈຈາກການລ່ວງລະເມີດພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະກາຍເປັນຜູ້ຖ່ອມຕົນ ສັດຊື່ ແລະເຊື່ອຟັງ.”

ເພື່ອເປັນການຕອບຄໍາອ້ອນວອນຂອງທ່ານ, ດານີເອນໄດ້ຮັບບໍ່ພຽງແຕ່ແສງສະຫວ່າງ ແລະ ຄວາມຈິງທີ່ທ່ານແລະຊົນຊາດຂອງທ່ານຈໍາເປັນທີ່ສຸດເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງໄດ້ຮັບນິມິດເຫັນເຖິງເຫດການອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໃນອະນາຄົດ ຈົນເຖິງການສະເດັດມາຂອງພຣະຜູ້ໄຖ່ຂອງໂລກ. ບັນດາຜູ້ທີ່ອ້າງວ່າຕົນເອງໄດ້ຮັບການຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດແລ້ວ, ແຕ່ຫາກບໍ່ມີຄວາມປາຖະໜາທີ່ຈະຄົ້ນຄວ້າພຣະຄໍາພີ, ຫຼືທີ່ຈະຕໍ່ສູ້ກັບພຣະເຈົ້າໃນການອະທິຖານເພື່ອໃຫ້ໄດ້ຄວາມເຂົ້າໃຈອັນຊັດເຈນຍິ່ງຂຶ້ນໃນຄວາມຈິງແຫ່ງພຣະຄໍາພີ, ກໍບໍ່ຮູ້ຈັກວ່າການຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດທີ່ແທ້ຈິງນັ້ນແມ່ນຫຍັງ.

“ບັນດາຜູ້ທີ່ເຊື່ອພຣະວາຈາຂອງພຣະເຈົ້າດ້ວຍໃຈ ຈະຫິວ ແລະ ກະຫາຍຢາກໄດ້ຄວາມຮູ້ເຖິງນ້ຳພຣະທັຍຂອງພຣະອົງ. ພຣະເຈົ້າຊົງເປັນພຣະຜູ້ຊົງເປັນບໍ່ເກີດແຫ່ງຄວາມຈິງ. ພຣະອົງຊົງສ່ອງແຈ້ງແກ່ຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ມືດມົວ ແລະ ປະທານອຳນາດແກ່ຈິດໃຈຂອງມະນຸດ ໃຫ້ສາມາດຈັບໃຈ ແລະ ເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງທັງຫລາຍທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງເປີດເຜີຍ.”

“ດານີເອນໄດ້ສົນທະນາກັບພຣະເຈົ້າ. ຟ້າສະຫວັນໄດ້ຖືກເປີດອອກຕໍ່ໜ້າທ່ານ. ແຕ່ກຽດສັກສີອັນສູງສົ່ງທີ່ໄດ້ປະທານແກ່ທ່ານນັ້ນ ເປັນຜົນແຫ່ງການຖ່ອມຕົນ ແລະການສະແຫວງຫາຢ່າງຈິງຈັງ. ທ່ານບໍ່ໄດ້ຄິດ ດັ່ງທີ່ຫຼາຍຄົນໃນສະໄໝປັດຈຸບັນຄິດວ່າ ມັນບໍ່ສຳຄັນດອກວ່າພວກເຮົາເຊື່ອຫຍັງ ຖ້າພຽງແຕ່ພວກເຮົາຊື່ສັດ ແລະຮັກພຣະເຢຊູ. ຄວາມຮັກທີ່ແທ້ຈິງຕໍ່ພຣະເຢຊູ ຈະນຳໄປສູ່ການສອບຖາມຢ່າງໃກ້ຊິດ ແລະຢ່າງຈິງຈັງທີ່ສຸດ ວ່າສິ່ງໃດເປັນຄວາມຈິງ. ພຣະຄຣິດໄດ້ອະທິຖານວ່າ ຂໍໃຫ້ສາວົກຂອງພຣະອົງໄດ້ຮັບການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດໂດຍຄວາມຈິງ. ຜູ້ໃດທີ່ເກີນໄປໃນຄວາມຄ້ານຄ້າງ ຈົນບໍ່ຍອມຄົ້ນຫາຄວາມຈິງດ້ວຍຄວາມກັງວົນ ແລະດ້ວຍການອະທິຖານ ຜູ້ນັ້ນຈະຖືກປ່ອຍໃຫ້ຮັບເອົາຄວາມຜິດພາດ ຊຶ່ງຈະພິສູດວ່າເປັນຄວາມພິນາດແກ່ຈິດວິນຍານຂອງລາວ.”

“ໃນເວລາທີ່ກາເບຣີເອນມາຢ້ຽມຢາມນັ້ນ, ຜູ້ພະຍາກອນດານີເອນບໍ່ສາມາດຮັບຄໍາສັ່ງສອນເພີ່ມເຕີມໄດ້; ແຕ່ອີກບໍ່ຫຼາຍປີຕໍ່ມາ, ເມື່ອປາຖະໜາຈະຮູ້ເລື່ອງຕ່າງໆໃຫ້ຫຼາຍຂຶ້ນອີກ ຊຶ່ງຍັງບໍ່ທັນໄດ້ຮັບຄໍາອະທິບາຍຢ່າງຄົບຖ້ວນ, ທ່ານຈຶ່ງຕັ້ງໃຈອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ເພື່ອສະແຫວງຫາແສງສະຫວ່າງແລະສະຕິປັນຍາຈາກພຣະເຈົ້າ. ‘ໃນວັນເຫຼົ່ານັ້ນ ຂ້ານ້ອຍຄືດານີເອນ ໄດ້ໄວ້ທຸກຢູ່ເຕັມສາມອາທິດ. ຂ້ານ້ອຍບໍ່ໄດ້ກິນເຂົ້າອັນໂອຊາ, ເນື້ອໜັງຫຼືເຫຼົ້າອະງຸ່ນກໍບໍ່ໄດ້ເຂົ້າປາກຂອງຂ້ານ້ອຍ, ແລະຂ້ານ້ອຍກໍບໍ່ໄດ້ເຈີມຕົນເອງເລີຍ…. ແລ້ວຂ້ານ້ອຍກໍເງີຍຕາຂຶ້ນແລະເບິ່ງ, ແລະເບິ່ງເຖີດ, ມີຊາຍຜູ້ໜຶ່ງນຸ່ງຫົ່ມຜ້າປ່ານ ແອວຂອງທ່ານຄາດດ້ວຍຄໍາບໍລິສຸດແຫ່ງອຸຟາດ. ກາຍຂອງທ່ານກໍເປັນດັ່ງຫີນເບຣິນ, ໃບໜ້າຂອງທ່ານກໍເປັນດັ່ງແສງຟ້າແລບ, ດວງຕາຂອງທ່ານເປັນດັ່ງຄົບໄຟ, ແຂນແລະຕີນຂອງທ່ານກໍເປັນດັ່ງທອງເຫຼືອງຂັດມັນ, ແລະສຽງແຫ່ງຖ້ອຍຄໍາຂອງທ່ານກໍເປັນດັ່ງສຽງຂອງຝູງຊົນອັນຫຼວງຫຼາຍ.’”

“ບໍ່ມີຜູ້ໃດອື່ນນອກຈາກພຣະບຸດແຫ່ງພຣະເຈົ້າທີ່ໄດ້ປາກົດແກ່ດານີເອນ. ຄຳພັນນານີ້ຄ້າຍຄືກັບທີ່ໂຢຮັນໄດ້ຮັບ ເມື່ອພຣະຄຣິດຖືກສຳແດງແກ່ທ່ານຢູ່ເກາະປັດໂມສ. ບັດນີ້ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຮົາສະເດັດມາພ້ອມກັບຜູ້ສົ່ງສານຈາກສະຫວັນອີກອົງໜຶ່ງ ເພື່ອສອນດານີເອນເຖິງສິ່ງທີ່ຈະບັງເກີດຂຶ້ນໃນວັນສຸດທ້າຍ. ຄວາມຮູ້ນີ້ໄດ້ຖືກປະທານແກ່ດານີເອນ ແລະໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ໂດຍການດົນໃຈຈາກພຣະເຈົ້າ ເພື່ອພວກເຮົາ ຜູ້ຊຶ່ງຈຸດສິ້ນສຸດແຫ່ງໂລກໄດ້ມາເຖິງ.” Review and Herald, February 8, 1881.

ແລະພວກເຈົ້າຈະພິນາດໄປທ່າມກາງບັນດາຊົນຕ່າງຊາດ, ແລະແຜ່ນດິນຂອງສັດຕູຂອງພວກເຈົ້າຈະກືນກິນພວກເຈົ້າເສຍ. ແລະຄົນທີ່ຍັງເຫຼືອຢູ່ໃນພວກເຈົ້ານັ້ນຈະຊຸດໂຊມລົງເພາະຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງຕົນໃນແຜ່ນດິນຂອງສັດຕູຂອງພວກເຈົ້າ; ແລະພວກເຂົາຈະຊຸດໂຊມລົງພ້ອມກັບພວກນັ້ນເພາະຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງຕົນດ້ວຍ. ຖ້າພວກເຂົາຈະສາລະພາບຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງຕົນ ແລະຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງຕົນ, ພ້ອມດ້ວຍການລ່ວງລະເມີດທີ່ພວກເຂົາໄດ້ລ່ວງລະເມີດຕໍ່ເຮົາ, ແລະທັງທີ່ພວກເຂົາໄດ້ດຳເນີນຢ່າງຂັດຂືນຕໍ່ເຮົາ; ແລະວ່າເຮົາກໍໄດ້ດຳເນີນຢ່າງຂັດຂືນຕໍ່ພວກເຂົາເໝືອນກັນ, ແລະໄດ້ນຳພວກເຂົາເຂົ້າມາໃນແຜ່ນດິນຂອງສັດຕູຂອງຕົນ; ຖ້າເຊັ່ນນັ້ນ ໃຈທີ່ບໍ່ໄດ້ເຂົ້າສຸນັດຂອງພວກເຂົາຖືກຖ່ອມລົງ, ແລະໃນເວລານັ້ນພວກເຂົາຍອມຮັບການລົງໂທດເພາະຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງຕົນ: ເມື່ອນັ້ນເຮົາຈະລະນຶກເຖິງພັນທະສັນຍາຂອງເຮົາກັບຢາໂຄບ, ແລະພັນທະສັນຍາຂອງເຮົາກັບອີຊາກ ແລະພັນທະສັນຍາຂອງເຮົາກັບອັບຣາຮາມ ເຮົາກໍຈະລະນຶກເຖິງເໝືອນກັນ; ແລະເຮົາຈະລະນຶກເຖິງແຜ່ນດິນນັ້ນ. ແຜ່ນດິນນັ້ນຈະຖືກປະຖິ້ມໄວ້ຈາກພວກເຂົາດ້ວຍ, ແລະຈະຊື່ນຊົມວັນສະບາໂຕຂອງນາງ, ໃນຂະນະທີ່ນາງນອນຮ້າງເປົ່າໂດຍປາດສະຈາກພວກເຂົາ: ແລະພວກເຂົາຈະຍອມຮັບການລົງໂທດເພາະຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງຕົນ: ເພາະວ່າ, ຄືເພາະວ່າພວກເຂົາໄດ້ດູຖູກຄຳພິພາກສາຂອງເຮົາ, ແລະເພາະຈິດວິນຍານຂອງພວກເຂົາໄດ້ຊັງຊັງກົດບັນຍັດຂອງເຮົາ. ເຖິງຢ່າງນັ້ນກໍຕາມ, ໃນເວລາທີ່ພວກເຂົາຢູ່ໃນແຜ່ນດິນຂອງສັດຕູຂອງຕົນ, ເຮົາຈະບໍ່ຖິ້ມພວກເຂົາເສຍ, ແລະຈະບໍ່ຊັງຊັງພວກເຂົາຈົນເຖິງຂັ້ນທຳລາຍພວກເຂົາໃຫ້ສິ້ນຊາກ, ແລະທຳລາຍພັນທະສັນຍາຂອງເຮົາກັບພວກເຂົາ: ເພາະວ່າເຮົາຄືພຣະເຢໂຮວາ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຂົາ. ແຕ່ເພາະເຫັນແກ່ພວກເຂົາ ເຮົາຈະລະນຶກເຖິງພັນທະສັນຍາຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຂົາ, ຜູ້ທີ່ເຮົາໄດ້ນຳອອກມາຈາກແຜ່ນດິນອີຢິບໃນສາຍຕາຂອງບັນດາຊົນຕ່າງຊາດ, ເພື່ອເຮົາຈະເປັນພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຂົາ: ເຮົາຄືພຣະເຢໂຮວາ. ພຣະທຳລະບຽບ 26:38–45.