Nebuchadnezzar’s second dream marks the “time of the end,” when two classes of worshippers are called to come and investigate the “increase of knowledge” that was unsealed in 1798. Daniel is then also identified as Belteshazzar, thus identifying him as God’s covenant people, for a change of name prophetically marks a covenant relation. Nebuchadnezzar acknowledged that Daniel had the presence of the Holy Spirit, and based upon his past experience with Daniel, he thought that “no secret” would trouble Daniel, but the secret of this dream did trouble Daniel.

ຄວາມຝັນຄັ້ງທີສອງຂອງເນບູກາດເນັດຊາ ເປັນເຄື່ອງໝາຍເຖິງ “ເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍ,” ເມື່ອຜູ້ນະມັດສະການສອງຈຳພວກຖືກເອີ້ນໃຫ້ມາ ແລະສືບສວນ “ການເພີ່ມພູນແຫ່ງຄວາມຮູ້” ທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກໃນປີ 1798. ຈາກນັ້ນ ດານີເອນຍັງຖືກລະບຸວ່າເປັນ ເບນເທຊັດຊາ ອີກດ້ວຍ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງລະບຸເຖິງລາວວ່າເປັນຊົນຊາດແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າ, ເພາະການປ່ຽນຊື່ໃນຄວາມໝາຍຝ່າຍຄຳພະຍາກອນເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງຄວາມສຳພັນຕາມພັນທະສັນຍາ. ເນບູກາດເນັດຊາໄດ້ຍອມຮັບວ່າ ດານີເອນມີການສະຖິດຢູ່ຂອງພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດ, ແລະໂດຍອາໄສປະສົບການໃນອະດີດຂອງລາວກັບດານີເອນ ລາວຈຶ່ງຄິດວ່າ “ບໍ່ມີຄວາມລັບໃດ” ຈະເຮັດໃຫ້ດານີເອນລຳບາກ, ແຕ່ຄວາມລັບແຫ່ງຄວາມຝັນນີ້ໄດ້ເຮັດໃຫ້ດານີເອນລຳບາກ.

O Belteshazzar, master of the magicians, because I know that the spirit of the holy gods is in thee, and no secret troubleth thee, tell me the visions of my dream that I have seen, and the interpretation thereof. Thus were the visions of mine head in my bed; I saw, and behold, a tree in the midst of the earth, and the height thereof was great. The tree grew, and was strong, and the height thereof reached unto heaven, and the sight thereof to the end of all the earth: The leaves thereof were fair, and the fruit thereof much, and in it was meat for all: the beasts of the field had shadow under it, and the fowls of the heaven dwelt in the boughs thereof, and all flesh was fed of it. I saw in the visions of my head upon my bed, and, behold, a watcher and an holy one came down from heaven; He cried aloud, and said thus, Hew down the tree, and cut off his branches, shake off his leaves, and scatter his fruit: let the beasts get away from under it, and the fowls from his branches: Nevertheless leave the stump of his roots in the earth, even with a band of iron and brass, in the tender grass of the field; and let it be wet with the dew of heaven, and let his portion be with the beasts in the grass of the earth: Let his heart be changed from man’s, and let a beast’s heart be given unto him: and let seven times pass over him. This matter is by the decree of the watchers, and the demand by the word of the holy ones: to the intent that the living may know that the most High ruleth in the kingdom of men, and giveth it to whomsoever he will, and setteth up over it the basest of men. This dream I king Nebuchadnezzar have seen. Now thou, O Belteshazzar, declare the interpretation thereof, forasmuch as all the wise men of my kingdom are not able to make known unto me the interpretation: but thou art able; for the spirit of the holy gods is in thee. Then Daniel, whose name was Belteshazzar, was astonied for one hour, and his thoughts troubled him. The king spake, and said, Belteshazzar, let not the dream, or the interpretation thereof, trouble thee. Belteshazzar answered and said, My lord, the dream be to them that hate thee, and the interpretation thereof to thine enemies. Daniel 4:9–19.

ໂອ ເບນເຕຊັດຊາ ຫົວໜ້າແຫ່ງພວກນັກວິເສດ ເພາະຂ້ານ້ອຍຮູ້ວ່າ ວິນຍານແຫ່ງບັນດາພຣະເຈົ້າອັນບໍລິສຸດສະຖິດຢູ່ໃນທ່ານ ແລະບໍ່ມີຄວາມລັບໃດເຮັດໃຫ້ທ່ານລໍາບາກ ຈົ່ງບອກນິມິດແຫ່ງຄວາມຝັນຂອງຂ້ານ້ອຍທີ່ຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຫັນ ແລະຄໍາຕີຄວາມໝາຍຂອງມັນ. ນິມິດໃນສະໝອງຂອງຂ້ານ້ອຍເມື່ອຂ້ານ້ອຍນອນຢູ່ເທິງຕຽງເປັນດັ່ງນີ້; ຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຫັນ ແລະເບິ່ງແມ, ມີຕົ້ນໄມ້ຕົ້ນໜຶ່ງຢູ່ກາງແຜ່ນດິນໂລກ ແລະຄວາມສູງຂອງມັນກໍສູງຫຼາຍ. ຕົ້ນໄມ້ນັ້ນເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນ ແລະແຂງແຮງ ຄວາມສູງຂອງມັນໄປເຖິງຟ້າສະຫວັນ ແລະມອງເຫັນໄດ້ຈົນເຖິງສຸດປາຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກທັງໝົດ. ໃບຂອງມັນງາມ ແລະຜົນຂອງມັນມີຫຼາຍ ແລະໃນມັນມີອາຫານສໍາລັບທຸກສັດ: ສັດປ່າແຫ່ງທົ່ງນາໄດ້ອາໄສຮົ່ມເງົາຢູ່ໃຕ້ມັນ ແລະນົກແຫ່ງຟ້າສະຫວັນກໍອາໄສຢູ່ໃນກິ່ງງ່າຂອງມັນ ແລະສັບພະເນື້ອໜັງທັງປວງກໍໄດ້ອາຫານຈາກມັນ. ຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຫັນໃນນິມິດໃນສະໝອງຂອງຂ້ານ້ອຍເມື່ອນອນຢູ່ເທິງຕຽງ ແລະເບິ່ງແມ, ມີຜູ້ເຝົ້າຍາມຄົນໜຶ່ງ ແລະຜູ້ບໍລິສຸດຜູ້ໜຶ່ງ ລົງມາຈາກຟ້າສະຫວັນ; ທ່ານໄດ້ຮ້ອງດັງໆ ແລະກ່າວດັ່ງນີ້ວ່າ, ຈົ່ງໂຄ່ນຕົ້ນໄມ້ນັ້ນລົງ ແລະຕັດກິ່ງງ່າຂອງມັນອອກ ສະບັດໃບຂອງມັນຖິ້ມ ແລະກະຈາຍຜົນຂອງມັນໃຫ້ກະຈັດກະຈາຍ: ໃຫ້ສັດທັງຫຼາຍໜີຈາກໃຕ້ມັນ ແລະໃຫ້ນົກທັງຫຼາຍໜີຈາກກິ່ງງ່າຂອງມັນ: ແຕ່ເຖິງຢ່າງນັ້ນ ຈົ່ງປະໄວ້ຕໍໄມ້ແລະຮາກຂອງມັນໃນແຜ່ນດິນ ໂດຍມີສາຍຮັດເຫຼັກ ແລະທອງເຫຼືອງ ຢູ່ໃນຫຍ້າອ່ອນແຫ່ງທົ່ງນາ; ແລະໃຫ້ມັນຊຸ່ມດ້ວຍນ້ໍາຄ້າງແຫ່ງຟ້າສະຫວັນ ແລະໃຫ້ສ່ວນຂອງມັນຢູ່ກັບສັດທັງຫຼາຍໃນຫຍ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ: ໃຫ້ໃຈຂອງມັນຖືກປ່ຽນຈາກໃຈມະນຸດ ແລະໃຫ້ໃຈຂອງສັດຖືກປະທານໃຫ້ມັນ: ແລະໃຫ້ເຈັດກໍານົດເວລາຜ່ານໄປເໜືອມັນ. ເລື່ອງນີ້ເປັນໄປຕາມຄໍາກໍານົດຂອງພວກຜູ້ເຝົ້າຍາມ ແລະຄໍາຮຽກຮ້ອງນັ້ນກໍຕາມຖ້ອຍຄໍາຂອງພວກຜູ້ບໍລິສຸດ ເພື່ອຈຸດປະສົງວ່າ ບັນດາຜູ້ມີຊີວິດຈະໄດ້ຮູ້ວ່າ ພຣະຜູ້ສູງສຸດຊົງປົກຄອງເໜືອອານາຈັກຂອງມະນຸດ ແລະຊົງປະທານມັນແກ່ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ພຣະອົງພໍພຣະທັຍ ແລະຊົງຕັ້ງຄົນຕໍ່າຕ້ອຍທີ່ສຸດໃນບັນດາມະນຸດໄວ້ເໜືອມັນ. ນີ້ແຫຼະແມ່ນຄວາມຝັນທີ່ຂ້ານ້ອຍ ຄືກະສັດເນບູກາດເນັດຊາ ໄດ້ເຫັນ. ບັດນີ້ ໂອ ເບນເຕຊັດຊາ ຈົ່ງປະກາດຄໍາຕີຄວາມໝາຍຂອງມັນ ເພາະວ່ານັກປັນຍາທັງປວງໃນອານາຈັກຂອງຂ້ານ້ອຍບໍ່ສາມາດແຈ້ງຄໍາຕີຄວາມໝາຍນັ້ນໃຫ້ຂ້ານ້ອຍຮູ້ໄດ້: ແຕ່ທ່ານສາມາດໄດ້ ເພາະວິນຍານແຫ່ງບັນດາພຣະເຈົ້າອັນບໍລິສຸດສະຖິດຢູ່ໃນທ່ານ. ແລ້ວດານີເອນ ຜູ້ຊຶ່ງມີຊື່ວ່າ ເບນເຕຊັດຊາ ກໍຕົກຕະລຶງຢູ່ຊົ່ວໂມງໜຶ່ງ ແລະຄວາມຄິດຂອງທ່ານເຮັດໃຫ້ທ່ານຫວັ່ນໄຫວ. ກະສັດຈຶ່ງກ່າວຂຶ້ນວ່າ, ເບນເຕຊັດຊາ ຢ່າໃຫ້ຄວາມຝັນ ຫຼືຄໍາຕີຄວາມໝາຍຂອງມັນ ເຮັດໃຫ້ທ່ານຫວັ່ນໃຈເລີຍ. ເບນເຕຊັດຊາກໍທູນຕອບວ່າ, ນາຍເຈົ້າຂອງຂ້ານ້ອຍເອີຍ, ຂໍໃຫ້ຄວາມຝັນນັ້ນຕົກແກ່ພວກທີ່ກຽດຊັງທ່ານ ແລະຄໍາຕີຄວາມໝາຍຂອງມັນຕົກແກ່ບັນດາສັດຕູຂອງທ່ານ. ດານີເອນ 4:9–19.

Daniel is “troubled” with the dream and interpretation, for he can understand how Nebuchadnezzar might be offended by the interpretation, but once Nebuchadnezzar encourages him to speak, Daniel provides Nebuchadnezzar with a warning of judgment to come. The warning of judgment to come, is symbolic of the warning of the first angel that arrived at the time of the end, in 1798.

ດານີເອນ “ເປັນທຸກ” ເນື່ອງດ້ວຍນິມິດ ແລະ ຄໍາຕີຄວາມນັ້ນ, ເພາະລາວເຂົ້າໃຈວ່າ ເນບູກາດເນັດຊາອາດຈະບໍ່ພໍໃຈຕໍ່ຄໍາຕີຄວາມນັ້ນ; ແຕ່ເມື່ອເນບູກາດເນັດຊາໜຸນໃຈໃຫ້ລາວເວົ້າ, ດານີເອນຈຶ່ງມອບຄໍາເຕືອນແກ່ເນບູກາດເນັດຊາກ່ຽວກັບການພິພາກສາທີ່ຈະມາເຖິງ. ຄໍາເຕືອນເຖິງການພິພາກສາທີ່ຈະມາເຖິງນັ້ນ ເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງຄໍາເຕືອນຂອງທູດສະຫວັນອົງທໍາອິດ ຜູ້ທີ່ໄດ້ມາເຖິງໃນເວລາສຸດທ້າຍ ໃນປີ 1798.

Then Daniel, whose name was Belteshazzar, was astonied for one hour, and his thoughts troubled him. The king spake, and said, Belteshazzar, let not the dream, or the interpretation thereof, trouble thee. Belteshazzar answered and said, My lord, the dream be to them that hate thee, and the interpretation thereof to thine enemies. Daniel 4:19.

ແລ້ວດານີເອນ, ຜູ້ທີ່ມີຊື່ວ່າ ເບນເທຊັດຊາ, ກໍຕົກຕະລຶງຢູ່ເປັນເວລາໜຶ່ງຊົ່ວໂມງ, ແລະຄວາມຄິດທັງຫລາຍຂອງທ່ານກໍເຮັດໃຫ້ທ່ານກັງວົນ. ກະສັດຈຶ່ງກ່າວຂຶ້ນວ່າ, ເບນເທຊັດຊາ, ຢ່າໃຫ້ຄວາມຝັນນັ້ນ ຫລື ຄຳຕີຄວາມຂອງມັນ ເຮັດໃຫ້ທ່ານກັງວົນເລີຍ. ເບນເທຊັດຊາຈຶ່ງຕອບວ່າ, ນາຍຂອງຂ້ານ້ອຍ, ຂໍໃຫ້ຄວາມຝັນນັ້ນເກີດແກ່ບັນດາຜູ້ທີ່ຊັງທ່ານ, ແລະຄຳຕີຄວາມຂອງມັນເກີດແກ່ສັດຕູທັງຫລາຍຂອງທ່ານ. ດານີເອນ 4:19.

Daniel was “astonied for one hour.” The “hour” is one of five times that the word “hour,” occurs in the book of Daniel, and it is found nowhere else in the Old Testament. Here it represents the period of time that Daniel, representing the “wise” that understand the increase of knowledge, prepare to give the warning of the first angel, which announces the opening of the investigative judgment on October 22, 1844. Daniel’s interpretation of the dream includes, not only the announcement of a coming judgment, but also a call for Nebuchadnezzar to cease from sin, representing the everlasting gospel of the first angel. The “hour” would be prophetically located at the time of the end, in 1798, when the first angel arrived into history. The first angel arrived into history in 1798, at the conclusion of the “seven times” of God’s vengeance brought against the northern kingdom, beginning in 723 BC.

ດານີເອນໄດ້ “ຕົກຕະລຶງຢູ່ເປັນເວລາໜຶ່ງຊົ່ວໂມງ.” ຄໍາວ່າ “ຊົ່ວໂມງ” ເປັນໜຶ່ງໃນຫ້າເທື່ອທີ່ຄໍານີ້ປາກົດຢູ່ໃນພຣະທໍາດານີເອນ ແລະບໍ່ພົບຢູ່ບ່ອນອື່ນໃດໃນພຣະຄໍາພີເດີມ. ໃນທີ່ນີ້ ມັນເປັນຕົວແທນແຫ່ງຊ່ວງເວລາທີ່ດານີເອນ ຜູ້ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງ “ຜູ້ມີປັນຍາ” ຜູ້ທີ່ເຂົ້າໃຈການເພີ່ມຂຶ້ນຂອງຄວາມຮູ້ ໄດ້ຕຽມພ້ອມເພື່ອປະກາດຄໍາເຕືອນຂອງທູດສະຫວັນອົງທໍາອິດ ຜູ້ຊຶ່ງປະກາດການເປີດຂຶ້ນຂອງການພິພາກສາໄຕ່ສວນໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ການຕີຄວາມຄວາມຝັນຂອງດານີເອນນັ້ນ ປະກອບມີບໍ່ພຽງແຕ່ການປະກາດເຖິງການພິພາກສາທີ່ກໍາລັງຈະມາເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງມີການເອີ້ນໃຫ້ເນບູກາດເນັດຊາຢຸດຢັ້ງຈາກບາບ ອັນເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວປະເສີດນິລັນດອນຂອງທູດສະຫວັນອົງທໍາອິດ. “ຊົ່ວໂມງ” ນັ້ນ ໃນທາງພະຍາກອນ ຈະຖືກຈັດວາງໄວ້ໃນເວລາແຫ່ງປາຍທີ່ສຸດ ໃນປີ 1798 ເມື່ອທູດສະຫວັນອົງທໍາອິດເຂົ້າສູ່ປະຫວັດສາດ. ທູດສະຫວັນອົງທໍາອິດໄດ້ເຂົ້າສູ່ປະຫວັດສາດໃນປີ 1798 ເມື່ອສິ້ນສຸດ “ເຈັດເທື່ອ” ແຫ່ງການແກ້ແຄ້ນຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ໄດ້ນໍາມາເຖິງອານາຈັກເໜືອ ໂດຍເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 723 ກ່ອນ ຄ.ສ.

For these be the days of vengeance, that all things which are written may be fulfilled. But woe unto them that are with child, and to them that give suck, in those days! for there shall be great distress in the land, and wrath upon this people. And they shall fall by the edge of the sword, and shall be led away captive into all nations: and Jerusalem shall be trodden down of the Gentiles, until the times of the Gentiles be fulfilled. Luke 21:22–24.

ເພາະວ່າວັນເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນວັນແຫ່ງການລົງໂທດ, ເພື່ອສິ່ງທັງປວງທີ່ໄດ້ຂຽນໄວ້ນັ້ນຈະສຳເລັດ. ແຕ່ວິບັດແກ່ພວກຍິງທີ່ມີຄັນ ແລະແກ່ພວກທີ່ກຳລັງໃຫ້ນົມລູກໃນວັນເຫຼົ່ານັ້ນ! ເພາະວ່າຈະມີຄວາມທຸກລຳບາກຢ່າງໃຫຍ່ໃນແຜ່ນດິນ ແລະພຣະພິໂລດເໜືອຊົນຊາດນີ້. ແລະພວກເຂົາຈະລົ້ມລົງດ້ວຍຄົມດາບ ແລະຈະຖືກກວາດຕ້ອນໄປເປັນເຊີຍໃນທຸກຊາດ; ແລະນະຄອນເຢຣູຊາເລັມຈະຖືກຊາວຕ່າງຊາດຢຽບຍ່ຳລົງ ຈົນກວ່າເວລາຂອງຊາວຕ່າງຊາດຈະຄົບຖ້ວນ. ລູກາ 21:22–24.

Nebuchadnezzar was to live with the heart of a beast for the period of God’s vengeance, that was brought upon the northern kingdom of Israel, for Nebuchadnezzar was the king of the north. Luke identifies that same period as “times” (“times of the Gentiles”), in the plural, when he marks the ending point of the trampling down of Jerusalem.

ເນບູກາດເນັດຊາຈະຕ້ອງດຳລົງຊີວິດດ້ວຍຈິດໃຈຂອງສັດເປັນໄລຍະເວລາແຫ່ງການແກ້ແຄ້ນຂອງພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກນຳມາເໜືອອານາຈັກອິດສະຣາເອນຝ່າຍເໜືອ ເພາະເນບູກາດເນັດຊາເປັນກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ. ລູກາລະບຸໄລຍະເວລາດຽວກັນນັ້ນວ່າເປັນ “ວາລະຕ່າງໆ” (“ວາລະຂອງຄົນຕ່າງຊາດ”), ໃນຮູບພະຫູພົດ, ເມື່ອທ່ານກຳນົດຈຸດສິ້ນສຸດຂອງການຢຽບຍ່ຳເຢຣູຊາເລັມ.

And they shall fall by the edge of the sword, and shall be led away captive into all nations: and Jerusalem shall be trodden down of the Gentiles, until the times of the Gentiles be fulfilled. Luke 21:24.

ແລະພວກເຂົາຈະລົ້ມລົງດ້ວຍຄົມດາບ, ແລະຈະຖືກນຳໄປເປັນເຊີຍໃນທຸກປະຊາຊາດ; ແລະນະຄອນເຢຣູຊາເລັມຈະຖືກຄົນຕ່າງຊາດຢຽບຍ່ຳລົງ ຈົນກວ່າເວລາຂອງຄົນຕ່າງຊາດຈະຄົບຖ້ວນ. ລູກາ 21:24.

In the book of Revelation, the times of the Gentiles trampling down the sanctuary and host was simply identified as twelve hundred and sixty years, for it was simply emphasizing the period of papal persecution.

ໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ ໄລຍະເວລາທີ່ຄົນຕ່າງຊາດຢຽບຍໍ່າສະຖານນະມັດສະການ ແລະພົນໂຍທາ ຖືກລະບຸໄວ້ຢ່າງງ່າຍໆວ່າເປັນໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບປີ, ເພາະວ່າຂໍ້ຄວາມນັ້ນພຽງແຕ່ເນັ້ນໜັກເຖິງໄລຍະແຫ່ງການຂົ່ມເຫັງຂອງສັນຕະປາປາ.

But the court which is without the temple leave out, and measure it not; for it is given unto the Gentiles: and the holy city shall they tread under foot forty and two months. And I will give power unto my two witnesses, and they shall prophesy a thousand two hundred and threescore days, clothed in sackcloth. Revelation 11:2, 3.

ແຕ່ລານຊັ້ນນອກພຣະວິຫານນັ້ນ ຈົ່ງລະເວັ້ນເສຍ ແລະຢ່າວັດມັນເລີຍ; ເພາະວ່າມັນໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ແກ່ພວກຄົນຕ່າງຊາດແລ້ວ: ແລະພວກເຂົາຈະຢຽບຍ່ຳນະຄອນບໍລິສຸດຢູ່ໃຕ້ຕີນເປັນເວລາສີ່ສິບສອງເດືອນ. ແລະເຮົາຈະປະທານອຳນາດໃຫ້ແກ່ພະຍານສອງຄົນຂອງເຮົາ, ແລະພວກເຂົາຈະພະຍາກອນເປັນເວລາໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບວັນ, ນຸ່ງຫົ່ມກະສອບ. ພຣະນິມິດ 11:2, 3.

The warning message given by Daniel to Nebuchadnezzar, represents the warning of judgment to come. The arrival of that warning message is symbolically located in 1798, which is when the first angel arrived to warn of the approaching investigative judgment. The predicted judgment upon Nebuchadnezzar occurred in the second use of the word “hour” in chapter four.

ຂໍ້ຄຳເຕືອນທີ່ດານີເອນໄດ້ມອບໃຫ້ແກ່ເນບູກາດເນັດຊາ ເປັນຕົວແທນຂອງຄຳເຕືອນເຖິງການພິພາກສາທີ່ຈະມາເຖິງ. ການມາເຖິງຂອງຂໍ້ຄຳເຕືອນນັ້ນ ໄດ້ຖືກຈັດວາງໄວ້ໃນເຊີງສັນຍາລັກຢູ່ໃນປີ 1798, ຊຶ່ງເປັນເວລາທີ່ທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໄດ້ມາເພື່ອເຕືອນເຖິງການພິພາກສາໄຕ່ສວນທີ່ກຳລັງເຂົ້າມາໃກ້. ການພິພາກສາທີ່ຖືກພະຍາກອນໄວ້ທີ່ຈະຕົກມາເຖິງເນບູກາດເນັດຊາ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນການໃຊ້ຄຳວ່າ “hour” ເປັນຄັ້ງທີສອງໃນບົດທີສີ່.

All this came upon the king Nebuchadnezzar. At the end of twelve months he walked in the palace of the kingdom of Babylon. The king spake, and said, Is not this great Babylon, that I have built for the house of the kingdom by the might of my power, and for the honour of my majesty? While the word was in the king’s mouth, there fell a voice from heaven, saying, O king Nebuchadnezzar, to thee it is spoken; The kingdom is departed from thee. And they shall drive thee from men, and thy dwelling shall be with the beasts of the field: they shall make thee to eat grass as oxen, and seven times shall pass over thee, until thou know that the most High ruleth in the kingdom of men, and giveth it to whomsoever he will. The same hour was the thing fulfilled upon Nebuchadnezzar: and he was driven from men, and did eat grass as oxen, and his body was wet with the dew of heaven, till his hairs were grown like eagles’ feathers, and his nails like birds’ claws. Daniel 4:28–33.

ສິ່ງທັງປວງນີ້ໄດ້ບັງເກີດແກ່ກະສັດເນບູກາດເນັດຊາ. ເມື່ອສິ້ນສຸດໄປສິບສອງເດືອນ ພຣະອົງໄດ້ຊົງດຳເນີນຢູ່ໃນພະລາຊະວັງແຫ່ງອານາຈັກບາບີໂລນ. ກະສັດໄດ້ຕັດວ່າ, “ນີ້ບໍ່ແມ່ນບາບີໂລນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ດອກຫຼື ຊຶ່ງເຮົາໄດ້ສ້າງຂຶ້ນເປັນທີ່ປະທັບແຫ່ງລາຊະອານາຈັກ ດ້ວຍລິດແຫ່ງອຳນາດຂອງເຮົາ ແລະເພື່ອກຽດສະຫງ່າແຫ່ງພຣະສິຣິຂອງເຮົາບໍ?” ຂະນະທີ່ຖ້ອຍຄຳນັ້ນຍັງຢູ່ໃນພຣະໂອດຂອງກະສັດ ກໍໄດ້ມີສຽງໜຶ່ງລົງມາຈາກຟ້າສະຫວັນ ກ່າວວ່າ, “ຂ້າແຕ່ກະສັດເນບູກາດເນັດຊາ ຖ້ອຍຄຳນີ້ໄດ້ກ່າວແກ່ທ່ານແລ້ວວ່າ ລາຊະອານາຈັກໄດ້ພາກໄປຈາກທ່ານແລ້ວ. ແລະພວກເຂົາຈະຂັບໄລ່ທ່ານອອກຈາກມະນຸດ ແລະທີ່ຢູ່ອາໄສຂອງທ່ານຈະຢູ່ກັບສັດປ່າໃນທົ່ງນາ; ພວກເຂົາຈະໃຫ້ທ່ານກິນຫຍ້າເໝືອນງົວ ແລະເຈັດກາລະຈະຜ່ານໄປເໜືອທ່ານ ຈົນກວ່າທ່ານຈະຮູ້ວ່າ ອົງສູງສຸດຊົງປົກຄອງເໜືອອານາຈັກຂອງມະນຸດ ແລະຊົງປະທານອານາຈັກນັ້ນແກ່ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ພຣະອົງພໍພຣະໄທ.” ໃນຊົ່ວໂມງດຽວກັນນັ້ນ ສິ່ງນັ້ນກໍໄດ້ສຳເລັດລົງເທິງເນບູກາດເນັດຊາ; ແລະພຣະອົງກໍຖືກຂັບໄລ່ອອກຈາກມະນຸດ ແລະໄດ້ກິນຫຍ້າເໝືອນງົວ ແລະພຣະກາຍຂອງພຣະອົງກໍປຽກຊຸ່ມດ້ວຍນ້ຳຄ້າງແຫ່ງຟ້າສະຫວັນ ຈົນພຣະເສັ້ນຜົມຂອງພຣະອົງຍາວຂຶ້ນເໝືອນຂົນນົກອິນຊີ ແລະເລັບຂອງພຣະອົງເໝືອນເລັບນົກ. ດານີເອນ 4:28–33.

The judgment that had been predicted came in the very “hour” that Nebuchadnezzar lifted up his heart to pride. The investigative judgment that had been predicted, came when the “hour” of God’s investigative judgment commenced.

ການພິພາກສາທີ່ໄດ້ຖືກພະຍາກອນໄວ້ນັ້ນ ໄດ້ມາເຖິງໃນ “ຊົ່ວໂມງ” ນັ້ນເອງ ທີ່ເນບູກາດເນັດຊາຍົກໃຈຂຶ້ນສູ່ຄວາມຈອງຫອງ. ການພິພາກສາແບບສືບສວນທີ່ໄດ້ຖືກພະຍາກອນໄວ້ນັ້ນ ໄດ້ມາເຖິງເມື່ອ “ຊົ່ວໂມງ” ຂອງການພິພາກສາແບບສືບສວນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນ.

The “hour” of God’s judgment on October 22, 1844, had produced two classes of worshippers, represented as the “wise” and the “wicked” in Daniel chapter twelve, and who were also represented as “wise” or “foolish” in the parable of the ten virgins, and who were also represented as those who were justified by faith in Habakkuk chapter two, who were contrasted with those that manifested the same character as had Nebuchadnezzar in the “hour” his judgment came.

“ຊົ່ວໂມງ” ແຫ່ງການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຜູ້ນະມັດສະການສອງພວກ, ຊຶ່ງຖືກນໍາສະເໜີໄວ້ເປັນ “ຜູ້ມີປັນຍາ” ແລະ “ຄົນອະທຳ” ໃນພຣະທຳດານີເອນບົດທີ 12, ແລະຊຶ່ງຍັງຖືກນໍາສະເໜີເປັນ “ສະຫຼາດ” ຫຼື “ໂງ່” ໃນຄໍາອຸປະມາເລື່ອງຍິງພົມມະຈາລີສິບຄົນ, ແລະຊຶ່ງຍັງຖືກນໍາສະເໜີເປັນບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການນັບວ່າຊອບທຳໂດຍຄວາມເຊື່ອໃນພຣະທຳຮາບາກຸກບົດທີ 2, ຊຶ່ງຖືກວາງໃຫ້ຕັດກັນກັບບັນດາຜູ້ທີ່ສະແດງລັກສະນະອັນດຽວກັນກັບທີ່ເນບູກັດເນັດຊາໄດ້ສະແດງໃນ “ຊົ່ວໂມງ” ທີ່ການພິພາກສາຂອງລາວມາເຖິງ.

Behold, his soul which is lifted up is not upright in him: but the just shall live by his faith. Habakkuk 2:4.

ຈົ່ງເບິ່ງເຖີດ, ຈິດວິນຍານຂອງຜູ້ທີ່ຍົກຕົນຂຶ້ນນັ້ນບໍ່ທ່ຽງຕົງຢູ່ໃນຕົວເຂົາ; ແຕ່ຄົນຊອບທຳຈະດຳລົງຊີວິດໂດຍຄວາມເຊື່ອຂອງຕົນ. ຮາບາກຸກ 2:4.

The two classes in each of the three lines were manifested when the “hour” of his judgment arrived on October 22, 1844, which is what Nebuchadnezzar’s “hour” of judgment represents. 1798 was the conclusion of the “first” indignation of “seven times,” when the papacy ceased to prosper, for she was delivered a deadly wound.

ສອງຈຳພວກໃນແຕ່ລະສາມເສັ້ນໄດ້ຖືກສຳແດງໃຫ້ປາກົດເມື່ອ “ຊົ່ວໂມງ” ແຫ່ງການພິພາກສາຂອງພຣະອົງມາເຖິງໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, ຊຶ່ງເປັນສິ່ງທີ່ “ຊົ່ວໂມງ” ແຫ່ງການພິພາກສາຂອງເນບູກາດເນັດຊາເປັນຕົວແທນ. ປີ 1798 ແມ່ນຈຸດສິ້ນສຸດຂອງຄວາມພິໂລດ “ຄັ້ງທຳອິດ” ແຫ່ງ “ເຈັດເທື່ອ,” ເມື່ອລະບົບສັນຕະປາປາໄດ້ຢຸດເຊົາຈະຈະເລີນ, ເພາະນາງໄດ້ຮັບບາດແຜຮ້າຍແຮງເຖິງຕາຍ.

And the king shall do according to his will; and he shall exalt himself, and magnify himself above every god, and shall speak marvellous things against the God of gods, and shall prosper till the indignation be accomplished: for that that is determined shall be done. Daniel 11:36.

ແລະກະສັດນັ້ນຈະກະທຳຕາມໃຈປາຖະໜາຂອງຕົນ; ແລະລາວຈະຍົກຕົນເອງຂຶ້ນ, ແລະຍົກຍ້ອງຕົນເອງເໜືອພະທຸກອົງ, ແລະຈະກ່າວຖ້ອຍຄຳອັນປະຫລາດຕໍ່ຕ້ານພະເຈົ້າແຫ່ງພະທັງຫລາຍ, ແລະຈະຈຳເລີນຂຶ້ນຈົນກວ່າຄວາມພິໂລດຈະສຳເລັດລົງ: ເພາະວ່າສິ່ງທີ່ໄດ້ຖືກກຳນົດໄວ້ແລ້ວນັ້ນຈະຕ້ອງຖືກກະທຳໃຫ້ສຳເລັດ. ດານີເອນ 11:36.

1844, was the end of the “last” indignation:

ປີ 1844 ແມ່ນຈຸດສິ້ນສຸດຂອງ “ຄວາມພິໂລດ” ຄັ້ງ “ສຸດທ້າຍ”:

And he said, Behold, I will make thee know what shall be in the last end of the indignation: for at the time appointed the end shall be. Daniel 8:19.

ແລະທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ, ຈົ່ງເບິ່ງເຖິດ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະໃຫ້ເຈົ້າຮູ້ວ່າ ອັນໃດຈະເກີດຂຶ້ນໃນບັ້ນປາຍແຫ່ງຄວາມພິໂລດນັ້ນ; ເພາະວ່າທີ່ເວລາອັນກຳນົດໄວ້ ຈຸດຈົບຈະມາເຖິງ. ດານີເອນ 8:19.

The first use of the word “hour,” in Daniel chapter four, represents 1798; which was the end of the “first” of God’s indignation of “seven times” against the northern kingdom of Israel; the arrival of the first angel’s message at the time of the end; and the end of Nebuchadnezzar’s “seven times” at the “end of the days.”

ການນຳໃຊ້ຄຳວ່າ “ຊົ່ວໂມງ” ເປັນຄັ້ງທຳອິດ, ໃນພຣະທຳດານີເອນ ບົດທີ 4, ເປັນຕົວແທນຂອງປີ 1798; ຊຶ່ງເປັນຈຸດສິ້ນສຸດຂອງ “ຄັ້ງທຳອິດ” ແຫ່ງພຣະພິໂລດຂອງພຣະເຈົ້າ ຄື “ເຈັດເວລາ” ທີ່ມີຕໍ່ອານາຈັກອິສຣາເອນຝ່າຍເໜືອ; ການມາເຖິງຂອງຂ່າວສານທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໃນເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍ; ແລະການສິ້ນສຸດຂອງ “ເຈັດເວລາ” ຂອງເນບູກາດເນັດຊາ ໃນ “ຕອນສຸດທ້າຍແຫ່ງວັນທັງຫລາຍ.”

The second use of the word “hour,” in Daniel chapter four, represents 1844; which was the end of the “last” indignation of “seven times,” against the southern kingdom of Judah. It was also the arrival of the investigative judgment, and Nebuchadnezzar’s personal judgment.

ການນຳໃຊ້ຄຳວ່າ “ໂມງ” ເປັນຄັ້ງທີສອງ ໃນດານີເອນ ບົດທີສີ່ ໝາຍເຖິງປີ 1844; ຊຶ່ງເປັນຈຸດສິ້ນສຸດຂອງຄວາມພິໂລດ “ຄັ້ງສຸດທ້າຍ” ຂອງ “ເຈັດເທື່ອ,” ທີ່ມີຕໍ່ອານາຈັກພາກໃຕ້ຄື ຢູດາ. ມັນຍັງເປັນການມາເຖິງຂອງການພິພາກສາສືບສວນ ແລະ ການພິພາກສາສ່ວນຕົວຂອງເນບູກາດເນັດຊາ.

Chapter one identifies the history of the three-step testing process, and marks the empowerment of the first angel’s message on August 11, 1840. Chapter four represents the arrival of the first angel’s message at the time of the end in 1798, and is to be laid over chapter one. Chapter four emphasizes the message of the first angel and its warning of approaching judgment, and marks October 22, 1844, and the arrival of the third angel’s message.

ບົດທີໜຶ່ງໄດ້ລະບຸປະຫວັດຂອງຂະບວນການທົດສອບສາມຂັ້ນ ແລະໄດ້ກຳນົດການຮັບລິດອຳນາດຂອງຂ່າວສານທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840. ບົດທີສີ່ເປັນຕົວແທນແຫ່ງການມາເຖິງຂອງຂ່າວສານທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໃນເວລາແຫ່ງອະວະສານໃນປີ 1798, ແລະຈະຕ້ອງນຳມາວາງຊ້ອນທັບເທິງບົດທີໜຶ່ງ. ບົດທີສີ່ເນັ້ນຫນັກເຖິງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ແລະຄຳເຕືອນຂອງມັນເຖິງການພິພາກສາທີ່ກຳລັງເຂົ້າມາໃກ້, ແລະໄດ້ກຳນົດວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ແລະການມາເຖິງຂອງຂ່າວສານທູດສະຫວັນອົງທີສາມ.

Together they represent the beginning of not only Adventism, but also of the United States. Chapters one through three also address the history at the end of Adventism, and the end of the United States. Chapter five, and the testimony of Belshazzar also aligns with those first three chapters.

ຮ່ວມກັນແລ້ວ ພວກມັນເປັນຕົວແທນແຫ່ງການເລີ່ມຕົ້ນ ບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ຂອງອັດເວນຕິດສະຫຼຸບເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາອີກດ້ວຍ. ບົດທີໜຶ່ງຫາບົດທີສາມ ຍັງກ່າວເຖິງປະຫວັດສາດໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງອັດເວນຕິດສະຫຼຸບ ແລະຕອນສິ້ນສຸດຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາ. ບົດທີຫ້າ ແລະຄຳພະຍານຂອງເບນຊັດຊາ ກໍສອດຄ່ອງກັບສາມບົດທຳອິດນັ້ນເຊັ່ນກັນ.

Chapter one, aligned with chapter four, represent the movement of the first angel, and the history when the book of Daniel was unsealed at the time of the end in 1798. The message that was then unsealed is symbolized with the vision of the Ulai River, that represents the increase of knowledge contained within chapters seven, eight and nine of Daniel.

ບົດທີໜຶ່ງ, ເມື່ອສອດຄ່ອງກັບບົດທີສີ່, ເປັນຕົວແທນຂອງການເຄື່ອນໄຫວຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ, ແລະຂອງປະຫວັດສາດໃນເວລາທີ່ພຣະທຳເອຊະລານີເອນໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກໃນເວລາສຸດທ້າຍໃນປີ 1798. ຂ່າວສານທີ່ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກໃນເວລານັ້ນ ຖືກເປັນສັນຍາລັກໂດຍນິມິດຂອງແມ່ນ້ຳອູລາຍ, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງການເພີ່ມພູນແຫ່ງຄວາມຮູ້ທີ່ບັນຈຸຢູ່ໃນບົດທີເຈັດ, ແປດ ແລະ ເກົ້າ ຂອງພຣະທຳເອຊະລານີເອນ.

In the third year of the reign of king Belshazzar a vision appeared unto me, even unto me Daniel, after that which appeared unto me at the first. And I saw in a vision; and it came to pass, when I saw, that I was at Shushan in the palace, which is in the province of Elam; and I saw in a vision, and I was by the river of Ulai. Daniel 8:1, 2.

ໃນປີທີສາມແຫ່ງການຄອງລາດຂອງກະສັດເບນຊັດຊາ ນິມິດໜຶ່ງໄດ້ປາກົດແກ່ຂ້ານ້ອຍ ຄືແກ່ຂ້ານ້ອຍດານີເອນ ຫຼັງຈາກນິມິດນັ້ນທີ່ໄດ້ປາກົດແກ່ຂ້ານ້ອຍແຕ່ເທື່ອກ່ອນ. ແລະຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຫັນໃນນິມິດ; ແລະເມື່ອຂ້ານ້ອຍເຫັນນັ້ນ ກໍເປັນວ່າຂ້ານ້ອຍຢູ່ທີ່ຊູຊານໃນພະລາຊະວັງ ຊຶ່ງຢູ່ໃນແຂວງເອລາມ; ແລະຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຫັນໃນນິມິດ ແລະຂ້ານ້ອຍຢູ່ຂ້າງແມ່ນ້ຳອູໄລ. ດານີເອນ 8:1, 2.

Chapters one through three, aligned with chapter five; represent the movement of the third angel, and the history when the book of Daniel was unsealed in 1989. The message that was unsealed then is symbolized with the vision of the Hiddekel River, that represents the increase of knowledge contained within chapters ten, eleven and twelve.

ບົດທີໜຶ່ງເຖິງບົດທີສາມ ທີ່ສອດຄ່ອງກັບບົດທີຫ້າ ເປັນຕົວແທນຂອງຂະບວນການແຫ່ງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ແລະຂອງປະຫວັດສາດໃນເວລາທີ່ພຣະທຳພຣະທຳດານີເອນໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກໃນປີ 1989. ຂ່າວສານທີ່ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກໃນເວລານັ້ນ ຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນສັນຍາລັກໂດຍນິມິດແຫ່ງແມ່ນ້ຳຮິດເດເກນ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງການເພີ່ມພູນຄວາມຮູ້ທີ່ບັນຈຸຢູ່ໃນບົດທີສິບ, ສິບເອັດ ແລະ ສິບສອງ.

And in the four and twentieth day of the first month, as I was by the side of the great river, which is Hiddekel. Daniel 10:4.

ແລະໃນວັນທີຊາວສີ່ຂອງເດືອນທຳອິດ, ໃນຂະນະທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ຂ້າງແມ່ນ້ຳໃຫຍ່, ຊຶ່ງແມ່ນແມ່ນ້ຳຮິດເດເກນ. ດານີເອນ 10:4

We will continue our consideration of the line of Nebuchadnezzar and Belshazzar in the next article.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການພິຈາລະນາເຖິງສາຍເຊື້ອຂອງ Nebuchadnezzar ແລະ Belshazzar ໃນບົດຄວາມຕໍ່ໄປ.

“There is need of a much closer study of the Word of God. Especially should Daniel and the Revelation have attention as never before in the history of our work. We may have less to say in some lines, in regard to the Roman power and the papacy, but we should call attention to what the prophets and the apostles have written under the inspiration of the Spirit of God. The Holy Spirit has so shaped matters, both in the giving of the prophecy, and in the events portrayed, as to teach that the human agent is to be kept out of sight, hid in Christ, and the Lord God of heaven and His law are to be exalted.

“ມີຄວາມຈຳເປັນທີ່ຈະສຶກສາພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າຢ່າງໃກ້ຊິດຍິ່ງຂຶ້ນ. ໂດຍສະເພາະ ພຣະທຳດານີເອນ ແລະ ພຣະນິມິດ ຄວນໄດ້ຮັບຄວາມໃສ່ໃຈຢ່າງທີ່ບໍ່ເຄີຍມີມາກ່ອນໃນປະຫວັດການແຫ່ງພາລະກິດຂອງເຮົາ. ໃນບາງປະເດັນ ພວກເຮົາອາດຈະມີສິ່ງທີ່ຈະກ່າວນ້ອຍລົງກ່ຽວກັບອຳນາດໂຣມັນ ແລະ ສັນຕະປາປາ, ແຕ່ພວກເຮົາຄວນດຶງຄວາມສົນໃຈໄປສູ່ສິ່ງທີ່ພວກຜູ້ພະຍາກອນ ແລະ ພວກອັກຄະສາວົກໄດ້ຂຽນໄວ້ພາຍໃຕ້ການດົນໃຈຂອງພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າ. ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໄດ້ຈັດຮູບເລື່ອງລາວຕ່າງໆໄວ້ຢ່າງນີ້ ທັງໃນການປະທານຄຳພະຍາກອນ ແລະ ໃນເຫດການທີ່ຖືກພັນລະນາ ເພື່ອສອນວ່າ ຕົວແທນມະນຸດຈະຕ້ອງຖືກເກັບໄວ້ນອກຈາກສາຍຕາ, ຖືກຊ່ອນໄວ້ໃນພຣະຄຣິດ, ແລະ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າແຫ່ງສະຫວັນ ແລະ ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ ຈະຕ້ອງຖືກຍົກຍ້ອງຂຶ້ນ.”

“Read the book of Daniel. Call up, point by point, the history of the kingdoms there represented. Behold statesmen, councils, powerful armies, and see how God wrought to abase the pride of men, and lay human glory in the dust. God alone is represented as great. In the vision of the prophet He is seen casting down one mighty ruler and setting up another. He is revealed as the monarch of the universe, about to set up His everlasting kingdom—the Ancient of days, the living God, the Source of all wisdom, the Ruler of the present, the Revealer of the future. Read and understand how poor, how frail, how short-lived, how erring, how guilty, is man in lifting up his soul unto vanity.

“ຈົ່ງອ່ານພຣະທຳດານີເອນ. ຈົ່ງເອີ້ນຂຶ້ນມາທົບທວນ ແຕ່ລະຈຸດ ປະຫວັດສາດຂອງບັນດາອານາຈັກທີ່ຖືກນຳສະແດງໄວ້ໃນນັ້ນ. ຈົ່ງເບິ່ງບັນດາລັດບຸລຸດ, ບັນດາສະພາ, ກອງທັບອັນມີອຳນາດ, ແລະຈົ່ງເຫັນວ່າພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງກະທຳການແນວໃດເພື່ອຫັກລົງຄວາມຈອງຫອງຂອງມະນຸດ ແລະໃຫ້ສະຫງ່າລາສີຂອງມະນຸດລົງໄປໃນຜົງດິນ. ມີແຕ່ພຣະເຈົ້າພຽງອົງດຽວເທົ່ານັ້ນທີ່ຖືກນຳສະແດງວ່າຍິ່ງໃຫຍ່. ໃນນິມິດຂອງຜູ້ພະຍາກອນ ພຣະອົງຖືກເຫັນວ່າຊົງໂຄ່ນລົ້ມຜູ້ປົກຄອງອັນຊົງອຳນາດຜູ້ໜຶ່ງ ແລະຊົງຕັ້ງອີກຜູ້ໜຶ່ງຂຶ້ນ. ພຣະອົງຖືກເປີດເຜີຍວ່າເປັນພຣະມະຫາກະສັດແຫ່ງຈັກກະວານ ຜູ້ກຳລັງຈະຊົງສະຖາປະນາອານາຈັກນິລັນດອນຂອງພຣະອົງ—ຜູ້ຊອບດ້ວຍວັນວານ, ພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່, ແຫຼ່ງແຫ່ງສະຕິປັນຍາທັງປວງ, ຜູ້ປົກຄອງແຫ່ງປັດຈຸບັນ, ຜູ້ສຳແດງອະນາຄົດ. ຈົ່ງອ່ານ ແລະເຂົ້າໃຈວ່າ ມະນຸດນັ້ນຍາກຈົນພຽງໃດ, ອ່ອນແອພຽງໃດ, ມີອາຍຸສັ້ນພຽງໃດ, ຫຼົງຜິດພຽງໃດ, ແລະມີຄວາມຜິດພຽງໃດ ເມື່ອລາວຍົກຈິດວິນຍານຂອງຕົນຂຶ້ນໄປສູ່ຄວາມອະນິດຈັງ.”

“The Holy Spirit through Isaiah points us to God, the living God, as the chief object of attention—to God as revealed in Christ. ‘Unto us a child is born, unto us a son is given: and the government shall be upon His shoulder: and His name shall be called Wonderful, Counsellor, The mighty God, The everlasting Father, The Prince of Peace’ [Isaiah 9:6].

“ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໂດຍຜ່ານອິຊາຢາໄດ້ຊີ້ນຳພວກເຮົາໄປຫາພຣະເຈົ້າ, ຄືພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່, ໃນຖານະເປັນເປົ້າໝາຍຫຼັກແຫ່ງການເອົາໃຈໃສ່—ໄປຫາພຣະເຈົ້າຕາມທີ່ຊົງສຳແດງໃນພຣະຄຣິດ. ‘ເພາະວ່າ ມີເດັກນ້ອຍຜູ້ໜຶ່ງເກີດມາເພື່ອພວກເຮົາ, ມີບຸດຜູ້ໜຶ່ງຖືກປະທານໃຫ້ແກ່ພວກເຮົາ: ແລະການປົກຄອງຈະຢູ່ເທິງບ່າຂອງພຣະອົງ: ແລະພຣະນາມຂອງພຣະອົງຈະຖືກເອີ້ນວ່າ ອັດສະຈັນ, ທີ່ປຶກສາ, ພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງລິດ, ພຣະບິດານິລັນດອນ, ເຈົ້າຊາຍແຫ່ງສັນຕິສຸກ’ [Isaiah 9:6].”

“The light that Daniel received direct from God was given especially for these last days. The visions he saw by the banks of the Ulai and the Hiddekel, the great rivers of Shinar, are now in process of fulfillment, and all the events foretold will soon have come to pass.

“ແສງສະຫວ່າງທີ່ດານີເອນໄດ້ຮັບໂດຍກົງຈາກພຣະເຈົ້າ ໄດ້ຖືກປະທານໃຫ້ໂດຍສະເພາະສຳລັບວັນສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້. ນິມິດທີ່ທ່ານໄດ້ເຫັນຢູ່ແຄມແມ່ນ້ຳອູລາຍ ແລະ ຮິດເດເກນ ອັນເປັນແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ຂອງຊີນາ ບັດນີ້ກຳລັງຢູ່ໃນຂະບວນການແຫ່ງການສຳເລັດຕາມນັ້ນ, ແລະ ເຫດການທັງປວງທີ່ຖືກພະຍາກອນໄວ້ຈະບັງເກີດຂຶ້ນໃນບໍ່ຊ້າ.”

“Consider the circumstances of the Jewish nation when the prophecies of Daniel were given. The Israelites were in captivity, their temple had been destroyed, their temple service suspended. Their religion had centered in the ceremonies of the sacrificial system. They had made the outward forms all-important, while they had lost the spirit of true worship. Their services were corrupted with the traditions and practices of heathenism, and in the performance of the sacrificial rites they did not look beyond the shadow to the substance. They did not discern Christ, the true offering for the sins of men. The Lord wrought to bring the people into captivity, and to suspend the services in the temple, in order that the outward ceremonies might not become the sum total of their religion. Their principles and practices must be purged from heathenism. The ritual service ceased in order that heart service might be revived. The outward glory was removed that the spiritual might be revealed.” Manuscript Releases, volume 16, 333, 334.

“ຈົ່ງພິຈາລະນາສະພາບການຂອງຊາດຢິວໃນເວລາທີ່ຄຳພະຍາກອນຂອງດານີເອນໄດ້ຖືກປະທານໃຫ້. ຊົນຊາດອິດສະຣາເອນກຳລັງຕົກຢູ່ໃນຄວາມເປັນເຊີຍ, ພຣະວິຫານຂອງເຂົາຖືກທຳລາຍ, ແລະການປະກອບພິທີໃນພຣະວິຫານໄດ້ຖືກລະງັບໄວ້. ສາສະໜາຂອງເຂົາໄດ້ມີສູນກາງຢູ່ໃນພິທີກຳຂອງລະບົບການຖວາຍບູຊາ. ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ຮູບແບບພາຍນອກກາຍເປັນສິ່ງສຳຄັນສູງສຸດ, ໃນຂະນະທີ່ໄດ້ສູນເສຍຈິດວິນຍານແຫ່ງການນະມັດສະການອັນແທ້ຈິງ. ການປະກອບພິທີຂອງເຂົາໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ເສື່ອມເສຍໂດຍຂົນທຳນຽມ ແລະການປະພຶດປະຕິບັດຂອງຄົນຕ່າງສາສະໜາ, ແລະໃນການປະກອບພິທີຖວາຍບູຊານັ້ນ ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ມອງເຫັນເກີນກວ່າເງົາໄປຫາສານະສຳຄັນ. ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຈຳແນກພຣະຄຣິດ, ຜູ້ຖວາຍບູຊາອັນແທ້ຈິງເພື່ອບາບຂອງມະນຸດ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ກະທຳເພື່ອນຳປະຊາຊົນເຂົ້າສູ່ຄວາມເປັນເຊີຍ, ແລະເພື່ອລະງັບການປະກອບພິທີໃນພຣະວິຫານ, ເພື່ອວ່າພິທີກຳພາຍນອກຈະບໍ່ກາຍເປັນຜົນລວມທັງໝົດຂອງສາສະໜາຂອງເຂົາ. ຫຼັກການ ແລະການປະພຶດຂອງເຂົາຈະຕ້ອງຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດຈາກຄວາມເປັນຄົນຕ່າງສາສະໜາ. ພິທີການຕາມລະບຽບໄດ້ຢຸດລົງ ເພື່ອວ່າການຮັບໃຊ້ຈາກໃຈຈະຖືກຟື້ນຟູຂຶ້ນ. ລັດສະໝີພາຍນອກໄດ້ຖືກນຳອອກໄປ ເພື່ອວ່າຝ່າຍວິນຍານຈະຖືກເປີດເຜີຍ.” Manuscript Releases, volume 16, 333, 334.