The jewels of William Miller’s dream will shine ten times brighter than they shone in the history of the Millerites. The Millerites’ understanding of the knowledge that was increased during their history was accurate, but incomplete. When their understanding is placed into a more accurate historical setting it identifies more serious implications, for it not only expands the prophetic truths represented by the jewels, but it also produces the test for ten virgins of the last days. The Millerite understanding is represented upon the two pioneer charts (1843 and 1850). Both charts were a fulfillment of the tables prophesied in Habakkuk’s chapter two, and the fact that the charts were a fulfillment of Habakkuk, and also that those very truths were the foundational truths of Adventism were identified as such by the Spirit of Prophecy.

ເພັດພອຍໃນຄວາມຝັນຂອງ William Miller ຈະສ່ອງປະກາຍສວ່າງກວ່າທີ່ເຄີຍສ່ອງໃນປະຫວັດຂອງກຸ່ມ Millerites ເຖິງສິບເທົ່າ. ຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງພວກ Millerites ຕໍ່ຄວາມຮູ້ທີ່ໄດ້ຖືກເພີ່ມຂຶ້ນໃນໄລຍະປະຫວັດຂອງພວກເຂົານັ້ນຖືກຕ້ອງ, ແຕ່ຍັງບໍ່ຄົບຖ້ວນ. ເມື່ອນຳຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງພວກເຂົາໄປວາງໄວ້ໃນບ່ອນຕັ້ງທາງປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຕ້ອງຍິ່ງຂຶ້ນ ມັນກໍຊີ້ໃຫ້ເຫັນນັຍສຳຄັນທີ່ເຄັ່ງຄັດຍິ່ງກວ່າ, ເພາະວ່າມັນບໍ່ພຽງແຕ່ຂະຫຍາຍຄວາມຈິງທາງຄຳພະຍາກອນທີ່ຖືກແທນໂດຍເພັດພອຍເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງກໍ່ໃຫ້ເກີດບົດທົດສອບສຳລັບພົມມະຈາລີສິບຄົນໃນວັນສຸດທ້າຍອີກດ້ວຍ. ຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງກຸ່ມ Millerites ຖືກສະແດງໄວ້ເທິງແຜນພູມບຸກເບີກສອງສະບັບ (1843 ແລະ 1850). ແຜນພູມທັງສອງສະບັບເປັນການສຳເລັດຕາມຕາຕະລາງທີ່ໄດ້ຖືກພະຍາກອນໄວ້ໃນ Habakkuk ບົດທີສອງ, ແລະຂໍ້ເທັດຈິງທີ່ວ່າແຜນພູມເຫຼົ່ານັ້ນເປັນການສຳເລັດຕາມ Habakkuk, ແລະອີກທັງຄວາມຈິງເຫຼົ່ານັ້ນເອງເປັນຄວາມຈິງພື້ນຖານຂອງ Adventism, ໄດ້ຖືກລະບຸໄວ້ເຊັ່ນນັ້ນໂດຍ Spirit of Prophecy.

The understanding of a few of the foundational truths were increased in glory as the Millerites were led into an understanding of the heavenly sanctuary and the truths associated with the sanctuary, after the great disappointment of October 22, 1844. But Adventism’s transition into a Laodicean condition in 1856, and their ultimate rejection of the “seven times” in 1863, led them into the wilderness of Laodicea. No significant truth has been brought forth through Adventism since the 1850’s. If you doubt that claim, then identify why it is incorrect.

ຄວາມເຂົ້າໃຈໃນບາງຄວາມຈິງພື້ນຖານໄດ້ຖືກເພີ່ມພູນໃນລັດສະໝີ ເມື່ອພວກ Millerites ໄດ້ຮັບການນຳພາເຂົ້າສູ່ຄວາມເຂົ້າໃຈເລື່ອງສະຖານນະມັດສະການໃນສະຫວັນ ແລະຄວາມຈິງຕ່າງໆທີ່ກ່ຽວພັນກັບສະຖານນະມັດສະການນັ້ນ ຫຼັງຈາກຄວາມຜິດຫວັງຢ່າງໃຫຍ່ໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ແຕ່ການປ່ຽນຜ່ານຂອງ Adventism ເຂົ້າສູ່ສະພາບ Laodicean ໃນປີ 1856, ແລະການປະຕິເສດ “ເຈັດເທື່ອ” ຢ່າງສິ້ນສຸດຂອງພວກເຂົາໃນປີ 1863, ໄດ້ນຳພາພວກເຂົາເຂົ້າໄປໃນຖິ່ນກັນດານຂອງ Laodicea. ນັບຕັ້ງແຕ່ທົດສະວັດ 1850 ເປັນຕົ້ນມາ ບໍ່ມີຄວາມຈິງອັນສຳຄັນໃດໆຖືກນຳອອກມາຜ່ານ Adventism. ຖ້າທ່ານສົງໄສຕໍ່ຂໍ້ອ້າງນັ້ນ ກໍຈົ່ງຊີ້ບອກວ່າເຫດໃດມັນຈຶ່ງບໍ່ຖືກຕ້ອງ.

The Millerites were correct on the understanding of Daniel two, but their understanding was limited. Adventism never went beyond the Millerite understanding. Today all eight kingdoms represented in Daniel chapter two can be seen, as can the symbolism of Daniel praying to understand the secret of Nebuchadnezzar’s dream. That secret represents the final prophetic secret, (all the prophets are identifying the last days), and the last prophetic secret is what John identifies as the Revelation of Jesus Christ. That secret is unsealed when the “time is at hand,” just before probation closes, and that secret is now being unsealed, for those who choose to see.

ພວກມິນເລີໄທສ໌ເຂົ້າໃຈດານີເອນບົດທີສອງໄດ້ຖືກຕ້ອງ, ແຕ່ຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງພວກເຂົາຍັງຈໍາກັດ. ອາດເວນຕິສຶມບໍ່ເຄີຍກ້າວເກີນໄປຈາກຄວາມເຂົ້າໃຈແບບມິນເລີໄທສ໌ນັ້ນ. ໃນປັດຈຸບັນ ອານາຈັກທັງແປດທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໃນດານີເອນບົດທີສອງສາມາດເຫັນໄດ້, ເຊັ່ນດຽວກັນກັບນັຍະສັນຍາລັກຂອງການທີ່ດານີເອນອະທິຖານເພື່ອເຂົ້າໃຈຄວາມລັບແຫ່ງຄວາມຝັນຂອງເນບູກາດເນັດຊາ. ຄວາມລັບນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມລັບຝ່າຍຄໍາພະຍາກອນສຸດທ້າຍ, (ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນທັງຫມົດກໍາລັງຊີ້ໄປຫາວັນສຸດທ້າຍ), ແລະຄວາມລັບຝ່າຍຄໍາພະຍາກອນສຸດທ້າຍນັ້ນຄືສິ່ງທີ່ໂຢຮັນລະບຸວ່າເປັນ ພຣະນິມິດແຫ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດ. ຄວາມລັບນັ້ນຖືກເປີດຜະນຶກເມື່ອ “ເວລາໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ,” ຄືກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງການພິສູດຈະປິດລົງ, ແລະບັດນີ້ຄວາມລັບນັ້ນກໍາລັງຖືກເປີດຜະນຶກ, ສໍາລັບຜູ້ທີ່ເລືອກຈະເຫັນ.

The Millerite understanding of “the daily” in the book of Daniel was identified by inspiration as correct, but by 1901, Adventism began a process of rejecting that foundational truth, and by the 1930’s Adventism had reverted back to the old Protestant view, which claims that “the daily” represents some aspect of Christ’s sanctuary ministry. That satanic view, the Spirit of Prophecy says, came from “angels that had been expelled from heaven.” Today the correct Millerite view of “the daily,” can be seen as not only the symbol of paganism, but as the symbol of the rebellion of Adventism, which brings the strong delusion upon those who do not love the truth.

ຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງຂະບວນການມິນເລີໄຣຕ໌ກ່ຽວກັບ “ສິ່ງທີ່ຖືກຖວາຍເປັນປະຈຳ” ໃນພຣະທຳດານີເອນ ໄດ້ຖືກການດົນໃຈຈາກພຣະເຈົ້າລະບຸວ່າຖືກຕ້ອງ, ແຕ່ເມື່ອເຖິງປີ 1901 ອາດເວນຕິດໄດ້ເລີ່ມຂະບວນການປະຕິເສດຄວາມຈິງພື້ນຖານນັ້ນ, ແລະເມື່ອເຖິງທົດສະວັດ 1930 ອາດເວນຕິດໄດ້ຫວນກັບໄປສູ່ທັດສະນະໂປຣເຕສແຕນເກົ່າອີກຄັ້ງ, ຊຶ່ງອ້າງວ່າ “ສິ່ງທີ່ຖືກຖວາຍເປັນປະຈຳ” ເປັນຕົວແທນຂອງບາງແງ່ມຸມໃນພັນທະກິດການຮັບໃຊ້ໃນພຣະວິຫານສະຫວັນຂອງພຣະຄຣິດ. ພຣະວິນຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນກ່າວວ່າ ທັດສະນະອັນເປັນຂອງຊາຕານນັ້ນ ມາຈາກ “ທູດສະຫວັນທີ່ຖືກຂັບໄລ່ອອກຈາກສະຫວັນ.” ໃນປັດຈຸບັນ ທັດສະນະທີ່ຖືກຕ້ອງຂອງມິນເລີໄຣຕ໌ກ່ຽວກັບ “ສິ່ງທີ່ຖືກຖວາຍເປັນປະຈຳ” ສາມາດເຫັນໄດ້ວ່າ ບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນສັນຍາລັກຂອງລັດທິນອກຮີດເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງເປັນສັນຍາລັກຂອງການກະບົດຂອງອາດເວນຕິດອີກດ້ວຍ, ຊຶ່ງນຳມາເຖິງຄວາມຫຼອກລວງອັນຮ້າຍແຮງເຫນືອຜູ້ທີ່ບໍ່ຮັກຄວາມຈິງ.

The Millerites were led to the correct date for the expiration of the twenty-three hundred years, and Adventism immediately after the Great Disappointment recognized increased light associated with that prophecy, but with their rejection of the “seven times,” from 1856 through 1863, and even unto this very day, they have seen no advancing light from the doctrine they claim is their central pillar and foundation. Today the “seven times” can be seen, (by those willing to see), as being directly associated with every time period of the twenty-three hundred year prophecy.

ພວກມິນເລີໄດ້ຖືກນໍາໃຫ້ໄປສູ່ວັນທີທີ່ຖືກຕ້ອງສໍາລັບການສິ້ນສຸດຂອງສອງພັນສາມຮ້ອຍປີ, ແລະຂະບວນການແອດເວັນຕິສທັນທີຫຼັງຈາກຄວາມຜິດຫວັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ຮັບຮູ້ແສງສະຫວ່າງທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນຊຶ່ງກ່ຽວພັນກັບຄໍາພະຍາກອນນັ້ນ, ແຕ່ດ້ວຍການປະຕິເສດ “ເຈັດເທື່ອ,” ຕັ້ງແຕ່ປີ 1856 ຈົນເຖິງ 1863, ແລະແມ່ນກະທັ້ງຈົນເຖິງວັນນີ້ເອງ, ພວກເຂົາກໍບໍ່ໄດ້ເຫັນແສງສະຫວ່າງທີ່ກ້າວໜ້າອອກມາຈາກຄໍາສອນທີ່ພວກເຂົາອ້າງວ່າເປັນເສົາຫຼັກແລະຮາກຖານກາງຂອງຕົນ. ໃນປັດຈຸບັນ “ເຈັດເທື່ອ” ສາມາດເຫັນໄດ້, (ໂດຍຜູ້ທີ່ເຕັມໃຈຈະເຫັນ), ວ່າມີຄວາມກ່ຽວພັນໂດຍກົງກັບທຸກຊ່ວງເວລາຂອງຄໍາພະຍາກອນສອງພັນສາມຮ້ອຍປີ.

The first forty-nine years represents the cycle of the land resting every seventh year that is repeated seven times. The four hundred and ninety years represents not only a period of probation for ancient Israel, but it identifies how many years of rebellion against the command to allow the land to rest would transpire in order to accumulate a total of seventy years that the land was prevented from resting (which is the period of captivity for that very rebellion). The week Christ confirmed the covenant is structured by three and a half years to the cross and three and a half years after the cross. In that week Christ was gathering all men, for he said if he was lifted up, he would gather all men.

ສີ່ສິບເກົ້າປີທຳອິດເປັນຕົວແທນຂອງວົງຈອນທີ່ແຜ່ນດິນໄດ້ພັກທຸກໆປີທີ່ເຈັດ ຊຶ່ງຖືກທຳຊ້ຳເຈັດເທື່ອ. ສີ່ຮ້ອຍເກົ້າສິບປີນັ້ນບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນຊ່ວງເວລາແຫ່ງການທົດລອງສຳລັບອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງຊີ້ບອກອີກວ່າຈະຕ້ອງມີຈຳນວນປີແຫ່ງການກະບົດຕໍ່ພຣະບັນຊາໃຫ້ປ່ອຍແຜ່ນດິນໄດ້ພັກເທົ່າໃດ ເພື່ອໃຫ້ສະສົມຄົບເປັນເຈັດສິບປີທີ່ແຜ່ນດິນຖືກຂັດຂວາງບໍ່ໃຫ້ໄດ້ພັກ (ຊຶ່ງເປັນໄລຍະແຫ່ງການເປັນເຊວສຳລັບການກະບົດນັ້ນເອງ). ໃນໜຶ່ງອາທິດທີ່ພຣະຄຣິດຊົງຢືນຢັນພັນທະສັນຍານັ້ນ ໂຄງສ້າງຂອງມັນຖືກກຳນົດໂດຍສາມປີເຄິ່ງຈົນເຖິງໄມ້ກາງແຂນ ແລະສາມປີເຄິ່ງຫຼັງຈາກໄມ້ກາງແຂນ. ໃນອາທິດນັ້ນ ພຣະຄຣິດກຳລັງຊົງລວບລວມມະນຸດທັງປວງ, ເພາະພຣະອົງໄດ້ຕັດວ່າ ຖ້າພຣະອົງຖືກຍົກຂຶ້ນ ພຣະອົງຈະຊົງລວບລວມມະນຸດທັງປວງ.

Now is the judgment of this world: now shall the prince of this world be cast out. And I, if I be lifted up from the earth, will draw all men unto me. John 12:31, 32.

ບັດນີ້ເປັນເວລາແຫ່ງການພິພາກສາໂລກນີ້; ບັດນີ້ເຈົ້ານາຍແຫ່ງໂລກນີ້ຈະຖືກຂັບອອກໄປ. ແລະເຮົາ, ຖ້າເຮົາຖືກຍົກຂຶ້ນຈາກແຜ່ນດິນໂລກ, ເຮົາຈະດຶງດູດມະນຸດທັງປວງເຂົ້າມາຫາເຮົາ. ໂຢຮັນ 12:31, 32.

The twenty-five hundred and twenty days in which Christ confirmed the covenant and gathered men unto Himself, represents the twenty-five hundred and twenty years that God scattered His rebellious people, due to the quarrel of His covenant. The “seven times” carried out against the northern kingdom of Israel, represented the scattering of twenty-five hundred and twenty years that began in 723 BC and ended in 1798. The year 538, divides the two periods and creates two successive periods of twelve-hundred and sixty years. The first period representing the trampling down of the sanctuary and host by paganism, and the second the trampling down accomplished by papalism.

ສອງພັນຫ້າຮ້ອຍຊາວວັນທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງຢືນຢັນພັນທະສັນຍາ ແລະ ຊົງຮວບຮວມມະນຸດເຂົ້າມາຫາພຣະອົງນັ້ນ ເປັນຕົວແທນຂອງສອງພັນຫ້າຮ້ອຍຊາວປີທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງກະຈາຍປະຊາຊົນຜູ້ກະບົດຂອງພຣະອົງ ເນື່ອງຈາກການຂັດແຍ້ງແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງພຣະອົງ. “ເຈັດເທື່ອ” ທີ່ຖືກດຳເນີນຕໍ່ອານາຈັກເໜືອຂອງອິດສະຣາເອນ ເປັນຕົວແທນຂອງການກະຈາຍເປັນເວລາສອງພັນຫ້າຮ້ອຍຊາວປີ ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 723 BC ແລະ ສິ້ນສຸດໃນປີ 1798. ປີ 538 ແບ່ງສອງຊ່ວງເວລານີ້ອອກ ແລະ ກໍ່ໃຫ້ເກີດສອງຊ່ວງເວລາຕໍ່ເນື່ອງກັນ ຄື ໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບປີແຕ່ລະຊ່ວງ. ຊ່ວງທຳອິດເປັນຕົວແທນຂອງການຢຽບຍ່ຳສະຖານບໍລິສຸດ ແລະ ພົນໂດຍລັດທິນອກຮີດ, ແລະ ຊ່ວງທີສອງເປັນການຢຽບຍ່ຳທີ່ຖືກກະທຳໂດຍລັດທິສັນຕະປາປາ.

The “seven times,” of twenty-five hundred and twenty years against the southern kingdom that began in 677 BC, and ended in 1844, ended on October 22, 1844. It is a symbol of the curse of the covenant, and concluded by the sounding of the jubilee trumpet which was to be blown upon the Day of Atonement. The antitypical Day of Atonement that began on October 22, 1844 represents a period of time. It is the period of the Investigative Judgment, and during that period of time the jubilee trumpet associated with the sacred cycle of seven was to be sounded.

“ເຈັດເທື່ອ,” ຄືສອງພັນຫ້າຮ້ອຍຊາວປີ ທີ່ມາເໜືອອານາຈັກຝ່າຍໃຕ້ ຊຶ່ງເລີ່ມໃນປີ 677 ກ່ອນ ຄ.ສ. ແລະສິ້ນສຸດໃນປີ 1844, ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ນີ້ເປັນສັນຍາລັກຂອງຄຳສາບແຫ່ງພັນທະສັນຍາ, ແລະໄດ້ສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການເປົ່າແກສຽງຢູບີລີ ຊຶ່ງຕ້ອງຖືກເປົ່າໃນວັນລຶບລ້າງບາບ. ວັນລຶບລ້າງບາບຝ່າຍຕົວຈິງ ຊຶ່ງເລີ່ມໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ເປັນຕົວແທນຂອງຊ່ວງເວລາໜຶ່ງ. ນັ້ນຄືຊ່ວງເວລາຂອງການພິພາກສາສືບສວນ, ແລະໃນລະຫວ່າງຊ່ວງເວລານັ້ນ ແກສຽງຢູບີລີທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບວົງຈອນອັນສັກສິດຂອງເລກເຈັດ ຈະຕ້ອງຖືກເປົ່າ.

But in the days of the voice of the seventh angel, when he shall begin to sound, the mystery of God should be finished, as he hath declared to his servants the prophets. Revelation 10:7.

ແຕ່ໃນສະໄໝແຫ່ງສຽງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີເຈັດ, ເມື່ອທ່ານຈະເລີ່ມເປົ່າແກ, ຄວາມລຶກລັບຂອງພຣະເຈົ້າກໍຈະສຳເລັດລົງ, ດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ປະກາດໄວ້ແກ່ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງຄືພວກຜູ້ພະຍາກອນ. ພຣະນິມິດ 10:7

The sounding of the seventh Trumpet, which began on October 22, 1844, represents the Jubilee Trumpet of the sacred cycle of seven, as set forth in Leviticus twenty-five. The Millerites were ultimately correct on the dating of the twenty-three-hundred-year prophecy, and Adventism came to understand more of it just after the Great Disappointment, but Miller’s “jewel” of the period of twenty-three-hundred-years is today shining ten times brighter. Every prophetic characteristic of the seven periods represented within the period of twenty-three-hundred-years, has a direct prophetic connection with the twenty-five-hundred and twenty years (“seven times”), of Leviticus chapters twenty-five and twenty-six.

ການເປົ່າແກທີ່ເຈັດ ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ເປັນຕົວແທນຂອງແກແຫ່ງປີຢູບິລີ ໃນວົງຈອນສັກສິດແຫ່ງເລກເຈັດ ດັ່ງທີ່ໄດ້ກໍານົດໄວ້ໃນ ພຣະທຳເລວີ ບົດທີ 25. ພວກ Millerites ໃນທີ່ສຸດແລ້ວກໍຖືກຕ້ອງກ່ຽວກັບການກໍານົດເວລາຂອງຄໍາພະຍາກອນໄລຍະສອງພັນສາມຮ້ອຍປີ, ແລະຂະບວນການ Adventism ກໍໄດ້ເຂົ້າໃຈມັນຫຼາຍຂຶ້ນໃນບໍ່ດົນຫຼັງຈາກຄວາມຜິດຫວັງອັນໃຫຍ່, ແຕ່ “ເພັດພອຍ” ຂອງ Miller ກ່ຽວກັບໄລຍະສອງພັນສາມຮ້ອຍປີ ໃນປັດຈຸບັນກໍກໍາລັງສ່ອງສະຫວ່າງແຈ້ງຍິ່ງຂຶ້ນສິບເທົ່າ. ທຸກລັກສະນະທາງຄໍາພະຍາກອນຂອງເຈັດໄລຍະ ທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນຢູ່ພາຍໃນໄລຍະສອງພັນສາມຮ້ອຍປີ ລ້ວນແຕ່ມີຄວາມເຊື່ອມໂຍງທາງຄໍາພະຍາກອນໂດຍກົງກັບໄລຍະສອງພັນຫ້າຮ້ອຍຊາວປີ (“ເຈັດເທື່ອ”), ຂອງ ພຣະທຳເລວີ ບົດທີ 25 ແລະ 26.

The Millerites rejected the claim of apostate Protestantism and Catholicism that the “robbers of thy people,” who “exalted themselves,” and “fell” was a symbol of Antiochus Epiphanes, and they were correct. They knew and defended the truth that it is Rome that in God’s prophetic word is represented as the “robbers of thy people that established the vision”, not some unknown and historically insignificant Syrian king that established the vision.

ພວກມິນເລີໄອທ໌ໄດ້ປະຕິເສດຂໍ້ອ້າງຂອງໂປຣແຕສຕັງທີ່ເສື່ອມຖອຍແລະຄາທໍລິກ ທີ່ວ່າ “ພວກປຸ້ນສະດົມໃນບັນດາຊົນຊາດຂອງເຈົ້າ” ຜູ້ທີ່ “ຍົກຕົນຂຶ້ນ” ແລະ “ລົ້ມລົງ” ເປັນສັນຍາລັກຂອງ Antiochus Epiphanes, ແລະພວກເຂົາກໍຖືກຕ້ອງ. ພວກເຂົາໄດ້ຮູ້ ແລະປົກປ້ອງຄວາມຈິງວ່າ ໃນພຣະວາຈາພະຍາກອນຂອງພຣະເຈົ້າ ໂຣມແມ່ນຜູ້ທີ່ຖືກນຳສະເໜີເປັນ “ພວກປຸ້ນສະດົມໃນບັນດາຊົນຊາດຂອງເຈົ້າຜູ້ສະຖາປະນານິມິດ”, ບໍ່ແມ່ນກະສັດຊີເຣຍຜູ້ໜຶ່ງທີ່ບໍ່ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກ ແລະບໍ່ສຳຄັນໃນປະຫວັດສາດ ຜູ້ສະຖາປະນານິມິດນັ້ນ.

Today the Adventist theologians teach that the “robbers of thy people” is Antiochus Epiphanes. Today, the argument which in Millerite history represented that the former covenant people who were being passed by did not, and could not, understand the vision (which is established by the correct understanding of the “robbers of thy people”), is once again being repeated by the former covenant people who are once again being passed by.

ໃນປັດຈຸບັນ ນັກເທວະວິທະຍາແອັດເວັນຕິສອນວ່າ “ພວກໂຈນປຸ້ນໃນທ່າມກາງຊົນຊາດຂອງເຈົ້າ” ແມ່ນ Antiochus Epiphanes. ໃນປັດຈຸບັນ ຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງທີ່ໃນປະຫວັດສາດຂອງມິນເລີໄຣຕ໌ເຄີຍເປັນຕົວແທນວ່າ ປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາເດີມຜູ້ທີ່ກຳລັງຖືກຂ້າມຜ່ານໄປນັ້ນ ບໍ່ໄດ້ເຂົ້າໃຈ ແລະກໍບໍ່ສາມາດເຂົ້າໃຈນິມິດໄດ້ (ຊຶ່ງໄດ້ຮັບການສະຖາປະນາໂດຍຄວາມເຂົ້າໃຈອັນຖືກຕ້ອງຂອງ “ພວກໂຈນປຸ້ນໃນທ່າມກາງຊົນຊາດຂອງເຈົ້າ”) ກຳລັງຖືກນຳມາກ່າວຊ້ຳອີກຄັ້ງໂດຍປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາເດີມຜູ້ທີ່ກຳລັງຖືກຂ້າມຜ່ານໄປອີກຄັ້ງ.

Where there is no vision, the people perish: but he that keepeth the law, happy is he. Proverbs 29:18.

ບ່ອນໃດບໍ່ມີນິມິດ ປະຊາຊົນຍ່ອມພິນາດ; ແຕ່ຜູ້ທີ່ຮັກສາພຣະບັນຍັດ ຜູ້ນັ້ນກໍເປັນສຸກ. ສຸພາສິດ 29:18.

The Millerites taught correctly that the twenty-five hundred and twenty years (“seven times”), of Leviticus twenty-six, was the longest and last time prophecy in the Bible, but Laodicean Adventism rejected that “jewel” in 1863, and today it can be seen, (by those who wish to see), that not only were the Millerites correct in identifying the “seven times” as the longest time prophecy in the Bible, but also that “the curse”, which is God’s indignation, was carried out against both the northern and southern kingdoms of Israel.

ພວກມິນເລີໄດ້ສອນຢ່າງຖືກຕ້ອງວ່າ ຊ່ວງເວລາສອງພັນຫ້າຮ້ອຍຊາວປີ (“seven times”) ໃນ ພຣະນິຕິບັນຍັດ ບົດທີ 26 ເປັນຄຳພະຍາກອນດ້ານເວລາທີ່ຍາວທີ່ສຸດ ແລະເປັນຄຳພະຍາກອນສຸດທ້າຍໃນພຣະຄຳພີ, ແຕ່ອາດເວັນຕິດແຫ່ງລາວດີເຊຍໄດ້ປະຕິເສດ “ເພັດພອຍ” ນັ້ນໃນປີ 1863, ແລະໃນວັນນີ້ກໍສາມາດເຫັນໄດ້, (ໂດຍຜູ້ທີ່ປາຖະໜາຈະເຫັນ), ວ່າບໍ່ພຽງແຕ່ພວກມິນເລີໄດ້ຖືກຕ້ອງໃນການລະບຸ “seven times” ວ່າເປັນຄຳພະຍາກອນດ້ານເວລາທີ່ຍາວທີ່ສຸດໃນພຣະຄຳພີເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງວ່າ “ຄຳສາບແຊ່ງ” ຊຶ່ງເປັນພຣະພິໂລດຂອງພຣະເຈົ້າ ໄດ້ຖືກນຳໃຊ້ຢ່າງສຳເລັດຕໍ່ທັງອານາຈັກອິດສະຣາເອນຝ່າຍເໜືອ ແລະຝ່າຍໃຕ້.

Today the respective conclusions of those two indignations, which the book of Daniel addresses (as do other prophets), can be seen to be two bookends (first and last) of a period of forty-six years, when Christ erected the Millerite temple, as typified by the forty-six days Moses was on the mount receiving instructions for erecting the wilderness tabernacle; and by the forty-six years of Herod’s remodeling of the temple which the Pharisees referred to in their conversation with Christ about Him “resurrecting” by the cleansing of a temple that had been “destroyed” by traders and money-changers, and also by the resurrection of His human temple that was created with forty-six chromosomes. Today, the Millerite foundational truths are as correct as ever, but they are now ten times more profound.

ໃນປັດຈຸບັນ ຈຸດສະຫຼຸບອັນສອດຄ່ອງກັນຂອງຄວາມພິໂລດທັງສອງນັ້ນ ທີ່ພຣະທຳດານີເອນໄດ້ກ່າວເຖິງ (ເຊັ່ນດຽວກັບບັນດາຜູ້ປະກາດພຣະທຳອື່ນໆ) ສາມາດເຫັນໄດ້ວ່າເປັນເໝືອນທີ່ຄັ່ນປຶ້ມສອງຂ້າງ (ຕົ້ນ ແລະ ປາຍ) ຂອງໄລຍະເວລາສີ່ສິບຫົກປີ ເມື່ອພຣະຄຣິດໄດ້ສ້າງພຣະວິຫານມິນເລີໄຣດ໌ຂຶ້ນ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເປັນແບບຢ່າງໄວ້ໂດຍສີ່ສິບຫົກວັນທີ່ໂມເຊໄດ້ຢູ່ເທິງພູ ເພື່ອຮັບຄຳຊີ້ແນະໃນການສ້າງພະພັກພິເສດໃນຖິ່ນທຸລະກັນດານ; ແລະໂດຍສີ່ສິບຫົກປີແຫ່ງການບູຮະນະພຣະວິຫານຂອງເຮໂຣດ ຊຶ່ງພວກຟາຣິຊາຍໄດ້ກ່າວເຖິງໃນການສົນທະນາຂອງເຂົາກັບພຣະຄຣິດ ກ່ຽວກັບການທີ່ພຣະອົງຈະ “ຟື້ນຄືນ” ໂດຍການຊຳລະພຣະວິຫານທີ່ໄດ້ຖືກ “ທຳລາຍ” ໂດຍພວກພໍ່ຄ້າ ແລະ ພວກແລກເງິນ, ແລະຍັງໂດຍການຟື້ນຄືນພຣະວິຫານມະນຸດຂອງພຣະອົງ ຊຶ່ງຖືກສ້າງຂຶ້ນດ້ວຍສີ່ສິບຫົກໂຄຣໂມໂຊມ. ໃນປັດຈຸບັນ ຄວາມຈິງພື້ນຖານຂອງມິນເລີໄຣດ໌ຍັງຄົງຖືກຕ້ອງດັ່ງເຄີຍ ແຕ່ບັດນີ້ມັນເລິກຊຶ້ງຍິ່ງກວ່າເກົ່າສິບເທົ່າ.

Today it can be seen (by those willing to see), that when Christ introduced Himself as Palmoni (the Wonderful Numberer, or the Numberer of Secrets) in the thirteenth verse, of Daniel chapter eight, that He was presenting the connection between a vision that represented a period of twenty-three hundred years and another vision that represented twenty-five hundred and twenty years. When the relation of these two prophetic periods is recognized, it can be seen that they are directly connected with the twelve-hundred-and-sixty-years of papal rule, which in turn is connected with the twelve-hundred-and-ninety-years of Daniel twelve and also the thirteen-hundred-and-thirty-five-years of the same verse.

ໃນວັນນີ້ ອາດຈະເຫັນໄດ້ (ໂດຍຜູ້ທີ່ເຕັມໃຈຈະເຫັນ) ວ່າ ເມື່ອພຣະຄຣິດຊົງສະແດງພຣະອົງເອງໃນນາມ Palmoni (ຜູ້ນັບອັນມະຫັດສະຈັນ, ຫຼື ຜູ້ນັບຄວາມລັບ) ໃນຂໍ້ທີສິບສາມ ຂອງດານີເອນບົດທີແປດ, ພຣະອົງກໍາລັງຊົງນໍາສະເໜີຄວາມເຊື່ອມໂຍງລະຫວ່າງນິມິດໜຶ່ງທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງໄລຍະເວລາສອງພັນສາມຮ້ອຍປີ ແລະ ນິມິດອີກໜຶ່ງທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງສອງພັນຫ້າຮ້ອຍຊາວປີ. ເມື່ອຄວາມສໍາພັນຂອງສອງໄລຍະເວລາແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນນີ້ໄດ້ຮັບການຮັບຮູ້, ກໍຈະເຫັນໄດ້ວ່າ ມັນເຊື່ອມຕໍ່ໂດຍກົງກັບໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບປີແຫ່ງການປົກຄອງຂອງສັນຕະປາປາ, ຊຶ່ງຕໍ່ມາກໍເຊື່ອມຕໍ່ກັບໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍເກົ້າສິບປີໃນດານີເອນ 12 ແລະ ຍັງກັບໜຶ່ງພັນສາມຮ້ອຍສາມສິບຫ້າປີໃນຂໍ້ດຽວກັນນັ້ນອີກ.

The are many more direct connections of prophetic periods that are associated with the two visions of verses thirteen and fourteen of Daniel eight, but they are only recognized by those who wish to see. But today, beyond the connections of all the time periods that are brought together by the two visions is the revelation of the name of Palmoni (the Wonderful Numberer, or the Numberer of Secrets). The Millerites were correct on the two verses, but limited, and today Adventism is simply in complete and utter darkness.

ຍັງມີຄວາມເຊື່ອມໂຍງໂດຍກົງອີກຫຼາຍປະການຂອງຊ່ວງເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ທີ່ກ່ຽວພັນກັບນິມິດທັງສອງໃນຂໍ້ທີສິບສາມ ແລະ ສິບສີ່ ຂອງດານີເອນ 8, ແຕ່ຄວາມເຊື່ອມໂຍງເຫຼົ່ານັ້ນຈະຖືກຮັບຮູ້ໂດຍຜູ້ທີ່ປາຖະໜາຈະເຫັນເທົ່ານັ້ນ. ແຕ່ໃນວັນນີ້ ນອກເໜືອຈາກຄວາມເຊື່ອມໂຍງຂອງບັນດາຊ່ວງເວລາທັງປວງທີ່ຖືກນຳມາຮ່ວມກັນໂດຍນິມິດທັງສອງນັ້ນ ຍັງມີການເປີດເຜີຍເຖິງນາມຂອງ Palmoni (ຜູ້ນັບທີ່ອັດສະຈັນ, ຫຼື ຜູ້ນັບຄວາມລັບ). ພວກ Millerites ເຂົ້າໃຈຖືກຕ້ອງກ່ຽວກັບສອງຂໍ້ນັ້ນ ແຕ່ມີຂອບເຂດຈຳກັດ, ແລະໃນວັນນີ້ Adventism ກໍຢູ່ໃນຄວາມມືດມົນຢ່າງສົມບູນ ແລະ ຢ່າງສິ້ນເຊີງ.

Stay yourselves, and wonder; cry ye out, and cry: they are drunken, but not with wine; they stagger, but not with strong drink. For the Lord hath poured out upon you the spirit of deep sleep, and hath closed your eyes: the prophets and your rulers, the seers hath he covered. And the vision of all is become unto you as the words of a book that is sealed, which men deliver to one that is learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I cannot; for it is sealed: And the book is delivered to him that is not learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I am not learned. Isaiah 29:9–12.

ຈົ່ງຢຸດນິ່ງແລະພິນິດປະຫລາດໃຈ; ຈົ່ງຮ້ອງຂຶ້ນ ແລະຮ້ອງໄຫ້: ພວກເຂົາເມົາ, ແຕ່ບໍ່ແມ່ນເມົາເຫລົ້າອະງຸ່ນ; ພວກເຂົາຊຸດໂຊມໂຊເຊ, ແຕ່ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍເຄື່ອງດື່ມມຶນເມົາ. ເພາະພຣະຢາເວໄດ້ຫລັ່ງລົງເທິງພວກເຈົ້າ ວິນຍານແຫ່ງການຫລັບລຶກ, ແລະໄດ້ປິດຕາຂອງພວກເຈົ້າ; ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນ ແລະບັນດາຜູ້ນຳຂອງພວກເຈົ້າ, ຄືບັນດາຜູ້ເຫັນນິມິດ, ພຣະອົງໄດ້ປົກຄຸມໄວ້. ແລະນິມິດທັງສິ້ນໄດ້ກາຍເປັນແກ່ພວກເຈົ້າເໝືອນຖ້ອຍຄຳໃນໜັງສືທີ່ປະທັບຕາໄວ້, ຊຶ່ງຄົນນຳໄປມອບໃຫ້ແກ່ຜູ້ຮຽນຮູ້ແລ້ວ, ໂດຍກ່າວວ່າ, “ຂ້ານ້ອຍຂໍວອນທ່ານ, ຈົ່ງອ່ານສິ່ງນີ້ເຖີດ”; ແລະລາວກ່າວວ່າ, “ຂ້ານ້ອຍອ່ານບໍ່ໄດ້; ເພາະມັນຖືກປະທັບຕາໄວ້.” ແລະໜັງສືນັ້ນກໍຖືກນຳໄປມອບໃຫ້ແກ່ຜູ້ບໍ່ຮຽນຮູ້, ໂດຍກ່າວວ່າ, “ຂ້ານ້ອຍຂໍວອນທ່ານ, ຈົ່ງອ່ານສິ່ງນີ້ເຖີດ”; ແລະລາວກ່າວວ່າ, “ຂ້ານ້ອຍບໍ່ແມ່ນຄົນຮຽນຮູ້.” ເອຊາຢາ 29:9–12.

Sister White identifies that William Miller was given “great light” upon the book of Revelation, but his understanding of chapters twelve, thirteen, seventeen and eighteen of Revelation was, quite simply, not correct. Those incorrect understandings are not represented upon the two sacred charts, but what is represented from the book of Revelation, chapter nine, is the “jewel” that Islam is represented by the three Woes.

ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ William Miller ໄດ້ຮັບ “ແສງສະຫວ່າງອັນຍິ່ງໃຫຍ່” ກ່ຽວກັບພຣະທຳພຣະນິມິດ, ແຕ່ຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງທ່ານກ່ຽວກັບບົດທີ 12, 13, 17 ແລະ 18 ຂອງພຣະທຳພຣະນິມິດນັ້ນ, ເວົ້າຢ່າງງ່າຍໆ ກໍຄືບໍ່ຖືກຕ້ອງ. ຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງເຫຼົ່ານັ້ນບໍ່ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີໄວ້ໃນແຜນພາບສັກສິດສອງສະບັບ, ແຕ່ສິ່ງທີ່ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີຈາກພຣະທຳພຣະນິມິດ ບົດທີ 9 ນັ້ນ ແມ່ນ “ອັນມະນີ” ທີ່ວ່າ ອິດສະລາມ ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີໂດຍໄພວິບັດສາມປະການ.

“Preachers and people have looked upon the book of Revelation as mysterious and of less importance than other portions of the Sacred Scriptures. But I saw that this book is indeed a revelation given for the especial benefit of those who should live in the last days, to guide them in ascertaining their true position and their duty. God directed the mind of William Miller to the prophecies and gave him great light upon the book of Revelation.” Early Writings, 231.

“ບັນດານັກເທດສະໜາ ແລະ ປະຊາຊົນໄດ້ເບິ່ງພຣະທຳພຣະນິມິດວ່າເປັນສິ່ງລຶກລັບ ແລະ ມີຄວາມສຳຄັນນ້ອຍກວ່າພາກອື່ນໆ ຂອງພຣະຄຳພີອັນສັກສິດ. ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ພຣະທຳເລັ່ມນີ້ແທ້ຈິງແລ້ວເປັນການສຳແດງພຣະດຳລັດທີ່ຊົງປະທານເພື່ອປະໂຫຍດພິເສດແກ່ຜູ້ທີ່ຈະມີຊີວິດຢູ່ໃນວັນສຸດທ້າຍ ເພື່ອນຳພາເຂົາໃຫ້ຮູ້ແຈ້ງເຖິງຕຳແໜ່ງທີ່ແທ້ຈິງຂອງຕົນ ແລະ ໜ້າທີ່ຂອງຕົນ. ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງນຳຈິດໃຈຂອງ William Miller ໄປສູ່ບັນດາຄຳພະຍາກອນ ແລະ ຊົງປະທານແສງສະຫວ່າງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແກ່ລາວໃນເລື່ອງພຣະທຳພຣະນິມິດ.” Early Writings, 231.

The expression “great light” in the writings of Sister White is very informative. Miller understood the churches, seals and trumpets of Revelation, for holy angels “directed his mind” on these subjects. The “great light” given to Miller was represented on the two sacred tables, and the doctrinal truths that were the “great light” were identified in his dream as “jewels”. Adventism was given that “great light” and began covering it up with counterfeit jewels beginning in 1863. The principle of “light” is that “light” is what Christ uses to judge a person or a people.

ສຳນວນ “ແສງສະຫວ່າງອັນຍິ່ງໃຫຍ່” ໃນບົດຂຽນຂອງ ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ເປັນສິ່ງທີ່ໃຫ້ຄວາມແຈ້ງຢ່າງຫຼາຍ. ມິນເລີ ໄດ້ເຂົ້າໃຈຄຣິດຈັກ, ຕາປະທັບ, ແລະ ແກຣງໃນພຣະນິມິດ, ເພາະທູດສະຫວັນບໍລິສຸດ “ໄດ້ຊົງນຳຄວາມຄິດຂອງລາວ” ໃນເລື່ອງເຫຼົ່ານີ້. “ແສງສະຫວ່າງອັນຍິ່ງໃຫຍ່” ທີ່ຖືກປະທານໃຫ້ແກ່ ມິນເລີ ໄດ້ຖືກແທນຄວາມໄວ້ເທິງແຜ່ນສັກສິດສອງແຜ່ນ, ແລະ ຄວາມຈິງທາງຫຼັກຄຳສອນທີ່ເປັນ “ແສງສະຫວ່າງອັນຍິ່ງໃຫຍ່” ນັ້ນ ໃນຄວາມຝັນຂອງລາວໄດ້ຖືກລະບຸວ່າເປັນ “ອັນມະນີ”. ລັດທິແອັດເວັນຕິດ ໄດ້ຮັບ “ແສງສະຫວ່າງອັນຍິ່ງໃຫຍ່” ນັ້ນ ແລະ ໄດ້ເລີ່ມປົກຄຸມມັນໄວ້ດ້ວຍອັນມະນີປອມ ໂດຍເລີ່ມຕັ້ງແຕ່ປີ 1863. ຫຼັກການຂອງ “ແສງສະຫວ່າງ” ກໍຄືວ່າ “ແສງສະຫວ່າງ” ເປັນສິ່ງທີ່ພຣະຄຣິດຊົງໃຊ້ເພື່ອພິພາກສາບຸກຄົນໜຶ່ງ ຫຼື ຊົນຊາດໜຶ່ງ.

Not only does “light” judge a people, but the “light” which they could have had if they had not resisted (as they did in 1856, as only one of many examples). The other attribute associated with “light,” is that the “light” that is rejected produces a corresponding degree of darkness. Adventism rejected and covered up the “great light” given by God to Miller that represents the foundations of Adventism.

ບໍ່ແຕ່ “ແສງສະຫວ່າງ” ເທົ່ານັ້ນທີ່ພິພາກສາປະຊາຊົນໜຶ່ງ, ແຕ່ຍັງລວມເຖິງ “ແສງສະຫວ່າງ” ທີ່ພວກເຂົາສາມາດຈະໄດ້ຮັບ ຖ້າຫາກວ່າພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຕໍ່ຕ້ານມັນ (ດັ່ງທີ່ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດໃນປີ 1856, ເປັນພຽງແຕ່ຕົວຢ່າງໜຶ່ງໃນຫຼາຍຕົວຢ່າງ). ຄຸນລັກສະນະອື່ນທີ່ກ່ຽວພັນກັບ “ແສງສະຫວ່າງ” ຄື, “ແສງສະຫວ່າງ” ທີ່ຖືກປະຕິເສດນັ້ນກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມມືດໃນລະດັບທີ່ສອດຄ່ອງກັນ. ອັດເວັນຕິສຶມໄດ້ປະຕິເສດ ແລະປົກປິດ “ແສງສະຫວ່າງອັນຍິ່ງໃຫຍ່” ທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານໃຫ້ແກ່ Miller ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຮາກຖານຂອງອັດເວັນຕິສຶມ.

“One who sees beneath the surface, who reads the hearts of all men, says of those who have had “great light:” ‘They are not afflicted and astonished because of their moral and spiritual condition.’ Yea, they have chosen their own ways, and their soul delighteth in their abominations. I also will choose their delusions, and will bring their fears upon them; because when I called, none did answer; when I spake, they did not hear: but they did evil before Mine eyes, and chose that in which I delighted not.’ ‘God shall send them strong delusion, that they should believe a lie,’ because they received not the love of the truth, that they might be saved,’ ‘but had pleasure in unrighteousness.’ Isaiah 66:3, 4; 2 Thessalonians 2:11, 10, 12.

“ພຣະອົງຜູ້ຊົງເຫັນສິ່ງທີ່ຢູ່ລຶກໃຕ້ພາຍນອກ ຜູ້ຊົງອ່ານໃຈຂອງມະນຸດທຸກຄົນ ໄດ້ກ່າວເຖິງບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບ “ຄວາມສະຫວ່າງອັນຍິ່ງໃຫຍ່” ວ່າ: ‘ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ທຸກລຳບາກ ແລະບໍ່ຕົກຕະລຶງ ເນື່ອງດ້ວຍສະພາບຝ່າຍສິນທຳ ແລະຝ່າຍຈິດວິນຍານຂອງຕົນ.’ ແທ້ຈິງແລ້ວ ພວກເຂົາໄດ້ເລືອກທາງຂອງຕົນເອງ ແລະຈິດວິນຍານຂອງພວກເຂົາກໍຊື່ນຊົມໃນສິ່ງອັນໜ້າກຽດຊັງຂອງພວກເຂົາ. ເຮົາຈະເລືອກຄວາມຫລົງຜິດຂອງພວກເຂົາເຊັ່ນກັນ ແລະຈະນຳສິ່ງທີ່ພວກເຂົາຢ້ານກົວມາເຫນືອພວກເຂົາ; ເພາະເມື່ອເຮົາເອີ້ນ ບໍ່ມີຜູ້ໃດຕອບ; ເມື່ອເຮົາກ່າວ ພວກເຂົາບໍ່ຟັງ: ແຕ່ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດຊົ່ວຕໍ່ໜ້າຕາຂອງເຮົາ ແລະໄດ້ເລືອກສິ່ງທີ່ເຮົາບໍ່ພໍໃຈ.’ ‘ພຣະເຈົ້າຈະຊົງສົ່ງຄວາມຫລົງຜິດອັນແຮງກ້າມາເຖິງພວກເຂົາ ເພື່ອພວກເຂົາຈະເຊື່ອຄຳຕົວະ,’ ເພາະພວກເຂົາ ‘ບໍ່ໄດ້ຮັບຄວາມຮັກແຫ່ງຄວາມຈິງ ເພື່ອພວກເຂົາຈະຮອດຄວາມພົ້ນ,’ ‘ແຕ່ກັບພໍໃຈໃນຄວາມອະທຳ.’ ອິດສະຢາ 66:3, 4; 2 ເທຊະໂລນິກ 2:11, 10, 12.”

“The heavenly Teacher inquired: ‘What stronger delusion can beguile the mind than the pretense that you are building on the right foundation and that God accepts your works, when in reality you are working out many things according to worldly policy and are sinning against Jehovah? Oh, it is a great deception, a fascinating delusion, that takes possession of minds when men who have “once known the truth,” mistake the form of godliness for the spirit and power thereof; when they suppose that they are rich and increased with goods and in need of nothing, while in reality they are in need of everything.’” Testimonies, volume 8, 249, 250.

“ພຣະອາຈານແຫ່ງສະຫວັນໄດ້ຊົງຖາມວ່າ: ‘ຈະມີການຫລອກລວງອັນໃດທີ່ແຂງກ້າຍິ່ງໄປກວ່າການເຮັດທ່າວ່າທ່ານກຳລັງກໍ່ສ້າງຢູ່ເທິງຮາກຖານທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະວ່າພຣະເຈົ້າຊົງຍອມຮັບການງານຂອງທ່ານ ໃນຂະນະທີ່ໃນຄວາມເປັນຈິງ ທ່ານກຳລັງດຳເນີນຫລາຍສິ່ງຕາມນະໂຍບາຍຂອງໂລກ ແລະກຳລັງເຮັດບາບຕໍ່ພຣະເຢໂຮວາ? ໂອ, ນີ້ເປັນການຫລອກລວງອັນໃຫຍ່ຫລວງ, ເປັນຄວາມຫລົງຜິດອັນນ່າຫລົງໃຫລ ທີ່ເຂົ້າຄອບຄອງຈິດໃຈ ເມື່ອມະນຸດຜູ້ທີ່ເຄີຍ “ຮູ້ຈັກຄວາມຈິງ” ຄັ້ງໜຶ່ງແລ້ວ ກັບເຂົ້າໃຈຮູບລັກຂອງຄວາມເປັນພຣະທຳວ່າເປັນພຣະວິນຍານ ແລະເປັນລິດເດດຂອງມັນ; ເມື່ອເຂົາຄິດວ່າຕົນເອງຮັ່ງມີ ແລະເພີ່ມພູນດ້ວຍຊັບສິນ ແລະບໍ່ຂາດສິ່ງໃດເລີຍ, ໃນຂະນະທີ່ໃນຄວາມເປັນຈິງ ເຂົາຂາດທຸກສິ່ງ.’” Testimonies, volume 8, 249, 250.

Laodicea, which Adventism became in 1856, represents those who once were given “great light,” but are destined to receive the “strong delusion” of Second Thessalonians, while all the time believing the false foundation they have erected through the introduction of counterfeit coins and jewels is ordained of God, but actually it is a foundation that is built upon sand. Adventism is “a church that has had great light, great evidence”, but is a “church” that has discarded “the message the Lord” has “sent”, and has since received “the most unreasonable assertions and false suppositions and false theories”.

ລາໂອດິເກຍ, ຊຶ່ງລັດທິແອັດເວນຕິດໄດ້ກາຍເປັນໃນປີ 1856, ເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ທີ່ເຄີຍໄດ້ຮັບ “ແສງສະຫວ່າງອັນຍິ່ງໃຫຍ່,” ແຕ່ຖືກກໍານົດໃຫ້ຮັບ “ຄວາມຫລອກລວງອັນແຮງກ້າ” ຕາມ 2 ເທຊະໂລນິກາ, ໃນຂະນະດຽວກັນກໍເຊື່ອຢູ່ຕະຫຼອດວ່າ ຮາກຖານອັນເທັດທີ່ພວກເຂົາກໍ່ຂຶ້ນໂດຍການນໍາເອົາເງິນຫຼຽນປອມແລະອັນມະນີປອມເຂົ້າມານັ້ນ ເປັນສິ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງກໍານົດໄວ້, ແຕ່ແທ້ຈິງແລ້ວມັນເປັນຮາກຖານທີ່ສ້າງໄວ້ເທິງດິນຊາຍ. ລັດທິແອັດເວນຕິດເປັນ “ຄຣິສຕະຈັກທີ່ໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ຫຼັກຖານອັນຍິ່ງໃຫຍ່”, ແຕ່ເປັນ “ຄຣິສຕະຈັກ” ທີ່ໄດ້ປະຖິ້ມ “ຂ່າວສານທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ” ໄດ້ “ສົ່ງມາ”, ແລະນັບແຕ່ນັ້ນມາກໍໄດ້ຮັບເອົາ “ຄໍາຢືນຢັນທີ່ບໍ່ມີເຫດຜົນທີ່ສຸດ ແລະຂໍ້ສັນນິຖານອັນຜິດ ແລະທິດສະດີອັນຜິດ”.

“Unsanctified ministers are arraying themselves against God. They are praising Christ and the god of this world in the same breath. While professedly they receive Christ, they embrace Barabbas, and by their actions say, ‘Not this Man, but Barabbas.’ Let all who read these lines, take heed. Satan has made his boast of what he can do. He thinks to dissolve the unity which Christ prayed might exist in His church. He says, ‘I will go forth and be a lying spirit to deceive those that I can, to criticize, and condemn, and falsify.’ Let the son of deceit and false witness be entertained by “a church that has had great light,” great evidence, and that church will discard the message the Lord has sent, and receive the most unreasonable assertions and false suppositions and false theories. Satan laughs at their folly, for he knows what truth is.

“ບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ກໍາລັງຈັດຕົນເອງເຂົ້າຕໍ່ຕ້ານພຣະເຈົ້າ. ພວກເຂົາກໍາລັງສັນລະເສີນພຣະຄຣິດ ແລະ ພຣະຂອງໂລກນີ້ໃນລົມຫາຍໃຈດຽວກັນ. ໃນຂະນະທີ່ປະກາດຕົນວ່າຮັບເອົາພຣະຄຣິດ ພວກເຂົາກັບໂອບກອດບາຣາບາສ ແລະ ໂດຍການກະທໍາຂອງຕົນກ່າວວ່າ, ‘ບໍ່ແມ່ນຊາຍຜູ້ນີ້, ແຕ່ເປັນບາຣາບາສ.’ ໃຫ້ທຸກຄົນທີ່ອ່ານຖ້ອຍຄໍາເຫຼົ່ານີ້ຈົ່ງລະວັງ. ຊາຕານໄດ້ໂອ້ອວດເຖິງສິ່ງທີ່ມັນສາມາດເຮັດໄດ້. ມັນຄິດວ່າຈະທໍາລາຍຄວາມເປັນນໍ້າໜຶ່ງໃຈດຽວກັນ ຊຶ່ງພຣະຄຣິດໄດ້ອະທິຖານຂໍໃຫ້ມີຢູ່ໃນຄຣິດຕະຈັກຂອງພຣະອົງ. ມັນກ່າວວ່າ, ‘ຂ້ອຍຈະອອກໄປ ແລະ ເປັນວິນຍານມຸສາເພື່ອຫຼອກລວງບັນດາຄົນທີ່ຂ້ອຍສາມາດ, ໃຫ້ຕໍານິ, ແລະ ກ່າວໂທດ, ແລະ ບິດເບືອນຄວາມຈິງ.’ ໃຫ້ບຸດແຫ່ງການຫຼອກລວງ ແລະ ພະຍານເທັດ ໄດ້ຮັບການຕ້ອນຮັບໂດຍ “ຄຣິດຕະຈັກທີ່ໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງຢ່າງຫຼາຍ,” ຫຼັກຖານອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ແລະ ຄຣິດຕະຈັກນັ້ນຈະປະຖິ້ມຂ່າວສານທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງສົ່ງມາ, ແລະ ຈະຮັບເອົາຄໍາຢືນຢັນທີ່ຂາດເຫດຜົນທີ່ສຸດ ແລະ ຂໍ້ສັນນິຖານອັນເປັນເທັດ ແລະ ທິດສະດີອັນເປັນເທັດ. ຊາຕານຫົວເຍາະຄວາມໂງ່ເຂົາຂອງພວກເຂົາ ເພາະມັນຮູ້ດີວ່າຄວາມຈິງແມ່ນຫຍັງ.”

“Many will stand in our pulpits with the torch of false prophecy in their hands, kindled from the hellish torch of Satan. If doubts and unbelief are cherished, the faithful ministers will be removed from the people who think they know so much. ‘If thou hadst known,’ said Christ, ‘even thou, at least in this thy day, the things which belong unto thy peace! but now they are hid from thine eyes.’

“ຫຼາຍຄົນຈະຢືນຢູ່ໃນທຳມະສານຂອງພວກເຮົາ ໂດຍຖືຄົບໄຟແຫ່ງຄຳພະຍາກອນອັນປອມຢູ່ໃນມື ຊຶ່ງຖືກຈຸດໃຫ້ລຸກຂຶ້ນຈາກຄົບໄຟແຫ່ງນະຮົກຂອງຊາຕານ. ຖ້າຄວາມສົງໄສແລະຄວາມບໍ່ເຊື່ອຖືກຖະນຸຖະໜອມໄວ້ ບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ທີ່ສັດຊື່ຈະຖືກນຳອອກໄປຈາກປະຊາຊົນຜູ້ຄິດວ່າຕົນເອງຮູ້ຫຼາຍນັກ. ‘ຖ້າທ່ານໄດ້ຮູ້,’ ພຣະຄຣິດຕັດວ່າ, ‘ແມ່ນແຕ່ທ່ານເອງ, ຢ່າງນ້ອຍໃນວັນນີ້ຂອງທ່ານ, ບັນດາສິ່ງທີ່ຂຶ້ນກັບສັນຕິສຸກຂອງທ່ານ! ແຕ່ບັດນີ້ ມັນຖືກປິດບັງໄວ້ຈາກດວງຕາຂອງທ່ານ.’”

“Nevertheless, the foundation of God standeth sure. The Lord knoweth them that are His. The sanctified minister must have no guile in his mouth. He must be open as the day, free from every taint of evil. A sanctified ministry and press will be a power in flashing the light of truth on this untoward generation. Light, brethren, more light we need. Blow the trumpet in Zion; sound an alarm in the holy mountain. Gather the host of the Lord, with sanctified hearts, to hear what the Lord will say unto His people; for He has increased light for all who will hear. Let them be armed and equipped, and come up to the battle—to the help of the Lord against the mighty. God Himself will work for Israel. Every lying tongue will be silenced. Angels’ hands will overthrow the deceptive schemes that are being formed. The bulwarks of Satan will never triumph. Victory will attend the third angel’s message. As the Captain of the Lord’s host tore down the walls of Jericho, so will the Lord’s commandment-keeping people triumph, and all opposing elements be defeated. Let no soul complain of the servants of God who have come to them with a heaven-sent message. Do not any longer pick flaws in them, saying, ‘They are too positive; they talk too strongly.’ They may talk strongly; but is it not needed? God will make the ears of the hearers tingle if they will not heed His voice or His message. He will denounce those who resist the word of God.

“ແຕ່ເຖິງຢ່າງນັ້ນ ຮາກຖານຂອງພຣະເຈົ້າກໍຍັງຕັ້ງຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງຮູ້ຈັກບັນດາຜູ້ທີ່ເປັນຂອງພຣະອົງ. ຜູ້ຮັບໃຊ້ທີ່ຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດຈະຕ້ອງບໍ່ມີການຫລອກລວງໃນປາກຂອງຕົນ. ເຂົາຈະຕ້ອງເປີດເຜີຍແຈ້ງຊັດເຫມືອນແສງກາງວັນ, ປອດຈາກມົນທິນແຫ່ງຄວາມຊົ່ວຮ້າຍທຸກປະການ. ການຮັບໃຊ້ແລະສື່ສິ່ງພິມທີ່ຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດຈະເປັນພະລັງອຳນາດໃນການສ່ອງແສງແຫ່ງຄວາມຈິງໄປສູ່ຄົນຮຸ່ນທີ່ຄົດຄຽວນີ້. ແສງສະຫວ່າງເອີຍ, ພີ່ນ້ອງເອີຍ, ເຮົາຕ້ອງການແສງສະຫວ່າງຫຼາຍຂຶ້ນ. ຈົ່ງເປົ່າແກໃນຊີໂອນ; ຈົ່ງປະກາດສັນຍານເຕືອນໃນພູອັນບໍລິສຸດ. ຈົ່ງຮວບຮວມກອງທັບຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ດ້ວຍຈິດໃຈທີ່ຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ, ເພື່ອຟັງວ່າອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະກ່າວອັນໃດແກ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ; ເພາະພຣະອົງໄດ້ຊົງເພີ່ມແສງສະຫວ່າງໃຫ້ແກ່ທຸກຄົນທີ່ຈະຟັງ. ໃຫ້ພວກເຂົາຖືກຕຽມອາວຸດແລະພ້ອມພຽງ, ແລະຂຶ້ນໄປສູ່ສົງຄາມ—ເພື່ອຊ່ວຍອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕໍ່ຕ້ານບັນດາຜູ້ມີອຳນາດ. ພຣະເຈົ້າເອງຈະຊົງກະທຳພາລະກິດເພື່ອອິສຣາເອນ. ລີ້ນທຸກລີ້ນທີ່ມຸສາຈະຖືກເຮັດໃຫ້ນິ້ງສະງົບ. ມືຂອງທູດສະຫວັນຈະໂຄ່ນລົ້ມແຜນການຫລອກລວງທີ່ກຳລັງຖືກຈັດຕັ້ງຂຶ້ນ. ປ້ອມປາການຂອງຊາຕານຈະບໍ່ມີວັນຊະນະ. ໄຊຊະນະຈະຕິດຕາມຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ເຫມືອນດັ່ງທີ່ຈອມພົນແຫ່ງກອງທັບຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ທຳລາຍກຳແພງເມືອງເຢຣິໂກລົງ, ດັ່ງນັ້ນ ປະຊາຊົນຜູ້ຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກໍຈະມີໄຊຊະນະ, ແລະອົງປະກອບທຸກຢ່າງທີ່ຕໍ່ຕ້ານຈະພ່າຍແພ້. ຢ່າໃຫ້ວິນຍານໃດບົ່ນວ່າຕໍ່ບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ທີ່ໄດ້ມາຫາພວກເຂົາດ້ວຍຂ່າວສານທີ່ສົ່ງມາຈາກສະຫວັນ. ຢ່າຄອຍຈັບຜິດໃນຕົວພວກເຂົາອີກຕໍ່ໄປ, ໂດຍກ່າວວ່າ, ‘ພວກເຂົາໜັກແນ່ນເກີນໄປ; ພວກເຂົາເວົ້າຮຸນແຮງເກີນໄປ.’ ພວກເຂົາອາດເວົ້າຢ່າງໜັກແນ່ນ; ແຕ່ມັນບໍ່ຈຳເປັນຫລື? ພຣະເຈົ້າຈະຊົງເຮັດໃຫ້ຫູຂອງບັນດາຜູ້ຟັງຊາວາບ ຖ້າພວກເຂົາບໍ່ຟັງສຽງຂອງພຣະອົງ ຫຼືຂ່າວສານຂອງພຣະອົງ. ພຣະອົງຈະຊົງປະນາມບັນດາຜູ້ທີ່ຕໍ່ຕ້ານພຣະວັຈນະຂອງພຣະເຈົ້າ.

“Satan has laid every measure possible that nothing shall come among us as a people to reprove and rebuke us, and exhort us to put away our errors. But there is a people who will bear the ark of God. Some will go out from among us who will bear the ark no longer. But these cannot make walls to obstruct the truth; for it will go onward and upward to the end. In the past God has raised up men, and He still has men of opportunity waiting, prepared to do His bidding—men who will go through restrictions which are only as walls daubed with untempered mortar. When God puts His Spirit upon men, they will work. They will proclaim the word of the Lord; they will lift up their voice like a trumpet. The truth will not be diminished or lose its power in their hands. They will show the people their transgressions, and the house of Jacob their sins.” Testimonies to Ministers, 409–411.

“ຊາຕານໄດ້ວາງທຸກມາດຕະການທີ່ສາມາດເຮັດໄດ້ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ມີສິ່ງໃດເຂົ້າມາທ່າມກາງພວກເຮົາໃນຖານະຊົນຊາດໜຶ່ງ ເພື່ອຕຳໜິ ແລະກ່າວຕັກເຕືອນພວກເຮົາ ແລະເຕືອນສະຕິພວກເຮົາໃຫ້ປະຖິ້ມຄວາມຜິດພາດຂອງຕົນ. ແຕ່ຈະມີຊົນກຸ່ມໜຶ່ງຜູ້ຈະແບກຫາມຫີບແຫ່ງພຣະເຈົ້າ. ບາງຄົນຈະອອກໄປຈາກທ່າມກາງພວກເຮົາ ຜູ້ຊຶ່ງຈະບໍ່ແບກຫາມຫີບນັ້ນອີກຕໍ່ໄປ. ແຕ່ຄົນເຫຼົ່ານີ້ຈະບໍ່ສາມາດສ້າງກຳແພງຂຶ້ນເພື່ອຂັດຂວາງຄວາມຈິງໄດ້; ເພາະວ່າຄວາມຈິງນັ້ນຈະດຳເນີນຕໍ່ໄປ ແລະສູງຂຶ້ນໄປຈົນເຖິງທີ່ສຸດ. ໃນອະດີດ ພຣະເຈົ້າໄດ້ຍົກຕັ້ງມະນຸດຂຶ້ນ, ແລະໃນບັດນີ້ພຣະອົງຍັງມີຄົນຂອງພຣະອົງຜູ້ມີໂອກາດກຳລັງຄອຍຖ້າຢູ່ ຜູ້ໄດ້ຕຽມພ້ອມເພື່ອຈະປະຕິບັດຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງ—ຄືຄົນຜູ້ຈະຝ່າຂໍ້ຈຳກັດຕ່າງໆ ທີ່ເປັນພຽງດັ່ງກຳແພງທີ່ສາບໄວ້ດ້ວຍປູນທີ່ບໍ່ໄດ້ຜະສົມຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ເມື່ອພຣະເຈົ້າຊົງວາງພຣະວິນຍານຂອງພຣະອົງເທິງບັນດາຄົນ, ພວກເຂົາຈະເຮັດວຽກ. ພວກເຂົາຈະປະກາດພຣະວັດຈະນະຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ; ພວກເຂົາຈະຍົກສຽງຂອງຕົນຂຶ້ນດັ່ງສຽງແກທຣຳເປັດ. ຄວາມຈິງຈະບໍ່ຖືກຫຼຸດລົງ ຫຼືສູນເສຍລິດອຳນາດຂອງມັນໃນມືຂອງພວກເຂົາ. ພວກເຂົາຈະສຳແດງແກ່ຊົນຊາດເຖິງການລ່ວງລະເມີດຂອງຕົນ, ແລະແກ່ວົງວານຢາໂຄບເຖິງບາບທັງຫຼາຍຂອງພວກເຂົາ.” Testimonies to Ministers, 409–411.

To identify the satanic symbol of “the daily” as a symbol of Christ is to praise “Christ and the god of this world in the same breath. While professedly they receive Christ, they embrace Barabbas, and by their actions say, ‘Not this Man, but Barabbas.’” The truths represented in Miller’s dream as “jewels”, and also graphically illustrated upon the two sacred tables, are the “great light,” which Miller was given, and that Adventism has rejected.

ການລະບຸສັນຍະລັກຊາຕານຂອງ “the daily” ໃຫ້ເປັນສັນຍະລັກຂອງພຣະຄຣິດ ກໍເທົ່າກັບການສັນລະເສີນ “ພຣະຄຣິດ ແລະ ພຣະຂອງໂລກນີ້ ໃນລົມຫາຍໃຈດຽວກັນ. ໃນຂະນະທີ່ໂດຍຄຳປະກາດຕົນພວກເຂົາຮັບພຣະຄຣິດ, ພວກເຂົາກໍໂອບກອດບາຣັບບາສ, ແລະໂດຍການກະທຳຂອງພວກເຂົາກ່າວວ່າ, ‘ບໍ່ແມ່ນຊາຍຜູ້ນີ້, ແຕ່ເປັນບາຣັບບາສ.’” ຄວາມຈິງທັງຫຼາຍທີ່ຖືກແທນໄວ້ໃນຄວາມຝັນຂອງມິນເລີ ດ້ວຍຄຳວ່າ “ເພັດພອຍ”, ແລະຍັງຖືກສະແດງຢ່າງຊັດເຈນໄວ້ເທິງຕາຕະລາງສັກສິດທັງສອງ, ກໍຄື “ແສງສະຫວ່າງອັນຍິ່ງໃຫຍ່” ທີ່ມິນເລີໄດ້ຮັບ, ແລະທີ່ລັດທິແອດເວັນຕິສ໌ໄດ້ປະຕິເສດ.

They profess to be praising Christ with a satanic symbol, and claim they are standing upon the foundation of God, when it is a counterfeit foundation that brings strong delusion to all who take their stand upon that faulty doctrinal structure. There is nothing new under the sun, and modern Israel is simply walking in the prophetic footsteps of ancient Israel.

ພວກເຂົາອ້າງວ່າກໍາລັງສັນລະເສີນພຣະຄຣິດດ້ວຍສັນຍາລັກຂອງຊາຕານ ແລະອ້າງວ່າພວກເຂົາກໍາລັງຢືນຢູ່ເທິງຮາກຖານຂອງພຣະເຈົ້າ ເມື່ອແທ້ຈິງແລ້ວນັ້ນເປັນຮາກຖານປອມທີ່ນໍາຄວາມຫລົງຜິດອັນຮ້າຍແຮງມາສູ່ທຸກຄົນທີ່ຢືນຢູ່ເທິງໂຄງສ້າງຄໍາສອນອັນຜິດພາດນັ້ນ. ບໍ່ມີສິ່ງໃດໃໝ່ພາຍໃຕ້ດວງອາທິດ ແລະອິສຣາເອນໃນຍຸກປັດຈຸບັນກໍເປັນພຽງແຕ່ກໍາລັງດໍາເນີນຕາມຮອຍທາງແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນຂອງອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ.

“One matter burdens my soul: The great lack of the love of God, which has been lost through continued resistance of light and truth, and the influence of those who have been engaged in active labor, who, in the face of evidence piled upon evidence, have exerted an influence to counteract the work of the message God has sent. I point them to the Jewish nation and ask, Must we leave our brethren to pass over the same path of blind resistance, till the very end of probation? If ever a people needed true and faithful watchmen, who will not hold their peace, who will cry day and night, sounding the warnings God has given, it is Seventh-day Adventists. Those who have had great light, blessed opportunities, who, like Capernaum, have been exalted to heaven in point of privilege, shall they by non-improvement be left to darkness corresponding to the greatness of the light given?

“ມີເລື່ອງໜຶ່ງທີ່ຖ່ວງທັບຈິດວິນຍານຂອງຂ້ານ້ອຍ: ຄືການຂາດຄວາມຮັກແຫ່ງພຣະເຈົ້າຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງ ຊຶ່ງໄດ້ສູນເສຍໄປເນື່ອງດ້ວຍການຕໍ່ຕ້ານແສງສະຫວ່າງແລະຄວາມຈິງຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ແລະເນື່ອງດ້ວຍອິດທິພົນຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ມີສ່ວນຢູ່ໃນການປະຕິບັດງານຢ່າງແຂງຂັນ ຜູ້ທີ່, ທ່າມກາງຫຼັກຖານທີ່ຖົມທັບກັນຂຶ້ນເປັນຊັ້ນເໜືອຫຼັກຖານ, ໄດ້ໃຊ້ອິດທິພົນເພື່ອຂັດຂວາງພຣະລາຊະກິດຂອງຂ່າວສານທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງສົ່ງມາ. ຂ້ານ້ອຍຊີ້ໃຫ້ເຂົາເຫັນຊາດຢິວ ແລະຖາມວ່າ, ພວກເຮົາຈະປ່ອຍໃຫ້ພີ່ນ້ອງຂອງເຮົາເດີນຂ້າມໄປຕາມເສັ້ນທາງແຫ່ງການຕໍ່ຕ້ານຢ່າງມືດບອດອັນດຽວກັນນັ້ນ ຈົນເຖິງປາຍສຸດແຫ່ງເວລາແຫ່ງພຣະຄຸນຫຼື? ຖ້າເຄີຍມີຊົນຊາດໃດທີ່ຕ້ອງການຍາມເຝົ້າທີ່ແທ້ຈິງແລະສັດຊື່, ຜູ້ທີ່ຈະບໍ່ນິ່ງງຽບ, ຜູ້ທີ່ຈະຮ້ອງປະກາດທັງກາງເວັນແລະກາງຄືນ, ປ່າວປະກາດຄຳເຕືອນທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງປະທານໄວ້, ຊົນຊາດນັ້ນກໍຄືພວກ Seventh-day Adventists. ບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ໄດ້ຮັບໂອກາດອັນມີພຣະພອນ, ຜູ້ທີ່, ເຊັ່ນດຽວກັບ Capernaum, ໄດ້ຖືກຍົກຂຶ້ນເຖິງສະຫວັນໃນດ້ານເອກະສິດພິເສດ, ພວກເຂົາຈະຖືກປ່ອຍໄວ້ໃນຄວາມມືດ ອັນສອດຄ່ອງກັບຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງແສງສະຫວ່າງທີ່ໄດ້ປະທານໃຫ້ນັ້ນ ເນື່ອງຈາກບໍ່ໄດ້ນຳມັນໄປໃຊ້ໃຫ້ເກີດຜົນຫຼື?”

“I wish to plead with our brethren who shall assemble at the General Conference to heed the message given to the Laodiceans. What a condition of blindness is theirs! This subject has been brought to your notice again and again, but your dissatisfaction with your spiritual condition has not been deep and painful enough to work reform. ‘Thou sayest, I am rich, and increased with goods, and have need of nothing; and knowest not that thou art wretched, and miserable, and poor, and blind, and naked.’ The guilt of self-deception is upon our churches. The religious life of many is a lie.” Manuscript Releases, volume 16, 106, 107.

“ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຈະວິງວອນຕໍ່ບັນດາພີ່ນ້ອງຂອງເຮົາຜູ້ຈະມາຊຸມນຸມກັນໃນກອງປະຊຸມໃຫຍ່ General Conference ໃຫ້ຮັບຟັງຂ່າວສານທີ່ໄດ້ປະທານແກ່ຊາວ Laodicea. ສະພາບແຫ່ງຄວາມຕາບອດຂອງເຂົາທັງຫຼາຍຊ່າງຮ້າຍແຮງພຽງໃດ! ເລື່ອງນີ້ໄດ້ຖືກນໍາມາໃຫ້ພວກທ່ານພິຈາລະນາຄັ້ງແລ້ວຄັ້ງເລົ່າ, ແຕ່ຄວາມບໍ່ພໍໃຈຂອງພວກທ່ານຕໍ່ສະພາບຝ່າຍວິນຍານຂອງຕົນຍັງບໍ່ເລິກພໍ ແລະ ບໍ່ເຈັບປວດພໍທີ່ຈະກໍ່ໃຫ້ເກີດການປະຕິຮູບ. ‘ເພາະເຈົ້າເວົ້າວ່າ, ຂ້ອຍຮັ່ງມີແລ້ວ ແລະ ມັ່ງຄັ່ງດ້ວຍຊັບສິນ ແລະ ບໍ່ຂາດສິ່ງໃດເລີຍ; ແຕ່ບໍ່ຮູ້ວ່າ ເຈົ້າເປັນຄົນທຸກຍາກນ່າສົມເພດ, ນ່າສົງສານ, ຍາກຈົນ, ຕາບອດ, ແລະ ເປືອຍກາຍ.’ ຄວາມຜິດແຫ່ງການຫຼອກລວງຕົນເອງຢູ່ເໜືອຄຣິສຕະຈັກທັງຫຼາຍຂອງເຮົາ. ຊີວິດທາງສາສະໜາຂອງຫຼາຍຄົນເປັນຄວາມຕົວະ.” Manuscript Releases, volume 16, 106, 107.

“Capernaum” was the city which Jesus chose as his own city.

“ກາເປີນາອູມ” ແມ່ນເມືອງທີ່ພຣະເຢຊູຊົງເລືອກເປັນເມືອງຂອງພຣະອົງເອງ.

“At Capernaum Jesus dwelt in the intervals of His journeys to and fro, and it came to be known as ‘His own city.’ It was on the shores of the Sea of Galilee, and near the borders of the beautiful plain of Gennesaret, if not actually upon it.” The Desire of Ages, 252.

“ທີ່ນະຄອນກາເປີນາອູມ ພຣະເຢຊູໄດ້ປະທັບຢູ່ໃນຊ່ວງຄັ້ນລະຫວ່າງການເດີນທາງໄປມາຂອງພຣະອົງ ແລະດ້ວຍເຫດນັ້ນ ນະຄອນນີ້ຈຶ່ງເປັນທີ່ຮູ້ຈັກກັນວ່າ ‘ນະຄອນຂອງພຣະອົງເອງ.’ ນະຄອນນີ້ຕັ້ງຢູ່ແຄມຝັ່ງທະເລກາລີເລ ແລະຢູ່ໃກ້ຊາຍແດນຂອງທົ່ງພຽງເກນເນຊາເຣັດອັນງົດງາມ ຫາກບໍ່ໄດ້ຕັ້ງຢູ່ເທິງທົ່ງນັ້ນໂດຍກົງ.” The Desire of Ages, 252.

Christ chose Capernaum as he had chosen Jerusalem of old.

ພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງເລືອກເມືອງກາເປີນາອູມ ດັ່ງທີ່ພຣະອົງເຄີຍຊົງເລືອກເຢຣູຊາເລັມໃນສະໄໝກ່ອນ.

And unto his son will I give one tribe, that David my servant may have a light alway before me in Jerusalem, the city which I have chosen me to put my name there. 1 Kings 11:36.

ແລະເຮົາຈະໃຫ້ແກ່ບຸດຂອງເຂົາເຜົ່າໜຶ່ງ ເພື່ອວ່າດາວິດ ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາ ຈະມີແສງສະຫວ່າງຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຮົາເປັນນິດໃນນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ຄືເມືອງທີ່ເຮົາໄດ້ເລືອກໄວ້ເພື່ອໃຫ້ນາມຂອງເຮົາສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນ. 1 ກະສັດ 11:36

Christ chose Adventism as his city in 1844, and by 1863, Adventism had rebuilt the city of “Jericho”, a symbol of Laodicean comfort and affluency. As with ancient Israel, so too, with modern Israel. Adventism believes they are the citizens of God’s special city, but they have rejected the “great light” that provides the evidence of citizenship. Like unto Shilo, in the time of Eli, Hophni and Phineas, Adventism will be judged according to the “great light” they were given opportunity to receive.

ພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງເລືອກອັດເວັນຕິດສະນິຍົມເປັນນະຄອນຂອງພຣະອົງໃນປີ 1844, ແລະພາຍໃນປີ 1863, ອັດເວັນຕິດສະນິຍົມໄດ້ກໍ່ສ້າງນະຄອນ “ເຢຣິໂຄ” ຂຶ້ນໃໝ່, ອັນເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງຄວາມສະບາຍ ແລະ ຄວາມມັ່ງຄັ່ງແບບລາໂອດີເຊຍ. ດັ່ງທີ່ເປັນໄປກັບອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ, ກໍເປັນໄປເຊັ່ນນັ້ນກັບອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝປະຈຸບັນ. ອັດເວັນຕິດສະນິຍົມເຊື່ອວ່າພວກເຂົາເປັນພົນລະເມືອງແຫ່ງນະຄອນພິເສດຂອງພຣະເຈົ້າ, ແຕ່ພວກເຂົາໄດ້ປະຕິເສດ “ແສງສະຫວ່າງອັນຍິ່ງໃຫຍ່” ທີ່ໃຫ້ຫຼັກຖານແຫ່ງຄວາມເປັນພົນລະເມືອງ. ເໝືອນດັ່ງຊີໂລໃນສະໄໝຂອງເອລີ, ໂຮຟນີ ແລະ ຟີເນຮາດ, ອັດເວັນຕິດສະນິຍົມຈະຖືກພິພາກສາຕາມ “ແສງສະຫວ່າງອັນຍິ່ງໃຫຍ່” ທີ່ພວກເຂົາເຄີຍມີໂອກາດໄດ້ຮັບ.

“Among the professed children of God, how little patience has been manifested, how many bitter words have been spoken, how much denunciation has been uttered against those not of our faith. Many have looked upon those belonging to other churches as great sinners, when the Lord does not thus regard them. Those who look thus upon the members of other churches, have need to humble themselves under the mighty hand of God. Those whom they condemn may have had but little light, few opportunities and privileges. If they had had the light that many of the members of our churches have had, they might have advanced at a far greater rate, and have better represented their faith to the world. Of those who boast of their light, and yet fail to walk in it, Christ says, ‘But I say unto you, It shall be more tolerable for Tyre and Sidon at the day of judgment, than for you. And thou, Capernaum [Seventh-day Adventists, who have had great light], which art exalted unto heaven [in point of privilege], shalt be brought down to hell: for if the mighty works, which have been done in thee, had been done in Sodom, it would have remained until this day. But I say unto you, That it shall be more tolerable for the land of Sodom in the day of judgment, than for thee.’ At that time Jesus answered and said, ‘I thank thee, O Father, Lord of heaven and earth, because thou hast hid these things from the wise and prudent [in their own estimation], and hast revealed them unto babes.’

“ໃນບັນດາຜູ້ທີ່ປະກາດຕົນວ່າເປັນບຸດທັງຫຼາຍຂອງພຣະເຈົ້າ ຄວາມອົດທົນໄດ້ຖືກສະແດງອອກນ້ອຍພຽງໃດ, ຖ້ອຍຄຳຂົມຂື່ນໄດ້ຖືກກ່າວອອກຫຼາຍພຽງໃດ, ການປະນາມໄດ້ຖືກເປັ່ງອອກຫຼາຍພຽງໃດຕໍ່ຜູ້ທີ່ບໍ່ແມ່ນຄົນໃນຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຮົາ. ຫຼາຍຄົນໄດ້ເບິ່ງຜູ້ທີ່ສັງກັດຢູ່ໃນຄຣິສຕະຈັກອື່ນໆວ່າເປັນຄົນບາບຢ່າງໃຫຍ່, ແຕ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຊົງຖືວ່າພວກເຂົາເປັນເຊັ່ນນັ້ນ. ຜູ້ທີ່ເບິ່ງສະມາຊິກຂອງຄຣິສຕະຈັກອື່ນໆໃນລັກສະນະເຊັ່ນນັ້ນ ຈຳເປັນຕ້ອງຖ່ອມຕົນລົງພາຍໃຕ້ພຣະຫັດອັນຊົງລິດຂອງພຣະເຈົ້າ. ຜູ້ທີ່ພວກເຂົາປະນາມນັ້ນ ອາດຈະໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງແຕ່ເລັກນ້ອຍ, ມີໂອກາດແລະສິດພິເສດພຽງໜ້ອຍ. ຖ້າພວກເຂົາໄດ້ມີແສງສະຫວ່າງຢ່າງທີ່ສະມາຊິກຫຼາຍຄົນໃນຄຣິສຕະຈັກຂອງພວກເຮົາໄດ້ມີ, ພວກເຂົາອາດຈະໄດ້ກ້າວໜ້າໄປໃນອັດຕາທີ່ໄກກວ່າຫຼາຍ, ແລະໄດ້ເປັນຕົວແທນແຫ່ງຄວາມເຊື່ອຂອງຕົນຕໍ່ໂລກໄດ້ດີກວ່າ. ສຳລັບຜູ້ທີ່ອວດອ້າງເຖິງແສງສະຫວ່າງຂອງຕົນ ແຕ່ກັບບໍ່ເດີນຕາມແສງນັ້ນ ພຣະຄຣິດກ່າວວ່າ, ‘ແຕ່ເຮົາກ່າວແກ່ພວກເຈົ້າວ່າ ໃນວັນພິພາກສາ ເມືອງ Tyre ແລະ Sidon ຈະທົນໄດ້ງ່າຍກວ່າພວກເຈົ້າ. ແລະເຈົ້າເອີຍ, Capernaum [Seventh-day Adventists, who have had great light], ຜູ້ຖືກຍົກຂຶ້ນເຖິງສະຫວັນ [in point of privilege], ຈະຖືກຖິ້ມລົງໄປເຖິງນະລົກ: ເພາະຖ້າການອັດສະຈັນທັງຫຼາຍ ຊຶ່ງໄດ້ກະທຳໃນເຈົ້າ ໄດ້ກະທຳໃນເມືອງ Sodom, ເມືອງນັ້ນກໍຈະຍັງຄົງຢູ່ຈົນຮອດວັນນີ້. ແຕ່ເຮົາກ່າວແກ່ເຈົ້າວ່າ ໃນວັນພິພາກສາ ແຜ່ນດິນ Sodom ຈະທົນໄດ້ງ່າຍກວ່າເຈົ້າ.’ ໃນເວລານັ້ນ ພຣະເຢຊູຈຶ່ງຕອບວ່າ, ‘ຂ້າແຕ່ພຣະບິດາ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຟ້າສະຫວັນແລະແຜ່ນດິນໂລກ ຂ້າພະອົງຂອບພຣະຄຸນພຣະອົງ ເພາະພຣະອົງໄດ້ຊົງປິດບັງສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ໄວ້ຈາກຄົນທີ່ຖືຕົນວ່າສະຫຼາດແລະຮອບຄອບ [in their own estimation], ແລະໄດ້ຊົງເປີດເຜີຍມັນແກ່ບັນດາເດັກນ້ອຍ.’”

“‘And now, because ye have done all these works, saith the Lord, and I spake unto you, rising up early and speaking, but ye heard not; and I called you, but ye answered not; therefore will I do unto this house, which is called by my name, wherein ye trust, and unto the place which I gave to you and to your fathers, as I have done to Shiloh. And I will cast you out of my sight, as I have cast out all your brethren, even the whole seed of Ephraim.’

“‘ແລະບັດນີ້ ເນື່ອງຈາກພວກເຈົ້າໄດ້ກະທຳການທັງປວງເຫຼົ່ານີ້,’ ພຣະຢາເວຊົງກ່າວ, ‘ແລະເຮົາໄດ້ເວົ້າແກ່ພວກເຈົ້າ ລຸກຂຶ້ນແຕ່ເຊົ້າແລະເວົ້າ ແຕ່ພວກເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຟັງ; ແລະເຮົາໄດ້ເອີ້ນພວກເຈົ້າ ແຕ່ພວກເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຕອບ; ດັ່ງນັ້ນ ເຮົາຈະກະທຳຕໍ່ນະມັດສະການນີ້ ທີ່ເອີ້ນຕາມນາມຂອງເຮົາ ຊຶ່ງພວກເຈົ້າວາງໃຈຢູ່ໃນນັ້ນ, ແລະຕໍ່ສະຖານທີ່ທີ່ເຮົາໄດ້ປະທານໃຫ້ແກ່ພວກເຈົ້າແລະແກ່ບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຈົ້າ ດັ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ກະທຳຕໍ່ຊີໂລ. ແລະເຮົາຈະຂັບໄລ່ພວກເຈົ້າອອກໄປຈາກສາຍພຣະເນດຂອງເຮົາ ດັ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ຂັບໄລ່ບັນດາພີ່ນ້ອງທັງປວງຂອງພວກເຈົ້າ ຄືວົງພົງທັງໝົດຂອງເອຟຣາອິມ.’”

“The Lord has established among us institutions of great importance, and they are to be managed, not as worldly institutions are managed, but after God’s order. They are to be managed with an eye single to his glory, that by all means perishing souls may be saved. To the people of God the testimonies of the Spirit have come, and yet many have not taken heed to reproofs, warnings, and counsels.

“ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ສະຖາປະນາສະຖາບັນທີ່ມີຄວາມສຳຄັນຢ່າງຍິ່ງໄວ້ໃນທ່າມກາງພວກເຮົາ, ແລະສະຖາບັນເຫຼົ່ານັ້ນຈະຕ້ອງຖືກບໍລິຫານ ບໍ່ແມ່ນດັ່ງທີ່ສະຖາບັນຝ່າຍໂລກບໍລິຫານກັນ, ແຕ່ຕາມລະບຽບແຫ່ງພຣະເຈົ້າ. ສະຖາບັນເຫຼົ່ານັ້ນຈະຕ້ອງຖືກບໍລິຫານດ້ວຍດວງຕາທີ່ມຸ່ງແນ່ແຕ່ພຣະສິລິຂອງພຣະອົງ, ເພື່ອວ່າດ້ວຍທຸກວິທີທາງ ບັນດາຈິດວິນຍານທີ່ກຳລັງພິນາດຈະໄດ້ຮັບຄວາມລອດ. ຄຳພະຍານຂອງພຣະວິນຍານໄດ້ມາເຖິງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າແລ້ວ, ແຕ່ກໍຍັງມີຫຼາຍຄົນທີ່ບໍ່ໄດ້ໃສ່ໃຈຕໍ່ການຕັກເຕືອນ, ຄຳເຕືອນ, ແລະຄຳຊີ້ແນະ.”

“‘Here now this, O foolish people, and without understanding; which have eyes, and see not; which have ears, and hear not: fear ye not me saith the Lord: will ye not tremble at my presence, which have placed the sand for the bound of the sea by a perpetual degree, that it cannot pass it: and though the waves thereof toss themselves, yet can they not prevail; though they roar, yet can they not pass over it? but this people hath a revolting and a rebellious heart; they are revolted and gone. Neither say they in their heart, Let us now fear the Lord our God, that giveth rain, both the former and the latter, in his season: he reserveth unto us the appointed weeks of the harvest. Your iniquities have turned away these things, and your sins have withholden good things from you. . . . They judge not the cause, the cause of the fatherless, yet they prosper; and the right of the needy do they not judge. Shall I not visit for these things? saith the Lord; shall not my soul be revenged on such a nation as this?’

“‘ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງສິ່ງນີ້ ໂອ ປະຊາຊົນຜູ້ໂງ່ເຂົາ ແລະ ປາດສະຈາກຄວາມເຂົ້າໃຈ; ຜູ້ທີ່ມີຕາ ແຕ່ບໍ່ເຫັນ; ມີຫູ ແຕ່ບໍ່ໄດ້ຍິນ: ພວກເຈົ້າບໍ່ຢຳເກງເຮົາ ຫລື? ພຣະຢາເວກ່າວ; ພວກເຈົ້າຈະບໍ່ສັ່ນສະທ້ານຕໍ່ໜ້າເຮົາຫລື? ເຮົາຜູ້ໄດ້ກຳນົດຊາຍໃຫ້ເປັນເຂດແດນຂອງທະເລ ໂດຍຂໍ້ກຳນົດອັນຖາວອນ ເພື່ອວ່າມັນຈະຂ້າມໄປບໍ່ໄດ້; ແລະ ເຖິງແມ່ນຄື້ນຂອງມັນຈະຊັດສາດຮຸນແຮງ ມັນກໍຫາອາດຊະນະບໍ່; ເຖິງແມ່ນມັນຈະຄຳຮາມ ມັນກໍຂ້າມເຂດນັ້ນໄປບໍ່ໄດ້ດອກຫລື? ແຕ່ຊົນຊາດນີ້ມີໃຈກະບົດ ແລະ ດື້ດ້ານ; ພວກເຂົາໄດ້ຫັນຫຼັງໄປ ແລະ ຈາກໄປແລ້ວ. ທັງບໍ່ໄດ້ກ່າວໃນໃຈຂອງຕົນວ່າ, ບັດນີ້ ໃຫ້ພວກເຮົາຢຳເກງພຣະຢາເວພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ ຜູ້ປະທານຝົນຕາມລະດູການ ທັງຝົນຕົ້ນລະດູ ແລະ ຝົນທ້າຍລະດູ; ພຣະອົງຊົງສະຫງວນໄວ້ແກ່ພວກເຮົາຊຶ່ງອາທິດທີ່ກຳນົດໄວ້ຂອງການກ່ຽວກ້າ. ຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງພວກເຈົ້າໄດ້ຫັນສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ໃຫ້ຫ່າງໄປ ແລະ ບາບຂອງພວກເຈົ້າໄດ້ຫັກຫ້າມສິ່ງດີໆໄວ້ຈາກພວກເຈົ້າ.... ພວກເຂົາບໍ່ພິພາກສາຄະດີ, ຄະດີຂອງລູກກຳພ້າ, ແຕ່ພວກເຂົາກໍຍັງຈະເລີນ; ແລະ ສິດຂອງຜູ້ຂັດສົນ ພວກເຂົາກໍບໍ່ໄດ້ພິພາກສາ. ສຳລັບສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ ເຮົາຈະບໍ່ລົງໂທດຫລື? ພຣະຢາເວກ່າວ; ຈິດວິນຍານຂອງເຮົາຈະບໍ່ແກ້ແຄ້ນເໜືອຊົນຊາດເຊັ່ນນີ້ຫລື?’”

“Shall the Lord be compelled to say, ‘Pray not thou for this people, neither lift up cry nor prayer for them, neither make intercession to me: for I will not hear thee’? ‘Therefore the showers have been withholden, and there hath been no latter rain. . . . Wilt thou not from this time cry unto me, My father, thou art the guide of my youth?’” Review and Herald, August 1, 1893.

“ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຕ້ອງຖືກບັງຄັບໃຫ້ກ່າວຫຼືວ່າ, ‘ຢ່າໄດ້ອະທິຖານເພື່ອຊົນຊາດນີ້ເລີຍ, ຢ່າໄດ້ຍົກສຽງຮ້ອງ ຫຼືຄຳອະທິຖານເພື່ອເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນ, ແລະຢ່າໄດ້ວິງວອນຕໍ່ເຮົາເພື່ອເຂົາ: ເພາະເຮົາຈະບໍ່ຟັງເຈົ້າ’? ‘ດັ່ງນັ້ນ ຝົນຫ່າຈຶ່ງຖືກຫັກຫ້າມໄວ້, ແລະບໍ່ມີຝົນປາຍລະດູ.... ນັບແຕ່ເວລານີ້ໄປ ເຈົ້າຈະບໍ່ຮ້ອງຫາເຮົາດອກຫຼືວ່າ, ພຣະບິດາຂອງຂ້ານ້ອຍ, ພຣະອົງເປັນຜູ້ຊີ້ນຳແຫ່ງໄວໜຸ່ມຂອງຂ້ານ້ອຍ’?” Review and Herald, August 1, 1893.

We will continue our consideration of the “great light” that was given to William Miller on the book of Revelation in the next article.

ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການພິຈາລະນາຂອງພວກເຮົາເກືອບກັບ “ແສງສະຫວ່າງອັນຍິ່ງໃຫຍ່” ທີ່ໄດ້ຖືກປະທານແກ່ William Miller ກ່ຽວກັບພຣະທຳພຣະນິມິດ.

“When Christ came into the world to exemplify true religion, and to exalt the principles that should govern the hearts and actions of men, falsehood had taken so deep a hold upon those who had had so great light, that they no longer comprehended the light, and had no inclination to yield up tradition for truth. They rejected the heavenly Teacher, they crucified the Lord of glory, that they might retain their own customs and inventions. The very same spirit is manifested in the world today. Men are averse to investigating truth, lest their traditions should be disturbed, and a new order of things should be brought in. There is with humanity a constant liability to err, and men are naturally inclined to highly exalt human ideas and knowledge, while the divine and eternal is not discerned or appreciated.” Counsels on Sabbath School Work, 47.

“ເມື່ອພຣະຄຣິດໄດ້ສະເດັດມາໃນໂລກເພື່ອສະແດງແບບຢ່າງແຫ່ງສາສະນາອັນແທ້ຈິງ ແລະເພື່ອຍົກຊູຫຼັກການທີ່ຄວນຄອບຄອງຈິດໃຈແລະການປະພຶດຂອງມະນຸດ, ຄວາມເທັດໄດ້ຝັງຮາກເລິກເຂົ້າໃນຜູ້ທີ່ເຄີຍໄດ້ຮັບຄວາມສະຫວ່າງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຈົນພວກເຂົາບໍ່ອາດເຂົ້າໃຈຄວາມສະຫວ່າງນັ້ນອີກ ແລະບໍ່ມີໃຈຍອມປະຖິ້ມປະເພນີເພື່ອຮັບຄວາມຈິງ. ພວກເຂົາໄດ້ປະຕິເສດພຣະອາຈານຈາກສະຫວັນ, ພວກເຂົາໄດ້ຕອກພຣະຜູ້ເປັນອົງສະຫງ່າຣາສີໄວ້ເທິງໄມ້ກາງແຂນ, ເພື່ອພວກເຂົາຈະຮັກສາຂະບວນທຳນຽມແລະສິ່ງປະດິດຄິດຂຶ້ນຂອງຕົນໄວ້. ຈິດວິນຍານອັນດຽວກັນນີ້ກໍປະກົດຢູ່ໃນໂລກທຸກວັນນີ້. ມະນຸດບໍ່ເຕັມໃຈສືບສວນຄວາມຈິງ ເພາະຢ້ານວ່າປະເພນີຂອງຕົນຈະຖືກສັ່ນຄອນ ແລະລະບຽບໃໝ່ແຫ່ງສິ່ງຕ່າງໆຈະຖືກນຳເຂົ້າມາ. ໃນມວນມະນຸດມີແນວໂນ້ມອັນຄົງຢູ່ທີ່ຈະຜິດພາດ, ແລະຕາມທຳມະຊາດແລ້ວມະນຸດມັກຍົກຍ້ອງແນວຄວາມຄິດແລະຄວາມຮູ້ຂອງມະນຸດຢ່າງສູງສຸດ, ໃນຂະນະທີ່ສິ່ງທີ່ເປັນຝ່າຍພຣະເຈົ້າ ແລະອັນເປັນນິລັນດອນ ບໍ່ໄດ້ຖືກຢັ່ງເຫັນ ຫຼືຖືກຕີຄ່າ.” Counsels on Sabbath School Work, 47.