ຂໍ້ຄວາມຕອນທີ່ພວກເຮົາໄດ້ພິຈາລະນາໃນບົດຄວາມກ່ອນໄດ້ກ່າວວ່າ, “ການເທລົງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ” ໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດ “ຈະບໍ່ມາຈົນກວ່າພວກເຮົາຈະມີຊົນຊາດທີ່ໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງ, ຜູ້ທີ່ຮູ້ຈັກໂດຍປະສົບການວ່າ ການເປັນຜູ້ຮ່ວມອອກແຮງງານກັບພຣະເຈົ້ານັ້ນໝາຍຄວາມວ່າຢ່າງໃດ.” ແຕ່ພຣະສັນຍາຄືວ່າ ເມື່ອ “ພວກເຮົາມີການຖວາຍຕົນຢ່າງສົມບູນ ແລະດ້ວຍສຸດໃຈແກ່ການຮັບໃຊ້ພຣະຄຣິດ, ພຣະເຈົ້າຈະຊົງຮັບຮູ້ຄວາມຈິງນັ້ນໂດຍການເທລົງແຫ່ງພຣະວິນຍານຂອງພຣະອົງໂດຍບໍ່ມີຂອບເຂດ.” ການລະບຸເຖິງ “ການເທລົງອັນຍິ່ງໃຫຍ່” ຍ່ອມຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າມີການເທລົງອີກແບບໜຶ່ງທີ່ນ້ອຍກວ່າ (ຄືການວັດສ່ວນ).
ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ທູດສະຫວັນຜູ້ຊົງຣິດແຫ່ງພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດໄດ້ລົງມາ, ແຕ່ “ຄຣິສຕະຈັກສ່ວນໃຫຍ່ທີ່ສຸດ” ໃນເວລານັ້ນ, ແລະຈົນບັດນີ້ກໍຍັງ “ບໍ່ແມ່ນຜູ້ຮ່ວມອອກແຮງການກັບພຣະເຈົ້າ.” ລະຫວ່າງວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ກັບຈຸດເວລາທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງຊີ້ບອກຄວາມຈິງວ່າໃນທີ່ສຸດມີກຸ່ມໜຶ່ງທີ່ໄດ້ບັນລຸເຖິງ “ການຖວາຍຕົນຢ່າງສົມບູນ ແລະດ້ວຍໃຈໝົດສິ້ນ ເພື່ອຮັບໃຊ້ພຣະຄຣິດ,” ຝົນປາຍລະດູໄດ້ຖືກ “ວັດແທກ,” ການພິພາກສາຂອງຄົນມີຊີວິດເກີດຂຶ້ນ, ແລະການພິພາກສາເລີ່ມຕົ້ນທີ່ຄອບຄົວຂອງພຣະເຈົ້າ.
ໃນພຣະນິມິດ ບົດທີສິບແປດ ໄດ້ຊີ້ບອກເຖິງສອງສຽງ ຊຶ່ງ Sister White ແຈ້ງໃຫ້ພວກເຮົາຊາບວ່າ ເປັນການເອີ້ນສອງຄັ້ງໄປຫາຄຣິສຕະຈັກທັງຫຼາຍ. ສຽງທີສອງ (ການເອີ້ນ) ແມ່ນການເອີ້ນໃຫ້ອອກຈາກບາບິໂລນ ຊຶ່ງຈະເກີດຂຶ້ນເມື່ອກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້ປະກົດຂຶ້ນ. ສຽງທຳອິດໄດ້ມາເຖິງໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001. ການເທລົງມາຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນເວລານັ້ນ ເປັນການປະທານຢ່າງ “ມີຂອບເຂດ,” ເພາະກ່ອນອື່ນ ພຣະຄຣິດຈຳເປັນຕ້ອງຊຳລະປະຊາຊົນຜູ້ທີ່ໃນທີ່ສຸດພຣະອົງຈະເທພຣະວິນຍານບໍລິສຸດລົງເທິງພວກເຂົາ “ໂດຍບໍ່ມີຂອບເຂດ”, ເມື່ອພຣະອົງຊົງຍົກພວກເຂົາຂຶ້ນເປັນທຸງໝາຍໃນໂມງແຫ່ງແຜ່ນດິນໄຫວໃຫຍ່. ກຸ່ມນັ້ນຈຳເປັນຕ້ອງຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດກ່ອນທີ່ສຽງທີສອງໃນພຣະນິມິດ ບົດທີສິບແປດ ຈະດັງຂຶ້ນ, ເພາະພວກເຂົາຄືຜູ້ທີ່ຈະປະກາດຂ່າວສານນັ້ນ.
passage unavailable
This passage is not yet available in .
ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງພາລະກິດສາມປີເຄິ່ງຂອງພຣະຄຣິດ, ພຣະອົງໄດ້ຊຳລະພຣະວິຫານ, ຊຶ່ງພຣະອົງໄດ້ຊົງລະບຸວ່າເປັນ “ພຣະນິເວດຂອງພຣະບິດາຂອງເຮົາ,” ແລະໃນຕອນສິ້ນສຸດແຫ່ງພາລະກິດຂອງພຣະອົງ, ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ຊຳລະພຣະວິຫານເປັນຄັ້ງທີສອງແລະເປັນຄັ້ງສຸດທ້າຍ, ຄຳປະກາດຂອງພຣະອົງຄື “ພຣະນິເວດຂອງພວກເຈົ້າຖືກປະໄວ້ໃຫ້ພວກເຈົ້າຢ່າງຮ້າງເປົ່າ.” ປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາເກົ່າກ່ອນໜ້ານັ້ນໄດ້ຖືກຂ້າມຜ່ານໄປ ແລະ ປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາໃໝ່ຂອງພຣະອົງໄດ້ຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນເປັນ “ພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງ”. ໃນເວລາແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ ໂຄງສ້າງອົງກອນຂອງຄຣິສຕະຈັກ Seventh-day Adventist ຈະກາຍເປັນຮ້າງເປົ່າ.
ຜູ້ພະຍາກອນກ່າວວ່າ, “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດອີກອົງໜຶ່ງລົງມາຈາກສະຫວັນ ມີອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່; ແລະແຜ່ນດິນໂລກກໍສະຫວ່າງໄສວຍສະຫງ່າລາສີຂອງທ່ານ. ແລະທ່ານໄດ້ຮ້ອງດ້ວຍສຽງອັນແຮງກ້າວ່າ, ບາບີໂລນໃຫຍ່ໄດ້ລົ້ມລົງແລ້ວ, ໄດ້ລົ້ມລົງແລ້ວ, ແລະໄດ້ກາຍເປັນບ່ອນຢູ່ອາໄສຂອງຜີມານ” (ພຣະນິມິດ 18:1, 2). ນີ້ແມ່ນຂ່າວສານດຽວກັນທີ່ໄດ້ຖືກປະກາດໂດຍທູດອົງທີສອງ. ບາບີໂລນໄດ້ລົ້ມລົງແລ້ວ, “ເພາະວ່ານາງໄດ້ເຮັດໃຫ້ທຸກປະຊາຊາດດື່ມເຫຼົ້າອະງຸ່ນແຫ່ງຄວາມໂມໂຫຮ້າຍແຫ່ງການຫລິ້ນຊູ້ຂອງນາງ” (ພຣະນິມິດ 14:8). ເຫຼົ້າອະງຸ່ນນັ້ນແມ່ນຫຍັງ?—ຄຳສອນເທັດຂອງນາງ. ນາງໄດ້ມອບວັນຊະບາໂຕທີ່ເປັນເທັດໃຫ້ແກ່ໂລກແທນວັນຊະບາໂຕຕາມພຣະບັນຍັດຂໍ້ທີສີ່, ແລະໄດ້ກ່າວຊ້ຳຄຳຕົວະທີ່ຊາຕານໄດ້ກ່າວແກ່ນາງເອວາເປັນຄັ້ງທຳອິດໃນສວນເອເດນ—ຄວາມເປັນອະມະຕະຕາມທຳມະຊາດຂອງວິນຍານ. ຄວາມຜິດພາດອີກຫຼາຍປະການທີ່ມີລັກສະນະດຽວກັນ ນາງໄດ້ເຜີຍແຜ່ອອກໄປຢ່າງກວ້າງຂວາງ, “ສອນພຣະບັນຍັດຂອງມະນຸດເປັນຄຳສອນ” (ມັດທາຍ 15:9).
“ເມື່ອພຣະເຢຊູໄດ້ຊົງເລີ່ມຕົ້ນພຣະຣາຊກິດສາທາລະນະຂອງພຣະອົງ, ພຣະອົງໄດ້ຊຳລະພຣະວິຫານໃຫ້ພົ້ນຈາກການລົບຫຼູ່ອັນເປັນການໝິ່ນປະໝາດສິ່ງສັກສິດ. ໃນບັນດາພຣະກິດສຸດທ້າຍຂອງພຣະຣາຊກິດຂອງພຣະອົງ ກໍຄືການຊຳລະພຣະວິຫານເປັນຄັ້ງທີສອງ. ດັ່ງນັ້ນ ໃນພຣະກິດສຸດທ້າຍເພື່ອການເຕືອນໂລກນັ້ນ ຈຶ່ງມີການເອີ້ນສອງປະການທີ່ແຕກຕ່າງກັນສົ່ງໄປຫາບັນດາຄຣິດຈັກ. ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງແມ່ນ, ‘ບາບີໂລນລົ້ມແລ້ວ, ລົ້ມແລ້ວ, ຄືນະຄອນໃຫຍ່ນັ້ນ, ເພາະນາງໄດ້ໃຫ້ບັນດາປະຊາຊາດທັງປວງດື່ມເຫຼົ້າແຫ່ງຄວາມພິໂລດອັນເນື່ອງຈາກການຫລິ້ນຊູ້ຂອງນາງ’ (Revelation 14:8). ແລະໃນສຽງຮ້ອງອັນດັງກ້ອງຂອງຂ່າວສານທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ກໍໄດ້ຍິນສຽງໜຶ່ງຈາກສະຫວັນກ່າວວ່າ, ‘ຈົ່ງອອກມາຈາກນາງ, ປະຊາຊົນຂອງເຮົາເອີຍ, ເພື່ອວ່າພວກທ່ານຈະບໍ່ມີສ່ວນໃນບາບຂອງນາງ, ແລະເພື່ອວ່າພວກທ່ານຈະບໍ່ຮັບໄພພິບັດຂອງນາງ. ເພາະບາບຂອງນາງໄດ້ກອງສູງເຖິງສະຫວັນແລ້ວ, ແລະພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງຈື່ຈຳຄວາມອະທຳຂອງນາງໄວ້’ (Revelation 18:4, 5).” Review and Herald, December 6, 1892.
ການຊຳລະພຣະວິຫານຄັ້ງທຳອິດສອດຄ່ອງກັບສຽງທຳອິດໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດ, ແລະ ສຽງທີສອງແມ່ນສຽງຮ້ອງອັນດັງທີ່ເອີ້ນຝູງແກະອື່ນຂອງພຣະເຈົ້າອອກຈາກບາບີໂລນ. ຂໍ້ທີໜຶ່ງເຖິງຂໍ້ທີສາມໄດ້ສຳເລັດເປັນຈິງເມື່ອອາຄານອັນໃຫຍ່ໂຕຂອງນະຄອນນິວຢອກຖືກໂຄ່ນລົງ. ເຫດການນັ້ນເກີດຂຶ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ແລະ ການຊຳລະພຣະວິຫານຄັ້ງທຳອິດ, ຫຼື ການເອີ້ນຄັ້ງທຳອິດໃນສອງຄັ້ງຕໍ່ບັນດາຄຣິສຕະຈັກ, ໄດ້ຖືກປະກາດຂຶ້ນ. ການເອີ້ນຄັ້ງທຳອິດເລີ່ມຕົ້ນໃນເວລາທີ່ພຣະຄຣິດຮັບບັບຕິສະມາ, ເມື່ອພຣະວິນຍານບໍລິສຸດສະເດັດລົງມາຈາກສະຫວັນ ແລະ ການທົດສອບສຳລັບອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ. ໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840, ການຊຳລະພຣະວິຫານຄັ້ງທຳອິດ, ຫຼື ການເອີ້ນຄັ້ງທຳອິດໃນສອງຄັ້ງຕໍ່ບັນດາຄຣິສຕະຈັກ, ໄດ້ຖືກປະກາດແກ່ຂະບວນການມິນເລີໄຣຕ໌.
ໃນເວລານັ້ນ, ຝົນຊ້າຍາມຫຼັງ ແລະ ການປະທັບຕາຂອງຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນ, ຄຽງຄູ່ກັນກັບສາກສຸດທ້າຍຂອງການພິພາກສາສືບສວນ. ໃນສາກສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານັ້ນ ພະລາຊະກິດຂອງພຣະຄຣິດຖືກສະແດງເປັນການທີ່ພຣະອົງຊົງລຶບລ້າງບາບຂອງບັນດາຜູ້ສັດຊື່ອອກຈາກປຶ້ມບາບ, ຫຼື ການລຶບຊື່ຂອງບັນດາຄຣິສຕຽນຜູ້ປະກາດຕົນອອກຈາກປຶ້ມແຫ່ງຊີວິດ. ຊ່ວງເວລານັ້ນແມ່ນຊ່ວງເວລາແຫ່ງການປະພົມຂອງຝົນຊ້າຍາມຫຼັງ, ເພາະວ່າພຣະເຈົ້າຈະຊົງເທພຣະວິນຍານບໍລິສຸດອອກຢ່າງບໍ່ຈຳກັດກໍຕໍ່ເມື່ອຄຣິດຈັກບໍລິສຸດເທົ່ານັ້ນ. ເມື່ອກົດໝາຍວັນອາທິດມາເຖິງ, ການເທອອກຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຈະເປັນໄປຢ່າງບໍ່ຈຳກັດ.
“ພວກພີ່ນ້ອງເອີຍ, ໃນພາລະກິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງການຕຽມພ້ອມນັ້ນ ທ່ານກຳລັງເຮັດຫຍັງຢູ່? ຜູ້ທີ່ກຳລັງຮ່ວມຕົວເຂົ້າກັບໂລກ ກຳລັງຮັບແບບພິມຂອງໂລກ ແລະກຳລັງຕຽມຕົນສຳລັບເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ. ສ່ວນຜູ້ທີ່ບໍ່ໄວ້ວາງໃຈໃນຕົນເອງ, ຜູ້ທີ່ກຳລັງຖ່ອມຕົນລົງຕໍ່ພຣະເຈົ້າ ແລະຊຳລະຈິດວິນຍານຂອງຕົນໃຫ້ບໍລິສຸດໂດຍການເຊື່ອຟັງຄວາມຈິງ ຄົນເຫຼົ່ານີ້ກຳລັງຮັບແບບພິມຈາກສະຫວັນ ແລະກຳລັງຕຽມຕົນສຳລັບຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າເທິງໜ້າຜາກຂອງພວກເຂົາ. ເມື່ອຄຳປະກາດຖືກອອກໄປ ແລະຕາປະທັບນັ້ນຖືກປະທັບລົງ, ລັກສະນະອຸປນິໄສຂອງພວກເຂົາຈະຄົງຢູ່ບໍລິສຸດ ແລະປາສະຈາກມົນທິນຕະຫຼອດໄປເປັນນິດ.” Testimonies, volume 5, 216.
“ໜ້າທີ່ຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ຄື ການເຮັດໃຫ້ໂລກສຳນຶກເຖິງບາບ, ເຖິງຄວາມຊອບທຳ ແລະ ເຖິງການພິພາກສາ. ໂລກຈະຮັບຄຳເຕືອນໄດ້ກໍແຕ່ໂດຍການເຫັນຜູ້ທີ່ເຊື່ອຄວາມຈິງໄດ້ຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດໂດຍຄວາມຈິງ, ດຳເນີນຊີວິດຕາມຫຼັກການອັນສູງສົ່ງແລະບໍລິສຸດ, ສະແດງໃຫ້ເຫັນຢ່າງສູງສົ່ງແລະຊັດເຈນເຖິງເສັ້ນແບ່ງອັນແນ່ນອນລະຫວ່າງຜູ້ທີ່ຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ກັບ ຜູ້ທີ່ຢຽບຍ່ຳພຣະບັນຍັດເຫຼົ່ານັ້ນໄວ້ໃຕ້ຕີນ. ການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດໂດຍພຣະວິນຍານ ເປັນເຄรື່ອງບົ່ງບອກເຖິງຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງຜູ້ທີ່ມີຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າ ກັບ ຜູ້ທີ່ຖືວັນພັກອັນປອມ. ເມື່ອການທົດສອບມາເຖິງ, ຈະຖືກສະແດງຢ່າງແຈ້ງຊັດວ່າໝາຍສຳຄັນຂອງສັດຮ້າຍນັ້ນແມ່ນຫຍັງ. ມັນຄືການຖືວັນອາທິດ. ຜູ້ໃດທີ່ພາຍຫຼັງຈາກໄດ້ຍິນຄວາມຈິງແລ້ວ ຍັງຄົງຖືວັນນີ້ວ່າເປັນວັນບໍລິສຸດ, ຜູ້ນັ້ນກໍຖືເອົາລາຍເຊັນຂອງມະນຸດແຫ່ງບາບ, ຜູ້ທີ່ຄິດຈະປ່ຽນແປງກາລະເວລາແລະພຣະບັນຍັດ.” Bible Training School, December 1, 1903.
ເອຊາຢາໄດ້ຊີ້ບອກເຖິງ “ວັນແຫ່ງລົມຕາເວັນອອກ,” ຊຶ່ງທ່ານຍັງໄດ້ລະບຸວ່າເປັນ “ລົມແຮງ,” ທີ່ຖືກຍັບຍັ້ງໄວ້ (stayeth), ວ່າເປັນຈຸດເວລາທີ່ “ການວັດແທກ” ເລີ່ມຕົ້ນ.
ເມື່ອພຣະອົງໃຫ້ມັນເຕີບອອກໄປຕາມຂະໜາດ, ພຣະອົງຈະຊົງໂຕ້ຖຽງກັບມັນ; ພຣະອົງຊົງຫ້າມລົມອັນຮຸນແຮງຂອງພຣະອົງໃນວັນແຫ່ງລົມຕາເວັນອອກ. ເພາະສະນັ້ນ ຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງຢາໂຄບຈະໄດ້ຮັບການຊຳລະລ້າງ; ແລະນີ້ແມ່ນຜົນທັງສິ້ນແຫ່ງການເອົາບາບຂອງເຂົາອອກໄປ; ເມື່ອເຂົາເຮັດຫີນທັງຫມົດແຫ່ງແທ່ນບູຊາໃຫ້ເປັນດັ່ງຫີນປູນຂາວທີ່ຖືກທຸບໃຫ້ແຕກອອກ, ບັນດາເສົາສັກສິດ ແລະຮູບເຄົາລົບຈະບໍ່ຕັ້ງຢູ່ອີກ. ແຕ່ນະຄອນທີ່ມີກຳແພງແຂງແຮງຈະກາຍເປັນທີ່ຮ້າງເປົ່າ, ທີ່ຢູ່ອາໄສຈະຖືກປະຖິ້ມ ແລະປ່ອຍໄວ້ເໝືອນຖິ່ນກັນດານ; ທີ່ນັ້ນລູກງົວຈະກິນຫຍ້າ, ແລະທີ່ນັ້ນມັນຈະນອນລົງ ແລະກິນກິ່ງງ່າຂອງມັນເສຍ. ເມື່ອກິ່ງງ່າຂອງມັນແຫ້ງແລ້ງ, ມັນຈະຖືກຫັກອອກ; ພວກຜູ້ຍິງຈະມາເກັບມັນ ແລະເອົາໄປເຜົາໄຟ: ເພາະວ່ານີ້ແມ່ນຊົນຊາດທີ່ຂາດຄວາມເຂົ້າໃຈ; ເພາະສະນັ້ນ ພຣະອົງຜູ້ຊົງສ້າງເຂົາຈະບໍ່ຊົງເມດຕາເຂົາ, ແລະພຣະອົງຜູ້ຊົງປັ້ນແຕ່ງເຂົາຈະບໍ່ຊົງສະແດງພຣະຄຸນແກ່ເຂົາ. ແລະໃນວັນນັ້ນຈະບັງເກີດຂຶ້ນວ່າ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຊົງນວດເກັບຕັ້ງແຕ່ຮ່ອງນ້ຳແຫ່ງແມ່ນ້ຳຈົນເຖິງລຳທານແຫ່ງອີຢິບ, ແລະພວກເຈົ້າຈະຖືກຮວບຮວມມາທີລະຄົນ, ໂອ ບັນດາບຸດຫລານແຫ່ງອິສຣາເອນ. ແລະໃນວັນນັ້ນຈະບັງເກີດຂຶ້ນວ່າ ແກອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຈະຖືກເປົ່າຂຶ້ນ, ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ໃກ້ຈະພິນາດໃນແຜ່ນດິນອັດຊີເຣຍ, ແລະບັນດາຜູ້ຖືກຂັບໄລ່ອອກໃນແຜ່ນດິນອີຢິບ, ຈະມາ ແລະນະມັດສະການອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຢູ່ເທິງພູບໍລິສຸດທີ່ເຢຣູຊາເລັມ. ອິສະຢາ 27:6–13.
“ລົມຕາເວັນອອກ” ແມ່ນອໍານາດທີ່ເຮັດໃຫ້ “ເຮືອຂອງທາຊິດ” ຈົມລົງ ແລະນໍາການພິພາກສາມາເຖິງຍິງໂສເພນີແຫ່ງເມືອງໄທເຣ. “ລົມຕາເວັນອອກ” ແມ່ນອໍານາດທີ່ເຮັດໃຫ້ບັນດາກະສັດເກີດຄວາມຢ້ານກົວ. “ລົມຕາເວັນອອກ” ແມ່ນສິ່ງທີ່ນໍາເອົາໄພພິບັດແຫ່ງ “ການແຫ້ງຫ່ຽວ” ມາສູ່ອີຢິບ, ອັນເປັນເຫດໃຫ້ເກີດເຈັດປີແຫ່ງການກັນດານອາຫານ, ເມື່ອໂຢເຊັບ ແລະຟາໂຣ ໄດ້ນໍາທັງໂລກ (ອີຢິບ) ເຂົ້າສູ່ຄວາມເປັນທາດ, ແລະກໍແມ່ນ “ລົມຕາເວັນອອກ” ທີ່ນໍາເອົາ “ຝູງຕັກແຕນ” ມາ ຊຶ່ງກິນທໍາລາຍທຸກສິ່ງໃນລະຫວ່າງການຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນຈາກອີຢິບ. ອິສລາມ ແມ່ນ “ລົມຕາເວັນອອກ.”
ຂະບວນການປະຕິຮູບຕ່າງໆໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ແຕ່ລະຂະບວນການປະຕິຮູບລ້ວນມີຫົວຂໍ້ສະເພາະຂອງຕົນ. ຫົວຂໍ້ຂອງຂະບວນການປະຕິຮູບຂອງຄົນຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນນັ້ນ ແມ່ນອິສະລາມ. ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ອິສະລາມແຫ່ງວິບັດຄັ້ງທີສາມໄດ້ໂຈມຕີສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ, ແລະ George W. Bush, “ຜູ້ທີສອງ”, ໄດ້ວາງການຍັບຢັ້ງໄວ້ເທິງ “ລົມຕາເວັນອອກ” ໃນທັນທີ. ໃນເຫດການນັ້ນ, ດັ່ງທີ່ Sister White ໄດ້ບັນທຶກໄວ້, ເມື່ອອາຄານໃຫຍ່ໆຂອງນະຄອນນິວຢອກຖືກເຮັດໃຫ້ພັງທະລາຍລົງ, ພຣະນິມິດ ບົດ 18 ຂໍ້ 1 ຫາ 3 ໄດ້ສຳເລັດຄວາມ. ທັງສາມຂໍ້ນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງສຽງທຳອິດໃນພຣະນິມິດ ບົດ 18. ສຽງທີສອງຢູ່ໃນຂໍ້ 4, ແລະມັນລະບຸເຖິງການເອີ້ນໃຫ້ອອກຈາກບາບີໂລນ ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນໃນເວລາກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດ. ອິສະລາມແຫ່ງວິບັດຄັ້ງທີສາມ ຖືກຍັບຢັ້ງໄວ້ໂດຍທູດສະຫວັນທັງສີ່ໃນພຣະນິມິດ ບົດ 7 ໃນຂະນະທີ່ຄົນຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນກຳລັງຖືກປະທັບຕາ.
“ພຣະອົງພຣະເຈົ້າແຫ່ງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງເປັນພຣະເຈົ້າຜູ້ຫວງແຫນ, ແຕ່ພຣະອົງຊົງອົດທົນຍາວນານຕໍ່ບາບແລະການລ່ວງລະເມີດຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໃນຊົ່ວອາຍຸນີ້. ຖ້າປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ດຳເນີນຢູ່ໃນຄຳປຶກສາຂອງພຣະອົງ, ພະລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າຄົງໄດ້ກ້າວໜ້າໄປ, ຂ່າວສານແຫ່ງຄວາມຈິງຄົງໄດ້ຖືກນຳໄປປະກາດແກ່ມະນຸດທຸກຄົນທີ່ອາໄສຢູ່ເທິງໜ້າແຜ່ນດິນໂລກທັງສິ້ນ. ຖ້າປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ເຊື່ອຟັງພຣະອົງ ແລະເປັນຜູ້ປະຕິບັດຕາມພຣະວາຈາຂອງພຣະອົງ, ຖ້າພວກເຂົາໄດ້ຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ, ທູດສະຫວັນຄົງຈະບໍ່ໄດ້ມາບິນຜ່ານທ້ອງຟ້າພ້ອມດ້ວຍຂ່າວສານເຖິງທູດສະຫວັນທັງສີ່ອົງ ຜູ້ທີ່ຈະປ່ອຍລົມໃຫ້ພັດໄປເທິງໂລກ ໂດຍຮ້ອງວ່າ, ຈົ່ງຢຸດ, ຈົ່ງຢຸດ, ລົມທັງສີ່ນັ້ນໄວ້ ຢ່າໃຫ້ພວກມັນພັດເທິງໂລກ ຈົນກວ່າຂ້ອຍໄດ້ປະທັບຕາບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າໄວ້ທີ່ໜ້າຜາກຂອງເຂົາທັງຫລາຍ. ແຕ່ເນື່ອງຈາກປະຊາຊົນບໍ່ເຊື່ອຟັງ, ບໍ່ຮູ້ຄຸນ, ບໍ່ບໍລິສຸດ, ເໝືອນດັ່ງອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ, ເວລາຈຶ່ງຖືກຍືດອອກໄປ ເພື່ອວ່າທຸກຄົນຈະໄດ້ຍິນຂ່າວສານແຫ່ງພຣະກະລຸນາຄັ້ງສຸດທ້າຍ ຊຶ່ງຖືກປະກາດດ້ວຍສຽງອັນດັງ. ພະລະກິດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຖືກຂັດຂວາງ, ເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາໄດ້ຖືກເລື່ອນອອກໄປ. ຫລາຍຄົນຍັງບໍ່ທັນໄດ້ຍິນຄວາມຈິງ. ແຕ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະປະທານໂອກາດໃຫ້ພວກເຂົາໄດ້ຍິນ ແລະໄດ້ກັບໃຈໃໝ່, ແລະພະລະກິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະເຈົ້າຈະດຳເນີນຕໍ່ໄປ.” Manuscript Releases, volume 15, 292.
ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການປະທັບຕາ ຍ່ອມໄດ້ຮັບການປະທັບຕາກ່ອນກົດໝາຍວັນອາທິດ, ເພາະວ່າໂລກຈະຖືກເຕືອນໄດ້ພຽງແຕ່ໂດຍການເຫັນຊາຍແລະຍິງໃນວິກິດຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ ຜູ້ມີຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າ. ການປະທັບຕາຂອງຫນຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ແຕ່ເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາໄດ້ຖືກຊັກຊ້າ.
ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນທັງຫມົດກໍາລັງກ່າວເຖິງຊົ່ວອາຍຸຮຸ່ນສຸດທ້າຍ, ແລະຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ກໍຖືກອ້າງອີງໂດຍກົງເຖິງຊົ່ວອາຍຸຮຸ່ນສຸດທ້າຍນັ້ນ. ໃນຊົ່ວອາຍຸຮຸ່ນສຸດທ້າຍນີ້ ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ “ດໍາເນີນຢູ່ໃນຄໍາປຶກສາຂອງພຣະອົງ,” ແລະດ້ວຍເຫດນັ້ນ ເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຈຶ່ງຖືກຂັດຂວາງແລະຖືກຊັກຊ້າ. ມັນຖືກຊັກຊ້າແລະຖືກຂັດຂວາງໂດຍສັດຮ້າຍຈາກຫຼຸມເລິກທີ່ບໍ່ມີກົ້ນ ໃນພຣະນິມິດ ບົດທີສິບເອັດ, ຜູ້ໄດ້ຂ້າຜູ້ພະຍາກອນສອງຄົນ. ສັດຮ້າຍນັ້ນໃນເວລາຂອງການປະຕິວັດຝຣັ່ງ ແມ່ນຄວາມບໍ່ເຊື່ອພຣະເຈົ້າ, ແລະມັນເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງຂະບວນການບໍ່ເຊື່ອພຣະເຈົ້າທີ່ຖືກນໍາເຂົ້າໂດຍຜູ້ທີ່ໄດ້ນໍາເອົາ “woke-ism,” ຊຶ່ງບັດນີ້ກໍາລັງປະເຊີນຫນ້າກັບໂລກ, ເຂົ້າມາໃນຂະບວນການຂອງ Future for America, ແລະແລ້ວ Future for America ກໍຢຸດເຊົາການດໍາເນີນຢູ່ໃນຄໍາປຶກສາຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະຍອມໃຫ້ອິດທິພົນຂອງຜູ້ທີ່ສົ່ງເສີມວາລະສະໄໝໃໝ່ຂອງການຮ່ວມເພດຂອງພວກເຂົາ, ຮ່ວມກັບຄົນອື່ນໆທີ່ສົ່ງເສີມການກໍານົດເວລາ, ຂັດຂວາງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາ.
“ຫຼາຍສິ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເປີດເຜยແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ກຳລັງຖາໂຖມເຂົ້າມາໃນຈິດໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຈົນແທບບໍ່ຮູ້ຈະສຳແດງອອກຢ່າງໃດ. ແຕ່ເຖິງຢ່າງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະນິ່ງສຽງບໍ່ໄດ້. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງພິໂລດຕໍ່ມະນຸດທີ່ຕັ້ງຕົນຂຶ້ນປົກຄອງເພື່ອນມະນຸດຂອງຕົນ ແລະດຳເນີນແຜນການຕ່າງໆທີ່ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໄດ້ຊົງປະນາມແລ້ວ. ຂ້າພະເຈົ້າປະຫລາດໃຈຫຼາຍເກີນກວ່າຈະພັນລະນາໄດ້ ຕໍ່ຄວາມລົ້ມເຫຼວຂອງພວກທ່ານໃນການສັງເກດໃຫ້ເຫັນວ່າ ພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຊົງສະຖາປະນາຄົນເຫຼົ່ານີ້ໄວ້. ລະບຽບແບບໃໝ່ຂອງສິ່ງຕ່າງໆນັ້ນ ຄວນຈະເຮັດໃຫ້ພວກທ່ານເກີດຄວາມຫວາດຫວັ່ນ ເພາະມັນບໍ່ໄດ້ຮັບການຮັບຮອງຈາກສະຫວັນ.”
“ຈິດໃຈຕາມທຳມະຊາດບໍ່ພຶງນຳເອົາຫຼັກການຂອງຕົນເອງອັນເປັນມົນທິນ ແລະກໍ່ໃຫ້ເສື່ອມຊາມ ເຂົ້າມາໃນພະລາຊະກິດຂອງພຣະເຈົ້າ. ຈະຕ້ອງບໍ່ມີການປົກປິດຫຼັກການແຫ່ງຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຮົາ. ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມຈະຕ້ອງຖືກປະກາດໂດຍປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ. ມັນຈະຕ້ອງຂະຫຍາຍຕົວຂຶ້ນເປັນສຽງຮ້ອງອັນດັງກ້ອງ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງມີເວລາທີ່ກຳນົດໄວ້ເມື່ອພຣະອົງຈະສິ້ນສຸດພະລາຊະກິດ; ແຕ່ເວລານັ້ນແມ່ນເມື່ອໃດ? ເມື່ອຄວາມຈິງທີ່ຈະຕ້ອງຖືກປະກາດສຳລັບວັນສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ອອກໄປເປັນພະຍານແກ່ທຸກປະຊາຊາດແລ້ວ, ເມື່ອນັ້ນຈຸດຈົບຈະມາເຖິງ. ຖ້າອຳນາດຂອງຊາຕານສາມາດເຂົ້າມາໃນພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າເອງ ແລະຈັດການສິ່ງຕ່າງໆຕາມທີ່ມັນພໍໃຈ, ເວລາແຫ່ງການຕຽມພ້ອມຈະຖືກຍືດອອກໄປ.”
“ນີ້ແມ່ນຄວາມລັບຂອງການເຄື່ອນໄຫວທີ່ໄດ້ກະທຳຂຶ້ນເພື່ອຕໍ່ຕ້ານບັນດາຊາຍຜູ້ທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງສົ່ງມາພ້ອມຂ່າວສານແຫ່ງພອນສຳລັບປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ. ບັນດາຊາຍເຫຼົ່ານີ້ຖືກກຽດຊັງ. ທັງບັນດາຊາຍແລະຂ່າວສານຂອງພຣະເຈົ້າຖືກໝິ່ນປະໝາດ ຢ່າງແທ້ຈິງດັ່ງທີ່ພຣະຄຣິດເອງໄດ້ຖືກກຽດຊັງແລະຖືກໝິ່ນປະໝາດໃນການສະເດັດມາຄັ້ງທຳອິດຂອງພຣະອົງ. ບັນດາມະນຸດຜູ້ດຳຮົງຕຳແໜ່ງທີ່ມີຄວາມຮັບຜິດຊອບໄດ້ສະແດງອອກຊຶ່ງຄຸນລັກສະນະຢ່າງເດຽວກັນກັບທີ່ຊາຕານໄດ້ສະແດງ. ພວກເຂົາໄດ້ສະແຫວງຫາທີ່ຈະຄອບງຳຈິດໃຈຂອງຜູ້ຄົນ, ເພື່ອນຳເຫດຜົນແລະຄວາມສາມາດຂອງພວກເຂົາໄປຢູ່ໃຕ້ອຳນາດການຄວບຄຸມຂອງມະນຸດ. ໄດ້ມີຄວາມພະຍາຍາມທີ່ຈະນຳຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າໄປຢູ່ໃຕ້ການຄວບຄຸມຂອງມະນຸດຜູ້ທີ່ບໍ່ມີຄວາມຮູ້ແລະສະຕິປັນຍາຈາກພຣະເຈົ້າ ຫຼືບໍ່ມີປະສົບການພາຍໃຕ້ການນຳພາຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ຫຼັກການຕ່າງໆໄດ້ຖືກໃຫ້ກຳເນີດຂຶ້ນ ຊຶ່ງບໍ່ຄວນໄດ້ເຫັນແສງສະຫວ່າງແຫ່ງວັນເລີຍ. ລູກນອກກົດໝາຍນັ້ນຄວນຖືກບີບຮັດໃຫ້ດັບສິ້ນຕັ້ງແຕ່ມັນຫາຍໃຈເທື່ອທຳອິດ. ບັນດາມະນຸດຜູ້ມີຂອບເຂດຈຳກັດໄດ້ເຮັດສົງຄາມຕໍ່ຕ້ານພຣະເຈົ້າແລະຄວາມຈິງ ແລະຕໍ່ຕ້ານຜູ້ສົ່ງຂ່າວທີ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງເລືອກໄວ້ ໂດຍຂັດຂວາງການງານຂອງພວກເຂົາດ້ວຍທຸກວິທີທາງທີ່ພວກເຂົາກ້າຈະໃຊ້. ຂໍໃຫ້ພິຈາລະນາວ່າ ມີຄຸນຄ່າອັນໃດເກີດຂຶ້ນຈາກປັນຍາແລະແຜນການຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ເບົາບາງຂ່າວສານຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະເຊັ່ນດຽວກັບພວກທຳມາຈານແລະພວກຟາຣິສີ ໄດ້ໝິ່ນປະໝາດບັນດາຊາຍຜູ້ນັ້ນທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ໃຊ້ເພື່ອນຳສະເໜີແສງສະຫວ່າງແລະຄວາມຈິງ ຊຶ່ງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງຈຳເປັນຕ້ອງໄດ້ຮັບ.” The 1888 Materials, 1525.
ເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາທີ່ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ໄດ້ຖືກຂັດຂວາງ ເນື່ອງຈາກວ່າຕົວແທນຂອງຊາຕານໄດ້ຖືກອະນຸຍາດໃຫ້ເຂົ້າມາໃນ “ພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້ານັ້ນເອງ.” ປະເດັນທີ່ຄວນເຫັນຢູ່ທີ່ນີ້ຄື ວ່າຕັ້ງແຕ່ປີ 1798 ຈົນເຖິງ 1844 ພຣະວິຫານມິນເລີໄຣດ້ໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນ, ແລະໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາໄດ້ສະເດັດມາຍັງພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງຢ່າງກະທັນຫັນ. ພຣະວິຫານແລະກອງພົນໄດ້ຖືກຢຽບຍໍ່າລົງໂດຍອຳນາດສັນຕະປາປາເປັນເວລາໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບປີ, ແລະເມື່ອອຳນາດສັນຕະປາປາໄດ້ຮັບບາດແຜແຫ່ງຄວາມຕາຍນັ້ນ ພຣະຄຣິດກໍໄດ້ເລີ່ມພຣະກິດໃນການສ້າງຕັ້ງພຣະວິຫານມິນເລີໄຣດ້, ແລະສັນຍາລັກຂອງພຣະວິຫານນັ້ນຄືເລກສີ່ສິບຫົກ, ຕາມພະຍານຫຼາຍປະການ.
ໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840, ທູດສະຫວັນໃນພຣະນິມິດບົດທີ 10 ໄດ້ລົງມາ, ແລະການພິພາກສາໂປຣເຕສແຕນຕິຊຶມໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນ. ປະຫວັດການນັ້ນຖືກທຳຊ້ຳອີກຢ່າງຕົງຕາມທຸກຕົວອັກສອນ.
ໃນພຣະຄຳພີ “ລົມຕາເວັນອອກ” ແມ່ນສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ເຮືອຂອງທາຊິດຈົມລົງ, ແລະເຮັດໃຫ້ນະຄອນໃຫຍ່ເມືອງຕີໂຣນັ້ນພັງທະລາຍລົງ, ແລະເຮັດໃຫ້ບັນດາກະສັດແລະພໍ່ຄ້າຮ້ອງຂຶ້ນສາມເທື່ອວ່າ “ວິບັດ, ວິບັດ” (ອະນິດາ, ອະນິດາ). ແຕ່ໃນຂໍ້ຄວາມຈາກເອຊາຢາທີ່ພວກເຮົາກຳລັງພິຈາລະນາຢູ່ນີ້, ວັນແຫ່ງ “ລົມຕາເວັນອອກ” ແມ່ນວັນທີ່ພຣະເຈົ້າ “ຊົງຢັບຢັ້ງລົມອັນຮຸນແຮງຂອງພຣະອົງໄວ້.” ໃນຂໍ້ຄວາມນີ້ “ລົມຕາເວັນອອກ” ຖືກຍັບຢັ້ງໄວ້, ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຂັດຂວາງພາລະກິດຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ; ພາລະກິດທີ່ສຳເລັດໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງຝົນປາຍລະດູ. ໃນຂໍ້ຄວາມນີ້ ຫົວຂໍ້ເລື່ອງ “ລົມຕາເວັນອອກ” ທີ່ຖືກຍັບຢັ້ງໄວ້ນັ້ນ ກຳລັງຊີ້ບອກເຖິງຝົນປາຍລະດູ, ພາລະກິດຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ແລະການເອີ້ນອອກມາຂອງລູກທັງຫລາຍອື່ນຂອງພຣະເຈົ້າໃນບາບີໂລນ. ໃນຊ່ວງເວລານັ້ນ, ທູດສະຫວັນທັງສີ່ກຳລັງຢັບຢັ້ງລົມທັງສີ່ໄວ້, ໃນລະຫວ່າງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ.
ຫຼັງຈາກເຫດການເຫຼົ່ານີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນສີ່ອົງຢືນຢູ່ທີ່ສີ່ມຸມຂອງແຜ່ນດິນໂລກ ກຳໄວ້ຊຶ່ງລົມທັງສີ່ຂອງໂລກ ເພື່ອວ່າລົມນັ້ນຈະບໍ່ພັດເທິງແຜ່ນດິນໂລກ ຫຼືເທິງທະເລ ຫຼືເທິງຕົ້ນໄມ້ໃດໆ. ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນອີກອົງໜຶ່ງຂຶ້ນມາຈາກທິດຕາເວັນອອກ ຖືຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່: ແລະທ່ານໄດ້ຮ້ອງດ້ວຍສຽງດັງໄປຫາທູດສະຫວັນສີ່ອົງນັ້ນ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບອຳນາດໃຫ້ທຳອັນຕະລາຍແກ່ແຜ່ນດິນໂລກແລະທະເລ ໂດຍກ່າວວ່າ, “ຢ່າເຮັດອັນຕະລາຍແກ່ແຜ່ນດິນໂລກ ຫຼືແກ່ທະເລ ຫຼືແກ່ຕົ້ນໄມ້ທັງຫຼາຍ ຈົນກວ່າພວກເຮົາຈະໄດ້ປະທັບຕາເທິງໜ້າຜາກຂອງບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ແຫ່ງພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ.” ພຣະນິມິດ 7:1–3
ການຢຸດຍັ້ງຂອງ “ລົມຕາເວັນອອກ,” ການຫັກຫ້າມຂອງ “ບັນດາປະຊາຊາດທີ່ໂກດຮ້າຍ” ແລະການຫັກຫ້າມຂອງ “ສີ່ລົມ” ລ້ວນແຕ່ເກີດຂຶ້ນໃນຊ່ວງຝົນປາຍລະດູ, ເພາະວ່າໃນຊ່ວງເວລາຂອງຝົນປາຍລະດູນັ້ນເອງ ຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າຈຶ່ງຖືກປະທັບລົງເທິງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ. ສີ່ລົມທີ່ກຳລັງຖືກຫັກຫ້າມໂດຍທູດສະຫວັນສີ່ອົງນັ້ນ ເປັນສັນຍະລັກຂອງອິດສະລາມ.
“ທູດສະຫວັນກຳລັງຍຶດຖືລົມທັງສີ່ໄວ້, ຊຶ່ງຖືກສະແດງເປັນມ້າທີ່ໂກດແຄ້ນ ພະຍາຍາມຈະຫຼຸດພົ້ນແລະແລ່ນກວາດໄປເທິງພື້ນໂລກທັງໝົດ, ນຳພາການທຳລາຍແລະຄວາມຕາຍໄປຕາມເສັ້ນທາງຂອງມັນ.”
“ພວກເຮົາຈະນອນຫລັບຢູ່ບ່ອນຊາຍແດນອັນໃກ້ຊິດຂອງໂລກນິລັນດອນນັ້ນຫລື? ພວກເຮົາຈະເສີຍຊາ, ເຢັນຊາ, ແລະ ດຸດດັ່ງຕາຍແລ້ວຫລື? ໂອ, ຂໍໃຫ້ໃນຄຣິດຕະຈັກຂອງພວກເຮົາມີພຣະວິນຍານ ແລະ ລົມຫາຍໃຈຂອງພຣະເຈົ້າ ທີ່ຖືກພັດເຂົ້າສູ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ, ເພື່ອພວກເຂົາຈະໄດ້ຢືນຂຶ້ນເທິງຕີນຂອງຕົນ ແລະ ມີຊີວິດ. ພວກເຮົາຈຳເປັນຕ້ອງເຫັນວ່າ ທາງນັ້ນແຄບ ແລະ ປະຕູນັ້ນຄັບແຄບ. ແຕ່ເມື່ອພວກເຮົາຜ່ານປະຕູອັນຄັບແຄບນັ້ນໄປແລ້ວ, ຄວາມກວ້າງຂອງມັນຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້.” Manuscript Releases, volume 20, 217.
ເຮົາຈະພິຈາລະນາຄວາມເປັນຈິງເຫຼົ່ານີ້ຕໍ່ໄປໃນບົດຄວາມຖັດໄປ, ເພາະວ່າເປັນ “ໃນສະໄໝຂອງກະສັດເຫຼົ່ານີ້”, ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍອານາຈັກທີແປດໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີ, ອັນ “ເປັນຂອງເຈັດ” ອານາຈັກນັ້ນ, ທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງສະຖາປະນາອານາຈັກອັນຖາວອນນິລັນດອນ.
ແລະໃນສະໄໝຂອງບັນດາກະສັດເຫຼົ່ານີ້ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສະຫວັນຈະສະຖາປະນາອານາຈັກໜຶ່ງຂຶ້ນ ຊຶ່ງຈະບໍ່ຖືກທຳລາຍເລີຍ: ແລະອານາຈັກນັ້ນຈະບໍ່ຖືກມອບໃຫ້ແກ່ຊົນຊາດອື່ນ, ແຕ່ມັນຈະທຸບທຳລາຍແລະກຳຈັດບັນດາອານາຈັກເຫຼົ່ານີ້ທັງໝົດ, ແລະມັນຈະຕັ້ງຢູ່ເປັນນິດ. ເນື່ອງດ້ວຍວ່າພະອົງໄດ້ເຫັນວ່າ ຫີນກ້ອນນັ້ນໄດ້ຖືກຕັດອອກຈາກພູໂດຍບໍ່ໄດ້ອາໄສມື, ແລະວ່າມັນໄດ້ທຸບເຫຼັກ, ທອງສຳລິດ, ດິນໜຽວ, ເງິນ, ແລະຄຳ ໃຫ້ແຕກເປັນຊິ້ນໆ; ພຣະເຈົ້າຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ຊົງເປີດເຜີຍແກ່ກະສັດເຖິງສິ່ງທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນໃນພາຍໜ້າ: ແລະຄວາມຝັນນັ້ນແນ່ນອນ, ແລະຄຳຕີຄວາມຂອງມັນກໍແນ່ນອນດ້ວຍ. ດານີເອນ 2:44, 45.