ພຣະຄຳພີດານີເອນ - ຕອນທີ ຫົກສິບເຈັດ

ອິດສະລາມແຫ່ງວິບັດຄັ້ງທີສາມໄດ້ເຂົ້າສູ່ປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ແລະມັນກໍຖືກຍັບຢັ້ງໃນທັນທີ. ໃນເວລານັ້ນ ຝົນປາຍລະດູໄດ້ເລີ່ມຕົກລົງ, ແຕ່ມັນ “ຖືກຕວງວັດ”.

“ວັນແຫ່ງລົມຕາເວັນອອກ” ຊີ້ບອກເຖິງການມາເຖິງຂອງຝົນຊ້າ ແລະຍັງຊີ້ເຖິງອິດສະລາມແຫ່ງວິບັດຄັ້ງທີສາມອີກດ້ວຍ. ມັນຍັງເປັນເຄື່ອງໝາຍເຖິງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງປະຫວັດສາດທີ່ “ຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງຢາໂຄບຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ.” ວັນແຫ່ງລົມຕາເວັນອອກໄດ້ມາເຖິງໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ແລະໃນເວລານັ້ນການພິພາກສາຄົນເປັນໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ. ການພິພາກສາຄົນເປັນແມ່ນພາລະກິດປິດທ້າຍຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ແລະທີ່ນັ້ນເອງການຊົງຍົກອອກຊຶ່ງບາບຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນ. ນັ້ນແມ່ນຄວາມໝາຍທີ່ອິຊາຢາໄດ້ຂຽນໄວ້ເມື່ອທ່ານກ່າວວ່າ, “ໂດຍສິ່ງນີ້.”

ຄໍາຕ່າງໆທີ່ນໍາໜ້າຂໍ້ຄວາມວ່າ “By this,” ແມ່ນ, “In measure, when it shooteth forth, thou will debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind.” ຄໍາວ່າ “By this,” ກໍາລັງລະບຸຄວາມຈິງແຫ່ງການທົດສອບອັນຈໍາເພາະທີ່ຊໍາລະບາບອອກຈາກຜູ້ທີ່ຖືກແທນດ້ວຍນາມວ່າ Jacob. ຄວາມຈິງເຫຼົ່ານັ້ນຮວມເຖິງເຫດການ (9/11), ຊຶ່ງເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງການມາຮອດຂອງ latter rain. ຄວາມຈິງເຫຼົ່ານັ້ນຮວມເຖິງຄໍານິຍາມຂອງ latter rain ວ່າເປັນ “a message,” ແລະ “message” ນັ້ນຄື Islam. ມັນຮວມເຖິງຄວາມຈິງທີ່ວ່າ “the east wind” ແມ່ນ Islam ຂອງ Woe ທີສາມ, ແລະມັນຮວມເຖິງລັກສະນະທາງຄໍາພະຍາກອນຂອງການຍັບຍັ້ງຕໍ່ມາຂອງ Islam (stayeth).

ການທົດສອບນັ້ນເອງໄດ້ຖືກສະແດງໂດຍ “ການໂຕ້ວາທີ,” ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001. ເຢເຣມີ, ເມື່ອເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທໍາອິດ, ໄດ້ຮັບຄໍາແນະນໍາໃຫ້ “ກັບຄືນ” ມາຫາພຣະເຈົ້າ ແລະແຍກສິ່ງທີ່ປະເສີດອອກຈາກສິ່ງທີ່ຕໍ່າຊ້າ. “ຜົນ” ຂອງຂ່າວສານແຫ່ງການທົດສອບນັ້ນກໍ່ໃຫ້ເກີດຜູ້ນະມັດສະການສອງຈໍາພວກ.

ການພິພາກສາຂອງຄົນໂງ່ເຂົາຖືກສະແດງໄວ້ດັ່ງນີ້: “ເມື່ອເຂົາເຮັດໃຫ້ຫີນທັງຫມົດແຫ່ງແທ່ນບູຊາເປັນເໝືອນຫີນປູນຂາວທີ່ຖືກທຸບແຕກອອກເປັນຊິ້ນໆ, ບັນດາສະຖານທີ່ບູຊາຮູບເຄົາລົບ ແລະ ຮູບຈຳລອງທັງຫລາຍຈະບໍ່ຕັ້ງຢູ່ໄດ້.” ອິຊາຢາກຳລັງອ້າງເຖິງຖ້ອຍປະກາດໂທດຕໍ່ບັນດາຜູ້ທີ່ພິກກັບສິ່ງທັງປວງໃຫ້ກົງກັນຂ້າມໃນບົດທີຊາວແປດ ແລະ ຊາວເກົ້າ. ພວກເຂົາຄືບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ສາມາດເຂົ້າໃຈໜັງສືທີ່ຖືກປະທັບຕາ. ການງານ (ຜົນ) ຂອງຄົນຊົ່ວຈະຕ້ອງຖືວ່າເປັນດັ່ງດິນເຜົາຂອງຊ່າງປັ້ນ.

ຜົນງານຂອງຄົນອະທຳຈະເປັນເໝືອນດິນຊ່າງປັ້ນ; ແລະໃນບົດທີຊາວເຈັດ ຜົນງານຂອງພວກເຂົາຖືກພັນລະນາໃນລັກສະນະຄ້າຍຄືກັນ ຄືເປັນຫີນຊອກທີ່ຖືກທຸບໃຫ້ແຕກກະຈາຍ. ຫີນຊອກ ຫຼື ດິນຊ່າງປັ້ນນັ້ນ ຖືກທຸບໃຫ້ເປັນຜົງໄດ້ໂດຍງ່າຍ; ແລະສັນຍະລັກຂອງການກະທຳໃນການເຮັດໃຫ້ “ຫີນທັງໝົດຂອງແທ່ນບູຊາເປັນເໝືອນຫີນຊອກທີ່ຖືກທຸບໃຫ້ແຕກກະຈາຍ,” ແລະລວມເຖິງການກະທຳແຫ່ງການຮື້ຖອນ “ບັນດາປ່າເສົາບູຊາ ແລະ ຮູບສະຫຼັກ,” ເພື່ອໃຫ້ພວກມັນ “ບໍ່ອາດຕັ້ງຢູ່ໄດ້,” ຄືກັບພາລະກິດທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍການປະຕິຮູບຂອງກະສັດ Josiah. ໃນການຟື້ນຟູ ແລະ ການປະຕິຮູບຄັ້ງສຸດທ້າຍ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍການປະຕິຮູບຂອງ Josiah ນັ້ນ ໂຄງສ້າງອົງກອນຂອງ Adventist ຈະກາຍເປັນບ່ອນຮ້າງເປົ່າ, ເພາະວ່າ “ນະຄອນທີ່ມີກຳແພງປ້ອງກັນຈະຮ້າງເປົ່າ, ແລະ ທີ່ຢູ່ອາໄສຈະຖືກປະຖິ້ມ ແລະ ຖືກປ່ອຍໄວ້ດັ່ງຖິ່ນກັນດານ.” ບັນດາຜົນງານທັງໝົດຂອງພວກເຂົາ ໝາຍເຖິງຄຣິດຈັກ, ໂຮງຮຽນ, ວິທະຍາໄລ, ມະຫາວິທະຍາໄລ, ໂຮງໝໍ ແລະ ອາຄານສຳນັກງານນັບພັນແຫ່ງທົ່ວໂລກ ຈະຖືກທຸບໃຫ້ແຕກເປັນຜົງອັນໄຮ້ຄ່າຕາມຄວາມໝາຍທາງຄຳພະຍາກອນ.

ສະມາຊິກທັງຫຼາຍຈະກາຍເປັນທີ່ຮ້າງເປົ່າດ້ວຍ, ເພາະວ່າບັນດາ “ປະຊາຊົນທີ່ຂາດຄວາມເຂົ້າໃຈ” ຈະເປັນເໝືອນ “ກິ່ງງ່າ” ທີ່ “ແຫ້ງຫ່ຽວ” ຊຶ່ງ “ຈະຖືກຫັກອອກ” ແລະ “ຖືກໂຍນເຂົ້າໄປໃນໄຟ,” ເພາະວ່າ “ພຣະອົງຜູ້ສ້າງພວກເຂົາຈະບໍ່ຊົງເມດຕາພວກເຂົາ, ແລະພຣະອົງຜູ້ປັ້ນແຕ່ງພວກເຂົາຈະບໍ່ຊົງສຳແດງພຣະຄຸນແກ່ພວກເຂົາ.”

ເມື່ອການແຍກອອກທີ່ຖືກກະທຳໂດຍຂ່າວສານແຫ່ງການທົດສອບນັ້ນສຳເລັດສົມບູນແລ້ວ, ສຽງທີສອງໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດ ຈະເອີ້ນຝູງແກະອື່ນຂອງພຣະເຈົ້າອອກຈາກບາບີໂລນ, ເພາະໃນວັນນັ້ນ “ມັນຈະບັງເກີດຂຶ້ນ” ວ່າ “ແກຈະອັນໃຫຍ່ຈະຖືກເປົ່າຂຶ້ນ, ແລະພວກເຂົາຈະມາ ຄືບັນດາຜູ້ທີ່ໃກ້ຈະພິນາດໃນແຜ່ນດິນອັດຊີເຣຍ, ແລະບັນດາຜູ້ຖືກຂັບໄລ່ໃນແຜ່ນດິນອີຢິບ, ແລະຈະນະມັດສະການອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເທິງພູບໍລິສຸດທີ່ເຢຣູຊາເລັມ.”

ຂໍ້ພຣະຄຳຕອນນີ້ (ເອຊາຢາ ບົດທີຊາວເຈັດ, ຂໍ້ທີແປດເຖິງສິບສາມ) ທີ່ພວກເຮົາກຳລັງພິຈາລະນາຢູ່ນັ້ນ ໄດ້ຊີ້ບອກປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ເລີ່ມຕົ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ແລະສະແດງໃຫ້ເຫັນການທົດສອບແລະການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ໃນທີ່ສຸດຈະເອີ້ນຝູງແກະອື່ນຂອງພຣະເຈົ້າໃຫ້ອອກມາຈາກບາບີໂລນ. ຂໍ້ຕອນເປີດຂອງບົດດຽວກັນນັ້ນ ຍັງໄດ້ຊີ້ບອກເຖິງບົດເພງໜຶ່ງທີ່ຈະຕ້ອງຖືກຮ້ອງໃນລະຫວ່າງປະຫວັດສາດນັ້ນພໍດີ.

ເພງແຫ່ງສວນອະງຸ່ນແມ່ນເພງທີ່ກ່າວລະບຸເປັນຄັ້ງທຳອິດວ່າ ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າເປັນດັ່ງສວນອະງຸ່ນ ຊຶ່ງພຣະອົງໄດ້ຊົງຮັກແລະຊົງເອົາໃຈໃສ່ດູແລ. ຈາກນັ້ນ ມັນໄດ້ນຳສະເໜີຄຳສັນຍາແຫ່ງການຍອມຮັບສຳລັບຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ປາຖະໜາຈະຍຶດຖືຄວາມຊອບທຳຂອງພຣະຄຣິດ. ຕໍ່ມາ ມັນໄດ້ຊີ້ບອກເຖິງພຣະສັນຍາເລື່ອງການເທລົງມາຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ຊຶ່ງຖືກແທນຄວາມໂດຍຝົນສອງລະຍະ. ລະຍະທຳອິດຂອງຝົນນຳດອກແລະຕາອ່ອນໃຫ້ຟື້ນຄືນສູ່ຊີວິດ, ແລະລະຍະທີສອງເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກເຕັມໄປດ້ວຍຜົນ.

ບົດເພງແຫ່ງສວນອະງຸ່ນ ແມ່ນບົດເພງທີ່ຊີ້ບອກໄລຍະເວລາເມື່ອພຣະເຈົ້າກຳລັງຜ່ານພົ້ນຊົນຊາດທີ່ເຄີຍຖືກຊົງເລືອກໄວ້ກ່ອນໜ້ານັ້ນ ໃນຂະນະດຽວກັນກໍກຳລັງເຂົ້າສູ່ພັນທະສັນຍາກັບຊົນຊາດທີ່ຖືກຊົງເລືອກໃໝ່. ຂໍ້ທີແປດແລະຂໍ້ຕໍ່ໆໄປ ເປັນພຽງການກ່າວຊ້ຳ ແລະຂະຫຍາຍຄວາມເພີ່ມເຕີມໃສ່ຂໍ້ເປີດຕົ້ນຂອງບົດນັ້ນ. ຂໍ້ທຳອິດຂອງບົດນັ້ນລະບຸເຫດການດຽວກັນກັບທີ່ໄດ້ລະບຸໄວ້ໃນຂໍ້ທີແປດວ່າເປັນ “ວັນແຫ່ງລົມຕາເວັນອອກ”.

ມັງກອນນັ້ນແມ່ນຊາຕານ, ແຕ່ໃນຄວາມໝາຍຮອງລົງມາ ມັນກໍແມ່ນໂຣມນອກສາສະໜາ.

ກະສັດສິບອົງແຫ່ງໂຣມນອກສາສະໜາ, ໃນບົດທີເຈັດຂອງດານີເອນ, ແລະໃນບົດທີສິບສອງຂອງພຣະນິມິດ ເປັນຕົວແທນຂອງກະສັດສິບອົງໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເຈັດ—ໃນວາລະສຸດທ້າຍ.

ຂໍ້ທີໜຶ່ງຂອງອິສາຢາ 27 ກຳລັງຊີ້ບອກເຖິງການເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງການພິພາກສາມັງກອນ, ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນວັນແຫ່ງລົມບູຮະພາ, ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001. ການພິພາກສາບັນດາກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ ແລະຄູ່ຮ່ວມຄ້ານານາຊາດແບບໂກລບາລິດຂອງເຂົາທັງຫລາຍ ສຳເລັດລົງເມື່ອໂຄງສ້າງທາງການເງິນຂອງໂລກຖືກທຳລາຍໂດຍ “ລົມບູຮະພາ” ທ່າມກາງ “ທະເລທັງຫລາຍ”.

ເອຊາຢາ ບົດທີຊາວເຈັດ, ຂໍ້ 1 ຫາ 7, ຖືກກ່າວຊ້ຳແລະຂະຫຍາຍຄວາມຕໍ່ໃນຂໍ້ 8 ຫາ 13. ມັນຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ໃນ “ວັນແຫ່ງລົມຕາເວັນອອກ” ກະສັດແລະພໍ່ຄ້າທັງຫລາຍຂອງແຜ່ນດິນໂລກຈະຖືກເຜີຍໜ້າກັບຄວາມຢ້ານກົວ, ແລະຄວາມຢ້ານກົວນັ້ນກໍເພີ່ມທະວີຂຶ້ນຕະຫລອດປະຫວັດສາດນັບແຕ່ຈຸດນັ້ນເປັນຕົ້ນໄປ. ຄວາມຢ້ານກົວນັ້ນຊີ້ບອກເຖິງການເຄື່ອນໄຫວອັນຮີບຮ້ອນແລະຂາດເຫດຜົນຂອງພວກໂກລະບາລິສຕ໌ຝ່າຍກ້າວໜ້າແຫ່ງໂລກ ນັບແຕ່ວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ເປັນຕົ້ນມາ, ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາຜັກດັນວາລະຂອງຕົນໃຫ້ໄກຂຶ້ນແລະຮຸນແຮງຂຶ້ນ ຫລາຍກວ່າທີ່ເຫດຜົນຈະຄາດໝາຍໄດ້. ຊາຕານ ແລະຜູ້ແທນຂອງມັນ ຄືພວກພໍ່ຄ້າແລະກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ (ພວກໂກລະບາລິສຕ໌), ໃນຖານະເປັນສັນຍາລັກຂອງມັງກອນ, ຮູ້ວ່າເວລາຂອງພວກມັນເຫຼືອສັ້ນ.

ວັນແຫ່ງລົມຕາເວັນອອກ, ຊຶ່ງໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດວິກິດການທາງເສດຖະກິດໃນປີ 2001, ແລະມີແຕ່ຮ້າຍແຮງຂຶ້ນເທົ່ານັ້ນ, ບໍ່ວ່າສື່ມວນຊົນໂລກາພິວັດຈະພະຍາຍາມອ້າງຢ່າງໃດກໍຕາມ, ແມ່ນປະເດັນທີ່ປະເຊີນໜ້າກັບໂລກໃນຂະນະທີ່ມັງກອນຮູ້ວ່າເວລາຂອງມັນສັ້ນເຂົ້າ. ຈາກນັ້ນມັນຈຶ່ງຍົກລະດັບການເຄື່ອນໄຫວຂອງມັນເພື່ອຄວບຄຸມແຜ່ນດິນໂລກທັງໝົດ, ແລະມັນກະທຳດັ່ງນັ້ນໃນເວລາທີ່ “ວິບັດ” (ວິບັດປະການທີສາມ) ຖືກນຳມາເໜືອ “ຜູ້ອາໄສຢູ່ໃນແຜ່ນດິນໂລກ ແລະ ທະເລ.”

ການມາເຖິງຂອງອິສລາມໃນວິບັດຄັ້ງທີສາມ (ລົມຕາເວັນອອກ), ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຫາຍະນະດ້ານເສດຖະກິດທີ່ໄດ້ບີບບັງຄັບໃຫ້ພວກໂກລບັລລິສຕ໌ເລັ່ງຄວາມພະຍາຍາມຂອງຕົນເພື່ອບັງຄັບໃຫ້ໂລກນີ້ຢູ່ພາຍໃຕ້ລັດຖະບານໂລກດຽວ. ແຕ່ອິສລາມຍັງຄົງສືບຕໍ່ປະຕິບັດບົດບາດຂອງມັນ. ບາງທີການເປີດເຜີຍອັນສຳຄັນທີ່ສຸດຂອງອິສລາມໃນຖານະເປັນສັນຍະລັກໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີ ພົບໄດ້ໃນການກ່າວເຖິງອິສລາມເປັນຄັ້ງທຳອິດ.

ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍລົ້ມເຫຼວ. ໃນຂະນະທີ່ອິດສະລາມຍັງຄົງກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມເຈັບປວດດັ່ງຍິງທີ່ກໍາລັງເຈັບທ້ອງຄອດລູກ, ບາງຄົນຜູ້ອາດຍອມຮັບໄດ້ເຖິງຂັ້ນວ່າ ອິດສະລາມໄດ້ຖືກລະບຸໄວ້ໃນຄໍາພະຍາກອນໃນພຣະຄໍາພີ, ກໍຍັງບໍ່ທັນເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງອັນປາກົດແຈ້ງໃນສອງຂໍ້ພຣະຄໍານັ້ນຢ່າງແທ້ຈິງ. ບາງຄົນອາດເຂົ້າໃຈວ່າ ອິດສະລາມນັ້ນແຫຼະເປັນສິ່ງທີ່ນໍາເອົາມະນຸດທຸກຄົນໃນໂລກມາຢູ່ຮ່ວມກັນ ເພື່ອຕໍ່ຕ້ານສັດຕູຮ່ວມກັນ, ແລະແນ່ນອນວ່ານີ້ເປັນຄວາມຈິງ. ແຕ່ຂໍ້ຄວາມຕອນສຸດທ້າຍໃນຂໍ້ພຣະຄໍານັ້ນຄືຄວາມຈິງທີ່ຮ້າຍແຮງກວ່າ. ໂລກໄດ້ຖືກສັ່ນສະເທືອນໂດຍເຫດການວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ແລະໃນບໍ່ດົນມານີ້ກໍໄດ້ຖືກສັ່ນສະເທືອນອີກຄັ້ງໂດຍການໂຈມຕີໃນວັນທີ 7 ຕຸລາຂອງປີນີ້ ຂອງຮາມາສຕໍ່ອິດສະຣາເອນ. ແຕ່ບໍ່ມີໃຜເຕັມໃຈທີ່ຈະເຫັນວ່າ ຈິດວິນຍານແຫ່ງການສົງຄາມແລະການທໍາລາຍຢ່າງກະທັນຫັນນັ້ນຢູ່ “ໃນທ່າມກາງຕໍ່ໜ້າ” ບັນດາພີ່ນ້ອງຂອງອິດຊະມາເອນທັງປວງ.

ການທຳລາຍປະເພດໃດຈະຖືກດຳເນີນເມື່ອມີການໂຈມຕີແບບກະທັນຫັນທີ່ຖືກດຳເນີນໂດຍປະຊາຊາດອິດສະລາມເຊັ່ນ ຊາອຸດິອາຣະເບຍ, ສະຫະອາຫະລັດອາຣັບເອມິເຣດ, ກາຕາ, ຄູເວດ, ບຣູໄນ ແລະ ບາເຣນ? ຈິດວິນຍານຂອງອິດຊະມາເອນຢູ່ໃນ “ພີ່ນ້ອງທັງປວງຂອງເຂົາ,” ແລະສົງຄາມທີ່ຈົນບັດນີ້ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໂດຍວິບັດຄັ້ງທີສາມຈາກປະເທດເຊັ່ນ ອັຟການິສຖານ ຫຼື ອີຣັກ ຈະແຕກຕ່າງອອກໄປຢ່າງຫຼວງເມື່ອຄຳພະຍາກອນກ່ຽວກັບອິດຊະມາເອນໄດ້ຮັບການເຮັດໃຫ້ສຳເລັດຢ່າງຄົບຖ້ວນ. ປາກິສຖານມີລະເບີດນິວເຄຼຍຈຳນວນເທົ່າໃດ?

ລັກສະນະທາງຄໍາພະຍາກອນຂອງສົງຄາມອິດສະລາມ ດັ່ງທີ່ໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນໃນວິບັດອິດສະລາມຄັ້ງທີໜຶ່ງ ແລະ ຄັ້ງທີສອງ ຄືການໂຈມຕີຢ່າງກະທັນຫັນ ແລະ ໂດຍບໍ່ທັນຄາດຄິດ. ໃນບັນດາປະເທດອິດສະລາມທີ່ມັ່ງຄັ່ງນັ້ນ ມີທຶນຊັບພຽງພໍຫຼືບໍ່ ທີ່ຈະຈັດຫາຫຼືຜະລິດອາວຸດຢ່າງລັບໆ ທີ່ມີເທັກໂນໂລຢີກ້າວໜ້າກວ່າ ແລະ ມີອຳນາດສັງຫານຫຼາຍກວ່າ ເຮືອບິນເຈັດທີ່ບັນທຸກເຊື້ອໄຟເຕັມລຳ, ລົດວາງລະເບີດ, ຢາງລົດທີ່ຖືກຈຸດເຜົາ, ການຂົ່ມຂືນ ແລະ ມີດ ຫຼືບໍ່? ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າສົມຄວນທີ່ຈະເຊື່ອຖື ຫຼືບໍ່?

ອັນມະນີທັງປວງໃນຄວາມຝັນຂອງມິນເລີ ກາຍເປັນຄວາມຈິງແຫ່ງການທົດສອບໃນວັນສຸດທ້າຍ, ເຖິງແມ່ນຈະບໍ່ມີຫຍັງໄປກວ່າຄວາມຈິງທີ່ວ່າຄວາມຈິງເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ຖືກປະຕິເສດ ແລະ ຄຳພະຍາກອນໄດ້ຊີ້ບອກວ່າມັນຈະຖືກຟື້ນຟູຄືນມາ. ແຕ່ອັນມະນີບາງຢ່າງໃນນັ້ນ, ເຊັ່ນ ພາລະກິດຂອງພຣະຄຣິດໃນສະຖານນະມັດສະການແຫ່ງສະຫວັນ ແລະ ອິດສະລາມແຫ່ງວິບັດຄັ້ງທີສາມ, ບົ່ງຊີ້ເຖິງຄຳທຳນາຍທີ່ສຳເລັດຜົນພຽງແຕ່ໃນວັນສຸດທ້າຍຢ່າງແທ້ຈິງ. ຢ່າງໜຶ່ງເປັນຕົວແທນພາລະກິດຂອງພຣະຄຣິດໃນບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດ, ຊຶ່ງແນ່ນອນເປັນຄວາມຈິງແຫ່ງການທົດສອບໃນປະຈຸບັນ, ແລະ ອີກຢ່າງໜຶ່ງບົ່ງຊີ້ເຖິງຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນ, ຊຶ່ງອີກຄັ້ງໜຶ່ງກໍເປັນຄວາມຈິງແຫ່ງການທົດສອບໃນປະຈຸບັນ.

ສາຍດ້າຍທີ່ຖັກຮ້ອຍເຂົ້າດ້ວຍກັນລະຫວ່າງຂະບວນການມິນເລີໄຣດ໌ ແລະ ເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍໃນປີ 1989, ຊຶ່ງຕໍ່ມາໄດ້ນຳເຂົ້າສູ່ຂະບວນການຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ຄື “ເຈັດເທື່ອ,” ອັນເປັນເພັດອັນດັບທຳອິດຂອງມິນເລີ ແລະ ເປັນຂໍ້ຄວາມທຳອິດທີ່ຖືກວາງຖິ້ມເມື່ອແອັດເວັນຕິສຶມໄດ້ລະຖິ້ມທາງເກົ່າ. ໜຶ່ງຮ້ອຍຊາວຫົກປີ ນັບຈາກການກະບົດໃນປີ 1863 ໄປຈົນເຖິງເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍໃນປີ 1989, ເປັນຕົວແທນຂອງ “ເຈັດເທື່ອ.” ສອງພັນຫ້າຮ້ອຍຊາວ ໄດ້ຖືກແບ່ງອອກເປັນສອງຊ່ວງເວລາຂອງໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບ, ແລະ ໜຶ່ງສ່ວນສິບ ຫຼື ໜຶ່ງສິບສ່ວນຂອງໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບ ກໍຄື ໜຶ່ງຮ້ອຍຊາວຫົກ. ຫີນກ້ອນທີ່ພວກຊ່າງກໍ່ສ້າງໄດ້ປະຕິເສດນັ້ນຍາວໄກເຫຼືອເກີນ ຈົນມັນເຊື່ອມຕໍ່ຂະບວນການທຳອິດ ແລະ ຂະບວນການສຸດທ້າຍຂອງຂ່າວສານທູດສະຫວັນສາມອົງ. ດ້ວຍການນີ້ ມັນຊີ້ບອກວ່າ ຄວາມຈິງເລື່ອງ “ເຈັດເທື່ອ” ນັ້ນ ເປັນຄວາມຈິງສຳລັບການທົດສອບໃນປັດຈຸບັນດ້ວຍ, ແລະ ວ່າມັນເປັນຄວາມຈິງທີ່ບໍ່ໄດ້ເປັນພຽງຫີນຮາກຖານອີກຕໍ່ໄປ ແຕ່ກາຍເປັນຫົວມຸມເອກ.

ບັດນີ້ ພວກເຮົາຈະຢຸດການພິຈາລະນາຂອງເຮົາກ່ຽວກັບການເພີ່ມພູນແຫ່ງຄວາມຮູ້ໃນຂະບວນການ Millerite ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍນິມິດແມ່ນ້ຳ Ulai ໃນພຣະທຳດານີເອນ ແລະຈະຫັນຄວາມສົນໃຈຂອງເຮົາໄປສູ່ນິມິດແມ່ນ້ຳ Hiddekel ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງການເພີ່ມພູນແຫ່ງຄວາມຮູ້ ໃນຂະບວນການຂອງຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ.

ຕໍ່ໄປນີ້ ພວກເຮົາຈະເລີ່ມພິຈາລະນາເຖິງສີ່ຊົ່ວອາຍຸຂອງຂະບວນການອັດເວັນຕິດ ທີ່ຄອບຄຸມໄລຍະເວລາໜຶ່ງຮ້ອຍຊາວຫົກປີ ຈາກປີ 1863 ຫາ 1989.

ພວກເຮົາຈະເລີ່ມການສຶກສານັ້ນໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.