ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີ ຫົກສິບເກົ້າ

“‘ແລະພຣະອົງໄດ້ຮ້ອງເອີ້ນຫາຊາຍຜູ້ນຸ່ງຫົ່ມປ່ານ ຜູ້ທີ່ມີກະປຸກໝຶກຂອງສະໝຽນຢູ່ຂ້າງກາຍ; ແລະອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ກ່າວແກ່ເຂົາວ່າ, ຈົ່ງໄປທ່າມກາງນະຄອນ ຄືທ່າມກາງເຢຣູຊາເລັມ, ແລະຈົ່ງໝາຍເຄື່ອງໄວ້ທີ່ໜ້າຜາກຂອງບັນດາຊາຍຜູ້ທີ່ຖອນຫາຍໃຈແລະຮ້ອງໄຫ້ເນື່ອງເພາະບັນດາສິ່ງອັນໜ້າກຽດຊັງທັງປວງທີ່ໄດ້ກະທຳຂຶ້ນທ່າມກາງນັ້ນ. ແລະຕໍ່ຄົນອື່ນໆນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ກ່າວໃນຫູຂອງຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, ຈົ່ງຕາມເຂົາໄປທົ່ວນະຄອນ ແລະຈົ່ງປະຫານ; ຢ່າໃຫ້ຕາຂອງພວກເຈົ້າໄວ້ຊີວິດ, ແລະຢ່າມີຄວາມສົງສານເລີຍ: ຈົ່ງຂ້າເສຍໃຫ້ໝົດສິ້ນທັງຄົນເຖົ້າແລະຄົນໜຸ່ມ, ທັງສາວພົມມະຈັນ, ແລະເດັກນ້ອຍ, ແລະຜູ້ຍິງ: ແຕ່ຢ່າເຂົ້າໃກ້ຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງທີ່ມີເຄື່ອງໝາຍນັ້ນຢູ່ເທິງຕົນ; ແລະຈົ່ງເລີ່ມຕົ້ນທີ່ສະຖານບໍລິສຸດຂອງເຮົາ. ແລ້ວພວກເຂົາກໍໄດ້ເລີ່ມທີ່ພວກຜູ້ເຖົ້າແກ່ຊຶ່ງຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະນิเวດ.’”

“ພຣະເຢຊູກຳລັງຈະອອກຈາກບ່ອນປະທັບແຫ່ງພຣະກະລຸນາໃນສະຖານນະມັດສະການແຫ່ງສະຫວັນ ເພື່ອຈະຊົງສວມເຄື່ອງນຸ່ງແຫ່ງການແກ້ແຄ້ນ ແລະຫຼັ່ງພຣະພິໂລດຂອງພຣະອົງອອກເປັນການພິພາກສາເໜືອບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ແສງສະຫວ່າງທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານແກ່ເຂົາ. ‘ເພາະຄຳພິພາກສາຕໍ່ການກະທຳຊົ່ວບໍ່ໄດ້ຖືກດຳເນີນໂດຍໄວ ດັ່ງນັ້ນໃຈຂອງບຸດທັງຫຼາຍຂອງມະນຸດຈຶ່ງຕັ້ງໝັ້ນເຕັມທີ່ໃນພວກເຂົາໃຫ້ກະທຳຄວາມຊົ່ວ.’ ແທນທີ່ຈະຖືກເຮັດໃຫ້ອ່ອນລົງໂດຍພຣະຄວາມອົດທົນ ແລະການອົດກັ້ນຢ່າງຍາວນານທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ສະແດງຕໍ່ພວກເຂົາ, ບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ຢຳເກງພຣະເຈົ້າ ແລະບໍ່ຮັກຄວາມຈິງ ກັບເຮັດໃຫ້ໃຈຂອງຕົນແຂງກ້າຂຶ້ນໃນທາງຊົ່ວຂອງພວກເຂົາ. ແຕ່ແມ່ນແຕ່ການອົດກັ້ນຂອງພຣະເຈົ້າກໍຍັງມີຂອບເຂດ, ແລະຫຼາຍຄົນກຳລັງລ່ວງເກີນຂອບເຂດເຫຼົ່ານັ້ນ. ພວກເຂົາໄດ້ລ່ວງເກີນຂີດຈຳກັດແຫ່ງພຣະຄຸນ ແລະດັ່ງນັ້ນພຣະເຈົ້າຈຶ່ງຕ້ອງຊົງແຊກແຊງ ແລະທຳໃຫ້ພຣະກຽດຂອງພຣະອົງໄດ້ຮັບການຮັບຮອງ.”

ກ່ຽວກັບຊາວອາໂມຣາຍ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ກ່າວວ່າ: “ໃນຊົ່ວຄົນຮຸ່ນທີສີ່ ພວກເຂົາຈະກັບມາທີ່ນີ້ອີກ: ເພາະວ່າຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງຊາວອາໂມຣາຍຍັງບໍ່ເຕັມ.” ເຖິງແມ່ນວ່າຊົນຊາດນີ້ເປັນທີ່ປະຈັກຊັດໂດຍເຫດແຫ່ງການນັບຖືຮູບເຄົາລົບ ແລະຄວາມເສື່ອມຊາມຂອງພວກເຂົາ, ແຕ່ພວກເຂົາກໍຍັງບໍ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຖ້ວຍແຫ່ງຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງຕົນເຕັມ, ແລະພຣະເຈົ້າຈະບໍ່ຊົງອອກພຣະບັນຊາໃຫ້ທຳລາຍພວກເຂົາຢ່າງສິ້ນຊາກ. ປະຊາຊົນຈະຕ້ອງໄດ້ເຫັນການສຳແດງແຫ່ງພຣະອຳນາດ ໃນລັກສະນະອັນເດັ່ນຊັດ, ເພື່ອວ່າພວກເຂົາຈະຖືກປະໄວ້ໂດຍບໍ່ມີຂໍ້ແກ້ຕົວ. ພຣະຜູ້ສ້າງຜູ້ຊົງເມດຕາ ຊົງພ້ອມທີ່ຈະອົດກັ້ນຕໍ່ຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງພວກເຂົາຈົນຮອດຄົນຮຸ່ນທີສີ່. ຫາກແລ້ວບໍ່ເຫັນການປ່ຽນແປງໄປໃນທາງທີ່ດີຂຶ້ນ, ການພິພາກສາຂອງພຣະອົງກໍຈະຕົກເຫນືອພວກເຂົາ.

“ພຣະອົງຜູ້ບໍ່ມີຂອບເຂດ ຍັງຄົງຊົງຖືບັນຊີກັບບັນດາຊາດທັງປວງດ້ວຍຄວາມແມ່ນຢຳອັນບໍ່ຜິດພາດ. ໃນຂະນະທີ່ພຣະເມດຕາຂອງພຣະອົງຍັງຖືກຍື່ນອອກພ້ອມກັບການຮຽກໃຫ້ກັບໃຈ, ບັນຊີນີ້ຈະຍັງຄົງເປີດຢູ່; ແຕ່ເມື່ອຕົວເລກທັງຫຼາຍບັນລຸເຖິງຈຳນວນໜຶ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ກຳນົດໄວ້ແລ້ວ, ການປະຕິບັດແຫ່ງພຣະພິໂລດຂອງພຣະອົງກໍເລີ່ມຕົ້ນ. ບັນຊີນັ້ນຖືກປິດ. ຄວາມອົດທົນອັນຊົງສະຫງວນຂອງພຣະເຈົ້າສິ້ນສຸດລົງ. ບໍ່ມີການອ້ອນວອນຂໍພຣະເມດຕາແທນພວກເຂົາອີກຕໍ່ໄປ.”

“ຜູ້ພະຍາກອນເມື່ອໄດ້ເບິ່ງຜ່ານການເວລາອັນຍາວນານລົງມາ ກໍໄດ້ເຫັນເວລານີ້ຖືກນຳສະເໜີໄວ້ຕໍ່ນິມິດຂອງທ່ານ. ບັນດາປະຊາຊາດໃນຍຸກນີ້ໄດ້ເປັນຜູ້ຮັບພຣະກະລຸນາອັນບໍ່ເຄີຍມີມາກ່ອນ. ພຣະພອນອັນປະເສີດທີ່ສຸດຈາກສະຫວັນໄດ້ຖືກປະທານໃຫ້ແກ່ເຂົາ, ແຕ່ຄວາມຈອງຫອງທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນ, ຄວາມໂລບ, ການນັບຖືຮູບເຄົາລົບ, ການໝິ່ນປະໝາດພຣະເຈົ້າ, ແລະຄວາມອະກະຕັນຍູອັນຕ່ຳຊ້າ ໄດ້ຖືກຈາລຶກໄວ້ເປັນຂໍ້ກ່າວໂທດຕໍ່ເຂົາ. ພວກເຂົາກຳລັງປິດບັນຊີຂອງຕົນກັບພຣະເຈົ້າລົງຢ່າງຮວດເລັວ.”

“ແຕ່ສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າສັ່ນສະທ້ານ ຄືຄວາມຈິງທີ່ວ່າ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງແລະສິດພິເສດຫຼາຍທີ່ສຸດ ໄດ້ຖືກປົນເປື້ອນໂດຍຄວາມຊົ່ວຊ້າອັນແຜ່ຫຼາຍຢູ່. ໂດຍຖືກອິດທິພົນຈາກຄົນອະທຳທີ່ຢູ່ອ້ອມຂ້າງພວກເຂົາ ຫຼາຍຄົນ ແມ່ນແຕ່ໃນບັນດາຜູ້ທີ່ປະກາດຕົນວ່າຍຶດຖືຄວາມຈິງ ກໍໄດ້ເຢັນຊາລົງ ແລະຖືກກະແສອັນແຮງກ້າຂອງຄວາມຊົ່ວກົດທັບລົງ. ການດູຖູກຢ່າງທົ່ວໄປທີ່ຖືກໂຍນໃສ່ຄວາມເຄົາລົບພະເຈົ້າອັນແທ້ຈິງແລະຄວາມບໍລິສຸດ ນຳໃຫ້ຜູ້ທີ່ບໍ່ຜູກພັນກັບພຣະເຈົ້າຢ່າງໃກ້ຊິດ ສູນເສຍຄວາມຄາລວະຕໍ່ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ. ຖ້າພວກເຂົາກຳລັງດຳເນີນຕາມແສງສະຫວ່າງ ແລະເຊື່ອຟັງຄວາມຈິງຈາກໃຈ ພຣະບັນຍັດອັນບໍລິສຸດນີ້ຈະເບິ່ງເຫັນວ່າມີຄ່າປະເສີດຍິ່ງຂຶ້ນແກ່ພວກເຂົາ ເມື່ອມັນຖືກດູໝິ່ນແລະຖືກປະຖິ້ມເຊັ່ນນີ້. ເມື່ອການບໍ່ເຄົາລົບຕໍ່ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າປາກົດແຈ້ງຫຼາຍຂຶ້ນ ເສັ້ນແບ່ງອັນຈຳແນກລະຫວ່າງຜູ້ຮັກສາພຣະບັນຍັດນັ້ນກັບໂລກ ກໍຍິ່ງຊັດເຈນຂຶ້ນ. ຄວາມຮັກຕໍ່ຂໍ້ບັນຍັດແຫ່ງພຣະເຈົ້າ ເພີ່ມພູນຂຶ້ນໃນຄົນຈຳພວກໜຶ່ງ ຕາມສັດສ່ວນທີ່ການດູໝິ່ນຕໍ່ຂໍ້ບັນຍັດນັ້ນເພີ່ມຂຶ້ນໃນອີກຈຳພວກໜຶ່ງ.”

“ວິກິດການກໍາລັງເຂົ້າມາຢ່າງວ່ອງໄວ. ຕົວເລກທີ່ເພີ່ມພູນຂຶ້ນຢ່າງຮວດເລັວສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ເວລາແຫ່ງການຢ້ຽມຢາມຂອງພຣະເຈົ້າເກືອບຈະມາເຖິງແລ້ວ. ເຖິງແມ່ນພຣະອົງບໍ່ປາຖະໜາຈະລົງໂທດ, ແຕ່ຢ່າງໃດກໍຕາມ ພຣະອົງຈະລົງໂທດ, ແລະຈະຊົງກະທໍາຢ່າງຮີບດ່ວນ. ບັນດາຜູ້ທີ່ດໍາເນີນຢູ່ໃນຄວາມສະຫວ່າງຈະເຫັນໝາຍສໍາຄັນແຫ່ງພັຍອັນກໍາລັງເຂົ້າມາ; ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ຄວນນັ່ງຢູ່ຢ່າງສະຫງົບ ດ້ວຍຄວາມບໍ່ໃສ່ໃຈ ຄອຍຖ້າການພິນາດນັ້ນ, ປອບໃຈຕົນເອງດ້ວຍຄວາມເຊື່ອວ່າ ພຣະເຈົ້າຈະຄຸ້ມກັນປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໃນວັນແຫ່ງການຢ້ຽມຢາມ. ຫາກຈະກ່າວໃຫ້ຖືກແທ້ ບໍ່ແມ່ນເຊັ່ນນັ້ນເລີຍ. ພວກເຂົາຄວນຕະໜັກວ່າ ເປັນໜ້າທີ່ຂອງຕົນທີ່ຈະອຸທິດແຮງງານຢ່າງຂະຫຍັນຂັນແຂງເພື່ອຊ່ວຍຄົນອື່ນໃຫ້ລອດ, ໂດຍເງີຍໜ້າຂຶ້ນຫາພຣະເຈົ້າດ້ວຍຄວາມເຊື່ອອັນແນ່ວແນ່ເພື່ອຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອ. ‘ຄໍາອະທິຖານອັນຈິງຈັງແລະເຜົາຜານຂອງຄົນຊອບທໍານັ້ນມີພະລັງຫຼາຍ.’”

“ຄຳອະທິຖານອັນແຮງກ້າຂອງຄົນສັດຊື່ຈຳນວນນ້ອຍນີ້ຈະບໍ່ເປັນການສູນເປົ່າ. ເມື່ອອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສະເດັດອອກມາໃນຖານະຜູ້ລ້າງແຄ້ນ, ພຣະອົງຈະສະເດັດມາໃນຖານະຜູ້ປົກປ້ອງຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັກສາຄວາມເຊື່ອໄວ້ໃນຄວາມບໍລິສຸດຂອງມັນ ແລະ ໄດ້ຮັກສາຕົນເອງໃຫ້ປາດສະຈາກມົນທິນຂອງໂລກ. ໃນເວລານີ້ແຫຼະທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງສັນຍາວ່າ ພຣະອົງຈະລ້າງແຄ້ນແທນຜູ້ທີ່ພຣະອົງຊົງເລືອກໄວ້ຂອງພຣະອົງ ຜູ້ທີ່ຮ້ອງທູນຫາພຣະອົງທັງກາງເວັນແລະກາງຄືນ ເຖິງແມ່ນວ່າພຣະອົງຊົງອົດທົນຕໍ່ເຂົາຢູ່ເປັນເວລາດົນ.”

“ພຣະບັນຊານັ້ນແມ່ນ: ‘ຈົ່ງຜ່ານໄປທ່າມກາງນະຄອນ, ຜ່ານໄປທ່າມກາງເຢຣູຊາເລັມ, ແລະຈົ່ງໝາຍເຄື່ອງໄວ້ເທິງໜ້າຜາກຂອງບັນດາຜູ້ຊາຍທີ່ຖອນຫາຍໃຈ ແລະຮ້ອງໄຫ້ເນື່ອງດ້ວຍບັນດາຄວາມໜ້າສະອິດສະອົມທັງປວງທີ່ໄດ້ກະທຳຂຶ້ນຢູ່ທ່າມກາງນັ້ນ.’ ບັນດາຜູ້ທີ່ຖອນຫາຍໃຈແລະຮ້ອງໄຫ້ເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ຍືນຢັດປະກາດຖ້ອຍຄຳແຫ່ງຊີວິດ; ພວກເຂົາໄດ້ຕັກເຕືອນ, ໃຫ້ຄຳປຶກສາ, ແລະວິງວອນຢ່າງຈິງໃຈ. ບາງຄົນຜູ້ທີ່ໄດ້ລົບຫລູ່ພຣະເຈົ້າກໍໄດ້ກັບໃຈ ແລະຖ່ອມໃຈລົງຕໍ່ພຣະອົງ. ແຕ່ສະຫງ່າຣາສີຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຈາກອິດສະຣາເອນໄປແລ້ວ; ເຖິງແມ່ນວ່າຫລາຍຄົນຍັງຄົງດຳເນີນຮູບແບບພາຍນອກຂອງສາສະໜາຕໍ່ໄປ, ແຕ່ຣິດອຳນາດແລະການສະຖິດຢູ່ຂອງພຣະອົງໄດ້ຂາດໄປ.” Testimonies, volume 5, 207–210.

ຕັ້ງແຕ່ເວລານັ້ນ ສາວົກຂອງພຣະອົງຫຼາຍຄົນໄດ້ຖອຍກັບໄປ ແລະບໍ່ໄດ້ດຳເນີນກັບພຣະອົງອີກຕໍ່ໄປ. ໂຢຮັນ 6:66

ນີ້ແຫຼະແມ່ນສະຕິປັນຍາ. ໃຫ້ຜູ້ທີ່ມີຄວາມເຂົ້າໃຈຄິດໄລ່ເລກຈຳນວນຂອງສັດຮ້າຍນັ້ນ: ເພາະວ່າມັນເປັນເລກຈຳນວນຂອງມະນຸດຜູ້ໜຶ່ງ; ແລະເລກຈຳນວນຂອງມັນຄື ຫົກຮ້ອຍຫົກສິບຫົກ. ພຣະນິມິດ 13:18

ແລະພຣະຢາເວຊົງຕອບຂ້ານ້ອຍ ແລະຕັດວ່າ, “ຈົ່ງຂຽນນິມິດນັ້ນ ແລະເຮັດໃຫ້ແຈ້ງແຈ່ງໄວ້ເທິງແຜ່ນຈາລຶກ ເພື່ອວ່າຜູ້ທີ່ອ່ານມັນຈະໄດ້ແລ່ນ.” ຮາບາກຸກ 2:2

“ແສງສະຫວ່າງທີ່ສະສົມມາຈາກຍຸກສະໄໝທັງຫຼາຍໃນອະດີດກຳລັງສ່ອງສະຫວ່າງເຖິງພວກເຮົາ. ບັນທຶກເຖິງການຫຼົງລືມຂອງອິດສະຣາເອນໄດ້ຖືກຮັກສາໄວ້ເພື່ອໃຫ້ເກີດຄວາມແຈ້ງແຈ້ງແກ່ພວກເຮົາ. ໃນຍຸກນີ້ ພຣະເຈົ້າໄດ້ຍື່ນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກເພື່ອຮວບຮວມຊົນຊາດໜຶ່ງໄວ້ເປັນຂອງພຣະອົງຈາກທຸກປະເທດ, ທຸກເຜົ່າພັນ, ແລະທຸກພາສາ. ໃນຂະບວນການແຫ່ງການສະເດັດມາ ພຣະອົງໄດ້ຊົງກະທຳເພື່ອມໍຣະດົກຂອງພຣະອົງ ເໝືອນດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງກະທຳເພື່ອຊາວອິດສະຣາເອນ ໃນການນຳພວກເຂົາອອກຈາກອີຢິບ. ໃນຄວາມຜິດຫວັງອັນໃຫຍ່ຫຼວງແຫ່ງປີ 1844 ຄວາມເຊື່ອຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໄດ້ຖືກທົດສອບ ເໝືອນດັ່ງຄວາມເຊື່ອຂອງຊາວເຮັບເຣີໃນທີ່ທະເລແດງ.” Testimonies, volume 8, 115, 116.

“ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງຮຽກຄຣິສຕະຈັກຂອງພຣະອົງໃນສະໄໝນີ້ ເໝືອນດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງຮຽກອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ ໃຫ້ຢືນຢູ່ເປັນແສງສະຫວ່າງໃນໂລກ. ໂດຍຂວານອັນຊົງອຳນາດແຫ່ງຄວາມຈິງ ຄືຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີໜຶ່ງ ອົງທີສອງ ແລະອົງທີສາມ ພຣະອົງໄດ້ຊົງແຍກພວກເຂົາອອກຈາກບັນດາຄຣິສຕະຈັກ ແລະຈາກໂລກ ເພື່ອນຳເຂົາມາສູ່ຄວາມໃກ້ຊິດອັນສັກສິດກັບພຣະອົງເອງ. ພຣະອົງໄດ້ຊົງໃຫ້ພວກເຂົາເປັນຜູ້ຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ ແລະໄດ້ຊົງມອບຄວາມຈິງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງຄຳພະຍາກອນສຳລັບເວລານີ້ໄວ້ແກ່ພວກເຂົາ. ເໝືອນດັ່ງພຣະດຳລັດອັນບໍລິສຸດທີ່ໄດ້ຖືກມອບໄວ້ແກ່ອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຄວາມໄວ້ວາງໃຈອັນສັກສິດທີ່ຈະຕ້ອງຖືກປະກາດແກ່ຊາວໂລກ.” Testimonies, volume 5, 455.

“ພຣະບັນຍັດມິໄດ້ຖືກປະກາດໃນເວລານັ້ນເພື່ອປະໂຫຍດຂອງຊາວເຮັບເຣີເທົ່ານັ້ນ. ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງໃຫ້ກຽດແກ່ພວກເຂົາ ໂດຍຊົງແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ເປັນຜູ້ພິທັກຮັກສາແລະຜູ້ເກັບຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ, ແຕ່ພຣະບັນຍັດນັ້ນຈະຕ້ອງຖືໄວ້ເປັນຄວາມໄວ້ວາງໃຈອັນສັກສິດສໍາລັບຊາວໂລກທັງປວງ. ຂໍ້ບັງຄັບແຫ່ງພຣະບັນຍັດສິບປະການເໝາະສົມສໍາລັບມະນຸດທັງປວງ, ແລະໄດ້ຖືກປະທານເພື່ອເປັນຄໍາສັ່ງສອນແລະເປັນຫຼັກການປົກຄອງສໍາລັບທຸກຄົນ. ຂໍ້ບັງຄັບສິບປະການນັ້ນ, ສັ້ນກະທັດຮັດ, ຄອບຄຸມຄົບຖ້ວນ, ແລະມີສິດອໍານາດ, ໄດ້ຄອບຄຸມໜ້າທີ່ຂອງມະນຸດຕໍ່ພຣະເຈົ້າ ແລະຕໍ່ເພື່ອນມະນຸດຂອງຕົນ; ແລະທັງໝົດນັ້ນຕັ້ງຢູ່ເທິງຫຼັກການພື້ນຖານອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຄືຄວາມຮັກ. ‘ຈົ່ງຮັກອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າຂອງທ່ານດ້ວຍສຸດໃຈຂອງທ່ານ, ດ້ວຍສຸດຈິດວິນຍານຂອງທ່ານ, ດ້ວຍສຸດກໍາລັງຂອງທ່ານ, ແລະດ້ວຍສຸດຄວາມຄິດຂອງທ່ານ; ແລະຈົ່ງຮັກເພື່ອນບ້ານຂອງທ່ານເໝືອນຮັກຕົນເອງ.’ ລູກາ 10:27. ເບິ່ງດ້ວຍ ພຣະບັນຍັດສອງ 6:4, 5; ພວກເລວີ 19:18. ໃນພຣະບັນຍັດສິບປະການນັ້ນ ຫຼັກການເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ຖືກນໍາມາຂະຫຍາຍໃນລາຍລະອຽດ ແລະຖືກເຮັດໃຫ້ນໍາໃຊ້ໄດ້ກັບສະພາບແລະສະຖານະການຂອງມະນຸດ.”

“‘ເຈົ້າຢ່າມີພະອື່ນໃດຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຮົາ.’”

“ພຣະເຢໂຫວາ, ຜູ້ຊົງດຳລົງຢູ່ເປັນນິດ, ຊົງມີຢູ່ໂດຍພຣະອົງເອງ, ບໍ່ໄດ້ຖືກສ້າງ, ພຣະອົງເອງເປັນທັງແຫຼ່ງກຳເນີດແລະຜູ້ຄ້ຳຈູນສັບພະສິ່ງ, ພຽງພຣະອົງຜູ້ດຽວເທົ່ານັ້ນທີ່ຊົງສົມຄວນໄດ້ຮັບການເຄົາລົບຢ່າງສູງສຸດແລະການນະມັດສະການ. ມະນຸດຖືກຫ້າມບໍ່ໃຫ້ມອບທີ່ອັນໜຶ່ງອັນດັບທຳອິດໃນຄວາມຮັກຜູກພັນຫຼືໃນການຮັບໃຊ້ຂອງຕົນແກ່ສິ່ງໃດອື່ນ. ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ເຮົາຖະໜອມໄວ້ ແລະມີແນວໂນ້ມຈະຫຼຸດຜ່ອນຄວາມຮັກຂອງເຮົາທີ່ມີຕໍ່ພຣະເຈົ້າ ຫຼືຂັດຂວາງການຮັບໃຊ້ທີ່ສົມຄວນຖວາຍແດ່ພຣະອົງ, ສິ່ງນັ້ນແຫຼະທີ່ເຮົາໄດ້ຕັ້ງຂຶ້ນເປັນພຣະຂອງເຮົາ.”

“‘ຢ່າເຮັດຮູບແກະສະຫຼັກໃດໆ ຫຼືຮູບຄ້າຍຂອງສິ່ງໃດໆທີ່ຢູ່ໃນຟ້າເບື້ອງເທິງ ຫຼືທີ່ຢູ່ໃນແຜ່ນດິນໂລກເບື້ອງລຸ່ມ ຫຼືທີ່ຢູ່ໃນນ້ຳໃຕ້ແຜ່ນດິນໂລກ: ຢ່າກາບໄຫວ້ຮູບເຫຼົ່ານັ້ນ ຫຼືຮັບໃຊ້ມັນ.’”

“ພຣະບັນຍັດຂໍ້ທີສອງຫ້າມການນະມັດສະການພຣະເຈົ້າທ່ຽງແທ້ໂດຍຮູບເຄົາລົບຫຼືຮູບພັນຖານໃດໆ. ຫຼາຍຊາດນອກສາສະໜາໄດ້ອ້າງວ່າ ຮູບຂອງພວກເຂົາເປັນພຽງຮູບແທນຫຼືສັນຍາລັກທີ່ໃຊ້ໃນການນະມັດສະການພຣະອົງ, ແຕ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະກາດວ່າ ການນະມັດສະການເຊັ່ນນັ້ນເປັນບາບ. ຄວາມພະຍາຍາມທີ່ຈະແທນອົງພຣະຜູ້ນິລັນດອນດ້ວຍວັດຖຸທາງວັດຖຸ ຍ່ອມຫຼຸດຕໍ່າຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງມະນຸດທີ່ມີຕໍ່ພຣະເຈົ້າ. ຈິດໃຈທີ່ຫັນໜີຈາກຄວາມສົມບູນອັນບໍ່ມີຂອບເຂດຂອງພຣະເຢໂຮວາ ຈະຖືກດຶງດູດໄປຫາສິ່ງຊົງສ້າງ ຫຼາຍກວ່າພຣະຜູ້ຊົງສ້າງ. ແລະເມື່ອແນວຄວາມຄິດຂອງເຂົາກ່ຽວກັບພຣະເຈົ້າຖືກຫຼຸດຕໍ່າລົງ ມະນຸດກໍຈະເສື່ອມຊາມຕໍ່າລົງເຊັ່ນດຽວກັນ.”

“‘ເຮົາຄືພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງເຈົ້າ ເປັນພຣະເຈົ້າຜູ້ຫຶງຫວງ.’ ຄວາມສຳພັນອັນໃກ້ຊິດແລະສັກສິດລະຫວ່າງພຣະເຈົ້າກັບປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີໂດຍອຸປະມາເປັນການສົມຣົດ. ເນື່ອງຈາກການນັບຖືຮູບເຄົາລົບເປັນການຫລິ້ນຊູ້ທາງວິນຍານ ຄວາມບໍ່ພໍພຣະໄທຂອງພຣະເຈົ້າຕໍ່ສິ່ງນັ້ນຈຶ່ງຖືກເອີ້ນຢ່າງເໝາະສົມວ່າ ຄວາມຫຶງຫວງ.” Patriarchs and Prophets, 305, 306.

ແລະເຫດການກໍເກີດຂຶ້ນໃນປີທີຫົກ ໃນເດືອນທີຫົກ ໃນວັນທີຫ້າຂອງເດືອນ ເມື່ອຂ້ານ້ອຍນັ່ງຢູ່ໃນເຮືອນຂອງຂ້ານ້ອຍ ແລະພວກຜູ້ເຖົ້າຂອງຢູດານັ່ງຢູ່ຕໍ່ໜ້າຂ້ານ້ອຍ ພຣະຫັດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຢາເວກໍໄດ້ຕົກຢູ່ເທິງຂ້ານ້ອຍທີ່ນັ້ນ. ແລ້ວຂ້ານ້ອຍກໍມອງເຫັນ ແລະ ດູເຖີດ ມີພາບຄ້າຍດັ່ງຮູບລັກສະນະແຫ່ງໄຟ: ຈາກຮູບລັກສະນະແຫ່ງບັ້ນແອວຂອງພຣະອົງລົງໄປ ເປັນໄຟ; ແລະຈາກບັ້ນແອວຂອງພຣະອົງຂຶ້ນໄປ ເປັນດັ່ງຮູບລັກສະນະແຫ່ງຄວາມສະຫວ່າງເຫຼື້ອມ ດັ່ງສີຂອງອຳພັນ. ແລະພຣະອົງກໍຍື່ນຮູບດັ່ງພຣະຫັດອອກມາ ແລະຈັບຂ້ານ້ອຍທີ່ປອຍຜົມສ່ວນໜຶ່ງເທິງສີສະຂອງຂ້ານ້ອຍ; ແລະພຣະວິນຍານໄດ້ຍົກຂ້ານ້ອຍຂຶ້ນລະຫວ່າງແຜ່ນດິນແລະຟ້າສະຫວັນ ແລະໄດ້ນຳຂ້ານ້ອຍໄປໃນນິມິດທັງຫຼາຍຂອງພຣະເຈົ້າສູ່ນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ເຖິງປະຕູຂອງປະຕູຊັ້ນໃນ ຊຶ່ງຫັນໜ້າໄປທາງທິດເໜືອ; ບ່ອນທີ່ຕັ້ງຂອງຮູບເຄົາລົບແຫ່ງຄວາມຫຶງຫວງ ຊຶ່ງຍົວະໃຫ້ເກີດຄວາມຫຶງຫວງ. ແລະ ດູເຖີດ ພຣະສະຫງ່າລາສີຂອງພຣະເຈົ້າແຫ່ງອິສຣາເອນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຕາມນິມິດທີ່ຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຫັນໃນທົ່ງພຽງ. ແລ້ວພຣະອົງກ່າວແກ່ຂ້ານ້ອຍວ່າ, ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຈົ່ງຍົກຕາຂອງເຈົ້າຂຶ້ນບັດນີ້ໄປທາງທິດເໜືອ. ດັ່ງນັ້ນຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງຍົກຕາຂຶ້ນໄປທາງທິດເໜືອ ແລະ ດູເຖີດ ທາງທິດເໜືອ ທີ່ປະຕູແທ່ນບູຊາ ມີຮູບເຄົາລົບແຫ່ງຄວາມຫຶງຫວງນີ້ຢູ່ທາງເຂົ້າ. ເອເຊກຽນ 8:1–5.

“ຜູ້ພະຍາກອນໃນສະໄໝບູຮານແຕ່ລະຄົນໄດ້ກ່າວບໍ່ແມ່ນເພື່ອສະໄໝຂອງຕົນເອງເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍິ່ງກວ່ານັ້ນເພື່ອສະໄໝຂອງພວກເຮົາ ດັ່ງນັ້ນການພະຍາກອນຂອງພວກເຂົາຈຶ່ງຍັງມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ສໍາລັບພວກເຮົາ. ‘ບັນດາເຫດການເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ເກີດແກ່ພວກເຂົາເພື່ອເປັນແບບຢ່າງ: ແລະໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ເພື່ອເຕືອນສະຕິພວກເຮົາ ຜູ້ທີ່ປາຍສະໄໝຂອງໂລກໄດ້ມາເຖິງ.’ 1 Corinthians 10:11. ‘ສິ່ງນັ້ນໄດ້ຖືກສໍາແດງແກ່ພວກເຂົາວ່າ ການຮັບໃຊ້ໃນເລື່ອງເຫຼົ່ານີ້ ມິແມ່ນເພື່ອຕົນເອງ ແຕ່ເພື່ອພວກເຮົາ ຄືສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ບັດນີ້ໄດ້ຖືກປະກາດແກ່ພວກທ່ານໂດຍຜູ້ທີ່ໄດ້ປະກາດຂ່າວປະເສີດແກ່ພວກທ່ານ ໂດຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຜູ້ຊົງຖືກສົ່ງລົງມາຈາກສະຫວັນ; ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນແມ່ນສິ່ງທີ່ບັນດາທູດສະຫວັນປາຖະໜາຢາກເພ່ງເບິ່ງ.’ 1 Peter 1:12....”

“ພຣະຄຳພີໄດ້ສະສົມແລະຮວບຮວມຂຸມຊັບຂອງຕົນໄວ້ສຳລັບຄົນຮຸ່ນສຸດທ້າຍນີ້. ເຫດການອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທັງປວງ ແລະການກະທຳອັນສົງ່າງາມນ່າຄร້ານຂາມໃນປະຫວັດສາດພຣະສັນຍາເດີມ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນຊ້ຳອີກ ແລະກຳລັງເກີດຂຶ້ນຊ້ຳອີກໃນຄຣິດຕະຈັກໃນວັນສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້.” Selected Messages, ເຫຼັ້ມ 3, 338, 339.