ໃນບົດຄວາມກ່ອນໜ້ານີ້ ພວກເຮົາໄດ້ຊີ້ບອກເອລີຢາວ່າເປັນສັນຍາລັກ. ສອດຄ່ອງກັບກົດເກນຂອງ William Miller, “ສັນຍາລັກ” ອາດມີຄວາມໝາຍຫຼາຍກວ່າໜຶ່ງ. ດັ່ງນັ້ນ ເອລີຢາໃນຖານະເປັນສັນຍາລັກ ອາດເປັນຕົວແທນຂອງອົງປະກອບໜຶ່ງໃນສັນຍາລັກສອງຊັ້ນຄື ເອລີຢາແລະໂມເຊ. ສັນຍາລັກສອງຊັ້ນຂອງເອລີຢາແລະໂມເຊແຜ່ພາດຜ່ານຕະຫຼອດທັງພຣະທໍາພຣະນິມິດ, ແລະການບໍ່ແນ່ໃຈວ່າສັນຍາລັກສອງຊັ້ນນັ້ນໝາຍເຖິງຫຍັງ ກໍເທົ່າກັບການບໍ່ແນ່ໃຈຕໍ່ຂ່າວສານໃນພຣະທໍາພຣະນິມິດທີ່ຖືກເປີດເຜີຍກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງການທົດລອງຈະສິ້ນສຸດລົງ. ດ້ວຍເຫດນີ້ ບັດນີ້ພວກເຮົາຈະກ່າວເຖິງໂດຍຈົງເຈາະເຖິງລັກສະນະພະຍາກອນບາງປະການ ທີ່ຖືກລະບຸໄວ້ກັບສັນຍາລັກຂອງເອລີຢາ.

ພວກເຮົາມີພະຍານຫຼັກສາມປະການເພື່ອຢືນຢັນລັກສະນະແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນເຫຼົ່ານັ້ນ. ພະຍານເຫຼົ່ານັ້ນຄື ສາດສະດາເອລີຢາ, ໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ ແລະ William Miller ຜູ້ຊຶ່ງການດົນໃຈໄດ້ຊີ້ບອກວ່າເປັນສັນຍາລັກທີ່ໃຊ້ແທນກັນໄດ້.

“ຫຼາຍພັນຄົນໄດ້ຖືກນຳໃຫ້ຍອມຮັບຄວາມຈິງທີ່ William Miller ໄດ້ປະກາດ, ແລະຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າກໍໄດ້ຖືກຍົກຂຶ້ນໃນຈິດວິນຍານແລະລິດເດດຂອງ Elijah ເພື່ອປະກາດຂ່າວສານນັ້ນ. ເໝືອນດັ່ງ John, ຜູ້ຕຽມທາງລ່ວງໜ້າຂອງພຣະເຢຊູ, ບັນດາຜູ້ທີ່ປະກາດຂ່າວສານອັນເຄັ່ງຂຶມນີ້ຮູ້ສຶກຖືກບີບບັງຄັບໃຫ້ວາງຂວານໄວ້ທີ່ຮາກຂອງຕົ້ນໄມ້ ແລະຮ້ອງເອີ້ນມະນຸດໃຫ້ເກີດຜົນທີ່ສົມກັບການກັບໃຈ. ຄຳພະຍານຂອງເຂົາທັງຫຼາຍໄດ້ຖືກກຳນົດໄວ້ເພື່ອປຸກເຮົ້າ ແລະສົ່ງຜົນກະທົບຢ່າງແຮງກ້າຕໍ່ບັນດາຄຣິດຕະຈັກ ແລະເປີດເຜີຍລັກສະນະອັນແທ້ຈິງຂອງພວກເຂົາ. ແລະເມື່ອຄຳເຕືອນອັນເຄັ່ງຂຶມໃຫ້ຫຼົບໜີຈາກພຣະພິໂລດທີ່ຈະມາເຖິງໄດ້ຖືກປະກາດອອກໄປ, ຫຼາຍຄົນທີ່ຮ່ວມຢູ່ກັບບັນດາຄຣິດຕະຈັກກໍໄດ້ຮັບຂ່າວສານແຫ່ງການຮັກສາ; ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນການຖອຍຫຼັງຂອງຕົນ, ແລະດ້ວຍນ້ຳຕາອັນຂົມຂື່ນແຫ່ງການກັບໃຈ ແລະຄວາມເຈັບປວດເລິກໃນຈິດວິນຍານ, ພວກເຂົາໄດ້ຖ່ອມຕົນລົງຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າ. ແລະເມື່ອພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າສະຖິດຢູ່ເໜືອພວກເຂົາ, ພວກເຂົາກໍໄດ້ຊ່ວຍປະກາດສຽງຮ້ອງວ່າ, ‘ຈົ່ງຢຳເກງພຣະເຈົ້າ, ແລະຖວາຍພຣະສະຫງ່າແກ່ພຣະອົງ; ເພາະວ່າໂມງແຫ່ງການພິພາກສາຂອງພຣະອົງໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ.’” Early Writings, 233.

ເອລີຢາ, ໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ ແລະ ມິນເລີ ໄດ້ຮັບພຣະວິນຍານອັນຈຳເພາະຢ່າງໜຶ່ງ ຊຶ່ງໄດ້ນຳພາ ແລະ ກຳນົດລັກສະນະແຫ່ງວຽກງານຂອງພວກເຂົາ. ຄຳພະຍານຂອງພວກເຂົາ “ຖືກຄິດໄວ້ເພື່ອປຸກເຮົ້າ ແລະ ສົ່ງຜົນກະທົບຢ່າງຮຸນແຮງຕໍ່ຄຣິສຕະຈັກ ແລະ ສະແດງ” “ລັກສະນະອັນແທ້ຈິງ” ຂອງຄຣິສຕະຈັກເຫຼົ່ານັ້ນ. ບໍ່ວ່າຈະເປັນໃນສະໄໝຂອງອາຮາບ, ໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ ຫຼື ວິນລຽມ ມິນເລີ, ຄຣິສຕະຈັກທີ່ພວກເຂົາກຳລັງກ່າວເຖິງລ້ວນແຕ່ມີຄວາມຕາບອດແບບລາໂອດີເຊຍ ທີ່ເລິກ ແລະ ມືດມົນເຫຼືອເກີນ ຈົນຂ່າວສານນັ້ນຈຳເປັນຕ້ອງກົງໄປກົງມາເໝືອນກັບການວາງ “ຂວານໄວ້ທີ່ຮາກຂອງຕົ້ນໄມ້.” ມັນລວມເຖິງການປະກາດເຖິງການສິ້ນສຸດແຫ່ງເວລາແຫ່ງພຣະຄຸນ, ຊຶ່ງໃນຂ່າວສານຂອງໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມານັ້ນ ຄືຄຳເຕືອນເຖິງ “ພຣະພິໂລດ” ທີ່ກຳລັງ “ຈະມາເຖິງ.” ຂ່າວສານຂອງມິນເລີທີ່ປະກາດວ່າ “ຈົ່ງຢຳເກງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຖວາຍພຣະສິຣິແດ່ພຣະອົງ; ເພາະວ່າເວລາແຫ່ງການພິພາກສາຂອງພຣະອົງມາເຖິງແລ້ວ,” ກໍເປັນຄຳເຕືອນເຖິງພຣະພິໂລດທີ່ຈະມາເຖິງເຊັ່ນດຽວກັນ.

“ສຽງຂອງໂຢຮັນໄດ້ຖືກຍົກຂຶ້ນດັ່ງສຽງແກດ. ພັນທະໜ້າທີ່ຂອງລາວຄື, ‘ຈົ່ງສະແດງການລະເມີດຂອງພວກເຂົາແກ່ປະຊາຊົນຂອງເຮົາ, ແລະບອກບາບຂອງພວກເຂົາແກ່ວົງວານຢາໂຄບ’ (Isaiah 58:1). ລາວບໍ່ໄດ້ຮັບການສຶກສາຈາກມະນຸດແຕ່ຢ່າງໃດ. ພຣະເຈົ້າແລະທໍາມະຊາດໄດ້ເປັນຄູອາຈານຂອງລາວ. ແຕ່ມີຄົນໜຶ່ງຈໍາເປັນຕ້ອງມາຕຽມທາງໄວ້ຕໍ່ໜ້າພຣະຄຣິດ ຜູ້ຊຶ່ງກ້າຫານພໍທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ສຽງຂອງຕົນດັງຂຶ້ນດັ່ງພວກຜູ້ພະຍາກອນໃນສະໄໝບູຮານ, ເອີ້ນຊາດທີ່ເສື່ອມຊາມນັ້ນໃຫ້ກັບໃຈ.” Selected Messages, book 2, 148.

ເອລີຢາໄດ້ບັນຊາໃຫ້ຄົນໃນຊົ່ວອາຍຸຂອງທ່ານເລືອກໃນວັນນັ້ນວ່າພວກເຂົາຈະຮັບໃຊ້ພຣະເຈົ້າຫຼືບາອານ, ແລະຊົ່ວອາຍຸນັ້ນກໍບໍ່ໄດ້ຕອບແມ່ນແຕ່ຄຳດຽວ, ຊຶ່ງເທົ່າກັບການເລືອກບາອານ.

“ບໍ່ເຄີຍມີເວລາໃດທີ່ຈຳເປັນຕ້ອງມີການຕັກເຕືອນແລະການຕຳໜິຕິຕຽນຢ່າງສັດຊື່, ແລະການຈັດການຢ່າງໃກ້ຊິດ ແລະກົງໄປກົງມາ, ຍິ່ງໄປກວ່າໃນເວລານີ້. ຊາຕານໄດ້ລົງມາດ້ວຍອຳນາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ເພາະຮູ້ວ່າເວລາຂອງມັນສັ້ນ. ມັນກຳລັງຖ້ວມໂລກດ້ວຍນິທານອັນເພີນຫູ, ແລະປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຮັກທີ່ຈະໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳອັນຮາບລື່ນ. ບາບແລະຄວາມອະທຳບໍ່ໄດ້ຖືກຊັງຊັງ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖືກສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຈຳຕ້ອງພະຍາຍາມຢ່າງໝັ້ນຄົງແລະແນ່ວແນ່ຫຼາຍຍິ່ງຂຶ້ນ ເພື່ອຜັກດັນຄວາມມືດທີ່ກຳລັງຄືບເຂົ້າມາໃຫ້ຖອຍກັບ. ບັດນີ້ ຈຳເປັນຕ້ອງມີການທຳງານອັນໃກ້ຊິດຂອງພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າຫຼາຍຍິ່ງກວ່າເມື່ອໃດໆ. ຄວາມມຶນຊາຕ້ອງຖືກສະບັດອອກໄປ. ພວກເຮົາຕ້ອງຕື່ນຂຶ້ນຈາກຄວາມເຉື່ອຍຊາທີ່ຈະນຳໄປສູ່ຄວາມພິນາດຂອງພວກເຮົາ ຖ້າພວກເຮົາບໍ່ຕໍ່ຕ້ານມັນ. ຊາຕານມີອິດທິພົນອັນແຮງກ້າ ແລະຄອບງຳເໜືອຈິດໃຈທັງຫຼາຍ. ນັກເທດແລະປະຊາຊົນກຳລັງຢູ່ໃນອັນຕະລາຍທີ່ຈະຖືກພົບວ່າຢູ່ຝ່າຍອຳນາດແຫ່ງຄວາມມືດ. ໃນເວລານີ້ບໍ່ມີສິ່ງທີ່ເອີ້ນວ່າຈຸດຍືນເປັນກາງ. ພວກເຮົາທຸກຄົນຢ່າງແນ່ຊັດຢູ່ຝ່າຍຄວາມຖືກຕ້ອງ ຫຼືບໍ່ກໍຢ່າງແນ່ຊັດຢູ່ກັບຄວາມຜິດ. ພຣະຄຣິດຕັດວ່າ: ‘ຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ຢູ່ຝ່າຍເຮົາ ຜູ້ນັ້ນກໍຢູ່ຕໍ່ຕ້ານເຮົາ; ແລະຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ຮວບຮວມກັບເຮົາ ຜູ້ນັ້ນກໍເຮັດໃຫ້ກະຈັດກະຈາຍໄປ.’” Testimonies, volume 3, 327.

ໂຢຮັນໄດ້ເອີ້ນ “ຊາດທີ່ເສື່ອມຊາມ” ໃນປະຫວັດສາດຂອງທ່ານວ່າ “ຊົ່ວອາຍຸແຫ່ງງູພິດ.” ໃນທີ່ສຸດ ພວກມິນເລີໄລທ໌ໄດ້ລະບຸຊາດທີ່ເສື່ອມຊາມໃນປະຫວັດສາດຂອງພວກເຂົາວ່າເປັນບັນດາບຸດສາວແຫ່ງບາບີໂລນ. ບໍ່ວ່າຈະເປັນເອລີຢາ, ໂຢຮັນ ຫຼື ມິນເລີ ກໍຕາມ ທັງສາມຄົນບໍ່ແມ່ນນັກເທວະວິທະຍາ. ພວກທ່ານທຸກຄົນລ້ວນຖືກຊົງເອີ້ນອອກມາຈາກວິຖີຊີວິດສາມັນ.

“ຄວາມຈິງຕາມທີ່ມັນຢູ່ໃນພຣະເຢຊູ, ດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ປະກາດມັນເມື່ອພຣະອົງຖືກປົກຄຸມໄວ້ດ້ວຍເມກອ່ອນນຸ່ມດັ່ງໝອນ, ເປັນຄວາມແນ່ນອນແລະເປັນຄວາມຈິງໃນຍຸກຂອງພວກເຮົານີ້, ແລະຈະປ່ຽນແປງຈິດໃຈຂອງຜູ້ຮັບໃຫ້ໃໝ່ຂຶ້ນຢ່າງແນ່ນອນ ດັ່ງທີ່ມັນໄດ້ປ່ຽນແປງຈິດໃຈທັງຫຼາຍໃນອະດີດມາແລ້ວ. ພຣະຄຣິດໄດ້ປະກາດວ່າ, ‘ຖ້າພວກເຂົາບໍ່ຟັງໂມເຊແລະພວກຜູ້ພະຍາກອນ, ເຂົາກໍຈະບໍ່ຍອມເຊື່ອ ເຖິງແມ່ນວ່າຈະມີຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງຟື້ນຂຶ້ນມາຈາກຄວາມຕາຍກໍຕາມ.’ (Luke 16:31)”

“ໃນຖານະເປັນປະຊາຊົນໜຶ່ງ ພວກເຮົາຕ້ອງຕຽມທາງຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພາຍໃຕ້ການຊົງນຳອັນສູງສຸດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ເພື່ອການແຜ່ຂະຫຍາຍຂ່າວປະເສີດໃນຄວາມບໍລິສຸດຂອງມັນ. ສາຍນ້ຳແຫ່ງນ້ຳທີ່ມີຊີວິດ ຈະຕ້ອງເລິກຂຶ້ນ ແລະກວ້າງອອກໃນການໄຫຼຂອງມັນ. ໃນທຸກຂົງເຂດ ທັງໃກ້ແລະໄກ ມະນຸດຈະຖືກເອີ້ນອອກມາຈາກຄັນໄຖ ແລະຈາກອາຊີບການຄ້າທົ່ວໄປທີ່ມັກຄອບງຳຈິດໃຈເປັນສ່ວນໃຫຍ່ ແລະຈະໄດ້ຮັບການສຶກສາຄຽງຄູ່ກັບຜູ້ຊາຍທີ່ມີປະສົບການ—ຜູ້ຊາຍທີ່ເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງ. ໂດຍພຣະກິດອັນນ່າອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງຂອງພຣະເຈົ້າ ພູເຂົາແຫ່ງຄວາມລຳບາກຈະຖືກຍົກອອກ ແລະຖືກໂຍນລົງໃນທະເລ. ໃຫ້ພວກເຮົາທຳງານເໝືອນດັ່ງຜູ້ທີ່ໄດ້ປະສົບໃນລິດອຳນາດແຫ່ງຄວາມຈິງ ດັ່ງທີ່ມີຢູ່ໃນພຣະເຢຊູ.”

“ໃນຊ່ວງເວລານີ້ ຈະມີເຫດການຕໍ່ເນື່ອງເປັນລຳດັບ ຊຶ່ງຈະເປີດເຜີຍວ່າ ພຣະເຈົ້າຊົງເປັນອົງຜູ້ຄອບຄອງສະຖານະການ. ຄວາມຈິງຈະຖືກປະກາດດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອັນແຈ້ງແຈ້ງ ແລະບໍ່ອາດເຂົ້າໃຈຜິດໄດ້. ບັນດາຜູ້ທີ່ປະກາດຄວາມຈິງຈະພາກພຽນສະແດງຄວາມຈິງນັ້ນ ໂດຍຊີວິດທີ່ຈັດລະບຽບດີ ແລະການສົນທະນາອັນຊອບທຳຕາມພຣະເຈົ້າ. ແລະເມື່ອພວກເຂົາກະທຳເຊັ່ນນີ້ ພວກເຂົາຈະມີລິດອຳນາດໃນການປົກປ້ອງແລະສົ່ງເສີມຄວາມຈິງ ແລະໃນການນຳຄວາມຈິງນັ້ນໄປປະຍຸກຕາມຢ່າງແນ່ນອນ ຕາມທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງປະທານໄວ້.”

“ເມື່ອບັນດາຜູ້ຊາຍທີ່ໄດ້ຮູ້ ແລະ ໄດ້ສອນຄວາມຈິງ ຫັນເຫອອກໄປຫາຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງມະນຸດ, ແລະ ຈ່າຍແຈກໃຫ້ແກ່ຈິດໃຈທີ່ຖືກຫລອກລວງ ອາຫານຂອງນິທານປັ້ນແຕ່ງຂອງຕົນເອງ, ກໍເປັນເວລາອັນສົມຄວນຢ່າງຍິ່ງແລ້ວ ສໍາລັບຜູ້ທີ່ເຄີຍເປັນຄົນງານໃນພະລັງງານການປະກາດຂ່າວປະເສີດ ແຕ່ໄດ້ຖືກດຶງອອກໄປສູ່ການບໍລິຫານຮ້ານອາຫານ, ຮ້ານຈໍາໜ່າຍອາຫານ, ແລະ ງານດ້ານການຄ້າອື່ນໆ, ໃຫ້ເຂົ້າມາຢູ່ໃນແຖວ, ສຶກສາພຣະຄໍາພີຂອງຕົນຢ່າງພາກພຽນ, ແລະ ດ້ວຍພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າຢູ່ໃນມື, ແຈກຈ່າຍຄວາມຈິງແຫ່ງພຣະຄໍາພີ, ອາຫານຝ່າຍວິນຍານ, ໃນຄວາມຮ່ວມມືກັບທູດສະຫວັນແຫ່ງຟ້າສະຫວັນ. ບັດນີ້ ພາລະກິດນີ້ກໍາລັງຮ້ອງເອີ້ນຢ່າງດັງກ້ອງ ສໍາລັບຄົນງານທີ່ໄດ້ຮັບການແຕ່ງຕັ້ງໂດຍພຣະເຈົ້າ. ແລ້ວຣິດອໍານາດອັນສູງສຸດຈະກ່າວແກ່ພູເຂົາແຫ່ງຄວາມຍາກລໍາບາກວ່າ, ຈົ່ງຖືກຍົກອອກໄປ ແລະ ຖືກໂຍນລົງໃນທະເລ.” Paulson Collection, 73, 74.

ເອລີຢາ, ໂຢຮັນ ແລະ ມິນເລີ ເປັນ ແລະ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ຊາຍທີ່ຖືກເອີ້ນອອກມາຈາກ “ອາຊີບ” ທີ່ “ທົ່ວໄປກວ່າ,” ເພາະ “ບັນດາຜູ້ຊາຍ” ຜູ້ທີ່ເຄີຍສອນຄວາມຈິງມາກ່ອນ ໃນທີ່ສຸດໄດ້ “ຫັນເຫອອກໄປຫາຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງມະນຸດ, ແລະ ຕັກແບ່ງອາຫານແຫ່ງນິທານປັ້ນແຕ່ງຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ຈິດໃຈທີ່ຖືກຫລອກລວງ.” ບັນດາຄົນສາມັນທີ່ຖືກເອີ້ນຈະໃຫ້ “ການນຳໃຊ້ທີ່ແນ່ນອນ” ຂອງຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີ ຕາມທີ່ “ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານໄວ້.” ສອງເທື່ອໃນຂໍ້ຄວາມນັ້ນ ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ລະບຸວ່າ “ພູເຂົາ” ແມ່ນ “ພູເຂົາແຫ່ງຄວາມຍາກລຳບາກ.” ວຽກງານຂອງຜູ້ຊາຍເຫຼົ່ານີ້ລວມເຖິງການເຮັດໃຫ້ “ທຸກໆພູເຂົາ” ຕ່ຳລົງ. ວຽກງານທີ່ສຳເລັດໂດຍບັນດາຄົນສາມັນຜູ້ທີ່ຖືກເອີ້ນອອກມາຈາກຄັນໄຖແຫ່ງສະພາບອັນຖ່ອມຕົນ ເປັນຕົວແທນຂອງວຽກງານແຫ່ງການລະບຸວິທີການຕີຄວາມພຣະຄຳພີທີ່ຖືກຕ້ອງ ໃນຄວາມຂັດແຍ້ງກັບອາຫານແຫ່ງນິທານປັ້ນແຕ່ງຂອງມະນຸດ ທີ່ບັນດານັກເທວະວິທະຍາໃນຍຸກນັ້ນໄດ້ແຈກຢາຍອອກໄປ.

“ພັນທະກິດຂອງໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ, ແລະພັນທະກິດຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ໃນວັນສຸດທ້າຍອອກໄປໃນຈິດໃຈແລະລິດອຳນາດຂອງເອລີຢາ ເພື່ອປຸກເລົ້າປະຊາຊົນໃຫ້ຕື່ນຈາກຄວາມເສີຍເມີຍຂອງພວກເຂົາ, ໃນຫຼາຍປະການແລ້ວກໍເປັນອັນດຽວກັນ. ພັນທະກິດຂອງທ່ານເປັນແບບຢ່າງແຫ່ງພັນທະກິດທີ່ຈຳເປັນຕ້ອງຖືກກະທຳໃນຍຸກນີ້. ພຣະຄຣິດຈະສະເດັດມາເປັນຄັ້ງທີສອງ ເພື່ອພິພາກສາໂລກດ້ວຍຄວາມຊອບທຳ. ບັນດາຜູ້ສານຂອງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ນຳຂ່າວສານຄຳເຕືອນສຸດທ້າຍທີ່ຈະຕ້ອງຖືກປະກາດແກ່ໂລກ, ຈະຕ້ອງຕຽມທາງສຳລັບການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະຄຣິດ, ດັ່ງທີ່ໂຢຮັນໄດ້ຕຽມທາງສຳລັບການສະເດັດມາຄັ້ງທຳອິດຂອງພຣະອົງ. ໃນພັນທະກິດແຫ່ງການຕຽມພ້ອມນີ້, ‘ທຸກຫຸບເຂົາຈະຖືກຍົກຂຶ້ນ, ແລະທຸກພູເຂົາຈະຖືກເຮັດໃຫ້ຕ່ຳລົງ; ແລະທາງຄົດງໍຈະຖືກເຮັດໃຫ້ຊື່ກົງ, ແລະບ່ອນຂຸລຂະຈະກາຍເປັນທົ່ງພຽງ’ ເພາະປະຫວັດສາດຈະຖືກທຳຊ້ຳອີກ, ແລະອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ‘ພຣະສະຫງ່າລາສີຂອງພຣະອົງຈະຖືກສຳແດງອອກ, ແລະມະນຸດທັງປວງຈະໄດ້ເຫັນພ້ອມກັນ; ເພາະພຣະໂອດຂອງພຣະຢາເວໄດ້ກ່າວໄວ້ແລ້ວ.’” Southern Watchman, March 21, 1905.

ລັກສະນະຂອງບັນດາຜູ້ປະຕິຮູບທັງສາມ ທີ່ອິຊາຢາໄດ້ຊີ້ບອກໄວ້ ຄື ທຸກໆຫຸບເຂົາຈະຖືກຍົກໃຫ້ສູງຂຶ້ນ, ທຸກໆພູເຂົາຈະຖືກເຮັດໃຫ້ຕ່ຳລົງ, ທາງຄົດງໍຈະຖືກເຮັດໃຫ້ກົງ ແລະ ບ່ອນຂຸລຂະຈະຖືກເຮັດໃຫ້ຮາບພຽງ. ທາງແຫ່ງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ທີ່ໄດ້ຖືກຈັດຕຽມໄວ້ໂດຍການຍົກຫຸບເຂົາໃຫ້ສູງຂຶ້ນ, ເຮັດພູເຂົາໃຫ້ຕ່ຳລົງ, ແລະ ເຮັດທາງຄົດງໍໃຫ້ກົງ ພ້ອມທັງບ່ອນຂຸລຂະໃຫ້ຮາບພຽງ ແມ່ນທາງເກົ່າແກ່.

ສຽງຂອງຜູ້ໜຶ່ງທີ່ຮ້ອງຂຶ້ນໃນຖິ່ນກັນດານວ່າ, “ຈົ່ງຕຽມທາງໄວ້ໃຫ້ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ; ຈົ່ງເຮັດທາງຫຼວງໃນຖິ່ນກັນດານໃຫ້ກົງສຳລັບພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ. ທຸກຫຸບເຂົາຈະຖືກຍົກຂຶ້ນ, ແລະທຸກພູເຂົາກັບເນີນພູຈະຖືກຫຼຸດລົງ; ທາງຄົດຈະກາຍເປັນທາງກົງ, ແລະບ່ອນຂຸລຂະຈະກາຍເປັນທົ່ງພຽງ; ແລະພຣະສິລິຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຖືກເປີດເຜີຍ, ແລະມະນຸດທັງປວງຈະເຫັນພ້ອມກັນ; ເພາະວ່າພຣະໂອດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ກ່າວໄວ້ແລ້ວ.” ອິສະຢາ 40:3–5

ເມື່ອພວກຢິວຜູ້ຊອກຫາເລື່ອງໂຕ້ຖຽງໄດ້ຖາມໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາວ່າ ທ່ານແມ່ນເອລີຢາຜູ້ຈະມານັ້ນຫຼືບໍ່, ທ່ານໄດ້ຕອບວ່າທ່ານບໍ່ແມ່ນ, ແຕ່ຕໍ່ມາທ່ານໄດ້ລະບຸຕົນເອງວ່າກົງກັບຂໍ້ຄວາມຈາກພຣະທຳເອຊາຢາ.

ແລະນີ້ແມ່ນຄຳພະຍານຂອງໂຢຮັນ, ເມື່ອພວກຢິວໄດ້ສົ່ງພວກປະໂລຫິດແລະຄົນເລວີຈາກເຢຣູຊາເລັມໄປຖາມລາວວ່າ, ເຈົ້າແມ່ນໃຜ? ແລະລາວກໍສາລະພາບ ແລະບໍ່ໄດ້ປະຕິເສດ; ແຕ່ໄດ້ສາລະພາບວ່າ, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ແມ່ນພຣະຄຣິດ. ແລະພວກເຂົາຖາມລາວວ່າ, ຖ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ເຈົ້າແມ່ນເອລີຢາບໍ? ແລະລາວກ່າວວ່າ, ບໍ່ແມ່ນ. ເຈົ້າແມ່ນສາດສະດານັ້ນບໍ? ແລະລາວຕອບວ່າ, ບໍ່. ດັ່ງນັ້ນພວກເຂົາຈຶ່ງກ່າວກັບລາວວ່າ, ເຈົ້າແມ່ນໃຜ? ເພື່ອພວກເຮົາຈະໄດ້ນຳຄຳຕອບໄປໃຫ້ແກ່ພວກທີ່ສົ່ງພວກເຮົາມາ. ເຈົ້າເວົ້າຢ່າງໃດເຖິງຕົວເຈົ້າເອງ? ລາວກ່າວວ່າ, ຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນສຽງຂອງຜູ້ໜຶ່ງທີ່ຮ້ອງຢູ່ໃນຖິ່ນກັນດານວ່າ, ຈົ່ງກະທຳທາງຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໃຫ້ກົງຕົງ, ດັ່ງທີ່ສາດສະດາເອຊາຢາໄດ້ກ່າວໄວ້. ໂຢຮັນ 1:19–23.

ການຕຽມ “ທາງຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ” ຊີ້ໃຫ້ເຫັນເຖິງວິທີການທີ່ທູດສະຫວັນໄດ້ນຳພາ Miller ໃຫ້ເຂົ້າໃຈ ແລະນຳໃຊ້ ເພື່ອຈັດຕຽມຄວາມເຂົ້າໃຈຕາມພຣະຄຳພີກ່ຽວກັບ “ທາງ” ທີ່ມະນຸດທັງຫຼາຍຕ້ອງດຳເນີນໄປໃນນັ້ນ. “ພູເຂົາ” ທຸກລູກຈະຕ້ອງຖືກເຮັດໃຫ້ຕ່ຳລົງ, ເພາະພູເຂົາໃນຄຳພະຍາກອນຕາມພຣະຄຳພີເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມຈິງທີ່ໃນທັດສະນະແລກເຫັນດູເໝືອນວ່າຍາກເກີນກວ່າຈະເຂົ້າໃຈ. ການຈະເຂົ້າໃຈພູເຂົາບໍລິສຸດອັນຮຸ່ງໂລດໃນດານີເອນ ບົດ 11 ຂໍ້ 45 ທີ່ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອກຳລັງພະຍາຍາມພິຊິດນັ້ນ ຈະຖືກເຂົ້າໃຈໄດ້ໂດຍການລະບຸພູເຂົາບໍລິສຸດອັນຮຸ່ງໂລດຕາມຕົວອັກສອນໃນນະຄອນເຢຣູຊາເລັມກ່ອນ ຊຶ່ງໃນທາງຄຳພະຍາກອນໄດ້ນິຍາມພູເຂົາບໍລິສຸດອັນຮຸ່ງໂລດຝ່າຍວິນຍານ. ເພື່ອອະທິບາຍພູເຂົາທີ່ຖືກລະບຸວ່າເປັນ Armageddon, ຊຶ່ງມີຄວາມໝາຍວ່າ ພູເຂົາແຫ່ງ Megiddo, ຈຳເປັນຕ້ອງໄປຫາ Megiddo ຕາມຄວາມໝາຍຕາມຕົວອັກສອນ. ຄວາມຍາກໃນການເຂົ້າໃຈຄຳພະຍາກອນ ຊຶ່ງຖືກນຳສະເໜີວ່າເປັນສິ່ງຍາກນັ້ນ ຈະຖືກຂຈັດອອກໄປ ເມື່ອໄດ້ນຳຫຼັກການທີ່ວ່າ ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງສິ່ງໜຶ່ງຍ່ອມສະແດງໃຫ້ເຫັນຈຸດຈົບຂອງສິ່ງນັ້ນ ມານຳໃຊ້.

ວິທີການທີ່ຖືກແທນໄວ້ໂດຍອິຊາຢາ ແລະຖືກກ່າວເຖິງໂດຍໂຢຮັນ ແລະຖືກນຳສະເໜີໂດຍມິນເລີ ຍົກທຸກຮ່ອມພູຂຶ້ນ. ບໍ່ວ່າຈະເປັນ “ຮ່ອມພູແຫ່ງນິມິດ” ໃນອິຊາຢາບົດ 22, “ຮ່ອມພູແຫ່ງກະດູກທີ່ຕາຍແລ້ວ” ໃນເອເຊກຽນ ຫຼື “ຮ່ອມພູແຫ່ງເຢໂຮຊາຟາດ” ໃນພຣະທຳໂຢເອນ, ວິທີການທີ່ຕັ້ງຢູ່ເທິງຄວາມເຂົ້າໃຈອັນຖືກຕ້ອງກ່ຽວກັບພຣະລັກສະນະຂອງພຣະຄຣິດ ດັ່ງທີ່ຖືກແທນໄວ້ເປັນ Palmoni ຜູ້ນັບທີ່ອັດສະຈັນ ໃນປະຫວັດສາດມິນເລີ ຫຼືເປັນ Alpha ແລະ Omega ນັກພາສາສາດຜູ້ອັດສະຈັນ ໃນປະຫວັດສາດຂອງພວກເຮົາ ຄືສິ່ງທີ່ຍົກຄວາມຈິງຝ່າຍຄຳພະຍາກອນຂຶ້ນ ຊຶ່ງຖືກແທນໄວ້ໃນ “ຮ່ອມພູ” ແຫ່ງພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ.

ສິ່ງທີ່ຄົດງໍທີ່ຈະຖືກເຮັດໃຫ້ກົງ ແລະ ບ່ອນທີ່ຂຸລຂະທີ່ຖືກເຮັດໃຫ້ຮາບພຽງ ເປັນຕົວແທນຂອງພາລະກິດແຫ່ງການແກ້ໄຂຂະທຳນຽມ ແລະ ປະເພນີທີ່ຖືກນຳໃຊ້ໂດຍຖານະປະໂລຫິດແຫ່ງເລົາດີເຊຍ ເພື່ອຄ້ຳຈູນອາຫານເປື້ອນພິດແຫ່ງນິທານປະດິດຂອງພວກເຂົາ. ພາລະກິດຂອງເອລີຢາໄດ້ຖືກລະບຸໄວ້ຢ່າງຈຳເພາະວ່າເປັນຕົວແທນຂອງວິທີການຕາມພຣະຄຳພີທີ່ຖືກຕ້ອງ ໂດຍຢືນຢັນຕົນຢູ່ກົງກັນຂ້າມກັບນິທານປະດິດຂອງນັກເທວະວິທະຍາ ແລະ ບັນດາປະໂລຫິດ. ພາລະກິດນັ້ນສຳເລັດລົງໂດຍ “ຄົນສາມັນ,” ບໍ່ແມ່ນໂດຍບັນດາປະໂລຫິດ ແລະ ນັກເທວະວິທະຍາຜູ້ມີການສຶກສາ. ພາຍໃນບັນດາລັກສະນະເຊິ່ງເປັນຄຳພະຍາກອນຂອງພະຍານທັງສາມນີ້ ຍັງມີຂໍ້ເທັດຈິງອັນງ່າຍໆຢູ່ດ້ວຍ ຄືວ່າ ເອລີຢາຜູ້ທີ່ຈະມານັ້ນຈະເປັນຜູ້ຊາຍ.

ຂໍ້ສັງເກດນັ້ນອາດເບິ່ງເໝືອນບໍ່ສຳຄັນ, ແຕ່ເນື່ອງຈາກບັນດານັກເທວະວິທະຍາຂອງອາດເວນຕິດສະແຫວງຮັກສານິທານປັ້ນແຕ່ງຂອງຕົນໄວ້, ພວກເຂົາໄດ້ນຳຂໍ້ຄວາມຕອນໜຶ່ງຈາກຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ທີ່ນາງໄດ້ກ່າວໃນຮູບອະນາຄົດການກ່ຽວກັບຊາຍຜູ້ໜຶ່ງຜູ້ຈະມາໃນວິນຍານແລະລິດອຳນາດຂອງເອລີຢາ ແລະພວກເຂົາກໍໄດ້ເພີ່ມນິທານປັ້ນແຕ່ງແຫ່ງຄຳອະທິບາຍຂອງຕົນເອງເຂົ້າໄປ ແລະຢືນຢັນຢ່າງແນ່ນອນວ່າ ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ກຳລັງກ່າວເຖິງຕົນເອງ.

“ຄຳພະຍາກອນຈະຕ້ອງສຳເລັດຜົນ. ພຣະອົງຕຣັດວ່າ: ‘ເບິ່ງແມ, ເຮົາຈະສົ່ງເອລີຢາ ຜູ້ພະຍາກອນ ມາຫາພວກເຈົ້າ ກ່ອນວັນແຫ່ງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແລະນ້າສະພຶງກົວຈະມາເຖິງ.’ ຈະຕ້ອງມີຜູ້ໜຶ່ງມາໃນຈິດວິນຍານແລະລິດເດດຂອງເອລີຢາ, [ເບິ່ງພາກຜະໜວກ.] ແລະເມື່ອຜູ້ນັ້ນປາກົດຂຶ້ນ, ມະນຸດອາດຈະເວົ້າວ່າ: ‘ທ່ານເອົາຈິງເອົາຈັງເກີນໄປ, ທ່ານບໍ່ໄດ້ຕີຄວາມພຣະຄຳພີຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າບອກທ່ານເຖິງວິທີສັ່ງສອນຂ່າວສານຂອງທ່ານ.’”

“ມີຫຼາຍຄົນທີ່ບໍ່ສາມາດຈໍາແນກລະຫວ່າງພະລາດກິດຂອງພຣະເຈົ້າກັບຂອງມະນຸດ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວຄວາມຈິງຕາມທີ່ພຣະເຈົ້າປະທານໃຫ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ, ແລະບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຂໍກ່າວວ່າ, ຖ້າທ່ານຍັງຄົງຈັບຜິດ, ຍັງມີຈິດໃຈແຫ່ງການຂັດແຍ້ງ, ທ່ານຈະບໍ່ຮູ້ຈັກຄວາມຈິງເລີຍ. ພຣະເຢຊູຕັດແກ່ພວກສາວົກຂອງພຣະອົງວ່າ, ‘ເຮົາຍັງມີຫຼາຍສິ່ງທີ່ຈະກ່າວແກ່ພວກເຈົ້າ, ແຕ່ບັດນີ້ພວກເຈົ້າຍັງຮັບໄວ້ບໍ່ໄດ້.’ ພວກເຂົາຍັງບໍ່ຢູ່ໃນສະພາບທີ່ຈະຊາບຊຶ້ງຄຸນຄ່າຂອງສິ່ງອັນສັກສິດແລະນິລັນດອນ; ແຕ່ພຣະເຢຊູຊົງສັນຍາວ່າຈະສົ່ງພຣະຜູ້ປອບໂຍນມາ, ຜູ້ຊຶ່ງຈະສອນພວກເຂົາໃນສາລະພັດສິ່ງ, ແລະຈະນໍາທຸກສິ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ຕັດແກ່ພວກເຂົານັ້ນກັບມາເຕືອນຄວາມຈໍາຂອງພວກເຂົາ.”

“ພີ່ນ້ອງທັງຫລາຍ, ພວກເຮົາຕ້ອງບໍ່ວາງຄວາມໄວ້ວາງໃຈຂອງພວກເຮົາໄວ້ໃນມະນຸດ. ‘ຈົ່ງຢຸດຈາກມະນຸດ, ຜູ້ທີ່ລົມຫາຍໃຈຢູ່ໃນຮູດັງຂອງເຂົາ: ເພາະເຂົາຈະຖືກນັບວ່າເປັນສິ່ງໃດໄດ້?’ ພວກທ່ານຕ້ອງແຂວນວິນຍານອັນສິ້ນຫວັງຂອງທ່ານໄວ້ກັບພຣະເຢຊູ. ມັນບໍ່ສົມຄວນແກ່ພວກເຮົາທີ່ຈະດື່ມຈາກນ້ຳພຸໃນຫຸບເຂົາ ເມື່ອມີນ້ຳພຸຢູ່ເທິງພູ. ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາລະຖິ້ມສາຍນ້ຳຊັ້ນຕ່ຳ; ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາມາຫາແຫຼ່ງນ້ຳພຸທີ່ສູງກວ່າ. ຖ້າມີຈຸດໃດໜຶ່ງຂອງຄວາມຈິງທີ່ທ່ານບໍ່ເຂົ້າໃຈ, ທີ່ທ່ານບໍ່ເຫັນພ້ອມ, ຈົ່ງສືບສວນ, ປຽບທຽບພຣະຄຳພີກັບພຣະຄຳພີ, ຂຸດປ່ອງຂອງຄວາມຈິງໃຫ້ລຶກລົງໄປໃນບໍ່ແຮ່ແຫ່ງພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ. ພວກທ່ານຕ້ອງວາງຕົນເອງແລະຄວາມຄິດເຫັນຂອງທ່ານໄວ້ເທິງແທ່ນບູຊາຂອງພຣະເຈົ້າ, ລະທິ້ງແນວຄວາມຄິດທີ່ມີໄວ້ລ່ວງໜ້າຂອງທ່ານ, ແລະຈົ່ງໃຫ້ພຣະວິນຍານແຫ່ງສະຫວັນນຳພາເຂົ້າສູ່ຄວາມຈິງທັງປວງ.” Testimonies to Ministers, 475, 476.

passage unavailable

This passage is not yet available in .

“‘ພວກເຮົາຄວນເຂົ້າສູ່ສະພາບທີ່ຄວາມແຕກຕ່າງທຸກປະການຈະລະລາຍຫາຍໄປ. ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າຄິດວ່າຂ້າພະເຈົ້າມີຄວາມສະຫວ່າງ, ຂ້າພະເຈົ້າກໍຈະເຮັດໜ້າທີ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃນການນຳສະເໜີມັນ. ສົມມຸດວ່າຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ໄປປຶກສາຜູ້ອື່ນເກືອບກັບຂ່າວສານທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງປະສົງໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້ານຳໄປມອບແກ່ປະຊາຊົນ, ປະຕູອາດຈະຖືກປິດເສຍ ເພື່ອວ່າຄວາມສະຫວ່າງນັ້ນຈະບໍ່ໄປເຖິງຜູ້ທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງສົ່ງມັນໄປຫາ. ເມື່ອພຣະເຢຊູຊົງຂີ່ເຂົ້ານະຄອນເຢຣູຊາເລັມ, `ຝູງຊົນທັງໝົດແຫ່ງພວກສາວົກໄດ້ເລີ່ມຊື່ນຊົມຍິນດີ ແລະສັນລະເສີນພຣະເຈົ້າດ້ວຍສຽງດັງ ເນື່ອງດ້ວຍບັນດາຣິດອຳນາດທີ່ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນ; ໂດຍກ່າວວ່າ, ຂໍຊົງພຣະພອນແດ່ກະສັດຜູ້ສະເດັດມາໃນພຣະນາມແຫ່ງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ: ສັນຕິສຸກໃນສະຫວັນ ແລະສະຫງ່າຣາສີໃນທີ່ສູງສຸດ. ແລະພວກຟາຣິຊາຍບາງຄົນຈາກທ່າມກາງຝູງຊົນໄດ້ທູນພຣະອົງວ່າ, ອາຈານ, ຈົ່ງຫ້າມພວກສາວົກຂອງທ່ານເສຍ. ແລະພຣະອົງຊົງຕອບແກ່ເຂົາວ່າ, ເຮົາບອກທ່ານທັງຫຼາຍວ່າ, ຖ້າພວກນີ້ນິ່ງຢູ່, ກ້ອນຫີນທັງຫຼາຍກໍຈະຮ້ອງຂຶ້ນໃນທັນທີ’ (Luke 19:37–40).

“ຊາວຢິວໄດ້ພະຍາຍາມຂັດຂວາງການປະກາດຂ່າວສານນັ້ນ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກພະຍາກອນໄວ້ໃນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ.’”

“ແລ້ວນາງກໍໄດ້ອ້າງເຖິງປະສົບການຂອງຕົນເອງອີກຄັ້ງໜຶ່ງ:

“‘ຄຳພະຍາກອນຈະຕ້ອງສຳເລັດເປັນຈິງ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ, “ເບິ່ງແມ, ເຮົາຈະສົ່ງເອລີຢາ ຜູ້ພະຍາກອນມາຫາພວກເຈົ້າ ກ່ອນວັນໃຫຍ່ແລະນ້າຢ້ານກົວຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະມາເຖິງ” (Malachi 4:5). ຈະຕ້ອງມີຜູ້ໜຶ່ງມາໃນຈິດໃຈແລະລິດອຳນາດຂອງເອລີຢາ, ແລະເມື່ອຜູ້ນັ້ນປາກົດຂຶ້ນ, ມະນຸດອາດຈະກ່າວວ່າ, “ທ່ານເຂັ້ມງວດເກີນໄປ, ທ່ານບໍ່ໄດ້ຕີຄວາມພຣະຄຳພີຢ່າງຖືກຕ້ອງ.”—Selected Messages, volume 1, 412.

“ການທີ່ນາງກໍາລັງກ່າວເຖິງປະສົບການຂອງນາງເອງນັ້ນ ກໍປາກົດຢ່າງແຈ່ມແຈ້ງອີກເຊັ່ນກັນຈາກວັກຕໍ່ໄປ ໃນນັ້ນນາງໄດ້ປະກາດວ່າ:”

“‘ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວຄວາມຈິງຕາມທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງປະທານໃຫ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ….’” ພາກຜະນວກຂອງ Testimonies to Ministers.

ຄວາມຈິງທີ່ວ່າ Ellen White ຈໍາເປັນຕ້ອງກ່າວຕອບຕໍ່ນິທານອັນປັ້ນແຕ່ງຂອງນັກເທວະສາດແລະຜູ້ນໍາໃນຍຸກຂອງນາງ ບໍ່ໄດ້ເປັນຫຼັກຖານແຕ່ຢ່າງໃດວ່ານາງກໍາລັງລະບຸຕົນເອງວ່າເປັນ “ຜູ້ຊາຍ” ຜູ້ທີ່ຈະມາໃນອະນາຄົດ ໃນວິນຍານແລະລິດອໍານາດຂອງ Elijah. ຢູ່ໃສຄືຫຼັກຖານໃດໆທີ່ສະແດງເຖິງຄູ່ຕໍ່ຕ້ານຈໍານວນຫຼາຍຂອງ Ellen White ພາຍໃນ Adventism ທີ່ໂຈມຕີວິທີການນໍາພຣະຄໍາພີມາປະຍຸກຕາມທີ່ນາງໄດ້ນໍາໃຊ້? ມີເວລາໃດບໍທີ່ນາງເຄີຍຖືກບອກວ່າ “ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຕີຄວາມພຣະຄໍາພີຢ່າງຖືກຕ້ອງ”? ນາງໄດ້ລະບຸຢ່າງຊັດເຈນວ່າ ໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງໂລກ ຈະມີການເຄື່ອນໄຫວຂອງຜູ້ຄົນກຸ່ມໜຶ່ງທີ່ຈະໄດ້ຮັບລິດອໍານາດໂດຍວິນຍານແລະລິດອໍານາດຂອງ Elijah, ແລະບໍ່ມີວິທີໃດທີ່ຊອບທໍາແທ້ໆທີ່ຈະອ້າງໄດ້ວ່ານາງຄິດວ່າການເຄື່ອນໄຫວນັ້ນ ຄືສຽງຮ້ອງອັນດັງກ້ອງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ກໍາລັງເກີດຂຶ້ນແລ້ວໃນເວລາທີ່ນາງພະຍາກອນເຖິງການສໍາແດງແຫ່ງລິດອໍານາດຂອງ Elijah ໃນອະນາຄົດ. ນັກເທວະສາດ Adventist ແຫ່ງ Laodicea ປາຖະໜາໃຫ້ຝູງຄົນຂອງຕົນເຊື່ອວ່າ Sister White ກໍາລັງ “ອ້າງເຖິງ” “ປະສົບການຂອງນາງເອງ” ໃນຖານະເປັນການສໍາເລັດຕາມຄໍາພະຍາກອນຂອງຜູ້ພະຍາກອນ Elijah ຜູ້ທີ່ຈະຖືກສົ່ງມາກ່ອນວັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແລະນ່າສະພຶງກົວຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.

ຈົ່ງເບິ່ງເຖິດ, ເຮົາຈະສົ່ງເອລີຢາ ຜູ້ພະຍາກອນ ມາຫາພວກເຈົ້າ ກ່ອນວັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແລະນ່າຢ້ານກົວຂອງພຣະຢາເວຈະມາເຖິງ. ມາລາກີ 4:5

ລັກສະນະທາງຄຳພະຍາກອນປະການໜຶ່ງຂອງເອລີຢາໃນຖານະເປັນສັນຍະລັກ ຄື ທ່ານໄດ້ນຳສະເໜີວິທີການຕາມພຣະຄຳພີທີ່ຕໍ່ຕ້ານນິທານເລົ່າຂານຂອງຖານະປະໂລຫິດທີ່ແຈກຈ່າຍນິທານເລື່ອງປະເພນີນິຍົມແລະຂົນທຳນຽມ. ພາລະກິດຂອງທ່ານໃນການຈັດຕຽມທາງ (“ນີ້ແມ່ນທາງ ຈົ່ງເດີນໄປໃນທາງນັ້ນ”) ສຳເລັດລົງໂດຍອາໄສວິທີການຕາມພຣະຄຳພີທີ່ຕໍ່ຕ້ານຄຳສອນຂອງຖານະປະໂລຫິດທີ່ເສື່ອມຊາມ. ແລະຕາມພະຍານສາມປະການຄື ເອລີຢາ, ໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ, ແລະ Miller; ພ້ອມທັງຄຳພະຍານຂອງ Sister White ກ່ຽວກັບການປາກົດຕົວໃນອະນາຄົດຂອງເອລີຢາໃນເວລານັ້ນ, ທ່ານຈະເປັນຜູ້ຊາຍ, ບໍ່ແມ່ນຜູ້ຍິງ. ເມື່ອວິທີການຂອງ Palmoni ແລະ Alpha and Omega ໄດ້ຖືກເຂົ້າໃຈຢ່າງຖືກຕ້ອງ ກໍຈະຖືກຮັບຮູ້ວ່າ ມັນບໍ່ແມ່ນແຕ່ພຽງຊຸດຂອງກົດເກນຕາມພຣະຄຳພີສຳລັບການຕີຄວາມພຣະຄຳພີເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ເປັນສຳເນົາແຫ່ງພຣະລັກສະນະຂອງພຣະຄຣິດ ຊຶ່ງເປັນສະຫງ່າລາສີຂອງພຣະອົງ.

ແລະພຣະສິຣິຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຖືກສຳແດງອອກ, ແລະເນື້ອໜັງທັງປວງຈະເຫັນພ້ອມກັນ: ເພາະວ່າພຣະໂອດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຕັດດັ່ງນັ້ນ. ເອຊາຢາ 40:5.

ພຣະລັກສະນະແທ້ຂອງພຣະຄຣິດໄດ້ຖືກສະແດງອອກໂດຍວິທີການທີ່ຈະຕ້ອງນຳໃຊ້ໃນການເຂົ້າໃຈພຣະວາຈາຂອງພຣະອົງ, ເພາະພຣະອົງຄືພຣະວາຈາ.

“ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າໃນພຣະວິຫານໃນສະຫວັນເປັນຕົ້ນສະບັບອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ຊຶ່ງຂໍ້ບັນຍັດທັງຫລາຍທີ່ຈາລຶກໄວ້ເທິງແຜ່ນຫີນ ແລະທີ່ໂມເຊໄດ້ບັນທຶກໄວ້ໃນປັນຈະບັນ ເປັນສຳເນົາທີ່ຖືກຕ້ອງບໍ່ຜິດພາດ. ບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ເຂົ້າໃຈຈຸດສຳຄັນນີ້ ຈຶ່ງຖືກນຳໃຫ້ເຫັນລັກສະນະອັນສັກສິດ ແລະບໍ່ປ່ຽນແປງຂອງພຣະບັນຍັດຝ່າຍພຣະເຈົ້າ. ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນພະລັງແຫ່ງພຣະດຳລັດຂອງພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດດັ່ງທີ່ບໍ່ເຄີຍເຫັນມາກ່ອນວ່າ: ‘ຈົນກວ່າຟ້າແລະແຜ່ນດິນຈະລ່ວງໄປ, ບໍ່ມີໂຕອັກສອນແມ່ນແຕ່ໂຕດຽວ ຫຼືຂີດໜຶ່ງຂີດໃດຈະຜ່ານພົ້ນໄປຈາກພຣະບັນຍັດເປັນອັນຂາດ.’ ມັດທາຍ 5:18. ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ເພາະເປັນການສຳແດງນ້ຳພຣະທັຍຂອງພຣະອົງ ແລະເປັນສຳເນົາແຫ່ງພຣະລັກສະນະຂອງພຣະອົງ ຈຶ່ງຕ້ອງຄົງຢູ່ເປັນນິດ, ‘ດັ່ງພະຍານທີ່ສັດຊື່ໃນສະຫວັນ.’ ບໍ່ມີພຣະບັນຊາແມ່ນແຕ່ຂໍ້ດຽວຖືກລົບລ້າງ; ບໍ່ມີໂຕອັກສອນ ຫຼືຂີດໃດຖືກປ່ຽນແປງ. ຜູ້ຂຽນພຣະຄຳເພງໄດ້ກ່າວວ່າ: ‘ໂອ ພຣະຢາເວ, ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະອົງຕັ້ງໝັ້ນຢູ່ໃນສະຫວັນເປັນນິດ.’ ‘ພຣະບັນຊາທັງຫມົດຂອງພຣະອົງໝັ້ນຄົງແນ່ນອນ. ມັນຕັ້ງຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງຕະຫຼອດໄປເປັນນິດ.’ ຄຳເພງ 119:89; 111:7, 8.” The Great Controversy, 434.

ດັ່ງທີ່ພຣະບັນຍັດສິບປະການເປັນຖອດສຳເນົາອັນບໍ່ປ່ຽນແປງແຫ່ງພຣະລັກສະນະຂອງພຣະຄຣິດ ສະນັ້ນກົດເກນແຫ່ງການຕີຄວາມຄຳພະຍາກອນກໍເປັນຖອດສຳເນົາແຫ່ງພຣະລັກສະນະຂອງພຣະອົງເຊັ່ນກັນ.

“ພວກເຮົາຄວນຈະຮູ້ດ້ວຍຕົນເອງວ່າ ສິ່ງໃດເປັນອົງປະກອບຂອງຄຣິດສະຕຽນ, ສິ່ງໃດເປັນຄວາມຈິງ, ສິ່ງໃດເປັນຄວາມເຊື່ອທີ່ພວກເຮົາໄດ້ຮັບມາ, ແລະ ກົດເກນແຫ່ງພຣະຄຳພີແມ່ນຫຍັງ—ກົດເກນທີ່ປະທານໃຫ້ແກ່ພວກເຮົາຈາກພຣະອຳນາດສູງສຸດ. ມີຫຼາຍຄົນທີ່ເຊື່ອໂດຍບໍ່ມີເຫດຜົນອັນເປັນຖານຮອງຮັບຄວາມເຊື່ອຂອງຕົນ, ໂດຍບໍ່ມີຫຼັກຖານອັນພຽງພໍກ່ຽວກັບຄວາມຈິງຂອງເລື່ອງນັ້ນ. ຖ້າມີແນວຄວາມຄິດໃດໜຶ່ງຖືກນຳສະເໜີຂຶ້ນມາທີ່ສອດຄ່ອງກັບທັດສະນະທີ່ຕົນໄດ້ຄິດໄວ້ກ່ອນແລ້ວ, ພວກເຂົາກໍພ້ອມທີ່ຈະຮັບເອົາໃນທັນທີ. ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ໃຊ້ເຫດຜົນຈາກເຫດໄປຫາຜົນ, ຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຂົາບໍ່ມີຮາກຖານທີ່ແທ້ຈິງ, ແລະໃນເວລາແຫ່ງການທົດລອງ ພວກເຂົາຈະພົບວ່າຕົນໄດ້ກໍ່ສ້າງຢູ່ເທິງພື້ນຊາຍ.”

“ຜູ້ໃດທີ່ພັກຢູ່ດ້ວຍຄວາມພໍໃຈໃນຄວາມຮູ້ພຣະຄຳພີອັນບໍ່ສົມບູນຂອງຕົນໃນປັດຈຸບັນ ໂດຍຄິດວ່າເທົ່ານີ້ກໍພຽງພໍສຳລັບຄວາມລອດຂອງຕົນແລ້ວ ກໍກຳລັງພັກຢູ່ໃນການຫລອກລວງອັນເຖິງຕາຍ. ມີຫລາຍຄົນທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ຖືກຈັດຕຽມຢ່າງຄົບຖ້ວນດ້ວຍເຫດຜົນຕາມພຣະຄຳພີ ເພື່ອພວກເຂົາຈະສາມາດແຍກອອກວ່າອັນໃດເປັນຄວາມຜິດ ແລະປະນາມທຸກປະເພນີແລະຄວາມງົມງາຍທີ່ໄດ້ຖືກນຳມາສວມໃສ່ວ່າເປັນຄວາມຈິງ. ຊາຕານໄດ້ນຳແນວຄິດຂອງມັນເອງເຂົ້າມາໃນການນະມັດສະການພຣະເຈົ້າ ເພື່ອມັນຈະເຮັດໃຫ້ຄວາມຮຽບງ່າຍຂອງຂ່າວປະເສີດແຫ່ງພຣະຄຣິດເສື່ອມເສຍໄປ. ຄົນຈຳນວນຫລາຍຜູ້ອ້າງວ່າເຊື່ອໃນຄວາມຈິງສຳລັບຍຸກປັດຈຸບັນ ບໍ່ຮູ້ວ່າອັນໃດເປັນແກ່ນແທ້ຂອງຄວາມເຊື່ອທີ່ເຄີຍຖືກມອບແກ່ບັນດາທະນະຊົນແຫ່ງຄວາມບໍລິສຸດຄັ້ງດຽວແລ້ວ—ພຣະຄຣິດຢູ່ໃນທ່ານ ຄືຄວາມຫວັງແຫ່ງສະຫງ່າລາສີ. ພວກເຂົາຄິດວ່າຕົນກຳລັງປົກປ້ອງຫລັກໝຸດເກົ່າແກ່ ແຕ່ພວກເຂົາກັບອຸ່ນໆກາງໆ ແລະບໍ່ໃສ່ໃຈ. ພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ວ່າການຖັກທໍເຂົ້າໄປໃນປະສົບການຂອງຕົນ ແລະການຄອບຄອງຄຸນຄ່າອັນແທ້ຈິງຂອງຄວາມຮັກແລະຄວາມເຊື່ອນັ້ນ ແມ່ນເປັນຢ່າງໃດ. ພວກເຂົາບໍ່ແມ່ນນັກສຶກສາພຣະຄຳພີຢ່າງໃກ້ຊິດ ແຕ່ເປັນຄົນຂີ້ຄ້ານ ແລະບໍ່ເອົາໃຈໃສ່. ເມື່ອຄວາມເຫັນຕ່າງເກີດຂຶ້ນກ່ຽວກັບຂໍ້ພຣະຄຳພີ ຄົນເຫລົ່ານີ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ສຶກສາຢ່າງມຸ່ງໝາຍ ແລະບໍ່ໜັກແນ່ນອນວ່າຕົນເຊື່ອຫຍັງ ກໍຫລຸດອອກຈາກຄວາມຈິງ. ພວກເຮົາຄວນຢ້ຳເນັ້ນໃຫ້ທຸກຄົນເຫັນເຖິງຄວາມຈຳເປັນໃນການສືບຄົ້ນຄວາມຈິງອັນສະຫວັນຢ່າງຂະຫຍັນຫມັ່ນເພຍ ເພື່ອພວກເຂົາຈະຮູ້ວ່າພວກເຂົາຮູ້ແທ້ໆວ່າອັນໃດເປັນຄວາມຈິງ. ບາງຄົນອ້າງວ່າຕົນມີຄວາມຮູ້ຫລາຍ ແລະຮູ້ສຶກພໍໃຈກັບສະພາບຂອງຕົນ ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາບໍ່ມີຄວາມກະຕືລືລົ້ນເພີ່ມຂຶ້ນສຳລັບພາລະກິດ ບໍ່ມີຄວາມຮັກອັນເຜົາໄໝ້ຫລາຍຂຶ້ນສຳລັບພຣະເຈົ້າ ແລະສຳລັບບັນດາວິນຍານທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ສິ້ນພຣະຊົນເພື່ອພວກເຂົາ ຍິ່ງກວ່າຖ້າຫາກພວກເຂົາບໍ່ເຄີຍຮູ້ຈັກພຣະເຈົ້າເລີຍ. ພວກເຂົາບໍ່ອ່ານພຣະຄຳພີ [ເພື່ອ] ຮັບເອົາໄຂກະດູກ ແລະຄວາມອຸດົມສົມບູນນັ້ນມາເປັນຂອງວິນຍານຂອງຕົນເອງ. ພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ສຶກວ່ານັ້ນແມ່ນພຣະສຽງຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ກຳລັງກ່າວແກ່ພວກເຂົາ. ແຕ່ຖ້າພວກເຮົາປາຖະໜາຈະເຂົ້າໃຈທາງແຫ່ງຄວາມລອດ ຖ້າພວກເຮົາປາຖະໜາຈະເຫັນລຳແສງຂອງດວງອາທິດແຫ່ງຄວາມຊອບທຳ ພວກເຮົາຈຳເປັນຕ້ອງສຶກສາພຣະຄຳພີຢ່າງມຸ່ງໝາຍ ເພາະຄຳສັນຍາ ແລະຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີ ສ່ອງລຳແສງແຫ່ງສະຫງ່າລາສີອັນແຈ້ງຊັດໄປເທິງແຜນການໄຖ່ອັນສະຫວັນ ຊຶ່ງຄວາມຈິງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ເຫລົ່ານີ້ຍັງບໍ່ຖືກເຂົ້າໃຈຢ່າງແຈ້ງຊັດ.” The 1888 Materials, 403.

ການເປັນຄຣິສຕຽນຢ່າງແທ້ຈິງ ໝາຍເຖິງການເປັນເໝືອນພຣະຄຣິດ. ຂໍ້ຄວາມນີ້ລະບຸວ່າ ພວກເຮົາ “ຄວນຮູ້ດ້ວຍຕົນເອງວ່າ ສິ່ງໃດເປັນອົງປະກອບຂອງຄວາມເປັນຄຣິສຕຽນ.” ມັນກ່າວວ່າ ພວກເຮົາ “ຄວນຮູ້” “ຄວາມຈິງແມ່ນຫຍັງ.” ພວກເຮົາ “ຄວນຮູ້” “ຄວາມເຊື່ອອັນໃດແມ່ນຄວາມເຊື່ອທີ່ພວກເຮົາໄດ້ຮັບມາ.” ພວກເຮົາຄວນຮູ້ “ກົດເກນໃນພຣະຄຳພີແມ່ນຫຍັງ—ກົດເກນທີ່ຖືກປະທານໃຫ້ແກ່ພວກເຮົາຈາກພຣະອຳນາດສູງສຸດ.” ການເປັນເໝືອນພຣະຄຣິດຕ້ອງອາໄສການຮູ້ວ່າ ກົດເກນໃນພຣະຄຳພີທີ່ຖືກປະທານໃຫ້ແກ່ພວກເຮົາຈາກພຣະອຳນາດສູງສຸດນັ້ນແມ່ນຫຍັງ. ປາດສະຈາກກົດເກນເຫຼົ່ານັ້ນ ພວກເຮົາບໍ່ອາດເປັນເໝືອນພຣະຄຣິດໄດ້ ເພາະວ່າ ກົດເກນທີ່ຖືກປະທານໂດຍພຣະອຳນາດສູງສຸດ ແມ່ນຄຳຖອດຄວາມແຫ່ງພຣະລັກສະນະຂອງພຣະອົງ.

ລັກສະນະອີກປະການໜຶ່ງຂອງເອລີຢາ ຄື ພຣະລາຊະກິດແຫ່ງການຕຽມທາງໄວ້ສຳລັບຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ. ເອລີຢາເປັນຕົວແທນຂອງພຣະລາຊະກິດທີ່ຖືກສຳເລັດໃນຊ່ວງປະຫວັດສາດໜຶ່ງ ເມື່ອປະຊາຊົນທີ່ຖືກຄັດເລືອກໃນອະດີດກຳລັງຖືກຜ່ານໄປ ແລະ ໃນເວລາດຽວກັນ ປະຊາຊົນທີ່ຖືກຄັດເລືອກຊຸດໃໝ່ກໍກຳລັງຖືກເລືອກ. ປະຫວັດສາດນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງຂະບວນການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ຊຶ່ງກໍ່ໃຫ້ເກີດປະຊາຊົນໜຶ່ງທີ່ຖືກພັນລະນາວ່າເປັນເຄື່ອງຖວາຍອັນບໍລິສຸດ ຕົງກັນຂ້າມກັບປະຊາຊົນທີ່ຖືກຄັດເລືອກໃນອະດີດທີ່ບໍ່ບໍລິສຸດ.

ຈົ່ງເບິ່ງ, ເຮົາຈະສົ່ງຜູ້ສົ່ງຂ່າວຂອງເຮົາໄປ, ແລະລາວຈະຕຽມທາງໄວ້ຕໍ່ໜ້າເຮົາ; ແລະອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຜູ້ທີ່ພວກເຈົ້າສະແຫວງຫາ, ຈະສະເດັດມາຍັງພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງຢ່າງກະທັນຫັນ, ຄືຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ, ຜູ້ທີ່ພວກເຈົ້າຊື່ນຊົມ; ຈົ່ງເບິ່ງ, ພຣະອົງຈະສະເດັດມາ, ພຣະຢາເວເຈົ້າຈອມໂຍທາຕັດດັ່ງນັ້ນ. ແຕ່ໃຜຈະອາດທົນຢູ່ໄດ້ໃນວັນແຫ່ງການສະເດັດມາຂອງພຣະອົງ? ແລະໃຜຈະຢືນຢູ່ໄດ້ເມື່ອພຣະອົງປາກົດ? ເພາະພຣະອົງເປັນເໝືອນໄຟຂອງຜູ້ຫລອມໂລຫະ, ແລະເໝືອນສະບູຂອງຜູ້ຊັກຟອກ; ແລະພຣະອົງຈະປະທັບນັ່ງດຸດດັ່ງຜູ້ຫລອມ ແລະຜູ້ຊໍາລະເງິນໃຫ້ບໍລິສຸດ; ພຣະອົງຈະຊໍາລະບັນດາບຸດຂອງເລວີໃຫ້ບໍລິສຸດ, ແລະກໍາຈັດມົນທິນຂອງເຂົາດັ່ງຄໍາແລະເງິນ, ເພື່ອເຂົາຈະໄດ້ຖວາຍເຄື່ອງບູຊາແດ່ພຣະຢາເວດ້ວຍຄວາມຊອບທໍາ. ແລ້ວເຄື່ອງບູຊາຂອງຢູດາ ແລະເຢຣູຊາເລັມຈະເປັນທີ່ພໍພຣະທັຍແດ່ພຣະຢາເວ, ດັ່ງໃນວັນເກົ່າກ່ອນ ແລະດັ່ງໃນປີທັງຫລາຍທີ່ລ່ວງມາ. ມາລາຄີ 3:1–4.

ໂຢຮັນ ຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ ໄດ້ຕຽມທາງໄວ້ສຳລັບພຣະຄຣິດ ເພື່ອຈະສະເດັດມາຢ່າງກະທັນຫັນ ແລະຊຳລະພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງໃຫ້ສະອາດ. ການຊຳລະພຣະວິຫານໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນແລະຕອນສິ້ນສຸດແຫ່ງພຣະລາຊກິດຂອງພຣະຄຣິດ ເປັນການສຳເລັດຕາມຄຳພະຍາກອນໃນມາລາກີບົດທີສາມ. ໂຢຮັນເປັນຜູ້ສົ່ງສານຜູ້ຕຽມທາງໄວ້ສຳລັບຜູ້ສົ່ງສານແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ເພື່ອຊຳລະບັນດາບຸດຫຼານຂອງເລວີໃຫ້ບໍລິສຸດ.

“ໃນການຊຳລະພຣະວິຫານນັ້ນ ພຣະເຢຊູໄດ້ປະກາດພັນທະກິດຂອງພຣະອົງໃນຖານະພຣະເມຊີອາ ແລະໄດ້ເຂົ້າສູ່ພຣະລາຊະກິດຂອງພຣະອົງ. ພຣະວິຫານນັ້ນ ຊຶ່ງຖືກສ້າງຂຶ້ນເພື່ອເປັນທີ່ປະທັບຂອງການສະຖິດຢູ່ແຫ່ງພຣະສະຫງ່າລາສີ ຖືກກຳນົດໃຫ້ເປັນບົດຮຽນອັນເປັນຮູບປະທຳສຳລັບອິສຣາເອນ ແລະສຳລັບໂລກ. ຕັ້ງແຕ່ອະດີດນິລັນດອນ ນີ້ແມ່ນພຣະປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ ຄືວ່າ ທຸກຊີວະທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນ ຕັ້ງແຕ່ເສຣາຟທີ່ສະຫວ່າງໄສແລະບໍຣິສຸດ ຈົນເຖິງມະນຸດ ຄວນຈະເປັນພຣະວິຫານສຳລັບການສະຖິດຢູ່ພາຍໃນຂອງພຣະຜູ້ສ້າງ. ເນື່ອງຈາກຄວາມບາບ ມະນຸດຊາດຈຶ່ງຢຸດທີ່ຈະເປັນພຣະວິຫານສຳລັບພຣະເຈົ້າ. ໃຈຂອງມະນຸດ ທີ່ຖືກເຮັດໃຫ້ມືດມົນ ແລະແປ້ວເປື້ອນໂດຍຄວາມຊົ່ວ ບໍ່ໄດ້ສຳແດງພຣະສະຫງ່າລາສີຂອງພຣະອົງຜູ້ຊົງເປັນພຣະເຈົ້າອີກຕໍ່ໄປ. ແຕ່ໂດຍການບັງເກີດມາເປັນມະນຸດຂອງພຣະບຸດແຫ່ງພຣະເຈົ້າ ພຣະປະສົງແຫ່ງສະຫວັນກໍໄດ້ສຳເລັດ. ພຣະເຈົ້າສະຖິດຢູ່ໃນມະນຸດຊາດ ແລະໂດຍພຣະຄຸນທີ່ຊ່ວຍໃຫ້ລອດ ໃຈຂອງມະນຸດກໍກັບກາຍເປັນພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງອີກຄັ້ງໜຶ່ງ. ພຣະເຈົ້າຊົງກຳນົດໃຫ້ພຣະວິຫານທີ່ເຢຣູຊາເລັມເປັນພະຍານຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງເຖິງຈຸດໝາຍອັນສູງສົ່ງທີ່ເປີດໄວ້ສຳລັບທຸກຈິດວິນຍານ. ແຕ່ພວກຢິວບໍ່ໄດ້ເຂົ້າໃຈນັຍສຳຄັນຂອງອາຄານທີ່ພວກເຂົາຖືວ່າເປັນຄວາມພູມໃຈຢ່າງຫຼາຍນັ້ນ. ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຍອມມອບຕົນເອງໃຫ້ເປັນພຣະວິຫານອັນບໍຣິສຸດສຳລັບພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດ. ລານພຣະວິຫານທີ່ເຢຣູຊາເລັມ ຊຶ່ງເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມອຶກທຶກຂອງການຄ້າຂາຍອັນບໍ່ບໍຣິສຸດ ເປັນຕົວແທນຢ່າງແທ້ຈິງເກີນພໍຂອງພຣະວິຫານແຫ່ງໃຈ ທີ່ຖືກແປ້ວເປື້ອນໂດຍການສະຖິດຢູ່ຂອງຕັນຫາຝ່າຍເນື້ອໜັງ ແລະຄວາມຄິດອັນບໍ່ບໍຣິສຸດ. ໃນການຊຳລະພຣະວິຫານໃຫ້ພົ້ນຈາກບັນດາຜູ້ຊື້ແລະຜູ້ຂາຍຂອງໂລກ ພຣະເຢຊູໄດ້ປະກາດພັນທະກິດຂອງພຣະອົງ ໃນການຊຳລະໃຈໃຫ້ພົ້ນຈາກຄວາມແປ້ວເປື້ອນຂອງຄວາມບາບ,—ຈາກຄວາມປາຖະໜາຝ່າຍໂລກ ຕັນຫາອັນເຫັນແກ່ຕົວ ນິໄສຊົ່ວຮ້າຍ ຊຶ່ງທຳໃຫ້ຈິດວິນຍານເສື່ອມຊາມ. ‘ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຜູ້ທ່ານທັງຫຼາຍສະແຫວງຫາ ຈະສະເດັດມາຍັງພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງຢ່າງທັນທີ ຄືຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ຜູ້ທີ່ທ່ານທັງຫຼາຍຊື່ນຊົມ: ເບິ່ງແມ, ພຣະອົງຈະສະເດັດມາ ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາກ່າວດັ່ງນີ້. ແຕ່ໃຜຈະທົນຢູ່ໄດ້ໃນວັນແຫ່ງການສະເດັດມາຂອງພຣະອົງ? ແລະໃຜຈະຢືນຢູ່ໄດ້ເມື່ອພຣະອົງປະກົດ? ເພາະພຣະອົງຊົງເປັນເໝືອນໄຟຂອງຜູ້ຫຼອມໂລຫະ ແລະເໝືອນສະບູຂອງຊ່າງຟອກຜ້າ: ແລະພຣະອົງຈະປະທັບນັ່ງດັ່ງຜູ້ຫຼອມແລະຜູ້ຊຳລະເງິນໃຫ້ບໍຣິສຸດ: ແລະພຣະອົງຈະຊຳລະບັນດາບຸດຂອງເລວີ ແລະກັ່ນພວກເຂົາເໝືອນຄຳແລະເງິນ.’ ມາລາກີ 3:1–3.” The Desire of Ages, 161.

ໂຢຮັນ ຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ ເປັນຜູ້ສົ່ງຂ່າວທີ່ໄດ້ຕຽມທາງໄວ້ໃຫ້ພຣະຄຣິດສະເດັດມາຢ່າງກະທັນຫັນເພື່ອຊໍາລະພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງ, ແລະ ວິນລຽມ ມິນເລີ ກໍໄດ້ສໍາເລັດວຽກງານການຕຽມພ້ອມແບບດຽວກັນນັ້ນ ເພື່ອພຣະຄຣິດສະເດັດມາຢ່າງກະທັນຫັນເຂົ້າສູ່ບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດ ໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844.

“ການສະເດັດມາຂອງພຣະຄຣິດໃນຖານະເປັນມະຫາປະໂຣຫິດຂອງພວກເຮົາໄປຍັງສະຖານທີ່ບໍລິສຸດທີ່ສຸດ ເພື່ອຊຳລະສະຖານນະມັດສະການ, ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີໄວ້ໃນ ດານີເອນ 8:14; ການສະເດັດມາຂອງບຸດແຫ່ງມະນຸດເຖິງຜູ້ຊົງພຣະຊັນສານຸວັດ, ດັ່ງທີ່ໄດ້ນຳສະເໜີໄວ້ໃນ ດານີເອນ 7:13; ແລະການສະເດັດມາຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູ່ພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງ, ດັ່ງທີ່ມາລາຄີໄດ້ພະຍາກອນໄວ້, ລ້ວນແຕ່ເປັນຄຳພັນລະນາເຖິງເຫດການດຽວກັນ; ແລະສິ່ງນີ້ຍັງໄດ້ຖືກແທນນັຍໄວ້ໂດຍການມາຂອງເຈົ້າບ່າວເຖິງງານອະພິເສກສົມຣົດ, ດັ່ງທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ພັນລະນາໄວ້ໃນຄຳອຸປະມາເລື່ອງພົມມະຈາຣີສິບຄົນ, ໃນ ມັດທາຍ 25.” The Great Controversy, 426.

ໂຢຮັນ ແລະ ມິນເລີ ເປັນພາບແບບຂອງການຊໍາລະໃຫ້ສະອາດທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ໂດຍມາລາກີ ຊຶ່ງບັດນີ້ກໍາລັງຖືກກະທໍາໃຫ້ສໍາເລັດຢູ່ໃນປະຫວັດສາດປັດຈຸບັນຂອງພວກເຮົາ.

ຜູ້ພະຍາກອນກ່າວວ່າ, “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນອີກອົງໜຶ່ງລົງມາຈາກສະຫວັນ ມີອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່; ແລະແຜ່ນດິນໂລກກໍໄດ້ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍລັດສະໝີຂອງທ່ານ. ແລະທ່ານໄດ້ຮ້ອງດ້ວຍສຽງດັງກ້າວ່າ, ບາບີໂລນໃຫຍ່ໄດ້ລົ້ມລົງແລ້ວ, ໄດ້ລົ້ມລົງແລ້ວ, ແລະໄດ້ກາຍເປັນທີ່ຢູ່ອາໄສຂອງພວກຜີມານ” (Revelation 18:1, 2). ນີ້ແມ່ນຂ່າວສານດຽວກັນທີ່ໄດ້ຖືກປະກາດໂດຍທູດສະຫວັນອົງທີສອງ. ບາບີໂລນໄດ້ລົ້ມລົງ, “ເພາະວ່ານາງໄດ້ເຮັດໃຫ້ທຸກປະຊາຊາດດື່ມເຫຼົ້າແຫ່ງຄວາມພິໂລດອັນເນື່ອງດ້ວຍການຫລິ້ນຊູ້ຂອງນາງ” (Revelation 14:8). ເຫຼົ້ານັ້ນແມ່ນຫຍັງ?—ແມ່ນຄຳສອນເທັດຂອງນາງ. ນາງໄດ້ມອບວັນຊະບາໂຕທີ່ເປັນເທັດໃຫ້ແກ່ໂລກແທນວັນຊະບາໂຕຕາມພຣະບັນຍັດຂໍ້ທີສີ່, ແລະໄດ້ກ່າວຊ້ຳຄຳຕົວະທີ່ຊາຕານໄດ້ບອກນາງເອວາເປັນຄັ້ງທຳອິດໃນເອເດນ—ຄວາມອະມະຕະຕາມທຳມະຊາດຂອງຈິດວິນຍານ. ຄວາມຜິດພາດອື່ນໆອີກຫຼາຍປະການທີ່ຢູ່ໃນວົງດຽວກັນ ນາງໄດ້ແຜ່ກະຈາຍອອກໄປຢ່າງກວ້າງຂວາງ, “ສັ່ງສອນເປັນຄຳສອນຊຶ່ງເປັນພຣະບັນຍັດຂອງມະນຸດ” (Matthew 15:9).

“ເມື່ອພຣະເຢຊູໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນພຣະລາຊກິດສາທາລະນະຂອງພຣະອົງ, ພຣະອົງໄດ້ຊຳລະພຣະວິຫານໃຫ້ພົ້ນຈາກການລົບຫລູ່ອັນເປັນການຫມິ່ນປະໝາດສິ່ງສັກສິດ. ໃນບັນດາການກະທຳສຸດທ້າຍແຫ່ງພຣະລາຊກິດຂອງພຣະອົງ ຄືການຊຳລະພຣະວິຫານເປັນຄັ້ງທີສອງ. ດັ່ງນັ້ນ ໃນພຣະລາຊກິດສຸດທ້າຍເພື່ອຕັກເຕືອນໂລກ ຈຶ່ງມີການເອີ້ນສອງຄັ້ງອັນແຈ້ງຊັດໄປຍັງບັນດາຄຣິສຕະຈັກ. ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງແມ່ນ, ‘ບາບີໂລນໄດ້ລົ້ມລົງແລ້ວ, ໄດ້ລົ້ມລົງແລ້ວ, ຄືນະຄອນໃຫຍ່ນັ້ນ, ເພາະນາງໄດ້ເຮັດໃຫ້ທຸກປະຊາຊາດດື່ມເຫຼົ້າແຫ່ງພຣະພິໂລດອັນເກີດຈາກການຜິດປະເວນີຂອງນາງ’ (ພຣະນິມິດ 14:8). ແລະໃນສຽງຮ້ອງອັນດັງແຫ່ງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ມີສຽງໜຶ່ງດັງມາຈາກສະຫວັນວ່າ, ‘ຈົ່ງອອກມາຈາກນາງ, ຊົນຊາດຂອງເຮົາເອີຍ, ເພື່ອພວກເຈົ້າຈະບໍ່ມີສ່ວນໃນບາບຂອງນາງ, ແລະເພື່ອພວກເຈົ້າຈະບໍ່ຮັບໄພພິບັດຂອງນາງ. ເພາະບາບຂອງນາງໄດ້ສູງເຖິງສະຫວັນແລ້ວ, ແລະພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງລະນຶກເຖິງຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງນາງ’ (ພຣະນິມິດ 18:4, 5).” Selected Messages, book 2, 118.

ການຊຳລະພຣະວິຫານສອງຄັ້ງໃນພັນທະກິດຂອງພຣະຄຣິດ ແລະ ການຊຳລະພຣະວິຫານສອງຄັ້ງໃນປະຫວັດຂອງຂະບວນການ Millerite ເປັນການສຳເລັດຕາມຄຳພະຍາກອນໃນ Malachi ບົດ 3 ແລະ ຊີ້ໄປລ່ວງໜ້າເຖິງການຊຳລະພຣະວິຫານສອງຄັ້ງທີ່ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ເມື່ອອາຄານໃຫຍ່ທັງຫຼາຍໃນນະຄອນ New York ຖືກໂຄ່ນລົງໂດຍການແຕະຕ້ອງຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ທູດສະຫວັນຜູ້ມີລິດອຳນາດໃນ Revelation 18 ໄດ້ລົງມາເພື່ອເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກສະຫວ່າງໄສວຍດ້ວຍລັດສະໝີຂອງທ່ານ. ໃນບັນດາສິ່ງອື່ນໆ ສິ່ງນີ້ໄດ້ຫັກລ້າງນິທານອັນໄຮ້ສາລະທີ່ນັກທິດສະດີ Laodicean ຂອງ Adventism ນຳມາສະເໜີ ຜູ້ອ້າງວ່າ Ellen White ເປັນຜູ້ພະຍາກອນ Elijah ຜູ້ຊຶ່ງຈະມາກ່ອນວັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແລະນ່າຢ້ານກົວຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ການຊຳລະພຣະວິຫານທີ່ເກີດຂຶ້ນເມື່ອທູດສະຫວັນໃນ Revelation 18 ລົງມາ ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນຫຼັງຈາກ Ellen White ຖືກນຳໄປພັກຜ່ອນເປັນເວລາແປດສິບຫົກປີ.

ໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ ແລະ ບັນດາສາວົກຂອງທ່ານ, Miller ແລະ ກຸ່ມ Millerites, ແລະ Future for America ເປັນຕົວແທນຂອງບັນດາຜູ້ສົ່ງຂ່າວສານຜູ້ຈັດຕຽມທາງໄວ້ ເພື່ອໃຫ້ຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາສະເດັດມາຍັງພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງຢ່າງກະທັນຫັນ ແລະ ຊໍາລະມັນໃຫ້ບໍລິສຸດຈາກການລ່ວງເກີນອັນເປັນການລົບຫລູ່ສິ່ງສັກສິດ.

ເອລີຢາໃນຖານະເປັນສັນຍາລັກ ແມ່ນເປັນຕົວແທນຂອງມະນຸດຄົນໜຶ່ງ. ທ່ານເປັນຕົວແທນຂອງມະນຸດຜູ້ໜຶ່ງທີ່ຖືກເອີ້ນອອກມາຈາກວິຖີຊີວິດສາມັນ ແລະບໍ່ແມ່ນນັກທິດສະດີສາດຝ່າຍປະໂລຫິດ. ພັນທະກິດຂອງທ່ານນຳສະເໜີວິທີການຕາມພຣະຄຳພີທີ່ຖືກຕ້ອງ ຊຶ່ງຄືບັນດາກົດເກນທີ່ໄດ້ຮັບການປະທານຈາກສິດອຳນາດສູງສຸດ. ພັນທະກິດຂອງທ່ານຢູ່ໃນການເຜຊິນໜ້າກັບວິທີການຂອງຖານະປະໂລຫິດລາໂອດິເຊຍໃນປັດຈຸບັນ ອັນເປັນວິທີການແຫ່ງນິທານ, ຂົນບຳນຽມ ແລະປະເພນີ. ທ່ານຕຽມທາງໄວ້ສຳລັບຂະບວນການຊຳລະໃຫ້ສະອາດ ຊຶ່ງຍົກຕັ້ງຊົນຊາດທີ່ຖືກເລືອກໃໝ່ຂຶ້ນມາຈາກຊາກເຫຼືອຂອງຊົນຊາດທີ່ຖືກເລືອກ ຜູ້ທີ່ຖືກຂ້າມຜ່ານໄປ. ຂະບວນການຊຳລະໃຫ້ສະອາດນັ້ນ ຖືກກຳນົດໄວ້ພາຍໃນບໍລິບົດຂອງການເກີດຂຶ້ນຢ່າງກະທັນຫັນ.

ເອລີຢາຍັງເປັນຕົວແທນຂອງພັນທະກິດ ແລະ ພຣະລາຊະກິດອັນໜຶ່ງ ຊຶ່ງພຣະເຈົ້າຊົງສະຖາປະນາຂຶ້ນໂດຍສະເພາະ ແລະ ຊົງກຳນົດໃຫ້ເປັນພັນທະກິດອັນສະເພາະແຕ່ຂອງພຣະເຈົ້າເທົ່ານັ້ນ.

ພວກເຮົາຈະສະແດງສິ່ງນີ້ໃນປະຫວັດສາດຂອງພວກມິນເລີໄຣດ໌ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

ແລະເຫດການກໍເກີດຂຶ້ນໃນເວລາຖວາຍບູຊາຍາມແລງນັ້ນ ເອລີຢາ ຜູ້ເປັນສາດສະດາ ໄດ້ເຂົ້າມາໃກ້ ແລະໄດ້ກ່າວວ່າ, ຂ້າແດ່ພຣະເຢໂຫວາ ພຣະເຈົ້າຂອງອັບຣາຮາມ ຂອງອີຊາກ ແລະຂອງອິສຣາເອນ ຂໍໃຫ້ເປັນທີ່ປະຈັກໃນວັນນີ້ວ່າ ພຣະອົງຊົງເປັນພຣະເຈົ້າໃນອິສຣາເອນ ແລະວ່າຂ້ານ້ອຍເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ ແລະວ່າຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຮັດສິ່ງທັງປວງເຫຼົ່ານີ້ຕາມພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະອົງ. 1 ກະສັດ 18:36