ແລະພາຍຫຼັງສາມມື້ກັບເຄິ່ງ ພຣະວິນຍານແຫ່ງຊີວິດຈາກພຣະເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າໄປໃນເຂົາທັງສອງ ແລະເຂົາໄດ້ຢືນຂຶ້ນເທິງຕີນຂອງຕົນ; ແລະຄວາມຢ້ານກົວຢ່າງໃຫຍ່ໄດ້ຕົກເຫນືອບັນດາຜູ້ທີ່ເຫັນເຂົາ. ແລະເຂົາໄດ້ຍິນສຽງອັນດັງກ້ອງມາຈາກສະຫວັນກ່າວແກ່ເຂົາວ່າ, ຈົ່ງຂຶ້ນມາທີ່ນີ້. ແລະເຂົາໄດ້ຂຶ້ນໄປສູ່ສະຫວັນໃນເມກ; ແລະບັນດາສັດຕູຂອງເຂົາໄດ້ເຫັນເຂົາ. ພຣະນິມິດ 11:11, 12.

ຫຼັງຈາກຖືກຢຽບຍ່ຳລົງໃນຖະໜົນແລ້ວ, ເອລີຢາ ແລະ ໂມເຊ ໄດ້ຮັບພຣະຜູ້ປອບໂຍນ ແລະຈາກນັ້ນພວກເຂົາກໍຢືນຂຶ້ນເທິງຕີນຂອງຕົນ. ກະດູກໃນຫຸບເຂົາຂອງເອເຊກຽນໄດ້ຍິນສຽງກ່ອນ ແລະຈາກນັ້ນກໍປະສົບການສັ່ນໄຫວ, ແຕ່ພວກມັນຍັງບໍ່ມີລົມຫາຍໃຈ.

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ພະຍາກອນຕາມທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຖືກບັນຊາ; ແລະເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າກຳລັງພະຍາກອນຢູ່ນັ້ນ, ກໍມີສຽງດັງຂຶ້ນ, ແລະ ຈົ່ງເບິ່ງ, ມີການສັ່ນໄຫວ, ແລະກະດູກທັງຫຼາຍກໍເຂົ້າມາຕິດກັນ, ກະດູກກັບກະດູກຂອງມັນ. ແລະເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າເບິ່ງ, ຈົ່ງເບິ່ງ, ເສັ້ນເອັນແລະເນື້ອໜັງກໍເກີດຂຶ້ນຄຸ້ມພວກມັນ, ແລະຜິວໜັງກໍປົກຄຸມຢູ່ເທິງພວກມັນ: ແຕ່ບໍ່ມີລົມຫາຍໃຈຢູ່ໃນພວກມັນ. ເອເຊກຽນ 37:7, 8.

ເມື່ອຮ່າງກາຍທັງຫຼາຍໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນໃໝ່ແລ້ວ, ພວກເຂົາກໍໄດ້ຍິນຂ່າວສານແຫ່ງລົມທັງສີ່.

ແລ້ວພຣະອົງຕັດແກ່ຂ້ານ້ອຍວ່າ, “ຈົ່ງພະຍາກອນແກ່ລົມ, ຈົ່ງພະຍາກອນເຖີດ, ບຸດແຫ່ງມະນຸດ, ແລະຈົ່ງກ່າວແກ່ລົມວ່າ, ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ: ຂ້າແຕ່ລົມຫາຍໃຈ, ຈົ່ງມາຈາກລົມທັງສີ່ທິດ ແລະຈົ່ງເປົ່າໃສ່ບັນດາຜູ້ຖືກຂ້າເຫຼົ່ານີ້ ເພື່ອພວກເຂົາຈະມີຊີວິດ.” ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງໄດ້ພະຍາກອນຕາມທີ່ພຣະອົງຊົງບັນຊາແກ່ຂ້ານ້ອຍ, ແລະລົມຫາຍໃຈກໍໄດ້ເຂົ້າມາໃນພວກເຂົາ, ແລະພວກເຂົາກໍມີຊີວິດ, ແລະຢືນຂຶ້ນເທິງຕີນຂອງຕົນ, ເປັນກອງທັບໃຫຍ່ຫຼວງຢ່າງຍິ່ງ. ເອເຊກຽນ 37:9, 10.

ຜູ້ພະຍາກອນທັງປວງລ້ວນຊີ້ບອກເຖິງຈຸດຈົບຂອງໂລກ, ດັ່ງນັ້ນຂໍ້ຄວາມຕອນໜຶ່ງຈາກ ເອເຊກຽນ ຈຶ່ງກ່ອດໃຫ້ເກີດຄວາມຍຸ່ງຍາກສໍາລັບຜູ້ທີ່ປາຖະໜາຈະຫຼີກເວັ້ນຂ່າວສານຂອງຜູ້ພະຍາກອນສອງຄົນໃນ ພຣະນິມິດ ບົດ 11. ແນ່ນອນ, ສໍາລັບຜູ້ທີ່ປາຖະໜາຈະປະຕິເສດຂ່າວສານນັ້ນ ຄວາມຕົວະທີ່ງ່າຍທີ່ສຸດທີ່ພວກເຂົາສາມາດບອກແກ່ຕົນເອງໄດ້ກໍຄື ການອ້າງວ່າ ພຣະນິມິດ ບົດ 11 ເປັນພຽງປະຫວັດສາດທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງການປະຕິວັດຝຣັ່ງ, ແລະບໍ່ມີການນໍາໄປໃຊ້ໃດໆກ່ຽວກັບຈຸດຈົບຂອງໂລກ. ແຕ່ຖ້າທ່ານຍອມຮັບຂໍ້ຕັ້ງຕົ້ນວ່າ ແມ່ນແຕ່ ພຣະນິມິດ ບົດ 11 ກໍຊີ້ບອກເຖິງຈຸດຈົບຂອງໂລກ, ແລ້ວທ່ານຈໍາຕ້ອງປະສານໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບຄວາມຈິງທີ່ວ່າ ກອງທັບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໃນວາລະສຸດທ້າຍຂອງໂລກ ຜູ້ຊຶ່ງນໍາສະເໜີຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມດ້ວຍສຽງຮ້ອງອັນດັງ ໄດ້ຖືກລະບຸວ່າເປັນຜູ້ຕາຍແລ້ວ ແລະໄດ້ຖືກຊຸບຊີວິດຄືນມາກ່ອນລ່ວງໜ້າ ກ່ອນທີ່ພວກເຂົາຈະລຸກຂຶ້ນເປັນກອງທັບຂອງພຣະເຈົ້າ.

ແລ້ວພຣະອົງຕັດກັບຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ກະດູກເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນວົງວານອິສຣາເອນທັງໝົດ; ຈົ່ງເບິ່ງ, ພວກເຂົາກ່າວວ່າ, ‘ກະດູກຂອງພວກເຮົາແຫ້ງໄປແລ້ວ, ແລະຄວາມຫວັງຂອງພວກເຮົາກໍສິ້ນສູນໄປ; ພວກເຮົາຖືກຕັດຂາດອອກແຕ່ລະສ່ວນ.’ ເຫດສະນັ້ນ ຈົ່ງພະຍາກອນ ແລະກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ, ‘ພຣະອົງຜູ້ເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ: ຈົ່ງເບິ່ງ, ໂອ ປະຊາຊົນຂອງເຮົາເອີຍ, ເຮົາຈະເປີດອຸບໂມງຂອງເຈົ້າ, ແລະຈະໃຫ້ເຈົ້າຂຶ້ນມາຈາກອຸບໂມງຂອງເຈົ້າ, ແລະຈະນຳເຈົ້າເຂົ້າໄປໃນແຜ່ນດິນອິສຣາເອນ. ແລະເຈົ້າຈະຮູ້ວ່າເຮົາເປັນພຣະເຢໂຮວາ ເມື່ອເຮົາໄດ້ເປີດອຸບໂມງຂອງເຈົ້າ, ໂອ ປະຊາຊົນຂອງເຮົາເອີຍ, ແລະໄດ້ນຳເຈົ້າຂຶ້ນມາຈາກອຸບໂມງຂອງເຈົ້າ, ແລະຈະໃສ່ພຣະວິນຍານຂອງເຮົາໄວ້ໃນເຈົ້າ, ແລະເຈົ້າຈະມີຊີວິດ, ແລະເຮົາຈະວາງເຈົ້າໄວ້ໃນແຜ່ນດິນຂອງເຈົ້າເອງ; ແລ້ວເຈົ້າຈະຮູ້ວ່າເຮົາ, ພຣະເຢໂຮວາ, ໄດ້ກ່າວແລ້ວ ແລະໄດ້ກະທຳສຳເລັດແລ້ວ, ພຣະເຢໂຮວາຕັດດັ່ງນັ້ນ.’” ເອເຊກຽນ 37:11–14.

ພຣະຄຣິດໄດ້ສະເດັດຂຶ້ນໄປສູ່ສະຫວັນພ້ອມກັບເມກ ແລະ ພຣະອົງຈະສະເດັດກັບຄືນມາພ້ອມກັບເມກທັງຫລາຍ, ແລະ ເມກເຫລົ່ານັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງທູດສະຫວັນ. ໂມເຊ ແລະ ເອລີຢາ ໄດ້ຂຶ້ນໄປສູ່ສະຫວັນໃນເມກໜຶ່ງ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ຜູ້ບິນຢູ່ກາງທ້ອງຟ້າ ໃນເວລາກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ. ໂມເຊ ແລະ ເອລີຢາ ໄດ້ຂຶ້ນໄປສູ່ສະຫວັນໃນເວລາກົດໝາຍວັນອາທິດ ໂດຍກ່ຽວໂຍງກັບຂ່າວສານອິດສະລາມ.

ອິດສະຢາໄດ້ລະບຸຄວາມຈິງຫຼາຍປະການທີ່ເກື່ອງພັນກັບປະຫວັດສາດນີ້ ແລະຢູ່ໃນຂໍ້ຄວາມຕອນດຽວກັນນັ້ນທີ່ພຣະເຢຊູໄດ້ອ້າງເຖິງເພື່ອຊີ້ບອກພຣະກິດຂອງພຣະອົງ. ພຣະອົງໄດ້ຊົງໃຊ້ສາດສະດາເອລີຢາ ແລະ ເອລີຊາເປັນຕົວຢ່າງຂອງຂ່າວສານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ບໍ່ຖືກຮັບເອົາໂດຍຊົນຊາດຂອງຕົນເອງ ແລະທັນທີນັ້ນກໍໄດ້ເຮັດໃຫ້ບັນດາຜູ້ຢູ່ໃນຄຣິສຕະຈັກແຫ່ງນາຊາເຣັດໂກດເຄືອງ ແລະພວກເຂົາກໍພະຍາຍາມຈະຂ້າພຣະອົງ.

ພຣະວິນຍານແຫ່ງພຣະອົງຜູ້ເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສະຖິດຢູ່ເໜືອຂ້າພະເຈົ້າ; ເພາະພຣະເຢໂຮວາໄດ້ຊົງເຈີມຂ້າພະເຈົ້າໄວ້ ເພື່ອປະກາດຂ່າວດີແກ່ຄົນທີ່ອ່ອນສຸພາບ; ພຣະອົງໄດ້ຊົງໃຊ້ຂ້າພະເຈົ້າໄປເພື່ອພັນບາດໃຈທີ່ແຕກສະຫຼາຍ, ເພື່ອປະກາດອິດສະລະແກ່ບັນດາເຊີຍ, ແລະການເປີດຄຸກໃຫ້ແກ່ຜູ້ທີ່ຖືກຈອງຈຳ; ເພື່ອປະກາດປີອັນເປັນທີ່ໂຜດປານຂອງພຣະເຢໂຮວາ ແລະວັນແຫ່ງການແກ້ແຄ້ນຂອງພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ; ເພື່ອປອບໂຍນບັນດາຜູ້ທີ່ໂສກເສົ້າທັງປວງ; ເພື່ອຈັດສັນໃຫ້ແກ່ບັນດາຜູ້ທີ່ໂສກເສົ້າໃນຊີໂອນ, ເພື່ອປະທານມົງກຸດອັນງາມແທນຂີ້ເຖົ່າ, ນ້ຳມັນແຫ່ງຄວາມຍິນດີແທນການໄວ້ທຸກ, ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມແຫ່ງການສັນລະເສີນແທນວິນຍານອັນຫົດຫູ່; ເພື່ອວ່າເຂົາທັງຫຼາຍຈະໄດ້ຖືກເອີ້ນວ່າ ຕົ້ນໄມ້ແຫ່ງຄວາມຊອບທຳ, ເປັນສິ່ງທີ່ພຣະເຢໂຮວາຊົງປູກໄວ້, ເພື່ອພຣະອົງຈະໄດ້ຮັບພຣະສະຫງ່າຣາສີ. ແລະເຂົາທັງຫຼາຍຈະສ້າງບັນດາບ່ອນຮ້າງເກົ່າແກ່ຂຶ້ນໃໝ່, ເຂົາທັງຫຼາຍຈະຍົກຊູບັນດາບ່ອນທີ່ເຄີຍຖືກທຳລາຍຂຶ້ນອີກ, ແລະເຂົາທັງຫຼາຍຈະຊ່ອມແປງນະຄອນທີ່ຮ້າງເປົ່າ, ບັນດາບ່ອນທີ່ຖືກທຳລາຍມາຫຼາຍຊົ່ວຄົນ. ຄົນຕ່າງດ້າວຈະຢືນຢູ່ແລະລ້ຽງຝູງແກະຂອງພວກເຈົ້າ, ແລະບຸດທັງຫຼາຍຂອງຄົນຕ່າງຊາດຈະເປັນຄົນໄຖນາແລະຄົນດູແລສວນອະງຸ່ນຂອງພວກເຈົ້າ. ແຕ່ພວກເຈົ້າຈະຖືກເອີ້ນວ່າ ປະໂລຫິດແຫ່ງພຣະເຢໂຮວາ; ມະນຸດທັງຫຼາຍຈະເອີ້ນພວກເຈົ້າວ່າ ຜູ້ປະຕິບັດພຣະກິດຂອງພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ: ພວກເຈົ້າຈະກິນຄວາມຮັ່ງມີຂອງບັນດາປະຊາຊາດ, ແລະພວກເຈົ້າຈະອວດອ້າງໃນສະຫງ່າຣາສີຂອງເຂົາທັງຫຼາຍ. ແທນຄວາມອັບອາຍຂອງພວກເຈົ້າ ພວກເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບສອງເທົ່າ; ແລະແທນຄວາມອັບປະຍົດ ເຂົາທັງຫຼາຍຈະຊື່ນຊົມຍິນດີໃນສ່ວນມໍລະດົກຂອງຕົນ: ດັ່ງນັ້ນໃນແຜ່ນດິນຂອງເຂົາທັງຫຼາຍ ເຂົາທັງຫຼາຍຈະຄອບຄອງສອງເທົ່າ: ຄວາມຍິນດີຖາວອນຈະເປັນຂອງເຂົາທັງຫຼາຍ. ເພາະເຮົາ, ຄືພຣະເຢໂຮວາ, ຮັກຄວາມຍຸດຕິທຳ, ເຮົາຊັງການປຸ້ນຊິງສຳລັບເຄື່ອງເຜົາບູຊາ; ແລະເຮົາຈະນຳພາວຽກງານຂອງເຂົາທັງຫຼາຍໃນຄວາມຈິງ, ແລະເຮົາຈະທຳພັນທະສັນຍາອັນຖາວອນກັບເຂົາທັງຫຼາຍ. ແລະເຊື້ອສາຍຂອງເຂົາທັງຫຼາຍຈະເປັນທີ່ຮູ້ຈັກທ່າມກາງບັນດາປະຊາຊາດ, ແລະລູກຫຼານຂອງເຂົາທັງຫຼາຍທ່າມກາງບັນດາຊົນຊາດ: ທຸກຄົນທີ່ເຫັນເຂົາທັງຫຼາຍຈະຍອມຮັບເຂົາທັງຫຼາຍວ່າ ເຂົາທັງຫຼາຍແມ່ນເຊື້ອສາຍທີ່ພຣະເຢໂຮວາໄດ້ຊົງອວຍພອນ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະຊື່ນຊົມຍິນດີຢ່າງຫຼວງຫຼາຍໃນພຣະເຢໂຮວາ, ຈິດວິນຍານຂອງຂ້າພະເຈົ້າຈະເປັນສຸກໃນພຣະເຈົ້າຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ເພາະພຣະອົງໄດ້ຊົງສວມເສື້ອແຫ່ງຄວາມລອດໃຫ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ, ພຣະອົງໄດ້ຊົງຫົ່ມຂ້າພະເຈົ້າໄວ້ດ້ວຍຜ້າຄຸມແຫ່ງຄວາມຊອບທຳ, ເໝືອນດັ່ງເຈົ້າບ່າວປະດັບຕົນດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນ, ແລະເໝືອນດັ່ງເຈົ້າສາວປະດັບຕົນດ້ວຍອັນຍະມະນີຂອງນາງ. ເພາະດັ່ງທີ່ແຜ່ນດິນເຮັດໃຫ້ໜໍ່ອ່ອນຂອງຕົນງອກອອກມາ, ແລະດັ່ງທີ່ສວນເຮັດໃຫ້ສິ່ງທີ່ຫວ່ານໄວ້ໃນນັ້ນງອກງາມຂຶ້ນ; ດັ່ງນັ້ນ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຊົງເຮັດໃຫ້ຄວາມຊອບທຳ ແລະການສັນລະເສີນງອກງາມຂຶ້ນຕໍ່ໜ້າບັນດາປະຊາຊາດທັງປວງ.

ເພາະເຫັນແກ່ຊີໂອນ ຂ້າພະອົງຈະບໍ່ນິ່ງງຽບ, ແລະເພາະເຫັນແກ່ເຢຣູຊາເລັມ ຂ້າພະອົງຈະບໍ່ຢຸດພັກ, ຈົນກວ່າຄວາມຊອບທຳຂອງນາງຈະສ່ອງອອກໄປເໝືອນຄວາມສະຫວ່າງ, ແລະຄວາມລອດພົ້ນຂອງນາງເໝືອນດວງປະທີບທີ່ລຸກໄໝ້. ແລະບັນດາປະຊາຊາດຈະເຫັນຄວາມຊອບທຳຂອງເຈົ້າ, ແລະກະສັດທັງປວງຈະເຫັນສະຫງ່າຣາສີຂອງເຈົ້າ; ແລະເຈົ້າຈະຖືກເອີ້ນດ້ວຍນາມໃໝ່, ຊຶ່ງພຣະໂອດຖຂອງພຣະຢາເວຈະເປັນຜູ້ຕັ້ງໃຫ້. ເຈົ້າຈະເປັນມົງກຸດແຫ່ງສະຫງ່າຣາສີຢູ່ໃນພຣະຫັດຂອງພຣະຢາເວ, ແລະເປັນພຣະມົງກຸດແຫ່ງພຣະຣາຊາຢູ່ໃນພຣະຫັດຂອງພຣະເຈົ້າຂອງເຈົ້າ. ເຈົ້າຈະບໍ່ຖືກເອີ້ນວ່າ “ຖືກປະຖິ້ມ” ອີກຕໍ່ໄປ; ແລະແຜ່ນດິນຂອງເຈົ້າຈະບໍ່ຖືກເອີ້ນວ່າ “ຮ້າງເປົ່າ” ອີກເລີຍ; ແຕ່ເຈົ້າຈະຖືກເອີ້ນວ່າ “ເຮັບຊີບາ”, ແລະແຜ່ນດິນຂອງເຈົ້າວ່າ “ເບອູລາ”; ເພາະພຣະຢາເວຊົງຍິນດີໃນເຈົ້າ, ແລະແຜ່ນດິນຂອງເຈົ້າຈະຖືກອະພິເສກ. ເພາະດັ່ງຊາຍໜຸ່ມແຕ່ງງານກັບຍິງພົມຈັນໃດ ບັນດາບຸດຂອງເຈົ້າກໍຈະແຕ່ງງານກັບເຈົ້າຢ່າງນັ້ນ; ແລະດັ່ງເຈົ້າບ່າວຍິນດີໃນເຈົ້າສາວໃດ ພຣະເຈົ້າຂອງເຈົ້າກໍຈະຊົງຍິນດີໃນເຈົ້າຢ່າງນັ້ນ. ໂອ ເຢຣູຊາເລັມເອີຍ, ຂ້າພະອົງໄດ້ຕັ້ງຍາມເຝົ້າໄວ້ເທິງກຳແພງຂອງເຈົ້າ, ຜູ້ຊຶ່ງຈະບໍ່ນິ່ງງຽບທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ; ພວກເຈົ້າຜູ້ລະນຶກເຖິງພຣະຢາເວ, ຢ່ານິ່ງງຽບເລີຍ. ແລະຢ່າໃຫ້ພຣະອົງໄດ້ພັກ, ຈົນກວ່າພຣະອົງຈະສະຖາປະນາ ແລະຈົນກວ່າພຣະອົງຈະກະທຳໃຫ້ເຢຣູຊາເລັມເປັນຄຳສັນລະເສີນໃນແຜ່ນດິນໂລກ. ພຣະຢາເວໄດ້ຊົງສາບານໂດຍພຣະຫັດຂວາຂອງພຣະອົງ ແລະໂດຍພຣະກອນແຫ່ງພຣະກຳລັງຂອງພຣະອົງວ່າ, ແນ່ນອນ ຂ້າພະອົງຈະບໍ່ມອບເຂົ້າຂອງເຈົ້າໃຫ້ເປັນອາຫານແກ່ສັດຕູຂອງເຈົ້າອີກຕໍ່ໄປ; ແລະບັນດາບຸດແຫ່ງຄົນຕ່າງດ້າວຈະບໍ່ດື່ມນ້ຳອະງຸ່ນຂອງເຈົ້າ ຊຶ່ງເຈົ້າໄດ້ເຮັດງານເພື່ອມັນ: ແຕ່ຜູ້ທີ່ເກັບກ່ຽວມັນຈະໄດ້ກິນມັນ ແລະສັນລະເສີນພຣະຢາເວ; ແລະຜູ້ທີ່ຮວບຮວມມັນໄວ້ຈະໄດ້ດື່ມມັນຢູ່ໃນເດີ່ນແຫ່ງຄວາມບໍລິສຸດຂອງຂ້າພະອົງ. ຈົ່ງຜ່ານໄປ, ຈົ່ງຜ່ານໄປທາງປະຕູທັງຫລາຍ; ຈົ່ງຕຽມທາງໄວ້ໃຫ້ປະຊາຊົນ; ຈົ່ງຖົມ, ຈົ່ງຖົມທາງຫລວງຂຶ້ນ; ຈົ່ງເກັບກ້ອນຫີນອອກ; ຈົ່ງຍົກທຸງໄຊຂຶ້ນເພື່ອປະຊາຊົນ. ເບິ່ງແມ, ພຣະຢາເວໄດ້ຊົງປະກາດໄປຈົນສຸດປາຍໂລກວ່າ, “ຈົ່ງກ່າວແກ່ທິດາແຫ່ງຊີໂອນວ່າ, ເບິ່ງແມ, ຄວາມລອດພົ້ນຂອງເຈົ້າມາແລ້ວ; ເບິ່ງແມ, ບຳເໜັດຂອງພຣະອົງຢູ່ກັບພຣະອົງ, ແລະຜົນງານຂອງພຣະອົງຢູ່ຂ້າງໜ້າພຣະອົງ.” ແລະພວກເຂົາຈະເອີ້ນພວກເຂົາວ່າ, “ປະຊາຊົນບໍລິສຸດ, ຜູ້ທີ່ພຣະຢາເວໄດ້ໄຖ່ໄວ້”; ແລະເຈົ້າຈະຖືກເອີ້ນວ່າ, “ຜູ້ທີ່ຖືກສະແຫວງຫາ, ນະຄອນທີ່ບໍ່ຖືກປະຖິ້ມ.” ເອຊາຢາ 61:1–62:12.

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງເຂົ້າສູ່ “ພັນທະສັນຍານິລັນດອນ” ກັບຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ຜູ້ທີ່ກ່ອນນັ້ນເຄີຍ “ຖືກປະຖິ້ມ,” ແຕ່ຕໍ່ມາກາຍເປັນ “ນະຄອນ” ທີ່ “ບໍ່ຖືກປະຖິ້ມ.” ພວກເຂົາເຄີຍ “ຮ້າງເປົ່າ,” ແລະຕາຍຢູ່ໃນຖະໜົນ. ເອຊາຢາໄດ້ລະບຸພວກເຂົາວ່າເປັນ “ປະໂລຫິດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ,” “ຜູ້ຮັບໃຊ້” ຂອງພຣະອົງ, “ຊົນຊາດອັນບໍລິສຸດ” ແລະ “ຍາມເຝົ້າ” ຢູ່ເທິງກຳແພງຂອງຊີໂອນ.

ແຕ່ຕົງກັນຂ້າມກັບຜູ້ທີ່ເຄີຍປິຕິຍິນດີເໜືອສົບຂອງເຂົາທັງສອງນັ້ນ, ພຣະເຈົ້າກໍຊົງປິຕິຍິນດີເໜືອເຂົາ “ດັ່ງເຈົ້າບ່າວຊື່ນຊົມໃນເຈົ້າສາວ.” ເມື່ອນັ້ນເຈົ້າສາວໄດ້ຖືກຈັດຕຽມໄວ້ພ້ອມແລ້ວ. ເຊັ່ນດຽວກັນກັບໃນພຣະສັນຍາແກ່ເມືອງຟີລາເດນເຟຍ ທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າປະທານ “ນາມໃໝ່” ໃຫ້ແກ່ເຂົາ, ແລະພຣະອົງຊົງກຳນົດນາມຂອງເຂົາວ່າ “Hephzibah” ແລະ “Beulah.” Hephzibah ໝາຍຄວາມວ່າ ຄວາມຊື່ນຊົມຂອງເຮົາຢູ່ໃນນາງ, ແລະ Beulah ໝາຍຄວາມວ່າ ແຕ່ງງານ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງອະພິເສກກັບຜູ້ທີ່ເອລີຢາແລະໂມເຊເປັນຕົວແທນ.

ພຣະລາຊະກິດທີ່ເຂົາໄດ້ຮັບມອບໝາຍ ຄື ການຈັດຕຽມທາງສຳລັບການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະຄຣິດ ໂດຍການປະກາດ “ຂ່າວດີ” ຂອງພຣະຄຣິດ ແລະ ຄວາມຊອບທຳຂອງພຣະອົງ “ຈົນເຖິງປາຍແຜ່ນດິນໂລກ.” ເຂົາໄດ້ຖືກເຈີມໂດຍພຣະຜູ້ປອບໂຍນ ໃນການເທລົງມາຂອງພຣະວິນຍານ ແລະ ໃນເວລານັ້ນເຂົາຈະຖືກຍົກຂຶ້ນ “ເປັນທຸງ,” ດັ່ງທີ່ “ສຽງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຈາກສະຫວັນ” ກ່າວ “ແກ່ເຂົາວ່າ, ຈົ່ງຂຶ້ນມາທີ່ນີ້.” ແລ້ວເຂົາຈະເປັນດັ່ງ “ມົງກຸດແຫ່ງສະຫງ່າລາສີ” ແລະ “ພຣະມາລາແຫ່ງລາຊາ” ໃນພຣະຫັດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ຊາກາຣີຢາລະບຸວ່າມົງກຸດດຽວກັນນັ້ນເປັນທຸງໝາຍ, ພ້ອມທັງຈັດວາງເຫດການນັ້ນໄວ້ໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງຝົນປາຍລະດູ.

ແລະໃນວັນນັ້ນ ພຣະເຢໂຫວາພຣະເຈົ້າຂອງເຂົາຈະຊົງຊ່ອຍພວກເຂົາໃຫ້ພົ້ນ ດັ່ງຝູງແກະແຫ່ງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ; ເພາະພວກເຂົາຈະເປັນດັ່ງອັນຍະມະນີແຫ່ງມົງກຸດ ຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນທຸງສັນຍາຢູ່ເໜືອແຜ່ນດິນຂອງພຣະອົງ. ເພາະຄວາມດີຂອງພຣະອົງຍິ່ງໃຫຍ່ສັກປານໃດ ແລະຄວາມງາມຂອງພຣະອົງຍິ່ງໃຫຍ່ສັກປານໃດ! ເຂົ້າຈະເຮັດໃຫ້ຊາຍໜຸ່ມມີໃຈຊື່ນບານ ແລະນ້ຳອະງຸ່ນໃໝ່ຈະເຮັດໃຫ້ຍິງສາວຊື່ນບານ. ຈົ່ງທູນຂໍຝົນຈາກພຣະເຢໂຫວາໃນລະດູຝົນປາຍ; ດັ່ງນັ້ນ ພຣະເຢໂຫວາຈະຊົງກະທຳໃຫ້ເກີດເມກສະຫວ່າງ ແລະຈະປະທານຫ່າຝົນໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ ແລະຈະປະທານຫຍ້າໃນທົ່ງນາໃຫ້ແກ່ທຸກຄົນ. ເຊກາຣິຢາ 9:16–10:1

ພວກເຂົາຈະເປັນ “ຝູງແກະຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ,” ແຕ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຍັງມີຝູງແກະອີກຝູງໜຶ່ງ ຊຶ່ງໃນເວລານັ້ນຍັງຢູ່ໃນບາບີໂລນ ແລະພຣະອົງຈະຊົງເອີ້ນພວກເຂົາເຊັ່ນກັນ. ວຽກງານຂອງພວກເຂົາຄືການສ້າງສາຄືນໃໝ່ບັນດາສະຖານທີ່ຮ້າງເປົ່າ “ເກົ່າແກ່” ແລະ “ຄວາມຮ້າງເປົ່າ” ຂອງຫຼາຍຊົ່ວອາຍຸຄົນ. ພວກເຂົາຈະເປັນຜູ້ທີ່ກັບຄືນມາ ແລະສະຖາປະນາບັນດາວິຖີເກົ່າແກ່ຄືນໃໝ່ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກປະຕິເສດ ແລະຖືກກົບໄວ້ທັງພາຍໃນອັດເວນຕິດ ແລະພາຍນອກອັດເວນຕິດ. ພວກເຂົາຈະກັບໄປຫາຄວາມຈິງພື້ນຖານຂອງມິນເລີໄທ ແລະນຳສະເໜີຄວາມຈິງເຫຼົ່ານັ້ນໃນຄວາມບໍລິສຸດຂອງມັນແກ່ອັດເວນຕິດແຫ່ງລາໂອດີເກຍ ແລະພວກເຂົາຈະນຳສະເໜີຂ່າວສານແກ່ຜູ້ທີ່ຢູ່ນອກອັດເວນຕິດດ້ວຍ ກ່ຽວກັບຄວາມຈິງ “ເກົ່າແກ່” ທີ່ເກື່ອງພັນກັບພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ໂດຍສະເພາະວັນຊະບາໂຕ. ໃນການກະທຳດັ່ງນີ້ ພວກເຂົາຈະນຳໃຊ້ປະຫວັດສາດຂອງຫຼາຍຊົ່ວອາຍຸຄົນເພື່ອເປັນພາບປະກອບແກ່ປະຫວັດສາດໃໝ່. ວຽກງານຂອງພວກເຂົາຈະເກີດຂຶ້ນໃນລະຫວ່າງຝົນປາຍລະດູ, ເມື່ອການພິພາກສາທັງຫຼາຍຂອງພຣະເຈົ້າຢູ່ໃນແຜ່ນດິນ. ເມື່ອອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ດ້ວຍພຣະຫັດຂວາຂອງພຣະອົງ ຍົກພວກເຂົາຂຶ້ນເປັນທຸງສັນຍານ ໂລກທັງໝົດທີ່ກ່ອນໜ້ານັ້ນເຄີຍປິຕິຍິນດີຕໍ່ຮ່າງກາຍອັນຕາຍຂອງພວກເຂົາທີ່ນອນຢູ່ໃນຖະໜົນ ຈະເຫັນທຸງສັນຍານນັ້ນ ແລະຈະໄດ້ຍິນສຽງແກເຕືອນຂອງຍາມເຝົ້າ.

ບັນດາຊາວໂລກທັງປວງ ແລະຜູ້ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກເອີຍ ຈົ່ງເບິ່ງ ເມື່ອພຣະອົງຊົງຊູທຸງໄຊຂຶ້ນເທິງພູເຂົາ; ແລະເມື່ອພຣະອົງຊົງເປົ່າແກ, ຈົ່ງຟັງເຖີດ. ອິຊາຢາ 18:3

ໃນບົດທີ​ສິບເອັດ​ຂອງ​ພຣະນິມິດ ເມື່ອບັນດາຜູ້ທີ່ເຄີຍຊື່ນຊົມຍິນດີຢູ່ເຫນືອຊາກສົບຂອງພວກເຂົາ ໄດ້ເຫັນພວກເຂົາລຸກຂຶ້ນຢືນ “ຄວາມຢ້ານກົວອັນໃຫຍ່ຫຼວງກໍໄດ້ຕົກລົງເຫນືອບັນດາຜູ້ທີ່ເຫັນພວກເຂົາ.”

ແລ້ວຊາວອັດຊີເຣຍຈະລົ້ມລົງດ້ວຍດາບ, ມິແມ່ນດາບຂອງຜູ້ມີກຳລັງອັນເຂັ້ມແຂງ; ແລະດາບນັ້ນ, ມິແມ່ນດາບຂອງຄົນສາມັນ, ຈະກືນກິນເຂົາ; ແຕ່ເຂົາຈະຫລົບໜີຈາກດາບ, ແລະພວກຊາຍໜຸ່ມຂອງເຂົາຈະພ່າຍແພ້. ແລະເຂົາຈະຂ້າມໄປຍັງທີ່ກຳບັງອັນແຂງແຮງຂອງຕົນເພາະຄວາມຢ້ານກົວ, ແລະບັນດາເຈົ້ານາຍຂອງເຂົາຈະຫວາດຫວັ່ນຕໍ່ທຸງ, ພຣະຢາເວກ່າວດັ່ງນີ້, ຜູ້ຊຶ່ງໄຟຂອງພຣະອົງຢູ່ໃນຊີໂອນ, ແລະເຕົາໄຟຂອງພຣະອົງຢູ່ໃນເຢຣູຊາເລັມ. ເອຊາຢາ 31:8, 9

ຄຳພະຍານທັງປວງຂອງຜູ້ພະຍາກອນມາຮວບຮວມກັນຢູ່ໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ. ຊາວອັດຊີເຣຍເປັນຕົວແທນຂອງກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອໃນພຣະທຳດານີເອນ ບົດ 11 ຂໍ້ 40 ຫາ 45 ຜູ້ຊຶ່ງມາສູ່ຈຸດຈົບຂອງຕົນໂດຍບໍ່ມີຜູ້ໃດຊ່ວຍ. ເມື່ອຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນຍາມເຝົ້າຂອງພຣະເຈົ້າ, ເປົ່າແກ ທົ່ວທັງໂລກຈະໄດ້ຍິນແລະຢ້ານກົວ. ບັນດາຜູ້ທີ່ສື່ໂດຍຜູ້ພະຍາກອນສອງຄົນຈະຖືກ “ເຈີມ” ໂດຍພຣະຜູ້ປອບໂຍນ “ເພື່ອປະກາດຂ່າວປະເສີດ” ຊຶ່ງເປັນ “ຂ່າວຈາກທິດຕາເວັນອອກ ແລະຈາກທິດເໜືອ” ທີ່ “ກໍ່ຄວາມວຸ່ນວາຍ” ແກ່ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອໃນພຣະທຳດານີເອນ ບົດ 11 ຂໍ້ 44 ແລະນັ້ນເປັນເຄື່ອງໝາຍເຖິງການເລີ່ມຕົ້ນຂອງການຂົ່ມເຫັງໃນວິກິດກົດໝາຍວັນອາທິດ. ໃນເວລານັ້ນ ບັນດາຄົນຕ່າງຊາດຈະຕອບສະໜອງຕໍ່ຂ່າວສານໃຫ້ອອກມາຈາກບາບີໂລນ ແລະຈະມາຮ່ວມກັບປຸໂຣຫິດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຜູ້ຊຶ່ງຖືກສື່ເຊັ່ນກັນວ່າເປັນ “ຮາກຂອງເຢຊີ,” ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຊີ້ບອກເຖິງວິທີການຕາມພຣະຄຳພີທີ່ພວກເຂົາຈະໃຊ້ໃນການນຳສະເໜີຂ່າວສານແຫ່ງຄຳເຕືອນແກ່ບັນດາຄົນຕ່າງຊາດ.

ແລະໃນວັນນັ້ນ ຈະມີໜໍ່ຮາກຂອງເຢຊີ, ຜູ້ຊຶ່ງຈະຢືນເປັນທຸງສັນຍານແກ່ບັນດາປະຊາຊົນ; ບັນດາຄົນຕ່າງຊາດຈະສະແຫວງຫາພຣະອົງ: ແລະບ່ອນພັກຂອງພຣະອົງຈະມີສະຫງ່າລາສີ. ແລະໃນວັນນັ້ນຈະເກີດຂຶ້ນວ່າ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຍື່ນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກອີກເປັນຄັ້ງທີສອງ ເພື່ອກູ້ບັນດາຜູ້ເຫຼືອຢູ່ໃນປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ ຊຶ່ງຍັງຄົງເຫຼືອຢູ່ ຈາກອັດຊີເຣຍ, ແລະຈາກອີຢິບ, ແລະຈາກປາໂທຣສ, ແລະຈາກຄູດ, ແລະຈາກເອລາມ, ແລະຈາກຊີນາ, ແລະຈາກຮາມາດ, ແລະຈາກບັນດາເກາະແຫ່ງທະເລ. ແລະພຣະອົງຈະຕັ້ງທຸງສັນຍານໄວ້ໃຫ້ແກ່ບັນດາປະຊາຊາດ, ແລະຈະຊຸມນຸມບັນດາຄົນຖືກຂັບໄລ່ຂອງອິດສະຣາເອນ, ແລະຈະຮວບຮວມພວກຢູດາທີ່ກະຈັດກະຈາຍຢູ່ ຈາກທັງສີ່ມຸມໂລກ. ເອຊາຢາ 11:10–12.

ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຮວບຮວມປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ດ້ວຍຂໍ້ຄວາມທີ່ລະບຸວ່າການໂຈມຕີຂອງອິສລາມແມ່ນການມາເຖິງຂອງວິບັດຄັ້ງທີສາມ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງຮວບຮວມປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງອີກເປັນຄັ້ງທີສອງ ຫຼັງຈາກທີ່ພວກເຂົາໄດ້ນອນຕາຍຢູ່ໃນຖະໜົນ. ເມື່ອພຣະອົງຊົງກະທໍາເຊັ່ນນັ້ນ ຜູ້ທີ່ຖືກຮວບຮວມນັ້ນຖືກລະບຸວ່າເປັນ “ຜູ້ຖືກຂັບໄລ່ອອກຂອງອິສຣາເອນ,” ແລະ “ຜູ້ກະຈັດກະຈາຍຂອງຢູດາ.” ພວກເຂົາໄດ້ຖືກຂັບອອກໄປໃນຖະໜົນໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020, ແຕ່ພວກເຂົາຖືກຮວບຮວມເປັນຄັ້ງທີສອງເພື່ອເປັນທຸງສັນຍາລັກທີ່ຮວບຮວມຝູງແກະອື່ນຂອງພຣະເຈົ້າ ທີ່ຍັງຄົງຢູ່ໃນບາບີໂລນ. ການຮວບຮວມຂອງຜູ້ທີ່ຍັງຄົງຢູ່ໃນບາບີໂລນເລີ່ມຕົ້ນໃນເວລາຂອງກົດຫມາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມລິກາ, ຊຶ່ງເປັນສຽງທີສອງໃນສອງສຽງໃນພຣະນິມິດບົດທີ 18.

ການຮວບຮວມຄັ້ງທຳອິດເກີດຂຶ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ເມື່ອອິດສະລາມໂຈມຕີສະຫະລັດອາເມລິກາ. ໃນຖານະທີ່ເປັນທຸງໝາຍທີ່ຈະຖືກຮວບຮວມເປັນຄັ້ງທີສອງ ພວກເຂົາຖືກນຳສະເໜີເປັນຮາກຂອງເຢຊີ, ຊຶ່ງເປັນສັນຍາລັກທີ່ສະແດງເຖິງພະລາຊະກິດຂອງ Alpha ແລະ Omega ໂດຍສະແດງຈຸດຈົບຂອງສິ່ງໜຶ່ງຄຽງຄູ່ກັບຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງສິ່ງໜຶ່ງ. ການຮວບຮວມຄັ້ງທຳອິດຖືກໝາຍໄວ້ໂດຍການໂຈມຕີສະຫະລັດອາເມລິກາຂອງອິດສະລາມ ແລະສະແດງພາບພ້ອມທັງຊີ້ບອກເຖິງການໂຈມຕີສະຫະລັດອາເມລິກາຂອງອິດສະລາມໃນຖານະເປັນການຮວບຮວມຄັ້ງທີສອງ. ເມື່ອຮາກຂອງເຢຊີຢືນຂຶ້ນເປັນທຸງໝາຍແກ່ຄົນຕ່າງຊາດ “ການພັກຜ່ອນ” ຂອງລາວຈະຮຸ່ງໂລດ, ເພາະວ່າທຸງໝາຍນັ້ນຈະນຳຜູ້ທີ່ຍັງຢູ່ໃນບາບີໂລນກັບໄປສູ່ວິຖີເກົ່າຕາມພຣະຄຳພີ ຄືວັນຊະບາໂຕວັນທີເຈັດ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນເຄື່ອງໝາຍເຖິງການຍົກທຸງໝາຍຂຶ້ນສຳລັບຄົນຕ່າງຊາດໃນວິກິດກົດໝາຍວັນອາທິດ.

“ທຸງສັນຍານ” ໄດ້ປະສົບກັບຂະບວນການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດເປັນອັນດັບທຳອິດ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ໃນ Malachi ບົດ 3, ການຊຳລະພຣະວິຫານສອງຄັ້ງຂອງພຣະຄຣິດ ແລະແນ່ນອນ ອຸປະມາເລື່ອງພົມມະຈັນສິບຄົນໃນຕອນທ້າຍຂອງຂະບວນການ Millerite. ຂະບວນການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດໃນເບື້ອງຕົ້ນ ຖືກເຮັດຊ້ຳອີກຢ່າງຕົງຕາມທຸກຕົວອັກສອນໃນຕອນທ້າຍ, ແລະໄດ້ຖືກ Isaiah ນຳສະເໜີໄວ້ໃນຄວາມເຊື່ອມໂຍງກັບໂຕະອັນເປັນເອກະລັກອັນໜຶ່ງ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້ໃນໜັງສືເລົ່ມໜຶ່ງ. ການກະບົດຂອງ Adventism ແມ່ນໂຕະປອມທີ່ໄດ້ຖືກຈັດທຳຂຶ້ນໃນປີ 1863 ເພື່ອປະຕິເສດ ແລະແທນທີ່ໂຕະສອງອັນທີ່ໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້ໃນໜັງສື Habakkuk ບົດ 2.

ບັດນີ້ ຈົ່ງໄປ ຂຽນມັນໄວ້ຕໍ່ໜ້າເຂົາໃນແຜ່ນຈາລຶກ ແລະ ບັນທຶກມັນໄວ້ໃນປຶ້ມ ເພື່ອວ່າມັນຈະເປັນພະຍານສຳລັບການຂ້າງໜ້າ ຕະຫຼອດໄປເປັນນິດ: ເພາະວ່ານີ້ແມ່ນປະຊາຊົນທີ່ກະບົດ, ເປັນລູກທີ່ມັກຕົວະ, ເປັນລູກທີ່ບໍ່ຍອມຟັງພຣະບັນຍັດຂອງພຣະຢາເວ: ຜູ້ທີ່ກ່າວແກ່ຜູ້ເຫັນນິມິດວ່າ, “ຢ່າເຫັນ”; ແລະ ແກ່ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນວ່າ, “ຢ່າພະຍາກອນສິ່ງທີ່ຖືກຕ້ອງແກ່ພວກເຮົາ; ຈົ່ງເວົ້າແຕ່ສິ່ງອ່ອນຫວານແກ່ພວກເຮົາ, ຈົ່ງພະຍາກອນການຫຼອກລວງ: ຈົ່ງອອກໄປໃຫ້ພົ້ນທາງ, ຈົ່ງເບນອອກຈາກວິຖີ, ຈົ່ງໃຫ້ອົງບໍລິສຸດແຫ່ງອິດສະຣາເອນຫາຍໄປຈາກຕໍ່ໜ້າພວກເຮົາ.” ດັ່ງນັ້ນ ອົງບໍລິສຸດແຫ່ງອິດສະຣາເອນຈຶ່ງຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ, “ເພາະພວກເຈົ້າດູຖູກພຣະວັດຈະນະນີ້ ແລະ ໄວ້ວາງໃຈໃນການບີບບັງຄັບ ແລະ ຄວາມຄົດໂກງ ແລະ ພຶ່ງພາຢູ່ເທິງສິ່ງນັ້ນ: ດັ່ງນັ້ນ ຄວາມອະທຳນີ້ຈະເປັນແກ່ພວກເຈົ້າເໝືອນຮອຍແຕກທີ່ໃກ້ຈະພັງລົງ, ເປັນສ່ວນນູນອອກໃນກຳແພງສູງ, ຊຶ່ງການພັງຂອງມັນຈະມາເຖິງຢ່າງກະທັນຫັນໃນພິບຕາດຽວ. ແລະ ພຣະອົງຈະທຳລາຍມັນເໝືອນກັບການແຕກຂອງພາຊະນະຂອງຊ່າງປັ້ນໝໍ້ ທີ່ຖືກທຸບແຕກເປັນຊິ້ນໆ; ພຣະອົງຈະບໍ່ອອມມື: ຈົນໃນຊາກທີ່ແຕກນັ້ນ ຈະບໍ່ພົບເສດຫນຶ່ງເລີຍທີ່ຈະເອົາໄຟມາຈາກເຕົາ ຫຼື ຕັກນ້ຳຈາກບໍ່ໄດ້. ເພາະອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ອົງບໍລິສຸດແຫ່ງອິດສະຣາເອນ, ຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ, ‘ໃນການຫັນກັບມາ ແລະ ຄວາມສະຫງົບພັກ ພວກເຈົ້າຈະລອດພົ້ນ; ໃນຄວາມນິ່ງສະຫງົບ ແລະ ໃນຄວາມໄວ້ວາງໃຈ ຈະເປັນກຳລັງຂອງພວກເຈົ້າ’: ແຕ່ພວກເຈົ້າບໍ່ຍອມ. ຫາກພວກເຈົ້າກ່າວວ່າ, ‘ບໍ່; ເພາະພວກເຮົາຈະໜີໄປດ້ວຍມ້າ’; ເຫດສະນັ້ນ ພວກເຈົ້າຈະຕ້ອງໜີແທ້; ແລະ ວ່າ, ‘ພວກເຮົາຈະຂີ່ສັດທີ່ໄວ’; ເຫດສະນັ້ນ ຜູ້ທີ່ໄລ່ຕາມພວກເຈົ້າຈະໄວ. ໜຶ່ງພັນຄົນຈະໜີໄປເພາະການຂູ່ຂອງຄົນດຽວ; ເພາະການຂູ່ຂອງຫ້າຄົນ ພວກເຈົ້າຈະໜີໄປ: ຈົນກວ່າພວກເຈົ້າຈະຖືກປະໄວ້ເໝືອນເສົາສັນຍານຢູ່ເທິງຍອດພູ ແລະ ເໝືອນທຸງຢູ່ເທິງເນີນ. ແລະ ເພາະສະນັ້ນ ພຣະຢາເວຈະລໍຖ້າ ເພື່ອພຣະອົງຈະສະແດງພຣະຄຸນແກ່ພວກເຈົ້າ, ແລະ ເພາະສະນັ້ນ ພຣະອົງຈະຖືກຍົກຂຶ້ນ ເພື່ອພຣະອົງຈະສຳແດງພຣະເມດຕາແກ່ພວກເຈົ້າ: ເພາະພຣະຢາເວເປັນພຣະເຈົ້າແຫ່ງຄວາມຍຸດຕິທຳ: ຄວາມສຸກມີແກ່ທຸກຄົນຜູ້ຄອຍຖ້າພຣະອົງ. ເພາະປະຊາຊົນຈະອາໄສຢູ່ໃນຊີໂອນ ຄືໃນເຢຣູຊາເລັມ: ເຈົ້າຈະບໍ່ຮ້ອງໄຫ້ອີກຕໍ່ໄປ: ເມື່ອພຣະອົງຊົງໄດ້ຍິນສຽງຮ້ອງທູນຂອງເຈົ້າ ພຣະອົງຈະກະລຸນາແກ່ເຈົ້າຢ່າງແນ່ນອນ; ເມື່ອພຣະອົງຊົງໄດ້ຍິນແລ້ວ ພຣະອົງຈະຕອບເຈົ້າ. ເອຊາຢາ 30:8–19.

ໃນປີ 1863 ຂະບວນການແອັດເວັນຕິສຶມໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນຂະບວນການປະຕິເສດຂ່າວສານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງ William Miller ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກນຳສະແດງໄວ້ເທິງສອງແຜ່ນອັນສັກສິດຂອງ Habakkuk. ພຣະເຢຊູຊົງນຳສະແດງຈຸດຈົບໂດຍອາໄສຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ. ໃນຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ ພວກກະບົດໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງແອັດເວັນຕິສຶມ ຍັງເປັນຕົວແທນຂອງພວກກະບົດໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງແອັດເວັນຕິສຶມອີກດ້ວຍ. ໃນທັງສອງກໍລະນີ ການກະບົດນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງການປະຕິເສດຂ່າວສານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ແລະ ວິທີການຂອງແຕ່ລະປະຫວັດສາດ ເມື່ອພວກເຂົາປະກາດແກ່ “ຜູ້ເຫັນນິມິດ” ວ່າ, “ຢ່າເຫັນ; ແລະ ແກ່ພວກຜູ້ພະຍາກອນວ່າ, ຢ່າພະຍາກອນສິ່ງທີ່ຖືກຕ້ອງແກ່ພວກເຮົາ, ຈົ່ງກ່າວສິ່ງທີ່ອ່ອນຫວານແກ່ພວກເຮົາ, ຈົ່ງພະຍາກອນຄວາມຫລອກລວງ.”

ພວກເຂົາຍັງຕັດສິນໃຈຈະອອກຈາກເສັ້ນທາງ ເມື່ອພວກເຂົາປະກາດວ່າ “Get you out of the way, turn aside out of the path, cause the Holy One of Israel to cease from before us.” ເສັ້ນທາງຂອງຄົນຊອບທຳແມ່ນ “old paths” ຕາມພຣະທຳ ເຢເຣມີຢາ ບົດ 6 ຂໍ້ 16 ແລະ 17. ພວກກະບົດຕັດສິນໃຈວ່າຈະບໍ່ດຳເນີນໃນຄວາມຈິງພື້ນຖານ ຫຼືຮັບຟັງສຽງແກທີ່ຖືກເປົ່າໂດຍພວກຍາມທີ່ໄດ້ຖືກຍົກຂຶ້ນ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຂະບວນການ Millerite ແລະຂະບວນການ Future for America.

ພຣະເຢໂຫວາຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ, “ຈົ່ງຢືນຢູ່ຕາມຫົນທາງ ແລະເບິ່ງ, ແລະຈົ່ງຖາມຫາທາງເກົ່າແກ່ທັງຫລາຍວ່າ ທາງອັນດີຢູ່ທີ່ໃດ, ແລະຈົ່ງດຳເນີນໄປໃນທາງນັ້ນ; ແລ້ວເຈົ້າທັງຫລາຍຈະພົບການພັກຜ່ອນສຳລັບຈິດວິນຍານຂອງຕົນ.” ແຕ່ພວກເຂົາກ່າວວ່າ, “ພວກເຮົາຈະບໍ່ດຳເນີນໄປໃນທາງນັ້ນ.” ອີກທັງເຮົາໄດ້ຕັ້ງຍາມເຝົ້າໄວ້ເໜືອເຈົ້າທັງຫລາຍ ໂດຍກ່າວວ່າ, “ຈົ່ງຟັງສຽງແກອັນ.” ແຕ່ພວກເຂົາກ່າວວ່າ, “ພວກເຮົາຈະບໍ່ຟັງ.” ດັ່ງນັ້ນ ບັນດາປະຊາຊາດເອີຍ, ຈົ່ງຟັງ, ແລະຊຸມນຸມຊົນເອີຍ, ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ມີຫຍັງຢູ່ທ່າມກາງພວກເຂົາ. ແຜ່ນດິນໂລກເອີຍ, ຈົ່ງຟັງ: ເບິ່ງແມ, ເຮົາຈະນຳຄວາມພິນາດມາເທິງຊົນຊາດນີ້, ຄືຜົນແຫ່ງຄວາມຄິດຂອງພວກເຂົາ, ເພາະພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງເຮົາ, ຫລືພຣະບັນຍັດຂອງເຮົາ, ແຕ່ໄດ້ປະຕິເສດມັນ.” ເຢເຣມີຢາ 6:16–19

ການປະຕິເສດຂອງພວກກະບົດທີ່ບໍ່ຍອມດຳເນີນໃນບັນດາວິຖີເກົ່ານັ້ນ ຍັງຖືກສະແດງອອກວ່າເປັນຄວາມປາຖະໜາຂອງພວກເຂົາທີ່ຈະ “ເຮັດໃຫ້ອົງບໍລິສຸດແຫ່ງອິດສະຣາເອນຫາຍໄປຈາກເບື້ອງໜ້າພວກເຂົາ”, ແລະນີ້ເປັນຕົວແທນແຫ່ງການປະຕິເສດຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນ ຊຶ່ງຕັ້ງຢູ່ເທິງພື້ນຖານທີ່ວ່າ Alpha ແລະ Omega ສະແດງໃຫ້ເຫັນຈຸດຈົບຂອງ Adventism ໂດຍອີງໃສ່ການເລີ່ມຕົ້ນ.

“ພວກເຂົາມີແສງສະຫວ່າງອັນແຈ້ງກະຈ່າງຕັ້ງຢູ່ທາງຫຼັງພວກເຂົາ ຢູ່ຕອນຕົ້ນຂອງເສັ້ນທາງ ຊຶ່ງທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງໄດ້ບອກຂ້າພະເຈົ້າວ່າ ນັ້ນແມ່ນ ‘ສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນ.’ ແສງນີ້ໄດ້ສ່ອງສະຫວ່າງຕະຫຼອດໄປຕາມເສັ້ນທາງ ແລະໃຫ້ແສງສະຫວ່າງແກ່ຕີນຂອງພວກເຂົາ ເພື່ອພວກເຂົາຈະບໍ່ສະດຸດ.”

“ຖ້າພວກເຂົາຮັກສາສາຍຕາຂອງຕົນໃຫ້ຈົດຈ້ອງຢູ່ໃນພຣະເຢຊູ ຜູ້ຊຶ່ງຢູ່ຂ້າງໜ້າພວກເຂົາ ນຳພາພວກເຂົາໄປສູ່ນະຄອນ ພວກເຂົາກໍປອດໄພ. ແຕ່ບໍ່ຊ້າ ບາງຄົນກໍເກີດຄວາມເມື່ອຍລ້າ ແລະກ່າວວ່າ ນະຄອນຍັງຢູ່ໄກຫຼາຍ ແລະພວກເຂົາຄາດວ່າຄົງໄດ້ເຂົ້າໄປໃນນັ້ນມາແລ້ວ. ແລ້ວພຣະເຢຊູກໍຈະຊົງໜຸນໃຈພວກເຂົາໂດຍຍົກພຣະຫັດຂວາອັນຮຸ່ງໂລດຂອງພຣະອົງຂຶ້ນ ແລະຈາກພຣະຫັດຂອງພຣະອົງກໍມີແສງສະຫວ່າງສ່ອງອອກມາ ແຜ່ວີບຢູ່ເໜືອກຸ່ມຜູ້ຄອຍຖ້າການສະເດັດມາ ແລະພວກເຂົາຮ້ອງຂຶ້ນວ່າ ‘Alleluia!’ ຄົນອື່ນໆກໍໄດ້ປະຕິເສດແສງສະຫວ່າງທີ່ຢູ່ຂ້າງຫຼັງພວກເຂົາຢ່າງບຸ່ມບ່າມ ແລະກ່າວວ່າ ບໍ່ແມ່ນພຣະເຈົ້າທີ່ໄດ້ນຳພາພວກເຂົາອອກມາໄກເຖິງພຽງນີ້. ແສງສະຫວ່າງຂ້າງຫຼັງພວກເຂົາກໍດັບລົງ ປະໃຫ້ຕີນຂອງພວກເຂົາຢູ່ໃນຄວາມມືດສະໜິດຢ່າງສົມບູນ ແລະພວກເຂົາກໍສະດຸດ ແລະສູນເສຍການເຫັນເປົ້າໝາຍ ແລະພຣະເຢຊູ ແລະຕົກອອກຈາກເສັ້ນທາງລົງໄປສູ່ໂລກອັນມືດມົນ ແລະຊົ່ວຮ້າຍທີ່ຢູ່ບື້ອງລຸ່ມ.” Christian Experience and Teachings of Ellen G. White, 57.

ຂະບວນການຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍສຽງຮ້ອງໃນເວລາທ່ຽງຄືນ ກໍ່ໃຫ້ເກີດຜູ້ນະມັດສະການສອງຈໍາພວກ, ແລະ ອິຊາຢາ ບົດທີສາມສິບ ໄດ້ສະແດງການຂາດນ້ໍາມັນຂອງພວກພົມມະຈາລີໂງ່ເຂລາ ເປັນການບໍ່ສາມາດເກັບນ້ໍາ ຫຼື ໄຟໄດ້, ຊຶ່ງທັງສອງລ້ວນເປັນສັນຍາລັກຂອງພຣະຜູ້ປອບໂຍນ ເມື່ອອິຊາຢາຂຽນວ່າ, “ການແຕກຫັກຂອງມັນຈະມາຢ່າງກະທັນຫັນໃນຊົ່ວພິບຕາ. ແລະ ພຣະອົງຈະທໍາລາຍມັນດັ່ງການແຕກຂອງພາຊະນະຂອງຊ່າງປັ້ນທີ່ແຕກເປັນຊິ້ນໆ; ພຣະອົງຈະບໍ່ຊົງອອມໄວ້: ຈົນໃນບັນດາເສດທີ່ແຕກນັ້ນ ຈະບໍ່ພົບເສດດິນຈັກອັນໜຶ່ງເພື່ອຕັກໄຟອອກຈາກເຕົາໄຟ ຫຼື ຕັກນ້ໍາອອກຈາກບໍ່.” ການພິພາກສາຂອງພວກເຂົາມາເຖິງ “ຢ່າງກະທັນຫັນ” ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍສຽງຮ້ອງໃນເວລາທ່ຽງຄືນ, ເມື່ອໃນເວລານັ້ນພວກເຂົາຈຶ່ງພົບວ່າມັນສາຍເກີນໄປແລ້ວທີ່ຈະໄດ້ນ້ໍາມັນ. ໄຟ ແລະ ນ້ໍາໃນຄໍາພະຍານຂອງອິຊາຢາ ເປັນພຽງການສະແດງອີກຮູບແບບໜຶ່ງຂອງນ້ໍາມັນໃນຄໍາອຸປະມາເຣື່ອງພົມມະຈາລີສິບຄົນ. ນ້ໍາມັນ, ນ້ໍາ ແລະ ໄຟ ເປັນຕົວແທນຂອງລັກສະນະນິສັຍ; ພວກມັນເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານ ແລະ ຍັງເປັນຕົວແທນຂອງການສະຖິດຢູ່ຂອງພຣະຜູ້ປອບໂຍນດ້ວຍ. ບໍ່ມີສັນຍາລັກໃດໆເຫຼົ່ານີ້ຈະອາດໄດ້ຮັບມາໄດ້ ເມື່ອການພິພາກສາຂອງພົມມະຈາລີສິບຄົນ “ມາເຖິງຢ່າງກະທັນຫັນໃນຊົ່ວພິບຕາ.” ໃນເວລານັ້ນກໍສາຍເກີນໄປແລ້ວ.

ຄວາມປອດໄພພຽງປະການດຽວຢູ່ໃນ “ການກັບຄືນ,” ຊຶ່ງເປັນພຣະສັນຍາທີ່ໄດ້ປະທານແກ່ ເຢເຣມີຢາ ເມື່ອທ່ານເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ທີ່ຜິດຫວັງໃນຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທໍາອິດ. ຖ້າປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຈະກັບຄືນມາຫາພຣະອົງ, ພຣະອົງກໍຈະກັບຄືນມາຫາພວກເຂົາ, ແຕ່ພວກກະບົດປະຕິເສດ ແລະ ແສງສະຫວ່າງທີ່ເຄີຍສ່ອງເສັ້ນທາງນັ້ນກໍໄດ້ດັບລົງ. ແສງສະຫວ່າງໃນເບື້ອງຕົ້ນຄືສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນ ແລະ ເສັ້ນທາງຂ້າງໜ້າໄດ້ຖືກສ່ອງໃຫ້ແຈ້ງໂດຍພຣະກອນຂວາອັນສະຫງ່າງາມຂອງພຣະຄຣິດຕະຫຼອດໄປຈົນເຖິງນິລັນດອນ. ພຣະຄຣິດຊົງຢູ່ຂ້າງໜ້າຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນເສັ້ນທາງນັ້ນ ແລະ ແສງສະຫວ່າງທາງຫຼັງກໍຈໍາຕ້ອງເປັນແສງດຽວກັນ, ເພາະພຣະຄຣິດຊົງສະແດງຈຸດສິ້ນສຸດຂອງເສັ້ນທາງໂດຍອີງກັບຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງເສັ້ນທາງ. ສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນເຄີຍເປັນ ແລະ ຍັງເປັນຄວາມຈິງສໍາລັບປັດຈຸບັນ.

“ຂ້າພະເຈົ້າມັກຖືກນຳໃຫ້ພິຈາລະນາເຖິງຄຳອຸປະມາເລື່ອງພົມມະຈາຣີສິບຄົນ, ໃນນັ້ນຫ້າຄົນເປັນຜູ້ສະຫລາດ ແລະ ຫ້າຄົນເປັນຜູ້ໂງ່. ຄຳອຸປະມານີ້ໄດ້ສຳເລັດແລ້ວ ແລະ ຈະສຳເລັດຕາມຕົວອັກສອນຢ່າງຄົບຖ້ວນ, ເພາະມັນມີການນຳໃຊ້ເປັນພິເສດສຳລັບເວລານີ້, ແລະ ເຫມືອນດັ່ງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ມັນໄດ້ສຳເລັດແລ້ວ ແລະ ຈະຍັງຄົງເປັນຄວາມຈິງສຳລັບເວລາປະຈຸບັນຈົນຮອດການສິ້ນສຸດຂອງການເວລາ.” Review and Herald, August 19, 1890.

ຄວາມປາຖະໜາທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ອົງຜູ້ບໍລິສຸດຢຸດຈາກການຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກເຂົາ ແມ່ນການປະຕິເສດ ບໍ່ພຽງແຕ່ພຣະຄຣິດເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ແມ່ນພຣະຄຣິດໃນຖານະທີ່ເປັນອາລະຟາແລະໂອເມກາອີກດ້ວຍ. ນີ້ແມ່ນການປະຕິເສດຂ່າວສານສຽງຮ້ອງຍາມທ່ຽງຄືນ. ຂ່າວສານສຽງຮ້ອງຍາມທ່ຽງຄືນໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງອັດເວນຕິດ ເປັນການແກ້ໄຂຄຳພະຍາກອນທີ່ລົ້ມເຫລວ.

ພວກກະບົດຜູ້ທີ່ປະຕິເສດ “ທາງເກົ່າ” ແລະໄດ້ສ້າງ “ໂຕະ” ປອມທີ່ແຍກອອກຈາກຜູ້ຊອບທຳ ດັ່ງທີ່ຖືກແທນນັຍໄວ້ໃນການສຳເລັດຂອງສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນໃນຂະບວນການມິນເລີໄຣຕ໌. ແລ້ວ “ໜຶ່ງພັນ” ກໍໄດ້ໜີ “ເມື່ອຖືກຄຳຕິເຕືອນຂອງຄົນຜູ້ດຽວ” ແລະຂະບວນການນັ້ນກໍໄດ້ຫຼຸດລົງຢ່າງກະທັນຫັນຈາກຫ້າສິບພັນລົງເຫຼືອຫ້າສິບ. ພວກເຂົາໄດ້ໜີໄປເພາະ “ຄຳຕິເຕືອນ” ທີ່ມາຈາກພົມມະຈາລີທັງ “ຫ້າ” ຄົນຜູ້ມີປັນຍາ ຜູ້ບອກແກ່ພວກເຂົາວ່າ ຕົນບໍ່ມີນ້ຳມັນຈະແບ່ງໃຫ້ ແລະວ່າ ພວກເຂົາຈຳເປັນຕ້ອງໄປຊື້ນ້ຳມັນຂອງຕົນເອງ. ການແຍກພວກໂງ່ອອກຈາກພວກມີປັນຍາ ໄດ້ປະໃຫ້ພົມມະຈາລີຜູ້ມີປັນຍາຢູ່ “ດັ່ງປ້າຍສັນຍານຢູ່ເທິງຍອດພູ ແລະດັ່ງທຸງຢູ່ເທິງເນີນພູ.” ການກະບົດຂອງພົມມະຈາລີໂງ່ໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນລ່ວງໜ້າເຖິງການກະບົດຂອງປີ 1863, ເພາະວ່າ ວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ເປັນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງສິບເກົ້າປີ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຈຸດສິ້ນສຸດຂອງ “ເຈັດເທື່ອ” ໃນພຣະທຳເລວີ 26. ພວກເຮົາຍັງມີອີກຫຼາຍຢ່າງຈະກ່າວໃນເລື່ອງນີ້, ແຕ່ການກະບົດໃນປີ 1844 ໄດ້ເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງການກະບົດໃນປີ 1863 ແລະເປັນເຄື່ອງໝາຍຈຸດທີ່ “ໂຕະ” ປອມໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນ.

ຄວາມຢ້ານທີ່ບັນດາພົມມະຈາຣີທີ່ໂງ່ຈ້າປະສົບນັ້ນ ແມ່ນຄວາມຢ້ານທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນເມື່ອບັນດາພົມມະຈາຣີທີ່ສະຫຼາດຖືກນຳກັບຄືນມາສູ່ຊີວິດ ແລະ ຢືນຂຶ້ນເທິງຕີນຂອງຕົນ. ໃນເວລານັ້ນ ກໍສາຍເກີນໄປແລ້ວທີ່ຈະຫວນກັບຈາກຄວາມຜິດຫວັງຂອງວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020, ແລະ ສິ່ງຖັດໄປທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນຄື ການສະເດັດຂຶ້ນໄປສູ່ສະຫວັນ ຊຶ່ງເກີດຂຶ້ນໃນເວລາຂອງກົດຫມາຍວັນອາທິດ. ແລ້ວໃນເວລານັ້ນເອງ ຈະເກີດແຜ່ນດິນໄຫວຄັ້ງໃຫຍ່.

ແລະໃນໂມງດຽວກັນນັ້ນໄດ້ເກີດແຜ່ນດິນໄຫວໃຫຍ່, ແລະໜຶ່ງສ່ວນສິບຂອງເມືອງໄດ້ພັງລົງ, ແລະໃນແຜ່ນດິນໄຫວນັ້ນມີມະນຸດຖືກຂ້າຕາຍເຈັດພັນຄົນ; ແລະຄົນທີ່ເຫຼືອຢູ່ກໍເກີດຄວາມຢ້ານກົວ, ແລະຖວາຍພຣະສິລິແດ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສະຫວັນ. ວິບັດຄັ້ງທີສອງໄດ້ຜ່ານໄປແລ້ວ; ແລະ, ຈົ່ງເບິ່ງເຖີດ, ວິບັດຄັ້ງທີສາມກໍາລັງມາໂດຍໄວ. ພຣະນິມິດ 11:13, 14.

ພຣະນິມິດ ບົດທີ 11 ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ໃນຊ່ວງການປະຕິວັດຝຣັ່ງ ສ່ວນທີ່ສິບໜຶ່ງຂອງນະຄອນໄດ້ລົ້ມລົງ, ແລະໃນປະຫວັດການນັ້ນ ປະເທດຝຣັ່ງ, ຊຶ່ງເປັນຊາດໜຶ່ງທີ່ປະກອບດ້ວຍເຂົາສອງອັນໃນຄຳພະຍາກອນ ອັນໄດ້ຖືກແທນໄວ້ເປັນໂຊໂດມແລະອີຢິບ ໄດ້ຖືກໂຄ່ນລົ້ມ. ເຂົາສອງອັນຂອງຝຣັ່ງເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງເຂົາສອງອັນຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາ.

ຝຣັ່ງໄດ້ເປັນໜຶ່ງໃນສິບອານາຈັກຕາມຄຳພະຍາກອນ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງໂຣມນອກສາສະໜາໃນດານີເອນ ບົດ 7, ແລະດັ່ງນັ້ນ ສ່ວນສິບໜຶ່ງຂອງອານາຈັກ (ນະຄອນ) ຈຶ່ງລົ້ມລົງ. ແທ້ຈິງແລ້ວ ໃນບັນດາເຂົາສິບອັນໃນດານີເອນ ບົດ 7 ນັ້ນ ຊຶ່ງໃນທີ່ສຸດໄດ້ຍົກສັນຕະປາປາຂຶ້ນສູ່ບັນລັງຂອງໂລກໃນປີ 538, ຝຣັ່ງເປັນອານາຈັກຫຼັກທີ່ໄດ້ສະຖາປະນາສັນຕະປາປາ. ໃນຖານະເປັນໜຶ່ງໃນສິບອຳນາດແຫ່ງດານີເອນ ບົດ 7 ຝຣັ່ງເປັນແບບຢ່າງຂອງບົດບາດຂອງສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນທີ່ມີສອງເຂົາໃນພຣະນິມິດ ບົດ 13. ສະຫະລັດອາເມລິກາຈະກະທຳວຽກງານດຽວກັນນັ້ນໃຫ້ແກ່ສັນຕະປາປາໃນຕອນປາຍ ເຊັ່ນດຽວກັບທີ່ຝຣັ່ງໄດ້ກະທຳໃນຕອນຕົ້ນ. ສະຫະລັດອາເມລິກາເປັນອຳນາດສູງສຸດໃນບັນດາກະສັດສິບອົງທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງສະຫະປະຊາຊາດ, ແລະມັນຈະລົ້ມລົງໃນເວລາແຜ່ນດິນໄຫວຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ພວກເຮົາຈະກ່າວເຖິງຂໍ້ພຣະຄຳພີເຫຼົ່ານີ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນຍິ່ງຂຶ້ນໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

ໜຶ່ງໃນປະເດັນສຳຄັນຫຼັກຂອງບົດຄວາມນີ້ຄື ມັນເປັນຂ່າວສານທີ່ນຳພາປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃຫ້ລຸກຂຶ້ນຢືນ, ເພາະວ່າພຣະຜູ້ປອບໂຍນທີ່ນຳພາພວກເຂົາໃຫ້ລຸກຂຶ້ນຢືນນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງນ້ຳມັນ, ຊຶ່ງບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນຕົວແທນຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງເປັນຕົວແທນຂອງການສື່ສານທັງຫຼາຍທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງສົ່ງເຖິງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ. ຂ່າວສານໃນ Revelation ບົດທີ 11 ທີ່ນຳພາໂມເຊ ແລະ ເອລີຢາໃຫ້ລຸກຂຶ້ນຢືນນັ້ນ ກໍໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ເຊັ່ນກັນໂດຍພຣະສັນຍາທີ່ປະທານໃຫ້ແກ່ Jeremiah.

ດັ່ງນັ້ນ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈຶ່ງຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ, ຖ້າເຈົ້າກັບໃຈ ເຮົາຈະນຳເຈົ້າກັບຄືນມາອີກ ແລະ ເຈົ້າຈະຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຮົາ; ແລະ ຖ້າເຈົ້າແຍກສິ່ງທີ່ມີຄ່າອອກຈາກສິ່ງທີ່ຕ່ຳຊ້າ, ເຈົ້າຈະເປັນດັ່ງປາກຂອງເຮົາ; ໃຫ້ພວກເຂົາຫັນກັບມາຫາເຈົ້າ; ແຕ່ຢ່າໃຫ້ເຈົ້າຫັນກັບໄປຫາພວກເຂົາ. ແລະ ເຮົາຈະກະທຳໃຫ້ເຈົ້າເປັນດັ່ງກຳແພງທອງສຳລິດອັນໝັ້ນຄົງແກ່ຊົນຊາດນີ້: ແລະ ພວກເຂົາຈະຕໍ່ສູ້ກັບເຈົ້າ ແຕ່ຈະບໍ່ຊະນະເຈົ້າ: ເພາະວ່າເຮົາຢູ່ກັບເຈົ້າ ເພື່ອຊ່ວຍເຈົ້າໃຫ້ລອດ ແລະ ເພື່ອກູ້ເຈົ້າໃຫ້ພົ້ນ, ພຣະຢາເວຕັດດັ່ງນັ້ນ. ແລະ ເຮົາຈະຊ່ວຍເຈົ້າໃຫ້ພົ້ນຈາກມືຂອງຄົນຊົ່ວຮ້າຍ ແລະ ເຮົາຈະໄຖ່ເຈົ້າໃຫ້ພົ້ນຈາກມືຂອງຄົນອັນໜ້າຢ້ານກົວ. ເຢເຣມີຢາ 15:19–21.

ອິຊາຢາໄດ້ຮ້ອງຮຽກເຊັ່ນດຽວກັນນັ້ນ ເມື່ອທ່ານກ່າວວ່າ “ເພາະອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າ, ພຣະຜູ້ບໍລິສຸດແຫ່ງອິສຣາເອນ, ຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ; ໃນການຫວນກັບຄືນ ແລະ ໃນການພັກສະຫງົບ ພວກເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບຄວາມລອດ.” ອິຊາຢາໄດ້ເພີ່ມອີກວ່າ “ການຫວນກັບຄືນ” ນັ້ນເກີ່ຍວພັນກັບເວລາການຄອຍຊ້າໃນຄໍາອຸປະມາ, ເພາະທ່ານໄດ້ຂຽນໄວ້ວ່າ, “ເພາະສະນັ້ນ ພຣະອົງຈະຊົງຄອຍຖ້າ ເພື່ອຈະຊົງໂຜດປານີແກ່ພວກເຈົ້າ, ແລະ ເພາະສະນັ້ນ ພຣະອົງຈະຊົງຖືກຍົກສູງຂຶ້ນ ເພື່ອຈະຊົງເມດຕາພວກເຈົ້າ: ເພາະພຣະຢາເວເປັນພຣະເຈົ້າແຫ່ງການພິພາກສາ: ບຸນມີແກ່ບັນດາຜູ້ທີ່ຄອຍຖ້າພຣະອົງ.”

ສິດພິເສດໃນການເປັນ “ປາກ” ຂອງພຣະເຈົ້າ ດັ່ງທີ່ເຢເຣມີຢາໄດ້ລະບຸໄວ້ ແມ່ນສິດພິເສດໃນການກ່າວແທນພຣະເຈົ້າ ໃນເວລາທີ່ສະຫະລັດອາເມລິກາ “ເວົ້າດັ່ງມັງກອນ.” ຖ້ອຍຄຳທີ່ຈະຖືກກ່າວໃນເວລານັ້ນໂດຍປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ຄືຄຳເຕືອນຕໍ່ຕ້ານເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງສັນຕະປາປາ. ການຈະມີສ່ວນໃນຂະບວນການອັນຮຸ່ງໂລດນັ້ນ ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ພວກເຮົາກັບຄືນ.

ຖ້າເຈົ້າຈະຫັນກັບຄືນ, ໂອ ອິສຣາເອນ, ພຣະຢາເວກ່າວວ່າ, ຈົ່ງຫັນກັບຄືນມາຫາເຮົາ; ແລະຖ້າເຈົ້າຈະເອົາສິ່ງອັນເປັນທີ່ໜ້າກຽດຊັງຂອງເຈົ້າອອກໄປຈາກສາຍຕາຂອງເຮົາ, ເຈົ້າກໍຈະບໍ່ຖືກໂຍກຍ້າຍ. ແລະເຈົ້າຈະປະຕິຍານວ່າ, “ພຣະຢາເວຊົງພຣະຊົນຢູ່,” ດ້ວຍຄວາມຈິງ, ດ້ວຍການພິພາກສາ, ແລະດ້ວຍຄວາມຊອບທຳ; ແລະບັນດາປະຊາຊາດຈະອວຍພອນແກ່ຕົນເອງໃນພຣະອົງ, ແລະຈະອວດອ້າງໃນພຣະອົງ. ເພາະພຣະຢາເວກ່າວດັ່ງນີ້ແກ່ບັນດາຜູ້ຊາຍແຫ່ງຢູດາ ແລະແຫ່ງເຢຣູຊາເລັມວ່າ, “ຈົ່ງໄຖພື້ນດິນທີ່ປະຖິ້ມຮ້າງຂອງພວກເຈົ້າຂຶ້ນ, ແລະຢ່າຫວ່ານເມັດທ່າມກາງໜາມ. ຈົ່ງເຂົ້າພິທີຕັດຜິວໜັງປາຍໃຫ້ແກ່ພຣະຢາເວ, ແລະຈົ່ງເອົາຜິວໜັງປາຍແຫ່ງໃຈຂອງພວກເຈົ້າອອກໄປ, ພວກຜູ້ຊາຍແຫ່ງຢູດາ ແລະຊາວເມືອງເຢຣູຊາເລັມ; ຢ້ານວ່າຄວາມພິໂລດຂອງເຮົາຈະພຸ່ງອອກດັ່ງໄຟ, ແລະເຜົາໄໝ້ຈົນບໍ່ມີຜູ້ໃດສາມາດດັບມັນໄດ້, ເພາະຄວາມຊົ່ວແຫ່ງການປະພຶດຂອງພວກເຈົ້າ. ຈົ່ງປະກາດໃນຢູດາ ແລະປ່າວປະກາດໃນເຢຣູຊາເລັມ; ແລະຈົ່ງກ່າວວ່າ, ‘ຈົ່ງເປົ່າແກໃນແຜ່ນດິນ; ຈົ່ງຮ້ອງເອີ້ນ, ຈົ່ງເຕົ້າໂຮມກັນເຂົ້າ, ແລະຈົ່ງກ່າວວ່າ, ຈົ່ງຊຸມນຸມກັນ, ແລະໃຫ້ພວກເຮົາເຂົ້າໄປໃນບັນດານະຄອນທີ່ມີປ້ອມປ້ອງກັນ. ຈົ່ງຕັ້ງທຸງໄປທາງຊີໂອນ: ຈົ່ງຖອຍໄປ, ຢ່າຢຸດຊັກຊ້າ: ເພາະເຮົາຈະນຳໄພພິບັດມາຈາກທິດເໜືອ, ແລະການທຳລາຍຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງ. ສິງໂຕໄດ້ຂຶ້ນມາຈາກພຸ່ມໄມ້ຂອງມັນ, ແລະຜູ້ທຳລາຍບັນດາປະຊາຊາດກໍກຳລັງຢູ່ໃນທາງຂອງມັນ; ມັນໄດ້ອອກຈາກບ່ອນຂອງມັນແລ້ວເພື່ອຈະເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນຂອງເຈົ້າຮ້າງເປົ່າ; ແລະນະຄອນທັງຫຼາຍຂອງເຈົ້າຈະຖືກທຳລາຍຈົນປາດສະຈາກຜູ້ອາໄສ. ເຢເຣມີຢາ 4:1–7។

ແຕ່ພຣະວິນຍານຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ສະຖິດຢູ່ເທິງກິເດໂອນ, ແລະທ່ານໄດ້ເປົ່າແກ; ແລະຊາວອາບີເອເຊີໄດ້ຖືກຮວບຮວມໃຫ້ຕິດຕາມທ່ານ. ແລະທ່ານໄດ້ສົ່ງຜູ້ສື່ສານໄປທົ່ວມານາເຊທັງໝົດ; ຊຶ່ງພວກເຂົາກໍໄດ້ຖືກຮວບຮວມໃຫ້ຕິດຕາມທ່ານເໝືອນກັນ: ແລະທ່ານໄດ້ສົ່ງຜູ້ສື່ສານໄປຫາອາເຊີ, ແລະເຊບູລຸນ, ແລະນັບທາລີ; ແລະພວກເຂົາໄດ້ຂຶ້ນມາເພື່ອພົບພວກເຂົາ. ຜູ້ພິພາກສາ 6:34, 35.