ພຣະທຳໂຢເອນ ແລະ ຄຣິດຈັກແອດເວນຕິສວັນທີເຈັດແຫ່ງລາໂອດີເກອາ - ເລກທີ ສິບສອງ

ຄວາມປາຖະໜາຂອງຂ້າພະເຈົ້າຄືການນຳສະເໜີພະຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງໂຢເອນໃນລັກສະນະທີ່ພະຍານຂອງໂຢເອນນັ້ນສາມາດຖືກຮັບຮູ້ໄດ້ໃນສິ່ງທີ່ເປໂຕໄດ້ກ່າວແລະໄດ້ກະທຳໃນວັນເພນເຕກອດ. ຂ້າພະເຈົ້າໝັ້ນໃຈວ່າ ພຣະຄຳພີໄດ້ກ່າວໄວ້ຢ່າງແຈ່ມແຈ້ງກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ເປໂຕໄດ້ກະທຳແລະໄດ້ກ່າວໃນວັນເພນເຕກອດ, ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າກຳລັງສະແຫວງຫາຄວາມເຂົ້າໃຈວ່າ ເປໂຕໄດ້ເປັນແບບຢ່າງເຊີງຄຳພະຍາກອນຂອງສິ່ງໃດໃນປະຫວັດສາດແຫ່ງຝົນປາຍລະດູ, ເມື່ອທ່ານໄດ້ນຳຂ່າວສານແຫ່ງວັນເພນເຕກອດມາກ່າວໃນຖ້ອຍຄຳວ່າເປັນການສຳເລັດຕາມພຣະທຳໂຢເອນ.

ເປໂຕເປັນສັນຍາລັກຂອງປະຊາກອນທີ່ເຫຼືອຢູ່ຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະບໍ່ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີແຕ່ພຽງໃນວັນເພນເຕກອດເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງຢູ່ທີ່ Caesarea Philippi ໃນ Matthew 16 ອີກດ້ວຍ. Caesarea Philippi ຕັ້ງຢູ່ໃນຂໍ້ທີສິບສາມເຖິງສິບຫ້າຂອງ Daniel 11, ສາມຂໍ້ພຣະຄຳພີທີ່ນຳສະເໜີສົງຄາມໜຶ່ງ ຊຶ່ງໄດ້ສຳເລັດຄັ້ງທຳອິດໃນຊ່ວງເວລາທາງປະຫວັດສາດເມື່ອ Caesarea Philippi ຖືກເອີ້ນວ່າ Panium. ຂໍ້ທີສິບສາມເຖິງສິບຫ້ານັ້ນນຳໜ້າຂໍ້ທີສິບຫົກ, ຊຶ່ງລະບຸເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ. ຂໍ້ທີສິບລະບຸເຖິງການລົ້ມສະລາຍຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດໃນປີ 1989. ຂໍ້ທີສິບເຖິງສິບຫົກຂອງ Daniel 11 ເປັນຕົວແທນຂອງຊ່ວງຈາກປີ 1989 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແລະຊ່ວງເວລານັ້ນຄື “ປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້” ຂອງຂໍ້ທີສີ່ສິບໃນບົດດຽວກັນ.

ເມື່ອເປໂຕຢູ່ຢ່າງເປັນຄຳພະຍາກອນທີ່ Caesarea Philippi (Panium), ແລະ Pentecost ແມ່ນເວລາຂອງຝົນປາຍລະດູ, ຊຶ່ງຈັດວາງເຂົາໄວ້ໃນ “ປະຫວັດສາດທີ່ຊ່ອນເຮັ້ນ” ຂອງຂໍ້ທີສີ່ສິບ. ຂ້າພະເຈົ້າຕັ້ງໃຈຈະກ່າວເຖິງສົງຄາມຢູເຄຣນໃນປັດຈຸບັນທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນຢູ່ໃນຂໍ້ທີສິບເອັດຂອງບົດທີສິບເອັດ ແລະສົງຄາມ Panium ທີ່ກຳລັງຈະມາຕາມຂໍ້ທີສິບສາມເຖິງສິບຫ້າ ຊຶ່ງນຳໄປສູ່ສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສາມ ອັນເປັນເຫດການພາຍນອກລະຫວ່າງປີ 1989 ແລະກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແຕ່ໃນຂະນະນີ້ພວກເຮົາກຳລັງລະບຸປະຫວັດສາດຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ຈົນເຖິງການກໍ່ຕັ້ງຄຣິດຈັກທາງກົດໝາຍໃນປີ 1863.

ເສັ້ນນີ້ສະແດງເຖິງການມາເຖິງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມໃນວັນທີ 9/11 (1844) ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ (1863). ກົດໝາຍວັນອາທິດໄດ້ຖືກເປັນແບບຢ່າງໂດຍ Emancipation Proclamation ທີ່ປະກາດເສລີພາບ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນແບບຢ່າງຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ເສລີພາບຖືກຖອນອອກ. ເສລີພາບທີ່ຖືກປະກາດໂດຍປະທານາທິບໍດີພັກ Republican ຄົນທໍາອິດ ເປັນແບບຢ່າງຂອງເສລີພາບທີ່ຖືກຖອນໂດຍປະທານາທິບໍດີພັກ Republican ຄົນສຸດທ້າຍ—ຜູ້ຊຶ່ງຕາມຄຳພະຍາກອນແລ້ວຖືກກຳນົດໃຫ້ກາຍເປັນຜູ້ປົກຄອງແບບເຜດັດການໃນເວລາກົດໝາຍວັນອາທິດ.

ປີ 742 ກ່ອນ ຄ.ສ. ແມ່ນປະຫວັດສາດອາລະຟາທີ່ເລີ່ມຕົ້ນຄຳພະຍາກອນເວລາໃນ ອິຊາຢາ 7:8 ຊຶ່ງໄດ້ບັນລຸການສຳເລັດແບບໂອເມກາໃນປີ 1863. ໃນປີ 742 ອາຮາດ ກະສັດແຫ່ງອານາຈັກທາງໃຕ້ຄືຢູດາ ກຳລັງເຂົ້າສູ່ສົງຄາມພາຍໃນກັບສິບເຜົ່າທາງເໜືອທີ່ປະກອບເປັນອານາຈັກທາງເໜືອ. ປະຫວັດສາດຂອງປີ 742 ກ່ອນ ຄ.ສ. ໄດ້ຖືກສະແດງໃນຢູດາ ແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດຕາມຕົວອັກສອນໃນພຣະຄຳພີ ຊຶ່ງມີຊາວຢິວຕາມຕົວອັກສອນອາໄສຢູ່ ແລະຖືກແທນໃນຂໍ້ຄວາມນັ້ນໂດຍກະສັດອາຮາດຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍແລະໂງ່ຈ້າ—ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນແບບຢ່າງຂອງປະຫວັດສາດໂອເມກາໃນປີ 1863. ປະຫວັດສາດໂອເມກາຂອງປີ 1863 ໄດ້ສຳເລັດພາຍໃນຊ່ວງເວລາທີ່ສະຫະລັດຄອງອຳນາດເປັນສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ ຄືອານາຈັກທີຫົກໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີ. ສະຫະລັດແມ່ນແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດຝ່າຍວິນຍານ ປະກອບດ້ວຍຄຣິດສະຕຽນໂປຣແຕສແຕນ ຜູ້ຊຶ່ງຕາມພຣະຄຳພີແລ້ວເປັນຊາວຢິວຝ່າຍວິນຍານ. ສົງຄາມພາຍໃນລະຫວ່າງເໜືອແລະໃຕ້ໃນປີ 742 ກ່ອນ ຄ.ສ. ໃນປະຫວັດສາດອາລະຟາ ໄດ້ສະແດງເຖິງສົງຄາມພາຍໃນລະຫວ່າງເໜືອແລະໃຕ້ໃນປະຫວັດສາດໂອເມກາຂອງປີ 1863. ພະຍານສອງປະການນັ້ນຮ່ວມກັນສະແດງເຖິງປະຫວັດສາດພາຍນອກທີ່ນຳໄປສູ່ກົດໝາຍວັນອາທິດ ບ່ອນທີ່ແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດຝ່າຍວິນຍານຈະຖືກແບ່ງອອກເປັນສອງຊົນຊັ້ນອີກຄັ້ງໜຶ່ງ.

ໃນປີ 742 ກ່ອນ ຄ.ສ., ອໍານາດຝ່າຍເໜືອໄດ້ເປັນຕົວແທນຂອງພັນທະມິດລະຫວ່າງສິບເຜົ່າທາງເໜືອຂອງອິດສະຣາເອນກັບຊີເຣຍ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນແບບຢ່າງຂອງພັນທະມິດກັບອໍານາດຈາກພາຍນອກ, ດັ່ງທີ່ໄດ້ສໍາເລັດໃນເວລາທີ່ການສະໜັບສະໜູນຂອງສັນຕະປາປາຜູ້ຝັກໃຝ່ລະບົບທາດ ໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ແກ່ບັນດາລັດພາກໃຕ້ຜູ້ຝັກໃຝ່ລະບົບທາດໃນສົງຄາມກາງເມືອງ. ພັນທະມິດຈາກພາຍນອກຂອງຊີເຣຍໃນປີ 742 ກ່ອນ ຄ.ສ., ແລະພັນທະມິດຈາກພາຍນອກຂອງສັນຕະປາປາໃນສົງຄາມກາງເມືອງ, ຊີ້ບອກເຖິງພັນທະມິດຂອງພວກໂລກາພິວັດນິຍົມໃນລະດັບໂລກກັບພວກເດໂມແຄຣັດໂລກາພິວັດນິຍົມ ໃນສົງຄາມຂອງເຂົາຕໍ່ຕ້ານ MAGA-ism, ຊຶ່ງເປັນສົງຄາມທີ່ເລີ່ມຂຶ້ນໃນປີ 2015 ເມື່ອປະທານາທິບໍດີຜູ້ທີສີ່ ແລະຮັ່ງມີທີ່ສຸດໄດ້ລຸກຂຶ້ນ, ແລະໃນການກະທໍານັ້ນໄດ້ປຸກເຮົ້າອານາຈັກຂອງ Grecia ທັງໝົດ ຕາມດານີເອນ ບົດ 11 ຂໍ້ 2. ການປຸກເຮົ້ານັ້ນກໍາລັງຊີ້ບອກເຖິງການຕື່ນຂຶ້ນຂອງບັນດາຄົນຕ່າງຊາດໃນພຣະທໍາໂຢເອນ. “Grecia” ແລະ “ຄົນຕ່າງຊາດ” ເປັນສັນຍາລັກຂອງອໍານາດມັງກອນ ຊຶ່ງນໍາໂລກໄປສູ່ອາມາເກດດອນ ໂດຍຢູ່ໃນພັນທະມິດກັບສັດຮ້າຍ ແລະຜູ້ພະຍາກອນເທັດ.

ໃນປີ 2015 ບັນດາປະຊາຊາດຕ່າງຊາດໄດ້ຖືກປຸກໃຫ້ຕື່ນຕົວຕໍ່ການຮຽກແບບຄຳພະຍາກອນໄປສູ່ຮ່ອມພູເຢໂຮຊາຟັດຂອງໂຢເອນ, ຊຶ່ງທ່ານຍັງເອີ້ນວ່າຮ່ອມພູແຫ່ງການພິພາກສາ. ໃນປີ 2015 ໂດນັນ ທຣຳ ໄດ້ປະກາດການສະໝັກເຂົ້າຊີງຕຳແໜ່ງປະທານາທິບໍດີຂອງຕົນ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງກະຕຸ້ນອານາຈັກໂລກາພິວັດທີ່ຖືກແທນດ້ວຍ Grecia, ແລະບັນດາປະຊາຊາດຕ່າງຊາດກໍເລີ່ມການເດີນທັບຂອງພວກເຂົາໄປສູ່ Armageddon, ແລະເປັນເວລາພຽງໜຶ່ງປີຫຼັງຈາກການເລີ່ມຕົ້ນຂອງສົງຄາມຢູເຄຣນ ຕາມການສຳເລັດຂອງຂໍ້ທີສິບເອັດໃນດານີເອນບົດທີສິບເອັດ.

ສົງຄາມກາງເມືອງໃນປີ 742 ກ່ອນ ຄ.ສ. ແລະ 1863 ບົ່ງຊີ້ປະຫວັດຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ຊຶ່ງໝາຍເຖິງຈຸດສິ້ນສຸດຂອງອານາຈັກທີຫົກໃນຄໍາພະຍາກອນພຣະຄໍາພີ. ອານາຈັກທີຫົກນັ້ນໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍສົງຄາມປະຕິວັດ, ດັ່ງນັ້ນ ຈຸດສິ້ນສຸດຂອງອານາຈັກທີຫົກທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດຈຶ່ງບົ່ງຊີ້ເຖິງການເກີດຊ້ໍາຂອງສົງຄາມປະຕິວັດ, ໃນເວລາດຽວກັນກັບທີ່ສົງຄາມກາງເມືອງກໍາລັງເກີດຂຶ້ນ. ຄໍານິຍາມ ແລະ ການໃຫ້ປ້າຍກໍາກັບວ່າເປັນສົງຄາມກາງເມືອງ ຫຼື ສົງຄາມປະຕິວັດຢ່າງໃດຢ່າງໜຶ່ງ ນັ້ນຂຶ້ນຢູ່ກັບມຸມມອງ. ສິ່ງທີ່ພັກເດໂມແຄຣັດກໍາລັງເຮັດຢູ່ໃນຂະນະນີ້ຜ່ານການໃຊ້ກົດໝາຍເປັນອາວຸດ, ການຍັກຍອກ, ການສໍ້ໂກງ, ການອົບພະຍົບເຂົ້າເມືອງຢ່າງຜິດກົດໝາຍ ແລະ ການໂປຣະປາກັນດາ ພວກເຂົາເອີ້ນວ່າ ການປະຕິວັດສີ, ແຕ່ວິນຍານທັງຫຼາຍທີ່ຄັດຄ້ານກົນອຸບາຍໂລກາພິວັດຂອງພວກເຂົາ ກັບຖືວ່າກິດຈະກໍາດຽວກັນນັ້ນເປັນການຍຸແຍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມບໍ່ສະຫງົບ ‘ພາຍໃນປະເທດ’. Antifa ເປັນອາຊະຍາກອນ ຫຼື ວີລະບຸລຸດ?

ສົງຄາມສອງຄັ້ງໃນປະຫວັດສາດນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງສົງຄາມແບ່ງແຍກພຽງຄັ້ງດຽວ ຊຶ່ງເກີດຂຶ້ນໃນປະຫວັດສາດຂອງປະທານາທິບໍດີຈາກພັກ Republican ຄົນສຸດທ້າຍ. ດັ່ງເຊັ່ນກັບປະທານາທິບໍດີຈາກພັກ Republican ຄົນທໍາອິດ ການສົງຄາມນັ້ນຈະຖືກຊະນະໂດຍປະທານາທິບໍດີຈາກພັກ Republican ຄົນສຸດທ້າຍ ຜູ້ທີ່ຖືກໃຫ້ເປັນແບບຢ່າງໄວ້ແລ້ວໂດຍປະທານາທິບໍດີຄົນທໍາອິດ ຜູ້ຊຶ່ງເປັນຜູ້ມີໄຊໃນສົງຄາມປະຕິວັດດ້ວຍ. ການປະຕິວັດ MAGA ຕາມທັດສະນະຂອງພັກ Democrats ກໍາລັງກ່ອນໃຫ້ເກີດ “ຄວາມບໍ່ສະຫງົບພາຍໃນ” ໃນປະຈຸບັນ. ທັງນີ້ ຂຶ້ນກັບແນວໂນ້ມທາງການເມືອງສ່ວນບຸກຄົນຂອງທ່ານ, ສົງຄາມໃນປະຈຸບັນນີ້ຈະເປັນບໍ່ວ່າສົງຄາມປະຕິວັດ ຫຼືສົງຄາມກາງເມືອງ. ໃນທາງຄໍາພະຍາກອນ ມັນເປັນທັງສອງ.

ປີ 1863 ເປັນຕົວແທນຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ ແລະ ປີ 1844 ກໍເປັນເຊັ່ນດຽວກັນ, ເມື່ອທູດສະຫວັນອົງທີສາມໄດ້ມາພ້ອມກັບຂ່າວສານເລື່ອງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ໄລຍະເວລາຈາກປີ 1844 ຈົນເຖິງ 1863 ມີລາຍເຊັນຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດຕະຫຼອດຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນຈົນຈົບ. ໃນປີ 1846 ການສົມລົດຂອງຕະກູນ White, ການຮັກສາວັນຊະບາໂຕ ແລະ ການປ່ຽນຊື່ຈາກ Harmen ເປັນ White ໄດ້ໝາຍບອກວ່າ ການສົມລົດທີ່ໄດ້ເຂົ້າສູ່ໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ໄດ້ຖືກທຳໃຫ້ສົມບູນແລ້ວ, ແລະ ການທຳໃຫ້ສົມບູນນັ້ນໄດ້ໝາຍເຖິງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງຂະບວນການທົດສອບຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ເຊັ່ນດຽວກັນກັບທີ່ການທົດສອບຊະບາໂຕສາມປະການເກື່ອງມານາໄດ້ໝາຍເຖິງການເລີ່ມຕົ້ນຂອງການທົດສອບສິບປະການທີ່ຕິດຕາມຫຼັງການບັບຕິສະມາແຫ່ງທະເລແດງ.

ມານາເປັນການທົດສອບຄັ້ງທໍາອິດ ແລະເປັນຕົວແທນຂອງການທົດສອບຄັ້ງທີສິບທີ່ກາເດດ ເພາະວ່າທັງສອງເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງໝາຍເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ.

ການທົດສອບປະການທຳອິດໃນສິບປະການແມ່ນການທົດສອບເຣື່ອງ “ມານາ” ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານສາມປະການຂອງທູດສະຫວັນສາມອົງໃນ ພຣະນິມິດ ບົດ 14. ເຊັ່ນດຽວກັບມານາ, ທູດສະຫວັນເຫຼົ່ານັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງຄຳເຕືອນສາມປະການຕໍ່ຕ້ານການນະມັດສະການໃນວັນທຳອິດຂອງອາທິດ. ອັດສະຈັນແຫ່ງມານາສາມປະການນັ້ນ “ໄດ້ຖືກຈັດໄວ້ເພື່ອປະທັບໃຈຈິດໃຈຂອງພວກເຂົາໃຫ້ຕະໜັກເຖິງຄວາມສັກສິດຂອງວັນຊະບາໂຕ,” ຊຶ່ງແນ່ນອນວ່ານັ້ນຄືຈຸດປະສົງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ອັດສະຈັນປະການທຳອິດໃນສາມປະການທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍມານາ ກ່ຽວພັນກັບການ “ກິນ” ເຂົ້າຈີ່ຈາກສະຫວັນ, ແລະການ “ກິນ” ແມ່ນສັນຍະລັກອັນຟາຂອງໄລຍະຝົນປາຍ. ອັດສະຈັນປະການທີສອງ ເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ ບ່ອນທີ່ການດົນໃຈ “ເພີ່ມເປັນສອງເທົ່າ” ຄຳແລະວະລີ ເພື່ອໝາຍເຖິງໄລຍະເວລາທີ່ເປັນຕົວແທນໂດຍການລົ້ມສອງຄັ້ງຂອງບາບີໂລນ, ເພາະວ່າ ບາບີໂລນລົ້ມແລ້ວ, ລົ້ມແລ້ວ. ອັດສະຈັນປະການທີສອງຄືການ “ເພີ່ມເປັນສອງເທົ່າ” ຂອງປະລິມານມານາໃນວັນທີຫົກ. ອັດສະຈັນປະການທີສາມຄືການຮັກສາເຂົ້າຈີ່ໄວ້ສຳລັບວັນຊະບາໂຕວັນທີເຈັດ.

ໃນຖານະທີ່ເປັນແບບຢ່າງຂອງທູດສະຫວັນສາມອົງ ມານາແມ່ນທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຕ້ອງບັນຈຸເລື່ອງລາວທັງໝົດໄວ້ ຊຶ່ງໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບສີ່ນັ້ນ ແມ່ນເລື່ອງລາວຂອງທູດສະຫວັນທັງສາມອົງ. ທູດສະຫວັນອົງທຳອິດເປັນແຟຣັກທອນຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນທັງສາມອົງ. ແຟຣັກທອນແມ່ນຮູບຊົງເລຂາຄະນິດທີ່ຊັບຊ້ອນ ຊຶ່ງສາມາດແຍກອອກເປັນສ່ວນໆໄດ້ ແລະແຕ່ລະສ່ວນນັ້ນເປັນສຳເນົາຂະໜາດນ້ອຍລົງຂອງທັງໝົດ. ຄຸນສົມບັດນີ້ເອີ້ນວ່າ ຄວາມຄ້າຍຄືຕົນເອງ. ແຟຣັກທອນມັກຈະມີລາຍລະອຽດອັນສັບຊ້ອນ ບໍ່ວ່າຈະຂະຫຍາຍເບິ່ງເຂົ້າໄປຫຼາຍພຽງໃດກໍຕາມ. ແຟຣັກທອນປາກົດຢູ່ໃນຄະນິດສາດ, ຊີວະວິທະຍາ, ຟີຊິກ, ພູມີສາດ, ເຄມີສາດ, ດາລາສາດ, ວິສະວະກຳ ແລະໃນຂົງເຂດຄວາມຮູ້ອື່ນໆອີກຫຼາຍ.

“ໂຄງສ້າງສາມຂັ້ນ” ຂອງທູດສະຫວັນທັງສາມໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 14 ໄດ້ຖືກສະແດງຢູ່ໃນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ, ດັ່ງນັ້ນທູດສະຫວັນອົງທຳອິດຈຶ່ງເປັນ “ແຟຣັກທັນ” ຂອງທູດສະຫວັນທັງສາມ. ສາມບົດທຳອິດຂອງພຣະທຳດານີເອນເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ, ອົງທີສອງ ແລະອົງທີສາມ ຕາມລຳດັບ, ແລະໃນດານີເອນ ບົດທີ 1 ກໍປະກອບມີ “ໂຄງສ້າງສາມຂັ້ນ” ດຽວກັນນັ້ນ ຊຶ່ງຖືກສະແດງຢູ່ໃນສາມບົດນັ້ນ, ແລະເໝືອນດັ່ງຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງທູດສະຫວັນທັງສາມກັບທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ.

ການອັດສະຈັນສາມປະການຂອງມານນານັ້ນເປັນສິ່ງທີ່ຈະຕ້ອງກິນ ແລະ ດານີເອນບົດທີໜຶ່ງກ່າວເຖິງການກິນ. ດານີເອນໄດ້ຜ່ານການທົດສອບເລື່ອງອາຫານໂດຍເລືອກຜັກແທນອາຫານຂອງບາບິໂລນ. ຕໍ່ມາເຂົາຖືກທົດສອບເລື່ອງຮູບລັກສະນະ ແລະ ຮູບລັກສະນະຂອງເຂົາໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດການແຍກອອກລະຫວ່າງສີໜ້າຂອງເຂົາກັບສີໜ້າຂອງຜູ້ທີ່ກິນອາຫານຂອງບາບິໂລນ. ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງແມ່ນການເອີ້ນໃຫ້ແຍກອອກຈາກບາບິໂລນໃນຊ່ວງປະຫວັດການແຫ່ງການແຍກອອກ ທີ່ໃນນັ້ນຄົນສອງຈຳພວກຖືກພັດທະນາຂຶ້ນ ແລ້ວຈຶ່ງຖືກສຳແດງອອກ. ການທົດສອບທີສອງນັ້ນສຳລັບດານີເອນໄດ້ນຳໄປສູ່ການທົດສອບທີສາມຂອງເນບູກາດເນັດຊາ, ຊຶ່ງເປັນການທົດສອບທີສາມໃນບົດທີໜຶ່ງ ແລະ ເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງການທົດສອບເລື່ອງຮູບປັ້ນຄຳໃນບົດທີສາມ, ຊຶ່ງ Sister White ໄດ້ລະບຸຊ້ຳໆວ່າເປັນກົດໝາຍວັນອາທິດ, ຊຶ່ງຄືຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ດານີເອນບົດທີໜຶ່ງເປັນ fractal ຂອງສາມບົດທຳອິດຂອງດານີເອນ ແລະ ສາມບົດນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງທູດສະຫວັນສາມອົງໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບສີ່, ໃນບັນດານັ້ນ ທັງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ແລະ ດານີເອນບົດທີໜຶ່ງ ຕ່າງກໍເປັນ fractal ຂອງທູດສະຫວັນທັງສາມອົງ ແລະ ທັງສາມບົດ.

ການເກັບກໍາແລະກິນມານາ ເປັນພາບສັນຍະລັກເຖິງໂຢຮັນໃນພຣະນິມິດບົດທີ 10 ທີ່ໄດ້ຮັບ (ເກັບກໍາ) ໜັງສືນ້ອຍນັ້ນອອກຈາກມືຂອງທູດສະຫວັນ ແລ້ວຈາກນັ້ນກໍໄດ້ກິນມັນ.

ໂຢຮັນກ່ອນອື່ນຈຳເປັນຕ້ອງໄປຫາທູດສະຫວັນແລະທູນຂໍ, ຈາກນັ້ນຈຶ່ງຕ້ອງ “ຮັບເອົາ” ປຶ້ມນ້ອຍນັ້ນ, ແລະຕໍ່ມາຈຶ່ງຕ້ອງ “ກິນ” ມັນ. ໂຢຮັນກຳລັງເປັນຕົວແທນຂອງສາມຂັ້ນຕອນຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ໂດຍການໄປຫາແລະທູນຂໍທູດສະຫວັນ, ຕາມມາດ້ວຍຂັ້ນຕອນທີສອງຄືການຮັບເອົາ ແລະຂັ້ນຕອນທີສາມຄືການກິນ. ການເກັບກຳ ຫຼື ການກິນ ແມ່ນການທົດສອບປະການທຳອິດໃນສາມການທົດສອບຂອງມານາ, ແຕ່ມັນບັນຈຸຮູບແບບແຟຣັກທັນຂອງການທົດສອບມານາທັງສາມປະການ. ການເກັບກຳແລະການກິນມານາ ເປັນພາບຕົວແທນຂອງເຢເຣມີຢາ.

ພຣະທຳຂອງພຣະອົງ “ໄດ້ຖືກພົບເຫັນ” ໂດຍເຢເຣມີຢາ ຜູ້ທີ່ສະແຫວງຫາ ແລ້ວຈຶ່ງຂໍປຶ້ມນ້ອຍນັ້ນ. ພຣະທຳຂອງພຣະອົງໄດ້ຖືກພົບເຫັນເມື່ອມານາຖືກເກັບຮວບຮວມ. ການເກັບຮວບຮວມແລະການກິນມານານັ້ນ ເປັນພາບຕົວຢ່າງເຖິງເອເຊກຽນຜູ້ໄດ້ກິນປຶ້ມທີ່ຖືກປະທານແກ່ທ່ານ ແລະໃນການນັ້ນກໍຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ການປະຕິເສດບໍ່ຍອມກິນປຶ້ມນັ້ນ ກໍເທົ່າກັບເປັນດັ່ງເຮືອນທີ່ກະບົດ.

ຖ້າເອເຊກຽນປະຕິເສດທີ່ຈະກິນໜັງສືນ້ອຍເລັ່ມນັ້ນ ທ່ານກໍຈະຢູ່ໃນເຮືອນທີ່ກະບົດ; ແລະ “ມ້ວນ” ຂອງ “ໜັງສື” ທີ່ທ່ານຕ້ອງກິນນັ້ນ ໄດ້ຖືກສະແດງວ່າເປັນ “ຄຳຄ່ຳຄວນ, ການໄວ້ທຸກ, ແລະ ວິບັດ,” ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານສາມປະການໃນວັນສຸດທ້າຍ. ຂ່າວສານສາມປະການໃນວັນສຸດທ້າຍນັ້ນ ຄືຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນສາມອົງໃນ Revelation ບົດ 14, ແລະບໍລິບົດທີ່ເອເຊກຽນນຳສະເໜີຂ່າວສານສາມປະການນັ້ນ ຄືບໍລິບົດຂອງອິດສະລາມ ແລະ ວິບັດປະການທີສາມ. ຂ່າວສານທັງສາມນັ້ນມີທັງອາລະຟາ ແລະ ໂອເມກາ, ແລະປະການທີສາມຄື “ວິບັດ,” ອັນເປັນສັນຍາລັກຫຼັກຂອງອິດສະລາມ; ດັ່ງນັ້ນ ອາລະຟາຈຶ່ງຕ້ອງສອດຄ່ອງກັບໂອເມກາ, ເພາະສະນັ້ນ “ຄຳຄ່ຳຄວນ” ຈຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຄຳຄ່ຳຄວນທີ່ເລີ່ມຂຶ້ນໃນວັນທີ 9/11 ພ້ອມກັບການມາເຖິງຂອງແກ້ວທີເຈັດ ແລະ ວິບັດປະການທີສາມ ຊຶ່ງຈະທະວີຄວາມຮຸນແຮງຂຶ້ນເປັນລຳດັບຈົນເຖິງເຈັດພະຍາດສຸດທ້າຍ. ໃນເວລາ “ແຜ່ນດິນໄຫວ” ຂອງກົດວັນອາທິດຕາມ Revelation ບົດ 11, ວິບັດປະການທີສາມຈະມາໂດຍໄວ, ແລະການດົນໃຈໄດ້ແຈ້ງແກ່ພວກເຮົາວ່າ ຂໍ້ກຳນົດອັນອະທຳໃນ Isaiah ບົດ 10 ນັ້ນ ຄືກົດວັນອາທິດນັ້ນເອງ. ຂໍ້ພຣະຄຳນັ້ນເລີ່ມຕົ້ນໂດຍກ່າວວ່າ “ວິບັດ” ແກ່ຜູ້ທີ່ອອກຂໍ້ກຳນົດອັນອະທຳ.

ການກິນມານາແມ່ນການທົດສອບຂໍ້ທຳອິດໃນສາມຂໍ້, ຂໍ້ທີສອງຄືການ “ເພີ່ມເປັນສອງເທົ່າ” ໃນວັນກະກຽມ. ແລ້ວພວກເຂົາກຳລັງກະກຽມເພື່ອຫຍັງ? ພວກເຂົາກຳລັງກະກຽມເພື່ອການທົດສອບວັນຊະບາໂຕ, ຊຶ່ງເປັນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ.

ການອັດສະຈັນສາມປະການນັ້ນ ຍັງເປັນການທົດສອບທໍາອິດ ຫຼື ອາລະຟາ ຂອງການທົດສອບສິບປະການອີກດ້ວຍ. ພຣະເຈົ້າປະທານມານາໃນຂັ້ນທໍາອິດ, ຈາກນັ້ນພຣະອົງປະທານສ່ວນ “ສອງເທົ່າ” ໃນຂັ້ນທີສອງ, ແຕ່ບໍ່ປະທານຫຍັງເລີຍໃນຂັ້ນທີສາມ. ການທົດສອບປະການທີສາມແຕກຕ່າງຈາກສອງປະການທໍາອິດ, ເພາະວ່າປະການທີສາມເປັນການທົດສອບຊີ້ຂາດ. ການທົດສອບສາມປະການນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງອາລະຟາແຫ່ງຂະບວນການທົດສອບສິບຂັ້ນ ຊຶ່ງນໍາໄປສູ່ຄາເດັດຄັ້ງທໍາອິດ.

ຖ້າທ່ານຄົ້ນຄວ້າບັນດານັກເທວະວິທະຍາຕ່າງໆ, ທ່ານຈະພົບບັນຊີຫຼາຍຢ່າງຂອງການທົດສອບສິບປະການທີ່ສິ້ນສຸດລົງທີ່ກາເດັສຄັ້ງທໍາອິດ. ເກືອບທັງໝົດໃນນັ້ນໄດ້ລວມເອົາທະເລແດງເປັນໜຶ່ງໃນການທົດສອບສິບປະການ, ບາງບັນຊີຍັງລວມເອົາໝຸດໝາຍທາງປະຫວັດສາດກ່ອນເຖິງທະເລແດງໃນລະຫວ່າງໄພພິບັດທັງຫຼາຍ. ພວກເຂົາທັງໝົດຜິດ.

ການທົດສອບປະການທຳອິດແມ່ນເລື່ອງມານາ. ໂປໂລລະບຸວ່າ ການຂ້າມທະເລແດງເປັນບັບຕິສະມາ.

ໂມເຊເປັນພາບແທນຂອງພຣະເຢຊູ, ແລະການຮັບບັບຕິສະມາຂອງພຣະເຢຊູຊີ້ບອກເຖິງຂະບວນການທົດສອບອັນໜຶ່ງ ຊຶ່ງມີລັກສະນະສາມປະການ ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍ ແລະເນັ້ນໜັກການທົດສອບເລື່ອງຄວາມຢາກອາຫານ. ໄມ້ກາງແຂນໄດ້ຖືກສະແດງເປັນພາບແທນໂດຍປັດສະຄາໃນອີຢິບ. ເມື່ອພວກເຂົາອອກມາເຖິງອີກຟາກໜຶ່ງຂອງທະເລແດງ, ພຣະຄຣິດໄດ້ຟື້ນຄືນພຣະຊົນເປັນເຄື່ອງຖວາຍຜົນຜະລິດທຳອິດ. ເມື່ອພຣະອົງສະເດັດຂຶ້ນມາຈາກອຸບມຸງນ້ຳ ໂດຍມືຂອງໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ, ພຣະຄຣິດ (ຜູ້ເປັນເຄື່ອງຖວາຍຜົນຜະລິດທຳອິດ) ໄດ້ເລີ່ມຂະບວນການທົດສອບສີ່ສິບວັນ. ຫຼັງຈາກທີ່ພຣະອົງໄດ້ຟື້ນຄືນພຣະຊົນຕາມທີ່ການຮັບບັບຕິສະມາຂອງພຣະອົງໄດ້ສະແດງເປັນພາບແທນນັ້ນ ມີເວລາສີ່ສິບວັນທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ມີປະຕິສຳພັນກັບພວກສາວົກແບບໜ້າຕໍ່ໜ້າ. ຂະບວນການທົດສອບເລີ່ມຂຶ້ນຫຼັງຈາກການຂ້າມທະເລແດງ, ແນ່ນອນເທົ່າກັນກັບທີ່ພຣະຄຣິດຖືກພຣະວິນຍານນຳພາເຂົ້າໄປໃນຖິ່ນກັນດານທັນທີເມື່ອພຣະອົງສະເດັດຂຶ້ນມາຈາກນ້ຳ.

ການທົດສອບປະການທຳອິດສໍາລັບພຣະຄຣິດແມ່ນເລື່ອງຄວາມຢາກອາຫານ, ເພາະວ່າພຣະອົງຜູ້ເປັນເຂົ້າຈີ່ແຫ່ງສະຫວັນໄດ້ຮັບເອົາພຣະກິດທີ່ຖືກຊົງເຈີມຂອງພຣະອົງຂຶ້ນມາກົງຈຸດທີ່ອາດາມໄດ້ຫຼົ້ມລົງ. ການທົດສອບທຳອິດຫຼັງຈາກທະເລແດງແມ່ນການທົດສອບເລື່ອງມານາສາມປະການ ອັນເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າເຖິງການທົດສອບສາມປະການທີ່ມີຕໍ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນເຂົ້າຈີ່ແຫ່ງສະຫວັນ. ການທົດສອບຂອງພຣະຄຣິດໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນພາຍຫຼັງທີ່ພຣະອົງສະເດັດອອກມາຈາກນ້ຳ, ສະນັ້ນ ການທົດສອບທັງສິບກໍຈໍາຕ້ອງເລີ່ມຂຶ້ນ “ພາຍຫຼັງ” ທີ່ພວກເຂົາໄດ້ອອກມາຈາກນ້ຳ. ແລ້ວພຣະຄຣິດກໍໄດ້ຖືກເຜີຍໜ້າກັບການທົດສອບສາມປະການ ຊຶ່ງຖືກວາງໄວ້ພາຍໃນບໍລິບົດຂອງຄວາມຢາກອາຫານ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກບົ່ງໄວ້ລ່ວງໜ້າໂດຍການທົດສອບມານາສາມປະການ ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນພາຍຫຼັງຈາກພຣະວິນຍານໄດ້ຂັບໄລ່ອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານອອກຈາກອີຢິບ ແລະເຂົ້າສູ່ຖິ່ນກັນດານ.

ບັນດາບັນຊີອື່ນໆທີ່ຄາດຄະເນກ່ຽວກັບວ່າ ການກະບົດໃດແດ່ເປັນສິ່ງທີ່ຖືກສະແດງໂດຍການທົດສອບສິບປະການທີ່ສິ້ນສຸດລົງທີ່ຄາເດັດ ໄດ້ຈັດໃຫ້ການກະບົດເລື່ອງລູກງົວຄຳຂອງອາໂຣນເປັນໜຶ່ງໃນການທົດສອບສິບປະການນັ້ນ, ແຕ່ພວກເຂົາຜິດ.

ການຍົວະໃຫ້ເກີດການນະມັດສະການລູກງົວຄຳນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງການທົດສອບສອງປະການ. ນີ້ເປັນອົງປະກອບອັນສຳຄັນຂອງນັຍສັນຍະລັກຂອງລູກງົວຄຳ. ການບູຊາຮູບເຄົາລົບທີ່ປາກົດຂຶ້ນເມື່ອປະຊາຊົນຄິດວ່າພຣະເຈົ້າຈະບໍ່ຊົງເຫັນ ໄດ້ຖືກຕາມມາດ້ວຍການກັບຄືນມາຂອງໂມເຊ. ແລ້ວປະຊາຊົນຈຶ່ງໄດ້ເລືອກທີ່ຈະຄົງຢູ່ໃນສະພາບເປັນຜູ້ນະມັດສະການຮູບເຄົາລົບ ຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າຢ່າງແຈ້ງຊັດ ດັ່ງທີ່ໂມເຊເປັນຕົວແທນ.

ໃນການກະບົດທີ່ທະວີຂຶ້ນເປັນສອງຊັ້ນນັ້ນ, ພວກເຮົາເຫັນການແບ່ງແຍກເຊິ່ງເປັນເຊິ່ງພະຍາກອນໃນບັນດາເຜົ່າ, ເມື່ອເຜົ່າເລວີໄດ້ຖືກກຳນົດໃຫ້ຮັບໜ້າທີ່ງານໃນສະຖານນະມັດສະການແຕ່ຜູ້ດຽວ, ເພາະວ່າກ່ອນການກະບົດນັ້ນ ງານໃນສະຖານນະມັດສະການໄດ້ຖືກກຳນົດໃຫ້ສຳເລັດໂດຍບຸດຫົວປີຂອງທຸກເຜົ່າ. ຕໍ່ໄປອີກຈະບໍ່ເປັນເຊັ່ນນັ້ນ. ບັດນີ້ ເຜົ່າເລວີຜູ້ຊື່ສັດຈະຮັກສາພຣະວິຫານ. “ການແບ່ງແຍກ” ຫຼືການແຍກອອກເປັນ ‘ສອງ’ ແມ່ນອົງປະກອບໜຶ່ງຂອງລັກສະນະເຊິ່ງເປັນພະຍາກອນຂອງລູກງົວຄຳ.

ການກະບົດຂອງອາໂຣນເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງການກະບົດຂອງເຢໂຣໂບອາມ, ກະສັດອົງທຳອິດແຫ່ງອານາຈັກຝ່າຍເໜືອຂອງອິດສະຣາເອນ. ເຢໂຣໂບອາມ “ເພີ່ມເປັນສອງເທົ່າ” ລູກງົວຄຳ, ໂດຍຕັ້ງໄວ້ຕົວໜຶ່ງທີ່ເບັດເອນ ແລະ ອີກຕົວໜຶ່ງທີ່ດານ. ອາໂຣນແລະເຢໂຣໂບອາມກຳລັງເປັນຕົວແທນຂອງປະຫວັດສາດຄູ່ຂະໜານ, ຊຶ່ງເປັນປະຫວັດຂອງການກໍ່ຮູບຂຶ້ນຂອງຮູບສັດຮ້າຍ. ປະຫວັດຂອງຮູບສັດຮ້າຍສຳເລັດສົມບູນໃນສອງຊ່ວງເວລາ, ໂດຍຖືກແບ່ງອອກດ້ວຍກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມລິກາ. ຮູບສັດຮ້າຍເປັນສັນຍາລັກຂອງການຜະສົມກັນຂອງຄຣິດຈັກແລະລັດ ຊຶ່ງຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນກ່ອນໃນສະຫະລັດ ແລະ ຕໍ່ມາໃນໂລກ.

ຍ່ອມມີການແບ່ງແຍກທີ່ກ່ຽວເນື່ອງຢູ່ສະເໝີກັບສັນຍາລັກຂອງຮູບສັດຮ້າຍ. ກັບອາໂຣນ ມັນແມ່ນການແຍກອອກຂອງພວກເລວີ; ກັບເຢໂຣໂບອາມ ມັນແມ່ນການແຍກຊົນເຜົ່າທັງສິບສອງອອກເປັນສອງຊົນເຜົ່າພາກໃຕ້ ແລະ ສິບຊົນເຜົ່າພາກເໜືອ.

ສັນຍະລັກຂອງຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງຄຣິສຕະຈັກແລະລັດນັ້ນ ໂຢຮັນໃນພຣະທຳພຣະນິມິດໄດ້ເອີ້ນວ່າ “ຮູບຂອງສັດຮ້າຍ”. ລູກງົວຄຳຂອງອາໂຣນ ແລະຂອງເຢໂຣໂບອາມເປັນຮູບຂອງສັດຮ້າຍ, ແລະສັດຮ້າຍທີ່ມັນເປັນຮູບຂອງນັ້ນຄື ບາບີໂລນ, ເພາະວ່າອານາຈັກທຳອິດໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີໄດ້ຖືກແທນໂດຍສ່ວນຫົວທີ່ເປັນ “ຄຳ” ໃນດານີເອນ ບົດທີ 2. ຮູບຂອງສັດຮ້າຍນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງການທົດສອບສອງປະການ, ເພາະວ່າການທົດສອບນັ້ນກ່ອນອື່ນຖືກນຳມາເຖິງສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນ—ສະຫະລັດອາເມຣິກາ, ແລ້ວຕໍ່ມາໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 13 ສະຫະລັດອາເມຣິກາບັງຄັບໂລກໃຫ້ຕັ້ງຮູບໃຫ້ແກ່ສັດຮ້າຍ. ການທົດສອບປະການທຳອິດແມ່ນສະຫະລັດອາເມຣິກາ, ແລ້ວຈຶ່ງແມ່ນໂລກ.

ການກະບົດຂອງລູກງົວຄຳນັ້ນມີສອງດ້ານ ແລະເປັນເຄรື່ອງໝາຍຂອງສອງການທົດສອບໃນເກົ້າການທົດສອບທຳອິດ ຊຶ່ງນຳໄປສູ່ການທົດສອບທີສິບ ແລະເປັນການທົດສອບສຸດທ້າຍ ທີ່ Kadesh ແຫ່ງທຳອິດ. ເມື່ອນຳການກະບົດຂອງອາໂຣນ ແລະຂອງເຢໂຣໂບອາມມາພິຈາລະນາຮ່ວມກັນ “line upon line” ທ່ານຈະເຫັນອາໂຣນ ມະຫາປະໂຣຫິດຜູ້ເປັນຕົວແທນຂອງຄຣິດຈັກ ແລະເຢໂຣໂບອາມ ກະສັດແຫ່ງອິສຣາເອນ ຜູ້ເປັນຕົວແທນຂອງລັດ. ສອງແນວນີ້ເມື່ອຢູ່ຮ່ວມກັນ ຈຶ່ງເປັນສັນຍາລັກຂອງການປະສົມປະສານລະຫວ່າງຄຣິດຈັກກັບລັດ. ແທ່ນບູຊາສອງແຫ່ງຂອງເຢໂຣໂບອາມໄດ້ຖືກຕັ້ງຂຶ້ນທີ່ Bethel, (ໝາຍຄວາມວ່າ ຄຣິດຈັກ) ແລະ Dan (ໝາຍຄວາມວ່າ ການພິພາກສາ) ແລະເມື່ອຢູ່ຮ່ວມກັນກໍເປັນຕົວແທນຂອງການປະສົມປະສານລະຫວ່າງຄຣິດຈັກກັບລັດ. ເມື່ອຈຸດເຫຼົ່ານີ້ຖືກຈັດວາງໄວ້ແລ້ວ ພວກເຮົາຈະເລີ່ມລະບຸການທົດສອບທັງສິບ.

ການທົດສອບສິບປະການຖືກຈັດວາງໄວ້ພາຍໃນບໍລິບົດຂອງການພັກສະຫງົບໃນວັນຊະບາໂຕ (ເຮັບເຣີ 3–4). ມັນເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການອັດສະຈັນສາມປະການຂອງມານາ ແລະບົດຮຽນຂອງມັນກ່ຽວກັບວັນຊະບາໂຕ ແລະມັນສິ້ນສຸດລົງໃນການທົດສອບປະການທີສິບ ຄື ກາເດດຄັ້ງທຳອິດ. ກາເດດຄັ້ງທຳອິດນັ້ນແມ່ນ “ວັນແຫ່ງການຍົວະໂທດໃນພຣະຄຳພີ,” ແລະໂປໂລໄດ້ວາງການກະບົດຄັ້ງສຸດທ້າຍໄວ້ພາຍໃນບໍລິບົດຂອງການທົດສອບເຣື່ອງວັນຊະບາໂຕ. ການທົດສອບອັນເປັນອາລະຟາແມ່ນວັນຊະບາໂຕ ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນສັນຍະລັກໂດຍມານາ ແລະການທົດສອບປະການທີສິບ ແລະອົງໂອເມກາ ທີ່ກາເດດຄັ້ງທຳອິດ ກໍແມ່ນການພັກສະຫງົບໃນວັນຊະບາໂຕເຊັ່ນກັນ. ອາລະຟາ ແລະ ໂອເມກາ ສະເໝີໄປແລ້ວເປັນຕົວແທນໃຫ້ເຫັນຈຸດຈົບຄວບຄູ່ກັບຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ.

ໃນ “ວັນແຫ່ງການຍຸແຍງ” ຂ່າວສານຂອງໂຢຊວຍ ແລະ ກາເລັບ ໄດ້ຖືກປະຕິເສດ. ຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ຕັ້ງຢູ່ເທິງພວກຄົນຈຳພວກໜຶ່ງທີ່ຈະບໍ່ໄດ້ເຂົ້າໄປ ເນື່ອງຈາກການບໍ່ເຊື່ອໃນຂ່າວສານທີ່ພວກເຂົາໄດ້ຍິນ. ຂ່າວສານນັ້ນຖືກສະແດງດ້ວຍຄຳວ່າ “ການພັກສະຫງົບ.”

“ການພັກຜ່ອນ” ເປັນຂ່າວສານໜຶ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຂ່າວສານຂອງໂຢຊວຍ ແລະ ຄາເລັບ. ໂປໂລໄດ້ນຳໃຊ້ຄວາມຈິງທັງຫຼາຍທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບວັນຊະບາໂຕວັນທີເຈັດເປັນສັນຍາລັກຂອງຂ່າວສານເລື່ອງ “ການພັກຜ່ອນ” ຊຶ່ງໄດ້ຖືກປະຕິເສດໂດຍຜູ້ທັງຫຼາຍທີ່ຖືກກຳນົດໄວ້ໃຫ້ຕາຍຢູ່ໃນຖິ່ນກັນດານ.

ຖ້ອຍຄໍາທີ່ວ່າ, “ວັນນີ້ ຖ້າພວກທ່ານຈະຟັງພຣະສຸລະສຽງຂອງພຣະອົງ” ມີຄວາມໝາຍດຽວກັນກັບການເນັ້ນໃນພຣະທຳພຣະນິມິດທີ່ກ່າວເຖິງຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ໄດ້ຍິນສຽງຂອງພຣະວິນຍານ, ຊຶ່ງກໍຄືການໄດ້ຍິນຂ່າວສານຂອງພຣະວິນຍານ, ຊຶ່ງເປັນຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍລະດູ, ຊຶ່ງເປັນຂ່າວສານແຫ່ງ “ການພັກຜ່ອນ.” ທີ່ກາເດດ ສຽງນັ້ນໄດ້ດັງຂຶ້ນ ແລະພວກກະບົດໄດ້ເລືອກຜູ້ນຳຄົນໃໝ່ເພື່ອພາພວກເຂົາກັບໄປອີຢິບ. ປະຫວັດຂອງການຍົ່ວໂທດນີ້ຖືກກ່າວເຖິງໃນ Psalm 95 ແລະໂດຍໂປໂລໃນ Hebrews. ປະຫວັດນັ້ນຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມລົ້ມເຫຼວຂອງອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານໃນການທົດສອບຄັ້ງທີສິບຂອງພວກເຂົາ. ການທົດສອບແບບ alpha ຂອງການທົດສອບສິບຄັ້ງໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການອັດສະຈັນສາມປະການຂອງມານາ ອັນເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານທູດສະຫວັນສາມອົງ, ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ, ການພັກສະບາໂຕ, ອາຫານຈາກສະຫວັນ, ການເຊື່ອຟັງ ແລະການພິພາກສາ—ແລະການທົດສອບສຸດທ້າຍໃນສິບຄັ້ງນັ້ນ ກໍແມ່ນການທົດສອບເລື່ອງ “ການພັກຜ່ອນ.” “ການພັກຜ່ອນ” ແຫ່ງພຣະຄຸນ, ດັ່ງທີ່ Sister White ໄດ້ກ່າວໄວ້, ເປັນສັນຍາລັກຂອງຝົນປາຍລະດູ. ກາເດດເປັນສັນຍາລັກຂອງການທົດສອບວ່າຈະຮັບເອົາ ຫຼືປະຕິເສດຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍລະດູ ທີ່ຖືກນຳສະເໜີ “line upon line.”

ເປັນຂັ້ນເປັນຕອນ, “ການພັກຜ່ອນ” ແມ່ນການເທລົງມາຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ຊຶ່ງຖືກແທນນັຍໄວ້ເປັນຝົນປາຍລະດູ. “ການພັກຜ່ອນ” ຍັງແມ່ນວັນຊະບາໂຕວັນທີເຈັດ, ຊຶ່ງເປັນຕາປະທັບແທ້ໆ ທີ່ຖືກປະທັບໄວ້ເທິງບັນດາຜູ້ສັດຊື່ໃນລະຫວ່າງໄລຍະເວລາຂອງຝົນປາຍລະດູ. “ການພັກຜ່ອນ” ແມ່ນພຣະຄຸນທີ່ເປັນຕົວແທນແຫ່ງລິດອຳນາດທີ່ຖືກປະທານແກ່ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ ເມື່ອບາບຂອງເຂົາຖືກລຶບອອກຢ່າງຖາວອນຕະຫຼອດໄປ. ພຣະຄຸນນັ້ນບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ລິດອຳນາດທີ່ຖືກປະທານອັນເປັນຕົວແທນຂອງການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງເປັນພຣະຄຸນທີ່ຈັດຫາການຊອບທຳໃຫ້ດ້ວຍ ເມື່ອໂລຫິດຂອງພຣະຄຣິດຖືກໃຊ້ເພື່ອກຳຈັດບາບຂອງຈິດວິນຍານທີ່ກັບໃຈ. “ການພັກຜ່ອນ” ແຫ່ງພຣະຄຸນ ແມ່ນຂ່າວສານເລື່ອງຄວາມຊອບທຳຂອງພຣະຄຣິດ, ຄວາມຊອບທຳທີ່ຈັດຫາພຣະຄຸນ (ລິດອຳນາດ) ໃຫ້ດຳເນີນຊີວິດໂດຍບໍ່ເຮັດບາບ, ແລະພຣະຄຸນທີ່ປ່ຽນແປງລາວດີເຊຍຜູ້ໜຶ່ງໃຫ້ເປັນຟີລາເດວເຟຍ. ເມື່ອໄດ້ຖືກປ່ຽນແປງແລ້ວໂດຍພຣະຄຸນແຫ່ງການຊອບທຳ, ລາວດີເຊຍໃນອະດີດນັ້ນ, ໃນຖານະເປັນຟີລາເດວເຟຍ, ໂດຍຜ່ານລິດອຳນາດແຫ່ງພຣະຄຸນ, ຍ່າງໄປເທິງເສັ້ນທາງອັນບໍລິສຸດທີ່ນຳໄປສູ່ການຮັບສະຫງ່າລາສີ. “ການພັກຜ່ອນ” ແມ່ນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ດັ່ງທີ່ຖືກແທນນັຍວ່າ “ການຊອບທຳໂດຍຄວາມເຊື່ອຢ່າງແທ້ຈິງ.” ເມື່ອເປັນດັ່ງນີ້, ຄາເດດຈຶ່ງຊີ້ໄປຫາປີ 1888.

ກາເດດແຫ່ງທຳອິດບົ່ງຊີ້ເຖິງຂ່າວສານເລື່ອງ “ການພັກຜ່ອນ” ຊຶ່ງເປັນຂ່າວສານແຫ່ງ “ຂ່າວປະເສີດ.” ຂ່າວປະເສີດນິລັນດອນຄື ‘ພຣະລາຊກິດຂອງພຣະຄຣິດໃນການນຳເຂົ້າຂະບວນການທົດສອບສາມປະການ ຊຶ່ງພັດທະນາ ແລະ ຈາກນັ້ນສະແດງໃຫ້ປະຈັກຜູ້ນະມັດສະການສອງຈຳພວກ.’ ຂ່າວສານແຫ່ງຂ່າວປະເສີດນິລັນດອນເລື່ອງ “ການພັກຜ່ອນ” ທີ່ກາເດດແຫ່ງທຳອິດ ເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານສາມປະການຂອງຂ່າວປະເສີດນິລັນດອນ ຊຶ່ງຖືກຄວບຄຸມໂດຍພຣະລາຊກິດສາມປະການຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ຜູ້ຊົງຊັກຊວນໃຫ້ຕະໜັກເຖິງບາບ, ຄວາມຊອບທຳ ແລະ ການພິພາກສາ. ສາມຂັ້ນຕອນນັ້ນແມ່ນຂັ້ນຕອນການທົດສອບສາມປະການອັນດຽວກັນຢ່າງແທ້ຈິງໃນການທົດສອບເຣື່ອງມານາ!

ການທົດສອບສິບປະການເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍຂະບວນການທົດສອບສາມຊັ້ນ ເນັ້ນຫນັກເຖິງພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ, ວັນຊະບາໂຕ ແລະ ຫນ້າທີ່ຮັບຜິດຊອບຂອງມະນຸດທີ່ຈະກິນແລະຍ່ອຍພຣະສານຂອງພຣະເຈົ້າ. ການທົດສອບຂໍ້ທຳອິດໃນບັນດາສິບປະການນັ້ນເປັນສາມຊັ້ນ ເຊັ່ນດຽວກັນກັບການທົດສອບຂໍ້ທີສິບ. ການທົດສອບຂໍ້ທຳອິດໃຊ້ມານາ ເປັນສັນຍາລັກຂອງອາຫານຈາກສະຫວັນ ເພື່ອຍົກຊູວັນຊະບາໂຕວັນທີເຈັດ. ການທົດສອບຂໍ້ສຸດທ້າຍໃຊ້ “ການພັກຜ່ອນ” ເປັນສັນຍາລັກຂອງຂະບວນການທົດສອບຂັ້ນສຸດທ້າຍຂອງຝົນປາຍລະດູ ຊຶ່ງບັນລຸຈຸດສຸດຍອດທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດ ບ່ອນທີ່ຜູ້ທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງອາຫານຈາກສະຫວັນຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນທຸງໝາຍແຫ່ງວັນຊະບາໂຕ.

ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງການທົດສອບສິບປະການ ເໝືອນດັ່ງຈຸດສິ້ນສຸດຂອງການທົດສອບສິບປະການ ລ້ວນເນັ້ນໜັກເຖິງວັນຊະບາໂຕ ແລະ ຂ່າວປະເສີດທີ່ສຳພັນກັບວັນຊະບາໂຕນັ້ນ ຊຶ່ງຄືຂ່າວປະເສີດອັນເປັນນິດຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. Kadesh ຄັ້ງທຳອິດເປັນໂອເມກາຂອງການທົດສອບສິບປະການ ດັ່ງນັ້ນ ອານຟາຂອງການທົດສອບສິບປະການກໍຕ້ອງມີລັກສະນະດຽວກັນ. Kadesh ເປັນຕົວແທນຂອງປີ 1863 ເມື່ອອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າປາຖະໜາທີ່ຈະໃຫ້ພຣະລາຊກິດຂອງພຣະອົງສຳເລັດ ແລະ ນຳພວກປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງກັບບ້ານ ແຕ່ການເຂົ້າສູ່ແຜ່ນດິນແຫ່ງພຣະສັນຍາໄດ້ຖືກຊັກຊ້າ.

ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ຖາມວ່າ, “ພວກເຮົາຈະຍົວະໃຫ້ພຣະອົງກະທໍາພຣະພິໂລດ ເໝືອນດັ່ງອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານໄດ້ກະທໍານັ້ນຫຼື?” ພວກເຮົາຍົວະພຣະອົງໂດຍການປະສົມປົນກັບໂລກ, ຊຶ່ງຖືກເປັນສັນຍາລັກໂດຍອີຢິບ, ອັນເປັນສະຖານທີ່ດຽວກັນທີ່ພວກກະບົດທີ່ກາເດດໄດ້ສະແຫວງຫາຜູ້ນໍາຄົນໜຶ່ງເພື່ອນໍາພວກເຂົາກັບຄືນໄປ. ໃນປີ 1863 ຄວາມປາຖະໜາທີ່ຈະກັບຄືນໄປອີຢິບ ແລະການເລືອກຜູ້ນໍາຄົນໃໝ່ ໄດ້ຖືກສະແດງໂດຍການດົນໃຈວ່າເປັນຄວາມປາຖະໜາທີ່ຈະເຂົ້າພົວພັນກັບໂລກ.

ຂໍ້ຄວາມທີ່ບັດນີ້ພວກເຮົາກໍາລັງພິຈາລະນາ ໄດ້ຖືກນໍາໜ້າໂດຍຄໍາອະທິບາຍຂອງ ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ກ່ຽວກັບອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານທີ່ບໍ່ໄດ້ເຂົ້າສູ່ການພັກຜ່ອນ. ໃນບໍລິບົດຂອງການກະບົດຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງຂອງພວກເຂົາ, ນາງໄດ້ສະແດງຂໍ້ພຣະຄໍາພີທີ່ຊີ້ບອກວ່າ ພຣະເຈົ້າປາຖະໜາຈະສຳພັນກັບເຈົ້າສາວຂອງພຣະອົງແນວໃດ, ແຕ່ເຈົ້າສາວຂອງພຣະອົງໄດ້ປະຕິເສດ. ຂໍ້ຄວາມຕໍ່ໄປນີ້ນໍາໄປສູ່ສິ່ງທີ່ພວກເຮົາຫາກໍໄດ້ອ່ານ.

ໃນຂໍ້ຄວາມທີ່ນາງໄດ້ບັນທຶກໄວ້ນັ້ນ, “ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງຮຽກຮ້ອງໃຫ້ປະຊາກອນຂອງພຣະອົງວາງໃຈໃນພຣະອົງແຕ່ພຽງຜູ້ດຽວ. ພຣະອົງບໍ່ປະສົງໃຫ້ເຂົາຮັບຄວາມຊ່ອຍເຫຼືອຈາກຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບໃຊ້ພຣະອົງ.” ໃນປີ 1863, ລັດທິ Adventism ແບບ Millerite ຝ່າຍ Laodicean ໄດ້ສ້າງພັນທະມິດກັບລັດຖະບານແຫ່ງສະຫະລັດອາເມຣິກາ ເພື່ອຊ່ວຍໃນຄວາມພະຍາຍາມຂອງເຂົາໃນການປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ຊາຍໜຸ່ມຂອງເຂົາຖືກເກນເຂົ້າສົງຄາມທີ່ຮ້າຍແຮງທີ່ສຸດໃນປະຫວັດສາດຂອງອາເມຣິກາ.

ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ກ່າວໄວ້ ໃນການເຊື່ອມໂຍງກັບຄຳອະທິບາຍຂອງນາງກ່ຽວກັບການກະບົດທີ່ຄາເດັດ ວ່າ, “ພຣະຜູ້ຊົງສ້າງສັບພະສິ່ງທັງປວງ ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງອາໄສການຊ່ວຍເຫຼືອຈາກສັດຕູຂອງພຣະອົງ ເພື່ອສະຖາປະນາການນະມັດສະການພຣະອົງ. ພຣະອົງບໍ່ຊົງຮ້ອງຂໍເຄື່ອງບູຊາແຫ່ງຄວາມຊົ່ວຮ້າຍ ແລະບໍ່ຊົງຮັບເອົາເຄື່ອງຖວາຍຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ມີພຣະອື່ນໄວ້ກ່ອນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.” ໃນປີ 1863 ຂະບວນການແອດເວນຕິດມິນເລີໄລໂອດີເຊຍ ໄດ້ກາຍເປັນຄຣິສຕະຈັກ ແລະໄດ້ກໍ່ຕັ້ງພັນທະມິດກັບອຳນາດທີ່ຈະບັງຄັບໃຫ້ມີການນະມັດສະການວັນອາທິດແກ່ປະເທດ ແລະຈາກນັ້ນແກ່ໂລກທັງປວງ.

ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ ພວກເຮົາຈະດຳເນີນການພິຈາລະນາຕໍ່ໄປເຖິງເສັ້ນທາງແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ປະກອບສ່ວນໄປສູ່ປີ 1863 ຊຶ່ງເປັນຫີນຍອດຂອງຊ່ວງເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຕັ້ງແຕ່ປີ 1844 ຈົນເຖິງ 1863.