ພຣະທຳໂຢເອນ ແລະ ຄຣິສຕະຈັກເຊັບເວັນທ໌-ເດ ແອດເວັນຕິສ ແຫ່ງລາໂອດີເກຍ - ສາມສິບເອັດ

ການສຳເລັດພຣະຄຣິດແຫ່ງພຣະເມສິຍາສາມປະການສຸດທ້າຍທີ່ປາກົດຢູ່ໃນພຣະທຳມັດທາຍ ໄດ້ຊີ້ບອກສາມອົງປະກອບຂອງໝຸດໝາຍທາງຂອງກົດວັນອາທິດ; ຄືການກະຈັດກະຈາຍຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນເວລາກົດວັນອາທິດ ດັ່ງທີ່ຖືກແບບຢ່າງໄວ້ໂດຍການກະຈັດກະຈາຍຂອງຝູງນ້ອຍໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ແລະການກະຈັດກະຈາຍຂອງພວກສາວົກໃນເວລາໄມ້ກາງແຂນ. ການກະຈັດກະຈາຍທັງສອງນັ້ນສອດຄ່ອງກັບກົດວັນອາທິດ. ໃນຄວາມສຳພັນກັບຄາລີເລ ຊຶ່ງເປັນສັນຍາລັກຂອງຈຸດຫັນທາງຄຳພະຍາກອນ ປະຊາຊົນຜູ້ທີ່ໄດ້ຢູ່ໃນຄວາມມືດມາຈົນເຖິງກົດວັນອາທິດ ຈະຖືກເອີ້ນອອກຈາກຄວາມມືດ. ບຸກຄົນເຫຼົ່ານັ້ນຄືຝູງອື່ນຂອງພຣະເຈົ້າ ຄົນງານໃນຊົ່ວໂມງທີສິບເອັດ ຜູ້ທີ່ຖືກປຸກໃຫ້ຕື່ນຕໍ່ບັນຫາແຫ່ງການໂຕ້ແຍ້ງເລື່ອງວັນຊະບາໂຕ ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາຖືກເອີ້ນອອກຈາກບາບີໂລນ. ການເອີ້ນພວກເຂົາອອກຈາກບາບີໂລນນັ້ນເປັນລະຍະທີສອງຂອງການພິພາກສາ ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນທີ່ພຣະນิเวດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລ້ວໃນເວລາກົດວັນອາທິດຈຶ່ງເຂົ້າເຜີຍໜ້າກັບຜູ້ຄົນທີ່ຢູ່ພາຍນອກເຢຣູຊາເລັມ.

ເມື່ອກົດໝາຍວັນອາທິດມາເຖິງ ຝົນປາຍຈະຖືກເທລົງຢ່າງບໍ່ມີຂອບເຂດ ແລະຄົນຕ່າງຊາດຈະເຫັນຄວາມສະຫວ່າງອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ການຂົ່ມເຫັງຈະເຮັດໃຫ້ບັນດາຜູ້ສັດຊື່ກະຈັດກະຈາຍ ແລະເຮັດໃຫ້ຂ່າວສານແຜ່ຂະຫຍາຍອອກໄປ.

ການພິພາກສາເລີ່ມຕົ້ນທີ່ຄອບຄົວຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນທີ 9/11 ແລະສິ້ນສຸດລົງທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດ, ເມື່ອການພິພາກສາຈາກນັ້ນຍ້າຍໄປສູ່ຝູງແກະອື່ນຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ຢູ່ນອກຄອບຄົວຂອງພຣະເຈົ້າ.

ການສິ້ນສຸດລົງຂອງການພິພາກສາສຳລັບຄົວເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນເດືອນກໍລະກົດ ປີ 2023, ເມື່ອມີສຽງໜຶ່ງໄດ້ຍິນຢູ່ໃນຖະໜົນຫົນທາງ ບ່ອນທີ່ໂມເຊແລະເອລີຢາໄດ້ນອນຕາຍຢູ່ໃນຫຸບເຂົາແຫ່ງກະດູກແຫ້ງທີ່ຕາຍແລ້ວ. ເມື່ອໄດ້ຍິນສຽງນັ້ນ, ການພິພາກສາໄດ້ເລີ່ມສິ້ນສຸດລົງສຳລັບຄົວເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະໄດ້ດຳເນີນຕໍ່ໄປສູ່ການພິພາກສາຂອງຄົນຕ່າງຊາດ. ມີການສຳເລັດສົມບູນຕາມພຣະເມຊີອາຢູ່ສິບສອງປະການໃນພຣະທຳມັດທາຍ ຊຶ່ງບົ່ງຊີ້ຫຼັກໝາຍສຳຄັນໃນຂະບວນການປະຕິຮູບຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ຫຼັກໝາຍທັງສິບສອງນັ້ນໄດ້ຖືກເປັນແບບຢ່າງໂດຍພຣະເມຊີອາ. 1989; 1996; 9/11, 2001; ວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020; ກໍລະກົດ 2023; 2024; ສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນ, ການແຍກອອກຂອງປະໂລຫິດ ແລະກົດໝາຍວັນອາທິດ ລ້ວນແຕ່ຖືກບົ່ງຊີ້ໄວ້, ໂດຍທີ່ 9/11 ມີພະຍານພາຍໃນແລະພາຍນອກ, ແລະກົດໝາຍວັນອາທິດມີພະຍານພາຍໃນເປັນການກະຈາຍຕົວ, ແລ້ວຈຶ່ງມີພະຍານສອງປະການຂອງໄລຍະແຫ່ງການພິພາກສາຂອງຄົນງານໃນຊົ່ວໂມງທີສິບເອັດ. ເກົ້າຫຼັກໝາຍຂອງຂະບວນການປະຕິຮູບຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ຖືກບົ່ງຊີ້ໂດຍກົງໃນພຣະທຳມັດທາຍ.

ມັດທາຍແມ່ນອັລຟາຂອງພຣະຄຳພີພັນທະສັນຍາໃໝ່ ແລະ ພຣະນິມິດແມ່ນໂອເມກາ. ມັດທາຍແມ່ນຜົນງານເອກດ້ານຄຳພະຍາກອນ ຊຶ່ງຄວາມສຳຄັນຂອງມັນໄດ້ຖືກຜະນຶກໄວ້ຈົນເຖິງວັນສຸດທ້າຍ. ມັນບັນຈຸສິບສອງບົດແຫ່ງໂອເມກາ ຊຶ່ງສອດຄ່ອງກັບອັລຟາຂອງປະຖົມມະການ ບົດທີ 11 ຫາ 22. ໃນຖານະອັລຟາຂອງພຣະນິມິດ ມັນສອດຂະໜານກັບຄວາມສຳພັນອັນດົນໃຈຈາກພຣະເຈົ້າລະຫວ່າງດານີເອນແລະພຣະນິມິດ. ສິ່ງທີ່ຖືກເປີດເຜີຍໄວ້ໃນໜັງສືດານີເອນແລະພຣະນິມິດ ກ່ຽວກັບຄວາມສຳພັນດ້ານຄຳພະຍາກອນຂອງມັນ ກໍຈະເປັນຄວາມຈິງເຊັ່ນດຽວກັນກັບຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງມັດທາຍແລະພຣະນິມິດ. ສິ່ງທີ່ໄດ້ມີການແຈ້ງໃຫ້ພວກເຮົາຊາບຕາມແນວນັ້ນ ກໍຈະເທົ່າກັບວ່າ:

ໃນພຣະຄຳພີມັດທາຍ ໄດ້ຍົກເອົາແນວຄຳພະຍາກອນດຽວກັນນັ້ນຂຶ້ນມາ ເຊັ່ນດຽວກັບໃນພຣະນິມິດ.

ພຣະທຳມັດທາຍໄດ້ຮັບເອົາ “ແນວຄຳພະຍາກອນດຽວກັນ” ກັບພຣະນິມິດ ແລະ ດານີເອນ, ແລະແນວນັ້ນຖືກນຳໄປສູ່ຄວາມສົມບູນໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ, ເພາະວ່າຄຳວ່າ “complement” ໝາຍເຖິງຄວາມສົມບູນ.

ພຣະກິດຕິຄຸນມັດທາຍ, ດານີເອນ ແລະ ພຣະນິມິດ ແມ່ນປຶ້ມດຽວກັນ.

ເບິ່ງເໝືອນວ່າເປັນສິ່ງສຳຄັນທີ່ຈະໃຊ້ເວລາເພື່ອຈັດວາງພຣະທຳມັດທາຍໃຫ້ຢູ່ໃນບໍລິບົດ ຊຶ່ງສາມາດເນັ້ນໃຫ້ເຫັນນັຍສຳຄັນຝ່າຍຄຳພະຍາກອນຂອງເປໂຕທີ່ຢູ່ໃນເມືອງເຊຊາເຣຍ ຟີລິບປີ ກ່ອນທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຈະຫັນການສຶກສາກັບຄືນໄປຫາພຣະທຳໂຢເອນ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະພະຍາຍາມສະຫຼຸບຂໍ້ສັງເກດຂອງຂ້າພະເຈົ້າກ່ຽວກັບພຣະທຳມັດທາຍ ເພື່ອພະຍາຍາມຊີ້ໃຫ້ເຫັນນັຍສຳຄັນຝ່າຍຄຳພະຍາກອນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງເປໂຕທີ່ເມືອງເຊຊາເຣຍ ຟີລິບປີ ຊຶ່ງກໍຄືປານີອຸມໃນດານີເອນ 11:13–15.

ພຣະຄໍາພີມັດທາຍໄດ້ຖືກຈັດໂຄງສ້າງໄວ້ເທິງເສັ້ນຄຳພະຍາກອນສາມເສັ້ນທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ເສັ້ນທຳອິດແມ່ນສິບບົດທຳອິດ; ເສັ້ນທີສອງແມ່ນສິບສອງບົດຕໍ່ມາ ຊຶ່ງຕາມມາດ້ວຍເສັ້ນທີສາມອັນປະກອບດ້ວຍຫົກບົດ. ສິບບົດທຳອິດເປັນຕົວແທນຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບສີ່, ສິບສອງບົດຕໍ່ມາເປັນຕົວແທນຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບສີ່ ແລະ ຫົກບົດສຸດທ້າຍເປັນຕົວແທນຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບສີ່. ຂ້າພະເຈົ້າຍັງບໍ່ທັນໄດ້ພິສູດຂໍ້ສັງເກດນີ້ຢ່າງຊັດເຈນ, ແຕ່ການພິສູດນັ້ນສາມາດກະທຳໄດ້ໂດຍງ່າຍ. ກ່ອນທີ່ພວກເຮົາຈະເຮັດສິ່ງນັ້ນ, ຂ້າພະເຈົ້າປາດຖະໜາຈະດຳເນີນການຂີດເສັ້ນພາບກວ້າງໆບາງປະການລົງເທິງຜືນຜ້າໃບ ອັນເປັນພຣະຄໍາພີມັດທາຍ ຕໍ່ໄປ.

ແນວລຳດັບທີສອງຂອງບົດທີສິບເອັດເຖິງບົດທີຊາວສອງ ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍທູດສະຫວັນອົງທີສອງ, ແລະທູດສະຫວັນອົງທີສອງຍ່ອມຊີ້ບອກເຖິງການທະວີຄູນຢູ່ສະເໝີ, ເພາະວ່າ ບາບີໂລນໄດ້ລົ້ມລົງແລ້ວ, ໄດ້ລົ້ມລົງແລ້ວ. ບົດທີສິບເອັດເຖິງບົດທີຊາວສອງຂອງປະຖົມມະການໄດ້ສະແດງຄໍາສັນຍາ ແລ້ວຕໍ່ດ້ວຍພັນທະສັນຍາສາມຂັ້ນຕອນຂອງພຣະເຈົ້າກັບຊົນຊາດທີ່ຖືກຊົງເລືອກ ໂດຍຜ່ານປິຕຸອົງ ອັບຣາມ. ຂໍ້ພຣະຄຳພີທີ່ຢູ່ໃຈກາງພໍດີຂອງທັງສິບສອງບົດນັ້ນໄດ້ຊີ້ບອກວ່າ “ການຕັດຫນັງຫຸ້ມປາຍ” ເປັນໝາຍສຳຄັນຂອງພັນທະສັນຍາ, ແລະມັນໄດ້ຖືກສະຖາປະນາໃນຂັ້ນທີສອງຂອງສາມຂັ້ນ. ຂໍ້ພຣະຄຳພີທີ່ຢູ່ໃຈກາງພໍດີຂອງແນວລຳດັບພັນທະສັນຍາຄູ່ຂະໜານໃນພຣະທຳມັດທາຍ ແມ່ນຕອນທີ່ຊື່ຂອງ ຊີໂມນ ບາຣໂຢນາ ຖືກປ່ຽນເປັນ ເປໂຕ.

ຊື່ຂອງເປໂຕເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນ, ແລະທ່ານກໍກຳລັງເປັນຕົວແທນຂອງຈຳພວກທີ່ຕັ້ງຮາກຖານແຫ່ງຄວາມເຊື່ອຂອງຕົນໄວ້ເທິງການໄດ້ຍິນຂ່າວສານຂອງພຣະຄຣິດ. ບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ຂ່າວສານກ່ຽວກັບພຣະເຢຊູເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ເປັນຂ່າວສານທີ່ພຣະເຢຊູໄດ້ຊົງລະບຸວ່າ ເປັນຂ່າວສານທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເອງໄດ້ປະທານໃຫ້ແກ່ເປໂຕ.

ຄວາມເຊື່ອຂອງເປໂຕຕັ້ງຢູ່ເທິງການທີ່ພຣະເຢຊູໄດ້ກາຍເປັນພຣະຄຣິດ—ພຣະເມຊີອາ. ຊື່ຂອງເປໂຕໄດ້ຖືກປ່ຽນ, ເຊັ່ນດຽວກັບຊື່ຂອງອັບຣາມທີ່ຖືກປ່ຽນເພື່ອເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງຄວາມສຳພັນຕາມພັນທະສັນຍາ, ແລະຊື່ຂອງເພິ່ນມີຄ່າເທົ່າກັບ 144,000, ແລະໃນຂໍ້ພຣະຄຳພີນັ້ນເອງ ການຂັດແຍ້ງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ກໍໄດ້ຖືກລະບຸໄວ້ໃນຖານະສີລາຜາທີ່ເປັນຮາກຖານຂອງຄຣິດຕະຈັກໜຶ່ງ, ຊຶ່ງຈະມີໄຊເໜືອບັນດາຄຣິດຕະຈັກແຫ່ງນະລົກ. ໜຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນຄົນແມ່ນການສຳແດງຂັ້ນສຸດທ້າຍຂອງຊົນຊາດແຫ່ງພັນທະສັນຍາທີ່ຖືກຊົງເລືອກ, ແລະເປໂຕເປັນຕົວແທນຂອງກຸ່ມນັ້ນ.

ເປໂຕຍັງເປັນຕົວແທນໃນເວລາດຽວກັນຂອງຄຣິສຕະຈັກຄຣິສຕຽນແຫ່ງທໍາອິດ, ຄຣິສຕະຈັກຂອງບັນດາສາວົກ, ເພາະນັ້ນແມ່ນປະຫວັດສາດທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ວາງຮາກຖານແຫ່ງຄຣິສຕະຈັກຂອງພຣະອົງ. ພຣະຄຣິດຊົງເປັນຮາກຖານ ແລະພຣະອົງກໍຊົງເປັນຫີນຍອດມຸມດ້ວຍ, ແລະເປໂຕເປັນສັນຍາລັກຂອງເຈົ້າສາວຄຣິສຕຽນອົງທໍາອິດ ແລະເຈົ້າສາວຄຣິສຕຽນອົງສຸດທ້າຍ. ດັ່ງນັ້ນ ເປໂຕຈຶ່ງເປັນທັງສັນຍາລັກຂອງອັນຟາ ແລະຂອງໂອເມກາຢູ່ໃນຂໍ້ດຽວກັນ.

ຂໍ້ພຣະຄຳພີຂໍ້ນັ້ນເປັນຂໍ້ກາງຂອງສິບສອງບົດທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ, ແລະ ເປໂຕ “ຮັບບົດບາດສອງຊັ້ນ” ເປັນທັງເຈົ້າສາວອົງທຳອິດ ແລະ ເຈົ້າສາວອົງສຸດທ້າຍ. ເຈົ້າສາວອົງສຸດທ້າຍຈະຢູ່ໃນສົງຄາມກັບທຳມະສາລາຂອງຊາຕານ, ແລະ ເຈົ້າສາວອົງສຸດທ້າຍຈະຖືກປະກອບຂຶ້ນດ້ວຍສອງກຸ່ມ. ກຸ່ມໜຶ່ງຄື ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ອີກກຸ່ມໜຶ່ງຄື ຝູງຊົນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ. ຝູງຊົນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ ສະເມີນາ ແລະ ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ໂດຍ ຟີລາເດນເຟຍ.

ຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນນັ້ນແມ່ນຟີລາເດັນເຟຍ ແລະ ການປ່ຽນຊື່ຂອງເປໂຕໃນຂໍ້ທີສິບແປດເປັນຕົວແທນຂອງການປະທັບຕາຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ທ່ານເປັນສັນຍະລັກຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ຖືກປະທັບຕາ, ແລະ ໃນຂໍ້ນັ້ນ ຊຶ່ງເປັນຂໍ້ກາງແທ້ໆຂອງສິບສອງບົດແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ທ່ານສອດຄ່ອງກັບຂໍ້ກາງແທ້ໆໃນສິບສອງບົດຂອງພຣະທຳປະຖົມມະການ ບ່ອນທີ່ການຮັບພິທີຕັດຖືກລະບຸວ່າເປັນໝາຍສຳຄັນ. ພຣະນິມິດບົດທີສິບເອັດເຖິງຊາວສອງໄດ້ຈັດໃຫ້ເກີດເສັ້ນທີສາມແກ່ສິບສອງບົດແຫ່ງຄຳພະຍານຂອງພັນທະສັນຍາ, ແລະ ຂໍ້ກາງຂອງສິບສອງບົດນັ້ນໄດ້ຊີ້ບອກເຖິງການສົມຮົດຂອງຍິງໂສເພນີໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເຈັດກັບບັນດາກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ.

ຂໍ້ພຣະຄຳພີນີ້ກ່ຽວຂ້ອງກັບການຊີ້ບອກການລົ້ມສະລາຍຄັ້ງສຸດທ້າຍຂອງບາບີໂລນໃຫຍ່, ແລະການລົ້ມຄັ້ງທຳອິດຂອງບາເບລໄດ້ຢູ່ໃນບົດທຳອິດຂອງເສັ້ນພັນທະສັນຍາສິບສອງບົດຂອງປະຖົມມະການ. ເປໂຕກຳລັງເປັນຕົວແທນຂອງຄົນຫນຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນໃນຂໍ້ກາງ, ຊຶ່ງສອດຄ່ອງກັບຂໍ້ກາງຂອງປະຖົມມະການ. ໃນຂໍ້ກາງຂອງພຣະນິມິດ, ການລົ້ມສະລາຍຂອງບາບີໂລນໃຫຍ່ ນຳເອົາເລື່ອງຂອງນິມໂຣດ ນາຍພານຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງບາເບລ ມາສູ່ບົດສະຫຼຸບ.

ຂໍ້ພຣະຄຳພີຕອນກາງຂອງແຕ່ລະໜຶ່ງໃນສາມແນວຄຳພະຍາກອນນີ້ ຊີ້ບອກເຖິງທັງຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າ ຫຼື ເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ. ພັນທະສັນຍາແຫ່ງຄວາມຕາຍຂອງບາບີໂລນໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນໃນ Genesis ໄປຮອດຈຸດສິ້ນສຸດຂອງມັນໃນ Revelation. ໃນການນັ້ນ ມັນໄດ້ວາງທັງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນແລະຈຸດສິ້ນສຸດໄວ້ເທິງທັງສາມແນວ ເມື່ອພວກມັນຖືກນຳມາຮ່ວມກັນ, ແນວຕໍ່ແນວ. ບ່ອນທີ່ Peter ຖືກນຳໃຊ້ເປັນສັນຍະລັກຂອງການຂັດແຍ້ງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ລະຫວ່າງສີລາ ແລະ ປະຕູແຫ່ງນະລົກ ນັ້ນຄືຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ, ເພາະວ່າຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງຄື Babylon is fallen (Nimrod) is fallen (the whore of Rome). ແນວທີສອງໃນສາມແນວຂອງ Matthew ຄືຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ ເພາະມັນຊີ້ບອກການລົ້ມລົງສອງຄັ້ງຂອງບາບີໂລນ. ມັນນຳສະເໜີການສົມລົດອັນປອມຢູ່ໃນບ່ອນທີ່ການສົມລົດອັນແທ້ຈິງຖືກເຮັດໃຫ້ສົມບູນ ຄືຢູ່ທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດ. ມັນເປັນຕົວແທນເລກ “8” ໃນຖານະເປັນຂອງປອມຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ຊຶ່ງເປັນແປດອັນແທ້ຈິງ. ສັນຕະປາປາກໍຖືກພາບພົດໄວ້ວ່າເປັນການປອມແປງພຣະເຈົ້າດ້ວຍ, ເພາະວ່າມັນເຄີຍເປັນ, ແລະ ຍັງເປັນຢູ່, ແລະ ຈະຂຶ້ນມາ. ມັນຂຶ້ນມາຢູ່ບ່ອນດຽວກັນກັບທີ່ທຸງສັນຍານຖືກຊູຂຶ້ນ—ຄືກົດໝາຍວັນອາທິດ.

ໃນພຣະທຳມັດທາຍ ມີການສຳເລັດຕາມພຣະເມຊີຢາ 12 ປະການ, ແລະໃນພຣະຄຳພີເດີມມີຄຳພະຍາກອນກ່ຽວກັບພຣະເມຊີຢາປະມານລະຫວ່າງ 300 ຫາ 500 ຂໍ້. ພຣະທຳມັດທາຍບັນຈຸການສຳເລັດຕາມຄຳພະຍາກອນ 12 ປະການທີ່ໄດ້ຖືກຊີ້ບອກໂດຍກົງ, ຊຶ່ງຫຼາຍກວ່າພຣະກິດຕິຄຸນອີກສາມເຫຼັ້ມຢ່າງຫາທຽບບໍ່ໄດ້. ການສຳເລັດທັງ 12 ປະການນັ້ນສອດຄ່ອງກັບໝຸດໝາຍອັນແຈ້ງຊັດ 9 ປະການໃນຂະບວນການປະຕິຮູບຂອງຜູ້ 144,000 ຄົນ. ເລກ 9 ເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງຄວາມຄົບຖ້ວນ, ເພາະບໍ່ມີຕົວເລກໃດທີ່ເກີນ “9” ໄປ, ດ້ວຍວ່າຈຳນວນອື່ນໆທັງໝົດທີ່ຕາມຫຼັງ “9” ນັ້ນ ລ້ວນແຕ່ໃຊ້ພຽງເລກເກົ້າຫຼັກຄື 1 ຫາ 9 ແລະ 0. ເລກ 9 ແມ່ນຄວາມບໍລິບູນ. ໃນບັນດາໝຸດໝາຍທັງ 9 ປະການນັ້ນ, ມີ 2 ປະການທີ່ຮອງຮັບການສຳເລັດຕາມພຣະທຳມັດທາຍຫຼາຍກວ່າໜຶ່ງປະການ. 9/11 ມີ 2 ປະການ, ແລະກົດໝາຍວັນອາທິດມີ 3 ປະການ.

ເວລາແຫ່ງຈຸດຈົບໃນປີ 1989, ການຈັດຮູບແບບຂ່າວສານຢ່າງເປັນທາງການໃນປີ 1996, ຕາມມາດ້ວຍ 9/11, ຕາມມາດ້ວຍຄວາມຜິດຫວັງໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020, ຕາມມາດ້ວຍສຽງໃນຖິ່ນກັນດານໃນເດືອນກໍລະກົດ 2023, ຊຶ່ງນຳໄປສູ່ການເປັນຄືນມາຈາກຕາຍໃນປີ 2024, ຊຶ່ງນຳໄປສູ່ສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນ, ຕາມມາດ້ວຍການແຍກພວກປະໂຣຫິດ, ຊຶ່ງບັນລຸຈຸດສູງສຸດທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດ. ມີໝຸດໝາຍເກົ້າປະການ, ໂດຍມີໜຶ່ງປະການທີ່ມີພະຍານສອງຄົນ ແລະ ອີກໜຶ່ງປະການທີ່ມີພະຍານສາມຄົນ; 9/11 ມີສອງ ແລະ ກົດໝາຍວັນອາທິດມີສາມ. ນີ້ໝາຍຄວາມວ່າ ໃນເສັ້ນປະຕິຮູບຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ພະຍານສອງຄົນຂອງ 9/11 ຈົນເຖິງພະຍານສາມຄົນຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ—ເປັນເຄື່ອງໝາຍເຖິງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ໝຸດໝາຍສິບສອງປະການສອດຄ່ອງກັບທຸກຂະບວນການປະຕິຮູບ, ແລະ ໃນການເຮັດເຊັ່ນນັ້ນ, ພວກມັນເນັ້ນຫນັກ ແລະ ຊີ້ບອກເຖິງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ຈາກ 9/11 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ.

ໃນການເຮັດດັ່ງນັ້ນ ມັນໄດ້ຊີ້ບອກພະຍານສອງຄົນຢູ່ທີ່ 9/11 ແລະພະຍານສາມຄົນຢູ່ທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດ. ພະຍານສອງຄົນຢູ່ທີ່ 9/11 ແມ່ນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ ແລະພະຍານສາມຄົນຢູ່ທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດ ແມ່ນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ດັ່ງນັ້ນ ເສັ້ນທາງທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍການສຳເລັດຄຳພະຍາກອນກ່ຽວກັບພຣະເມຊີອາຂອງມັດທາຍ ໄດ້ແຍກອອກ ແລະຂະຫຍາຍໃຫ້ເດັ່ນຊັດເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາ ພ້ອມທັງຊີ້ບອກທູດສະຫວັນອົງທີສອງເປັນອັນຟາຂອງປະຫວັດສາດແຫ່ງເວລາການປະທັບຕາ ແລະທູດສະຫວັນອົງທີສາມເປັນໂອເມກາ. ນັ້ນໝາຍຄວາມວ່າ ເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຖືກຄັ່ນກາງໄວ້ລະຫວ່າງເລກສອງແລະເລກສາມ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ຍີ່ສິບສາມ ອັນເປັນສັນຍາລັກຂອງການລົບມົນທິນບາບ ຄອບຄຸມຢູ່ເຫນືອປະຫວັດສາດແຫ່ງການປະທັບຕາທັງໝົດ.

ໃນພຣະທຳມັດທາຍມີສາຍຄຳພະຍາກອນຢູ່ສາມສາຍ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງທູດສະຫວັນອົງທີໜຶ່ງ ອົງທີສອງ ແລະອົງທີສາມ ຕາມລຳດັບ ແລະວ່າສິບສອງບົດໃນສາຍທີສອງຂອງພຣະທຳມັດທາຍເປັນຕົວແທນພັນທະສັນຍາກັບຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ເພາະມັນເປັນໂອເມກາຂອງພັນທະສັນຍາອັນເປັນອານຟາກັບອັບຣາມໃນພຣະທຳປະຖົມມະການ. ນີ້ຍັງໝາຍຄວາມອີກດ້ວຍວ່າ ໃນຖານະທີ່ເປັນທູດສະຫວັນອົງທີສອງ ເມື່ອເປໂຕເປັນຕົວແທນທັງເຈົ້າສາວຄຣິສຕຽນອົງທຳອິດແລະອົງສຸດທ້າຍ ການຊ້ຳສອງຂອງເປໂຕຈຶ່ງສະຖາປະນາຂໍ້ກຳນົດທາງຄຳພະຍາກອນຂອງການຊ້ຳສອງໃນທູດສະຫວັນອົງທີສອງ. ໂດຍອາໄສພະຍານສາມປາກ ຈຳນວນສິບສອງແມ່ນເຊືອກທີ່ຜູກສາມສາຍຂອງສິບສອງບົດເຂົ້າໄວ້ດ້ວຍກັນ ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອພົບການເປັນຕົວແທນອື່ນຂອງຈຳນວນສິບສອງໃນພຣະທຳມັດທາຍ ມັນຈະຕ້ອງສອດຄ່ອງກັບສິບສອງອື່ນໆໃນພຣະທຳມັດທາຍ.

ບົດທັງສິບສອງບົດໃນພຣະກິດຕິຄຸນມັດທາຍ ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍເລກສັນຍາລັກສິບເອັດ ແລະສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍຄູ່ສັນຍາລັກຂອງມັນ ຄື ເລກຊາວສອງ ສອດຄ່ອງກັບເສັ້ນການປະຕິຮູບຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍການສຳເລັດຕາມພຣະເມຊີອາສິບສອງປະການ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງສະແດງ “ການເພີ່ມເປັນສອງ” ຄັ້ງທີສອງໃນເສັ້ນຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ. ການສຳເລັດຕາມພຣະເມຊີອາສິບສອງປະການ ຮ່ວມກັບບົດທັງສິບສອງບົດ ເປັນ “ການເພີ່ມເປັນສອງ” ຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ, ແຕ່ເມື່ອນຳມາຄູນກັນແລ້ວ ພວກມັນເປັນຕົວແທນຂອງ 144,000. ເປໂຕຖືກເພີ່ມເປັນສອງ, ແລະເລກສິບສອງກໍຖືກເພີ່ມເປັນສອງເຊັ່ນດຽວກັນ. ການເພີ່ມເປັນສອງເຫຼົ່ານັ້ນເຮັດໃຫ້ການເພີ່ມເປັນສອງແຫ່ງການທີ່ບາບີໂລນລົ້ມລົງສອງຄັ້ງສຳເລັດ.

ບົດທີສິບເອັດເຖິງບົດທີຊາວສອງ ເປັນຕົວແທນຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງໃນ Revelation ບົດທີສິບສີ່. ເລກສິບເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງການທົດສອບ, ແລະການທົດສອບທຳອິດໃນສາມການທົດສອບນັ້ນ ຄືສິບບົດທຳອິດຂອງ Matthew. “ສິບ” ເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງການທົດສອບ. ເນື່ອງຈາກ Matthew ເປັນ alpha ຕໍ່ omega ຂອງ Revelation, ບົດທີໜຶ່ງຂອງໜັງສືທັງສອງເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການເປີດເຜີຍພຣະເຢຊູຄຣິດ. ໃນບົດທີໜຶ່ງ ໂຢເຊັບໄດ້ຮັບການທົດສອບວ່າຈະເຊື່ອທູດສະຫວັນຫຼືບໍ່. ຄູ່ຂະໜານຂອງເຂົາຄື ເຊຄາຣິຢາ ບິດາຂອງໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ, ຜູ້ບໍ່ເຊື່ອ ແລະພ່າຍແພ້ໃນການທົດສອບອັນດຽວກັນ. ຄົນໜຶ່ງຍອມຮັບການປະສູດອັນເກີດຈາກພຣະຈັດຫາ, ອີກຄົນໜຶ່ງກັບສົງໄສ.

ໃນບົດທີສອງ ເຮໂຣດໄດ້ຢ້ານການບັງເກີດຂອງກະສັດອົງໃໝ່, ແລະ ໂຢເຊັບກັບນາງມາຣີຈຶ່ງໄດ້ຫລົບໜີໄປປະເທດເອຢິບ. ໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາໄດ້ນຳການທົດສອບຄັ້ງທຳອິດມາໃນບົດທີສາມ, ເປັນການທົດສອບຄັ້ງທຳອິດທີ່ ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ລະບຸວ່າເປັນການທົດສອບແຫ່ງຊີວິດຫຼືຄວາມຕາຍ, ເພາະນາງໄດ້ຂຽນວ່າ “ຜູ້ທີ່ປະຕິເສດຂ່າວສານຂອງໂຢຮັນ ກໍບໍ່ອາດໄດ້ຮັບພຣະພອນຈາກພຣະເຢຊູ.” ທູດສະຫວັນອົງທຳອິດເປັນຂ່າວສານແຫ່ງການທົດສອບ ທີ່ເອີ້ນຮ້ອງມະນຸດ ດັ່ງທີ່ໂຢຮັນໄດ້ເຮັດ ໃຫ້ຢຳເກງພຣະເຈົ້າ, ເພາະວ່າເວລາແຫ່ງການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າກຳລັງມາ. ສິ່ງນີ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍໂຢຮັນ ເມື່ອລາວໄດ້ຖາມວ່າ “ໃຜໄດ້ເຕືອນພວກທ່ານໃຫ້ຫລົບໜີຈາກພຣະພິໂລດທີ່ຈະມານັ້ນ?”

ຕໍ່ມາໃນບົດທີສີ່, ພຣະເຢຊູຊົງອົດອາຫານຢູ່ສີ່ສິບວັນ ຊຶ່ງສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການທົດສອບສາມປະການທີ່ແຍກຈາກກັນ, ເພາະວ່າການທົດສອບສາມປະການນັ້ນຖືກນໍາສະເໜີຢູ່ໃນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດຢູ່ສະເໝີ. ແລ້ວພຣະເຢຊູຈຶ່ງຊົງເລີ່ມສ້າງຮາກຖານໂດຍການຊົງເລືອກສາວົກຂອງພຣະອົງ, ເພາະວ່າໃນສະໄໝຂອງເອຊະຣາ ແລະ ເນເຫມີຢາ ຮາກຖານຂອງພຣະວິຫານໄດ້ຖືກວາງລົງໃນປະຫວັດຂອງພຣະລາຊະດໍາລັດສະບັບທຳອິດ, ແລະໃນສະໄໝຂອງພວກ Millerite ຮາກຖານກໍໄດ້ຖືກວາງລົງໃນປະຫວັດຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ. ຮາກຖານນັ້ນຄືພຣະພອນອັນປະເສີດ, ຕາມມາດ້ວຍການອັດສະຈັນຂອງພຣະອົງ ຊຶ່ງນໍາໄປສູ່ການທີ່ພຣະອົງຊົງສົ່ງສາວົກສິບສອງຄົນອອກໄປ ຈົນສິ້ນສຸດບົດທີສິບ. ເມື່ອນັ້ນ ສາວົກສິບສອງຄົນກໍຢູ່ໃນທີ່ຕັ້ງຂອງຕົນແລ້ວ, ແລະພຣະດົນໃຈໄດ້ຊີ້ບອກວ່າ ສາວົກເຫຼົ່ານັ້ນເປັນຮາກຖານຂອງຄຣິດຕະຈັກຄຣິດສະຕຽນ. ພໍເຖິງບົດທີສິບເອັດ ຮາກຖານກໍສໍາເລັດຮຽບຮ້ອຍແລ້ວ.

ໃນບົດທີສິບເອັດ ພວກສາວົກກຳລັງປະກອບພັນທະກິດຢູ່ດ້ວຍຕົນເອງ, ຂະນະທີ່ພຣະເຢຊູຊົງຢູ່ຕາມລຳພັງ ອັນເປັນການຊີ້ບອກເຖິງການຂາດຕອນຢ່າງຊັດເຈນລະຫວ່າງບົດທີສິບ ແລະ ບົດທີສິບເອັດ. ບົດທີໜຶ່ງເຖິງບົດທີສິບແມ່ນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ; ນັ້ນໄດ້ສິ້ນສຸດລົງເມື່ອການມາເຖິງຂອງອົງທີສອງ. ທູດສະຫວັນອົງທີສອງນຳໃຫ້ເກີດການແບ່ງແຍກ, ການແຍກອອກ ດັ່ງເຊັ່ນກັບພວກມິນເລີໄຣຕ໌ ແລະ ພວກໂປຣແຕສແຕນ. ບົດທີສິບສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍພຣະເຢຊູຊົງແຍກອອກຈາກພວກສາວົກ, ແລະ ໃນບົດທີສິບເອັດ ພຣະອົງຊົງຢູ່ຕາມລຳພັງ.

ບົດທີສິບເອັດເຖິງບົດທີຊາວສອງ ເປັນຕົວແທນຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ, ນຳໄປສູ່ບົດທີຊາວສາມເຖິງບົດທີຊາວແປດ, ໃນຖານະເປັນເສັ້ນທີສາມຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ແນ່ນອນ ທູດສະຫວັນອົງທີສາມມາເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ຊຶ່ງນັ້ນແມ່ນສິ່ງທີ່ປັດສະຄາຂອງບົດທີຊາວຫົກເຖິງບົດທີຊາວແປດເປັນຕົວແທນ. “23” ເປັນສັນຍາລັກຂອງການລົບມົນທິນບາບ, ແລະ ບົດທຳອິດຂອງຫົກບົດນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ແລະ ສາມບົດສຸດທ້າຍເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ສອງບົດທີ່ຢູ່ກາງ (24 & 25) ເປັນຕົວແທນຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ. ສາມບົດສຸດທ້າຍບັນຈຸ “23” ຫຼັກໝາຍສະເພາະ ທີ່ສອດຄ່ອງບົດ “23,” ໃນຖານະເປັນທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ຫຼື ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ, ແລະ ບົດທີຊາວຫົກເຖິງບົດທີຊາວແປດເປັນອົງທີສາມ, ພ້ອມດ້ວຍ “23” ຫຼັກໝາຍ. ບົດ 23 ແມ່ນທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ, ແລະ ສອງບົດຕໍ່ໄປແມ່ນທູດສະຫວັນອົງທີສອງ ແລະ ສາມບົດສຸດທ້າຍແມ່ນທູດສະຫວັນອົງທີສາມ.

ແນວທີສາມໃນພຣະກິດຕິຄຸນມັດທາຍເປັນຕົວແທນຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ແລະມັນຖືກແບ່ງອອກເປັນສາມຂັ້ນຕອນ. ບົດ 23 ເປັນຂັ້ນຕອນທຳອິດ ແລະເປັນທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ. ບົດ 24 ແລະ 25 ເປັນຂັ້ນຕອນທີສອງ ແລະເປັນທູດສະຫວັນອົງທີສອງ. ບົດ 26, 27, ແລະ 28 ເປັນຂັ້ນຕອນທີສາມ ແລະເປັນທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ທູດສະຫວັນອົງທຳອິດມີໜຶ່ງບົດ, ທູດສະຫວັນອົງທີສອງມີສອງບົດ, ແລະທູດສະຫວັນອົງທີສາມມີສາມບົດ. ສ່ວນທີສາມ, ຊຶ່ງຄືປັດສະຄາ, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງໄມ້ກາງແຂນ, ແລະຊຶ່ງຕໍ່ມາສອດຄ່ອງກັບກົດໝາຍວັນອາທິດ, ກໍຍັງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍເທດສະການເພນເຕກອດດ້ວຍ.

ເພນເຕຄອສຕ໌ແມ່ນເລກ 50, ແລະ 50 ແມ່ນສັນຍະລັກຂອງປີຢູບິລີ. ປີຢູບິລີປະກອບມີປີທີ 49, ຊຶ່ງເປັນຈຸດສິ້ນສຸດຂອງຮອບທີເຈັດແຫ່ງເຈັດປີ. ເລກ 49 ນຳໜ້າເລກ 50, ແຕ່ກໍມີຄວາມເຊື່ອມໂຍງກັບມັນໂດຍກົງ. ເສັ້ນທີສາມໃນພຣະທຳມັດທາຍເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍບົດ 23, ແລ້ວຕາມມາດ້ວຍສອງບົດ (24, 25) ທີ່ບວກກັນໄດ້ 49, ຢູ່ກ່ອນໜ້າທູດສະຫວັນອົງທີສາມຜູ້ເປັນຕົວແທນຂອງເລກ 50.

ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງລຳດັບຫົກບົດແມ່ນ “23” ແລະ ຈຸດສິ້ນສຸດແມ່ນຫຼັກໝາຍ “23”; ສ່ວນຈຳນວນທີ່ໄດ້ມາຈາກການນຳເອົາບົດ 26 ບວກກັບ 27 ແລະ 28 ນັ້ນ ເທົ່າກັບ “81,” ຊຶ່ງເປັນສັນຍະລັກຂອງພວກປະໂລຫິດ ທີ່ຖືກຝັງໄວ້ໃນຂໍ້ພຣະຄຳພີເຫຼົ່ານັ້ນເອງ ທີ່ລະບຸເຖິງການຫຼັ່ງພຣະໂລຫິດ ທີ່ມະຫາປະໂລຫິດແຫ່ງສະຫວັນຈະຊົງນຳໃຊ້ໃນພາລະກິດແຫ່ງມະຫາປະໂລຫິດຂອງພຣະອົງ. ດ້ວຍເຫດນີ້, ຫົວຂໍ້ຂອງບົດ “81” ໃນ The Desire of Ages ຈຶ່ງອີງໃສ່ Matthew 28.

ເລກ “81” ເປັນຕົວແທນຂອງຖານະປະໂລຫິດ ແລະໃນ ພຣະທຳເລວີ ບົດ 8 ໄດ້ກ່າວເຖິງເຈັດວັນແຫ່ງການສະຖາປະນາປະໂລຫິດໄວ້. ໃນ ພຣະທຳຈຳນວນ ບົດ 8 ໄດ້ກ່າວເຖິງການຊຳລະພວກເລວີໄວ້. ໃນ 2 Chronicles, ປະໂລຫິດ “81” ຄົນໄດ້ຕໍ່ຕ້ານກະສັດອຸດຊີຢາ, ແລະຂໍ້ຄວາມຕອນນັ້ນໂດຍກົງໄດ້ມີສ່ວນຊ່ວຍໃນການສະຖາປະນາຂ່າວສານແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ.

ເລກແປດສິບເອັດໃນຖານະເປັນສັນຍະລັກ ມີຄວາມກ່ຽວໂຍງກັບພວກປະໂຣຫິດຜູ້ທີ່ຕໍ່ຕ້ານຄວາມພະຍາຍາມຂອງອຸດຊີຢາໃນການຖວາຍບູຊາໃນພຣະວິຫານ. ໂຄງສ້າງຝ່າຍຄຳພະຍາກອນຂອງຂໍ້ຄວາມຕອນທີ່ກ່າວເຖິງອຸດຊີຢາ ສອດຄ່ອງກັບໂຄງສ້າງຝ່າຍຄຳພະຍາກອນຂອງດານີເອນ ບົດທີ 11 ຂໍ້ 11 ແລະ 12. ທັງສອງຂໍ້ຄວາມລະບຸເຖິງກະສັດຝ່າຍໃຕ້ຜູ້ໜຶ່ງ ທີ່ໃຈຂອງລາວຖືກຍົກຂຶ້ນເນື່ອງຈາກໄຊຊະນະທາງການທະຫານ ແລະໂດຍສະເພາະຄືໄຊຊະນະທີ່ເພິ່ງໄດ້ຮັບເໜືອກະສັດຝ່າຍເໜືອ. ເມື່ອຂໍ້ 11 ຂອງດານີເອນ ບົດທີ 11 ໄດ້ສຳເລັດລົງໂດຍປໂຕເລມີໃນຍຸດທະການຣາເຟຍ, ລາວກໍເຊັ່ນດຽວກັບອຸດຊີຢາ ໄດ້ພະຍາຍາມຖວາຍບູຊາໃນພຣະວິຫານທີ່ນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ແຕ່ຖືກພວກປະໂຣຫິດຂັດຂວາງໄວ້. ບັນດາພະຍານສອງປາກ ແບບເສັ້ນເທິງເສັ້ນ ກຳລັງຊີ້ບອກເຖິງສົງຄາມຢູເຄຣນທີ່ເກືອບຈະສິ້ນສຸດລົງ.

ບົດທີ່ແປດສິບເອັດ ຂອງ The Desire of Ages ອີງຕາມ Matthew 28, ແລະລະບຸວ່າ ພຣະຄຣິດໄດ້ສະເດັດຂຶ້ນໄປເພື່ອເລີ່ມພຣະລາຊະກິດຂອງພຣະອົງໃນຖານະມະຫາປະໂຣຫິດແຫ່ງສະຫວັນ.

ເລກ “81” ເປັນສັນຍະລັກຂອງພວກປະໂລຫິດ, ແລະ ບົດ 26, 27, 28; ຂັ້ນທີສາມຂອງເສັ້ນທີສາມໃນພຣະທຳມັດທາຍ ລວມໄດ້ 81. ຂັ້ນທີສອງລວມໄດ້ 49 ແລະ ຂັ້ນທຳອິດແມ່ນ 23. ເລກແປດສິບເອັດເປັນຕົວແທນຂອງປະໂລຫິດ 80 ຄົນ ແລະ ມະຫາປະໂລຫິດອົງໜຶ່ງໃນຄຳພະຍານເລື່ອງອຸດຊີຢາ. ໃນລະດັບນີ້ ປະໂລຫິດ 80 ຄົນເປັນມະນຸດ, ແລະ ມະຫາປະໂລຫິດເປັນພຣະອົງ. 81 ເປັນຕົວແທນຂອງການຮວມກັນລະຫວ່າງຄວາມເປັນພຣະເຈົ້າກັບຄວາມເປັນມະນຸດ. ເລກໜຶ່ງໃນເລກແປດສິບເອັດເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມເປັນພຣະເຈົ້າ.

ເລກໜຶ່ງໃນເລກສິບເອັດ ເປັນຕົວແທນຂອງມະນຸດ ແລະຍັງເປັນຕົວແທນຂອງພຣະພາບພຣະເຈົ້າດ້ວຍ. ເລກໜຶ່ງໃນເລກຊາວເອັດ ເປັນຕົວແທນຂອງພຣະພາບພຣະເຈົ້າ, ແລະເລກຊາວເປັນຕົວແທນຂອງມະນຸດ. ການປະສົມກັນຂອງເລກສອງ ແລະ ໜຶ່ງ ສາມາດເຫັນໄດ້ໃນພວກສາວົກທີ່ກຳລັງເດີນທາງໄປເອມາອຸດ.

ການປະສົມຮວມຂອງສາມແລະໜຶ່ງ ຄື ມະນຸດສະພາບແລະພຣະທຳມະສະພາບ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍເຕົາໄຟອັນລຸກໂຊນຂອງ Shadrach, Meshach ແລະ Abednego.

ການປະສົມກັນຂອງຈໍານວນສີ່ກັບໜຶ່ງຊີ້ບອກວ່າ ການປະສານກັນຂອງຄວາມເປັນພຣະເຈົ້າກັບມະນຸດຊາດໄດ້ສໍາເລັດລົງໃນຊົ່ວອາຍຸທີສີ່.

ການປະສົມກັນຂອງຫ້າແລະໜຶ່ງບົ່ງຊີ້ເຖິງພວກຍິງພົມຈັນຫ້າຄົນຜູ້ກຳລັງຄອຍຖ້າເຈົ້າບ່າວ.

ການປະສົມກັນຂອງຫົກແລະໜຶ່ງ ເປັນຕົວແທນເຖິງຄວາມສຳພັນຂອງມະນຸດກັບວັນຊະບາໂຕວັນທີເຈັດ ຊຶ່ງພຣະພາວະເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງ. ຈຳນວນ “ຫົກ” ເປັນສັນຍາລັກຂອງມະນຸດ ແລະ ໜຶ່ງ ແມ່ນພຣະຄຣິດ.

ການປະສົມປະສານຂອງເລກເຈັດແລະໜຶ່ງເປັນຕົວແທນເຖິງການປ່ຽນຜ່ານຂອງຄຣິສຕະຈັກທີ່ເຈັດ ຄື ລາວໂອດີເຊຍ ເຂົ້າສູ່ປະສົບການແບບຟີລາເດລເຟຍ.

81 ເປັນສັນຍາລັກຂອງພວກປຸໂລຫິດ ແລະຄວາມສຳພັນຂອງພວກເຂົາຕໍ່ມະຫາປຸໂລຫິດ.

ການປະສົມປະສານຂອງເລກເກົ້າກັບເລກໜຶ່ງບົ່ງຊີ້ເຖິງຄວາມສຳເລັດຄົບຖ້ວນ. ການຖືພາມີເວລາເກົ້າເດືອນ. ມີ 9 ຊົ່ວອາຍຸຄົນນຳໄປເຖິງໂນອາ, ແລະອີກເກົ້າຊົ່ວອາຍຸຄົນຕໍ່ຈາກນັ້ນຈຶ່ງນຳໄປສູ່ພັນທະສັນຍາ. ພຣະເຢຊູຊົງສິ້ນພຣະຊົນໃນຊົ່ວໂມງທີເກົ້າ. ການປະສົມປະສານຂອງເລກເກົ້າກັບເລກໜຶ່ງກຳລັງບົ່ງຊີ້ເຖິງການທຳງານແຫ່ງການປະທັບຕາແກ່ປະຊາກອນຂອງພຣະອົງໃຫ້ສຳເລັດລົງ.

ໃນບົດບາດນີ້, ເລກໜຶ່ງແມ່ນການຮວມກັນຂອງມະນຸດຊາດແລະພຣະພາບ. ເລກສອງແມ່ນພຣະອາຈານ, ຜູ້ສອນມະນຸດຊາດ. ເລກສາມແມ່ນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນສາມອົງ, ຊຶ່ງເປັນຂ່າວສານທີ່ພວກເຂົາໄດ້ຖືກສອນໃນເລກສອງ. ເລກສີ່ບົ່ງຊີ້ເຖິງຊົ່ວຄົນຮຸ່ນທີສີ່, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງບົ່ງຊີ້ປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນເມື່ອພົມມະຈາຣີສະຫຼາດຫ້າຄົນຖືກສຳແດງອອກ ແລະຖືກສ້າງຂຶ້ນໃໝ່ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກແທນໄວ້ໂດຍວັນທີຫົກແຫ່ງການຊົງສ້າງ. ຈາກນັ້ນ ຂັ້ນທີເຈັດບົ່ງຊີ້ການຍ້າຍຜ່ານໄປສູ່ Philadelphia ແລະປິດສະນາຂອງເລກແປດທີ່ເປັນຂອງເຈັດ. ໃນຈຸດນັ້ນ ພັນທະສັນຍາໄດ້ສຳເລັດລົງ ແລະຖານະປຸໂຣຫິດຂອງ “81” ຖືກຍົກຂຶ້ນເພື່ອເຮັດພາລະກິດໃຫ້ສຳເລັດ ດັ່ງທີ່ເລກເກົ້າເປັນຕົວແທນ. ໃນແຕ່ລະຂັ້ນ ເລກໜຶ່ງແມ່ນສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນ Palmoni ດ້ວຍ, ຜູ້ນັບເລກອັນມະຫັດສະຈັນ. 81 ເປັນສັນຍະລັກຂອງພວກປຸໂຣຫິດ. Palmoni ໄດ້ຊົງສ້າງເລກທັງປວງ.

ເລກສິບເອັດເປັນຕົວແທນຂອງເຄິ່ງໜຶ່ງຂອງຊາວສອງ, ແລະທັງສອງຕ່າງເປັນຕົວແທນຂອງການປະສານກັນລະຫວ່າງພຣະພາວະກັບມະນຸດສະພາບ. ໃນບົດຄວາມໜຶ່ງໃນໄລຍະບໍ່ດົນມານີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮວມສອງຖ້ອຍຄໍາທີ່ກ່າວເຖິງການເລີ່ມຕົ້ນແລະການສິ້ນສຸດ.

ຄໍາກ່າວຂໍ້ທໍາອິດໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ເມື່ອ Ellen White ໄດ້ຮັບນິມິດເບື້ອງຕົ້ນຂອງນາງກ່ຽວກັບສະຖານນະມັດສະການ, ນາງໄດ້ເຫັນວ່າພຣະບັນຍັດເລື່ອງວັນຊະບາໂຕສ່ອງແສງສະຫວ່າງກວ່າພຣະບັນຍັດອື່ນໆ. ນາງຍັງໄດ້ຮັບການສະແດງອີກວ່າ ໃນວັນສຸດທ້າຍ “ຄໍາສອນເລື່ອງການບັງເກີດມາເປັນມະນຸດ” ໄດ້ຖືກຫໍ່ຫຸ້ມໄວ້ດ້ວຍລັດສະໝີອັນອ່ອນນຸ່ມ. ວັນຊະບາໂຕເປັນແສງສະຫວ່າງໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ ອັນເປັນແບບລ່ວງໜ້າຂອງຄໍາສອນເລື່ອງການບັງເກີດມາເປັນມະນຸດໃນຕອນສຸດທ້າຍ. ການປະສານກັນຂອງຄວາມເປັນພຣະເຈົ້າກັບຄວາມເປັນມະນຸດ ຄືຄໍາສອນເລື່ອງການບັງເກີດມາເປັນມະນຸດ, ເພາະມັນເປັນຄໍາສອນເລື່ອງທີ່ພຣະຄຣິດຊົງຮັບເອົາເນື້ອຫນັງຂອງມະນຸດໄວ້ໃນພຣະອົງເອງ, ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຊົງວາງແບບຢ່າງໄວ້ວ່າ ຄວາມເປັນພຣະເຈົ້າທີ່ປະສານກັບຄວາມເປັນມະນຸດນັ້ນບໍ່ເຮັດບາບ.

ສິບເອັດບວກສິບເອັດເທົ່າກັບຊາວສອງ, ແລະເລກສິບເອັດເປັນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງແຕ່ລະເສັ້ນພັນທະສັນຍາທີ່ມີສິບສອງບົດ, ແລະແຕ່ລະເສັ້ນສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍຊາວສອງ. ບົດທີສິບເອັດ ແລະ ຂໍ້ທີສິບເອັດພາຍໃນພຣະຄຳພີ ເປັນເຄື່ອງໝາຍລະຫວ່າງທາງຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ.

ສົງຄາມຢູເຄຣນໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 2014 ແລະເປັນເສັ້ນພາຍນອກຂອງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ.

ຄວາມຜິດຫວັງປະການທໍາອິດຄືການທີ່ພຣະເຢຊູຊັກຊ້າໃນການໄປເພື່ອຊົງປຸກລາຊະໂຣ, ຊຶ່ງເປັນການອັດສະຈັນອັນສູງສຸດ ແລະເປັນຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າ. ພຣະເຢຊູຊົງຄອຍຢູ່ສີ່ມື້ກ່ອນທີ່ຈະຊົງໃຫ້ລາຊະໂຣຄືນມາຈາກຄວາມຕາຍ. ຂໍ້ພຣະຄໍາໃນພຣະກິດຕິຄຸນຂອງໂຢຮັນກໍາລັງລະບຸເຖິງການອັດສະຈັນຂໍ້ສຸດທ້າຍໃນຈໍານວນເຈັດປະການ ທີ່ໄດ້ຖືກລະບຸໄວ້ໂດຍກົງໃນພຣະກິດຕິຄຸນຂອງໂຢຮັນ. ປະການທໍາອິດຄືການປ່ຽນນໍ້າໃຫ້ເປັນເຫຼົ້າອະງຸ່ນ. ມີແສງສະຫວ່າງຢ່າງຫຼວງຫຼາຍໃນການພິຈາລະນາການອັດສະຈັນທັງເຈັດປະການ ທີ່ໄປສູ່ຈຸດສຸດຍອດໃນ ໂຢຮັນ 11:11, ແລະນັກເທວະສາດທັງປວງກໍເຫັນພ້ອມກັນວ່າ ໃນພຣະທໍາໂຢຮັນມີພຽງເຈັດການອັດສະຈັນເທົ່ານັ້ນ, ໂດຍອີງໃສ່ວ່າການອັດສະຈັນເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ຖືກລະບຸໄວ້ໂດຍກົງ. ດ້ວຍເຫດນີ້ ພວກເຂົາຈຶ່ງບໍ່ນັບການຟື້ນຄືນພຣະຊົນຂອງພຣະຄຣິດເປັນໝາຍສໍາຄັນປະການທີແປດ, ແຕ່ມັນກໍເປັນການອັດສະຈັນ, ແລະການຟື້ນຄືນພຣະຊົນຂອງພຣະອົງແມ່ນໝາຍສໍາຄັນແຫ່ງພັນທະສັນຍາ; ດັ່ງນັ້ນ ການຟື້ນຄືນພຣະຊົນໃນພຣະທໍາໂຢຮັນຈຶ່ງເປັນການອັດສະຈັນປະການທີແປດ, ຊຶ່ງເປັນຂອງທັງເຈັດ, ເພາະການອັດສະຈັນທັງເຈັດປະການກ່ອນໜ້ານັ້ນລ້ວນແລ້ວແຕ່ໄດ້ສໍາເລັດລົງໂດຍຣິດເດດແຫ່ງການຟື້ນຄືນພຣະຊົນຂອງພຣະອົງ.

ໃນເດືອນກໍລະກົດ 2023, ສຽງທີ່ຮ້ອງຢູ່ໃນຖິ່ນກັນດານໄດ້ເລີ່ມຮ້ອງປະກາດຂ່າວສານໜຶ່ງທີ່ຊົງພຣະວິນຍານແຫ່ງຊີວິດ.

ໂຢຮັນໄດ້ຖືກເກີດກ່ອນກົດໝາຍວັນອາທິດແປດວັນ ເພາະວ່າໃນກົດໝາຍວັນອາທິດນັ້ນ ບິດາຂອງທ່ານຄື ເຊກາຣີຢາ ໄດ້ກ່າວຂຶ້ນ. ຊື່ຂອງໂຢຮັນຖືກປ່ຽນຈາກ ເຊກາຣີຢາ ເປັນ ໂຢຮັນ ໃນເວລາກົດໝາຍວັນອາທິດ ເມື່ອການປ່ຽນຊື່ຂອງທ່ານນັ້ນໄດ້ຊີ້ບອກເຖິງຄວາມສຳພັນແຫ່ງພັນທະສັນຍາ. ການເກີດນັ້ນເປັນແບບຢ່າງແຫ່ງການຄືນຄວາມຕາຍຂອງຜູ້ທີ່ຖືກຂ້າຕາຍຢູ່ຕາມຖະໜົນໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020.

ອິຊາຢາໄດ້ຊີ້ບອກເຖິງການຊຸມນຸມຄັ້ງທີສອງ ຊຶ່ງໄດ້ສຳເລັດໃນປີ 1849. ການຊຸມນຸມຄັ້ງທີສອງໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນເດືອນກໍລະກົດ ປີ 2023 ແລະສິ້ນສຸດລົງເມື່ອປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຖືກປະທັບຕາ.

ພຣະເຢຊູໄດ້ສຳເລັດການເສັດເຂົ້າຢ່າງມີໄຊແລ້ວ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງບົ່ງຊີ້ເຖິງການປ່ຽນຜ່ານຈາກສຽງຮ້ອງຍາມທ່ຽງຄືນໄປສູ່ກົດໝາຍວັນອາທິດ; ພຣະອົງມີສາວົກສິບສອງຄົນຢູ່ກັບພຣະອົງ, ເພາະວ່າພວກເຂົາໄດ້ຖືກຄັດເລືອກແລ້ວກ່ອນກົດໝາຍວັນອາທິດ.

ເມື່ອການປະທັບຕາໄດ້ສຳເລັດລົງເທິງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ກ່ອນໜ້າກົດໝາຍວັນອາທິດຈະມາເຖິງພຽງເລັກນ້ອຍ, ການຮ່ວມເປັນອັນໜຶ່ງອັນດຽວກັນຂອງພຣະສາມີແຫ່ງພຣະພາບພຣະເຈົ້າ ກັບພັນລະຍາແຫ່ງມະນຸດສະພາບ ກໍສຳເລັດສິ້ນລົງ, ແລະທັງສອງກໍເປັນອັນໜຶ່ງອັນດຽວກັນຊົ່ວນິລັນດອນ, ເພາະວ່າການລົບມົນທິນບາບໄດ້ສຳເລັດແລ້ວ.

ການເກີດຢ່າງອັດສະຈັນຂອງຊາຣາ ຊຶ່ງເປັນການເກີດທີ່ຄ້າງຄາມາດົນນານນັບແຕ່ການກະບົດໃນປີ 1863 ໄດ້ສຳເລັດລົງເມື່ອຍິງໃນພຣະນິມິດບົດທີ 12 ໃຫ້ກຳເນີດລູກແຝດ. ເດັກຄົນທຳອິດມາເຖິງໃນເວລາຂອງສຽງຮ້ອງເທິ່ງຄືນ ແລະ ເດັກຄົນທີສອງໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ເດັກທີ່ອອກມາເປັນຄົນທີສອງນັ້ນ ມີເສັ້ນດ້າຍສີແດງຊາດ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນເຄື່ອງໝາຍຂອງຣາຮາບທີ່ເມືອງເຢຣິໂກ.

ເຢເຣມີຢາໄດ້ລະບຸເຖິງການພິພາກສາຂອງຄຣິສຕະຈັກເຊເວັນທ໌ເດ ແອດເວນຕິສ ແຫ່ງລາໂອດີເກຍ។

ເອເຊກຽນ ເຫັນດີກັບການພິພາກສາຂອງ ເຢເຣມີຢາ ທີ່ມີຕໍ່ Adventism.

ການຖືກຂ້າມຜ່ານໄປຂອງອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານໃນຖານະເປັນປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າ ລວມເຖິງການທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງເຮັດໃຫ້ປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາເດີມເກີດຄວາມອິດສາຕໍ່ສິ່ງທີ່ເຂົາໄດ້ຖິ້ມປະຖິ້ມໄປ. ສິ່ງນີ້ຈະຖືກເຮັດຊ້ຳອີກກັບອາດເວັນຕິດສະມ໌ໃນເວລາແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ.

ອາດເວັນຕິສຶມ, ອີງຕາມຜົນງານຂອງ William Miller ຊຶ່ງພວກເຂົາປະຕິເສດ, ຍັງຄົງເປັນຂະບວນການທີ່ໄດ້ສ້າງພຣະວິຫານ; ແຕ່ດັ່ງເຊັ່ນ Solomon, ຜູ້ທີ່ໄດ້ສ້າງພຣະວິຫານເຊັ່ນກັນ, ພວກເຂົາໄດ້ທຳລາຍພັນທະສັນຍາ ແລະ ອານາຈັກຂອງພວກເຂົາຈະຖືກຍຶດໄປຈາກພວກເຂົາ ແລະ ຖືກມອບໃຫ້ແກ່ຊົນຊາດໜຶ່ງທີ່ຈະຈັດການສວນອະງຸ່ນຂອງພຣະເຈົ້າຕາມທີ່ພຣະອົງຊົງຊີ້ນຳ.

ໃນເວລາແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ ຄຣິສຕະຈັກຜູ້ມີໄຊຊະນະຈະຖືກຈັດຕັ້ງໃຫ້ເຂົ້າສູ່ແຜ່ນດິນຂອງຕົນເອງ ຕາມທີ່ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນໄດ້ກ່າວໄວ້ ແລະແຜ່ນດິນນັ້ນເປັນແຜ່ນດິນທີ່ອຸດົມສົມບູນດ້ວຍຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍ. ເມືອງເຢຣິໂຄໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນໃໝ່ໃນປີ 1863 ແລະໃນເວລາແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ ເຢຣິໂຄຈະພັງລົງ.

ນະຄອນໜຶ່ງແມ່ນອານາຈັກໜຶ່ງ, ແລະຄຣິສຕະຈັກຜູ້ມີໄຊຊະນະເປັນຕົວແທນແຫ່ງອານາຈັກສະຫງ່າລາສີຂອງພຣະຄຣິດ. ອານາຈັກນັ້ນຂອງຄຣິສຕະຈັກຜູ້ມີໄຊຊະນະ ເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນໃນເວລາກົດໝາຍວັນອາທິດ, ເມື່ອຄຣິສຕະຈັກຂອງພຣະອົງຖືກຍົກຂຶ້ນແລະຖືກຊູສູງເໜືອພູເຂົາແລະເນີນທັງປວງ.

ໃນຊົ່ວໂມງທີເກົ້າ ທີ່ທູດສະຫວັນໄດ້ມາຫາ Cornelious ແລະສັ່ງໃຫ້ເຂົາສົ່ງຄົນໄປເຊີນ Peter, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຊີ້ບອກເວລາທີ່ຂ່າວປະເສີດຈະໄປເຖິງພວກຄົນຕ່າງຊາດໃນເວລາຂອງ Sunday law. ເມື່ອ Peter ໄດ້ຮັບຄໍາສັ່ງຈາກພຣະເຈົ້າໃຫ້ໄປ, ນັ້ນເກີດຂຶ້ນໃນບໍລິບົດຂອງນິມິດເລື່ອງການກິນສັດທີ່ບໍ່ສະອາດ. ສິ່ງນີ້ສໍາເລັດຜົນໃນເວລາຂອງ Sunday law. ຊົ່ວໂມງທີເກົ້າສອດຄ່ອງກັບຊົ່ວໂມງທີເກົ້າ ເມື່ອພຣະຄຣິດສິ້ນພຣະຊົນ. ຊົ່ວໂມງທີເກົ້າເປັນຕົວແທນຈຸດສິ້ນສຸດຂອງຊ່ວງເວລາໜຶ່ງທີ່ເລີ່ມໃນຊົ່ວໂມງທີສາມ ເມື່ອພຣະເຢຊູຖືກຄຶງໄວ້ທີ່ກາງແຂນ ແລະສິ້ນພຣະຊົນຫຼັງຈາກນັ້ນຫົກຊົ່ວໂມງ. ນີ້ເປັນຊ່ວງເວລາດຽວກັນຂອງ Peter ຜູ້ຢູ່ໃນຫ້ອງຊັ້ນເທິງໃນຊົ່ວໂມງທີສາມ ແລ້ວຢູ່ໃນພຣະວິຫານໃນຊົ່ວໂມງທີເກົ້າ. ຊົ່ວໂມງທີເກົ້າໜຶ່ງສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການສິ້ນພຣະຊົນຂອງພຣະຄຣິດ, ສ່ວນຊົ່ວໂມງທີເກົ້າຖັດມາ Peter ຢູ່ໃນພຣະວິຫານ ປະກາດຂ່າວສານຂອງ Joel. ການສິ້ນພຣະຊົນຂອງພຣະຄຣິດໄດ້ຍຸດຕິຄວາມສໍາພັນຕາມພັນທະສັນຍາກັບອິດສະຣາເອນ ແລະເປີດປະຕູໃຫ້ແກ່ພວກຄົນຕ່າງຊາດ ຊຶ່ງມີ Cornelious ເປັນຕົວແທນ.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການສຶກສານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.