ການ​ສຳແດງ​ແຫ່ງ​ພຣະ​ເຢຊູ​ຄຣິດ - ເລກ​ສິບ​ສອງ

ພວກເຮົາກຳລັງຢູ່ໃນຂະບວນການພິຈາລະນາພຣະນິມິດບົດທີ 11 ຫາ 13, ບ່ອນທີ່ພວກເຮົາພົບບັນດາຄູ່ຕໍ່ຕ້ານທັງໝົດໃນສົງຄາມຊ່ວງພິສູດສຸດທ້າຍແຫ່ງການຂັດແຍ້ງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ຊຶ່ງເກີດຂຶ້ນໃນສະໜາມຮົບແຫ່ງຟ້າສະຫວັນຊັ້ນທຳອິດ. ຄູ່ຕໍ່ຕ້ານເຫຼົ່ານັ້ນຄື ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ແລະຝູງຊົນໃຫຍ່ທີ່ອອກມາຈາກບາບີໂລນໃນຖານະເປັນກຳລັງຮອງ, ຕໍ່ຕ້ານສະຫະປະຊາຊາດ, ຄຣິດຈັກຄາທອລິກ, ສະຫະລັດອາເມຣິກາ ແລະຊາຕານເອງ. ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ແລະຝູງຊົນໃຫຍ່ແມ່ນກອງທັບຂອງພຣະເຈົ້າ ໂດຍເປັນຕົວແທນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ແລະທັງສອງຝ່າຍໃນສົງຄາມນີ້ກໍຍັງຖືກເຜີຍໜ້າຕໍ່ກອງທັບແຫ່ງການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າ, ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນບໍ່ແມ່ນໂດຍທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ແຕ່ໂດຍວິບັດປະການທີສາມ.

ເພື່ອຈະລະບຸລັກສະນະບາງປະການທີ່ໄດ້ມີສ່ວນນຳໄປສູ່ການສັງຫານເຂົາສອງອັນແຫ່ງພັກ Republican ແລະ Protestant ໃນປີ 2020, ພວກເຮົາກຳລັງສືບຄົ້ນເພື່ອລະບຸລັກສະນະເຊິ່ງເປັນຄຳພະຍາກອນທີ່ປາກົດຂຶ້ນໃນສົງຄາມຂອງມະນຸດຊາດໃນຟ້າສະຫວັນຊັ້ນທຳອິດ, ນັບແຕ່ກົດໝາຍວັນອາທິດຈົນກວ່າ Michael ຈະລຸກຂຶ້ນ. ໃນປະຫວັດສາດນັ້ນ ທົ່ວໂລກທັງໝົດຖືກບັງຄັບໃຫ້ຕັ້ງຮູບເຄົາລົບໃຫ້ແກ່ສັດຮ້າຍ. ປະຫວັດສາດນັ້ນເປັນການທວນຊ້ຳຂອງປະຫວັດສາດຂອງສະຫະລັດ ນັບແຕ່ວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້, ຊຶ່ງແບ່ງແຍກປະຫວັດສາດຄູ່ຂະໜານທັງສອງນັ້ນ. ໃນຖານະເປັນປະຫວັດສາດຄູ່ຂະໜານ ທັງສອງຕ່າງເປັນພະຍານໃຫ້ແກ່ອີກປະຫວັດສາດໜຶ່ງ. ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນປະຫວັດສາດອັນໜຶ່ງໃນບັນດາສອງປະຫວັດສາດນັ້ນ ສິ່ງນັ້ນກໍຈະເກີດຂຶ້ນໃນອີກປະຫວັດສາດໜຶ່ງເຊັ່ນກັນ. ປະຫວັດສາດອັນທີສອງນັ້ນເປັນຈຸດສຸມຂອງພຣະນິມິດບົດທີສິບສອງ ແລະ ສິບສາມ, ແລະພວກເຮົາມຸ່ງໝາຍຈະເຂົ້າໃຈພະຍານອັນທີສອງ ເພື່ອຈະສ່ອງແສງແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໄປເທິງປະຫວັດສາດອັນທຳອິດ ຊຶ່ງບັດນີ້ເກືອບຈະສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ.

ອຳນາດສາມປະການທີ່ນຳພາໂລກໄປສູ່ອາມາເກັດດອນ ໄດ້ຖືກນຳສະແດງໄວ້ໃນບົດທີສິບສອງ ແລະ ສິບສາມ. ອຳນາດແຫ່ງມັງກອນໄດ້ຖືກກ່າວເຖິງເປັນອັນດັບທຳອິດ.

ນາງໄວທ໌ໄດ້ແຈ້ງໃຫ້ພວກເຮົາຊາບວ່າ ມັງກອນໃນບົດນີ້ແມ່ນຊາຕານ ແຕ່ໃນຄວາມໝາຍຮອງນັ້ນມັນແມ່ນໂຣມນອກຮີດ. ທັງຊາຕານແລະໂຣມນອກຮີດລ້ວນເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງສະຫະປະຊາຊາດ. ເຂົາສັດສິບອັນຂອງສັດຮ້າຍເປັນຕົວແທນຂອງພັນທະມິດອັນຊົ່ວຮ້າຍຂອງກະສັດສິບອົງໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເຈັດ. ກະສັດສິບອົງນັ້ນໄດ້ຖືກນຳສະເໜີໄວ້ໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເຈັດ ແລະໃນບົດນັ້ນພວກເຂົາຖືກລະບຸວ່າເປັນອານາຈັກທີເຈັດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີ. ສັດຮ້າຍນັ້ນຖືກນຳສະເໜີວ່າມີເຈັດຫົວພ້ອມດ້ວຍມົງກຸດເຈັດອັນ ຊຶ່ງເປັນເຄື່ອງໝາຍບົ່ງຊີ້ວ່າມັນເປັນອານາຈັກທີເຈັດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີ. ໃນດານີເອນ 2 ພວກເຂົາຖືກນຳສະເໜີເປັນກຣີກຝ່າຍວິນຍານ ແລະພວກເຂົາຍັງແມ່ນອາຮາບໃນຄຳພະຍານແຫ່ງພູເຂົາກາເມນ ແລະພວກເຂົາແມ່ນສັດຕູສິບປະການໃນເພງສັນລະເສີນ 83.

ອຳນາດທາງໂລກປະການທີສອງຂອງສັດຕູທີ່ຖືກກ່າວເຖິງໃນພຣະນິມິດບົດທີ 12 ແລະ 13 ຄື ສັດຮ້າຍທີ່ຂຶ້ນມາຈາກທະເລ ຊຶ່ງ ຊິສເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ລະບຸໄວ້ຢ່າງຊັດແຈ້ງວ່າແມ່ນສາສະໜາຄາທອລິກ.

ໃນຂໍ້ທີໜຶ່ງ ໂຢຮັນໄດ້ຢືນຢູ່ທີ່ຊາຍຝັ່ງທະເລ ແລະທ່ານໄດ້ເຫັນສັດຮ້າຍໂຕໜຶ່ງຂຶ້ນມາຈາກທະເລ; ແລ້ວຕໍ່ມາ ທ່ານກໍໄດ້ເຫັນສັດຮ້າຍອີກໂຕໜຶ່ງຂຶ້ນມາຈາກແຜ່ນດິນ. ຊິສເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ລະບຸວ່າ ເວລາທີ່ໂຢຮັນໄດ້ເຫັນສັດຮ້າຍສອງໂຕນັ້ນແມ່ນປີ 1798 ເພາະວ່ານັ້ນແມ່ນປີທີ່ອຳນາດສັນຕະປາປາໄດ້ຖືກ “ປົດອອກຈາກກຳລັງຂອງຕົນ,” ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ຮັບບາດແຜສາຫັດທີ່ໃນທີ່ສຸດຈະຖືກຮັກສາໃຫ້ຫາຍ.

ເມື່ອໂຢຮັນເຫັນສັດຮ້າຍຈາກທະເລ ຊຶ່ງແມ່ນລະບົບສັນຕະປາປາ ທ່ານກຳລັງຫັນກັບໄປເບິ່ງປະຫວັດສາດ. ເມື່ອຫັນໄປຂ້າງໜ້າໃນປະຫວັດສາດ ທ່ານເຫັນສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນ ຊຶ່ງແມ່ນສະຫະລັດອາເມຣິກາ. ນີ້ແຫຼະເປັນເຫດຜົນທີ່ສັດຮ້າຍຈາກທະເລຖືກຈັດຮູບຂຶ້ນທາງຄຳພະຍາກອນໃນລັກສະນະເຊັ່ນນັ້ນ. ເມື່ອມອງຍ້ອນກັບຈາກປີ 1798 ໂຢຮັນໄດ້ເຫັນກ່ອນເປັນ “ເຈັດຫົວ ແລະ ສິບເຂົາ,” ອັນເປັນເຄື່ອງໝາຍເຖິງຈຸດໜຶ່ງໃນປະຫວັດສາດທີ່ເຂົາສາມອັນຖືກຖອນອອກເພື່ອເຮັດທີ່ວ່າງໃຫ້ແກ່ເຂົານ້ອຍທີ່ແຂງກ້າຂອງລະບົບສັນຕະປາປາ ຊຶ່ງໄດ້ເວົ້າຖ້ອຍຄຳອັນໃຫຍ່.

ກ່ອນທີ່ເຂົາທັງສາມເຂົາ ຄື Heruli, Ostrogoths ແລະ Vandals ຈະຖືກກຳຈັດອອກໄປ, ໂຣມັນນອກສາສະໜາຖືກສະແດງໂດຍ “ມົງກຸດສິບອັນ.” ມົງກຸດສິບອັນນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງໂຣມັນນອກສາສະໜາ. ຈາກນັ້ນ ໂຢຮັນໄດ້ລະບຸເຖິງເສືອດາວຂອງກຣີຊ, ຕໍ່ມາແມ່ນໝີຂອງ Medo-Persia ແລະຈາກນັ້ນແມ່ນສິງຂອງບາບີໂລນ.

ບໍ່ມີສ່ວນປະກອບແມ່ນແຕ່ຢ່າງດຽວໃນຄາທໍລິກທີ່ເປັນຄຣິສຕຽນ, ແລະສັດຮ້າຍທີ່ຂຶ້ນມາຈາກທະເລເປັນຕົວແທນຂອງການຜະສົມປະສານຂອງອານາຈັກນອກສາສະໜາທັງປວງກ່ອນໜ້ານັ້ນຕາມຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີ. ສັດຮ້າຍຈາກທະເລນີ້ຖືກພັນລະນາໄວ້ຕາມລຳດັບປະຫວັດສາດຍ້ອນກັບ, ເພາະວ່າໂຢຮັນກຳລັງຫັນມອງຍ້ອນກັບໄປໃນປະຫວັດສາດ. ທຳອິດ ທ່ານໄດ້ເຫັນອຳນາດທີ່ຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນເມື່ອເຂົາສາມອັນຖືກຖອນອອກ—ອຳນາດສັນຕະປາປາ. ຈາກນັ້ນ ທ່ານໄດ້ເຫັນເຂົາສິບອັນທີ່ມີມົງກຸດສິບອັນ—ໂຣມນອກສາສະໜາ. ຈາກນັ້ນ ທ່ານໄດ້ເຫັນເສືອດາວ—ກຣີກ. ຈາກນັ້ນ ທ່ານໄດ້ເຫັນໝີ—ເມໂດ-ເປີເຊຍ. ຈາກນັ້ນ ທ່ານໄດ້ເຫັນສິງ—ບາບີໂລນ. ຄຳພັນລະນາຂອງສັດຮ້າຍຈາກທະເລປະກອບດ້ວຍອົງປະກອບຈາກແຕ່ລະອານາຈັກນອກສາສະໜາທີ່ມາກ່ອນໜ້ານັ້ນ, ແລະຄຳພັນລະນານີ້ສະຖາປະນາໃຫ້ເຫັນວ່າ ອຳນາດສັນຕະປາປາເປັນການລວມຕົວກັນຂອງທຸກຮູບແບບແຫ່ງຄວາມນອກສາສະໜາທີ່ເຄີຍມີຢູ່ໃນປະຫວັດສາດພຣະຄຳພີ. ບໍ່ມີສ່ວນປະກອບແມ່ນແຕ່ຢ່າງດຽວໃນຄາທໍລິກທີ່ເປັນຄຣິສຕຽນ. ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ອາດປາກົດວ່າເປັນຄຣິສຕຽນໃນຄາທໍລິກ ລ້ວນແຕ່ເປັນຂອງປອມ.

ຢູ່ເທິງພູກາເມັນ, ເມື່ອເອລີຢາໄດ້ເຂົ້າສູ້ຮົບກັບພວກຜູ້ພະຍາກອນຂອງເຢເຊເບນ ແລະກັບສາມີຜູ້ຫຼົງຖອຍຂອງນາງ, ເຢເຊເບນຢູ່ທີ່ບ້ານຂອງນາງໃນສະມາເຣຍ. ຍິງໂສເພນີແຫ່ງເມືອງຕີໂຣຖືກລືມໄປໃນລະຫວ່າງປະຫວັດຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກທີ່ມີສອງເຂົາ. ເຢເຊເບນຖືກຊ່ອນໄວ້ຢູ່ສະເໝີ, ແລະໃນພຣະນິມິດບົດທີ 12 ແລະ 13 ໂລກທັງປວງພາກັນປະຫລາດໃຈຕາມນາງ, ແຕ່ນາງບໍ່ໄດ້ຖືກພັນລະນາໃຫ້ເປັນສິ່ງອັນນ່າພິສວົງທີ່ຖືກປະຫລາດໃຈຕາມໃນສະຫວັນ, ເໝືອນດັ່ງສະຫະປະຊາຊາດ, ສະຫະລັດອາເມຣິກາ ແລະ ຊາຕານ. ນາງກັບໄປຢູ່ສູນບັນຊາການຂອງນາງໃນສະມາເຣຍ—ນະຄອນໂຣມ.

ປະຫວັດຂອງສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນໂລກ ແມ່ນບ່ອນທີ່ການທົດສອບເກື່ອງກັບຮູບຈໍາລອງຂອງສັດຮ້າຍສໍາລັບທົ່ວໂລກ ຖືກຊີ້ບອກໃຫ້ເຫັນ. ການທົດສອບນັ້ນເກີດຂຶ້ນໃນລະຫວ່າງສົງຄາມຂອງສະຫວັນຊັ້ນທໍາອິດ. ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ພວກເຮົາປາຖະໜາຈະພິຈາລະນາໃນຈຸດນີ້. ຂ້າພະເຈົ້າຈະແທນຄໍາວ່າ “ເຂົາ” ໃນຂໍ້ພຣະຄໍາພີທີ່ບັດນີ້ພວກເຮົາກໍາລັງຈະພິຈາລະນາ ດ້ວຍຄໍາວ່າ ສະຫະລັດອາເມລິກາ.

ໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບສາມ ມັງກອນແຫ່ງໂຣມນອກຮີດໄດ້ມອບສາມສິ່ງໃຫ້ແກ່ຕໍາແໜ່ງສັນຕະປາປາ ເມື່ອມັນຍົກຕໍາແໜ່ງສັນຕະປາປາຂຶ້ນສູ່ບັນລັງແຫ່ງໂລກ.

ກະສັດທັງສິບຜູ້ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງໂຣມນອກສາສະໜາ (ໂດຍທີ່ຝຣັ່ງເປັນກະສັດຜູ້ສຳຄັນສູງສຸດໃນບັນດາສິບນັ້ນ ຕາມທີ່ຖືກແທນດ້ວຍອາຫາບ) ໄດ້ມອບສາມສິ່ງແກ່ອຳນາດປາປາຊີ ຄື: ອຳນາດ, ທີ່ນັ່ງບັນລັງ, ແລະ ສິດອຳນາດ. ເມື່ອຈັກກະພັດຄອນສະແຕນຕິນໄດ້ຍ້າຍນະຄອນຫຼວງຈາກນະຄອນໂຣມໃນຝັ່ງຕາເວັນຕົກໄປສູ່ຕາເວັນອອກ ແລະໄດ້ຕັ້ງນະຄອນຄອນສະແຕນຕິໂນເປິນເປັນນະຄອນຫຼວງໃໝ່ຂອງຈັກກະພັດໂຣມໃນປີ 330, ໃນເວລານັ້ນໂຣມນອກສາສະໜາກໍໄດ້ມອບ “ທີ່ນັ່ງ” ຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ຄຣິສຕະຈັກແຫ່ງໂຣມ.

ເມື່ອ ຄລໍວິສ, ກະສັດແຫ່ງຊາວແຟຣງກ໌ (ຝຣັ່ງ), ຫັນມານັບຖືຄາທອລິກ ແລະ ເລີ່ມເຮັດສົງຄາມຕໍ່ບັນດາອຳນາດທີ່ໄດ້ຕໍ່ຕ້ານການຂຶ້ນສູ່ບັນລັງຂອງໂລກຂອງສັນຕະປາປາໃນປີ 496, ໂຣມນອກສາສະໜາໃນເວລານັ້ນໄດ້ມອບ “ອຳນາດ” ຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ສັນຕະປາປາ.

ໃນ ຄ.ສ. 533, ຈັສຕິນຽນໄດ້ອອກລັດຖະດຳລັດສະບັບໜຶ່ງ ຊຶ່ງໄດ້ກຳນົດໃຫ້ຄຣິດຈັກໂຣມັນເປັນທັງຫົວໜ້າຂອງຄຣິດຈັກທັງປວງ ແລະເປັນຜູ້ແກ້ໄຂພວກນອກຮີດ. ໃນຈຸດນັ້ນ, ອຳນາດຂອງໂຣມນອກສາສະໜາໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ແກ່ສັນຕະປາປາ.

ໃນຂໍ້ທີສິບສອງ, “ມັນ [ສະຫະລັດອາເມຣິກາ] ກະທຳອຳນາດທັງປວງຂອງສັດຮ້າຍໂຕທຳອິດຕໍ່ໜ້າມັນ.” ອຳນາດທີ່ຖືກນຳໃຊ້ໂດຍລະບົບສັນຕະປາປານັ້ນ ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ Clovis, ຜູ້ໄດ້ອຸທິດກຳລັງທາງທະຫານແລະອຳນາດທາງເສດຖະກິດຂອງຕົນແດ່ລະບົບສັນຕະປາປາ. ດ້ວຍເຫດນີ້ ຄາທອລິກຈຶ່ງເອີ້ນ Clovis ວ່າ “ບຸດຄົນຫົວປີຂອງຄຣິສຕະຈັກຄາທອລິກ,” ແລະເອີ້ນຝຣັ່ງວ່າ “ທິດາຄົນໃຫຍ່ທີ່ສຸດຂອງຄຣິສຕະຈັກຄາທອລິກ.” ສະຫະລັດຈະກະທຳວຽກງານອັນສົກກະປົກດຽວກັນນັ້ນເພື່ອລະບົບສັນຕະປາປາ ທີ່ Clovis ໄດ້ເລີ່ມໄວ້ໃນປີ 496.

ອຳນາດຂອງສະຫະລັດຈະຖືກນຳໃຊ້ເພື່ອໃຫ້ “ແຜ່ນດິນໂລກ ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ໃນນັ້ນ ນະມັດສະການສັດຮ້າຍຕົວທຳອິດ ຊຶ່ງບາດແຜແຫ່ງຄວາມຕາຍຂອງມັນໄດ້ຮັບການຮັກສາໃຫ້ຫາຍ.” ສະຫະລັດຈະນຳໃຊ້ກຳລັງທາງທະຫານ ແລະອຳນາດທາງເສດຖະກິດຂອງຕົນ ເພື່ອໃຫ້ທົ່ວໂລກຍອມຮັບວັນອາທິດເປັນວັນພັກຜ່ອນ. ຍິງໂສເພນີແຫ່ງເມືອງໄທເຣ ຈະກໍ່ການຫຼິ້ນຊູ້ກັບສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກກ່ອນ ໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄມ່ຊ້ານີ້, ແລ້ວນາງຈະອອກໄປກໍ່ການຫຼິ້ນຊູ້ກັບບັນດາກະສັດອື່ນໆທັງປວງແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ.

ໃນຂໍ້ສິບສາມ, “ມັນ [ສະຫະລັດອາເມລິກາ] ກະທຳການອັດສະຈັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ຈົນເຮັດໃຫ້ໄຟຕົກລົງມາຈາກຟ້າສະຫວັນສູ່ແຜ່ນດິນໂລກຕໍ່ໜ້າມະນຸດທັງຫລາຍ.” ໄຟເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານອັນບໍ່ບໍລິສຸດ. ລີ້ນແຫ່ງໄຟໃນວັນເພນເຕກອສ ເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານອັນບໍລິສຸດ ຊຶ່ງມາພ້ອມກັບຄວາມສາມາດໃນການຖ່າຍທອດຂ່າວສານນັ້ນໄປສູ່ໂລກທັງສິ້ນ. ໄຟທີ່ສະຫະລັດອາເມລິການຳລົງມາຈາກຟ້າສະຫວັນນັ້ນ ຈະສົ່ງຜົນກະທົບເຖິງທຸກປະເທດ ແລະທຸກພາສາ.

ໃນຂໍ້ສິບສີ່, ສະຫະລັດອາເມລິກາໄດ້ຫຼອກລວງ “ບັນດາຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ ໂດຍອາໄສບັນດາການອັດສະຈັນເຫຼົ່ານັ້ນ ທີ່ [ສະຫະລັດອາເມລິກາ] ໄດ້ຮັບອຳນາດໃຫ້ກະທຳຕໍ່ໜ້າສັດຮ້າຍນັ້ນ; ໂດຍກ່າວແກ່ບັນດາຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກວ່າ ໃຫ້ພວກເຂົາສ້າງຮູບຈຳລອງໃຫ້ແກ່ສັດຮ້າຍນັ້ນ ຊຶ່ງເຄີຍມີບາດແຜຈາກດາບ ແລະຍັງມີຊີວິດຢູ່.” ການຫຼອກລວງທີ່ຖືກນຳມາໃຊ້ເພື່ອຫຼອກລວງໂລກໂດຍສະຫະລັດອາເມລິການັ້ນ ຖືກສະແດງໂດຍໄຟທີ່ລົງມາຈາກຟ້າໃນຂໍ້ກ່ອນໜ້ານີ້. ໄຟຈາກຟ້ານັ້ນກໍ່ໃຫ້ເກີດບັນດາການອັດສະຈັນທີ່ສະຫະລັດອາເມລິການຳມາໃຊ້ເພື່ອສັ່ງການແກ່ໂລກໃຫ້ສະຖາປະນາລັດຖະບານໂລກດຽວ ຊຶ່ງປະກອບຂຶ້ນດ້ວຍການຜະສົມປະສານລະຫວ່າງສາສະໜາຈັກແລະລັດ ໂດຍໃຫ້ສາສະໜາຈັກເປັນຝ່າຍຄວບຄຸມຄວາມສຳພັນນັ້ນ.

ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງອາຮາບແລະເຢເຊເບນໄດ້ເປັນຕົວແທນ ເມື່ອເອລີຢາຖືກຍົກຂຶ້ນ. ການຕໍ່ສູ້ຂອງເອລີຢາຢູ່ເທິງພູກາເມນໄດ້ສຳເລັດຕາມຄວາມໝາຍໃນຊ່ວງເລີ່ມຕົ້ນຂອງສະຫະລັດອາເມລິກາ ໃນລະຫວ່າງຂະບວນການຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດຈາກປີ 1840 ຫາ 1844, ເພື່ອຈຸດປະສົງໃນການຈຳແນກຜູ້ພະຍາກອນແທ້ຂອງໂປຣແຕສແຕນ ອອກຈາກບັນດາຜູ້ພະຍາກອນປອມທັງໝົດຂອງໂປຣແຕສແຕນ.

ມັນໄດ້ສຳເລັດອີກຄັ້ງໜຶ່ງໃນວາລະທ້າຍຂອງສະຫະລັດອາເມລິກາ, ໃນລະຫວ່າງການທົດສອບເລື່ອງການກໍ່ຕັ້ງຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍ ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ແລະສິ້ນສຸດລົງທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້.

ການສຳເລັດຢ່າງສົມບູນຂອງເອລີຢາ ເກີດຂຶ້ນກ່ອນວັນອັນໃຫຍ່ແລະນ່າຢ້ານກົວຂອງພຣະເຈົ້າ, ຊຶ່ງຄືໄພພິບັດເຈັດປະການສຸດທ້າຍ. ດັ່ງນັ້ນ, ພູກາເມນ, ເອລີຢາ, ອາຮາບ ແລະ ເຢເຊເບນ ຈຶ່ງຖືກນຳສະແດງໃນກິດຈະການຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາ ທີ່ບັງຄັບໃຫ້ໂລກທັງໝົດຍອມຮັບລັດຖະບານໂລກດຽວຂອງສະຫະປະຊາຊາດ ຊຶ່ງຢູ່ໃຕ້ການປົກຄອງຂອງຄະນະຈັກຄາທອລິກ. ສະຫະລັດອາເມຣິກາດຳເນີນການກະທຳນີ້ສຳເລັດຜ່ານອຳນາດທາງທະຫານ, ກຳລັງທາງເສດຖະກິດ, ແລະການສື່ສານອັນເສື່ອມຊາມທີ່ສະກົດຈິດ ຊຶ່ງມັນເປັນຜູ້ຊີ້ນຳແລະຄວບຄຸມ, ອັນຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍສິ່ງທີ່ເອີ້ນວ່າ “ເສັ້ນທາງດ່ວນຂໍ້ມູນ” ຂອງເວັບທົ່ວໂລກ.

ໃນຂໍ້ສິບຫ້າ ພວກເຮົາໄດ້ຖືກແຈ້ງວ່າ “ມັນ [ສະຫະລັດອາເມຣິກາ] ມີອຳນາດທີ່ຈະໃຫ້ຊີວິດແກ່ຮູບຂອງສັດຮ້າຍ ເພື່ອໃຫ້ຮູບຂອງສັດຮ້າຍນັ້ນທັງເວົ້າໄດ້ ແລະເຮັດໃຫ້ບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ຍອມນະມັດສະການຮູບຂອງສັດຮ້າຍຖືກຂ້າເສຍ.” ດັ່ງນັ້ນ ການຂູ່ດ້ວຍຄວາມຕາຍໂດຍອຳນາດທາງທະຫານຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາ ເຊິ່ງໃນເວລານັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງກະສັດຊັ້ນນຳແຫ່ງສະຫະປະຊາຊາດ ໄດ້ໃຫ້ອຳນາດແກ່ລັດຖະບານໂລກດຽວຂອງສະຫະປະຊາຊາດໃຫ້ເວົ້າ. ການກະທຳແຫ່ງການເວົ້ານັ້ນ ສຳເລັດຜົນໂດຍຜ່ານອຳນາດນິຕິບັນຍັດ ແລະຕຸລາການ. ຝ່າຍນິຕິບັນຍັດຂອງສະຫະປະຊາຊາດຢູ່ນະຄອນນິວຢອກ ແລະຝ່າຍຕຸລາການຂອງສະຫະປະຊາຊາດຢູ່ນະຄອນເຮກ ປະເທດເນເທີແລນ. ນະຄອນເຮກເປັນຕົວແທນຂອງໂລກເກົ່າ ແລະນິວຢອກເປັນຕົວແທນຂອງໂລກໃໝ່. ທັງສະຫະລັດອາເມຣິກາ ແລະເນເທີແລນ ຕ່າງກໍມີປະຫວັດສາດໃນອະດີດທີ່ໂດດເດັ່ນໃນຖານະຜູ້ພິທັກຊັ້ນນຳແຫ່ງເສລີພາບ ແລະອິດສະຫລະພາບ ແຕ່ທັງສອງກໍຈົບລົງໃນປະຫວັດສາດຂອງຕົນຕາມລຳດັບ—ໂດຍເວົ້າຄືດັ່ງມັງກອນ.

ໃນຂໍ້ທີສິບຫົກແລະສິບເຈັດ, ຫຼັງຈາກຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍໄດ້ຖືກຕັ້ງຂຶ້ນແລະຖືກປະທານອຳນາດໃຫ້ເວົ້າ, “[ສະຫະລັດອາເມລິກາ] ເຮັດໃຫ້ທຸກຄົນ, ທັງຜູ້ນ້ອຍແລະຜູ້ໃຫຍ່, ຜູ້ຮັ່ງມີແລະຜູ້ຍາກຈົນ, ຜູ້ເສລີແລະຂ້າທາດ, ໃຫ້ຮັບເຄື່ອງໝາຍໄວ້ທີ່ມືຂວາຂອງເຂົາ ຫຼື ທີ່ໜ້າຜາກຂອງເຂົາ: ແລະບໍ່ໃຫ້ຜູ້ໃດສາມາດຊື້ຫຼືຂາຍໄດ້, ນອກຈາກຜູ້ທີ່ມີເຄື່ອງໝາຍ, ຫຼື ຊື່ຂອງສັດຮ້າຍ, ຫຼື ຈຳນວນແຫ່ງຊື່ຂອງມັນ.”

ການກໍ່ຮູບຂຶ້ນຂອງຮູບເໝືອນຂອງສັດຮ້າຍ ແມ່ນການທົດສອບທີ່ມາກ່ອນການທົດສອບເລື່ອງເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ. ຖ້າພວກເຮົາບໍ່ຜ່ານການທົດສອບທີ່ຖືກສະແດງໂດຍການກໍ່ຮູບຂຶ້ນຂອງຮູບເໝືອນຂອງສັດຮ້າຍ ພວກເຮົາກໍຈະລົ້ມເຫຼວໃນການທົດສອບເລື່ອງເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ. ມັນເປັນການທົດສອບສອງຢ່າງທີ່ແຕກຕ່າງກັນ ແລະເປັນການທົດສອບສອງປະເພດທີ່ແຕກຕ່າງກັນ.

ການກໍ່ຕັ້ງຮູບພາບຂອງສັດຮ້າຍ ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ເປັນຄຳເຕືອນຝ່າຍພະຍາກອນວ່າ ເວລາປິດແຫ່ງການທົດລອງກຳລັງຈະມາເຖິງ. ນີ້ແມ່ນຂ່າວສານຂອງເອລີຢາ ທີ່ຊີ້ບອກວ່າ ພູເຂົາກາເມນຢູ່ໃນຂອບເຂດອັນໃກ້, ແລະວ່າ ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຈຳເປັນຕ້ອງຈັດຫານ້ຳມັນແຫ່ງລັກສະນະນິສັຍ, ນ້ຳມັນແຫ່ງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ແລະ ນ້ຳມັນແຫ່ງຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນ ກ່ອນການເອີ້ນຄັ້ງສຸດທ້າຍຈະຖືກປະກາດ. ພວກເຂົາຈຳເປັນຕ້ອງຕື່ນຂຶ້ນ ເພື່ອວ່າ ເມື່ອເອລີຢາຖາມພວກເຂົາວ່າ, “ພວກເຈົ້າຈະລັງເລຢູ່ລະຫວ່າງສອງຄວາມຄິດເຫັນນີ້ດົນເທົ່າໃດ?”—ພວກເຂົາຈະບໍ່ຢືນຢູ່ໂດຍປາກນິ່ງ, ເພາະວ່າ ການປາກນິ່ງໃນເວລານັ້ນ ຄືການຮັບເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ. ການທົດສອບເລື່ອງຮູບພາບຂອງສັດຮ້າຍ ເປັນຕົວແທນຂອງພາລະກິດໃນການເຂົ້າໃຈຂ່າວສານທີ່ປະກາດການປິດລົງຂອງການພິພາກສາ ເຊັ່ນດຽວກັນກັບທີ່ຂ່າວສານຂອງພວກມິນເລີໄຣທ໌ໄດ້ປະກາດການເປີດຂຶ້ນຂອງການພິພາກສາ.

ການທົດສອບເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ ບໍ່ໄດ້ກ່ຽວພັນກັບການເລືອກ ເພາະວ່າໃນນັ້ນບໍ່ມີອົງປະກອບແຫ່ງເວລາແຫ່ງການທົດລອງ. ມັນເປັນຈຸດໜຶ່ງໃນເວລາ ບໍ່ແມ່ນຊ່ວງເວລາໜຶ່ງ. ມັນເປັນວິກິດການ ແລະເພາະສະນັ້ນ ມັນຈຶ່ງເປັນການທົດສອບທີ່ຈະຊີ້ໃຫ້ເຫັນລັກສະນະຂອງຊາວອິສຣາເອນເຫຼົ່ານັ້ນ ຜູ້ທີ່ຖືກອາຮາບເອີ້ນໃຫ້ມາຍັງພູກາເມນ ໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ໃນເວລານັ້ນ ພວກເຂົາຈະສະແດງລັກສະນະທີ່ພວກເຂົາໄດ້ພັດທະນາຂຶ້ນໃນຊ່ວງເວລາກ່ອນໜ້ານັ້ນ ຊຶ່ງໃນຄຳພະຍາກອນເອີ້ນວ່າ ການທົດສອບຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍ.