Ao amin’ny toko voalohan’i Daniela, i Daniela dia nentina ho amin’ilay fahababoana fito-polo taona izay nambaran’i Jeremia mialoha, ary naharitra hatramin’ny taona voalohan’i Kyrosy.
Ary Daniela dia mbola nitoetra hatramin’ny taona voalohany nanjakan’i Kyrosy mpanjaka. Daniela 1:21.
Koa i Daniela dia velona nandritra ny tantara manontolon’ireo fitopolo taona naha-babo, mandra-pahatongan’ny didy izay namela ny Isiraely fahiny hiverina hanorina sy hamerina amin’ny laoniny an’i Jerosalema.
Ary tamin’ny taona voalohany nanjakan’i Kyrosy, mpanjakan’i Persia, mba hahatanteraka ny tenin’i Jehovah tamin’ny vavan’i Jeremia, dia nampihetsika ny fanahin’i Kyrosy, mpanjakan’i Persia, Jehovah, ka nampanao fanambarana eran’ny fanjakany rehetra izy sady nampanoratra izany koa hoe: Ezra 1:1.
Koa i Daniela, noho izany, no tandindon’ny fizotry ny fizahan-toetra ny iray hetsy sy efatra amby efapolo sy efatra arivo, izay nanomboka tamin’ny 11 Septambra 2001 ary mitohy mandra-pahatongan’ilay “didy”, izay manamarika ny fiantsoana hivoaka avy ao Babylona.
Ary nahare feo hafa avy tany an-danitra aho nanao hoe: Mivoaha avy ao aminy, ry oloko, mba tsy hiray amin’ny fahotany hianareo, ary mba tsy handray amin’ny lozany. Fa ny fahotany dia tafakatra hatrany an-danitra, ary Andriamanitra efa nahatsiaro ny helony. Apokalypsy 18:4, 5.
Ny fitopolo taona nanaovana fahababoana dia vanim-potoana fitsapana sy fanadiovana ho an’ny iray hetsy sy efatra arivo amby efatra alina. Tamin’ny 11 Septambra 2001 dia tonga ny Loza fahatelo avy amin’ny finoana silamo. Ireo manaiky ny fahamarinana fototra iorenan’ny Advantisma ihany no mahafantatra izany. Ny Loza voalohany sy ny Loza faharoa dia samy nofaritan’ireo mpisava lalana araka ny tokony ho izy ho ny finoana silamo. Ao amin’ireo tabilao nataon’ny mpisava lalana tamin’ny 1843 sy 1850, izay nankatoavin’i Ellen White, ary izay aseho ho fahatanterahan’ny Habakoka toko faharoa, dia ny finoana silamo no faritana ho Trompetra fahadimy sy fahenina. Ny Trompetra telo farany dia Trompetran’ny Loza.
Ary nijery aho ka nandre anjely iray nanidina teo afovoan’ny lanitra, niteny tamin’ny feo mahery hoe: Loza, loza, loza ho an’izay monina ambonin’ny tany noho ny amin’ireo feon’ny trompetra hafa an’ny anjely telo, izay mbola hitsoka! Apokalypsy 8:13.
Raha misy Trompetran’ny Loza telo, ary ny Trompetran’ny Loza voalohany sy faharoa dia ny silamo, dia mora ihany ny mamantatra fa ny Trompetran’ny Loza fahatelo dia ny silamo koa. Anisan’ny singan’ny tandindon’ny silamo amin’ny maha-Trompetran’ny Loza azy ny famerana azy ireo, ary avy eo ny famotsorana azy. Sister White dia manondro ireo rivotra efatra ao amin’ny Apokalypsy toko fahafito ho toy ny “soavaly tezitra,” mitady ny “hiala amin’ny famerana” sy “hiteraka fahafatesana sy fandringanana” eo amin’izay alehany.
“Ny anjely dia mitana ny rivotra efatra, aseho ho toy ny soavaly romotra mitady hiala sy hirohotra manerana ny tavan’ny tany rehetra, mitondra fandringanana sy fahafatesana eo amin’ny lalany.
“Hatory eo amoron-tsisin’ny tontolo mandrakizay va isika? Ho donto sy hangatsiaka ary ho faty va isika? Endrey, enga anie ka hananantsika ao amin’ireo fiangonantsika ny Fanahy sy ny fofonain’Andriamanitra izay tsofina ao amin’ny olony, mba hahafahan’izy ireo mitsangana amin’ny tongony ka ho velona. Mila mahita isika fa tery ny lalana, ary ety ny vavahady. Kanefa rehefa mandalo amin’ilay vavahady ety isika, dia tsy manam-petra ny halehibeny.” Manuscript Releases, volume 20, 217.
Ireo anjely efatra izay manakana ny rivotra efatra dia manakana ilay “soavaly tezitra” ao amin’ny faminanian’ny Baiboly izay miteraka fahafatesana sy fandringanana. Ao amin’ny Apokalypsy toko fahasivy, izay ahafantarana ny Trompetra Loza voalohany sy faharoa, dia misy mpanjaka iray izay ambara mazava. Ambara mazava ao amin’ny Apokalypsy “sivy ambin’ny folo” izy.
Ary nanana mpanjaka nanapaka azy ireo izy, dia ilay anjelin’ny lavaka tsy hita noanoa, izay Abadona no anarany amin’ny teny Hebreo, fa amin’ny teny Grika kosa Apoliona no anarany, satria manapaka azy ireo izy. Apokalypsy 9:11.
Ny anarana, ary noho izany ny toetran’ny mpanjakan’ny finoana silamo, dia Abadona amin’ny teny Hebreo ary Apoliona amin’ny teny Grika. Ao amin’ny Testamenta Taloha sy ny Testamenta Vaovao, izay asehon’ny teny Hebreo sy ny teny Grika, dia hita ao amin’ny famaritana ireo anarana roa ireo ny toetran’ny finoana silamo. Ao amin’ireo teny roa ireo, ny heviny dia “fahafatesana sy fandringanana.” Hoy i Ranabavy White fa ilay “soavaly tezitra” izay tazonin’ireo anjely efatra raha mbola asiana tombo-kase ny iray hetsy sy efatra alina sy efatra arivo dia mitady hiala ka hitondra “fahafatesana sy fandringanana” eo amin’ny lalany.
Ny firesahana voalohany ny amin’ny Islam ao amin’ny Soratra Masina dia i Isimaela, rain’ireo izay mifikitra amin’ny fivavahan’ny Islam. Ao amin’izany firesahana voalohany izany dia aseho ho lehilahy dia izy, ary ny teny nadika hoe “dia” dia midika hoe “boriky dia arabo”. Ny firesahana ara-paminaniana voalohany ny amin’ny Islam dia tandindon’ny fianakavian’ny soavaly, ary ny soavaly no nampiasain’ireo mpisava lalana hanehoana ny Islam amin’ny Loza voalohany sy faharoa teo amin’ireo tabilao masina roa. Ny rivotra efatra ao amin’ny Apokalypsy toko faha-fito dia tazonina tsy hiasa, na “sakanana”, mandra-panisy tombo-kase an’Andriamanitra ny olony. Ny dingan’ny fanisiana tombo-kase an’ny iray hetsy sy efatra arivo sy efatra alina dia dingam-pitsapana koa sady dingam-panadiovana.
Ireo fanoharana ara-paminaniana rehetra ireo dia asehon’ny fahababoan’i Daniela nandritra ny fitopolo taona, nanomboka tamin’i Jehoiakima, izay tandindon’ny fanomezam-pahefana ny hafatra voalohany, ka hatramin’ny “didy” izay miantso ny lehilahy sy ny vehivavy hivoaka avy ao Babylona. Ny fanakanana ary avy eo ny famotsorana ny finoana silamo dia toetra ara-paminaniana an’ny finoana silamo amin’ny maha-tandindon’ny faminanian’ny Baiboly azy.
Rehefa tononina ho “rivotra efatra” izy ireo, dia tazonina tsy hiasa mandra-pamehezana tombo-kase ny mpanompon’Andriamanitra. Tamin’ny fiandohan’ny Lozam-pahoriana faharoa, tao amin’ny faminaniana momba ny fotoana telo-jato sy iraika amby sivifolo taona ary dimy ambin’ny folo andro, izay tanteraka tamin’ny 11 Aogositra 1840, dia “navotsotra” ny anjely efatra, izay nisolo tena ny finoana silamo tamin’ny Lozam-pahoriana faharoa. Tamin’ny faran’ilay faminaniana, dia “notanana” izy ireo.
Hoy izy tamin’ilay anjely fahenina izay nanana ny trompetra hoe: Vahao ireo anjely efatra izay voafatotra eo amin’ilay ony lehibe Eofrata. Ary novahana ireo anjely efatra, izay efa voaomana ho amin’ny ora iray sy andro iray sy volana iray ary taona iray, hamono ny ampahatelon’ny olona. Apokalypsy 9:14, 15.
Tamin’ny 11 Septambra 2001, dia nohamafisina ny hafatra voalohany teo amin’ny tantaran’ny iray hetsy sy efatra arivo amby efatra alina, rehefa “navotsotra” ny Islaman’ny Loza fahatelo. Kanefa dia “notanana” avy hatrany izany. Hazavain-dRahavavy White ny antony nahatonga izany, nefa aloha dia tokony hotsaroantsika fa ny tanjon’ny Islama tamin’ny fanononana azy voalohany ao amin’ny Baiboly dia ny hampahatezitra ny firenena; fa ny tanan’i Ismaela dia ho namely ny olona rehetra, ary ny tanan’ny olona rehetra kosa ho namely ny Islama.
Ary hoy ny anjelin’i Jehovah taminy hoe: Indro, mitondra vohoka ianao, ka hiteraka zazalahy, ary ny anarany hataonao hoe Ismaela; satria Jehovah efa nandre ny fahorianao. Ary izy ho lehilahy dia; ny tànany hanohitra ny olona rehetra, ary ny tànan’ny olona rehetra hanohitra azy; ary honina eo anatrehan’ny rahalahiny rehetra izy. Genesisy 16:11, 12.
Ny tanjon’ny finoana silamo ao amin’ny faminaniana ara-Baiboly dia ny hampiray ny firenena rehetra hanohitra ny finoana silamo, mialoha ny hampidinana ny fahatezerany amin’ireo mpitandrina ny Sabata ataon’ny Firenena Mikambana. Tamin’ny 11 Septambra 2001, izay rehetra mahafantatra ny 9/11 ho mariky ny fiandohan’ny famerimberenana ny filaharan’ny zava-nitranga Millerita dia tonga tahaka an’i “Daniela” fony izy nentina ho any Babylona nandritra ny fitopolo taona. I Jehoiakima no manondro ny fanombohan’izany fizahan-toetra izany, ary ny finoana silamo amin’ny Loza fahatelo dia navotsotra tamin’izany, nefa notazonina avy hatrany tsy handroso, mba hahafahan’Andriamanitra manisy tombo-kase ny olony.
“Ity fahitana ity dia nomena tamin’ny taona 1847, fony mbola vitsy dia vitsy ireo rahalahy Advantista nitandrina ny Sabata, ary tamin’ireo aza dia vitsy no nihevitra fa ny fitandremana azy dia manan-danja ampy hampisaraka mazava ny vahoakan’Andriamanitra sy ny tsy mino. Ankehitriny dia manomboka hita ny fahatanterahan’izany fahitana izany. Ny ‘fiandohan’izany andro fahoriana izany,’ izay voalaza eto, dia tsy manondro ny fotoana hanombohan’ny loza haraidaka, fa vanim-potoana fohy mialoha kelin’ny handatsahana azy, raha mbola ao amin’ny fitoerana masina Kristy. Amin’izany fotoana izany, raha eo am-pifaranana ny asan’ny famonjena, dia ho avy etỳ ambonin’ny tany ny fahoriana, ary ho tezitra ny firenena, kanefa ho voafehy tsy hahasakana ny asan’ny anjely fahatelo. Amin’izany fotoana izany no hahatongavan’ny ‘orana farany,’ na ny famelombelomana avy amin’ny fanatrehan’ny Tompo, mba hanome hery ny feo mahery an’ilay anjely fahatelo, sy hanomanana ny olomasina hitoetra tsy hihorohoro amin’ny fotoana handatsahana ny loza fito farany.” Early Writings, 85.
Nanomboka tamin’ny 11 Septambra 2001 ny fitopolo taona an’i Daniela, rehefa navotsotra ny Silamo ka nahatezitra ny firenena tamin’ny namelezany tampoka sy tsy nampoizina ilay bibidia avy amin’ny tany ao amin’ny Apokalypsy toko fahatelo ambin’ny folo. Nohazonina indray avy eo ny Silamo, mba hahafahana mamita ny asan’ny anjely fahatelo. Ny asan’ny anjely fahatelo dia ny fanisiana tombo-kase ny olon’Andriamanitra, ary rehefa nanomboka izany asa izany tamin’ny 11 Septambra 2001, dia nanomboka “nifafy” ny Ranobe Farany. Ny Daniela toko voalohany dia maneho ny fizotry ny fitsapana ny iray hetsy sy efatra arivo amby efatra alina, manomboka amin’ny 11 Septambra 2001, ary mitohy mandra-piantsoan’ilay “feo” faharoa ao amin’ny Apokalypsy valo ambin’ny folo ny ondry hafa an’Andriamanitra hivoaka avy any Babylona. Koa noho izany, Daniela dia misolo tena vahoaka iray izay ankehitriny ao amin’ny fahababoana ara-panahy, mandra-pahatongan’ny faran’izay famaranana ny fizotry ny fitsapana. Ny famaranana ny vanim-potoanan’ny fitsapana ao amin’ny Daniela toko voalohany dia fantarina ho ny “faran’ny andro.”
Ary rehefa tapitra ny andro izay nolazain’ny mpanjaka hampidirana azy ireo, dia nampidirin’ny lehiben’ny tandapa teo anatrehan’i Nebokadnezara izy. Ary niresaka taminy ny mpanjaka; ary tamin’izy rehetra dia tsy nisy hita tahaka an’i Daniela sy Hanania sy Misaela ary Azaria; koa dia nitsangana teo anatrehan’ny mpanjaka izy ireo. Ary tamin’ny raharaha rehetra momba ny fahendrena sy ny fahalalana izay nanontanian’ny mpanjaka azy, dia hitany fa avo folo heny noho ny mpanao majika rehetra sy ny mpanandro rehetra izay tao amin’ny fanjakany rehetra izy ireo. Daniela 1:18–20.
Ny fitsapana fahatelo, izay maneho fitsapana ara-paminaniana ho an’i Daniela sy ireo lehilahy telo mendrika, dia tamin’ny fotoana nanombanan’i Nebokadnezara azy ireo ka nahitana fa “in-folo heny tsara noho ny mpisikidy sy ny mpanandro rehetra izay tao amin’ny fanjakany manontolo” izy ireo. Ny fitsapana fahatelo dia asehon’ny fitsarana, ary ny fitsarana dia nitranga tamin’“ny faran’ny andro.” Ao amin’ny bokin’i Daniela, ny “faran’ny andro” no ijoroan’i Daniela amin’ny anjarany.
“‘Maro no hodiovina, sy hatao fotsy, ary hotsapaina; fa ny ratsy fanahy kosa hanao ratsy; ary tsy hisy amin’ny ratsy fanahy hahafantatra; fa ny hendry no hahafantatra…. Sambatra izay miandry ka tonga amin’ny arivo amby telon-jato sy dimy amby telopolo andro. Fa ianao kosa (Daniela), mandehana amin’ny lalanao mandra-pahatongan’ny farany; fa hitsahatra ianao, ary hitsangana amin’ny anjaranao amin’ny faran’ny andro.’”
“Tonga ny fotoana hijoroan’i Daniela eo amin’ny anjarany. Tonga ny fotoana hielezan’ny fahazavana nomena azy ho any amin’izao tontolo izao mihoatra noho ny hatrizay. Raha ireo izay nataon’i Jehovah be dia be no handeha ao amin’ny fahazavana, dia hitombo indrindra ny fahalalany an’i Kristy sy ny faminaniana mifandraika Aminy, arakaraka ny hanatonany ny famaranana ny tantaran’ity tany ity.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1174.
Ellen G. White dia mampifandray ny “faran’ny andro” amin’ny fizotran’ny fanadiovana ao amin’ny andininy fahafolo ao amin’ny Daniela toko faha-roa ambin’ny folo. Matetika izy no mampiasa ny andininy fahafolo, miaraka amin’ilay hoe “faran’ny andro” ao amin’ny andininy fahatelo ambin’ny folo.
“‘Betsaka no hodiovina sy hatao fotsy ary hotsapaina; fa ny ratsy fanahy kosa hanao ratsy ihany; ary tsy hisy amin’ny ratsy fanahy hahatakatra; fa ny hendry no hahatakatra…. Sambatra izay miandry ka tonga amin’ny andro arivo amby telon-jato sy dimy amby telo-polo. Fa mandehana ianao (Daniela) amin’ny lalanao mandra-pahatongan’ny farany; fa hiala sasatra ianao, ary hitsangana amin’ny anjaranao amin’ny faran’ny andro.’”
“Daniela dia mijoro eo amin’ny anjarany ankehitriny, ary isika dia tokony hanome azy toerana hiteny amin’ny vahoaka. Ny hafatsika dia tokony hivoaka tahaka ny jiro mirehitra. ‘Ary amin’izany andro izany dia hitsangana Mikaela, ilay andriana lehibe izay mijoro ho an’ny zanaky ny firenenao; ary hisy andro fahoriana, izay tsy mbola nisy tahaka azy hatrizay nisian’ny firenena ka mandraka izany andro izany; ary amin’izany andro izany dia hovonjena ny olonao, dia izay rehetra hita voasoratra ao amin’ny boky. Ary maro amin’izay matory ao amin’ny vovoky ny tany no hifoha, ny sasany ho amin’ny fiainana mandrakizay, ary ny sasany ho amin’ny henatra sy fanamavoana mandrakizay. Ary izay hendry dia hamirapiratra tahaka ny famirapiratry ny lanitra; ary izay mampiverina ny maro ho amin’ny fahamarinana dia ho tahaka ny kintana mandrakizay doria mandrakizay.’”
“Ireo teny ireo no mampiseho ny asa izay tokony hataontsika amin’izao andro farany izao. Tsy mifoha akory isika na dia ny antsasany aza. Tsy manana ny hery izay tena ilaina amin’ny fanatanterahana ny asa izay tsy maintsy atao isika. Tsy maintsy miditra amin’ny fiainana isika, miditra amin’ny firaisana. Ankehitriny, dia ankehitriny indrindra, tsy maintsy mijoro eo amin’ny toerana isika izay hahatonga ny fibebahana sy ny famelan-keloka ho toetra miavaka indrindra amin’ny asantsika. Tsy tokony hisy fifandirana. Efa tara loatra ny hirotsahana miaraka amin’i Satana amin’ny asany manajamba maso. Efa tara loatra ny hihaino fanahy mamitaka sy fampianaran’ny demonia.”
“Nampianarina aho hilaza fa rehefa manome teny sy fanononana ny Fanahy Masina, dia hahita asa tanterahina mitovy amin’ilay natao tamin’ny andro Pentekosta isika. Hiasa amim-pahendrena ny solontenan’i Kristy. Tsy hisy hahitana olona iray etỳ sy iray erỳ mitady handrava sy hanimba.”
“‘Alohan’ny hivoahan’ny didy, alohan’ny handalovan’ny andro tahaka ny akofa, alohan’ny hahatongavan’ny firehetan’ny fahatezeran’i Jehovah aminareo, alohan’ny hahatongavan’ny andron’ny fahatezeran’i Jehovah aminareo, katsaho Jehovah, ianareo rehetra mpandefitra amin’ny tany, izay efa nanao ny fitsarany; katsaho ny fahamarinana, katsaho ny fahalemem-panahy: angamba hafenina ianareo amin’ny andron’ny fahatezeran’i Jehovah.’” Australian Union Conference Record, 11 Martsa 1907.
Ny fanisiana tombo-kase ny iray hetsy sy efatra alina sy efatra arivo, izay asehon’ireo fitopolo taona nahababoana an’i Daniela tany Babylona, dia aseho ao amin’ny Daniela toko faha-roa ambin’ny folo, andininy faha-folo. Io andininy io dia mitondra ny mari-pamantarana hoe “fahamarinana,” satria ambarany ireo dingana telo izay mampiavaka ny teny hebreo hoe “fahamarinana.” Maro no hodiovina, hatao fotsy, ary avy eo hotsapaina. Daniela sy ireo telo lahy mendrika dia nodiovina tamin’ny fahatahorana an’Andriamanitra tao amin’ny toko voalohany, satria tapa-kevitra izy ireo tsy hihinana ny sakafon’i Babylona. Avy eo dia naneho endrika izay natao tsara tarehy sy botrabotra kokoa noho ny an’ireo izay nihinana ny hanin’i Babylona izy ireo. Ny endrik’izy ireo dia ny fahamarinan’i Kristy, izay fitafiana fotsy. Ary avy eo dia notsapaina izy ireo, raha niditra tao amin’ny fitsaran’i Nebokadnezara, tamin’ny faran’ny andro.
Amin’“ny faran’ny andro”, rehefa hitsangana “amin’ny anjarany” Daniela, dia “hitombo indrindra” ho an’ny vahoakan’Andriamanitra ny “fahalalana an’i Kristy sy ny faminaniana mifandraika Aminy”. Voamarik’i Nebokadnezara fa tamin’“ny raharaha rehetra momba ny fahendrena sy ny fahalalana”, dia “hita” fa i Daniela sy ireo zatovo telo mendrika dia “avo folo heny noho ny mpanao ody sy ny mpanandro rehetra izay tao amin’ny fanjakany manontolo.”
Ny toko voalohan’i Daniela dia maneho ny fanandraman’ireo iray alina sy efatra arivo amby efatra-polo sy iray hetsy, izay mandalo fizahan-toetra amin’ny dingana telo. Raha manazava izany fizotran-javatra izany, dia hoy ny Rahavavy White: “Ireo teny ireo dia maneho ny asa izay tsy maintsy ataontsika amin’izao andro farany izao. Tsy antsasaky ny mailo akory isika. Tsy manana ny hery izay tena ilaina amin’ny fanatanterahana ny asa izay tsy maintsy vita isika. Tsy maintsy miditra amin’ny fiainana isika, miditra amin’ny firaisana. Ankehitriny, dieny izao indrindra, dia tsy maintsy mijoro amin’izany toerana izany isika, izay hahatonga ny fibebahana sy ny famelan-keloka ho toetra manamarika indrindra ny asantsika. Tsy tokony hisy fifandirana.”
Ny fizahan-toetra izay mitondra ho amin’ny “faran’ny andro” dia mitondra ho amin’ny fitsanganan’ny vavolombelona roa ao amin’ny Apokalypsy toko faha-iraika ambin’ny folo. Ny asa tokony hataontsika ankehitriny dia ny manaiky ny hafatry ny 11 Septambra 2001 ka hifoha, araka izay asehon’ireo taolana maina maty. “Tsy maintsy velona isika, tsy maintsy tafaray.” Rehefa manao izany isika, dia ny “fibebahana sy famelan-keloka” no ho toetra misongadina amin’ny asantsika. Ny toetra misongadina amin’ny asantsika dia asehon’i Daniela ao amin’ny toko fahasivy, rehefa mivavaka ny vavaka ao amin’ny Levitikosy faha-enina amby roapolo izy, mangataka famelan-keloka noho ny fahotany sy ny fahotan’ny razany, sady miaiky koa fa efa nandeha nanohitra an’Andriamanitra izy hatramin’ilay fahadisoam-panantenana izay nanamarika ny fiandohan’ny fotoana fiandrasana tamin’ny 18 Jolay 2020. Tsy maintsy miaiky koa izy fa Andriamanitra dia efa nandeha nanohitra azy nandritra io fotoana io ihany. Daniela dia maneho ireo izay efa nandalo fahababoana “fitopolo taona” hatramin’ny 18 Jolay 2020.
Ny fitopolo taona dia tandindon’ny “impito” ao amin’ny Levitikosy faha-enina amby roapolo. Ny bokin’ny Tantara dia mampahafantatra antsika fa ny fitopolo taona no fe-potoana izay “hankafizan’ny” tany ny Sabata izay tsy navela hankafiziny noho ny fikomian’ny Isiraely fahiny tamin’ny fanekena ao amin’ny Levitikosy faha-dimy amby roapolo.
Mba hahatanteraka ny tenin’i Jehovah tamin’ny vavan’i Jeremia, mandra-pahatanteraky ny tany ny Sabatany; fa raha mbola nandry foana izy, dia nitandrina Sabata, mandra-pahatanteraky ny fitopolo taona. 2 Tantara 36:21.
Amin’ny maha-sariohatry ny “efitra” ara-paminaniana azy, ny “telo andro sy tapany” izay nandrian’ny vavolombelona roa ao amin’ny Apokalypsy toko fahiraika ambin’ny folo ho faty teny an-dalambe taorian’ny 18 Jolay 2020 dia sariohatry ny “fitopolo taona”, ary koa sariohatry ny “impito”. Ny hoe amin’ny “faran’ny andro” dia sariohatry ny faran’ireo andro ara-paminaniana izay voaisy tombo-kase tao amin’ny bokin’i Daniela.
Tamin’ny taona 1798, dia novohana ny bokin’i Daniela, ary i Daniela dia nijoro teo amin’ny anjarany, vonona hanatanteraka ny tanjony.
“Rehefa omen’Andriamanitra asa manokana hataon’ny olona iray, dia tokony hijoro amin’ny anjarany sy ny toerany izy tahaka an’i Daniela, vonona hamaly ny fiantsoan’Andriamanitra, vonona hanatanteraka ny fikasany.” Manuscript Releases, boky faha-6, 108.
Tamin’ny 22 Oktobra 1844, ho fahatanterahan’ny Daniela toko faha-valo, andininy faha-14, dia nitsangana indray teo amin’ny anjarany ny bokin’i Daniela. Ny taona 1798 sy 1844 no famaranana ny fahatezerana voalohany sy faharoa, ka noho izany dia manamarika ny faran’ny “impito.” Ny “faran’ny andro” ao amin’ny bokin’i Daniela dia tandindon’ny fiafaran’ny fahababoana iray izay asehon’ny “impito.” Ao amin’ny Daniela toko faha-4, Nebokadnezara dia niaina tahaka ny bibidia, raha “impito” no nandalo taminy. Tamin’ny “faran’ny andro” dia naverina taminy ny fanjakany sy ny sainy.
Ary tamin’ny faran’ireo andro dia izaho Nebokadnezara nanandratra ny masoko ho any an-danitra, ka niverina tamiko ny fahalalako; ary nisaotra ny Avo Indrindra aho, sady nidera sy nanome voninahitra Ilay velona mandrakizay, izay fanjakany dia fanjakana mandrakizay, ary ny fanapahany dia hatramin’ny taranaka fara mandimby: Ary ny mponina rehetra ambonin’ny tany dia heverina ho tsinontsinona; ary Izy manao araka ny sitrapony amin’ny antokon’ny lanitra sy amin’ny mponina ambonin’ny tany; ary tsy misy mahatsangam-batana ny tànany, na milaza aminy hoe: Inona no ataonao? Tamin’izany andro izany indrindra dia niverina tamiko ny saiko; ary noho ny voninahitry ny fanjakako dia niverina tamiko ny haja sy ny famirapiratako; ary ny mpanolo-tsaiko sy ny tompoko dia nitady ahy; ary niorina tao amin’ny fanjakako aho, sady nampiana fiandrianana lehibe indrindra. Daniela 4:34–36.
Ny fiafaran’ny fotoan’ny fanisiana tombo-kase ny iray hetsy sy efatra arivo amby efatra alina dia aseho ho ny “faran’ny andro”, ary noho izany dia maneho ny famaranana ara-panoharana ny “fitopolo taona” ary koa ny “impito”. Amin’izany andro izany, ny “fibebahana sy famelan-keloka” no ho toetra haneho ny asan’ireo izay taloha efa maty teo amin’ny arabe mamakivaky ny lohasahan’ny taolana maina maty.
Ny lafiny hita maso amin’ny asan’ny fibebahan’ny iray hetsy sy efatra alina amby efatra arivo dia aseho ao amin’ny Ezekiela toko faha-sivy amin’ny hoe: “misento sy mitomany mafy.” Rehefa miaiky sy manaisotra ny fahotany manokana ny olon’Andriamanitra, rehefa manaiky izy fa namerina ny fahotan-drainy ihany, rehefa mametraka an-kilabao ny fireharehany amin’ny heviny izy ka miaiky fa nandeha nifanohitra tamin’Andriamanitra, ary koa fa Izy dia efa nandeha nifanohitra taminy hatramin’ny nahatongavan’ny fotoana fiandrasana tamin’ny 18 Jolay 2020, dia amin’izany no hahitana azy fa manana hery ara-paminaniana “avo folo heny” noho ireo lehilahy hafa rehetra izay milaza tena ho hendry ao amin’ny fanjakana.
Ny fizotry ny fanisiana tombo-kase dia nanomboka tamin’ny famotsorana an’i Islam, ary avy eo tamin’ny famerana azy. Izany fizotra izany dia mifarana tahaka ny nanombohany, rehefa avotsotra indray i Islam. Avotsotra izy amin’ny faran’ny andron’ny fotoan’ny fanisiana tombo-kase, izay, ho an’i Daniela, dia ny didin’i Kyrosy izay niantso ny olona hivoaka avy any Babylona. Any, amin’ny faran’ny andron’ny fanadiovana, amin’ny fitsarana ny “didy” momba ny lalàn’ny Alahady any Etazonia, no hahitana fa ny mahatoky dia manana hery ara-paminaniana “avo folo heny kokoa”.
“Amboarinareo ho lavitra loatra ny fihavian’ny Tompo. Hitako fa ho avy ny ranonorana farany tahaka ny [tampoka toy ny] antso tamin’ny sasakalina, ary amin-kery avo folo heny.” Spalding and Magan, 5.
Hanomboka ny fandinihana ny Daniela toko faharoa isika ao amin’ny lahatsoratra manaraka.
“Ity no antso tamin’ny misasakalina, izay natao hanome hery ny hafatry ny anjely faharoa. Nisy anjely nirahina avy any an-danitra mba hamoha ny olo-masina kivy sy hanomana azy ho amin’ilay asa lehibe eo anoloany. Tsy ny lehilahy nanan-talenta indrindra no voalohany nandray io hafatra io. Nisy anjely nirahina ho any amin’ireo manetry tena sy mahafoy tena, ary nanosika azy ireo hanandratra ny antso hoe: ‘Indro, avy ny Mpampakatra; mivoaha ianareo hitsena Azy!’ Ireo izay natokisana izany antso izany dia nirohotra, ary tamin’ny herin’ny Fanahy Masina no nanambarany mafy ilay hafatra sy namohazany ny rahalahiny kivy. Tsy niorina teo amin’ny fahendrena sy ny fahaizan’ny olona izany asa izany, fa teo amin’ny herin’Andriamanitra, ary ny olo-masiny izay nandre izany antso izany dia tsy nahaohitra azy. Ireo ara-panahy indrindra no nandray io hafatra io voalohany, ary ireo izay efa nitarika teo amin’ny asa taloha no farany nandray azy sy nanampy nampitombo ilay antso hoe: ‘Indro, avy ny Mpampakatra; mivoaha ianareo hitsena Azy!’” Early Writings, 238.