Ny hafatra nentin’ireo Loholona Jones sy Waggoner tamin’ny fikomiana tamin’ny 1888 dia ny hafatry ny fanamarinana amin’ny finoana amin’ny tena izy. Ny Protestantisma nihemotra dia milaza fa ny fanamarinana omen’ny fahafatesan’i Kristy teo amin’ny hazo fijaliana dia manarona ny olona ao anatin’ny fahotany, nefa ny rany kosa tsy tena manaisotra ny fahotany akory. Ity fampianaran-diso ity dia mametraka ny fanesorana ny ota amin’ny Fiavian’i Kristy Fanindroany, amin’izay dia ovàna amin’ny fomba mahagaga ny mpanota. Ny Protestantisma nihemotra ary, amin’ny fomba ofisialy hatramin’ny 1957, ny Adventisma Laodiseana, dia milaza fa i Kristy dia Solontenantsika ihany, fa tsy Ohatra ho antsika. Herintaona talohan’ny 1888, dia nanoratra izao manaraka izao Rahavavy White.
“‘Homena anareo Aho fo vaovao, ary fanahy vaovao no hataoko ao anatinareo.’ Mino amin’ny foko manontolo aho fa esorina hiala amin’izao tontolo izao ny Fanahin’Andriamanitra, ary ireo izay nahazo fahazavana lehibe sy tombontsoa nefa tsy nanararaotra izany dia izy no ho voalohany havela. Nampalahelo ka nampiala ny Fanahin’Andriamanitra izy ireo. Ny asan’i Satana amin’izao fotoana izao, eo am-piasany amin’ny fo sy amin’ny fiangonana ary amin’ny firenena, dia tokony hampangovitra ny mpianatra rehetra ny faminaniana. Akaiky ny farany. Aoka hitsangana ny fiangonantsika. Aoka ho tsapan’ny fon’ny mambran’ny tsirairay ny hery mahavita mampiova fo avy amin’Andriamanitra, ary amin’izay dia ho hitantsika ny fihetsehana lalina ataon’ny Fanahin’Andriamanitra. Tsy famelan-keloka noho ny ota fotsiny akory no hany vokatry ny fahafatesan’i Jesosy. Nanao sorona tsy manam-petra Izy, tsy mba hanesorana ny ota ihany, fa mba hampodiana amin’ny laoniny koa ny toetra maha-olona, hampihaingonana azy indray, hanarenana azy hiala amin’ny sisan-javatra rava nahazo azy, ary hahatonga azy ho mendrika ny fanatrehan’Andriamanitra….”
“I Kristy no tohatra izay hitan’i Jakoba, ka ny fotony niorina tamin’ny tany ary ny ambaratonga tampony nahatratra ny lanitra avo indrindra. Izany no mampiseho ny fomba voatendry hahazoana famonjena. Isika dia tsy maintsy miakatra ambaratonga iray manaraka ny iray amin’ity tohatra ity. Raha misy amintsika hovonjena amin’ny farany, dia ho amin’ny alalan’ny fifikirana amin’i Jesosy tahaka ny amin’ny ambaratongan’ny tohatra izany. Kristy dia natao ho an’ny mino fahendrena sy fahamarinana, fanamasinana ary fanavotana….”
“Hisy fianjerana mahatsiravina hiseho amin’ireo izay mihevitra fa mijoro mafy izy satria manana ny fahamarinana; nefa tsy ananany izany araka izay ao amin’i Jesosy. Ny fotoana fohy isehoan’ny fitandremana latsaka dia mety handentika fanahy iray ho amin’ny fandringanana tsy azo arenina intsony. Ny ota iray dia mitarika ho amin’ny faharoa, ary ny faharoa manomana làlana ho an’ny fahatelo, ary toy izany hatrany. Isika, amin’ny maha-iraky ny Tompo mahatoky antsika, dia tsy maintsy mifona Aminy mandrakariva mba hotandrovina amin’ny heriny. Raha mivily na dia iray santimetatra monja aza hiala amin’ny adidy isika, dia tandindomin-doza hanohy amin’ny lalan’ny ota izay mifarana amin’ny fahaverezana mandrakizay. Misy fanantenana ho antsika tsirairay avy, saingy amin’ny làlana iray ihany—dia ny fifikirana mafy amin’i Kristy sy ny fampiasana ny hery rehetra mba hahatratrarana ny fahatanterahan’ny toetrany.
“Indro ity fivavahana feno fihatsaram-belatsihy ity, izay manao tsinontsinona ny ota ary tsy mitsahatra mitoetra amin’ny fitiavan’Andriamanitra ny mpanota, dia mampahery ny mpanota hino fa hovonjen’Andriamanitra izy na dia mbola manohy amin’ny ota aza izy, sady fantany fa ota izany. Izany no ataon’ny maro izay milaza fa mino ny fahamarinana ankehitriny. Sarahina amin’ny fiainany ny fahamarinana, ary izany no antony tsy ananany hery intsony handresy lahatra sy hampibebaka ny fanahy. Tsy maintsy hampiasaina avokoa ny hery rehetra, ny fanahy rehetra, ary ny hozatra rehetra mba hialana amin’izao tontolo izao, ny fanaony, ny fitondran-tenany, ary ny lamaodiny….”
“Raha esorinareo ny ota ary mampihatra finoana velona ianareo, dia ho anareo ny haren’ny fitahian’ny lanitra.” Selected Messages, boky faha-3, 155.
Ny fivavahana sandoka hoe “fivavahana tsara fanahy be loatra” an’ny Protestanta nihemotra tamin’ny fahamarinana dia naorina ho foto-pampianarana ofisialy tamin’ny fiandohan’ny taranaka fahefatra amin’ny Advantisma tamin’ny taona 1957. Nampiditra famaritana ny fanamarinana izany izay “mamporisika ny mpanota hino fa hovonjen’Andriamanitra izy raha mbola mitoetra ao amin’ny ota.” Ny hazo fijaliana dia mampianatra fa “ny famelan-keloka ny ota dia tsy hany vokatry ny fahafatesan’i Jesosy,” satria “Izy no nanao ilay sorona tsy manam-petra tsy mba hanesorana ny ota ihany, fa koa mba hamerenana amin’ny laoniny ny toetra maha-olombelona, hampahatsaràna azy indray, hanorina azy indray avy amin’ny faharavany, ary hanao azy ho mendrika ny fanatrehan’Andriamanitra.”
Ny fikomiana tamin’ny 1957 dia mampiseho fa ny voan’ny fikomiana izay nafafy tamin’ny 1863, avy eo nitsimoka tamin’ny 1888, ary izay notondrahana taorian’izany tamin’ny hafatra sandoka asehon’ilay boky navoaka tamin’ny 1919 (The Doctrine of Christ), dia namokatra tamin’ny farany ny vokatry ny fanambaràna ampahibemaso fa ny “finoan’ny marina” tany am-boalohany, izay asehon’ny takela-bato roa an’i Habakoka, dia nesorina ankehitriny ka nosoloina tamin’ilay famaritana voahozongozona momba ny “fanamarinana amin’ny finoana” izay hita ao amin’ny Protestantisma nihemotra tamin’ny finoana. Ilay mpaminany tsy nankatò avy tany Joda dia niverina ho amin’ny fiangonan’ny mpaneso ka niara-nihinana tamin’ilay mpaminany mpandainga tao Betela.
Ny hafatra ho an’ny fiangonana Laodikeana, izay natolotra voalohany tamin’ny hetsiky ny Millerita tamin’ny 1856, ary avy eo indray tamin’ny fiangonana Laodikeana tamin’ny 1888, dia nolavina isaky ny dingana nalehany. Io hafatr’i Jones sy Waggoner io, izay araka an-dRahavavy White dia sady hafatra ho an’i Laodikea no hafatry ny fanamarinana amin’ny finoana, dia nolavina, teo ambanin’ny fiheverana fa ireo mpikomy izay nandà azy dia niaro ireo mari-pamantarana fahiny! Ireo mari-pamantarana izay notehiriziny dia fototra noforonin’ny olombelona ihany, izay miorina eo ambonin’ny fasika.
Ny hafatry ny hoe “fanamarinana amin’ny finoana” izay nasehon’i Jones sy Waggoner tamin’ny taona 1888 dia nahitana ny zava-misy momba ny filazantsara marina, izay manambara fa izay nohamarinina dia nohamasinina koa. Nohamafisiny fa ny hohamarinina dia ny “tena” hanaovana masina, fa tsy fotsiny ny “hambara ara-dalàna” ho masina. Ny hafatr’i Jones sy Waggoner, izay nolazain-dRahavavy White fa efa notoriny nandritra ny taona maro talohan’ny fikomiana tamin’ny 1888, dia manambara fa rehefa isaina ho an’ny olona ny fanamarinana, dia omena miaraka amin’izay ihany koa ny fanamasinana.
Tsy mety ho amin’ny fomba hafa izany, fa na ny fanamarinana na ny fanamasinana dia tanterahina amin’ny alalan’ny fanatrehan’ny Fanahy Masina ao amin’ny mino. Ny fanamarinana sy ny fanamasinana dia teny roa fotsiny izay ilazana singa roa amin’ny asa iray ihany izay tanterahina ao anatin’ny mino amin’ny alalan’ny fanatrehan’ny Fanahy Masina.
Io ilay hafatr’i Mosesy indrindra no nolavin’ireo mpikomy niaraka tamin’i Kora, ka nolavina indray tamin’ny taona 1856, avy eo indray tamin’ny 1888, ary nony farany naorina ampahibemaso ho teôlôjian’ny famonjena an’ny Advantisma Laodiseana tamin’ny 1957. Nampisotro faharerahana an’Andriamanitra izany fikomiana mitohy izany, fa hoy ny vahoaka: “Izay rehetra manao ratsy dia tsara eo imason’i Jehovah, ary ireny no ankasitrahany; na koa hoe: Aiza ny Andriamanitry ny fitsarana?”
Hoy izy ireo hoe: “izay manota dia nohamarinina tamin’ny ran’i Kristy, ary sitrak’Andriamanitra izy, na dia mbola manohy manota aza.” Izany no fitaka ara-panahy asehon’ny hafatra ho an’i Laodikia (vahoaka voatsara), satria na dia ambaran’i Kristy ho “ory, sy mampalahelo, sy mahantra, sy jamba, ary mitanjaka” aza ny Laodikiana, dia mino izy fa “manan-karena, sy nitombo fananana, ary tsy manan-java-mahory.” Ary ao anatin’izany toe-piainana izany dia efa eo am-bavan’ny Tompo hovahana hiala Izy ireo.
Ireo mahatoky ao amin’ny tantaran’ny Millerita izay naharitra tamin’ny fanandramana ny fahadisoam-panantenana voalohany tamin’ny 1844, araka ny anehoana azy ao amin’i Jeremia toko faha-dimy ambin’ny folo, andininy faha-dimy ambin’ny folo ka hatramin’ny faha-iray amby roapolo, amin’ny maha-mpanorina mahatokin’ny tempoly azy, izay efa nampanantenaina fa raha tsy hiverina ho amin’ny “fiangonan’ny mpaneso” izy ireo, dia ho tonga “vavan’Andriamanitra,” dia niverina ho amin’ny “fiangonan’ny mpaneso” (izay asehon’ilay mpaminany mpandainga tao Betela), ka niova ho Laodiseana, eo an-tsisin’ny havoakan’Andriamanitra hiala amin’ny vavany, nefa tsy fantany izany.
Ny toe-piainan’ny Advantisma Laodiseana tamin’ny 11 Septambra 2001 dia nasehon’ny toe-piainan’ny Protestanta tamin’ny 11 Aogositra 1840 ho tandindona. Ireo tantara roa ireo kosa dia nasehon’ny Jiosy mpanambany sy mpifanditra ho tandindona, tamin’ny nidinan’ny Fanahy Masina tamin’ny batisan’i Kristy. Ao amin’ireo tantara telo ireo dia vahoaka voafidy taloha iray no nolalovana, ary mbola eo am-pandalovana azy ankehitriny. Ny Iraky ny Fanekena tamin’ny andron’i Jaona Mpanao Batisa dia hiditra ao amin’ny fanekena miaraka amin’ireo izay nofaritan’i Petera ho “tarana voafidy.”
Fa ianareo kosa dia taranaka voafidy, fisoronana mpanjaka, firenena masina, vahoaka voatokana ho Azy; mba hanehoanareo ny fiderana an’Ilay niantso anareo hiala tamin’ny maizina ho amin’ny fahazavany mahagaga; dia ianareo izay fahiny tsy vahoaka, fa ankehitriny dia vahoakan’Andriamanitra; izay tsy nahazo famindrampo, fa ankehitriny kosa dia efa nahazo famindrampo. 1 Petera 2:9, 10.
Petera dia nanondro ny vahoaka vaovao voafidy tamin’ny androny, dia ny fiangonana kristiana izany. Izy ireo no nofidina ho “taranaka voafidy,” tamin’ny fotoana izay samy nanondroan’i Kristy sy Jaona Mpanao Batisa ny vahoaka voafidy teo aloha ho taranaky ny menarana.
Ry taranaky ny menarana, ahoana no ahafahanareo, izay ratsy, miteny zava-tsoa? Fa avy amin’ny haben’izay mameno ny fo no itenenan’ny vava. Matio 12:34.
Ny taranaka izay nandalo dia “taranaky ny menarana”, izay tandindon’i Satana—ilay biby mandady amin’ny faminanian’ny Baiboly. Ny taranaka izay nandalo dia efa nameno ny kapoakan’ny fotoam-pitsapana nomena azy, ary tao anatin’ny taranaka efatra dia niorim-ponenana tao amin’ny toetran’ny menarana izy. Nampivelatra ny handrin’ny vehivavy janga izy. Izany no antony mahatonga ireo loholona dimy amby roapolo ao amin’ny Ezekiela toko faha-valo ho vonona hiankohoka amin’ny masoandro. Efa namorona ny toetran’ny fahefam-panjakana papaly izy.
“Ny hafatry ny anjely fahatelo dia efa nalefa ho amin’izao tontolo izao, mampitandrina ny olona tsy handray ny mariky ny bibidia na ny sariny eo amin’ny handriny na eo amin’ny tanany. Ny mandray izany marika izany dia midika ho tonga amin’ilay fanapahan-kevitra nataon’ilay bibidia ihany, sy hanohana ireo hevitra mitovy aminy, amin’ny fanoherana mivantana ny Tenin’Andriamanitra.” Review and Herald, 13 Jolay 1897.
Ny mariky ny bibidia dia mariky ny lehilahin’ny ota, izay ny papa any Roma sady solontena ara-nofo an’i Satana. Ny tonga amin’ny saina iray ihany amin’ny bibidia dia ny tonga amin’ny saina iray ihany amin’i Satana, izay aseho an’ohatra ho menarana misy poizina.
“Mba hahazoana tombontsoa sy voninahitra araka izao tontolo izao, dia notarihina ny fiangonana hitady ny fankasitrahana sy ny fanohanan’ireo lehibe etỳ an-tany; ary rehefa toy izany no nandavany an’i Kristy, dia voatarika izy hanolotra fankatoavana amin’ilay solontenan’i Satana—dia ny evekan’i Roma.” The Great Controversy, 50.
Amin’ny taranaka faran’ny vahoaka iray voafidy fahiny, ny toetrany dia maneho ny toetran’i Satana. Ny “taranaka voafidy” izay tamin’ny andro lasa dia tsy vahoakan’Andriamanitra, dia voafidy amin’ny alalan’ny fizotran’ny fitsapana sy fanadiovana ary fanamasinana. Ireo izay maharitra amin’ny fizotry ny fitsapana dia voafidy hiditra amin’ny fifandraisan’ny fanekena amin’Andriamanitra. Ny Tompo dia niditra tamin’ny fanekena tamin’ny fiangonana kristiana, avy eo indray tamin’ny Advantisma Millerita, ary manao izany indray Izy amin’ireo efatra arivo amby efatra alina sy iray hetsy.
Rehefa miditra amin’ny fanekena miaraka amin’ilay vahoakan’Andriamanitra vao nofidina ny Tompo (izay fahiny tsy vahoakan’Andriamanitra), dia tonga eo aminy Izy amin’ny maha-Iraky ny Fanekena Azy. Ao anatin’ireo tantara telo tsirairay avy izay manatanteraka ny Malakia toko faha-3, dia misy iraka iray manomana ny lalana ho an’Ilay Iraky ny Fanekena. Jaona Mpanao Batisa no iraka voalohany, izay tandindon’ny iraka faharoa sy fahatelo. William Miller no iraka faharoa. Miara-manorina ny toetran’ilay iraka izay manomana ny lalana ho an’Ilay Iraky ny Fanekena ho avy sy hiditra amin’ny fanekena miaraka amin’ny iray hetsy sy efatra arivo amby efatra alina ny toetra ara-paminaniana ananan’i Jaona Mpanao Batisa sy William Miller.
Ireo iraka telo izay manomana ny làlana ho an’i Kristy, Izay Iraky ny Fanekena, mba ho tonga tampoka ao amin’ny tempoliny, dia maneho asa iray tanterahina amin’ny andron’ny fitsarana famotorana, izay mifarana amin’ny fitsarana fanatanterahana.
“Amin’ny andro farany amin’ny tantaran’ity tany ity, dia havaozina ny faneken’Andriamanitra amin’ny olony izay mitandrina ny didiny. ‘Ary amin’izany andro izany no hanaovako fanekena ho azy amin’ny bibidia any an-tsaha sy ny voro-manidina eny amin’ny habakabaka ary ny zava-mandady amin’ny tany; ary hotorotoroiko tsy ho eo amin’ny tany ny tsipìka sy ny sabatra ary ny ady, ka hampandriako amim-piadanana izy. Ary hifamofo aminao ho Ahy mandrakizay Aho; eny, hifamofo aminao ho Ahy amin’ny fahamarinana sy ny fitsarana sy ny famindram-po ary ny famelan-keloka Aho. Hifamofo aminao ho Ahy amin’ny fahatokiana tokoa Aho; ary ho fantatrao Jehovah.’”
“‘Ary amin’izany andro izany dia hihaino Aho, hoy Jehovah; hihaino ny lanitra Aho, ary ny lanitra hihaino ny tany; ary ny tany hihaino ny vary sy ny divay ary ny diloilo; ary ireo kosa hihaino an’i Jezreela. Ary hamboleko ho Ahy eo amin’ny tany izy; ary hamindra fo amin’ilay tsy nahazo famindram-po Aho; ary hilaza amin’izay tsy oloko hoe: Oloko ianao; ary izy hamaly hoe: Andriamanitro Hianao.’ Hosea 2:14–23.”
“‘Amin’izany andro izany,... ny sisa amin’ny Isiraely sy izay afa-nandositra tamin’ny taranak’i Jakoba,... dia hiankina amin’i Jehovah, dia Ilay Iray Masin’ny Isiraely, amin’ny fahamarinana.’ Isaia 10:20. Avy amin’ny ‘firenena rehetra sy ny fokom-pirenena sy ny samy hafa fiteny ary ny olona’ dia hisy ireo izay hamaly amim-pifaliana ny hafatra hoe: ‘Matahora an’Andriamanitra, ka omeo voninahitra Izy; fa tonga ny andro fitsarany.’ Hiala amin’ny sampy rehetra izay mamatotra azy amin’ity tany ity izy ireo, ary ‘hiankohoka eo anatrehan’Ilay nanao ny lanitra sy ny tany sy ny ranomasina ary ny loharanon-drano.’ Hanafaka ny tenany amin’ny fatorana rehetra izy, ary hijoro eo anatrehan’izao tontolo izao ho tsangambaton’ny famindram-pon’Andriamanitra. Mankatò ny fitakiana rehetra avy amin’Andriamanitra, dia ho fantatry ny anjely sy ny olona izy ho ireo izay ‘mitandrina ny didin’Andriamanitra sy ny finoan’i Jesosy.’ Apokalypsy 14:6–7, 12.
“‘Indro, ho avy ny andro, hoy Jehovah, izay haha-tratran’ny mpijinja ny mpiasa amin’ny fangadiana, ary haha-tratran’ny mpanitsakitsa-boaloboka izay mamafy voa; ary ny tendrombohitra hitete divay mamy, ary ny havoana rehetra hiempo. Ary haveriko [hampiova] ny fahababoan’ny Isiraely oloko, ka hanorina ireo tanàna rava izy sy honina ao; hamboly tanim-boaloboka izy ka hisotro ny divay avy aminy; hanao saha ihany koa izy ka hihinana ny vokatra avy aminy. Ary hamboleko eo amin’ny taniny izy, ka tsy hongotana intsony hiala amin’ny taniny izay nomeko azy, hoy Jehovah Andriamanitrao. Amosa 9:13–15.’” Review and Herald, 26 Febroary 1914.
Ny toko fahatelo ao amin’i Malakia dia tanteraka tamin’ny andron’i Kristy sy tamin’ny andron’ny Millerita, ary ireo tantara roa ireo no manondro ny fahatanterahany amin’ny andro farany. Sister White dia mampifanaraka ny fahatanterahan’ny toko fahatelo ao amin’i Malakia amin’ny asan’i Kristy fanadiovana ny tempoly.
“Тамплийг дэлхийн худалдан авагчид ба худалдагчдаас цэвэрлэхдээ, Есүс зүрх сэтгэлийг нүглийн бузарлалаас—сүнсийг завхруулдаг газрын хүсэл тачаал, аминч хүслийн шунал, муу зуршлаас—цэвэрлэх Өөрийн эрхэм зорилгыг тунхагласан. Малахи 3:1–3 эш татав.” The Desire of Ages, 161.
Ny fanadiovan’i Kristy ny tempoly dia naneho ny asany amin’ny fanadiovana ny fon’ilay mpanota mibebaka. Nandritra ny asa fanompoany teo amin’ny olona, dia indroa Izy no nanadio ny tempoly teto an-tany.
Hoy ilay mpaminany hoe: “Ary nahita anjely iray hafa nidina avy tany an-danitra aho, nanana hery lehibe; ary nohazavain’ny voninahiny ny tany. Ary niantso tamin-kery tamin’ny feo mahery izy ka nanao hoe: Rava Babylona lehibe, rava izy, ary tonga fonenan’ny devoly” (Apokalypsy 18:1, 2). Io no hafatra mitovy amin’ilay nomen’ny anjely faharoa. Rava Babylona, “satria nampisotroiny ny firenena rehetra ny divain’ny fahatezeran’ny fijangajangany” (Apokalypsy 14:8). Inona izany divay izany?—Ny fampianarany sandoka. Nomeny an’izao tontolo izao ny sabata sandoka ho solon’ny Sabatan’ny didy fahefatra, ary naveriny indray ilay lainga izay nolazain’i Satana tamin’i Eva voalohany tao Edena—ny tsy fahafatesan’ny fanahy araka ny natiora. Fahadisoana maro mitovy razana amin’ireo no naeliny patrana, ka “mampianatra ny didin’olona ho fampianarana” (Matio 15:9).
“Rehefa nanomboka ny asam-panompoany ampahibemaso Jesosy, dia nanadio ny Tempoly tamin’ny fanimbazimbana feno fahavetavetana natao taminy Izy. Anisan’ny asa farany tamin’ny fanompoany ny fanadiovana fanindroany ny Tempoly. Toy izany koa, ao amin’ny asa farany ho fampitandremana izao tontolo izao, dia antso roa miavaka no atao amin’ny fiangonana. Ny hafatry ny anjely faharoa dia hoe: ‘Rava Babylona, rava ilay tanàna lehibe, satria izy no nampisotro ny firenena rehetra ny divain’ny fahatezeran’ny fijangajangany’ (Apokalypsy 14:8). Ary ao amin’ny antso mafy ataon’ny hafatry ny anjely fahatelo dia re ny feo avy any an-danitra manao hoe: ‘Mivoaha avy aminy, ry oloko, mba tsy handraisanareo anjara amin’ny fahotany, ary mba tsy handraisanareo amin’ny lozany. Fa tafakatra hatrany an-danitra ny fahotany, ary Andriamanitra nahatsiaro ny helony’ (Apokalypsy 18:4, 5).” Selected Messages, boky 2, 118.
Tamin’ny fahatanterahan’ny Malakia toko fahatelo, Jaona Mpanao Batisa no iraka izay nanomana ny lalana ho an’i Jesosy, amin’ny maha-Iraky ny Fanekena Azy, mba ho avy tampoka ao amin’ny tempoliny ka hanadio izany indroa. Tao anatin’ny asa fanompoany naharitra telo taona sy tapany, dia nanadio ny tempoly Izy tamin’ny fiandohan’ny asa fanompoany sy tamin’ny fiafarany, ka izany no nanambara fa ny asa fanadiovana dia manana fiandohana izay maneho ny fiafarana. I Jesosy mandrakariva no maneho ny fiafarana amin’ny alalan’ny fiandohana, ary mifanaraka amin’ny asany amin’ny maha-Alfa sy Omega Azy, dia nanomboka sy nifarana tamin’ny fanadiovana ny tempoly ireo telo taona sy tapany.
Tamin’ny fiafaran’ireo telo taona sy tapany dia nalatsany ny ra izay nanamafy ny fanekena, ka nahatanteraka ny faminanian’i Daniela toko faha-sivy fa Izy no hanamafy ny fanekena amin’ny maro mandritra ny herinandro iray, ary eo afovoany no hanesorana Azy.
Ary rehefa afaka ny roa amby enim-polo herinandro dia hovonoina ny Mesia, nefa tsy ho an’ny tenany; ary ny vahoakan’ilay mpanapaka izay ho avy no handrava ny tanàna sy ny fitoerana masina; ary ho tahaka ny safo-drano no hahataperan’izany, ary mandra-pahatongan’ny faran’ny ady dia efa voatendry ny fandravana. Ary hampiorina fanekena amin’ny maro mandritra ny herinandro iray izy; ary amin’ny antsasaky ny herinandro dia hampitsahatra ny fanatitra alatsa-drà sy ny fanatitra izy; ary noho ny fielezan’ny fahavetavetana dia hataony lao izany, dia mandra-pahatongan’ny fahatanterahana aza, ary izay efa voatendry dia hararaka amin’izay natao lao. Daniela 9:26, 27.
Hanohy izao fianarana izao isika ao amin’ny lahatsoratra manaraka.
“Mety ho voasoratra pejy misesy ny amin’ireo zavatra ireo. Fihaonambe manontolo dia efa voasindron’ny lalivay mitovy amin’ireo foto-kevitra voaolana. ‘Fa ny mpanankarena ao aminy dia feno herisetra, ary ny mponina ao aminy dia niteny lainga, ary ny lelany dia fitaka ao am-bavany.’ Hiasa ny Tompo hanadio ny fiangonany. Lazaiko aminareo marina tokoa fa efa hihodina sy hanongana izay andrim-panjakana antsoina amin’ny anarany ny Tompo.”
“Marina tokoa rahoviana no hanombohan’ity dingan’ny fanadiovana ity, dia tsy azoko ambara; nefa tsy hahemotra ela izany. Ilay mitana ny vaniny eny an-tànany no hanadio ny tempoliny ho afaka amin’ny fahalotoana ara-pitondrantena. Hodioviny tanteraka ny famoloany. Manana ady amin’izay rehetra manao na dia ny tsy rariny kely indrindra aza Andriamanitra; satria amin’izany no andavany ny fahefan’Andriamanitra, sady ametrahany ao anaty loza ny anjara tombontsoany amin’ny fanavotana noho ny sorona fampihavanana, dia ilay fanavotana noraisin’i Kristy an-tànana ho an’ny zanakalahy sy zanakavavin’i Adama rehetra. Mahasoa va ny mizotra amin’ny lalana izay halan’Andriamanitra? Mahasoa va ny mametraka afo hafahafa eo amin’ny fanakelezanareo mba hatolotra eo anatrehan’Andriamanitra, ka hilaza hoe tsy mampaninona izany?”
“Tsy araka ny filaharan’Andriamanitra ny hanangonana zavatra be loatra ao Battle Creek ho ivon-toerana. Efa miseho ankehitriny ilay toe-javatra izay naseho tamiko ho fampitandremana. Marary ny foko noho izany fanehoana izany. Nanome fampitandremana ny Tompo mba hisorohana izao toe-javatra mampihena fitondran-tena izao, nefa tsy nohenoina izany. ‘Hianareo no fanasin’ny tany; fa raha ny sira no very ny tsirony, inona no hampanasiavina azy? Tsy mahasoa na inona na inona intsony izy, afa-tsy hariana any ivelany ka hohitsahin’ny olona.’”
Miantso ny rahalahiko aho mba hifoha. Raha tsy misy fiovana mitranga haingana, dia tsy maintsy hambarako amin’ny vahoaka ny zava-misy; fa tsy maintsy ovaina izao toe-javatra izao; tsy tokony ho mpitantana sy tale intsony amin’ny asa manan-danja sy masina toy izao ny olona tsy niova fo. Miaraka amin’i Davida dia terena isika hilaza hoe: “Fotoana ho Anao, Jehovah ô, ny hiasa; fa foanan’izy ireo ny lalànao.” Special Testimonies, 30, 31.