Isika dia efa nandinika ny fampiharana in-telo ny faminaniana. Ataontsika izany mba hamantarana fa, rehefa novahan’ny Tompo tombo-kase ny andininy enina farany ao amin’i Daniela 11 tamin’ny firodanan’ny Firaisana Sovietika tamin’ny “fotoan’ny farany” tamin’ny 1989, dia nisy “fitomboan’ny fahalalana” novokarina izay natao hitsapana io taranaky ny vahoakan’Andriamanitra io.
Ary hoy Izy nanao hoe: Mandehana amin’ny alehanao, ry Daniela; fa mihidy sy voaisy tombo-kase ny teny mandra-pahatongan’ny andro farany. Maro no hodiovina sy hatsatsika ho fotsy ary hotsapaina; fa ny ratsy fanahy kosa hanao ratsy ihany; ary tsy hisy amin’ny ratsy fanahy hahalala; fa ny hendry no hahalala. Daniela 12:9, 10.
Isaky ny mamoha fahamarinana iray ny Liona avy amin’ny firenen’i Joda, dia miasa Satana hanohitra ny hafatra. Ny fanoherana natao tamin’ireo fahamarinana nambara tao amin’ireo andininy farany ao amin’ny Daniela toko fahairaika ambin’ny folo dia nanery hanao fandalinana lalindalina kokoa ny amin’ireo fahamarinana mifandray amin’ireo andininy ireo, mba tsy haharitra ny fiarovana voamasina manoloana ireo fahadisoana naroso hanimba ny fahamarinana nambara. Ny iray tamin’ireo foto-kevitra naseho mazava teo afovoan’izany adihevitra izany dia ny fampiharana in-telo ny faminaniana. Tamin’ny voalohany dia fantatra izany teo amin’ny fifandraisany amin’ny filàna ny ho marina momba izay asehon’“ny isan’andro” ao amin’ny bokin’i Daniela (fanompoan-tsampy), sy ny tantara marina mifandray amin’ny “fanesorana ny isan’andro” (508 AD).
Ny fanekena ireo hery telo mandrava ho toy ny rafitra iorenan’ny faminaniana, izay mifanandrify amin’ny rafitra Millerita momba ny faminaniana amin’ny maha ireo hery roa voalohany mandrava azy, ary ny fanondroan’ny Millerita ny “isan’andro” ho fanompoan-tsampy, dia nanome tantara iray mifanaraka amin’ireo andininy enina farany ao amin’ny Daniela toko faha‑iraika ambin’ny folo, araka ny nolazain’i Sister White fa tokony ho izy. Koa ny fanoherana ny fahalalana mbola tsy voaseho tamin’ny fotoanan’ny farany tamin’ny 1989 dia namokatra fahazavana lehibe kokoa, satria nitombo ny fahalalana, ary koa namaritra fitsipika manokana ho an’ny fivezivezen’ny hafatry ny anjely fahatelo, izay nifanandrify tamin’ny fivoaran’ireo fitsipika faminaniana sasany izay novorina sy nampiharina tao amin’ny fivezivezen’ny anjely voalohany nataon’i William Miller.
Efa nodinihintsika ny fampiharana intelo amin’ireo Roma telo, ireo fianjerana telo an’i Babylona, ary ireo Elia telo, ary ankehitriny dia iresahantsika ireo iraka telo izay manomana ny lalana ho an’ilay Iraky ny Fanekena. Efa hitantsika ny fifanindriana sy ny fitoviana akaiky eo amin’ireo Roma telo sy ireo fianjerana telo an’i Babylona, ary koa ny fitoviana akaiky amin’ireo Elia telo sy ireo iraka telo izay manomana ny lalana. Amin’ny andro farany, i William Miller sy Future for America dia samy maneho ny Elia fahatelo ary koa ny iraka fahatelo izay manomana ny lalana. Mandrakariva i Jesosy no maneho ny faran’ny zavatra iray amin’ny fiandohan’ny zavatra iray, ary ny hetsiky ny anjely voalohany dia mitovy laharana amin’ny hetsiky ny anjely fahatelo.
“Efa nomen’Andriamanitra eo amin’ny filaharan’ny faminaniana ny toeran’ny hafatry ny Apokalypsy 14, ary ny asany dia tsy tokony hitsahatra mandra-pahatapitry ny tantaran’ity tany ity. Ny hafatry ny anjely voalohany sy faharoa dia mbola fahamarinana ho an’izao andro izao, ary tokony handeha mifanaraka amin’ity manaraka ity. Ny anjely fahatelo dia manambara ny fampitandremany amin’ny feo mahery. ‘Rehefa afaka izany zavatra izany,’ hoy Jaona, ‘dia nahita anjely anankiray hafa nidina avy tany an-danitra aho, nanana hery lehibe; ary nohazavain’ny voninahiny ny tany.’ Ao amin’izany fanazavana izany no iraisan’ny fahazavan’ireo hafatra telo rehetra.” The 1888 Materials, 803, 804.
Ny fihetsik’ireo anjely voalohany sy faharoa dia notarihin’i William Miller. Rahavavy White dia manondro an’i Miller ho “iraka voafidy.”
“I William Miller dia nampihorohoro ny fanjakan’i Satana, ary ilay fahavalo lehibe dia nitady tsy hanohitra fotsiny ny herin’ny hafatra, fa handringana ny iraka nitondra izany mihitsy aza.” Spirit of Prophecy, boky faha-4, 219.
Izy koa dia manondro fa i Miller dia voatondro mialoha tamin’ny alalan’i Elia sy Jaona Mpanao Batisa.
“An’arivony maro no voatarika handray ny fahamarinana notorin’i William Miller, ary mpanompon’Andriamanitra no natsangana tamin’ny fanahy sy ny herin’i Elia mba hanambara ny hafatra. Tahaka an’i Jaona, ilay mpialoha lalana an’i Jesosy, ireo izay nitory ity hafatra manetriketrika ity dia nahatsiaro ho voatery hametraka ny famaky eo amin’ny fakan-kazon’ny hazo, ary hiantso ny olona hamoa voa mendrika ny fibebahana.” Early Writings, 233.
Jaona Mpanao-batisa, izay araka an’i Jesosy no Elia faharoa, dia ilay iraka voalohany koa izay tsy maintsy nanamboatra ny lalana ho an’Ilay Iraky ny Fanekena. Koa miharihary fa ny fihetsiky ny anjely fahatelo dia hanana “iraka voafidy.” Io iraka io dia efa nanehoana mialoha tamin’ny alalan’i Elia sy Jaona Mpanao-batisa ary William Miller. Miaraka amin’i Miller, ireo iraka voafidy roa ireo dia maneho ny fiandohana sy ny fiafaran’ny fihetsiky ny anjely telo ao amin’ny Apokalypsy fahaefatra ambin’ny folo, ary amin’izany dia samy maneho miaraka na ny Elia fahatelo sy ilay iraka fahatelo izay hanamboatra ny lalana ho an’Ilay Iraky ny Fanekena.
Ny fandavana ny hafatry ny iraka voafidy na eo am-piandohana na eo amin’ny fiafarana dia fahafatesana, ary ny hafatry ny Future for America dia miorina amin’ny fampiharana ara-paminaniana ny hoe “line upon line,” izay no fomba fiasa amin’ny ranonorana farany. Amin’ny alalan’ny fampiharana ny hoe “line upon line” dia apetraka ho voaporofo fa ny hetsika Millerite dia tandindon’ny hetsika Future for America. Iray amin’ireo waymark ao amin’ny tantara Millerite i William Miller, ilay “chosen messenger.” Ny mandà izany waymark izany dia mandà ny hafatra, koa amin’ny alalan’ny fiandohana sy ny fiafaran’ny Adventisma no anorenana fa ny fandavana ny iraka dia fandavana ny hafatra koa, satria ny hafatra no manondro iraka voafidy. Koa noho izany, ny mandà ny hafatra dia mandà ny iraka, ary ny mandà ny iraka dia mandà ny hafatra. Raha tsy misy mpandihy, dia tsy misy dihy.
“Naverina tamiko indray aho ho amin’ny fitoriana ny fihavian’i Kristy voalohany. Jaona dia nirahina tamin’ny fanahy sy ny herin’i Elia hanomana ny lalan’i Jesosy. Ireo izay nandà ny fanambaran’i Jaona dia tsy nahazo tombontsoa tamin’ny fampianaran’i Jesosy. Ny fanoherany ny hafatra izay nanambara mialoha ny fihaviany no nametraka azy teo amin’ny toerana izay tsy nahafahany nandray mora foana ny porofo mahery indrindra fa Izy no Mesia. Satana no nitarika ireo izay nandà ny hafatr’i Jaona handeha lavidavitra kokoa hatrany, ka handà sy hanombo ny Kristy. Tamin’ny nanaovany izany dia nametraka ny tenany teo amin’ny toerana izay tsy nahafahany nandray ny fitahiana tamin’ny andro Pentekosta, izay tokony ho nampianatra azy ny lalana mankany amin’ny fitoerana masina any an-danitra. Ny triatry ny efitra lamba tao amin’ny tempoly dia nampiseho fa tsy horaisina intsony ny fanatitra sy ny fombafomba jiosy. Efa natolotra Ilay Fanatitra lehibe ary efa nekena, ary ny Fanahy Masina izay nidina tamin’ny andro Pentekosta dia nitondra ny sain’ny mpianatra hiala tamin’ny fitoerana masina etỳ an-tany ho any amin’ilay fitoerana masina any an-danitra, izay nidiran’i Jesosy tamin’ny rany manokana, mba handrotsahany amin’ny mpianany ny soa azo avy amin’ny fanavotany. Nefa ny Jiosy kosa dia navela tao amin’ny aizina tanteraka. Very avokoa ny fahazavana rehetra izay mety ho nananany momba ny drafi-pamonjena izy, nefa mbola natoky ihany tamin’ny sorona sy fanatitra tsy misy ilàna azy. Efa nisolo ny etỳ an-tany ilay fitoerana masina any an-danitra, kanefa tsy nanana fahalalana izany fiovana izany izy. Koa noho izany dia tsy nahazo tombontsoa tamin’ny fanelanelanan’i Kristy tao amin’ny fitoerana masina izy.”
“Maro no mijery amin-tahotra ny nandehanan’ny Jiosy tamin’ny nandavany sy nanomboany an’i Kristy teo amin’ny hazo fijaliana; ary rehefa mamaky ny tantaran’ny fanararaotana mahamenatra natao taminy izy, dia mihevitra fa tia Azy, ary tsy ho nandà Azy tahaka ny nataon’i Petera, na ho nanombo Azy tahaka ny nataon’ny Jiosy. Kanefa Andriamanitra, Izay mamaky ny fon’ny olona rehetra, dia nampandalo fitsapana izany fitiavana an’i Jesosy izay nilazany fa tsapany izany. Nijery tamin’ny fahalianana lalina indrindra ny lanitra rehetra ny fandraisana ny hafatry ny anjely voalohany. Nefa maro izay nilaza ho tia an’i Jesosy, ary nandatsa-dranomaso rehefa namaky ny tantaran’ny hazo fijaliana, no naneso ny vaovao mahafaly ny amin’ny fihaviany. Raha tokony handray ny hafatra tamin-kafaliana izy, dia nilaza fa fitaka izany. Nankahala ireo izay tia ny fisehoany izy ary nandroaka azy hiala tamin’ny fiangonana. Ireo izay nandà ny hafatra voalohany dia tsy afaka nandray soa tamin’ny faharoa; ary tsy nahazoany soa koa ny antso amin’ny misasakalina, izay natao hanomanana azy hiditra miaraka amin’i Jesosy amin’ny alalan’ny finoana ao amin’ny fitoerana masina indrindra ao amin’ny fitoerana masina any an-danitra. Ary tamin’ny nandavany ireo hafatra roa teo aloha, dia nampahamaiziny toy izany ny fahalalany, ka tsy mahita hazavana ao amin’ny hafatry ny anjely fahatelo izy, izay mampiseho ny lalana mankany amin’ny fitoerana masina indrindra. Hitako fa tahaka ny nanomboan’ny Jiosy an’i Jesosy no nanomboan’ireo fiangonana amin’ny anarany fotsiny ireo hafatra ireo; ary noho izany dia tsy manana fahalalana ny amin’ny lalana mankany amin’ny fitoerana masina indrindra izy, ary tsy afaka handray soa amin’ny fanelanelanan’i Jesosy any. Tahaka ny Jiosy, izay nanatitra ny fanatitra tsy misy ilàna azy, no anaterany ny vavaka tsy misy ilàna azy ho ao amin’ilay efitra izay efa nilaozan’i Jesosy; ary Satana, faly amin’izany fitaka izany, dia mitafy toetra ara-pivavahana, ka mitarika ny sain’ireo milaza tena ho Kristiana ireo ho amin’ny tenany, miasa amin’ny heriny sy ny famantarany ary ny fahagagana mandainga, mba hamatorana azy mafy ao amin’ny fandriky ny tenany.” Early Writings, 259–261.
Ireo “izay nandà ny fijoroan’i Jaona dia tsy nahazo tombontsoa tamin’ny fampianaran’i Jesosy,” ary ireo “izay nandà ny hafatra voalohany dia tsy afaka nahazo tombontsoa tamin’ny faharoa; ary tsy nahazo tombontsoa tamin’ilay antso amin’ny misasakalina koa izy.” Ny fanompoan’i Jaona no nialoha ny batisan’i Kristy, izay tsy ela taorian’izany dia nanadio ny tempoly teo am-piandohan’ny fanompoany. Ny fanompoan’i Miller no nanomana ny amin’ny hanadiovan’i Kristy ny zanak’i Levy rehefa tonga tampoka Izy tamin’ny 22 Oktobra 1844. Amin’ireo vavolombelona roa ireo, ny fandavana ny iraka manomana ny lalana dia mitovy amin’ny fahafatesana.
Ny fanadiovana sy fanamasinana izay notanterahin’i Kristy tao amin’ny asany amin’ny maha-Iraky ny Fanekena Azy dia natao mba hananganana vahoaka iray hahatanteraka ny asa fitondrana ny hafatry ny famonjena ho amin’izao tontolo izao. Tanterahina mialoha ny vanim-potoana izay maneho ny fotoana anombohan’ny fitsarana mpanatanteraka izany asa izany. Ny fandravana an’i Jerosalema teo amin’ny tantaran’ny mpianatra dia maneho ny fitsarana mpanatanteraka, ary ny Advantisma dia nivily niala tamin’ny andraikiny hanatanteraka izany asa izany, nefa ny Tompo dia efa niezaka hanangona azy ireo ho eo aminy. Izy no nitarika ny olony hamoaka ny tabilao 1850 ho fanehoana an-tsary ny hafatra izay azony nentina ho amin’izao tontolo izao.
“Tsy sitrapon’Andriamanitra ny hirenirenena mandritra ny efa-polo taona tany an-efitra i Isiraely; ny faniriany dia ny hitondra azy mivantana ho any amin’ny tanin’i Kanana ka hampiorina azy any, ho vahoaka masina sady sambatra. Kanefa, ‘tsy afa-niditra izy noho ny tsi-finoana.’ Hebreo 3:19. Noho ny fihemorany sy ny fivadihany dia levona tany an-efitra izy, ary nisy hafa natsangana mba hiditra ao amin’ny Tany Nampanantenaina. Toy izany koa, tsy sitrapon’Andriamanitra ny hahatarana ela toy izao ny fiavian’i Kristy sy ny hitoeran’ny olony mandritra ny taona maro eto amin’ity tontolon’ny ota sy alahelo ity. Fa ny tsi-finoana no nampisaraka azy tamin’Andriamanitra. Ary satria nandà tsy hanao ny asa izay notendreny ho azy ireo izy, dia nisy hafa natsangana hitory ny hafatra. Noho ny famindram-po amin’izao tontolo izao dia ahemotr’i Jesosy ny fihaviany, mba hananan’ny mpanota fotoana handre ny fampitandremana sy hahita ao aminy fialofana, dieny mbola tsy aidina ny fahatezeran’Andriamanitra.” Ilay Hery Mifandona Lehibe, 458.
Raha nitana mafy ny finoany ihany ny Advantisma, dia “ho vita ny asany.”
“Raha nifikitra mafy tamin’ny finoany ny Advantista, taorian’ilay fahadisoam-panantenana lehibe tamin’ny taona 1844, ka nanaraka tamim-piraisan-tsaina ny fitarihan’Andriamanitra izay nisokatra teo anoloany, nandray ny hafatry ny anjely fahatelo ary nitory izany tamin’izao tontolo izao tamin’ny herin’ny Fanahy Masina, dia ho nahita ny famonjen’Andriamanitra izy, ny Tompo dia ho niasa tamin-kery lehibe niaraka tamin’ny ezaka nataony, ho vita ny asa, ary Kristy dia ho efa tonga talohan’izao handray ny olony ho amin’ny valisoany. Kanefa, tamin’ilay vanim-potoanan’ny fisalasalana sy ny tsy fahazoana antoka izay nanaraka ilay fahadisoam-panantenana, dia maro tamin’ireo mpino ny fiavian’ny Tompo no nandao ny finoany.... Toy izany no nisakanana ny asa, ary navela tao amin’ny haizina izao tontolo izao. Raha niray hina tamin’ny didin’Andriamanitra sy ny finoan’i Jesosy ny tenan’ny Advantista manontolo, endrey ny maha-samihafa be ny tantarantsika!” Evangelism, 695.
Tamin’ny Lohataonan’ny taona 1844, ny Iraky ny Fanekena dia nanadio ny hetsiky ny Millerita, ary avy eo, tamin’ny Fararano, dia nitondra ny hafatry ny anjely fahatelo. I Miller sy ny hafany ary ny hetsika izay nosoloiny tena dia efa nahatanteraka ny fanoharana momba ireo virijina folo. Tamin’ny fivoriana an-dasy tao Exeter, NH, dia tonga ny hafatry ny Antso amin’ny Misasakalina, ary tao anatin’ny roa volana monja dia naseho mazava hoe iza tamin’ireo virijina no nanana ny diloilo. Niseho miharihary ireo sokajy roa, ary tonga ny anjely fahatelo nitondra hafatra teny an-tanany izay tokony hohanina, nefa ireo virijina hendry kosa dia “nahafoy ny finoany” tao amin’ny “vanim-potoanan’ny fisalasalana sy ny tsy fahazoana antoka.”
Ny “fotoan’ny fisalasalana sy ny tsy fahazoana antoka” dia nasehon’ireo mpianatra tamin’ny fotoana nahafatesany, kanefa tamin’ny andro fahatelo dia nanomboka nanokatra tamin’ny mpianany ny hafatry ny fitsanganany tamin’ny maty Izy, ary tsy “nahafoy ny finoany” ireo. Ny fotoan’ny fisalasalana sy ny tsy fahazoana antoka ho an’ireo virijina hendry tao amin’ny hetsiky ny hafatry ny anjely voalohany sy faharoa dia nitohy teo ho eo amin’ny telo taona, tamin’izay no nanambaran’ny Tompo tamin-dRahavavy White fa efa naninjitra ny tànany indray Izy mba hanangona ny sisa amin’ny olony. Nitarika ny olony Izy hanomboka ny asan’izy ireo momba ny famoahana boky sy gazety ary hamokatra ny takela-pahitana faharoan’i Habakoka, nefa “maro tamin’ireo mpino Adventa no nahafoy ny finoany.... Noho izany dia voasakana ny asa, ary navela tao amin’ny haizina izao tontolo izao.”
Tamin’ny taona 1849, William Miller, ilay iraka voafidy hitondra ny hafatry ny anjely voalohany sy faharoa, dia nalevina. Raha ny virijina hendry tamin’ny 22 Oktobra 1844 no “nihazona mafy ny finoany ka niroso niray saina tamin’ny fitarihan’Andriamanitra izay niseho,” dia nanangana iraka hafa ny Tompo tamin’ny fanahy sy ny herin’i Elia. Fa kosa, “nahemotra” ny “fihavian’i Kristy,” ary “ny olony,” “tahaka izany koa” amin’i Israely fahiny, dia “hijanona” “taona maro eto amin’ity tontolon’ny ota sy fahoriana ity.”
Enim-polo sy roapolo sy zato taona taorian’ny fikomiana tamin’ny 1863, dia nanangana ilay iraka voafidin’ny anjely fahatelo ny Tompo. Ny asany dia sady hanomana ny lalana ho an’ny Iraky ny Fanekena hiditra tampoka ao amin’ny tempoliny sy hidirany amin’ny fifandraisana amin’ny fanekena amin’ireo efatra arivo sy iray alina amby zato sy efatra-polo, mandritra ny sehatra famaranana amin’ny fitsarana famotopotorana, no hanolotra hafatra iray koa izay miatrika ny firaisana telo sosona amin’i Ahaba sy Jezebela ary ireo mpaminaniny amin’ny vanim-potoanan’ny Fitsarana Mpanatanteraka, izay manomboka amin’ilay lalàna alahady ho avy tsy ho ela.
Ilay iraka fahatelo izay manomana ny lalana dia maneho asa iray, hafatra iray, iraka iray, ary hetsika iray mandritra ny seho famaranana amin’ny Fitsarana Fanadihadiana. Ilay Elia fahatelo dia maneho asa iray, hafatra iray, iraka iray, ary hetsika iray mandritra ny seho famaranana amin’ny Fitsarana Fanatanterahana. Ny hafatry ny iraka izay manomana ny lalana, ary ny hafatr’i Elia, dia ny hafatry ny loza fahatelo amin’ireo Loza telo ao amin’ny Apokalypsy toko fahavalo ka hatramin’ny fahiraika ambin’ny folo.
Ao amin’ny tantara asehon’ilay iraka manomana ny lalana, ny hafatry ny Loza fahatelo dia maneho ny Trompetra izay miantso ny Advantisma Laodiseana mba “hividy amiko volamena voazaha toetra tamin’ny afo, mba hanankarena ianao; ary fitafiana fotsy, mba hitafianao, ka tsy hiseho ny fahamenaran’ny fitanjahanao; ary hosory ody maso ny masonao, mba hahitanao.” Izany no hafatry ny fitiavan’Andriamanitra izay mampiseho amin’ny olon’Andriamanitra ny fahadisoany; fa “izay rehetra” tiany dia “ananarany sy faiziny.” Izany no hafatry ny fahamarinan’i Kristy izay miantso ny olona hanaiky ny toetrany, izay aseho amin’ny vanim-potoana anaovan’Ilay Iraky ny Fanekena ny asan’ny fanadiovana ny tempolin’ny fanahy, ka noho izany dia antsoiny ireo izay tiany mba haneho ny toetrany sy ho “mazotoa àry, ka mibebaha,” fa Izy dia eo “am-baravaran’ny” fitantananandro, izay maneho ny fifaranan’ny fotoam-pitsarana, izay eo no “handoavany” ny Advantisma Laodiseana “hiala amin’ny” “vavany.” Izany “varavarana” ara-pitantananandro izany no varavarana izay “vohany, ka tsy misy olona mahahidy; ary hidiny, ka tsy misy olona mahavoha.”
Misy fifanoherana toa hita eo, izay voavaha amin’ny fampiharana ny hoe “andalana etỳ ambonin’ny andalana,” kanefa maro no mety tsy hahatsikaritra akory izany fifanoherana toa hita izany. Rehefa voavaha izy io, dia manampy hazavana amin’ny fifindrana avy amin’ny Fitsarana Famotopotorana ho amin’ny Fitsarana Fanatanterahana, izay hitranga amin’ilay lalàn’ny Alahady ho avy tsy ho ela. Voavaha izany amin’ny fanekena fa ny Pentekosta dia tandindon’ilay lalàn’ny Alahady ho avy tsy ho ela any Etazonia. Mba hamaranana ny fandinihantsika ny amin’ilay iraka fahatelo izay manomana ny lalana ho toy ny tandindona ao amin’ny Fitsarana Famotopotorana, mifanohitra amin’i Elia fahatelo izay tandindon’ny Fitsarana Fanatanterahana, dia horesahintsika ity fifanoherana toa hita ity.
Hitohy amin’ny lahatsoratra manaraka isika hanohy ity fandinihana ity.
“Ilay anjely izay miara-mitambatra amin’ny fanambarana ny hafatry ny anjely fahatelo dia hampahazava ny tany rehetra amin’ny voninahiny. Asa maneran-tany sady manana hery tsy fahita no voalaza mialoha eto. Ny hetsika Advento tamin’ny 1840–44 dia fanehoana be voninahitra ny herin’Andriamanitra; ny hafatry ny anjely voalohany dia nentina hatrany amin’ny toeram-piasan’ny misiona rehetra eran’izao tontolo izao, ary tany amin’ny firenena sasany dia nisy fahalianana ara-pivavahana lehibe indrindra izay efa hita tany amin’ny tany rehetra hatramin’ny Fanavaozana tamin’ny taonjato fahenina ambin’ny folo; nefa mbola hihoaran’ny hetsika mahery vaika eo ambanin’ny fampitandremana farany ataon’ny anjely fahatelo ireny.”
“Ny asa dia hitovy amin’izay natao tamin’ny Andron’ny Pentekosta. Tahaka ny nanomezana ny ‘orana aloha’, dia ny firotsahan’ny Fanahy Masina teo am-piandohan’ny filazantsara, mba hampitsimoka ilay voa sarobidy, no hanomezana koa ny ‘orana aoriana’ amin’ny farany mba hampahamatorana ny vokatra. ‘Ary dia ho fantatsika, raha manohy hahalala an’i Jehovah isika: ny fivoahany dia voaomana tahaka ny maraina; ary ho tonga amintsika tahaka ny ranonorana Izy, dia tahaka ny orana aoriana sy ny orana aloha amin’ny tany.’ Hosea 6:3. ‘Koa mifalia, ry zanak’i Ziona, ary miravoravoa ao amin’i Jehovah Andriamanitrareo; fa nomeny anareo araka ny antonony ny orana aloha, ary hampidina ho anareo ny ranonorana Izy, dia ny orana aloha sy ny orana aoriana.’ Joela 2:23. ‘Amin’ny andro farany, hoy Andriamanitra, no handatsahako ny Fanahiko amin’ny nofo rehetra.’ ‘Ary izao no hiseho, fa izay rehetra hiantso ny anaran’ny Tompo no hovonjena.’ Asa 2:17, 21.”
“Ny asa lehibe ataon’ny filazantsara dia tsy hifarana amin’ny fanehoana ny herin’Andriamanitra ho latsaka ambany noho izay nanamarika ny fiandohany. Ireo faminaniana izay tanteraka tamin’ny firotsahan’ny ranonorana aloha tamin’ny fanokafana ny filazantsara dia mbola ho tanteraka indray amin’ny ranonorana aoriana amin’ny famaranana azy. Ireto no ‘andro famelombelomana’ izay niandrandran’ny apostoly Petera, raha hoy izy: ‘Koa mibebaha hianareo, ka miova fo, mba hovonoina ny fahotanareo, raha tonga avy eo anatrehan’ny Tompo ny andro famelombelomana; ary Izy haniraka an’i Jesosy.’ Asan’ny Apostoly 3:19, 20.” The Great Controversy, 611.