Nisokatra tamin’ny 11 Septambra 2001 ny fitsarana famotopotorana ny velona, ary ny fitsarana fanatanterahana dia manomboka amin’ilay lalàna Alahady izay ho avy tsy ho ela. Ireo vanim-potoana roa ireo amin’ny fitsarana dia maneho ny asan’ilay iraka manomana ny lalana ho an’ny Iraka fahatelo amin’ny Fanekena sy i Elia fahatelo, izay fiafaran’ilay irak’i Elia izay nanomboka teo amin’ny tantara Millerita.
Tao amin’i Kristy, amin’ny maha-fahatanterahan’ny Iraky ny Fanekena Azy, dia indroa Izy no nanadio ny tempoly ara-bakiteny teto an-tany, izay tandindon’ny tenany sy ny tempoliny ara-panahy. Ny tempoliny ara-bakiteny teto an-tany dia niandoha tamin’ny tempolin’ny Tabernakely tany an-efitra, avy eo ny tempolin’i Solomona, avy eo ilay tempoly izay naorina indray taorian’ny fitopolo taona fahababoana tany Babylona, ary io tempoly io ihany koa rehefa avy nandalo fanavaozana naharitra enina amby efapolo taona nataon’i Heroda.
Ny fanatrehan’Andriamanitra ara-batana no nitahy ny Tabernakely sy ny tempolin’i Solomona, fa tsy ny tempoly izay naorina indray taorian’ny fahababoana; kanefa io tempoly nohavaozina io dia notahin’ny fanatrehan’i Kristy ara-batana. Ao amin’ny tantaran’ny tempoly nohavaozin’i Heroda, dia indroa Kristy no nanadio ny tempoly ho fahatanterahan’ny Malakia toko fahatelo. Tamin’ny fanadiovana voalohany, Kristy dia nanondro ny tempoly ho tranon’ny Rainy; fa tamin’ny fanadiovana farany ny tempoly kosa, Kristy dia nanondro azy ho tranon’ny Jiosy.
Tamin’ny tantaran’ny Millerita, Kristy dia nanorina tempoly ara-panahy tao anatin’ny enina amby efapolo taona, hatramin’ny 1798 ka hatramin’ny 1844. Tamin’ny 22 Oktobra 1844, ho fahatanterahan’ny Malakia toko fahatelo, dia tonga tampoka tao amin’ny tempoliny Izy, ka tamin’izany no nanadiovany ireo virijina adala. Avy eo dia tonga tamin’ny maha-anjely fahatelo Azy Izy mba hanatanteraka ny fanadiovana faharoa sady farany; kanefa, tahaka ny tamin’ny fiandohan’ny Isiraely fahiny, dia tsy nanana ny finoana ilaina hahavita ny asa ny Isiraely maoderina.
Tamin’ny 11 Septambra 2001, dia niverina Kristy mba hanatanteraka ny fanadiovana faharoa ny tempoly, izay tanterahina rehefa voadio amin’ny fanesorana ny virjiny adala amin’ilay lalàna Alahady ho avy tsy ho ela, rehefa mifoha amin’ny zava-misy izy ireo fa tsy mahatakatra ny fitomboan’ny fahalalana izay novahana ny tombo-kaseny tamin’ny 1989. Izany fitomboan’ny fahalalana izany dia maneho ny hafatry ny ranonorana fara, izay hafatry ny Antso Amin’ny Misasakalina rehefa apetraka ao anatin’ny tontolon-kevitry ny fanoharana ny amin’ny virjiny folo. Ny hafatry ny andininy enina farany ao amin’ny Daniela iraika ambin’ny folo, izay novahana ny tombo-kaseny tamin’ny fotoanan’ny farany tamin’ny 1989, dia aseho ao amin’ny andininy faha-efatra amby efapolo amin’ireo andininy ireo ho “filazana avy any atsinanana sy avy any avaratra.”
Ny hafatry ny orana aoriana dia ny hafatry ny Antso amin’ny Misasakalina, ary izy no hafatry ny atsinanana sy ny avaratra. Ny atsinanana sy ny avaratra dia maneho ny Islam sy ny fahefana papaly avy, ary amin’ny maha-hafatra azy dia maneho ilay hafatra izay alain-tahaka hosoka ataon’ny Advantisma Laodiseana eo anelanelan’ny 11 Septambra 2001 sy ny lalàna Alahady ho avy tsy ho ela. Ny 11 Septambra 2001 dia maneho ny Islam (ny atsinanana), ary ny lalàna Alahady dia maneho ny mariky ny bibidia (ny avaratra).
Ny fandrianam-pahafatesana ho an’ny Advantisma Laodikeana dia aseho eo anelanelan’ireo mari-dalana roa ireo, araka ny tandindon’ny fahafatesan’ilay mpaminany tsy nankatò teo anelanelan’ny ampondra sy ny liona. Ny fandrianam-pahafatesana ho an’ireo izay manaiky ny mariky ny bibidia dia asehon’ireo “filazana avy any atsinanana sy any avaratra” izay mampahatezitra ny fahefan’ny papa ka manomboka ny fanenjehana farany ny olon’Andriamanitra. Izany hafatra izany dia manomboka amin’ilay lalàna Alahady ho avy tsy ho ela any Etazonia, izay no toerana ary koa fotoana anapohan’ny Silamo ao amin’ny Loza fahatelo tampoka. Izany fanafihana tsy nampoizina izany dia miteraka faharavana nasionaly, ary mampahatezitra ny firenena, ka izany no manome ny hery manosika ara-toekarena sy ara-politika hampivondrona ny firenena rehetra hiady amin’ny Silamo, eo ambanin’ny fiahian’ny firaisana telo sosona misy ny dragona sy ny bibidia ary ny mpaminany sandoka.
Ao amin’ny tantara asehon’i Elia fahatelo, ny hafatra izay manondro ny Loza fahatelo dia mampahafantatra ilay dragona sy ilay bibidia ary ilay mpaminany sandoka fa ny finoana silamo no fitaovam-pitsarana ampiasain’Andriamanitra hanasaziana ny olona noho ny fanompoany ny mariky ny fahefan’ny papa. Tahaka ny amin’ireo Roma telo, ireo Babylona telo, ireo Elia telo ary ireo iraka telo izay manamboatra ny lalana, ny Loza fahatelo dia aorina amin’ny fampiharana in-telo an’ireo Loza telo.
Ary hitako, ary reko ny anjely iray nanidina teo afovoan’ny lanitra ka nanao tamin’ny feo mafy hoe: Lozam-be, lozam-be, lozam-be ho an’izay monina ambonin’ny tany noho ny amin’ireo feon’ny trompetra sisa, izay hotsofina amin’ny anjely telo! Apokalypsy 8:13.
Nankatoavin’i Ranabavy White tamin’ny fomba lalina ny bokin’i Smith, Daniel and Revelation, ka nasehony fa tokony hanana io boky io ny Advantista mitandrina ny Andro Fahafito tsirairay, na dia tsy nilaza izany mivantana tahaka ny vao nosoratako aza izy; nefa hita mazava ao amin’ny fanohanany izany zava-misy izany.
“Miantso mpiasa ny Tompo hiditra ao amin’ny sehatry ny fivarotana boky, mba hahazoana mampiely ireo boky mirakitra ny fahazavan’ny fahamarinana ankehitriny. Mila mahalala ny olona eto amin’izao tontolo izao fa tanteraka ny famantarana ny andro. Ento any aminy ireo boky izay hanazava azy. Daniel and Revelation, The Great Controversy, Patriarchs and Prophets, ary The Desire of Ages dia tokony hivoaka ho any amin’izao tontolo izao ankehitriny. Ny fampianarana lehibe voarakitra ao amin’ny Daniel and Revelation dia novakin’ny maro teto Aostralia tamim-pahazotoana lehibe. Io boky io no fitaovana nampahafantarana fanahy sarobidy maro ny fahamarinana. Izay rehetra azo atao dia tokony hatao mba hampielezana ny Thoughts on Daniel and the Revelation. Tsy mahalala boky hafa aho izay afaka misolo ny toeran’ity boky ity. Tanana mpanampin’Andriamanitra izy io.”
“Ireo izay efa ela tao amin’ny fahamarinana dia matory. Mila hohamasinin’ny Fanahy Masina izy ireo. Ny hafatry ny anjely fahatelo dia tsy maintsy torina amin’ny feo mafy. Olana goavana dia eo anoloantsika. Tsy manan-kavery andro isika. Sanatria raha avelantsika ny raharaha madinika hanakona ny fahazavana izay tokony homena izao tontolo izao.” Manuscript Releases, volume 21, 444.
Ny boky, izay nolavin’ireo izay nandà ny fomba fijery Millerita momba ny “isan’andro” ao amin’ny bokin’i Daniela koa, dia nofaritana ho “tanan’Andriamanitra mpanampy.” Raha nomena ny andraikitra hampiely ireo boky voatonona tao amin’ilay teny nalaina teo aloha ny olon’Andriamanitra, dia midika izany fa tsy maintsy manana izany boky izany ihany koa ny olon’Andriamanitra. Io boky io no nifantohan’ny fanafihan’ireo izay nampiroborobo ny fomba fijery “vaovao” momba ny “isan’andro” ao amin’ny bokin’i Daniela, satria io no boky tiany hosoratana indray sy hanesorana ny fomba fijery marina momba ny “isan’andro”.
Rehefa niresaka momba ireo mpitarika roa lehibe tao amin’ilay fikomiana mikasika ny “fanatitra isan’andro” ao amin’ny bokin’i Daniela Rahavavy White, dia matetika no nanamafy izy fa tsy nanana ny fahaizana “misaina manomboka amin’ny antony ka hatramin’ny vokany” izy ireo (Prescott sy Daniells). Toa manana io olana io ihany koa ireo Adventista Laodiseana mpanova ny tantara.
Ireo lehilahy mpitarika, izay nandritra ny tantaran’ny fikomiana nanomboka tamin’ny 1888 sy taorian’izany, dia nisy fotoana iray teo amin’ny fanandramany manokana izay nanaovany fanekena ny fampianaran-diso momba ny “ny isan’andro.” Ny fikomian’izy ireo no “vokany,” ary ny fahatakarana diso momba ny “ny isan’andro” no “anton’izany.” Ireo mpanavao tantara revisiônista Advantista Laodiseana dia mitarika ny tsy ampy fianarana hino fa ireo mpikomy ara-tantara teo amin’ny tantaran’ny Advantisma ireo ihany dia tsy tena tao anatin’ny fikomiana akory, na dia tsy mba tohanan’ny fijoroana vavolombelon’ny Baiboly sy ny Fanahin’ny Faminaniana velively aza ny fijoroana vavolombelona nohavaozin’izy ireo. Satria tsy heveriny ho fikomiana ilay “vokany,” dia akatony ny fahafahana hitady ny “antony.”
Tahaka ny vorona raha mirenireny, ary tahaka ny sidintsidina raha manidina, dia tsy ho tonga ny ozona raha tsy misy antony. Ohabolana 22:6.
Ny vahoakan’Andriamanitra dia tokony hahafantatra ny fikomiana, ary rehefa mahafantatra izany izy, dia tokony hitady ny antony. Avy eo dia tokony hanitsy izay antony izany izy. Ao amin’ity andalan-teny manaraka ity, Sister White dia maneho hevitra momba ny tantaran’i Akana.
“Naseho tamiko fa eto Andriamanitra dia manazava ny fomba iheverany ny ota eo amin’ireo izay milaza ho olony mpitandrina ny didiny. Ireo izay nomeny voninahitra manokana tamin’ny fahitana ny fanehoana mahagaga ny heriny, tahaka ny tamin’i Isiraely fahiny, nefa mbola sahy tsy hiraharaha ny toromarika mazava nataony, dia ho tratran’ny fahatezerany. Tiany hampianatra ny olony Izy fa ny tsy fankatoavana sy ny ota dia tena maharikoriko Azy indrindra ka tsy azo heverina ho zavatra maivana. Asehony amintsika fa rehefa hita ao amin’ny olony ny ota dia tokony handray fepetra hentitra avy hatrany izy ireo hanesorana izany ota izany hiala eo aminy, mba tsy hitoetra amin’izy rehetra ny fankahalany. Fa raha ny fahotan’ny vahoaka kosa avela handalo fotsiny amin’ireo izay mitana toerana iandraiketana, dia hitoetra aminy ny fankahalany, ary ny vahoakan’Andriamanitra manontolo, amin’ny maha-vatana iray azy, no hotanana ho tompon’andraikitra amin’izany fahotana izany. Ao amin’ny fifandraisany tamin’ny olony fahiny no anehoan’ny Tompo ny maha-ilaina ny fanadiovana ny fiangonana hiala amin’ny ratsy. Mpanota iray monja dia mety hampiely haizina izay hanakona ny fahazavan’Andriamanitra amin’ny fiangonana iray manontolo. Rehefa tsapan’ny vahoaka fa misy haizina midina aminy, nefa tsy fantany ny antony, dia tokony hitady an’Andriamanitra amin-kafanam-po izy ireo, amin’ny fanetren-tena lalina sy ny fietren-tena, mandra-pikarohana sy fanesorana ireo ratsy mampalahelo ny Fanahiny.”
“Ang pagpihig na mitranga laban sa anay, nohon sa satong sa pagpasaway mi sa mga sala na ipinahiling sa sako nin Dios na yaon, asin an hibi na itinaas na kita dawa marikas asin mabanidos, bako makatarungan. An Dios nagtatao sa satong nin sugo na magtaram, asin dai kita mahihilom. Kun an mga kasal-anan hayag sa tahaw kan Saiyang banwaan, asin an mga alagad nin Dios magpadagos na wara nin pakialam sa mga ini, sa totoo sana sinusuportahan ninda asin ginagawang matarong an makasalanan, asin kapareho man sinda na salarin asin sigurado man na maagom an pagkadismaya nin Dios; ta sinda pagbubuhatan nin paninimbagan para sa mga sala kan mga salarin. Sa pangitain, ipinunto ako sa kadaklan na mga pagkakataon kun saino an pagkadismaya nin Dios naagom dahil sa pagpapabaya kan Saiyang mga alagad na asikasuhon an mga kasal-anan asin mga sala na yaon sa tahaw ninda. An mga nagdahilan para sa mga salang ini pig-iisip kan mga tawo na mahalon asin marahay an disposisyon, huli lamang ta iniwasan ninda an pagtuman sa sarong malinaw na katungdanang Kasulatanhon. An gawaing iyan bako kaaya-aya sa saindang mga pagbati; kaya iniwasan ninda iyan.” Testimonies, volume 3, 265.
Ny tantaran’ireo mpitarika izay nikomy tao amin’ny Advantisma dia manaporofo fa iray amin’ireo dingana izay saika hita mandrakariva ao amin’ny fikomian’izy ireo ny hoe, tamin’ny fotoana iray tao amin’ny fanandraman’izy ireo manokana, dia nanaiky ny fihevi-diso momba ny “ny isan’andro” izy ireo. Na dia izany aza, ny bokin’i Smith, na dia tsy nahazo tsindrimandry aza sady ahitana olana sasantsasany eo amin’ny foto-pampianarana, dia mbola manome topy maso tena tsara ny fahatakarana nananan’ireo mpisava lalana momba ny Apokalypsy toko fahavalo sy fahasivy, izay ahitantsika ny tantara ara-paminaniana momba ireo trompetra enina voalohany aseho mazava. Hiantehitra amin’ny fanazavan’i Smith ao amin’ny bokiny, Daniel and Revelation, isika eo am-panombohana handinika ny fampiharana telo sosona an’ireo Loza telo.
Ampahafantarin’i Rahavavy White antsika fa nomena fahazavana lehibe momba ny bokin’ny Apokalypsy i William Miller, nefa tsy marina ny fahatakarany ny toko fahatelo ambin’ny folo, sy ny toko fahenina ambin’ny folo ka hatramin’ny fahavalo ambin’ny folo, satria teo amin’ny toerana ara-tantara tsy nety izy ka tsy afaka nahita fa misy fahefana mandrava telo, fa tsy roa. Ny fahazavana lehibe nomena azy dia momba ny toko faharoa ka hatramin’ny fahasivy ao amin’ny Apokalypsy.
“Ny mpitory sy ny vahoaka dia nihevitra ny bokin’ny Apokalypsy ho zava-miafina sy ho tsy dia manan-danja loatra noho ny ampahany hafa amin’ny Soratra Masina. Nefa hitako fa io boky io dia fanambaràna tokoa, nomena indrindra ho tombontsoan’ireo izay hiaina amin’ny andro farany, mba hitarihana azy ireo hahalala ny toerana marina misy azy sy ny adidiny. Andriamanitra no nitarika ny sain’i William Miller ho amin’ny faminaniana ary nanome azy fahazavana lehibe momba ny bokin’ny Apokalypsy.” Early Writings, 231.
I Miller dia namelabelatra ny fahazoany ny fiangonana sy ny tombokase ary ny trompetra sy ny lovia araka izao manaraka izao.
“Ny fiangonana fito tany Azia dia tantaran’ny Fiangonan’i Kristy amin’ireo endriny fito, amin’ny fihodinkodinany sy fitodihany rehetra, amin’ny fanambinany sy ny fahoriany rehetra, hatramin’ny andron’ny apostoly ka mandra-pahatongan’ny faran’izao tontolo izao. Ny tombo-kase fito dia tantaran’ny ataon’ny fahefana sy ny mpanjakan’ny tany manoloana ny fiangonana, ary ny fiarovan’Andriamanitra ny olony mandritra izany fotoana izany. Ny trompetra fito dia tantaran’ny fitsarana fito miavaka sy mavesatra nalefa tamin’ny tany, na ny fanjakana Romana. Ary ny lovia fito dia ireo loza fito farany nalefa tamin’i Roma Papaly. Mifangaro amin’ireo koa ny zava-mitranga maro hafa, voatenona ao tahaka ny renirano madinika mpanampy, ka mameno ny ony lehiben’ny faminaniana, mandra-piafaran’ny zavatra rehetra ao amin’ny ranomasimbe mandrakizay.”
“Ity, ho ahy, no drafitry ny faminanian’i Jaona ao amin’ny bokin’ny Apokalypsy. Ary izay lehilahy maniry hahatakatra ity boky ity dia tsy maintsy manana fahalalana lalina momba ireo faritra hafa amin’ny tenin’Andriamanitra. Ny sary sy ny fanoharana ampiasaina ao amin’ity faminaniana ity dia tsy voazava avokoa ao aminy ihany, fa tsy maintsy tadiavina ao amin’ireo mpaminany hafa ka hazavaina amin’ireo andalan-tenin’ny Soratra Masina hafa. Koa hita miharihary fa nokasain’Andriamanitra ny hianarana ny manontolo, mba hahazoana fahalalana mazava na dia momba ny ampahany iray aza.” William Miller, Miller’s Lectures, volume 2, lecture 12, 178.
Tahaka ilay iraka fahatelo, izay manomana ny lalana ho an’ny Iraky ny Fanekena, ka maneho ny tantara anatiny amin’ny fitsarana ny fiangonana, mifanohitra amin’ilay Elia fahatelo izay maneho tantara ivelany ao amin’ny fitsarana an’i Babylona maoderina, dia ny fahatakarana fototra nentin’ireo mpisava lalana momba ny fiangonana sy ny tombo-kase no namantatra izany fijoroana ho vavolombelona anatiny sy ivelany izany.
Ny tombo-kase dia ampahafantarina antsika ao amin’ny toko faha-4, faha-5, ary faha-6 ao amin’ny Apokalypsy. Ny toe-javatra aseho eo ambanin’ireo tombo-kase ireo dia aseho ao amin’ny Apokalypsy 6, sy ny andininy voalohany amin’ny Apokalypsy 8. Mazava fa mandrakotra zava-mitranga mifandray amin’ny fiangonana izy ireo hatramin’ny fanombohan’ity fotoana fitondrana ity ka hatramin’ny fihavian’i Kristy.
«Raha maneho ny tantara anatiny ao amin’ny fiangonana ireo fiangonana fito, ireo tombo-kase fito kosa dia mampiharihary ireo zava-nitranga lehibe ao amin’ny tantara ivelany misy azy.» Uriah Smith, The Biblical Institute, 253.
I Uriah Smith dia nanondro ny fahatakarana millerita momba ny fifandraisana anatiny sy ivelany ao amin’ny fiangonana, ary i James White kosa manolotra topy maso mitovitovy amin’izany amin’ny lafiny tantara mifamaly.
“Ankehitriny dia efa nojerentsika hatramin’ny farany izay ahafahan’ny fiangonana, ny tombo-kase, ary ny biby, na zava-manana aina, ampitahaina ho mandrakotra fe-potoana mitovy. Ny tombo-kase dia fito isa, fa ny biby kosa efatra monja. Ary mety tsara ny manamarika eto fa tamin’ny fanokafana ny tombo-kase voalohany sy faharoa sy fahatelo ary fahefatra, dia re ny biby voalohany sy faharoa sy fahatelo ary fahefatra nanao hoe: ‘Avia ka jereo;’ kanefa rehefa nosokafana ny tombo-kase fahadimy sy fahenina ary fahafito, dia tsy nisy feo tahaka izany re. Ary koa, ny fiangonana telo farany sy ny tombo-kase telo farany dia tsy mifanaraka, amin’ny maha-mandrakotra fe-potoana mitovy azy, tahaka ny fifanaraham-panaronan’ny fiangonana efatra voalohany sy ny tombo-kase efatra voalohany. Nefa, araka izay nasehontsika, ny fiangonana sy ny tombo-kase ary ny biby dia mifanaraka ihany, amin’ny maha-mandrakotra fe-potoana mitovy azy, nandritra ny habaka efa ho 1800 taona, mandra-pahatongantsika amin’ny fotoana ankehitriny izay mihoatra kely noho ny antsasaky ny taonjato.” James White, Review and Herald, 12 Febroary 1857.
Vao avy notononintsika ireo telo tamin’ireo mpisava lalana lehibe indrindra teo amin’ny tantaran’ny Millerita. Izy telo lahy ireo dia samy nihazona ny fahatakarana marina momba ny “isan’andro”, ary samy nihazona koa ny topy maso momba ny fiangonana, ny tombo-kase, ary ny trompetra tao anatin’ilay rafitry ny fahamarinana izay notarihina ho takatr’i Miller sy hasehony.
“Rehefa misy olona tonga ka maniry hanetsika na tsimatra iray na andry iray amin’ilay fanorenana izay naorin’Andriamanitra tamin’ny alalan’ny Fanahiny Masina, dia aoka hiteny mazava ireo lehilahy antitra izay mpisava lalana tamin’ny asantsika, ary aoka koa hiteny ireo efa nodimandry amin’ny alalan’ny famoahana indray ny lahatsoratr’izy ireo ao amin’ny gazetintsika. Angony ireo taratry ny fahazavana avy amin’Andriamanitra izay nomen’Andriamanitra raha nitondra ny vahoakany tsikelikely teo amin’ny lalan’ny fahamarinana Izy. Io fahamarinana io dia hahazaka ny fizahan-toetran’ny fotoana sy ny fitsapana.” Manuscript Release, 760, 10.
Tamin’ny 11 Septambra 2001, ilay anjely mahery ao amin’ny Apokalypsy toko faha‑valo ambin’ny folo dia nidina ka nanomboka ny asan’ny fitarihana ireo izay hanaiky sy hihinana ny Mofo izay vao nidina avy any an-danitra hiverina ho amin’ny “lalana taloha,” ao amin’ny Jeremia toko faha‑enina. Ny Alfa sy Omega dia nila ireo izay vonona hiezaka mba ho isan’ny iray hetsy sy efatra arivo amby efatra alina hahita fa izay nampidina Azy avy any an-danitra tamin’ny 11 Aogositra 1840 dia tsy fanatanterahana tsotra izao fotsiny ny faminaniana ara-potoana, fa fanatanterahana ilay faminaniana ara-potoana momba ny Loza faharoa. Nila ny vahoakany Izy hahita indray ireo lalana taloha amin’ilay tantara izay nanorenany ny tempolin’ny Millerita nandritra ireo enina amby efapolo taona nanomboka tamin’ny 1798 ka hatramin’ny 1844.
Izany tantara izany dia efa voasaron’ny fako sy vola madinika ary firavaka sandoka. Izany tantara izany dia nafenin’ny hafatra fototra sandoka izay naorina teo ambonin’ny fasika, fa tsy teo ambonin’ny Vatolampin’ny Mandrakizay. Tao amin’ny tantaran’ny Millerita izany, dia ilay tantara izay, araka ny ambaran’i Petera, ny Millerita, “izay fahiny dia tsy firenena, fa” avy eo dia tonga “firenen’Andriamanitra,” izay natsangana sy naorina ho “trano ara-panahy, fisoronana masina.” Nidina ny Liona avy amin’ny firenen’i Joda tamin’ny 11 Septambra 2001, ka nitari-dalana ny vahoakany amin’ny andro farany hiditra amin’ny asa fanadiovana ny “tempoly” amin’ny tantaran’ny fananganana ny tempolin’ny Millerita. Izany asa izany dia efa nasehon’ny faminaniana mialoha, izay nilaza fa hanangana lehilahy iray antsoina hoe Josia ny Tompo, (izay midika hoe fanorenan’Andriamanitra).
Rehefa natsangana i Josia ho fanatanterahana ny faminanian’ilay mpaminany tsy nankatò, dia nanomboka ny asa fanarenana ny tempoly izay efa rava sy nikorontana izy. Tamin’ny asa fanarenana sy fanadiovana no nahitana indray ny “ozon’i Mosesy,” ary nony novakina teo anatrehan’i Josia izany, dia niteraka ny fanavaozana nataon’i Josia. Hodinihintsika io faminaniana io, mifandray amin’ny fahitana indray ny “impito,” taorian’ny 11 Septambra 2001.
Hanomboka izany fandalinana izany isika ao amin’ny lahatsoratra manaraka.
“Raha mbola ireo izay milaza ho manana ny fahamarinana no manompo an’i Satana, dia hanakona ny fahitany an’Andriamanitra sy ny lanitra ny aloka avy amin’ny helo izay aterany. Ho tahaka ireo izay very ny fitiavany voalohany izy. Tsy mahita ny zava-misy mandrakizay izy. Izay efa nomanin’Andriamanitra ho antsika dia aseho ao amin’ny Zakaria, toko faha-3 sy faha-4, ary 4:12–14 hoe: ‘Ary namaly indray aho ka nanao taminy hoe: Inona ireo rantsan-kazo oliva roa ireo, izay amin’ny alalan’ny fantsona volamena roa no andatsahany ny diloilo volamena avy amin’ny tenany? Ary namaly ahy izy ka nanao hoe: Tsy fantatrao va izay ireo? Dia hoy izaho: Tsia, tompoko. Ary hoy izy: Ireo no voahosotra roa, izay mijoro eo anilan’ny Tompon’ny tany rehetra.’”
“Tompo dia feno harena sy loharanon-karena. Tsy manana tsy fahampian-javatra Izy. Noho ny tsy fahampian’ny finoantsika, ny firehan-tsaintsika amin’ny tany, ny teny mora sy tsotra loatra ataontsika, ny tsy finoantsika izay miseho amin’ny resatsika, no iangonan’ny aloka maizina manodidina antsika. Kristy dia tsy aseho amin’ny teny na amin’ny toetra ho Ilay tena mahate-ho tia tokoa, sady ambony indrindra amin’ny iray alina. Raha afa-po ny fanahy hanandratra ny tenany ho amin’ny zava-poana, dia kely dia kely no azon’ny Fanahin’ny Tompo atao ho azy. Ny fahitantsika fohy ezaka dia mahita ny aloka, nefa tsy mahatazana ny voninahitra any an-dafin’izany. Ny anjely dia mihazona ny rivotra efatra, aseho ho toy ny soavaly romotra mitady hiala sy hirohotra manerana ny tavan’ny tany rehetra, mitondra fandringanana sy fahafatesana amin’izay lalany.”
“Moa hatory eo an-tsisin’ny tontolo mandrakizay va isika? Ho donto sy hangatsiaka ary ho toy ny maty va isika? Endrey, enga anie ka hanana ao amin’ny fiangonantsika ny Fanahy sy ny fofonain’Andriamanitra tsofina ao amin’ny olony isika, mba hitsanganany amin’ny tongony ka ho velona. Mila mahita isika fa tery ny lalana ary ety ny vavahady. Kanefa rehefa mandalo amin’ilay vavahady ety isika, dia tsy manam-petra ny halalahany.” Manuscript Releases, volume 20, 216, 217.