Ang Islam ng una at ikalawang kasawian ng Apocalipsis kabanata siyam ay kumatawan sa paghatol na ipinasapit sa Roma. Tinawag ni William Miller ang mga trumpeta na “mga natatanging paghatol” na ipinasapit sa Roma, ngunit hindi nakita ni Miller ang Makabagong Roma bilang ang tatluhang pakikipag-alyansa na umaakay sa sanlibutan tungo sa Armagedon. Kinilala ni Uriah Smith na ang mga trumpeta ay kumakatawan sa paghatol ng Diyos sa Roma, at na ang ikalima at ikaanim na trumpeta (una at ikalawang mga Kasawian) ay mga paghatol laban sa Simbahang Katolika.
“Ho amin’ny fanazavana ity trompetra ity, dia hisintona indray avy amin’ny asa soratr’i Mr. Keith isika. Marina no ambaran’ity mpanoratra ity hoe: ‘Zara raha misy fifanarahana mitovy fatra toy izao eo amin’ny mpandinika momba ny ampahany hafa amin’ny Apokalypsy, tahaka ny amin’ny fampiharana ny trompetra fahadimy sy fahenina, na ny loza voalohany sy faharoa, amin’ny Sarazena sy ny Tiorka. Mazava loatra izany ka zara raha azo tsy ho takarina. Tsy andininy iray na roa no anondroana ny tsirairay avy, fa ny toko fahasivy manontolo ao amin’ny Apokalypsy, mizara ho ampahany mitovy, no atokana hilazalazana azy roa tonta.
“‘Ny Fanjakana Romanina dia niharatsy, tahaka ny niandohany, tamin’ny alalan’ny fandresena; fa ny Saracens sy ny Tiorka kosa no fitaovana izay nahatonga fivavahana sandoka ho tonga kapoka famaizana tamin’ny fiangonana nihemotra; ary noho izany, fa tsy ny trompetra fahadimy sy fahenina, tahaka ireo teo aloha, no hotondroina amin’izany anarana izany ihany, dia antsoina hoe loza izy ireo.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 495.
Ny tsy fantatr’i Miller sy Smith momba ny trompetra amin’ny maha-fitsaran’Andriamanitra azy tamin’i Roma, dia izao: ireo fitsarana ireo dia nentin’ny fampiharana an-keriny ny fanompoam-pivavahana amin’ny masoandro. Tamin’ny taona 321, Konstantino dia namoaka ny lalàna Alahady voalohany, ary sivy taona tatỳ aoriana dia nafindrany avy tao amin’ny tanànan’i Roma ho any amin’ny tanànan’i Konstantinopla ny renivohitra, ka tamin’izany no nanombohan’ny fizotry ny firodanan’ny Fanjakana Romanina. Ao amin’ny Daniela toko faha-iraika ambin’ny folo, i Roma mpanompo sampy dia tokony hanapaka amin’ny fahefana fara tampony mandritra ny “fotoana” iray, izay naneho ireo taona telon-jato sy enimpolo, hatramin’ny Adin’i Actium, tamin’ny taona 31 talohan’i Kristy, ka hatramin’ny taona 330, raha nozarain’i Konstantino ho Andrefana sy Atsinanana ny fanjakana.
Hiditra amim-piadanana na dia amin’ny tany lonaka indrindra amin’ny faritany aza izy; ary hanao izay tsy nataon’ny razany sy ny razamben-drazany izy; dia hizara ho azy ireo ny babo sy ny fandrobana ary ny harena izy; eny, ary hikasika ny fiarovana mafy aza ny sainy, kanefa mandritra ny fotoana ihany. Daniela 11:24.
Nandritra ireo telonjato sy enimpolo taona ireo, ny Empira Romana dia tsy azo resena mihitsy raha ny tena izy; kanefa nony nafindra tany Atsinanana ny renivohitra, dia tsy azo tanterahina intsony ny fahaizana hitondra empira lehibe tahaka izany. Niezaka hitana ny fahefana i Constantin tamin’ny fizarana ny fanjakana tamin’ireo zanany lahy telo, saingy vao mainka nampandroso ny faharavan’ilay empira taloha izany.
Rehefa nalain’ny fahefam-papa ny seza fiandrianan’ny tany tamin’ny taona 538, dia nolaniana tamin’ny Konsily fahatelo tao Orléans ny lalàna momba ny Alahady. Koa tamin’ny taona 606, dia nanomboka ny asa fanompoany ara-paminaniana i Mohammed, sady naneho ara-tandindona ilay trompetra izay nofaritan’ny mpahay tantara ho “karavasy famaizana ny fiangonana nihemotra tamin’ny finoana.” Ny tantaran’ny loza voalohany sy faharoa, izay nanomboka tamin’ny asa fanompoan’i Mohammed tamin’ny taona 606, dia nifarana tamin’ny 22 Oktobra 1844, raha naneno ny trompetra fahafito.
Efa lasa ny loza faharoa; ary, indro, avy faingana ny loza fahatelo. Ary ny anjely fahafito naneno; dia nisy feo mahery tany an-danitra nanao hoe: Efa tonga fanjakan’i Jehovah Tompontsika sy ny Kristiny ny fanjakan’izao tontolo izao; ary hanjaka mandrakizay mandrakizay Izy. Apokalypsy 11:14, 15
Nandritra ny tantaran’ireo Loza roa voalohany, dia resin’i fahavalo i Constantinople, renivohitry ny Roma tatsinanana, tamin’ny taona 1453, ary Roma papaly tany andrefana kosa dia nahazo ny ratra mahafaty azy tamin’ny 1798. Ilay “loza famaizana avy amin’ny fiangonana nihemotra tamin’ny finoana” dia nampietry na ny Roma sivily na ny Roma ara-pivavahana. Ny firaisana telo sosona an’i Roma ankehitriny dia tanteraka amin’ilay lalàna alahady izay ho avy tsy ho ela any Etazonia.
“Ny Protestanta ao Etazonia no ho lohalaharana amin’ny faninjirana ny tanany hiampita ny hantsana mba hihazona ny tanan’ny Spiritisma; hanatsotra ny tanany hiampita ny lavaka mangitsokitsoka izy ireo mba hifandray tanana amin’ny fahefana romana; ary eo ambanin’ny fitaoman’ity firaisana telo sosona ity, ity firenena ity dia hanaraka ny dian’i Roma amin’ny fanitsakitsahana ny zon’ny feon’ny fieritreretana.” The Great Controversy, 588.
Tamin’izany andro izany, ny Silamo amin’ny Loza fahatelo no hanatanteraka ny fitsaran’Andriamanitra amin’i Roma maoderina noho ny fampiharany ny fiankohofana amin’ny Alahady, tahaka izay nataony tamin’i Roma jentilisa sy i Roma papaly. Tamin’i Roma jentilisa dia nampiasainy ny trompetra efatra voalohany mba hampitsaharana ny fanapahan’i Roma tao amin’ny renivohitr’i Roma andrefana tamin’ny taona 476; fa taorian’ny taona 476, dia tsy nisy mpanapaka ny tanàna izay taranaka romana. Tamin’ny 1453, ny trompetra fahadimin’ny Silamo dia namarana ny fanapahan’i Roma tao amin’i Roma atsinanana. Tamin’ny 1798, ny fanapahan’ny papa teo amin’ilay fizaràna folo taloha tamin’ny firenen’i Eoropa dia natsahatra tao amin’ny tantaran’ny trompetra fahenin’ny Silamo. Ny faharavan’ny fanjakana sivily romanina, na ny andrefana na ny atsinanana, ary ny fanjakana ara-pivavahan’i Roma, dia nitranga taorian’ny fampiharana ny fiankohofana jentilisa amin’ny masoandro.
“Ny vahoakan’i Etazonia dia vahoaka efa nohamasinina tamin’ny fitia manokana; nefa rehefa ferany ny fahafahana ara-pivavahana, mahafoy ny Fivavahana Protestanta, ary manome vahana ny fivavahana papista, dia ho feno ny famaran’ny helony, ary ny ‘fialam-pinoam-pirenena’ dia hosoratana ao amin’ny bokin’ny lanitra. Ny vokatr’izany fialam-pinoana izany dia ho fandringanana ny firenena.” Review and Herald, 2 Mey 1893.
Ny fampiharana intelo ny faminaniana no mametraka ny toetra mampiavaka ny fahatanterahana farany amin’ilay faminaniana, miorina amin’ny toetra mampiavaka ireo fahatanterahany roa voalohany. Tamin’ny 11 Septambra 2001 dia tonga teo amin’ny tantara ny Loza fahatelo. Efa tonga tamin’ny voalohany izy tamin’ny 22 Oktobra 1844, fa ny Loza fahatelo dia ilay trompetra fahafito, ary tamin’izany fotoana izany no nanomboka naneno izany trompetra izany. Kanefa, tahaka an’i Isiraely fahiny, Isiraely ankehitriny dia nifidy fikomiana ka nahatonga fotoana fivahinianana tany an-efitra, fa tsy namita ny asa. Koa dia nahemotra ny fotoanan’ny fanombohana ny famehezana nambaran’ny anjely fahatelo, mandra-panombohany indray tamin’ny 11 Septambra 2001.
“Nandritra ny efa-polo taona dia ny tsy finoana, ny fimonomononana, ary ny fikomiana no nanidy ny Isiraely fahiny tsy hiditra ao amin’ny tanin’i Kanana. Ireo ota ireo ihany no nampitarazoka ny fidiran’ny Isiraely ankehitriny ao amin’ny Kanana any an-danitra. Tsy tamin’izy roa tonta akory no nisy tsiny tamin’ny fampanantenan’Andriamanitra. Fa ny tsy finoana, ny fitiavan’izao tontolo izao, ny tsy fanokanana tena, ary ny fifandirana eo amin’ireo izay milaza ho vahoakan’ny Tompo no nahatonga antsika hijanona eto amin’ity tontolon’ny ota sy ny alahelo ity nandritra ny taona maro.” Selected Messages, boky 2, 69.
Tsy miova Andriamanitra, ary mitsara araka ny fahazavana misy Izy. Nanana fahazavana betsaka kokoa noho ny Isiraely fahiny ny Isiraely maoderina, ary ampahafantarina antsika fa “ireo fahotana ireo ihany no nanemotra ny fidiran’ny Isiraely maoderina ho any amin’ny Kanana any an-danitra.” Raha ny Isiraely maoderina ihany no natao tompon’andraikitra tamin’ilay fahazavana izay naha-tompon’andraikitra ny Isiraely fahiny, dia efa ampy izany; nefa mbola nanana fahazavana bebe kokoa izy ireo. Koa raha ireo no “fahotana ireo ihany” izay nahatonga ny “Isiraely fahiny” hirenireny tany an-efitra nandritra ny “efa-polo taona,” dia tsy vitan’ny hoe noroahina ho any amin’ny “efitra” ny Isiraely maoderina tamin’ny fikomiana tamin’ny 1863, fa voatendry ho faty tany koa izy ireo, tsy misy fisalasalana. Ny “fahotany” no nanemotra ny asan’ny anjely fahatelo mandraka ankehitriny.
“Hoy ilay anjely hoe: ‘Ny anjely fahatelo no mamatotra, na manisy tombo-kase, azy ireo ho amboara ho an’ny trano fitahirizan’ny lanitra.’ Toa nitondra sorisory ity antokon’olona kely ity, toy ny hoe efa nandalo fizahan-toetra sy ady mafy izy ireo. Ary toa ny masoandro, izay vao nipoitra avy tao ambadiky ny rahona, no namirapiratra teo amin’ny tavan’izy ireo, ka nahatonga azy hiseho ho mpandresy, toy ny hoe saika efa azo ny fandreseny.” Early Writings, 88.
Ny fahotana ihany izay nandroaka an’i Isiraely fahiny ho faty tany an-efitra no nampitarazoka ny asan’ilay anjely fahatelo izay tonga tamin’ny 22 Oktobra 1844.
“Taorian’ny nanokafan’i Jesosy ny varavaran’ny fitoerana masina indrindra, dia hita ny fahazavan’ny Sabata, ary notsapaina ny vahoakan’Andriamanitra, tahaka ny nanandramana ny Zanak’Isiraely fahiny, mba hahitana raha hitandrina ny lalàn’Andriamanitra izy. Hitako ny anjely fahatelo nanondro niakatra, ka nampiseho tamin’ireo diso fanantenana ny lalana mankany amin’ny fitoerana masina indrindra ao amin’ny fitoerana masina any an-danitra. Rehefa miditra ao amin’ny fitoerana masina indrindra amin’ny finoana izy, dia mahita an’i Jesosy, ary mipoitra indray ny fanantenana sy ny fifaliana. Hitako izy ireo nitsinjo ny lasa, nandinika indray ny fotoana nodiaviny, hatramin’ny fanambarana ny fiavian’i Jesosy fanindroany, ka hatrany amin’ny zavatra niainany mandra-pahatongan’ny fiafaran’ny fotoana tamin’ny taona 1844. Hitany fa voazava ny anton’ny fahadisoam-panantenany, ary ny fifaliana sy ny fahatokiana dia mamelombelona azy indray. Ny anjely fahatelo no nanazava ny lasa sy ny ankehitriny ary ny ho avy, ary fantatr’izy ireo fa Andriamanitra tokoa no nitarika azy tamin’ny fitantanany miafina.” Early Writings, 254.
Ny anjely fahatelo no anjely manisy tombo-kase, ary tonga izy tamin’ny 22 Oktobra 1844, nefa ny asany dia nahemotra noho ireo fahotana ihany izay nahatonga ny Isiraely fahiny ho faty tany an-efitra. Ny fahatarana nateraky ny fikomiana tamin’ny 1863 dia fanemorana ny asan’ilay anjely fahatelo, ary noho izany dia nosakanana sy nahemotra nandritra ny zato taona mahery ny fanisiana tombo-kase.
“[Nomery 32:6–15, notsongaina.] Andriamanitra Tompo dia Andriamanitra saro-piaro, kanefa mahari-po amin’ny fahotana sy ny fandikan-dalàn’ny olony amin’ity taranaka ity Izy. Raha nandeha araka ny toroheviny ny olon’Andriamanitra, dia efa nandroso ny asan’Andriamanitra, ary efa nentina tamin’ny firenena rehetra izay monina ambonin’ny tany rehetra ny hafatry ny fahamarinana. Raha nino Azy ny olon’Andriamanitra ka mpankatò ny teniny, raha nitandrina ny didiny izy, dia tsy ho tonga nanidina teny afovoan’ny lanitra ilay anjely nitondra ny hafatra ho an’ireo anjely efatra izay hamoaka ny rivotra mba hitsoka amin’ny tany, niantso hoe: Tano, tano ny rivotra efatra mba tsy hitsoka amin’ny tany mandra-panisy tombo-kase ahy ny mpanompon’Andriamanitra eo amin’ny handriny. Fa noho ny olona tsy mankatò, tsy misaotra, tsy masina, tahaka ny Isiraely fahiny, dia nohalavaina ny fotoana mba hahafahan’ny rehetra mandre ny hafatra farany momba ny famindram-po izay torina amin’ny feo mahery. Nosakanana ny asan’ny Tompo, nahemotra ny fotoanan’ny fanombohan-kase. Maro no tsy mbola nandre ny fahamarinana. Nefa homen’ny Tompo azy ireo ny fahafahana handre sy hiova fo, ary handroso ny asa lehibe ataon’Andriamanitra.” Manuscript Releases, volume 15, 292.
Tamin’ny 11 Septambra 2001 dia tonga indray ny anjely fahatelo, ary nanomboka indray ny fotoan’ny fanisiana tombo-kase izay efa nahemotra hatramin’ny fikomiana tamin’ny 1863. Izany dia ny fahatongavan’ny finoana silamo amin’ilay Loza fahatelo, izay ilay trompetra fahafito koa, ka manamarika ny fiandohan’ny fotoan’ny fanisiana tombo-kase. Ny fotoan’ny fanisiana tombo-kase dia nanomboka tamin’ny fahatongavan’ilay anjely fahatelo tamin’ny 22 Oktobra 1844, fony nanomboka naneno ilay trompetra fahafito, nefa voasakana sy nahemotra izany trompetra izany.
Ary ny anjely izay hitako nitsangana teo ambonin’ny ranomasina sy teo ambonin’ny tany dia nanandratra ny tànany ho any an-danitra, ka nianiana tamin’Ilay velona mandrakizay doria, Izay nahary ny lanitra sy izay rehetra ao aminy, ary ny tany sy izay rehetra ao aminy, ary ny ranomasina sy izay rehetra ao aminy, fa tsy hisy andro intsony; fa amin’ny andron’ny feon’ny anjely fahafito, raha vao manomboka mitsoka izy, dia ho tanteraka ny zava-miafin’Andriamanitra, araka izay nambarany tamin’ny mpanompony, dia ny mpaminany. Apokalypsy 10:5–7.
Ny “feo”-n’ilay anjely fahafito dia ny feon’ilay anjely ao amin’ny Apokalypsy toko faha-valo ambin’ny folo, izay nidina tamin’ny fotoana nianjeran’ireo trano lehibe tao New York City.
Ary rehefa afaka izany zavatra izany, dia nahita anjely iray hafa nidina avy tany an-danitra aho, nanana fahefana lehibe; ary ny tany dia nazavain’ny voninahiny. Ary niantso tamin-kery tamin’ny feo mahery izy ka nanao hoe: Rava Babylona lehibe, rava izy, ary tonga fonenan’ny demonia sy fitoeran’ny fanahy maloto rehetra ary tranom-borona itanan’ny vorona maloto sy mahatsiravina rehetra. Fa ny firenena rehetra efa nisotro ny divain’ny fahatezeran’ny fijangajangany, ary ny mpanjakan’ny tany efa nijangajanga taminy, ary ny mpandranto amin’ny tany efa nanankarena noho ny haben’ny zava-manitra sy ny fananany mihaja. Apokalypsy 18:1–3.
Ny “feo”n’ilay anjely mahery izay midina no mibaiko ireo anjely hihazona ny rivotra efatra, izay aseho ho toy ny “soavaly tezitra” mitady hiala ka hitondra fahafatesana sy fandringanana eo amin’ny lalany.
“Ny anjelin’Andriamanitra no manatanteraka ny baikony, ka mitazona ny rivotry ny tany mba tsy hitsoka amin’ny tany, na amin’ny ranomasina, na amin’ny hazo iray akory aza, mandra-pamehezana eo amin’ny handrin’ny mpanompon’Andriamanitra. Ilay anjely mahery dia hita miakatra avy any atsinanana (na fiposahan’ny masoandro). Io anjely faramparan’izay mahery io dia mitana eo an-tanany ny tombo-kasen’Andriamanitra velona, na an’Ilay Izy irery ihany no mahay manome aina, Ilay mahay manoratra eo amin’ny handrina ny marika na soratra, ho an’izay homena ny tsy fahafatesana, dia ny fiainana mandrakizay. Ny feon’io anjely ambony indrindra io no nanana fahefana handidy ireo anjely efatra hitandrina tsy hivoaka ireo rivotra efatra mandra-pahatanterak’izao asa izao, ary mandra-panomezany ny fiantsoana hamotsorana azy.” Testimonies to Ministers, 445.
Ilay anjely izay mandidy ireo anjely efatra hihazona ny rivotra dia ilay anjelin’ny Apokalypsy toko faha-valo ambin’ny folo, izay manazava ny tany amin’ny voninahiny; ary ny “feo mahery” ananany dia ny feon’ny anjely fahafito.
“Ary endrey ny fanehoana nomena ao amin’ny Apokalypsy 7 ho saintsainintsika sy ho fampiononana ary ho fampaherezana antsika! Ny anjely efatra dia notendrena hanao asa iray etỳ ambonin’ny tany. Kanefa Ilay Iray izay nividy izao tontolo izao tamin’ny nanolorany ny Tenany ho avotra ho azy dia manana vitsy voafidy. Iza ireo? Ireo izay mitandrina ny didin’Andriamanitra rehetra ary manana ny finoan’i Jesosy.
Nisarika tamin’ny sain’i Jaona ho amin’ny sehatra iray hafa: “Ary hitako fa, indro, nisy anjely iray koa niakatra avy any amin’ny fiposahan’ny masoandro, nitondra ny fanombohan-kasen’Andriamanitra velona” (Apokalypsy 7:2). Iza moa io? Ilay Anjelin’ny fanekena. Avy amin’ny fiposahan’ny masoandro Izy. Izy no Fiposahan’ny andro avy any ambony. Izy no Fahazavan’izao tontolo izao. “Tao aminy ny fiainana; ary ny fiainana no fahazavan’ny olona” (Jaona 1:4). Izy no Ilay lazain’i Isaia hoe: “Fa Zaza no teraka ho antsika, Zanaka no nomena antsika; ary ny fanapahana dia ho eo an-tsorony; ary ny anarany hatao hoe Mahagaga, Mpanolotsaina, Andriamanitra Mahery, Ray mandrakizay, Andrian’ny fiadanana” (Isaia 9:6). Niantso mafy Izy, tahaka Ilay manana fahefana ambony noho ny antokon’ny anjely any an-danitra, tamin’ireo “izay nomena hanimba ny tany sy ny ranomasina”, ka nanao hoe: “Aza manimba ny tany, na ny ranomasina, na ny hazo akory aza, mandra-panisy tombo-kase ny mpanompon’Andriamanitsika eo amin’ny handriny” (Apokalypsy 7:2, 3).
“Eto no mitambatra ny maha-Andriamanitra sy ny maha-olombelona. Omena baiko ireo anjely efatra mba hitazona ny rivotra efatra tsy hiasa mandra-pandraisan’izy ireo ny fiantsoany. Vakio ny toko manontolo. Ny antso hoe: ‘Aza manimba,’ dia avoakan’Ilay Mpanarina sy Mpanavotra.
“Ny fitsarana sy ny fahatezerana dia tsy maintsy notampenam-bava vetivety monja mandra-pahavitan’ny asa iray voafaritra. Ny hafatra, dia ilay hafatra farany fampitandremana sy famindram-po, dia voasakana teo amin’ny fanatanterahana ny asany noho ny fitiavan-tena tia vola, ny fitiavan-tena tia fampahazoana aina, ary ny tsy fahamendrehan’ny olombelona hanao ilay asa izay ilaina hatao. Ilay anjely izay hampahazava ny tany amin’ny voninahiny dia niandry ireo fitaovana olombelona izay hanehoan’ny fahazavan’ny lanitra famirapiratana, ka amin’izany no iarahany miasa mba hampita, amin’ny maha-masina sy maha-manetriketrika lehibe azy, ilay hafatra izay hanapaka ny anjaran’izao tontolo izao.” Manuscript Releases, boky faha-15, 222.
Ilay anjely fahatelo, izay Kristy, dia ilay anjely mpamehy tombo-kase koa izay tonga tamin’ny 22 Oktobra 1844, saingy noho ny tsy fankatoavan’ny vahoakan’Andriamanitra dia nahemotra hatramin’ny 11 Septambra 2001 ny asany fametahana tombo-kase ny iray hetsy sy efatra alina sy efatra arivo. Avy eo ny finoana silamo amin’ilay Loza fahatelo no nandrava ireo trano lehibe tao New York, ary nanomboka ny fizotry ny fametahana tombo-kase. Tamin’izany fotoana izany dia “tezitra ny firenena, nefa mbola voafehy”. Ny feo voalohany ao amin’ny Apokalypsy toko faha-valo ambin’ny folo dia ilay feo izay mandidy ireo anjely efatra hihazona, mandra-pametahana tombo-kase ny vahoakan’Andriamanitra.
I Jesosy dia mandrakariva mampifandray ny fiafarana amin’ny fiandohana amin’ny alalan’ny fanoharana, ary tamin’ny 26 Febroary 1993, ny finoana silamo amin’ilay Loza fahatelo dia nandefa baomba napetraka tao anaty kamiao tao amin’ny garazy fiantsonan’ny fiara ambanin’ny tany ao amin’ny Tilikambo Avaratra an’ny World Trade Center. Niteraka fahasimbana lehibe teo amin’ilay trano ilay fipoahana, nahafaty olona enina ary nandratra olona maherin’ny arivo hafa. Na dia tsy nampirodana ireo tilikambo aza ilay fanafihana, dia asa fampihorohoroana lehibe natao teo amin’ny tanin’i Etazonia izany ary nanambara mialoha ny zava-nitranga tamin’ny 11 Septambra 2001.
Ny fotoana fanisiana tombo-kase dia nanomboka tamin’ny 11 Septambra 2001, nefa nisy fampitandremana mialoha valo taona talohan’izany. Ny fanafihan’ny Silamo an’i Isiraely tamin’ny 7 Oktobra 2023 dia fampitandremana mialoha ny fiafaran’ny fotoana fanisiana tombo-kase. Ny toetra ara-paminaniana an’ilay Loza fahatelo dia efa naorina miaraka amin’ny toetra ara-paminaniana an’ireo Loza roa voalohany. Ao amin’ireo andininy fanokafana ny toko fahasivy ao amin’ny Apokalypsy no anehoana an-tsary ny fanisiana tombo-kase ny iray hetsy sy efatra arivo amby efatra alina.
Hodinihintsika ao amin’ny lahatsoratra manaraka izany lohahevitra izany.
“Raha ho avy ny toe-javatra tahaka izao, dia fitsarana mahatahotra toy izany no hihatra amin’izao tontolo meloka izao, aiza no ho fialofan’ny vahoakan’Andriamanitra? Hatao ahoana no hiarovana azy ireo mandra-pahatapitry ny fahatezerana? Jaona dia mahita ireo singan-javatra eo amin’ny zavaboary—horohoron-tany, tafio-drivotra, ary ady ara-politika—aseho ho voatana mafy amin’ny alalan’ny anjely efatra. Ireo rivotra ireo dia eo ambany fifehezana mandra-panomezan’Andriamanitra ny teny hamelana azy hivoaka. Ao no misy ny fiarovan’ny fiangonan’Andriamanitra. Ny anjelin’Andriamanitra no manatanteraka ny didiny, ka mitana ny rivotry ny tany, mba tsy hitsoka amin’ny tany, na amin’ny ranomasina, na amin’ny hazo iray akory aza ireo rivotra, mandra-pamehezana tombokase eo amin’ny handrin’ny mpanompon’Andriamanitra. Ilay anjely mahery dia hita miakatra avy any atsinanana (na avy amin’ny fiposahan’ny masoandro). Io anjely mahery indrindra io dia mitana eo an-tànany ny tombokasen’Andriamanitra velona, na an’Ilay hany afaka manome aina, izay mahazo manoratra eo amin’ny handrina ny marika na soratra, ho an’izay homena ny tsy fahafatesana, dia ny fiainana mandrakizay. Feon’io anjely ambony indrindra io no nanana fahefana handidy ireo anjely efatra hitana ireo rivotra efatra mba tsy hivoaka mandra-pahatanterak’izao asa izao, ary mandra-pamoakany ny antso hamotsorana azy ireo.”
“Ireo izay mandresy izao tontolo izao sy ny nofo ary ny devoly no ho ireo ankasitrahana, izay handray ny tombo-kasen’Andriamanitra velona. Ireo izay tsy madio ny tanany, izay tsy madio ny fony, dia tsy hanana ny tombo-kasen’Andriamanitra velona. Ireo izay mikasa ny hanota sy manatanteraka izany dia hodiavina fotsiny. Ireo ihany, izay eo amin’ny toe-panahiny eo anatrehan’Andriamanitra no mameno ny toeran’ireo izay mibebaka sy miaiky ny fahotany amin’ilay Andro Lehiben’ny Fanavotana tandindona-mifanandrify, no ho ekena sy hasiana marika ho mendrika ny fiarovan’Andriamanitra. Ny anaran’ireo izay mijery sy miandry ary miambina tsy miovaova ny fisehoan’ny Mpamonjy azy—amin-kafanam-po sy faniriana mihoatra noho ireo izay miandry ny maraina—dia ho voaisa miaraka amin’ireo izay voaisy tombo-kase. Ireo izay, na dia manana ny fahazavan’ny fahamarinana rehetra mamirapiratra amin’ny fanahiny aza, ka tokony hanana asa mifanaraka amin’ny finoana izay ambarany, nefa voasariky ny ota, manangana sampy ao am-pony, manimba ny fanahiny eo anatrehan’Andriamanitra, ary mandoto ireo izay miray aminy amin’ny ota, dia hofafana hiala amin’ny bokin’ny fiainana ny anarany, ary havela ao amin’ny haizina mamatonalina, tsy manana menaka ao amin’ny fitondrany miaraka amin’ny jirony. ‘Fa ho anareo izay matahotra ny Anarako no hiposahan’ny Masoandron’ny Fahamarinana, sady misy fanasitranana eo amin’ny elany.’”
“Ity fanisiana tombo-kase ny mpanompon’Andriamanitra ity dia ilay naseho an’i Ezekiela tamin’ny fahitana ihany. Jaona koa dia vavolombelon’izao fanambarana mahatalanjona indrindra izao. Hitany ny ranomasina sy ny onja mirohondrohona, ary ny fon’ny olona reraky ny tahotra. Hitany ny tany nihozongozona, ary ny tendrombohitra natsipy ho ao afovoan’ny ranomasina (izay tanteraka ara-bakiteny), ny ranony mirohondrohona sy mikorontana, ary ny tendrombohitra mihorohoro noho ny fireharehan’izany. Naseho azy ny loza, ny areti-mandringana, ny mosary, ary ny fahafatesana, izay manatanteraka ny iraka mahatsiravina ampanaovina azy.” Testimonies to Ministers, 445.