Rehefa nitarika ny olony amin’ny andro farany hiverina amin’ireo “lalana taloha” ao amin’i Jeremia ny Tompo tamin’ny 11 Septambra 2001, dia efa nampahafantariny sahady ny fitsipiky ny fampiharana intelo ny faminaniana.
Hoy izao no lazain’i Jehovah: Mitsangàna eo amin’ny làlana ianareo, ka jereo, ary anontanio ny amin’ireo làlana fahiny, izay misy ny làlana tsara, dia mandehana eo aminy, ary hahita fitsaharana ho an’ny fanahinareo ianareo. Nefa hoy izy: Tsy handeha eo izahay. Ary nanendry mpiambina ho aminareo koa Aho ka nanao hoe: Henoy ny feon’ny trompetra. Nefa hoy izy: Tsy hihaino izahay. Jeremia 6:16, 17.
Rehefa naverin’ny Tompo ho amin’ny lalana taloha ny olony, dia hahita fitsaharana izy ireo (ny ranonorana farany), ary tamin’izany no nomena hafatra trompetra ny mpiambina. Ny mpaminany rehetra no tena manondro amin’ny fahatanterahany ny faran’ny andro farany, ka ny hafatra trompetran’ny andro farany dia ny trompetra farany, dia ny trompetra fahafito, izay ilay loza fahatelo.
Rehefa nanomboka nandeha tao anatin’ny lalana taloha ny vahoakany amin’ny andro farany, dia fantatra fa ny toetra mampiavaka ny loza voalohany dia nanondro mpitarika ara-tantara ara-panoharana iray manokana (Mohammed), ary ny loza faharoa dia nanao toy izany koa (Osman). Hita fa ny trompetra efatra voalohany tsirairay avy koa dia samy nanana mpitarika ara-panoharana manokana hamantarana ilay trompetra, ary tamin’izany no nahafantarana fa i Osama bin Laden no mpitarika ara-panoharana amin’ny loza fahatelo.
Mohammed dia nifandray tamin’i Arabia, ary Osman no tandindon’ny Fanjakana Ottomanina tany Torkia, ary Osama bin Laden kosa nisolo tena ny fampihorohoroana silamo maneran-tany, na dia Arabo aza izy, tahaka an’i Mohammed.
Nekena koa fa ny loza voalohany dia nandratra ny tafik’i Roma, ary ny loza faharoa kosa dia namono ny tafik’i Roma. Avy eo dia nekena fa ny 11 Septambra 2001 no teboka izay nandratan’ny finoana silamo, amin’ny maha-loza fahatelo azy, ny tafik’i Roma (Etazonia); nefa amin’ny lalàn’ny Alahady dia hovonoiny ny tafik’i Roma, rehefa tonga amin’ny fiafarany i Etazonia amin’ny maha-fanjakana fahenina ao amin’ny faminanian’ny Baiboly azy, ka manolotra ny fiandrianam-pireneny ho eo ambanin’ilay firaisana in-telo an’ny dragona sy ny bibidia ary ny mpaminany sandoka.
Nankatoavina fa i Etazonia no ilay biby niakatra avy tamin’ny tany, manana tandroka roa misy fahefana. Ny toetra faminaniana fototra iray ananan’ilay biby avy amin’ny tany dia ny fiovàny avy amin’ny zanak’ondry ho dragona. Ara-paminaniana, ny tandroka dia maneho hery, ary ny herin’ilay biby avy amin’ny tany dia ny Repoblikanisma sy ny Protestantisma, izay naseho ho toy ny tandroka roa an’ilay biby avy amin’ny tany. Fa ankehitriny, amin’ny andro farany, ireo hery roa an’ilay biby avy amin’ny tany dia niova ho fahefana ara-tafika sy ara-toekarena. Tamin’ny 11 Septambra 2001 dia namely ny tany ny finoana silamo avy amin’ny loza fahatelo, dia namely ny tany, tandindon’ilay biby avy amin’ny tany, ny Pentagon, tandindon’ny heriny ara-tafika, ary ny Tilikambo Kambana tao New York City, tandindon’ny heriny ara-toekarena.
Rehefa fantatra koa fa ny tantara tany am-piandohan’ny loza voalohany, sy ny tantara tany am-pamaranana ny loza faharoa, dia samy naneho fanoharana momba ny fanisiana tombo-kase ny iray hetsy sy efatra alina amby efatra arivo, dia fantatra fa tamin’ny fahatongavan’ny loza fahatelo, rehefa nampidinina ny trano lehibe tao New York, dia voamarina fa efa nanomboka ny fizotry ny fanisiana tombo-kase ny iray hetsy sy efatra alina amby efatra arivo.
“Ankehitriny ve dia tonga ny teny fa efa nambarako hoe hofafan’ny onjan-dranomasina lehibe i New York? Tsy mbola nilaza izany mihitsy aho. Efa nilaza aho, raha nijery ireo trano lehibe natsangana tao, rihana mifanesy ambonin’ny rihana, hoe: ‘Endrey ny zava-miseho mahatsiravina hitranga rehefa hitsangana ny Tompo hampihorohoro indrindra ny tany! Amin’izany dia ho tanteraka ny tenin’ny Apokalypsy 18:1–3.’ Ny toko fahavalo ambin’ny folo manontolo ao amin’ny Apokalypsy dia fampitandremana ny amin’izay ho avy amin’ny tany. Nefa tsy manana fahazavana manokana aho momba izay ho avy amin’i New York, afa-tsy izao ihany: fantatro fa indray andro any dia harodana ireo trano lehibe any noho ny fihodinana sy fanakorontanan’ny herin’Andriamanitra. Avy amin’ny fahazavana nomena ahy no ahafantarako fa misy fandringanana eto amin’izao tontolo izao. Teny iray avy amin’ny Tompo, fikasihan’ny heriny mahery iray monja, dia hirodana ireo rafitra goavana ireo. Hisy zava-miseho izay tsy azontsika saintsainina akory ny hamafin’ny fahatahorana ao aminy.” Review and Herald, July 5, 1906.
Ny “fandringanana izay eo amin’izao tontolo izao” dia ny toetran’ny Islamo, fa ny toetrany dia aseho ho Apollyona sy Abadona ao amin’ny toko fahasivy, andininy faha-iraika ambin’ny folo, ao amin’ny Apokalypsy.
Ary nanana mpanjaka teo aminy izy, dia ilay anjelin’ny lavaka tsy hita noanoa, izay Abadona no anarany amin’ny teny Hebreo, fa amin’ny teny Grika kosa dia Apoliona no anarany. Apokalypsy 9:11 (SIVY IRAIKA AMBIN’NY FOLO).
Ny hevitry ny anarana, na ny toetran’ilay mpanjaka izay manjaka amin’ny Islama, na amin’ny teny Hebreo na amin’ny teny Grika, araka ny asehon’ireo anarana roa ireo, dia “fahafatesana” sy “fandringanana,” izay tonga tamin’ny 11 Septambra 2001, rehefa narodana ireo trano lehibe tao New York. Tamin’izay fotoana izay no nanomboka tanteraka ny Apokalypsy toko fahavalo ambin’ny folo, andininy voalohany ka hatramin’ny fahatelo.
Voamarika fa ny filazana voalohany momba ilay lehilahy dia an’ny finoana silamo ao amin’ny bokin’ny Genesisy dia nampiasa ny teny hebreo ho an’ilay “boriky arabo dia,” izay nadika tao amin’ilay andininy hoe “lehilahy dia.” Ny mariky ny finoana silamo dia ny taranaky ny soavaly, ary ao amin’ny Apokalypsy toko fahasivy dia naseho koa ho soavaly fiadiana izany. Eo amin’ireo tabilao masina ao amin’i Habakoka, izay efa nampahafantarina ny olon’Andriamanitra fa “tsy tokony hovaina,” dia naseho tamin’ny soavaly fiadiana koa ny finoana silamo.
Ary hoy ny anjelin’i Jehovah taminy: Indro, torontoronina ianao, ka hiteraka zazalahy, ary ny anarany hataonao hoe Isimaela; satria Jehovah efa nandre ny fahorianao. Ary izy ho lehilahy dia; ny tànany hanohitra ny olona rehetra, ary ny tànan’ny olona rehetra hanohitra azy; ary honina eo anatrehan’ny rahalahiny rehetra izy. Genesisy 16:11, 12.
Ny filazana voalohany ny nahaterahan’i Ismaela dia nampifandraisina tamin’ny “famerana,” izay tonga marika fototra nifandray tamin’ny finoana silamo.
Ary Saray, vadin’i Abrama, dia tsy niteraka taminy; ary nanana ankizivavy mpanompo izy, Egyptianina, Hagara no anarany. Ary hoy Saray tamin’i Abrama: Indro ankehitriny, Jehovah no nihazona ahy tsy hiteraka; masìna ianao, midira amin’ny ankizivaviko; angamba hahazo zanaka amin’ny alalany aho. Ary Abrama nihaino ny tenin’i Saray. Genesisy 16:1, 2.
Ao amin’io filazana voalohany indrindra momba ny Islam io ihany, araka ny asehon’ny nahaterahan’i Ismaela, dia asongadina ny fanekena. Ny hevitra momba ny fanekena dia fototra ao amin’ny fivavahana silamo. Ny teny hoe “Islam” dia avy amin’ny teny arabo roa, dia ny “salaam,” izay midika hoe “fiadanana”, sy ny “aslama,” izay midika hoe “manaiky” na “milefitra”. Mampianatra ny Islam fa ny mino dia tokony hampanaiky ny sitrapony ho eo ambanin’ny sitrapon’i Allah (Andriamanitra) amin’ny lafiny rehetra amin’ny fiainana. Rehefa tonga saina Saraha fa nanao fanapahan-kevitra ratsy izy tamin’ny namporisihana an’i Abrahama haka an’i Hagara ka hiteraka an’i Ismaela, dia nahazo alalana avy tamin’i Abrahama izy mba hitondra an’i Hagara amin’ny fomba feno hasiahana, ka izany no nahatonga an’i Hagara handositra niala tao an-tranon’i Abrahama. Tao no nandraisany hafatra avy tamin’ilay anjely.
Fa hoy Abrama tamin’i Saray: Indro, eo an-tananao ny ankizivavinao; ataovy aminy izay sitrakao. Ary rehefa nampahorian’i Saray izy, dia nandositra niala teo anoloany. Ary ilay Anjelin’i Jehovah nahita azy teo anilan’ny loharano iray tany an-efitra, dia teo anilan’ilay loharano eo amin’ny lalana mankany Shora. Ary hoy Izy: Ry Hagara, ankizivavin’i Saray, avy aiza no nihavianao? ary hankaiza no halehanao? Dia hoy izy: Mandositra niala teo anatrehan’i Saray tompovaviko aho. Ary hoy ilay Anjelin’i Jehovah taminy: Miverena any amin’ny tompovavinao, ka manetre tena eo ambanin’ny tanany. Ary hoy ilay Anjelin’i Jehovah taminy: Hataoko maro dia maro indrindra ny taranakao, ka tsy ho voaisa izy noho ny hamaroany. Ary hoy ilay Anjelin’i Jehovah taminy: Indro, manan’anaka ianao, ka hiteraka zazalahy, ary ny anarany hataonao hoe Isimaela; satria Jehovah efa nandre ny fahorianao. Ary izy ho lehilahy dia; ny tanany hanohitra ny olona rehetra, ary ny tanan’ny olona rehetra hanohitra azy; ary honina eo anatrehan’ny rahalahiny rehetra izy. Genesisy 16:6–12.
Ny fifehezan’ny Silamo, ny “fanaiky” izay maneho ny toetran’ny fivavahana silamo, ary ny anjara asan’ny Silamo dia samy hita avokoa ao amin’ny filazana voalohany an’i Ismaela, ary maneho ny ADN ara-paminaniana an’ilay Silamo izay asehon’ireo loza telo ao amin’ny Apokalypsy. Raha vantany vao nentin’ny Tompo niverina ho amin’ny lalana fahiny ao amin’i Jeremia ny vahoakany, dia fantatr’izy ireo koa fa ny “rivotra efatra” izay tazonin’ireo anjely efatra ao amin’ny Apokalypsy toko faha-7 ho voafehy, dia ireo rivotra efatry ny Silamo manokana.
“Ny anjely dia mihazona ny rivotra efatra, izay aseho ho tahaka ny soavaly romotra mitady hiala ka hirohotra handeha manerana ny tavan’ny tany rehetra, mitondra fandringanana sy fahafatesana eo amin’ny lalany.” Manuscript Releases, volume 20, 217.
Ny “soavaly tezitra” an’ny finoana silamo, izay sady ireo “rivotra efatra” koa izay “sakanana” mandra-pahatanteraky ny fanisiana tombo-kase ny iray hetsy sy efatra amby efapolo arivo, dia mitondra “fahafatesana sy fandringanana” (Abadona sy Apoliona) eo amin’ny “lalany.” Tahaka ny famerana napetraka tamin’i Hagara izay nametraka izany toetra ara-paminaniana izany tao anatin’ny tandindon’ny finoana silamo, dia samy voasakan’ny famerana ireo rivotra efatra sy ny soavaly tezitra; ary rehefa tafapetraka izany zava-misy izany, dia fantatra fa ny fiandohan’ny loza voalohany no manondro famerana napetraka tamin’ny finoana silamo araka ny asehon’ny didy ara-tantara navoakan’i Abubakara.
Ary nasaina izy mba tsy hanimba ny ahitra amin’ny tany, na zavatra maitso akory, na hazo akory; fa ireo olona ihany izay tsy manana ny tombo-kasen’Andriamanitra eo amin’ny handriny. Apokalypsy 9:4.
Andalana eo ambonin’ny andalana, ny fiandohan’ny loza faharoa, izay ao amin’ny fampiharana in-telo ny loza telo no apetraka eo ambonin’ny fiandohan’ny loza voalohany, dia manondro ny famotsorana ireo anjely efatra, izay ao amin’io andininy io no misolo tena ny famotsorana ny jiady lehibe faharoan’ny finoana silamo.
Nanao tamin’ilay anjely fahenina izay nanana ny trompetra hoe: Vahao ireo anjely efatra izay voafatotra eo amin’ilay ony lehibe Eofrata. Apokalypsy 9:14.
Noho izany dia takatra fa, eo am-piandohan’ny loza fahatelo, ny finoana silamo dia samy havoaka sy hotanana ihany koa, izay indrindra no fanambaran’i Sister White.
“Amin’izany fotoana izany, raha eo am-pifaranana ny asan’ny famonjena, dia ho avy eto ambonin’ny tany ny fahoriana, ary ho tezitra ny firenena, nefa hotanana mba tsy hanakana ny asan’ny anjely fahatelo. Amin’izany fotoana izany no hihavian’ny ‘orana farany,’ na famelombelomana avy eo anatrehan’ny Tompo, mba hanome hery ny feo mafy ataon’ny anjely fahatelo, sy hanomanana ny olomasina hijoro amin’ny fotoana handrotsahana ny loza fito farany.” Early Writings, 85.
Rehefa nodinihina ny firaketana ara-tantaran’ny finoana silamo, dia hita fa ny ady sy ny zava-bitan’ny finoana silamo arabo tamin’ilay loza voalohany dia takatry ny finoana silamo ho “jihady lehibe voalohany”, ary fa ny adin’ny Fanjakana Ottoman izay nanomboka tamin’ny namotsorana ireo anjely efatra dia takatry ny finoana silamo ho “jihady lehibe faharoa”. Mifanaraka amin’ilay fampiharana intelo, ny finoana silamo dia mino fa ny jihady lehibe fahatelo sy farany dia nanomboka tamin’ny 11 Septambra 2001. Araka izay nosoratan’i William Miller fahiny hoe: “Mifanaraka ny tantara sy ny faminaniana.”
Ny fampiharana “andalana ambonin’ny andalana” momba ny famotsorana sy ny faneriterena niara-nitranga, araka ny asehon’ny fametrahana mifanindry ny tsipika ara-paminaniana fanombohan’ny loza voalohany sy faharoa, dia nohamafisin’ny Fanahin’ny Faminaniana tamin’ny fomba tanteraka; ary vetivety taorian’ny namelezan’ny Islama tamin’ny 11 Septambra 2001, ny Filoha George W. Bush dia nametraka faneriterena maneran-tany tamin’ny Islama tamin’ny fanombohany ny adiny amin’ny fampihorohoroana. Ny famotsorana sy ny faneriterena niara-nitranga tamin’ilay “soavaly tezitra” dia ny Islama, dia nohamafisin’ny Baiboly sy ny Fanahin’ny Faminaniana ary koa ny tantara.
Izay “manaraka ny Zanak’ondry” miverina amin’ireo lalan-drazana fahiny Millerita dia mahita ny “fitsaharana,” izay ilay ranonorana farany, izay ambaran’i Rahavavy White fa manomboka rehefa tezitra ny firenena, nefa sakanana tsy hiseho tanteraka izany, tahaka ny tamin’ny 11 Septambra 2001.
“Tamin’izany fotoana izany, raha eo am-pifaranan’ny asam-pamonjena, dia hisy fahoriana hanjo ny tany, ary ho tezitra ny firenena, nefa hotazonina tsy hihoatra mba tsy hanakana ny asan’ny anjely fahatelo. Amin’izany fotoana izany no hihavian’ny ‘orana farany,’ na famelombelomana avy eo anatrehan’ny Tompo, mba hanome hery ny feo mahery ataon’ny anjely fahatelo, ary hanomana ny olomasina hijoro amin’ny fotoana handrotsahana ireo loza fito farany.” Early Writings, 85.
Ireo izay “manaraka ny Zanak’ondry” miverina amin’ireo làlana fahiny Millerita dia mahita ny “fitsaharana,” dia ny ranonorana farany, izay ambaran’i Rahavavy White fa manomboka rehefa nidina tamin’ny 11 Septambra 2001 ilay anjely mahery ao amin’ny Apokalypsy toko fahavalo ambin’ny folo.
“Ny orana farany dia hidina amin’ny olon’Andriamanitra. Anjely mahery iray no hidina avy any an-danitra, ary ny tany rehetra dia hazavain’ny voninahiny.” Review and Herald, 21 Aprily 1891.
Nidina io anjely mahery io tamin’ny fotoana nandravana ny tranoben’i New York, dia nanomboka ny fanisiana tombo-kase ny iray hetsy sy efatra alina sy iray alina, ary nanomboka niparitaka ny ranonorana farany. Ireo izay naverina ho amin’ny làlana fahiny an’i Jeremia, ka nahita ny “fitsaharana,” izay ny ranonorana farany, dia nahafantatra tamin’izay fa ny “fitsaharana sy famelombelomana” ao amin’i Isaia dia ny ranonorana farany koa; nefa izany koa dia famantarana ny fitsapana izay tamin’ny 11 Septambra 2001 no nifanandrina tamin’ny vahoakan’Andriamanitra, ary indrindra tamin’ireo “olona mpaniratsira” izay “nanapaka an’i Jerosalema”. Tonga saina izy ireo fa roa sosona ilay fitsapana, satria nisolo tena ny hafatry ny Silamo momba ny loza fahatelo izany, ary tsy latsa-danja amin’izany koa, nisolo tena ny fomba fiasa ara-Baiboly izay nanorina ny hafatry ny ranonorana farany.
Hoy Izy nanao taminy hoe: Ity no fitsaharana izay hampitsaharanao ny sasatra; ary ity no famelombelomana; kanjo tsy nety nihaino izy. Fa ny tenin’i Jehovah dia tonga taminy ho didy anampy didy, didy anampy didy; fitsipika anampy fitsipika, fitsipika anampy fitsipika; kely etỳ, ary kely erỳ; mba handehanany ka hianjerany hiamboho, sy ho torotoro, sy ho voafandrika, ary ho voasambotra. Koa mihainoa ny tenin’i Jehovah, ianareo lehilahy mpaniratsira, izay manapaka ity firenena ity ao Jerosalema. Isaia 28:12–14.
Ny fandehanana tamin’ny lalana fahiny no nahafahan’ny vahoakan’Andriamanitra amin’ny andro farany nahita fa ny fanoharana ny amin’ny virijina folo, izay “maneho ny fanandraman’ny vahoaka Advantista,” dia tokony haverina “amin’ny antsipiriany indrindra,” mandritra ny fotoana fanisiana tombo-kase ny iray hetsy sy efatra arivo sy efatra alina. Ny fijoroana vavolombelon’ny tantara izay nahatanteraka voalohany ilay fanoharana dia nanondro fa ny Habakoka toko faharoa dia nifandray mivantana tamin’ilay fanoharana sady anisan’izany mihitsy. Koa ny “adihevitra” ao amin’ny Habakoka roa dia naneho ny fitsapana ny fitsaharana sy ny famelombelomana izay nolavin’ireo lehilahy mpaniratsira hohenoina. Raha mbola nanohy nandinika ny lalana fahiny ireo mpianatra mahatokin’ny Baiboly, dia tsapan’izy ireo fa tsy ny fanoharana ny amin’ny virijina folo sy ny Habakoka roa ihany no faminaniana iray ihany, fa toy izany koa ny Ezekiela toko faharoa ambin’ny folo.
“Nisy ampahan’ny faminanian’i Ezekiela koa izay loharanon-kery sy fampiononana ho an’ny mpino: ‘Tonga tamiko ny tenin’i Jehovah hoe: Ry zanak’olona, inona izany ohabolana anananareo eo amin’ny tanin’ny Isiraely izany, manao hoe: Maharitra ela ny andro, ary tsy tanteraka ny fahitana rehetra? Koa lazao aminy hoe: Izao no lazain’i Jehovah Tompo.... Efa akaiky ny andro sy ny fahatanterahan’ny fahitana rehetra.... Hiteny Aho, ary ny teny izay holazaiko dia ho tanteraka; tsy hahemotra intsony izany.’ ‘Hoy ny taranak’Isiraely: Ny fahitana izay hitany dia ho amin’ny andro maro mbola ho avy, ary maminany ny amin’ny fotoana mbola lavitra izy. Koa lazao aminy hoe: Izao no lazain’i Jehovah Tompo: Tsy hisy hahemotra intsony ny teniko rehetra, fa ny teny izay nolazaiko dia hotanterahina.’ Ezekiela 12:21–25, 27, 28.” Ilay Hery Mifanandrina, 393.
Ny vanim-potoanan’ny famehezana ny efatra arivo amby efatra alina sy iray hetsy, araka ny asehon’ny hetsika Adventa tamin’ny 1840 ka hatramin’ny 1844, dia maneho ny vanim-potoana amin’ny andro farany, izay hahatanteraka ny hoe “ny vokatry ny fahitana rehetra” dia “ho tanteraka.” Ny tantara ara-paminaniana momba ny loza voalohany, rehefa apetraka eo ambonin’ny tantara ara-paminaniana momba ny loza faharoa, dia mampahafantatra ny tantara ara-paminaniana momba ny loza fahatelo, izay tantara ara-paminaniana momba ny famehezana ny efatra arivo amby efatra alina sy iray hetsy. Izany koa no tantaran’ny taona 1840 ka hatramin’ny 1844. Izany koa no tantara izay anatanterahana ny asan’ilay iraka izay manomana ny lalana ho an’ny Ilay Iraky ny Fanekena. Izany no tantara izay andalovan’ireo tandroka roa an’ilay bibidia avy amin’ny tany ao anatin’ny fiovàna avy amin’ny fahenina ho amin’ny “fahavalo” izay “avy amin’ny fito.” Izany no tantara izay amonoana ireo mpaminany roa eny an-dalambe, ao amin’ny toko fahairaika ambin’ny folo amin’ny Apokalypsy.
Tahaka izany koa, manan-danja lehibe ny zava-misy fa satria tsy mba diso na oviana na oviana ny tenin’Andriamanitra, ary mifanaraka amin’ilay fitsipika fa ny mpaminany rehetra dia miresaka bebe kokoa momba ny andro farany noho ny vanim-potoana hafa rehetra, tamin’ny 11 Septambra 2001 dia “efa akaiky ny andro ara-paminaniana,” izay “ny teny” izay nolazain’Andriamanitra “dia ho tanteraka,” ary “tsy hahemotra intsony izany.”
Ny fikomiana tamin’ny 1863 dia nanendry ny Advantisma Laodikiana hirenireny any an-efitra mandra-pahafatin’izy rehetra. Niverina tamin’izany tantara izany ny Tompo tamin’ny 11 Septambra 2001, tahaka ny nataony tamin’ny Isiraely fahiny tao Kadesy.
Ny fitsidihana voalohany tao Kadesy no niteraka ny fikomian’ireo mpisafo folo, ka nitondra ny fotoana nirenireneny tany an-efitra. Tamin’ny faran’ny efapolo taona, dia niverina tany Kadesy indray izy ireo, ary teo no nikapohan’i Mosesy fanindroany ny Vatolampy ka nosakanana tsy hiditra ao amin’ny Tany Nampanantenaina izy; kanefa izy ireo dia niditra tao niaraka tamin’i Josoa. Ny 11 Septambra 2001 no manamarika ny taranaka farany, ary Andriamanitra dia tsy mbola hanemotra ny Teniny intsony.
Hodinihintsika ao amin’ny lahatsoratra manaraka izany zava-misy izany.
“Ang kasaysayan ng buhay ng Israel sa ilang ay itinala para sa kapakinabangan ng Israel ng Diyos hanggang sa wakas ng panahon. Ang mga pakikitungo ng Diyos sa mga lagalag sa disyerto sa lahat nilang pagparoo’t parito, sa kanilang pagdanas ng gutom, uhaw, at kapaguran, at sa kapansin-pansing mga pagpapahayag ng Kaniyang kapangyarihan upang sila’y saklolohan, ay isang banal na talinghaga, na hitik sa babala at tagubilin para sa Kaniyang bayan sa lahat ng kapanahunan. Ang sari-saring karanasan ng mga Hebreo ay isang paaralan ng paghahanda para sa kanilang ipinangakong tahanan sa Canaan. Ibig ng Diyos na sa mga huling araw na ito ay balik-aralan ng Kaniyang bayan, nang may mapagpakumbabang mga puso at mga espiritung handang maturuan, ang maaapoy na mga pagsubok na dinaanan ng sinaunang Israel, upang sila’y maturuan sa kanilang paghahanda para sa makalangit na Canaan.”
“Ilay vatolampy izay, nony nokapohina araka ny didin’Andriamanitra, dia namoaka ny ranony velona, dia tandindon’i Kristy, izay nokapohina sy notorotoroina mba hahazoana manomana loharano amin’ny alalan’ny rany ho famonjena ny olona ho very. Tahaka ny nikapohana ny vatolampy indray mandeha monja, no tsy maintsy nanolorana an’i Kristy koa ‘indray mandeha monja hitondra ny fahotan’ny maro.’ Fa rehefa nokapohin’i Mosesy tamim-pahamaikana ny vatolampy tao Kadesy, dia simba ilay tandindona mahafinaritra an’i Kristy. Tsy tokony hatao sorona fanindroany ny Mpamonjintsika. Satria indray mandeha monja no nanaovana ilay fanatitra lehibe, dia ilaina fotsiny ho an’izay mitady ny fitahian’ny fahasoavany ny mangataka amin’ny anaran’i Jesosy,—dia ny mandrotsaka ny fanirian’ny fo amin’ny vavaka feno fibebahana. Ny vavaka tahaka izany no hitondra eo anatrehan’ny Tompon’ny maro ny ratran’i Jesosy, ary amin’izay dia hirotsaka indray ny ra manome aina, izay nasehon’ny fikorianan’ny rano velona ho an’ny Isiraely nangetaheta.”
“Amin’ny alalan’ny finoana velona an’Andriamanitra sy ny fankatoavana amim-panetren-tena ny didiny ihany no ahafahan’ny olona manantena hahazo ny fankasitrahan’Andriamanitra. Tamin’ilay fotoana nisehoan’izany fahagagana lehibe izany tao Kadesy, dia very tsy hitan’i Mosesy intsony Ilay Mpanampy Azy Tsitoha, noho izy efa sasatry ny fimonomononana sy ny fikomian’ny vahoaka tsy ankijanona; tsy noheveriny ny didy hoe: ‘Mitenena amin’ny vatolampy ianareo, dia hamoaka ny ranony izy;’ ary raha tsy nisy ny hery avy amin’Andriamanitra, dia navela handoto ny tantaram-piainany tamin’ny fanehoana firehetan-po sy fahalemen’olombelona izy. Ilay lehilahy izay tokony ho, ary azony natao ny nijoro madio, tsy niova, ary tsy tia tena hatramin’ny famaranana ny asany, dia resin’ny fahalemena tamin’ny farany. Nohamavoina teo anatrehan’ny fiangonan’ny Isiraely Andriamanitra, raha toa kosa ka tokony ho nomem-boninahitra Izy ary ny anarany nankalazaina.”
“Ny fitsarana nambara avy hatrany tamin’i Mosesy dia tena nandratra sy nampietry indrindra,—fa izy miaraka amin’ny Isiraely mpiodina dia tsy maintsy ho faty alohan’ny hiampitana an’i Jordana. Fa moa ve ny olona hanambara fa ny Tompo dia nanao mafy tamin’ny mpanompony noho izany fahadisoana tokana izany? Efa nanome voninahitra an’i Mosesy Andriamanitra tahaka ny tsy nanomezany voninahitra olona hafa velona tamin’izany andro izany. Efa niaro ny raharahany imbetsaka Izy. Efa nihaino ny fivavahany Izy, ary efa niteny taminy mifanatrika, tahaka ny itenenan’ny olona amin’ny sakaizany. Araka indrindra ny haben’ny fahazavana sy ny fahalalana izay efa notanan’i Mosesy no nitomboan’ny helony.” Signs of the Times, October 7, 1880.