Ny teny na andian-teny izay averina indroa ao anatin’ny Teny voatsindrimandry dia tandindon’ny hafatry ny anjely faharoa.
Ary tamin’ny taona faharoa nanjakan’i Nebokadnezara dia nanonofy nofy Nebokadnezara, ka dia toran-kovitra ny fanahiny, ary nandositra azy ny torimasony. Dia nasain’ny mpanjaka nantsoina ny mpanao ody, sy ny mpanandro, sy ny mpamosavy, ary ny Kaldeana, mba hampahafantatra ny mpanjaka ny nofiny. Dia tonga ireo ka nitsangana teo anatrehan’ny mpanjaka. Ary hoy ny mpanjaka taminy: Efa nanonofy nofy aho, ary toran-kovitra ny fanahiko hahalala ny nofy. Daniela 2:1–3.
Tao anatin’ny “haizina” amin’ny alina no nanonofinofin’i Nebokadnezara sarivongana iray, nefa tsy azony notadidina ilay nofy. Tao amin’ny nofin’ny alina dia nanonofy sarivongana iray izy, kanefa ny nofin’ilay sarivongana dia maizina tamin’ny fahalalany tahaka ny naha-maizina ny alina tamin’ny fotoana nanonofiny ilay nofy.
Dia niteny tamin’ny mpanjaka tamin’ny teny Syriana ny Kaldeana hoe: Ry mpanjaka ô, ho velona mandrakizay anie ianao; lazao amin’ny mpanomponao ny nofy, dia hasehonay ny hevitry ny nofy. Ary ny mpanjaka namaly ka nanao tamin’ny Kaldeana hoe: Efa tafala tamiko ny zavatra; raha tsy hampahafantarinareo ahy ny nofy mbamin’ny heviny, dia hotetehina ianareo, ary ny tranonareo hatao korontam-bato. Fa raha asehonareo kosa ny nofy sy ny heviny, dia handray fanomezana sy valisoa ary voninahitra lehibe avy amiko ianareo; koa asehoy ahy ny nofy sy ny heviny. Daniela 2:4–7.
Ny fitsapana momba ny nofin’ilay sarin’i Nebokadnezara dia fitsapana natao hamantarana izay mahay manome famaritana ara-paminaniana marina momba ny sary iray voasarona ao amin’ny haizina, miaraka amin’ny fanazavana ny votoatin’ilay nofy. Ny hafatry ny anjely faharoa, izay niray tamin’ny hafatry ny Antso amin’ny Mamatonalina tao amin’ny tantaran’ny Millerita, dia efa nasehon’i Elia mialoha tamin’ilay fifaninanana teo an-Tendrombohitra Karmela. Izany koa dia fitsapana izay haneho, tsy hoe iza ihany no Andriamanitra marina, fa koa iza no mpaminany marina. William Miller, izay lazain-dRahavavy White mivantana fa nasehon’i Elia mialoha, no naneho an’i Elia teo an-Tendrombohitra Karmela. Kanefa tsy i William Miller no tena naseho, tahaka ny namelabelarana bebe kokoa ireo fitsipiky ny fanazavana ny faminaniana izay notarihina ho azony. Teo an-Tendrombohitra Karmela, ireo mpaminanin’ilay andriamanitra lahy Bala sy ireo mpaminanin’ilay andriamanitra vavy Astarta dia naseho fa mpaminany sandoka. Tao amin’ny tantaran’ny Millerita, ireo fiangonana Protestanta dia naseho fa mpaminany sandoka, araka ny nasehon’ny Tendrombohitra Karmela mialoha.
Rehefa naneho ny fandavany ny fitsipiky ny fandikana faminaniana napetrak’i William Miller ny fiangonana protestanta, dia tonga zanakavavin’i Roma izy ireo. Ara-paminaniana, ny zanakavavy dia sarin-dreniny. Ny fitsapana izay tsy nahafahan’ny Protestanta nandresy teo amin’ny tantaran’ny Millerita no fitsapana izay namantarana sy namokarana sary (zanakavavy) an’ilay bibidia. Eo indrindra no nisehoan’ny tandroky ny Protestantisma marina ho fanoherana ny tandroky ny Protestantisma niodina tamin’ny finoana. Nitaky fanazavana i Nebokadnezara, ary tamin’ny fanaovany izany dia voakasiky ny fitarihan’Andriamanitra izy tamin’ny famokarana fisehoan’ny mpaminany sandoka sy ny mpaminany marina.
Dia namaly indray ka nanao hoe: Aoka ny mpanjaka hilaza amin’ny mpanompony ny nofy, dia hambaranay ny heviny. Namaly ny mpanjaka ka nanao hoe: Fantatro marina fa mitady hahazo andro hianareo, satria hitanareo fa efa nandao ahy izany zavatra izany. Fa raha tsy hampahafantarinareo ahy ny nofy, dia didy iray ihany no ho anareo; fa efa nanomana teny lainga sy teny ratsy hovolena eo anatrehako hianareo, mandra-piovan’ny fotoana; koa lazao amiko ny nofy, dia ho fantatro fa hainareo ny mampiseho ny heviny. Daniela 2:7–9.
Tamin’ny fiafaran’ireo vanim-potoanan’ny fitsapana, ny fanavahana izay naseho tao an-tendrombohitra Karmela sy tamin’ny 22 Oktobra 1844 dia naseho koa tao amin’ny Daniela toko faharoa. Ao amin’ireo fanehoam-paminaniana telo dia ny an’i Karmela, ny tantaran’ny Millerita, ary ny nofin’i Nebokadnezara momba ilay sariolona, dia eo amin’ny fanazavana marina ny faminaniana no apetraka ny fanamafisana, araka ny asehon’i Elia sy i Miller ary i Daniela. Ny fanazavana ny nofy no hafatra izay voavaha tombo-kase ao amin’ilay tantara izay isehoan’ny kilasy roa amin’ny mpaminany.
Dia namaly teo anatrehan’ny mpanjaka ny Kaldeana ka nanao hoe: Tsy misy olona etỳ ambonin’ny tany izay mahay mampahafantatra ny raharahan’ny mpanjaka; koa tsy misy mpanjaka, na andriana, na mpanapaka mba nangataka zavatra toy izany tamin’ny mpanao ody, na tamin’ny mpanandro, na tamin’ny Kaldeana. Ary zavatra sarotra loatra no takin’ny mpanjaka, ka tsy misy hafa mahay mampahafantatra izany eo anatrehan’ny mpanjaka, afa-tsy ireo andriamanitra, izay tsy mitoetra amin’ny nofo ny fonenany. Noho izany dia tezitra ny mpanjaka sady romotra indrindra, ka nandidy handringana ny olon-kendry rehetra tany Babylona. Daniela 2:10–12.
Teo an-tendrombohitra Karmela, Elia dia nanolotra ny fitsapana, ary ilay fitsapana natolony dia tsy natao hanehoana fotsiny hoe iza no Andriamanitra marina, fa koa hoe iza no mpaminany marina. Ao amin’ny Daniela toko faharoa, dia ny Kaldeana no mamantatra ilay fitsapana izay naneho ny fahasamihafana misy eo amin’ny marina sy ny sandoka. Hazavainy fa ny fanazavana tadiavin’i Nebokadnezara dia Andriamanitra ihany no afaka mampahafantatra izany, fa tsy ny olombelona. Nitaraina koa izy ireo fa tsy mety ny fifandraisana misy eo amin’i Nebokadnezara sy ireo olon-kendriny ara-pivavahana, raha nilaza izy hoe: “zavatra tsy fahita firy no takin’ny mpanjaka.” Ny faniriany dia ny mba tsy hidiran’ny mpanjaka, izay misolo tena ny Fanjakana, ao amin’ny sehatra ara-pivavahana izay efa noheverina fa izy ireo no manam-pahefana ao. Tsy manohitra ny foto-kevitry ny firaisan’ny fiangonana sy ny fanjakana izy ireo, fa manohitra kosa izy satria i Nebokadnezara, amin’ny maha-solontenan’ny Fanjakana azy, dia mitaky ny hifehy ny fiangonana. Ho afa-po amin’ny fifandraisana misy eo amin’ny fiangonana sy ny fanjakana izy ireo, raha ny mpitondra fivavahana no manjaka amin’ny fanjakana. Ny fitsapana momba ny sarin’ny bibidia no fotoana anapahantsika ny anjara mandrakizaintsika—ary tahaka ny nofin’i Nebokadnezara momba ilay sariolona—dia fitsapana mahakasika aina na fahafatesana.
Ary navoaka ny didy mba hovonoina ny olon-kendry; ary nitady an’i Daniela sy ny namany koa izy ireo mba hovonoina. Dia namaly tamin’ny fisainana sy fahendrena i Daniela an’i Arioka, lehiben’ny mpiambina ny mpanjaka, izay nivoaka hamono ny olon-kendry tao Babylona; namaly i Daniela ka nanao tamin’i Arioka, kapitenin’ny mpanjaka hoe: Nahoana no maika loatra ny didy avy amin’ny mpanjaka? Dia nampahafantarin’i Arioka an’i Daniela izany zavatra izany. Daniela 2:13–15.
Rehefa nohazavaina tamin’i Daniela ny amin’ny fahatakarana ny toe-javatra momba ny fiainana sy ny fahafatesana ao amin’ilay nofin’ilay sary mbola tsy fantatra, dia maneho ny fanazavana omena ny iray hetsy sy efatra amby efatra alina izany, fa ao anatin’ny tantaran’ny fitsapana faharoa sady hita maso amin’ilay dingam-pitsapana misy ambaratonga telo izy ireo. Nefa i Daniela tsy maneho fotsiny ireo izay nifidy hihinana ny sakafo marina ka noho izany nandalo ny fitsapana voalohany, fa maneho koa ilay solontena maha-olona izay nomen’Andriamanitra fahiratan-tsaina manokana momba ny faminaniana ara-Baiboly.
Ary ny amin’ireto zaza efatra ireto, Andriamanitra dia nanome azy fahalalana sy fahaiza-manao tamin’ny fianarana sy fahendrena rehetra; ary Daniela dia nanana fahalalana tamin’ny fahitana sy ny nofy rehetra. Daniela 1:17.
Na dia samy nandalo ny fitsapana momba ny sakafo aza ireo Hebreo mahatoky efatra, dia i Daniela no voafidy ho mpitondra hafatry ny fahitana sy ny nofy. I Daniela dia misolo tena ilay mpitondra hafatra ara-paminaniana, araka ny asehon’i Elia, Jaona Mpanao Batisa, Jaona Mpahita, William Miller ary Future for America. Ny mpitondra hafatra ara-paminaniana dia tsy mba misaraka amin’ny fitsapana ara-paminaniana velively.
Tamin’ny andron’i Kristy, ireo izay nandà ny fanambaran’i Jaona dia tsy nahazo tombontsoa tamin’i Jesosy. Ao amin’ny tantaran’ny Millerita, ireo izay nandà ny hafatra voalohany (izay asehon’i William Miller), dia tsy nahazo tombontsoa tamin’ny hafatra faharoa. Tao amin’ireo tantara roa ireo dia tsy nahafantatra izay niafaran’ny fizahan-toetra ny mahatoky. Nandà tsy hahita ny hazo fijaliana ny mpianatra, na dia nolazaina mazava taminy aza fa hitranga izany. Tsy nahita ny fahadisoam-panantenana lehibe ny Millerita. Daniela, raha nampahafantarin’i Arioha ny toe-javatra mahakasika aina sy fahafatesana mifandray amin’ny nofin’i Nebokadnezara momba ilay sariolona, dia tsy nahalala izay votoatin’ilay nofy na izay nitarika ny fizahan-toetran’ilay sariolona. Ny hany fantany dia hoe toe-javatra mahakasika aina sy fahafatesana izany. Koa nila fotoana Daniela mba hahatakarany ny hevitr’izany.
Dia niditra i Daniela ka nangataka tamin’ny mpanjaka mba homeny fotoana izy, ary dia hasehony amin’ny mpanjaka ny hevitry ny nofy. Daniela 2:16.
Naneho finoana i Daniela tao amin’ilay sakafo (fomba fiasa) izay nofidiny hohanina tamin’ilay fitsapana voalohany. Koa nomena fotoana izy, tahaka ny nomena ny mpianatra tamin’ny andron’i Kristy. Ny fotoana nomena ny mpianatra dia ny fe-potoanan’ny fahafatesan’i Kristy sy ny fandevenana Azy ary ny fitsanganany tamin’ny maty sy ny fiakarany voalohany, talohan’ny nihaonany tamin’ny mpianatra teny an-dalana ho any Emaosy, ary avy eo indray tao amin’ny efitra ambony. Ary tamin’ny faran’izany fotoana izany dia nofofoniny taminy ny Fanahy Masina.
Ary rehefa nilaza izany Izy, dia nitsoka fofonaina taminy ka nanao taminy hoe: Raiso ny Fanahy Masina. Jaona 20:22.
Naminany i Ezekiela, ary natambatra ny taolana maina. Ary naminany indray Ezekiela, ka nofofonina ny Fanahy Masina teo amin’ireo vatana vao niforona, dia nitsangana izy ireo ka tonga tafi-tafika lehibe mahery. Raha nitsoka fofonaina tamin’ny mpianatra Kristy, dia nosokafany ny fahatakaran’izy ireo.
Dia nosokafany ny sainy, mba hahafahany mahafantatra ny Soratra Masina. Lioka 24:25.
Ny mpaminany rehetra dia miresaka ny amin’ny faran’izao tontolo izao, ary i Daniela dia tsy ankanavaka amin’izany. Ny fotoana nangatahiny dia fe-potoana iray mba hahazoany fahazavana. Ny fotoana niandrasan’ny Millerita dia hatramin’ny fahadisoam-panantenana voalohany ka mandra-pahafantarany fa tao anatin’ny fotoana fiandrasana izy ireo mifandray amin’ny faminanian’ny Matio toko faha-dimy amby roapolo sy ny Habakoka toko faharoa. Ny tantaran’ny fotoana fiandrasana teo amin’ny tantaran’ny Millerita dia tanteraka tamin’ny andron’ny hafatry ny anjely faharoa. Daniela toko faharoa dia maneho io tantara io ihany, koa ny fangatahany fotoana dia mifanaraka ara-paminaniana amin’ny fotoana fiandrasan’ny Millerita. Noho izany, ny fangatahan’i Daniela fotoana sy ny fotoana fiandrasan’ny Millerita dia maneho ny fotoana fiandrasan’ny iray hetsy sy efatra arivo sy efatra alina, izay nanomboka tamin’ny 18 Jolay 2020.
Ny fangatahan’i Daniela fotoana mba hahafantarany ny hevitry ny nofin’i Nebokadnezara momba ilay sari-olona dia aseho ao amin’ny Apokalypsy toko faha‑iraika ambin’ny folo ho ireo telo andro sy tapany izay nandrianan’ireo vavolombelona roa maty teo amin’ny arabe. Ao amin’ny tantaran’ireo telo andro sy tapany ao amin’ny Apokalypsy iraika ambin’ny folo, dia ireo telo andro sy tapany izay maneho ara-panoharana ny efitra ara-paminaniana, dia misy feo miantso mafy. Ilay feon’olombelona ampiasain’ny Mpananatra mba hampifoha sy hampiaina indray ireo taolana maina maty dia asehon’i Daniela, izay nomena ny fanambarana ara-paminaniana ny amin’izay nofy sy izay heviny. Ilay feo miantso mafy any an-efitra dia nomena fahatakarana ara-paminaniana ny nofy sy ny fahitana, araka ny asehon’i Daniela. Miantso mafy ilay feo, ka izany no manondro fa nomena azy ny hafatry ny Fitarainan’ny Mamatonalina, ary amin’ny mamatonalina no anomezana ilay fitarainana, izay maneho ny haizina.
Tao anatin’ny haizina lalina indrindra tamin’ny misasakalina no nomena fahalalana ny hafatra izay voasaron’ny haizina ny feo (Daniela). Ny didy nomena ny feo (Ezekiela) dia ny haminany amin’ireo taolana maina maty. Ary raha manao izany izy, dia tsofina amin’ireo maty eo an-dalana ny Mpananatra ka “velomina indray” izy ireo. Kanefa amin’ny alalan’ny vavaka ihany no anatanterahana izany fifohazana izany. Ny vavaka dia marika eo amin’ny tantaran’ny fifohazan’ireo taolana maina maty izay novonoina teo an-dalana. Daniela dia maneho ara-paminaniana izany marika izany, eo amin’ilay toerana tokony hisy azy indrindra, dia eo amin’izay amaritana ilay marika mihitsy.
“Ny fifohazana amin’ny tena toe-panahy araka an’Andriamanitra eo amintsika no lehibe indrindra sady maika indrindra amin’ny filàntsika rehetra. Ny fitadiavana izany no tokony ho asa voalohany ataontsika. Tsy maintsy misy ezaka mafana fo hahazoana ny fitahian’ny Tompo, tsy satria Andriamanitra tsy vonona hanome ny fitahiany ho antsika, fa satria isika no tsy mbola voaomana handray izany. Ny Raintsika any an-danitra dia mazoto kokoa hanome ny Fanahy Masiny ho an’izay mangataka aminy noho ny ray aman-dreny etỳ an-tany hanome fanomezana tsara ho an’ny zanany. Fa anjarantsika kosa, amin’ny alalan’ny fiaiken-keloka, fanetren-tena, fibebahana ary vavaka mafana fo, no manatanteraka ireo fepetra izay nampanantenain’Andriamanitra hanomezany antsika ny fitahiany. Ny fifohazana dia tsy azo antenaina raha tsy ho valin’ny vavaka. Raha mbola toy izany ny olona ka tena tsy manan’ny Fanahy Masin’Andriamanitra, dia tsy afaka hankasitraka ny fitoriana ny Teny izy; fa rehefa mikasika ny fony ny herin’ny Fanahy, dia tsy ho tsy hisy vokany ny toriteny atao. Tarihin’ny fampianaran’ny Tenin’Andriamanitra, miaraka amin’ny fanehoana ny Fanahiny, amin’ny fampiasana fahendrena marina, ireo izay manatrika ny fivoriantsika dia hahazo fanandramana sarobidy, ary rehefa mody any an-tranony izy, dia ho vonona hampiasa hery miasa mangina sy mahasoa.”
“Ireo mpitondra faneva fahiny dia nahafantatra izay atao hoe miady mafy amin’Andriamanitra amin’ny vavaka, sy mifaly amin’ny firotsahan’ny Fanahiny. Fa efa miala eo amin’ny sehatry ny asa izy ireny; ary iza no misandratra hameno ny toerany? Manao ahoana ny taranaka vao misondrotra? Efa niova fo ho amin’Andriamanitra va izy? Mahatsiaro sy mailo amin’ny asa izay tanterahina ao amin’ny fitoerana masina any an-danitra va isika, sa miandry hery manery iray hidina amin’ny fiangonana vao hifoha? Manantena hahita ny fiangonana manontolo ho velombelomina va isika? Tsy ho avy na oviana na oviana izany fotoana izany.”
“Misy olona ao amin’ny fiangonana izay tsy mbola niova fo, ary tsy hiray amin’ny vavaka mafana sy maharesy lahatra izy. Tsy maintsy miroso amin’ny asa isika tsirairay avy. Tsy maintsy mivavaka bebe kokoa isika, ary miresaka kely kokoa. Mihabetsaka ny heloka, ary tsy maintsy ampianarina ny vahoaka mba tsy hionona amin’ny endriky ny toe-panahy araka an’Andriamanitra nefa tsy manana ny fanahy sy ny hery. Raha tapa-kevitra isika handinika ny fontsika, hanaisotra ny fahotantsika, ary hanitsy ny fironantsika ratsy, dia tsy hasandratra ho amin’ny zava-poana ny fanahintsika; tsy hatoky tena isika, fa hanana fahatsapana maharitra fa avy amin’Andriamanitra ny fahafahantsika.” Selected Messages, boky 1, 121, 122.
Miorina amin’ny finoana ny amin’ny sakafo izay nofidin’i Daniela hohanina, dia nampidirina tao anatin’ny fizotry ny fitsapana hita maso izy, izay nitaky taminy hampiasa ny fomba fiasa izay nasehon’izany sakafo izany, mba hampanantena aloha fa Andriamaniny no hampahafantatra sy hanazava ny nofy, ary aorian’izany dia hanatontosa ny fampisehoana izany nofy izany eo anatrehan’ny mpanjaka. Nanana ny sakafo marina izy, na ny fomba fiasa marina, ary avy eo dia notakina taminy haneho hita maso ny finoany amin’ny fanolorana ny hafatry ny nofin’i Nebokadnezara momba ilay sariolona izay tao anatin’ny “haizina” tanteraka. Ny asa nataony manaraka dia ny fanehoany hita maso ny finoana, fa tamin’izany izy no nampihatra ilay rijan-teny masina ho an’ny vahoakan’Andriamanitra rehefa mahita ny tenany ao anatin’ny haizina izy ireo.
“Ny haizin’ilay ratsy dia manodidina ireo izay tsy miraharaha ny mivavaka. Ny fakam-panahy bitsibitsiky ny fahavalo dia mitaona azy ireo hanota; ary izany rehetra izany dia satria tsy ampiasainy ny tombontsoa izay nomen’Andriamanitra azy ao amin’ny fanendrena masina ny vavaka. Nahoana moa ny zanakalahy sy zanakavavin’Andriamanitra no ho misalasala hivavaka, raha ny vavaka no fanalahidy eo an-tanan’ny finoana hanokafana ny trano firaketana any an-danitra, izay itehirizana ny haren’ny Tsitoha tsy manam-petra? Raha tsy misy vavaka tsy tapaka sy fiambenana amim-pahazotoana dia tandindomin-doza isika ho tonga tsy mitandrina sy hiala amin’ny lalana marina. Mitady mandrakariva ny hanakantsakana ny lalana mankany amin’ny sezan’ny famindram-po ilay fahavalo, mba tsy hahazoantsika, amin’ny fitalahoana mafy sy ny finoana, fahasoavana sy hery hanoherana ny fakam-panahy.” Steps to Christ, 94.
Noho ny haizin’ny votoatin’ny nofin’i Nebokadnezara tamin’ny alina, dia niara-nifanety tamin’ireo namany telo i Daniela ka nivavaka.
Dia nankany an-tranony Daniela, ka nampahafantatra izany tamin’i Hanania sy Misaela ary Azaria, namany; mba hangatahany famindram-po amin’Andriamanitry ny lanitra ny amin’izany zava-miafina izany, mba tsy haringana Daniela sy ny namany miaraka amin’ny sisa amin’ireo olon-kendry tany Babylona. Dia naseho tamin’i Daniela tamin’ny fahitana tamin’ny alina ilay zava-miafina. Ary Daniela nisaotra ny Andriamanitry ny lanitra. Daniela namaly ka nanao hoe: Isaorana anie ny anaran’Andriamanitra mandrakizay doria; fa Azy ny fahendrena sy ny hery; Ary Izy no manova ny fotoana sy ny vanim-potoana; manaisotra mpanjaka Izy ary manangana mpanjaka; manome fahendrena ny hendry Izy, ary fahalalana ho an’izay mahafantatra fahatakarana; Izy no manambara ny zavatra lalina sy miafina; fantany izay ao amin’ny maizina, ary ao aminy ny mazava no mitoetra. Misaotra Anao aho ary midera Anao, Ry Andriamanitry ny raiko, Izay nanome ahy fahendrena sy hery, ary efa nampahafantatra ahy ankehitriny izay nangatahinay Taminao; fa efa nampahafantarinao anay ankehitriny ny amin’ny raharahan’ny mpanjaka. Daniela 2:17–23.
Dia nomena valisoa tamin’Ilay “mahalala izay ao amin’ny maizina” Daniela. Mandeha ao anatin’ny maizina ny hetsika momba ny lalàna Alahady, ary izay efa nanao fanekena fa mihinana ny sakafon’Andriamanitra dia takiana hahafantatra ny fiforonan’ny sarin’ny bibidia, izay manomana ny sehatra ara-pivavahana sy ara-politika hampiharana ny mariky ny fahefan’ny papa.
Ny toko faharoa ao amin’i Daniela dia tsy manondro fotsiny ny tantaran’ilay anjely faharoa ao amin’ny tantara Millerita, fa amin’ny fomba mivantana kokoa dia maneho ny tantaran’ilay anjely faharoa ao anatin’ny hetsiky ny anjely fahatelo izy. Ao amin’ny fizahan-toetra momba ny nofin’ilay sarin’i Nebokadnezara no anehoana ny fizahan-toetran’ny sarin’ny bibidia. Ny dingana ara-paminanian’ny fifohazan’ny vahoakan’Andriamanitra ho amin’ny toe-javatra mahakasika aina sy fahafatesana ateraky ny lalàn’ny Alahady mananontanona dia faritana amin’ny fomba tena mazava ao amin’ny bokin’i Daniela sy Apokalypsy.
Daniela dia maneho ny iraky ny tantara izay ivoahan’ilay hafatra mahakasika aina na fahafatesana momba ny nofin’ilay sary. Miorina eo ambonin’ilay sakafo izay efa azony tsara izy, ary amin’ny finoana no ilazany fa hain’Andriamanitra ny mampahafantatra ilay fahitana, nefa mangataka fotoana izy. Io fotoana io no fotoana fiandrasana. Rehefa tapitra ny fotoana fiandrasana, dia omena fahalalana ny amin’izay tao amin’ny nofy maizin’i Nebokadnezara izy, nefa tsy izany ihany. Tsy ny fahatakarana ny nofin’ilay sary ihany no raisiny, izay tandindon’ny sarin’ny bibidia sy ny fizahan-toetra mifandray aminy, fa amin’ny faran’ny fotoana fiandrasana koa dia midera an’Andriamanitra izy satria Andriamanitra “manome fahendrena ho an’ny hendry, sy fahalalana ho an’izay mahalala fahatakarana; Manambara ny zavatra lalina sy miafina Izy; Fantany izay ao amin’ny maizina, ary ny mazava mitoetra ao aminy.”
I Daniela eto no mametraka ny fiderany ao anatin’ilay sehatra izay nisy “fitomboan’ny fahalalana”, satria izy izay manambara ao amin’ny toko faharoa ambin’ny folo fa ny “hendry” no hahatakatra ny “fitomboan’ny fahalalana”, dia midera an’Andriamanitra koa noho Izy nanome “fahendrena” sy “fahalalana” ho an’ny “hendry.” Miresaka mivantana momba ireo virijina hendry izy, ary mampifandray ny androny amin’ny fotoam-pahatarana. Apetrany mivantana ao anatin’ny fahatanterahana lavorary amin’ny fotoam-pahataran’ny Matio dimy amby roa-polo, ao amin’ny hetsiky ny anjely fahatelo, ilay fanoharana hita ao amin’ny toko faharoa. Ary mbola manan-danja kokoa aza ny zava-misy fa ny bokin’ny Apokalypsy dia manambara fa taloha kelin’ny hifaranan’ny fotoam-pitsarana, dia nasaina i Jaona mba tsy hamehy ny teny filazan’ny faminanian’ny bokin’i Daniela sy ny Apokalypsy, satria boky iray ihany ireo.
Ary hoy Izy tamiko: Aza asiana tombo-kase ny tenin’ny faminanian’ity boky ity; fa akaiky ny andro. Izay tsy marina, aoka izy mbola tsy ho marina ihany; ary izay maloto, aoka izy mbola ho maloto ihany; ary izay marina, aoka izy mbola ho marina ihany; ary izay masina, aoka izy mbola ho masina ihany. Apokalypsy 22:10, 11
Ny fotoana izay hanokafana ny faminanian’i Daniela sy ny Apokalypsy dia ao amin’ilay fotoam-piandrasana ao amin’ny fanoharana ny amin’ny virijina folo, ary izany fotoana izany dia asehon’ny fangatahan’i Daniela fotoana. Ny fangatahany fotoana dia narahin’ny vavaka, izay tsy maintsy miseho mialoha ny fitsanganan’ny taolana maina maty. Tao anatin’ny fe-potoana izay nanehoana ny fitomboan’ny fahalalana sy ny fahazoana ny amin’ilay sarin’ny nofy izay voasaron’ny haizina, dia nanao zavatra hafa koa Andriamanitra ho an’i Daniela. “Izy no manambara ny zavatra lalina sy miafina.” Ny zavatra miafina ao amin’ny tantaran’ny Antso Amin’ny Mamatonalina dia ilay faminaniana ao amin’ny Apokalypsy izay sokafana tsy ela alohan’ny hifaranan’ny androm-pahasoavana. Izany zavatra “lalina sy miafina” izany dia “fahamarinana.”
Ny fahamarinana no tonga lakilen’ny faminaniana izay vohaina ho an’ilay iraka asehon’i Daniela, ka ahafahana mamantatra ny tantara miafina momba ireo “kotrokorana fito.” Io tantara miafina io dia tantaran’ireo mari-dalana telo. Ny voalohany dia fahadisoam-panantenana, ary ny farany dia fahadisoam-panantenana, araka ny aseho ao amin’ny tantaran’ny Millerites. Ny teny hebreo izay nadika hoe “fahamarinana” dia noforonin’ilay “Mpahay Fiteny Mahagaga”, tamin’ny fampifangaroana ny litera voalohany, fahatelo ambin’ny folo, ary farany amin’ny abidy hebreo. Jesosy no voalohany sy farany, ary Izy no “fahamarinana.” Ny firafitry ny teny izay noforonin’ilay “Mpahay Fiteny Mahagaga” dia manondro ireo mari-dalana ara-paminaniana telo izay tantara miafina momba ireo “kotrokorana fito,” izay tsy maintsy nohasiana tombo-kase mandra-pangatahan’i Daniela “fotoana” sy nandehanany nivavaka.
Ny fahadisoam-panantenana tamin’ny 18 Jolay 2020 no mari-dalana voalohany, ary izany dia maneho ny fahadisoam-panantenana mifandray amin’ilay mari-dalana farany amin’ireo mari-dalana telo, dia ny lalàna alahady. Ny litera afovoany, dia ny litera fahatelo ambin’ny folo, dia tandindon’ny fikomiana, ary tandindon’ilay mari-dalana afovoany ao amin’ny tantara miafin’ny kotrokorana fito. Ny fikomiana dia asehon’ireo virijina adala amin’ny Antso amin’ny Mamatonalina, satria ny Antso amin’ny Mamatonalina no mari-dalana afovoany amin’ilay tantara misy dingana telo momba ny 18 Jolay 2020, ny Antso amin’ny Mamatonalina, ary ny lalàna alahady izay ho avy tsy ho ela. Raha vao tonga ny mamatonalina, dia miditra amin’ny ora fahatelo ambin’ny folo ny fotoana, izay anehoana amin’ny fomba hita maso ny fisehoan’ireo virijina adala amin’ny fanekeny fa tsy manana ny diloilo volamena izy ireo.
Ao amin’ilay “efitra” ara-panoharana amin’ireo “telo andro sy tapany” ao amin’ny Apokalypsy toko faha iraika ambin’ny folo, ny olon’Andriamanitra dia aseho ho ao anatin’ny tantara ara-panoharana amin’ilay ozona hoe “impito.” Amin’ny faran’izany fotoana izany dia tsy maintsy miaiky izy ireo fa efa niparitaka, fa efa nanota, fa efa nanota ny razany, fa efa nandeha nifanohitra tamin’Andriamanitra izy, ary Andriamanitra kosa efa nandeha nifanohitra taminy. Izany fahatsapana izany no tokony hitarika azy ireo hivavaka ilay vavaka ao amin’ny Levitikosy toko faha enina amby roapolo. Io fahafantarana fa tsy maintsy mivavaka ilay vavaka ao amin’ny Levitikosy toko faha enina amby roapolo io dia mifanaraka ara-paminaniana amin’ny vavak’i Daniela ao amin’ny Daniela toko faha roa, ary asehon’ny vavak’i Daniela ao amin’ny toko faha sivy izany. Ny antony nivavahan’i Daniela ilay vavaka ao amin’ny Levitikosy toko faha enina amby roapolo tao amin’ny toko faha sivy dia niorina tamin’ny fahafantarany fa tonga teo amin’ny faran’ireo fitopolo taona voalazan’ny faminanian’i Jeremia momba ny fahababoan’ny olon’Andriamanitra izy.
Ireo fito-polo taona ireo ihany no maneho ny tantaran’ny fanisiana tombo-kase ny vahoakan’Andriamanitra. Ireo fito-polo taona ireo no maneho ny fanadiovana ao amin’ny Malakia toko faha-telo sy ny fanadiovana indroa nataon’i Kristy ny tempoly. Izy ireo no maneho ny tantaran’ny fitsapana ny sarin’ny bibidia. Izany tantara izany dia nanomboka tamin’ny 11 Septambra 2001, ary mifarana amin’ilay lalàna Alahady ho avy tsy ho ela. Amin’ny faran’izany vanim-potoana fito-polo taona ara-panoharana izany, dia mitady “fotoana fiandrasana” i Daniela mba hahafahany mivavaka. Voavaly ny vavany rehefa nambara taminy ny zava-miafina farany ao amin’ny faminaniana. Tonga izany fanambarana izany raha mbola tao amin’ny fotoana fanaparitahana tany an-efitra ny tena vahoakan’Andriamanitra Protestanta, taorian’ny 18 Jolay 2020. Tamin’izany fotoana izany no nanambarana ny “fahamarinana” tamin’ilay “feo miantso any an-efitra”.
Hotohizantsika ao amin’ny lahatsoratra manaraka ny Daniela toko faharoa.
Dia nagahetse tamin’ity tany ity ny fahatezeran’i Jehovah, hampihatra aminy ny ozona rehetra voasoratra ato amin’ity boky ity; ary Jehovah nifaoka azy hiala tamin’ny taniny tamin’ny fahatezerana sy ny firehetam-pahatezerana ary ny fahavinirana lehibe ka nanipy azy ho any an-tany hafa, araka ny amin’izao anio izao. An’i Jehovah Andriamanitsika ny zavatra miafina; fa antsika sy ny zanatsika mandrakizay kosa ny zavatra nambara, mba hotandremantsika ny teny rehetra amin’ity lalàna ity. Deoteronomia 29:27–29.