Rehefa no voavaha tamin’ny fotoan’ny farany, tamin’ny taona 1989, ny fahazavan’ny Daniela toko faha‑iraika ambin’ny folo, andininy faha‑efapolo ka hatramin’ny faha‑dimy amby efapolo, dia nanome fanoherana ny fahavalon’ny fahamarinana, ka izany no namelan’Andriamanitra haneho fahamarinana hiarovana ireo foto‑kevitra fototra ao amin’io andalan‑teny ao amin’ny bokin’i Daniela io, izay avy eo dia tonga lohahevitra sy ivon’ny fanafihan’i Satana. Io fifanolanana momba ny fahamarinana sy ny fahadisoana tao amin’izany tantara izany io dia nampiasain’ny Fanahy Masina hamantarana fitsipika ara‑faminaniana sasany izay mbola hampitombo bebe kokoa ny fahalalana izay efa voavaha, ary taorian’izany dia natao hitsapa ny taranaka farany eo amin’ny tantaran’ny tany. Efa nodinihintsika ny hoe “fampiharana telo sosona ny faminaniana,” ary nofaritantsika ho fitsipika fototra nambara tamin’ny alalan’ny fizotry ny fanoherana natolotr’i Satana nandritra ireny andro lasa ireny ireo fampiharana ireo. Izany fizotra nahabe resaka izany dia antsoin-dRahavavy White hoe ny “fihovitrovitra.”

“Naseho tamiko ny fitondran’Andriamanitra eo amin’ny olony aho ka naseho tamiko fa ny fizahan-toetra rehetra entin’ny asa fanadiovana sy fanatsarana amin’ireo izay milaza tena ho Kristiana dia manaporofo fa ny sasany dia taim-by. Tsy miseho mandrakariva ny volamena madio. Amin’ny fotoam-pahasarotana ara-pivavahana rehetra dia misy ny sasany lavo amin’ny fakam-panahy. Ny fihovitrovitran’Andriamanitra dia mitsoka ny maro tahaka ny ravina maina. Ny fanambinana dia mampitombo ny isan’ny maro amin’ireo izay manaiky am-bava. Ny fahoriana kosa manadio azy hiala ao amin’ny fiangonana. Amin’ny maha-sokajy azy, ny fanahiny dia tsy maharitra amin’Andriamanitra. Miala avy amintsika izy satria tsy anisantsika; fa raha misy fahoriana na fanenjehana noho ny teny, dia maro no tafintohina.” Testimonies, volume 4, 89.

Ny “fihovitrovitra” dia ateraky ny famahana ny fahamarinana amin’ny tombo-kaseny ataon’ilay Liona avy amin’ny firenen’i Joda, ary avy eo ampidirina izany.

“Nanontany ny hevitr’ilay fihovitrovitra izay hitako aho, ary naseho tamiko fa ny fijoroana vavolombelona mahitsy, izay antsoin’ny torohevitr’ilay Vavolombelona Marina ho an’ny Laodiseana hivoaka, no hiteraka izany. Hisy vokany eo amin’ny fon’izay mandray izany izy, ka hitarika azy hanandratra ny faneva sy handrotsaka ny fahamarinana mahitsy. Ny sasany dia tsy hahazaka izao fijoroana vavolombelona mahitsy izao. Hitsangana hanohitra izany izy ireo, ary izany no hiteraka fihovitrovitra eo amin’ny vahoakan’Andriamanitra.” Early Writings, 271.

Ny fampidirana ny “fahamarinana” dia miteraka fihovitrovitra mandrakariva, ary ny fahamarinana izay novahana ny tombo-kaseny tamin’ny 1989 dia nanao izany indrindra. Iray amin’ireo tombontsoa nateraky ny fanoherana natao tamin’ny fahamarinana ny fampivelarana andian-dalàna iray mba hampiorenana ny fitomboan’ny fahalalana nandritra ny taona nanaraka an’i 1989. Ny fampivelarana ireo fitsipika ireo dia mifanindran-dalana amin’ny fampivelarana andian-dalàna iray tamin’ny vanim-potoanan’ny Millerita. Ireo fampiharana telo sosona rehetra amin’ny faminanian’ny Baiboly dia samy mandray anjara amin’ny fanazavana mazava ny zava-mitranga amin’ny andro farany.

Ny fampiharana intelo momba an’i Roma sy Babylona dia mampiorina ny fifandraisan’ilay vehivavy sy ilay bibidia izay itaingenany sady anjakany mandritra ny tantaran’ny krizin’ny lalàn’ny Alahady, izay koa no tantaran’ny fitsarana fanatanterahan’Andriamanitra amin’ilay mpijangajanga avy any Babylona.

Ny fampiharana in-telo ny hoe “ilay iraka manomana ny lalana ho an’Ilay Iraky ny Fanekena,” ary koa ny hoe “Elia,” dia mamantatra ny asa sy ny hafatra ao amin’ireo fe-potoana roa izay maneho ny famaranana ny fotoam-pahasoavana amin’ny andro farany. Ny fe-potoana voalohany dia manomboka amin’ilay feo voalohany ao amin’ny Apokalypsy toko fahavalo ambin’ny folo, izay maneho ny fiandohan’ny fitsarana famotopotorana ny velona ho an’ny Advantisma Laodiseana, ary ny fe-potoana farany kosa dia manomboka amin’ilay feo faharoa ao amin’ny Apokalypsy toko fahavalo ambin’ny folo, izay maneho ny fitsarana fanatanterahana amin’ilay vehivavy janga Babylona.

Ny fampiharana intelo an’i Roma sy Babylona dia maneho ny tantara ivelan’ny vahoakan’Andriamanitra amin’ny andro farany, fa ny fampiharana intelo an’i Elia sy ny iraka manomana ny lalana kosa dia maneho ny tantara anatiny an’ny vahoakan’Andriamanitra amin’ny andro farany. Ny fampiharana intelo ny Loza telo dia mamantatra ny hafatra mandalo amin’ireo vanim-potoana roa ireo, izay miaraka maneho ny vanim-potoana famaranana ny fitsarana, izay manomboka amin’ny tranon’Andriamanitra, ary avy eo amin’ireo izay any ivelan’ny tranon’Andriamanitra. Ny Loza telo dia manambara fa ny Silamo no hafatry ny ranonorana farany, ary koa fitaovam-pitsarana ampiasain’Andriamanitra amin’ireo izay manery ny fanompoam-pivavahana amin’ny masoandro amin’ny olombelona rehetra. Ny famaranana ny fitsarana dia maneho “ny andron’ny famalian’Andriamanitra,” na amin’ny fiangonany nihemotra tamin’ny finoana izany na amin’ny ratsy fanahy any ivelan’ny Fiangonany.

Rehefa nanomboka voalohany ny asa fanompoany tao amin’ny synagoga tany Nazareta Jesosy, dia nampiasa ny Isaia toko fahaenimpolo amby iray Izy mba hamaritana ny asa fanompoany sy ny hafany ary ny asany, izay nahitana koa ny famantarana ny fotoanan’ny famalian’Andriamanitra. Ny asa fanompoany sy ny hafany ary ny asany dia nialoha lalana ara-paminaniana ny asa fanompoana sy ny hafatra ary ny asan’ireo efatra arivo amby efapolo sy iray hetsy, fa izy ireo dia manaraka ny Zanak’ondry na aiza na aiza alehany, araka ny faminaniana.

Ny Fanahin’i Jehovah Tompo no ato amiko; fa Jehovah nanosotra ahy hitory teny soa mahafaly amin’ny mpandefitra; naniraka ahy Izy hamatotra ny torotoro fo, hanambara fanafahana ho an’ny babo sy famohana ny tranomaizina ho an’izay voafatotra; hanambara ny taona ankasitrahan’i Jehovah sy ny andro famalian’Andriamanitsika; hampionona izay rehetra misaona; hanome ho an’izay misaona ao Ziona, dia haingo ho solon’ny lavenona, diloilon’ny fifaliana ho solon’ny fisaonana, fitafian’ny fiderana ho solon’ny fanahy reraka; mba hantsoina hoe hazon’ny fahamarinana izy, dia voly nambolen’i Jehovah mba hankalazana Azy. Ary hanorina ny rava fahiny izy; hatsangany indray ny faharavana taloha, ary hamboariny ny tanàna rava, dia ireo faharavana navelan’ny taranaka maro. Ary ny vahiny hijoro hiandry ny ondrinareo, ary ny zanaky ny firenen-kafa no ho mpiasa amin’ny taninareo sy mpikarakara ny tanimboalobokareo. Fa ianareo kosa hatao hoe Mpisoron’i Jehovah; olona hiantso anareo hoe Mpanompon’Andriamanitsika; hihinana ny haren’ny jentilisa ianareo, ary ny voninahiny no hireharehanareo. Isaia 61:1–6.

Nohosorana tamin’ny batisany Jesosy, ary io mariky ny lalana io dia manondro an’i Septambra 11, 2001, fotoana izay nanombohan’ny hosotry ny Fanahy Masina nidina tamin’ireo izay nahafantatra fa ny firotsahan’ny ranonorana farany amin’ny andro farany dia efa voatondro mialoha tamin’ny alalan’ny tantaran’ny Millerita, izay ireo toerana lao fahiny izay haorin’ny iray hetsy sy efatra arivo sy efatra alina indray, rehefa tafaverina amin’ny lalana fahiny nambaran’i Jeremia izy ireo.

Ny hafatry ny fahamarinan’i Kristy avy amin’ny fikomiana tamin’ny 1888 dia tonga indray ho fahamarinana ankehitriny, ary ny hafatra avy amin’ny fikomiana tamin’ny 1888 dia ilay filazantsara mahafaly izay manana hery hamatotra ny fo torotoro, nefa tsy manan-kery hanokatra ny fo mafy an’ireo izay manana maso hahita, nefa tsy mahatsinjo, ary manana sofina handre, nefa tsy mahalala. Ny hafatry ny fahamarinan’i Kristy avy amin’ny fikomiana tamin’ny 1888 dia koa ilay hafatra ho an’i Laodikia, izay tonga indray tamin’izany mba hanokatra ny varavaran-tranomaizin’ireo izay babo noho ny ota, amin’ny alalan’Ilay manana fahefana hanokatra varavarana izay tsy hain’olona sokafana, sy hanidy varavarana izay tsy hain’olona hidirana.

Tamin’ny 11 Septambra 2001, ireo izay tokony hitondra izany vaovao mahafaly izany dia tokony hanambara koa ny taona ankasitrahan’i Jehovah sy ny andro famalian’Andriamanitra. Ny taona ankasitrahan’ny Tompo dia nanomboka koa tamin’izany fotoana izany, ary Izy dia vonona tanteraka handray ny fibebahan’ny Laodiseana iray mandra-pahatongan’ny andron’ny famalian’Andriamanitra amin’ilay lalàna Alahady izay ho avy tsy ho ela any Etazonia. Amin’izay dia haseho amin’ny fiangonana iray izay nandà tsy hahalala ny andro namangian’Andriamanitra azy ny famaliany, ary miaraka amin’izany koa no hanombohan’ny fitsarana miandalana amin’ilay vehivavy janga, Babylona.

Amin’ny andron’ny fankasitrahany dia mampanantena Izy fa hampionona izay rehetra mitomany, ary ireo izay mitomany ao Jerosalema dia aseho ao amin’ny Ezekiela toko fahasivy. Izany fampiononana izany dia tanterahin’ny Mpampionona, amin’ny alalan’ny fandraisana ny hafatry ny ranonorana farany izay araraka aminy amin’izany fotoana izany. Nefa raha fantany ihany ny ranonorana. Raha vantany vao ananany ny Mpampionona, ka mahavita ny asa fanorenana indray ny toerana lao fahiny, amin’ny alalan’ny fomba fiasan’ny “tsipika mifanitsy amin’ny tsipika,” izay aseho ao amin’ny andalan-tenin’i Isaia ho toy ny asa fametrahana ny tsipiky ny faminaniana izay maneho ny fandravana eo amin’ny tantara masina, eo ambonin’ny tsipiky ny faminaniana iray hafa izay maneho fandravana, dia amin’izany asa izany no hananganany ny fandravana navelan’ny taranaka maro. Ary amin’izay dia hamaly ireo “vahiny” an’ireo izay mitomany, izay asandratra ho faneva mba ho hitan’ny vahiny.

Ny fanambaràn’i Kristy momba ny asany sy ny fanompoany, araka izay aseho ao amin’ny Isaia toko fahenina amby enim-polo, no asa sy fanompoan’ireo efatra arivo sy iray hetsy amby efatra alina. Izany asa izany dia naseho tamin’ny alalan’ireo hetsika masina fanavaozana, ary tamin’ny taona 1989 no tonga ny fotoan’ny farany izay efa nialohavan’ny “fotoan’ny farany” rehetra teo aloha ho tandindona. Tahaka ny andininy iray, Daniela toko fahavalo, andininy faha-efatra ambin’ny folo, izay nofaritana ho fototra sy andry afovoan’ny hetsika Millerita, dia Daniela toko faha-iraika ambin’ny folo, andininy faha-efapolo, no andininy fototra sy andry afovoan’ny hetsika Future for America. Ho an’ny Millerita, ny fahazavan’ilay andry afovoany dia naseho ho fahazavan’ny fahitana teo amoron’ny Reniranon’i Ulai, ary ho an’ny hetsika Future for America, ny fahazavan’ilay andry afovoany dia naseho ho fahazavan’ny fahitana teo amoron’ny Reniranon’i Hiddekel.

“Ny fahazavana izay noraisin’i Daniela avy tamin’Andriamanitra dia nomena manokana ho an’ireto andro farany ireto. Ny fahitana izay hitany teo amoron’ny Ulai sy ny Hiddekel, ireo renirano lehibe ao Sinara, dia eo am-panatanterahana ankehitriny, ary ny zava-nitranga rehetra voalaza mialoha dia ho tanteraka tsy ho ela.” Testimonies to Ministers, 112.

Ny fahazavan’ny fahitana roa izay asehon’ireo renirano roa ireo dia mifamatotra, ary tanteraka amin’ny andro farany. Ny “fifamatorana” iombonan’izy ireo dia maneho ny fitambaran’ny maha-olombelona sy ny maha-Andriamanitra, izay hafatra lazain’i Sister White miverimberina ho hafatr’i Kristy ao amin’ilay toe-javatra fa ny maha-olombelona mitambatra amin’ny maha-Andriamanitra dia tsy manota. Ireo renirano roa ireo dia maneho indrindra izany fifamatorana izany.

“Tsy misy afa-tsy ny fankatoavana tonga lafatra no mahafeno ny fenitry ny fitakian’Andriamanitra. Tsy navela ho tsy voafaritra mazava ny fitakiany. Tsy nandidy na inona na inona Izy afa-tsy izay ilaina mba hampifanaraka ny olona Aminy. Isika dia tokony hanondro ny mpanota ho amin’ny idealy momba ny toetra izay Azy, ary hitarika azy ho amin’i Kristy, izay amin’ny alalan’ny fahasoavany ihany no ahatratrarana izany idealy izany.

“Nitondra teo Aminy ny fahalemen’ny maha-olombelona ny Mpamonjy ary niaina fiainana tsy nanota, mba tsy hananan’ny olona tahotra fa, noho ny fahalemen’ny toetra maha-olombelona, dia tsy hahavita handresy izy. Tonga Kristy mba hahatonga antsika ho ‘mpandray anjara amin’ny toetra maha-Andriamanitra,’ ary ny fiainany no manambara fa ny maha-olombelona, rehefa atambatra amin’ny maha-Andriamanitra, dia tsy manota.

“Nandresy ny Mpamonjy mba haneho amin’ny olona ny fomba ahafahany mandresy Izy. Ny fakam-panahin’i Satana rehetra dia natrehan’i Kristy tamin’ny Tenin’Andriamanitra. Tamin’ny fitokiany tamin’ny teny fikasan’Andriamanitra no nandraisany hery hankato ny didin’Andriamanitra, ka tsy nahazo tombony taminy ny mpaka fanahy. Tamin’ny fakam-panahy rehetra dia izao no navaliny: ‘Voasoratra hoe.’ Toy izany no nanomezan’Andriamanitra antsika ny Teniny hiadiana amin’ny ratsy. Antsika ireo teny fikasana lehibe indrindra sady sarobidy indrindra, mba hahatonga antsika amin’ireo ho ‘mpandray anjara amin’ny toetra maha-Andriamanitra, rehefa afa-nandositra ny fahalovana izay eo amin’izao tontolo izao noho ny filan-dratsy.’ 2 Petera 1:4.”

“Asao ilay alaim-panahy tsy hibanjina ny toe-javatra, na ny fahalemen’ny tena, na ny herin’ny fakam-panahy, fa ny herin’ny tenin’Andriamanitra. Antsika ny heriny rehetra. ‘Ny teninao,’ hoy ny mpanao Salamo, ‘no nafeniko tao am-poko, mba tsy hanotako aminao.’ ‘Ny tenin’ny molotrao no niambenako ahy tsy hizorako amin’ny lalan’ny mpandrava.’ Salamo 119:11; 17:4.” The Ministry of Healing, 181.

Ny fitomboan’ny fahalalana tamin’ny 1798 sy tamin’ny 1989 dia naneho fanokafana ny Tenin’Andriamanitra ara-paminaniana izay voaisy tombo-kase taloha. Ny Teniny no manome ny hery handresena tahaka ny nandreseny, ary “Ny fiainany dia manambara fa ny maha-olona, rehefa ampiarahina amin’ny maha-Andriamanitra, dia tsy manota.” Ny fahitana ny Reniranon’i Ulai dia ny fahitana marah momba ny fisehoany, izay asehon’ny faminanian’ny andro roa arivo sy telon-jato. Ny fahitana ny Reniranon’i Hiddekel dia ny fahitana chazon momba ny tantara ara-paminaniana, izay asehon’ny faminanian’ny roa arivo sy diman-jato ary roapolo taona. Ny fahitana marah dia maneho ny maha-Andriamanitra ary ny fahitana chazon dia maneho ny maha-olona.

Samy mikambana any amin’ny lalan-drano Shatt al-Arab any atsimon’i Iràka ireo reniranon’i Sinara fahiny roa tonta, dia ny Ulai sy ny Hiddekel, na izay fantatra ankehitriny hoe Tigra sy Eofrata; ary avy eo ny Shatt al-Arab dia mivarina any amin’ny Helodranon’i Persia. Ampiasain’i Jesosy ny ara-batana sy ny voajanahary hanehoana ny ara-panahy, ary ireo fahitana mifandray amin’ireo renirano roa izay efa eo am-pahatanterahana ankehitriny dia maneho fifamatoran’ny olombelona sy ny maha-Andriamanitra, izay miseho eo am-pahatongavan’izy ireo amin’ny fiafaran’ny diany mankany amin’ny ranomasina. Io fahamarinana io dia miorina eo am-piandohan’ireo faminaniana roa izay asehon’ireo fahitana roa ao amin’ny Daniela toko faha-valo, andininy faha-telo ambin’ny folo sy faha-efatra ambin’ny folo. Ny fahitana iray dia ny fanontaniana, ny iray kosa dia ny valiny, ary ara-lojika dia tsy azo sarahina izy roa ireo.

Ny fahitana momba ny maha-olombelona, izay manondro ny fanosihosena ny fitoerana masina sy ny antokon’ny miaramila, dia nanomboka tamin’ny taona 677 tal. J.K., ary ny fahitana momba ny maha-Andriamanitra, izay manondro ny fisehoan’i Kristy, dia nanomboka tamin’ny taona 457 tal. J.K. Ny fifamatoran’ny maha-Andriamanitra sy ny maha-olombelona dia asehon’ny roanjato sy roapolo taona, izay mampifandray ireo teboka fanombohan’ireo fahitana roa ireo. Ny roanjato sy roapolo dia tandindon’ny “fifamatoran’ny maha-olombelona amin’ny maha-Andriamanitra,” ary aseho koa amin’ny fampifandraisana ny fitomboan’ny fahalalana tamin’ny fotoan’ny farany tamin’ny 1798 amin’ny fitomboan’ny fahalalana tamin’ny fotoan’ny farany tamin’ny 1989.

Ny hafatra voarafitra izay nipoitra avy tamin’ny fitomboan’ny fahalalana tamin’ny 1798 dia natolotr’i Miller voalohany tamin’ny 1831 (ary avy eo tao amin’ny gazety Vermont Telegraph tamin’ny 1833). Ny taona 1831 dia roanjato sy roapolo taona taorian’ny namoahana ny Baiboly King James tamin’ny taona 1611. Ny Baiboly King James dia naneho tahirin-kevitra roa sosona, dia ny Testamenta Taloha sy ny Testamenta Vaovao. Ny fiandohana sy ny fiafaran’ireo roanjato sy roapolo taona ireo dia “nampifandray” famoahana avy amin’Andriamanitra tamin’ny famoahana avy amin’olombelona. Ny vaovao tao amin’ilay famoahana olombelona dia nalaina avy tamin’ilay fahazavana avy amin’Andriamanitra izay nesorina tamin’ny tombo-kaseny tamin’ny fotoanan’ny farany, tamin’ny 1798, ary avy eo dia nalamina sy noraiketina tamin’ny alalan’ny asan’ny fitaovana olombelona iray, izay efa nanomboka namoaka izany tamin’ny 1831. Famoahana avy amin’Andriamanitra izany, niaraka tamin’ny hafatra voaisy tombo-kase avy amin’Andriamanitra, izay tatỳ aoriana dia novahan’ny olombelona ny tombo-kaseny, ary taorian’izany dia natolotry ny fitaovana olombelona iray. Ny teny Hebreo izay nadika hoe “publish” ao amin’ny Tenin’Andriamanitra dia midika hoe miantso mafy, mitaraina (amin’), malaza, vahiny, manasa, manonona, manome anarana, mitory, manambara, milaza, mamoaka. Nanomboka namoaka ny hafany i Miller tamin’ny 1831, ary avy eo tamin’ny 1833 dia tena navoaka ara-bakiteny tao amin’ny Vermont Telegraph izany.

Ny hafatra voarafitra ara-dalàna izay nipoitra avy tamin’ny fitomboan’ny fahalalana tamin’ny 1989 dia navoaka voalohany tamin’ny 1996 (tao amin’ny gazety The Time of the End), roanjato amby roapolo taona taorian’ny namoahana ireo antontan-taratasy masina roa fantatra amin’ny anarana hoe ny Declaration of Independence tamin’ny 1776 (ary taorian’izany ny Constitution of the United States) tamin’ny 1789. Ny fiandohana sy ny fiafaran’ireo roanjato amby roapolo taona ireo dia mampifandray ny maha-Andriamanitra amin’ny maha-olombelona, ary izany dia tanterahiny amin’ny alalan’ny famoahana ireo antontan-taratasy masina roa, manomboka amin’ny 1776. Rehefa novahana ny tombo-kasen’ny bokin’i Daniela tamin’ny fotoanan’ny farany tamin’ny 1989, dia navoaka tamin’ny 1996 ilay hafatra voarafitra ara-dalàna izay nentin’ny asan’ny fitaovana olombelona iray. Ny filaharana dia famoahana avy amin’Andriamanitra, avy eo famahana tombo-kase, ary avy eo famoahana nataon’olombelona.

Amin’ireo fotoanan’ny farany roa ireo dia voafaritra ireo dingana telo amin’ny fahamarinana. Samy manomboka amin’ny famoahana avy amin’Andriamanitra izy ireo ho dingana voalohany, ary ny famoahana ataon’olombelona izay manazava hafatra avy amin’Andriamanitra no dingana farany. Ny dingana afovoany dia rehefa ny Liona avy amin’ny firenen’i Joda no manokatra ny hafatra avy amin’Andriamanitra ho an’io tantara manokana io, ary aorian’izany dia mifidy fitaovana olombelona Izy hanangona ny fahazavana izay novahana tamin’ilay antontan-taratasy avy amin’Andriamanitra. Rehefa tonga ny fanokafana dia miseho ny fikomiana asehon’ny ratsy fanahy izay tsy mahazo ny fitomboan’ny fahalalana. Koa ny famoahana avy amin’Andriamanitra dia asehon’ny litera voalohan’ny abidia hebreo, ny fitomboan’ny fahalalana dia asehon’ny litera fahatelo ambin’ny folo izay isehoan’ny fikomiana, ary ny famoahana ataon’olombelona ny hafatra manokana avy amin’Andriamanitra ho an’io tantara io dia ny litera farany amin’ny abidia hebreo; ary rehefa atambatra ireo litera telo ireo dia midika hoe “fahamarinana”.

Ny fahitana momba ny Reniranon’i Ulai sy Hiddekel, izay eo am-pahatanterahana ankehitriny, dia manambara fa amin’ny andro farany ny fitomboan’ny fahalalana avy amin’ireo renirano roa ireo dia mitambatra mba hanaporofoana fa ny maha-Andriamanitra mitambatra amin’ny maha-olombelona dia tsy manota. Daniela dia nandray ilay fahitana izay maneho ny fisehoan’i Kristy tamin’ny famaranana ny faminaniana telo arivo sy roa-jato taona tamin’ny 1844, fony izy teo amoron’ny Reniranon’i Ulai.

Ary hitako tamin’ny fahitana; ary izao no niseho, raha nahita aho, dia tany Sosana tao an-dapa, izay any amin’ny faritanin’i Elama aho; ary hitako tamin’ny fahitana fa teo amoron’ny ony Olay aho. Daniela 8:2.

Daniela dia nandray ny fahitana izay maneho ny fahitana ny tantara ara-paminaniana nandritra ny roa arivo sy dimy zato sy roapolo taona, teo amoron’ny Ony Hiddekel.

Ary tamin’ny andro fahefatra amby roa-polo tamin’ny volana voalohany, raha teo amoron’ilay ony lehibe aho, dia ilay Hiddekel. Daniela 10:4.

Taorian’izany dia nofaritan’i Gabriela ao amin’ny andininy faha-efatra ambin’ny folo ny tanjon’ny fahitana chazon teo amin’ny Reniranon’i Hiddekel.

Ankehitriny dia tonga aho hampahafantatra anao izay hanjo ny firenenao amin’ny andro farany; fa ny fahitana dia mbola ho amin’ny andro maro. Daniela 10:14.

Ny fahitana nomena teo amoron’ny Reniranon’i Ulai dia manondro ny “fisehoan’i” Kristy, (maha-Andriamanitra) tamin’ny nahatongavany tampoka tao amin’ny tempoliny tamin’ny 22 Oktobra 1844. Izany dia naneho ny “maha-Andriamanitra” niditra tao amin’ny tempolin’ny Millerites (maha-olombelona) tamin’io daty io, ho amin’ny Andro Fanavotana, izany hoe ny andron’ny “fahatongavana ho iray”, izay maneho ny firaisan’ny maha-Andriamanitra sy ny maha-olombelona. Ny fahitana nomena teo amoron’ny Reniranon’i Hiddekel kosa dia manondro izay hanjo ny vahoakan’Andriamanitra (maha-olombelona) any am-parany andro.

Ny fiandohan’ny fahitana ny “endrika” dia tamin’ny taona 457 talohan’i Kristy. Roanjato sy roapolo taona taorian’ilay vanim-potoana ara-paminaniana izay nanondro ny fanitsakitsahana ny fitoerana masina sy ny tafika, izay nanomboka tamin’ny 677 talohan’i Kristy. Ny fiafaran’ireo roanjato sy roapolo taona izay nampifamatotra teo amin’ny teboka fiandohan’ireo fahitana roa, dia nasian’Ilay Mpandahatra Isa Mahagaga marika, izay Ilay Mpandinika Fiteny Mahagaga koa ao amin’ny Habakoka 2:20.

Fa Jehovah kosa ao amin’ny tempoliny masina; aoka hangina eo anatrehany ny tany rehetra. Habakoka 2:20.

Ny rohy mampifandray ny maha-olombelona sy ny maha-Andriamanitra, izay naseho tany am-piandohana tamin’ireo teboka fanombohan’ny faminaniana roa, dia fantatra tamin’ireo fiafarany nifamaly tamin’ny alalan’ny toko sy andininy izay nilazalaza ny fisehoan’ny maha-Andriamanitra tonga tampoka tao amin’ny tempoly izay naoriny nandritra ireo enina amby efa-polo taona, nanomboka tamin’ny fotoan’ny farany tamin’ny 1798, ary nifarana enina amby efa-polo taona tatỳ aoriana, tamin’ny 22 Oktobra 1844.

Tsy fantatrareo va fa tempolin’Andriamanitra ianareo, ary ny Fanahin’Andriamanitra mitoetra ao anatinareo? Raha misy olona manimba ny tempolin’Andriamanitra, dia horavan’Andriamanitra izy; fa masina ny tempolin’Andriamanitra, ary izany tempoly izany dia ianareo. 1 Korintiana 3:16, 17.

Tamin’ny 22 Oktobra 1844, araka ny fifanarahana amin’ny fahitana momba ny “appearance”, dia namaritra i Habakoka fa ny Tompo dia tao amin’ny tempoliny masina. Natsangany indray ny tempoly izay efa rava sy voahitsakitsaka nandritra ny roa arivo sy dimanjato amby roapolo taona, tao anatin’ny enina amby efapolo taona.

Ary lazao aminy ka ataovy hoe: Izao no lazain’i Jehovah, Tompon’ny maro, manao hoe: Indro ny lehilahy izay atao hoe ny Rantsana; ary hitsimoka avy eo amin’ny fitoerany Izy ka hanorina ny tempolin’i Jehovah. Eny, Izy no hanorina ny tempolin’i Jehovah; ary Izy no hitondra ny voninahitra ka hipetraka sy hanjaka eo ambonin’ny seza fiandrianany; ary ho mpisorona eo ambonin’ny seza fiandrianany Izy; ary ny fisainan’ny fihavanana dia ho eo amin’izy roroa. Ary ny satroboninahitra dia ho an’i Helema sy Tobia sy Jedaia ary Hena, zanak’i Zefania, ho fahatsiarovana ao amin’ny tempolin’i Jehovah. Ary izay any lavitra any dia ho avy ka hanorina ao amin’ny tempolin’i Jehovah, ary ho fantatrareo fa Jehovah, Tompon’ny maro, no naniraka ahy ho aminareo. Ary izao no ho tonga, raha tena mankatò fatratra ny feon’i Jehovah Andriamanitrareo ianareo. Zakaria 6:12–15.

Ao amin’i Jaona 2:20, rehefa avy nanadio ny tempoly Kristy, izay, araka an’i Rahavavy White, dia fahatanterahan’ny Malakia toko faha-telo, tahaka ny tamin’ny 22 Oktobra 1844, no tonga tampoka tao amin’ny tempoliny ny Iraky ny fanekena.

Jesosy namaly ka nanao taminy hoe: Ravao ity tempoly ity, dia hatsangako indray ao anatin’ny telo andro. Dia hoy ny Jiosy: Enina amby efa-polo taona no nanaovana ity tempoly ity, ka ianao va hanangana azy ao anatin’ny telo andro? Fa ny tempolin’ny tenany no nolazainy. Jaona 2:19–20.

Ho fanatanterahana ny Malakia toko faha-3, dia tonga tampoka tao amin’ny tempoliny Kristy, raha nanadio ny tempoly Izy tamin’ny fiandohan’ny asany ao amin’ny Jaona toko faha-2, izay naneho mialoha ny 22 Oktobra 1844. Ny fanadiovan’i Kristy ny tempoly ao amin’ny Jaona toko faha-2, sy ny 22 Oktobra 1844, dia fanatanterahana ny Malakia toko faha-3. Ao amin’ny Jaona toko faha-2 andininy faha-20, dia ampahafantarina antsika fa ny tempolin’olombelona dia naorina tao anatin’ny enina amby efapolo taona, ary ny tempoly masina dia natsangana indray tao anatin’ny telo andro. Ny tempolin’olombelona dia tsy tonga ho “tempoly masina” an’i Habakoka raha tsy rehefa tonga tampoka ao anatiny ny maha-Andriamanitra, tahaka ny nataony tamin’ny 22 Oktobra 1844, satria ny maha-Andriamanitra mitambatra amin’ny maha-olombelona dia tsy manota. Ny fahitana momba ireo renirano lehibe roa ao Sinara dia maneho ny fahamarinana fa ny maha-olombelona mitambatra amin’ny maha-Andriamanitra dia tsy manota.

Hanohy ny fandinihantsika ny andininy faha-efapolo ao amin’ny Daniela toko faha-iraika ambin’ny folo isika ao amin’ny lahatsoratra manaraka.

Ianareo koa, tahaka ny vato velona, no aorina ho trano ara-panahy, ho fisoronana masina, hanatitra fanatitra ara-panahy, ankasitrahan’Andriamanitra amin’ny alalan’i Jesosy Kristy. 1 Petera 2:5.