Ny Bokin’i Daniela — Faha-124

Makany fotoana isika hamelabelatra ny firafitry ny Daniela toko faha‑iraika ambin’ny folo, eo am-pandinintsika ny andininy faha‑efapolo. Ny andininy faha‑efapolo dia mifandraika amin’ny andininy faha‑efatra ambin’ny folo ao amin’ny Daniela toko faha‑valo, amin’ny heviny ara‑faminaniana, fa ny fahazavana izay novahan’i Kristy tombo-kase, amin’ny maha‑Liona avy amin’ny firenen’i Joda Azy, tamin’ny 1798, dia niorina teo amin’ny Daniela toko faha‑valo andininy faha‑efatra ambin’ny folo; ary tahaka izany koa, ny fahazavana izay novahany tombo-kase tamin’ny 1989 dia niorina teo amin’ny andininy faha‑efapolo.

Araka ny efa nasehontsika, nefa tsy mbola noresahintsika mivantana tamin’ny lahatsoratra teo aloha, rehefa ampiharina ny fomba fiasan’ny ranonorana farany hoe “tsipika eo ambonin’ny tsipika,” ny andininy faha-efapolo dia mametraka tsipika roa miavaka, satria ao anatiny no ahitana ny fotoanan’ny farany ho an’ny fihetsiky ny anjely voalohany sy ny fihetsiky ny anjely fahatelo.

Rehefa ampiarahintsika miaraka ny fotoan’ny farany ao amin’ny andininy faha-40 amin’ny 1798 sy ny fotoan’ny farany ao aminy amin’ny 1989, dia hitantsika fa mifanaraka amin’i Daniela toko faha-8, andininy faha-14, i Daniela toko faha-11, andininy faha-40, satria samy maneho ny fahalalana voavaha tombo-kase ao amin’ny tantara ara-paminaniana momba ireo anjely telo ao amin’ny Apokalypsy 14 izy roa tonta. Mifandray koa izy ireo noho ny zava-misy fa ny andininy faha-14 no fahitana “mareh” momba ny “fisehoana” tampokan’i Kristy ao amin’ny tempoly, ary ny andininy faha-40 kosa no fahitana “chazon” momba ny roa arivo sy diman-jato amby roapolo taona amin’ny tantara ara-paminaniana. Ny iray dia teboka iray eo amin’ny fotoana, ny iray kosa fe-potoana iray.

Ny iray dia maneho ny famerenana sy ny fanadiovana ny tempoly, ary ny iray kosa ny fandravana sy ny fanitsakitsahana ny tempoly. Ny iray dia maneho ny roa arivo sy telon-jato taona, ary ny iray kosa ny roa arivo sy diman-jato amby roapolo taona. Ny iray dia asehon’ny ony Ulai, ary ny iray kosa asehon’ny ony Hiddekel. Ny iray dia maneho ny maha-olombelona, ary ny iray kosa maneho ny maha-Andriamanitra. Raha takarina araka ny tokony ho izy, ny andininy faha-efapolo ampifandraisina amin’ny andininy faha-efatra ambin’ny folo dia lalina mahatalanjona tokoa. Ny taona 1798 dia maneho ny asan’ny maha-Andriamanitra, ary ny taona 1989 dia maneho ny fikomian’ny maha-olombelona.

Voamaritsika tao amin’ilay lahatsoratra teo aloha fa ny filazalazana ny fandresen’ny mpanjakan’ny avaratra sakana telo dia aseho amin’ny filaharana mifandimby; kanefa ny fampiharana marina ireo fisehoan-javatra aseho dia tsy maintsy atao amim-pitandremana, satria ny andininy faha-roa amby efapolo ka hatramin’ny andininy faha-efatra amby efapolo, tafiditra ao anatin’izany ny andininy faha-efatra amby efapolo, dia mifanaraka marina amin’ny andininy faha-iray amby efapolo, izay ny lalàn’ny Alahady ho avy tsy ho ela any Etazonia. Any no tanterahana ilay firaisana telo sosona, ary any koa no anombohan’ny hafatry ny antso mafy avy amin’ny “atsinanana” sy “avaratra.”

Ao amin’ny Daniela toko faha-iraika ambin’ny folo, dia efa neken’ny mpianatra Advantista nandritra ny taona maro fa mampiasa teknika voafaritra tsara i Daniela ao amin’ny sary anoharany momba an’i Roma. Marihin’i Uriah Smith izany ao amin’ny boky Daniel and Revelation. Voalohany, asehon’i Daniela ny fomba andraisan’i Roma ny fifehezana an’izao tontolo izao, ary avy eo, ao amin’ireo andininy manaraka, dia miverina any amin’ny fiandohan’ny tantara izy ka manondro ny fandresena ara-politika, sady manambara ny fomba ifandraisan’i Roma amin’ny vahoakan’Andriamanitra mandritra io tantara io ihany. Ary farany, asehony ny fomba hahatongavan’i Roma amin’ny farany. Ny foto-kevitra ampiasain’i Daniela dia antsoina hoe: “mamerina ary manitatra.”

Ity teknika misy dingana telo ity dia voatondro ao amin’ny andininy faha-efapolo ka hatramin’ny faha-dimy amby efapolo. Ny andininy faha-efapolo ka hatramin’ny faha-telo amby efapolo dia manondro ny fizotry ny dingana telo anaovan’i Roma maoderina fisamborana ny tany manontolo; avy eo, ao amin’ny andininy faha-efatra amby efapolo, dia miverina any amin’ny andininy faha-iray amby efapolo i Daniela, amin’ny fotoana izay ambara ny “vaovao” amin’ny alalan’ny fanevan’ny iray hetsy sy efatra arivo amby efatra alina, ary amin’izay dia mivoaka amim-pahavinirana lehibe ny papa mba handringana sy handripaka tanteraka ny maro. Avy eo, ao amin’ny andininy faha-dimy amby efapolo sy ny toko faha-roa ambin’ny folo, andininy voalohany, dia tonga amin’ny farany izy, tsy misy hanampy azy, eo anelanelan’ny ranomasina sy ny tendrombohitra masina be voninahitra, amin’ny fotoana hifaranan’ny fotoam-pitsarana ho an’ny olombelona.

Amin’ny andininy faha-telopolo ao amin’ny Daniela toko faha-iraika ambin’ny folo no ahitantsika ny fiandohan’ny tantara iray izay notononin’i Rahavavy White teny isaky ny teny hatramin’ny andininy faha-enina amby telopolo; ary avy eo dia nanoratra izy hoe: “hiseho ny toe-javatra mitovy amin’ireo voalaza ao amin’ireo andininy ireo.” Ny andininy faha-telopolo sy faha-iraika amby telopolo dia manondro ny fifindrana ara-tantara avy amin’i Roma jentilisa ho amin’i Roma papaly, amin’ny maha-fanjakana fahefatra sy fahadimy azy avy, ao amin’ny faminanian’ny Baiboly. Ny andininy faha-iraika amby telopolo dia mamaritra ny tantara izay maneho ny fomba nametrahana an’i Roma papaly teo ambonin’ny seza fiandrianan’ny tany tamin’ny taona 538.

Ao amin’ny andininy faha‑iraika amby telopolo, ny zavatra voalohany asongadina dia ny fotoana nijoroan’i Clovis, mpanjakan’ny Franks (Frantsa ankehitriny), ho an’ny papa tamin’ny taona 496. Avy eo Clovis dia niova fo niala tamin’ny fanompoan-tsampy miharihary ho amin’ny fanompoan-tsampy miafin’ny Katôlika (ny fivavahan’i Clotilda vadiny). Ary natokany ny seza fiandrianany mba hanandratra ny papa ho eo amin’ny seza fiandrianan’ny tany. I Clovis dia nasehon’ny hoe “sandry” ao amin’ilay andininy, satria natokany ny sandriny amin’ny herin’ny tafika sy ny sandriny amin’ny herin’ny vola ho amin’ilay asa izay noraisiny tamin’izany.

Ny asa voalohan’i Clovis dia naneho ny asan’ireo mpanjaka rehetra tao Eoropa, izay fahiny mpanompo sampy, ka voatendry hanome fanohanana isan-karazany ho an’ilay vehivavy janga avy any Roma araka ny fivelaran’ny tantara. Clovis, ary taorian’izany i Frantsa, dia nohosoran’ny fiangonana Katolika tamin’ny anaram-boninahitra hoe lahimatoa nateraky ny fiangonana Katolika, ary koa zanakavavy lahimatoa amin’ny fiangonana Katolika. Izy no tandindon’ilay voalohany tamin’ireo mpanjaka maro izay hijangajanga tamin’ilay vehivavy janga avy any Tyro.

Amin’io hevitra ara-paminaniana io, i Clovis dia nasehon’i Ahaba, izay koa efa nijangajanga tamin’i Jezebela (mariky ny fiangonana katolika ao amin’ny bokin’ny Apokalypsy), ary izay koa no mpanjaka voalohany tamin’ny foko folo, tahaka an’i Clovis izay tonga marika voalohany amin’ireo tandroka folo (jereo Daniela toko fahafito) amin’i Roma jentilisa. Ireo mpanjakan’i Eoropa ireo no hanorina amin’ny farany ilay vehivavy janga avy any Babylona eo ambonin’ny seza fiandrianan’ny tany. Amin’io hevitra io, i Ahaba sy i Clovis dia samy misolo tena an’i Etazonia, izay mijangajanga amin’ny fitondram-panjakana papaly amin’ny andro farany.

Ronald Reagan no nanomboka ny fijangajangana, ary ny filoha farany no hanery ireo mpanjaka sivy hafa ao amin’ny Firenena Mikambana hanao izany asa izany koa. Reagan no filoha tamin’ny fotoanan’ny farany tamin’ny 1989, ka noho izany dia tsy maintsy misolo tena ara-paminaniana ny filoha farany eo amin’ny tantara izy, izay anaovan’ireo mpanjaka sivy hafa izany asa izany koa; fa i Jesosy mandrakariva no mampiseho ny faran-javatra iray amin’ny fiandohan-javatra iray. Reagan dia lehilahy manankarena, olo-malaza teo amin’ny fampahalalam-baovao, fanta-daza indrindra noho ny fomba fiteniny manokana sy tsy manam-paharoa, izay tany am-piandohana dia tao amin’ny antoko Demokraty, ary nony farany nifindra ho amin’ny antoko Repoblikana.

Ao amin’ny andininy faha‑iraika amby telopolo, ireo sandry izay nijoro ho tandindon’ny fahefana papaly dia handoto ny fitoerana masina mahery. Ara‑faminaniana, ny fitoerana masina mahery ho an’i Roma jentilisa sy i Roma papaly dia ny Tanànan’i Roma. Mifototra amin’ny zava‑misy izany, fa samy nanapaka nandritra ny fe‑potoana voafaritra avy tao amin’ny Tanànan’i Roma izy roa tonta; ary raha nanapaka avy tao amin’ny Tanànan’i Roma izy ireo, dia saika tsy azo resena mihitsy.

Nanomboka ny fanjakazakana naharitra telonjato sy enimpolo taona ny Roma jentilisa tamin’ny Adin’i Actium, tamin’ny taona 31 talohan’i Kristy. Daniela toko fahiraika ambin’ny folo, andininy faha-24, no manambara fa haminany ny teti-dratsiny avy ao amin’ny fiarovany mafy izy ireo, dia ny Tanànan’i Roma, mandritra ny “fotoana” iray. Ny “fotoana” ara-paminaniana dia telonjato sy enimpolo taona; ary telonjato sy enimpolo taona taorian’ny Adin’i Actium, izay naharesy an’i Antony sy Cleopatra, dia nifindra niala tao amin’ny Tanànan’i Roma ho any amin’ny Tanànan’i Constantinople i Constantin, ka tapitra ny vanim-potoanan’ny tsy fahazoana resin’ny Roma jentilisa.

Rehefa voaroaka hiala tao amin’ny Tanànan’i Roma tamin’ny taona 538 ny sakana ara-jeografika fahatelo ho an’i Roma papaly (dia ny Goths), dia nanomboka ny fitondran’i Roma papaly tamim-pahamboniana nandritra ny arivo sy roanjato ary enim-polo taona, ary nitohy izany mandra-pahatongan’ny taona 1798, rehefa nesorina hiala tao amin’ny Tanànan’i Roma ny papa, ka tamin’izany no nahatonga ilay ratra mahafaty ara-paminaniana tamin’ilay bibidia papaly; ary tamin’ny taona manaraka, 1799, dia maty tany amin’ny fahababoana io papa io (ilay vehivavy izay nitaingina ilay bibidia).

Ny sandry (Clovis) izay nisolo tena ny fahefana papaly dia natao handoto ny fitoerana masina misy hery; ary i Constantin no nanomboka izany asa izany tamin’ny namaritany ara-pilôzôfia fa tanàna ambany noho i Constantinople io tanàna io, ary hatramin’izay dia nifantoka mandrakariva tamin’ny fanafihana ny Tanànan’i Roma ny ady tao amin’izany tantara izany, izay notanterahin’ny fahavalon’i Roma; ary tamin’ny taona 476, dia tsy nisy taranaka Romana tena izy intsony nanapaka tao an-tanàna, mandra-pahatongan’ny taona 538, rehefa tonga fitoerana masina misy hery ho an’i Roma papaly ilay tanàna.

Ahaba, Clovis, ary Frantsa dia tandindon’i Etazonia, ary ny fitoeran-tserin-kery an’i Etazonia dia ny Lalàm-panorenan’i Etazonia. Taratasy avy amin’Andriamanitra izany, ary mariky ny làlana eo amin’ny tantara ara-paminaniana izany. Hatramin’ny nijoroan’i Ronald Reagan ho amin’ny fanohanana ny fahefana papaly tao amin’ny tantara nitarika ho amin’ny taona 1989, ny Lalàm-panorenana dia teo ambanin’ny fanafihana mitohy sady mihamafy lalandava, tahaka ny fitoeran-tserin-kery tamin’ny faharavana sy ny fianjeran’i Roma jentilisa. Rehefa hampiharina ny lalàna alahady izay ho avy tsy ho ela ao Etazonia, dia ho rava tanteraka ny Lalàm-panorenana. Hatramin’ny andron’i Reagan ka hatramin’izany lalàna alahady izany dia averina ny tantara nanomboka tamin’ny taona 330 ka hatramin’ny 538. Tamin’ny taona 538 dia napetraka teo ambonin’ny seza fiandrianana ny fahefana papaly, ka izany no tandindon’ny fanasitranana ny feriny mahafaty amin’izany lalàna alahady izany.

Ny vanim-potoana manomboka amin’i Ronald Reagan ka hatramin’ny lalàna alahady dia vanim-potoana ara-paminaniana izay faritan’ny Tenin’Andriamanitra ara-paminaniana amin’ny fomba manokana. Ny “sandry,” izay nasehon’i Clovis, dia tokony hanaisotra koa “ny isan’andro,” avy amin’ilay fanjakana romanina izay mpanompo sampy teo aloha. Ny fivavahan’ilay fanjakana dia efa mpanompo sampy hatramin’ny voalohany indrindra, ary i Clovis no nanomboka ny asa fanoloana ny fivavahan’ny fanompoan-tsampy miharihary tamin’ny fivavahana katolika, izay fanompoan-tsampy voasarona fotsiny ihany.

Ny Etazonia dia manaisotra tanteraka ny fivavahana Protestanta rehefa mampihatra ny mariky ny fahefan’ny papa amin’ilay lalàna Alahady ho avy tsy ho ela, satria ny hany famaritana ny teny hoe “Protestanta” dia ny fanoherana an’i Roma. Raha manaiky ny mariky ny fahefan’i Roma ianao, dia tsy manohitra an’i Roma. Ao amin’ny bokin’i Amosa toko fahatelo, andininy fahatelo, dia mametraka fanontaniana retorika i Amosa hoe: “Moa va olona roa hiara-mandeha, raha tsy efa nifanaiky?”

Rehefa nesorina ho fivavahana ofisialin’ny fanjakana ny fivavahan’ny jentilisa tamin’ny taona 508, izany dia nampiseho mialoha fa ny faneriterena, izay asehon’i Paoly ao amin’ny II Tesaloniana toko faha-2, dia nesorina mialoha ny hisehoan’ilay lehilahin’ny ota amin’ilay lalàna Alahady izay ho avy tsy ho ela any Etazonia. Ny fampanompoana ny fivavahana jentilisa izay niseho miharihary, ka niova ho amin’ny fivavahana jentilisa miafina dia ny Katolisisma, dia tsy nitranga indray mipy maso; ary voamarika eo amin’ny tantara izany ho nanomboka tamin’ny niovan’i Clovis ho amin’ny Katolisisma tamin’ny taona 496, ary tanteraka tanteraka tamin’ny taona 508.

Noho izany, hatramin’ny vanim-potoanan’i Reagan, manomboka amin’ny taona 1989, ka mandra-pahatongan’ny lalàn’ny Alahady izay ho avy tsy ho ela, dia ho voafehy tanteraka ao Etazonia ny tena Protestantisma. Amin’izany fotoana izany, ny Lalàm-panorenana, ilay “toeran-kery masina” ho an’i Etazonia, dia ho nofoanana, ary ho tanteraka ny asa fahefatra ataon’ireo “sandry” ao amin’ny andininy faha-31, raha apetrak’ireo “sandry” eo ambonin’ny seza fiandrianan’ny tany ny fahefan’ny papa, tahaka ny nitranga tamin’ny taona 538.

Raha vao nandray ny seza fiandrianana ny papa tamin’ny taona 538, dia niova avy amin’ny filazana ny fomba nahazoan’ny papa izao tontolo izao ho amin’ny lohahevitra momba ny fomba nanenjehan’ny papa ny vahoakan’Andriamanitra tao amin’izany tantara izany ny fitantarana ao amin’ny Daniela. Ao amin’ny andininy faha-14, amin’ny toko faha-10 amin’ny Daniela, dia efa nampahafantarin’i Gabriela an’i Daniela fa ny tanjon’ny fahitana izay efa hasehony dia ny hampiseho “izay hanjo ny vahoakan’Andriamanitra any am-parany andro.”

Ny andininy faharoa amby telopolo ka hatramin’ny andininy fahenina amby telopolo no andininy izay lazain’i Ranabavy White mivantana fa haverina indray, ary ireo andininy ireo dia manoritsoritra ny fanenjehana nandritra ny fitondrana arivo sy roanjato ary enim-polo taonan’ny fahefan’ny papa hatramin’ny fotoana nametrahana azy teo ambonin’ny seza fiandrianana tamin’ny taona 538, ka hatramin’ny nahazoany ny ratra mahafaty tamin’ny taona 1798.

Ireo andininy ireo dia mamaritra ny fanenjehana tamin’ny Vanim-potoana Maizina, ary ny andininy fahenina amby telopolo dia manondro avy eo fa ny fahefam-papa dia hambinina mandra-pahatanteraky ny fahatezerana voalohany avy amin’Andriamanitra tamin’ny fanjakana avaratr’i Isiraely tamin’ny 1798. Daniela dia nanondro voalohany ny fomba nametrahana ny fahefam-papa teo ambonin’ny seza fiandrianan’ny tany, avy eo ny fomba nifandraisan’ny fahefam-papa tamin’ny olon’Andriamanitra, ary avy eo ny fianjerana farany hamelezana ny fahefam-papa. Ny andininy efapolo ka hatramin’ny telo amby efapolo ao amin’ny Daniela toko fahiraika ambin’ny folo dia manondro ny fomba handraisan’ny fahefam-papa ny fifehezana izao tontolo izao, avy eo ny andininy efatra amby efapolo dia manondro ny fomba hanenjehany ny olon’Andriamanitra amin’ny andro farany, ary avy eo ny andininy dimy amby efapolo dia manondro ny fomba hahatongavany amin’ny farany tanteraka, ka tsy hisy hanampy azy.

Ny teny hebreo hoe “fahamarinana” dia noforonin’ilay Mpandalina Tenin-javatra Mahagaga tamin’ny fampiraisany ny litera voalohany, faha‑telo ambin’ny folo, ary farany amin’ny abidy hebreo mba hamoronana ny teny hoe “fahamarinana.” Ny isa telo ambin’ny folo dia tandindon’ny fikomiana, ary ny voalohany no misolo tena ny farany.

Ny andininy fahatelopolo amby iray dia mamaritra ny faran’i Roma jentilisa amin’ny maha-fanjakana fahefatra azy ao amin’ny faminanian’ny Baiboly, ary ny andininy fahatelopolo amby enina dia nanondro ny faran’i Roma papa amin’ny maha-fanjakana fahadimy azy ao amin’ny faminanian’ny Baiboly. Eo anelanelan’ny famaritana voalohany momba ny fahalavoan’i Roma sy ny famaritana farany momba ny fahalavoan’i Roma dia misy ny fikomiana, izay asehon’ny papa tamin’ny famonoany olona an-tapitrisany tamin’ny vahoakan’Andriamanitra tao anatin’ny tantara teo anelanelan’ny fiandohana sy ny fiafarana. Ny fampiharana ireo andininy ireo dia mitondra ny sonian’ny “fahamarinana.”

Ny andininy faha-efapolo ka hatramin’ny faha-dimy amby efapolo, izay asehon’ny andininy faha-telopolo ka hatramin’ny faha-enina amby telopolo, dia manomboka amin’ny fianjeran’ny fahefana papaly ary mifarana amin’ny fianjeran’ny fahefana papaly. Eo afovoan’ny tantara izay manomboka amin’ny 1798 ka hatramin’ny fikatonan’ny fotoam-pahasoavana dia ny fikomian’i Roma Maoderina, izay mamono indray ny olon’Andriamanitra. Ny fampiharana ireo andininy ireo koa dia mitondra ny sonian’ny “fahamarinana”, ary mifanaraka izy ireo mba hanome vavolombelona roa izay mampiorina ny “fahamarinana”, ary samy mamaritra an’i Roma ireo tsipika roa ireo, dia ilay tandindona izay “hampiorina ny fahitana”.

Ny toe-javatra ara-paminaniana ampiasain’i Daniela ao amin’ny toko faha‑iraika ambin’ny folo dia tsy voafetra amin’ny andininy faha‑telopolo hatramin’ny faha‑enina amby telopolo ihany, ary avy eo amin’ny andininy faha‑efapolo hatramin’ny faha‑dimy amby efapolo. Ny andininy faha‑efatra ambin’ny folo ka hatramin’ny faha‑sivy ambin’ny folo dia manondro ny fomba nandraisan’i Roma mpanompo sampy ny fifehezana izao tontolo izao; avy eo ny andininy faha‑roapolo ka hatramin’ny faha‑efatra amby roapolo dia manondro ny fomba nitondran’i Roma mpanompo sampy ny vahoakan’Andriamanitra; ary manomboka amin’ny andininy faha‑efatra amby roapolo ka hatramin’ny andininy faha‑telopolo dia aseho ny fianjeran’i Roma mpanompo sampy.

Ny andininy faha-efatra ambin’ny folo no fiandohan’i Roma mpanompo sampy, ary ny andininy faha-telo-polo no fiafaran’i Roma mpanompo sampy. Ao amin’ny tantara aseho eo afovoany, i Roma mpanompo sampy dia aseho ho ilay nanombo an’i Kristy tamin’ny hazo fijaliana; noho izany, ny fikomiana eo afovoany dia manondro ireo andininy ireo ho “fahamarinana.” Alfa sy Omega dia nametraka ny soniany nanerana ny toko fahiraika ambin’ny folo manontolo ao amin’ny bokin’i Daniela.

Ny andininy faha-efapolo dia mirakitra ny tantara izay manomboka tamin’ny andron’i Ronald Reagan, ary izay mampahafantatra ny firaisana natao teo amin’ny Filohan’i Etazonia sy ilay lehilahin’ny ota. Izy io dia manamarika fe-potoana iray voafaritra izay mifarana amin’ny fametrahana ny papasy eo ambonin’ny seza fiandrianan’ny tany, tahaka ny efa nisy azy tamin’ny taona 538. Tsy kisendrasendra akory fa i Clovis, mpanjakan’ny Franks, izay Frantsa ankehitriny, no tandindon’i Etazonia. I Clovis dia tandindon’i Reagan. Reagan dia tandindon’ny Protestantisma, tahaka an’i Clovis izay tandindon’ny fanompoan-tsampy.

Ny ady izay niovan’i Clovis, Mpanjakan’ny Franks, ho amin’ny fivavahana Katolika dia ny Adin’i Tolbiac (fantatra koa amin’ny hoe Adin’i Zülpich na Adin’i Cologne). Tamin’ny taona 496 no nitrangan’io ady io. Mpanompo sampy i Clovis tamin’izany fotoana izany, kanefa nandritra ny ady, rehefa hita fa tandindomin-doza ny tafiny ka mety ho resy, dia nivavaka tamin’Andriamanitry ny Kristiana, Izay nivavahan’ny vadiny Katolika, izy mba hangataka famonjena, ary nanao voady fa raha mivoaka ho mpandresy izy, dia hiova ho amin’ny Kristianisma. Nandresy tokoa i Clovis tamin’io ady io, ary vokatr’izany dia niova ho amin’ny fivavahana Katolika izy sy ny ampahany betsaka tamin’ireo mpiady Frankish notarihiny, ka izany no nanamarika zava-nitranga lehibe teo amin’ny fampikristianina ny Franks.

Ronald Reagan, Protestanta nambaran-tena, dia nanambara fa ny antony nanosika azy hanorina fiaraha-miafina tamin’ny papa tao Roma dia noho izy resy lahatra fa ny Firaisana Sovietika no antikristy ambaran’ny faminanian’ny Baiboly. Tamin’ny adin’i Reagan tamin’ilay Firaisana Sovietika teo aloha, nefa tsy nahafantatra ny fisafotofotoany momba izay tena antikristy, dia niombona tamin’ny antikristy izy.

I Etazonia dia tandindona ara-paminaniana roa sosona, araka izay asehon’ny tandroka roa an’ilay bibidia niakatra avy tamin’ny tany. I Frantsa koa dia tandindona ara-paminaniana roa sosona, araka izay asehon’i Sodoma sy Egypta ao amin’ny Apokalypsy toko faha‑iraika ambin’ny folo. I Frantsa no zanaka lahimatoa nateraky ny fahefana papaly, ary i Reagan, izay nisolo tena an’i Etazonia, no voalohany tamin’ireo mpanjaka folo ao amin’ny Apokalypsy toko faha‑fito ambin’ny folo tamin’ny andro farany nanao fijangajangana tamin’ilay vehivavy janga avy any Tyro, izay efa nohadinoina hatramin’ny taona 1798. Nohadinoina izy tamin’ny fotoanan’ny farany tamin’ny 1798, nefa manomboka tsarovana amin’ny fotoanan’ny farany amin’ny 1989.

Klovis, mpitarika tao Frantsa, no nanamarika ny fiandohan’ny vanim-potoana iray izay nitarika ho amin’ny nametrahana ny fahefana papaly teo ambonin’ny seza fiandrianana tamin’ny taona 538, ka avy eo dia namoaka lalàna momba ny Alahady ny papa tao amin’ny Konsily tao Orléans. Reagan, mpitarika an’i Etazonia, dia nanamarika ny fiandohan’ny vanim-potoana iray izay mitarika ho amin’ny fametrahana indray ny fahefana papaly eo ambonin’ny seza fiandrianan’ny tany amin’ilay lalàna momba ny Alahady izay ho avy tsy ho ela.

I Frantsa no hery roa sosona izay nametraka ny fahefan’ny papa teo amin’ny seza fiandrianana tamin’ny taona 538, ary i Frantsa, tamin’ny alalan’ny Jeneraly Berthier an’i Napoléon, no nanala ny papa hiala teo amin’ny seza fiandrianana tamin’ny 1798. Etazonia no mametraka ny papa eo amin’ny seza fiandrianana amin’ny andro farany, ary amin’ny maha-mpanjaka lehibe indrindra azy amin’ireo mpanjaka folo, Etazonia no hiafara amin’ny “handrava azy sy hampitanjaka azy, ary hihinana ny nofony, ary handoro azy amin’ny afo.”

Andininy fahefapolo dia mirakitra ny tantaran’ny andininy fahatelopolo sy iray, ary manondro fa ny asa famerenana ny fahefan’ny papa eo ambonin’ny seza fiandrianan’ny tany dia asehon’ny fe-potoana manomboka amin’i Ronald Reagan ka miafara amin’ny filoha farany an’i Etazonia. Io filoha farany io dia ho efa nanehoana tandindona tamin’i Reagan, satria i Jesosy dia mampiseho mandrakariva ny farany amin’ny alalan’ny fiandohana.

Amin’ireo andininy voalohany ao amin’ny Daniela 11, izay anolorana izany tantara ara-paminaniana izany (andininy 2), dia hitantsika ny tantara izay nialoha ny tantaran’ny fanjakan’i Gresy. Gresy dia tandindon’ny Firenena Mikambana, sy ny fitondram-panjakana iray maneran-tany an’ireo mpanjaka folo ao amin’ny Apokalypsy 17. Ny andininy 3 ao amin’ny Daniela 11 no mampiditra an’i Aleksandra Lehibe, ary ny andininy 2 kosa maneho ny tantara izay mialoha ny fitondram-panjakana iray maneran-tany amin’ny andro farany.

Ao amin’ny andininy voalohany, Gabriela dia milaza fotsiny fa izy no nampahery an’i Dariosa tamin’ny fiandohan’ny fanjakan’ny Mediana sy ny Persiana; nefa i Gabriela dia tonga tamin’i Daniela tao amin’ny toko faha‑folo, tamin’ny andro nanjakan’i Kyrosy Persiana, fa tsy i Dariosa Mediana. Rehefa avy nampifandray mazava io fanjakana io ho fanjakana ara‑faminaniana roa sosona an’ny Mediana sy ny Persiana (tahaka an’i Frantsa sy Etazonia) i Gabriela, dia ampidiriny avy eo ny tantara izay mialoha ny fanjakan’i Aleksandra Lehibe maneran-tany.

Ny Alfa sy Omega dia mandrakariva maneho ny fiafaran-javatra iray miaraka amin’ny fiandohany, ary ny andininy faharoa dia miresaka ny tantara mialoha ny fampiharana ny fitondrana tokana maneran-tany, araka ny asehon’ny fanjakan’i Aleksandra Lehibe, dia i Gresy. Ny andininy faharoa dia tsipika ara-paminaniana mikasika an’i Etazonia, izay, amin’ny maha-hery manana tandroka roa azy amin’ny andro farany, araka ny tandindon’ny hery roa sosona an’ny Mediana sy ny Persiana, ary araka an’i Frantsa. Io andininy io dia manondro mpanjaka izay haneho mialoha filoham-pirenen’i Etazonia amin’ny andro farany, izay hitsangana mialoha ny fitondrana tokana maneran-tany telo sosona an’ilay dragona sy ny bibidia ary ny mpaminany sandoka. Klovisy dia nifanandrify tamin’i Reagan amin’ny maha-filoham-pirenena voalohany azy teo am-piandohan’ny tantara izay mitarika amin’ny famerenana ny antikristy eo amin’ny seza fiandrianana.

Hatramin’ny andron’i Kyrosy, ao amin’ny Daniela toko faha-iraika ambin’ny folo, dia hisy mpanjaka telo, ary hanaraka izany ny fahefatra, izay ho manan-karena lavitra noho izy rehetra. Dariosa no mpanjaka voalohan’ny Fanjakana Medo-Persiana, ary Kyrosy, izay nanjaka tamin’ny fotoana nandrayan’i Daniela ny tantara avy tamin’i Gabriela, no mpanjaka faharoa. Mpanjaka efatra no hanaraka an’i Kyrosy, koa ny fahefatra amin’ireo mpanjaka manaraka dia ho mpanjaka fahenina.

Ny mpanjaka fahenina no ho mpanjaka manankarena indrindra, ary ilay filoha (mpanjaka) manankarena dia hampihetsika ny rehetra hanohitra ny fanjakan’i Gresy. Ireo filoha hatramin’i Reagan dia i Bush voalohany, Clinton, Bush faharoa, Obama; koa ilay mpanjaka fahenina, sady manankarena indrindra, dia i Trump. Izany mpanjaka izany (firenena) dia “hampihetsika” ny fanjakan’i Gresy (ireo globalista). Ny famaritana ny andian-teny hebreo hoe “hampihetsika” dia tena manazava tsara.

Ny teny hebreo nadika hoe “hampifoha”, ao amin’ilay andininy, dia fototeny tsotra iray izay midika hoe “mamoha”, na “mampifoha”. Ao amin’ny tantara asehon’ilay mpanapaka fahefatra taorian’i Kyrosy, filoha iray izay manankarena lavitra noho ny filoha hafa rehetra no hatsangana, ary amin’ny alalan’ny heriny sy ny fahefany dia hisy “fifohazana” hatsangana hanohitra an’i Gresy. I Gresy, izay tandindon’ny fanatontoloana, ny fandrosoan-kevitra, ary ny “woke-ism,” dia ho entina eo amin’ny sehatra ifantohan’ny tantaran’ilay filoha fahenina sady manankarena indrindra. Izy no hampifoha ny fanjakana manontolon’ny tany hiatrika ny adihevitra momba ny “woke-ism” fandrosoan-kevitra sy ny fanjakazakana maneran-tany.

Ny fifohazana manoloana ny fihetsiky ny “woke-isme” miroso, izay miseho eo ambanin’ny fitondran’ilay filoha manankarena indrindra, dia mitranga miaraka amin’ilay tandroka Repoblikana, amin’io fotoana io indrindra ihany no isehoan’ny fifohazan’ny virijina folo ao amin’ilay tandroka Protestanta.

Hotohizantsika ao amin’ny lahatsoratra manaraka ny fandalinantsika ny Daniela 11:40.