Ny teny fikasana farany ao amin’ny Testamenta Taloha dia izao: alohan’ny hahatongavan’ny andro lehibe sy mahatahotra an’i Jehovah, dia ho avy Elia.
Tsarovy ny lalàn’i Mosesy mpanompoko, izay nandidiako azy tany Horeba ho an’ny Isiraely rehetra, dia ny fitsipika sy ny didim-pitsarana. Indro, Izaho haniraka anareo Elia mpaminany alohan’ny hahatongavan’ny andro lehibe sady mahatahotra an’i Jehovah; ary hampody ny fon’ny ray ho amin’ny zanaka izy, ary ny fon’ny zanaka ho amin’ny rainy, fandrao ho avy Aho ka hamely ny tany amin’ny ozona. Malakia 4:4–5.
Ny Elia izay tonga mialoha ny “andro lehibe sy mahatahotra an’i Jehovah” dia iraka tokana, ary koa ny hetsika mifamatotra amin’ny hafatra ambaran’izany iraka izany. Koa ny Elia izay irahina dia ireo iray hetsy sy efatra alina sy efatra arivo izay tsy mba hanandrana fahafatesana, araka izay asehon’i Enoka sy Elia. Izy ireo no asandratra ho faneva amin’ny lalàn’ny Alahady izay ho avy tsy ho ela.
I Elia amin’ny andro farany dia nisolo tena koa tamin’i Jaona Mpanao-batisa, nefa i Jaona dia tsy nisolo tena ireo efatra arivo amby efatra alina sy iray hetsy. Izy no nisolo tena ireo izay miara-manatevin-daharana ny hetsika sy manaiky ny hafatry ny iraka amin’ny andro farany, ka avy eo dia hovonoin’ny fahefana papaly amin’ny ora maha-krizy ny lalàn’ny Alahady izay manomboka amin’ilay lalàn’ny Alahady ho avy tsy ho ela ary mifarana rehefa hitsangana Mikaela ka hifarana ny fahefana papaly, tsy misy hanampy azy.
I Elia dia aseho eo amin’ny Tendrombohitra Karmela, ary i Jaona dia aseho ao amin’ny efitrano fanasambe nataon’i Heroda. Ireo vavolombelona ara-tantara roa ireo dia manondro ireo antokon’olona roa amin’ny vahoakan’Andriamanitra amin’ny andro farany, araka ny aseho ao amin’ny Apokalypsy toko faha-7. Ny iray hetsy sy efatra amby efatra alina ary ny vahoaka betsaka tsy tambo isaina dia mifanaraka amin’ny Tendrombohitra Karmela sy ny fanasambe fitsingerenan’ny andro nahaterahan’i Heroda. Ireo tsipika ara-paminaniana roa ireo dia manome fototra azo antoka entina mamantatra amim-pitandremana ireo singa momba ny loha fahavalo, dia ilay avy amin’ireo loha fito ao amin’ny Apokalypsy fahafito ambin’ny folo, miaraka amin’ny antsipiriany ara-paminaniana ampy hanazavana ny fomba sy ny antony nahatonga ilay filoha farany, izay ilay filoha fahavalo avy amin’ny fito, ho lasa mpanao didy jadona lehibe ao Etazonia amin’ireo fihetsiketsehana farany amin’ny fanjakana fahenina ao amin’ny faminanian’ny Baiboly.
Amin’ny lalàn’ny Alahady no tanteraka ny firaisana telo sosona.
“Amin’ny alalan’ny didy izay mampanankery ny fanorenana ny fahefan’ny Papa ka mandika ny lalàn’Andriamanitra, dia hanapaka tanteraka ny fifandraisany amin’ny fahamarinana ny firenentsika. Rehefa haninjitra ny tanany hiampita ny hantsana ny Protestantisma mba hihazona ny tanan’ny fahefana romana, rehefa hanatsotra ny tanany hiampita ny lavaka mangitsokitsoka izy mba hifampitantana amin’ny Spiritualisma, rehefa, eo ambanin’ny herin’izany firaisana telo sosona izany, ny firenentsika handà ny foto-kevitra rehetra ao amin’ny Lalàmpanorenany amin’ny maha-fitondram-panjakana protestanta sy repoblikana azy, ary hanao fepetra hampielezana ny lainga sy ny fitaka papaly, dia ho fantatsika amin’izay fa tonga ny fotoana hisehoan’ny fiasan’i Satana mahagaga, ary efa akaiky ny farany.” Testimonies, boky faha-5, 451.
Kanefa ao anatin’ity fanoharana ity dia misy filaharana, ary izany filaharana izany dia lohahevitra resahin’ny teny voatsindrimandry. Tranga iray mitranga amin’ny didy izany, izay amin’ny heviny iray dia tranga tokana, nefa raha ny marina dia filaharan-javatra voalamina tsara indrindra. Amin’ilay “didy” dia mitsahatra tsy ho fanjakana fahenina amin’ny faminanian’ny Baiboly intsony i Etazonia, izay midika fa eo no iandohan’ny fanjakana fahafito; nefa ny fanjakana fahafito dia manaiky hanome ny fanjakany ho an’ilay bibidia. Rehefa resy ilay mpaminany sandoka, dia mandray ny toerany ilay dragona, ary avy hatrany dia manome ny antsasaky ny fanjakany ho an’ilay bibidia.
Tao amin’ny Tendrombohitra Karmela dia nisy mpaminanin’i Bala efajato sy dimampolo, ary teo koa nisy mpaminanin’ny ala masina efajato, izay tany Samaria nihinana teo amin’ny latabatr’i Jezebela.
Koa amin’izany ankehitriny, mandefasa ka angòny ho aty amiko ny Isiraely rehetra ho any an-tendrombohitra Karmela, ary ny mpaminanin’i Bala efajato sy dimam-polo, ary ny mpaminanin’ny ala masina efajato, izay mihinana eo amin’ny latabatr’i Jezebela. 1 Mpanjaka 18:19.
Elias dia mampahafantatra fa ny fifandonana teo an-tendrombohitra Karmela dia ady hevitra, tsy ny fanontaniana momba izay Andriamanitra marina ihany, fa koa ady hevitra momba izay mpaminany marina.
Dia hoy Elia tamin’ny vahoaka: Izaho, dia izaho irery ihany no sisa mpaminanin’i Jehovah; fa ny mpaminanin’i Bala kosa dia efa-jato sy dimampolo lahy. 1 Mpanjaka 18:22.
Rehefa levon’ny afo nidina avy tany an-danitra ny fanatitry Elia, dia novonoiny tamin’ny tànany ny mpaminanin’i Bala efajato sy dimampolo.
Ary hoy Elia taminy hoe: Sambory ny mpaminanin’i Bala; aza avela hisy afa-mandositra na dia iray aza aminy. Dia nosamboriny izy; ary nentin’i Elia nidina ho any amin’ny lohasahan-driaka Kisona izy, ka novonoiny teo. 1 Mpanjaka 18:40.
I Bala dia andriamanitra sandoka lahy, ary ireo mpaminany efajato tao amin’ny ala masina, izay mbola niaraka tamin’i Jezebela ka nihinana teo amin’ny latabany tao an-tanànan’i Samaria, dia mpaminanin’ilay andriamanitra vavy, Astarta. Ilay andriamanitra vavy dia tafavoaka velona tamin’ny famonoan’i Elia ireo mpaminany teo an-tendrombohitra Karmela.
“Ny olona teo ambonin’ny tendrombohitra dia niankohoka tamin’ny horohoro sy ny tahotra masina teo anatrehan’Andriamanitra tsy hita maso. Tsy hainy ny mijery ny afo mamirapiratra sy mandevona izay nalefa avy tany an-danitra. Natahotra izy ireo sao ho levona noho ny fivadihany sy ny fahotany. Niantso tamin’ny feo iray izy rehetra, izay nanakoako teny ambonin’ny tendrombohitra sady niverimberina hatrany amin’ny lemaka teo ambaniny tamin’ny fahazavana mahatahotra hoe: ‘Jehovah no Andriamanitra; Jehovah no Andriamanitra.’ Farany dia nofohazina Isiraely ka tsy voafitaka intsony. Hitany ny fahotany sy ny halehiben’ny fanalam-baràka nataony tamin’Andriamanitra. Nirehitra ny fahatezerany tamin’ny mpaminanin’i Bala. Tamin-korontan-tsaina mahatahotra no nijeren’i Ahaba sy ny mpisoron’i Bala ny fanehoana mahagagan’ny herin’i Jehovah. Ary re indray, tamin’ny teny manaitra sy feno fahefana, ny feon’i Elia nandidy ny vahoaka hoe: ‘Sambory ny mpaminanin’i Bala; aza avela hisy na dia iray aminy aza ho afa-mandositra.’ Ary vonona ny hankatò ny tenin’i Elia ny vahoaka. Nosamboriny ireo mpaminany sandoka izay efa namitaka azy, dia nentiny ho eo amin’ny renirano Kisona, ary teo Elia, tamin’ny tanany ihany, no namono ireo mpisorona mpanompo sampy ireo.” Review and Herald, October 7, 1873.
Ny Tendrombohitra Karmela dia tandindon’ny lalàna Alahady ho avy tsy ho ela any Etazonia. Amin’izany no ananganana ny fanevan’ny iray hetsy sy efatra arivo amby efatra alina (izay asehon’i Elia). Eo no isehoan’ny tandroka Protestanta marina amin’ny fomba mazava, mifanohitra amin’ilay tandroka Protestanta sandoka, izay any Samaria, mihinana ny sakafon’i Jezebela. Eo no ihavian’ny tandroka Repoblikana, izay efa tonga tandroky ny fiangonana sy ny fanjakana samy izy teo am-piakarana ho any amin’ny Tendrombohitra Karmela, amin’ny fiafarany amin’ny maha-fanjakana fahenina ao amin’ny faminanian’ny Baiboly azy. Izay sisa tavela amin’izany dia Ahaba sy ny fireneny avo folo heny, ary Jezebela, izay niafina tany Samaria, raha mbola miara-misakafo amin’ny Protestanta mpiodina izy. Tapitra ny fanjakana fahenina, ary avy eo dia tonga tsy misy fetra ny ranonorana.
Tamin’ny fankalazana ny tsingerintaonan’i Heroda, i Elia, izay asehon’i Jaona Mpanao Batisa, dia tao amin’ny fonja romana niandry fanafahana na fahafatesana. Tsy nisy mpaminanin’i Bala hanatanteraka ny dihin’ny fitaka, fa i Salome ihany, zanakavavin’i Jezebela. I Heroda sy ireo sakaizany mpanjaka dia mamo tamin’ny divain’i Babylona, satria ny tsingerintaonany koa dia maneho ny lalàn’ny Alahady, ary ny firenena rehetra dia nanomboka nisotro ny divain’i Babylona tamin’ny 11 Septambra 2001, ela mialoha ny lalàn’ny Alahady izay ho avy tsy ho ela.
Ary rehefa afaka izany zavatra izany, dia nahita anjely iray hafa nidina avy tany an-danitra aho, nanana fahefana lehibe; ary nohazavain’ny voninahiny ny tany. Ary niantso mafy tamin’ny feo mahery izy ka nanao hoe: Rava i Babylona lehibe, rava tokoa, ary tonga fonenan’ny demonia sy fieren’ny fanahy maloto rehetra ary tranom-borona ho an’ny vorona maloto sy mahatsiravina rehetra. Fa ny firenena rehetra dia nisotro ny divain’ny fahatezeran’ny fijangajangany, ary ny mpanjakan’ny tany dia nijangajanga taminy, ary ny mpivarotra amin’ny tany dia nanankarena tamin’ny habetsahan’ny zava-manitra sy fahafinaretany. Apokalypsy 18:1–3.
Ireo andininy telo ireo dia tanteraka tamin’ny fotoana nandravana ireo trano lehibe tao New York, dia ny tilikambo kambana, noho ny fikasihan’Andriamanitra.
“Ankehitriny ve dia mivoaka ny teny nolazaiko fa i New York dia hofafan’ny onjan-dranomasina mahery vaika? Tsy mbola nilaza izany mihitsy aho. Efa nilaza aho, raha nijery ireo trano lehibe natsangana tany aho, rihana ambonin’ny rihana, hoe: ‘Endrey ny zava-miseho mahatahotra izay hitranga rehefa hitsangana ny Tompo hampihorohoro mafy ny tany! Amin’izany dia ho tanteraka ny tenin’ny Apokalypsy 18:1–3.’ Ny toko fahavalo ambin’ny folo manontolo ao amin’ny Apokalypsy dia fampitandremana ny amin’izay ho tonga amin’ny tany. Kanefa tsy manana fahazavana manokana aho momba izay ho tonga amin’i New York, afa-tsy izao fantatro izao: indray andro any dia harodana ireo trano goavana any noho ny fihodinana sy fifandimbiasan’ny herin’Andriamanitra. Araka ny fahazavana nomena ahy dia fantatro fa misy fandringanana eto amin’izao tontolo izao. Teny iray avy amin’ny Tompo, fikasihan’ny heriny mahery iray monja, dia hianjera ireo rafitra goavana ireo. Hisy zava-miseho hitranga, izay tsy hainay saintsainina ny halehiben’ny fahatahorana entiny.” Review and Herald, July 5, 1906.
Ny lalànan’ny Alahady izay ho avy tsy ho ela dia asehon’ny feo faharoa ao amin’ny Apokalypsy toko faha-valo ambin’ny folo, ary maneho ny Tendrombohitra Karmela tamin’i Ahaba sy ny fanasan’ny tsingerintaonan’i Heroda izany. Herodiasy, izay Jezebela koa, dia tsy eo amin’ny fanasan’i Heroda feno fahamamoana, tahaka ny tsy naha-teo an’i Jezebela teo amin’ny Tendrombohitra Karmela. Mandra-pahatongan’ny lalànan’ny Alahady dia efa hadino izy nandritra ireo fito-polo taona ara-panoharana tamin’ny fanapahan’ilay bibidia avy amin’ny tany, dia ny fanjakana fahenina ao amin’ny faminanian’ny Baiboly. Rehefa nahazo ny ratra mahafaty azy Jezebela tamin’ny taona 1798 sy 1799, dia nanomboka ny fotoam-piasany ho fanjakana fahenina ao amin’ny faminanian’ny Baiboly ny fanjakana fahenina (Etazonia). Rehefa mifarana ny fanjakana fahenina, dia miverina izy ka manomboka mihira ny hirany ary mijangajanga amin’ny firenena rehetra ambonin’ny tany.
Ny hiran’ny fijangajangany sy ny divainy dia natomboka ara-paminaniana tamin’ny 11 Septambra 2001, kanefa vanim-potoanan’ny fiomanana fotsiny izany, araka izay nasehon’ireo telopolo taona hatramin’ny 508 ka hatramin’ny 538, tamin’ny fotoana voalohany nandraisany ny seza fiandrianana. Mandra-pahatongan’ny lalàna alahady, rehefa vonoin’ny tanan’i Elia ny fanjakana fahenina, dia nafenina tao Samaria izy. Amin’izany fotoana izany dia tazonina ao an-tranomaiziny Jaona Mpanao-batisa, miandry na fanafahana na fahafatesana.
I Heroda sy ireo sakaizany ambony dia mamo tamin’ny divain’i Babylona, raha i Salome, zanakavavin’i Herodiasy (Jezebela), nanao ny dihy feno fanangolena sy fandrebirebena lalina; ary i Heroda nampiseho ny filany feno fahavetavetana sy firaisana amin’ny havana akaiky. Voasariky ny fihetsika ara-nofo nataon’ny zanakavavin’ny vadiny izy ka resin’izany tanteraka, ary nanolotra azy hatramin’ny antsasaky ny fanjakany.
Ary rehefa tonga ny andro nety, dia nanao fanasana i Heroda tamin’ny tsingerintaona nahaterahany ho an’ireo manam-pahefana teo aminy sy ireo lehiben’ny tafika ary ireo ambony tao Galilia; ary nony niditra ny zanakavavin’i Herodias ka nandihy, dia nahafaly an’i Heroda sy izay niara-nihinana taminy izany, ka hoy ny mpanjaka tamin-drazazavavy: Angataho amiko izay tianao, dia homeko anao izany. Ary nianiana taminy izy hoe: Na inona na inona hangatahinao amiko dia homeko anao, hatramin’ny antsasaky ny fanjakako aza. Dia nivoaka ravehivavy ka niteny tamin-dreniny hoe: Inona no hangatahiko? Ary hoy izy: Ny lohan’i Jaona Mpanao Batisa. Dia niditra niaraka tamin’izay tamim-pahamaikana tany amin’ny mpanjaka izy ka nangataka hoe: Tiako homenao ahy ankehitriny eo ambonin’ny lovia ny lohan’i Jaona Mpanao Batisa. Dia nalahelo indrindra ny mpanjaka; nefa noho ny fianianany sy noho izay niara-nihinana taminy, dia tsy nety nandà azy izy. Ary niaraka tamin’izay dia naniraka mpamono olona ny mpanjaka ka nandidy mba hoentina ny lohany; dia lasa izy ka nanapaka ny lohany tao am-ponja, ary nitondra ny lohany teo ambonin’ny lovia ka nanome azy an-drazazavavy; ary nentin-drazazavavy nomeny an-dreniny izany. Marka 6:21–28.
Ny feo voalohany ao amin’ny Apokalypsy toko fahavalo ambin’ny folo dia naneno tamin’ny 11 Septambra 2001, ary ny feo faharoa dia haneno amin’ilay lalàna momba ny Alahady izay ho avy tsy ho ela. Ao amin’ny tantara aseho ao amin’ny Jaona toko fahenina, ny feo voalohany tamin’ny 2001 dia ny feon’i Kristy nampahafantatra ny mpianany fa tsy maintsy mihinana ny nofony sy misotro ny ràny izy ireo, satria Izy no Mofo marina avy any an-Danitra. Izany vanim-potoana izany dia nanomboka tao Galilia ary nifarana tamin’ny fanadiovana ny mpianany izay niala Taminy ao amin’ny Jaona toko FAHENINA, andininy FAHENINA AMBY ENIM-PITOPOLO. Io tantara io dia nanomboka tao Galilia tamin’ny fitsapana momba ny sakafo, ary nifarana tamin’ny fampiharana an-tery ny mariky ny bibidia, araka ny tandindonin’ny isan’ny anaran’ny papa, izay ENINA, ENINA, ENINA. Galilia dia midika hoe “toeram-pihodinana,” ary ny 11 Septambra 2001 dia “toeram-pihodinana” ara-paminaniana (Galilia), ary ny fitsingerenan’ny andro nahaterahan’i Heroda dia nifandray tamin’ny fitarihan’i Galilia. Ny feo fanombohan’ny Apokalypsy toko fahavalo ambin’ny folo, sy ny feo famaranan’ny Apokalypsy toko fahavalo ambin’ny folo, dia samy asehon’i Galilia, izay toeram-pihodinana.
“Misy lesona tokony hianarana avy amin’ny tantaran’ny lasa; ary antsoina ny saina ho amin’izany, mba hahafahan’ny rehetra mahatakatra fa miasa amin’ny làlana iray ihany Andriamanitra ankehitriny tahaka izay nataony mandrakariva. Hita eo amin’ny asany sy eo amin’ny firenena ny tanany ankehitriny, tahaka izany ihany koa izay efa nisy hatrizay, hatramin’ny fotoana nanambarana voalohany ny filazantsara tamin’i Adama tao Edena.
“Misy vanim-potoana izay teboka fihodinana eo amin’ny tantaran’ny firenena sy ny fiangonana. Ao amin’ny fitondran’Andriamanitra, rehefa tonga ireo krizy samihafa ireo, dia omena ny fahazavana ho an’izany fotoana izany. Raha raisina izany, dia misy fandrosoana ara-panahy; raha lavina kosa, dia manaraka ny fitotonganana ara-panahy sy ny faharavan-tsambo. Ny Tompo ao amin’ny Teniny dia nanambara ny asa fanafihana ataon’ny filazantsara araka izay nanatanterahana azy tamin’ny lasa, ary mbola hatao amin’ny ho avy, hatramin’ny ady famaranana, rehefa hanao ny hetsika mahagaga farany ataony ny herin’i Satana.” Bible Echo, 26 Aogositra 1895.
Galilia tamin’ny 2001, ary Galilia amin’ilay lalàn’ny alahady izay ho avy tsy ho ela, dia manondro ny fotoana androtsahana ny fahazavan’ny ranonorana farany. Tamin’ny 2001 dia fandrarahana voafetra izany, fa amin’ny feo faharoa kosa dia araraka tsy misy fetra izany, araka ny asehon’ilay fandrarahana lehibe tokoa taorian’ny namonoan’i Elia ny mpaminanin’i Bala, izay nitranga tamin’ny lanonan’ny tsingerintaonan’i Heroda. Ny tsingerintaonan’i Heroda dia manondro ny fahaterahan’ny fanjakana fahafito ao amin’ny faminanian’ny Baiboly, izay manaraka avy hatrany ny fahafatesan’ilay fanjakana teo alohany. Nanomboka nanjaka tamin’ny 1798 i Etazonia, tamin’ny fahafatesan’ny fanjakana fahadimy, ary tamin’ny fahafatesan’ny mpaminanin’i Bala dia tonga ny tsingerintaonan’ny fanjakana fahafito. Io fanjakana fahafito io dia asehon’ny fanjakan’i Ahaba any avaratra izay avo folo heny, ary i Heroda no tandindony, dia solontenan’ilay fanjakana avaratra avo folo heny an’i Roma jentilisa.
Ary ireo tandroka folo izay hitanao teo amin’ilay bibidia, dia hankahala an’ilay vehivavy janga; ary hanao azy ho lao sy mitanjaka izy, ary hihinana ny nofony, sady handoro azy amin’ny afo. Fa Andriamanitra no nametraka tao am-pony ny hanatanterahany ny sitrapony, sy hifanaraka, ary hanolotra ny fanjakany ho an’ilay bibidia, mandra-pahatanteraky ny tenin’Andriamanitra. Ary ilay vehivavy izay hitanao dia ilay tanàna lehibe, izay manjaka amin’ny mpanjakan’ny tany. Apokalypsy 17:16–18.
Heroda dia manaiky hanatanteraka ny fianianana nataony tamin’i Salome ka hanome azy ny lohan’i Jaona; ary ny fianianany dia naseho ho mahatratra hatramin’ny antsasaky ny fanjakany. Ireo mpanjaka folo ao amin’ny Firenena Mikambana, na dia mankahala ilay vehivavy janga aza, dia manaiky hanome ny fanjakany fahafito ho an’ilay loha fahavalo, izay avy amin’ireo loha fito teo aloha. Manaiky fanjakana iray izay miorina amin’ny fampiraisana ny Fanjakana maneran-tany sy ny Fiangonany maneran-tany izy ireo. Kanefa fanambadiana latina izany, fa tsy fanambadiana anglisy, satria ny fanambadian’izy ireo dia aseho amin’ny alalan’ilay “vehivavy” manjaka “amin’ny mpanjaka.” Ao amin’ny fanambadiana latina dia mitahiry ny anaram-pianakavian’ilay vehivavy ny fianakaviana, fa tsy ny an-dralehilahy; ary ny anaran’io fanambadiana roa sosona io dia singa manan-danja amin’ny fitantarana ara-paminaniana.
“Ny mpanjaka sy ny mpanapaka ary ny governora dia nametraka tamin’ny tenany ny mariky ny antikristy, ka aseho ho ilay dragona izay mandeha hiady amin’ny olomasina—dia amin’ireo izay mitandrina ny didin’Andriamanitra sy manana ny finoan’i Jesosy.” Testimonies to Ministers, 38.
Hohizantsika ao amin’ny lahatsoratra manaraka ity fandinihana ity.
Ny teny izay hitan’i Isaia, zanak’i Amoza, momba an’i Joda sy Jerosalema. Ary amin’ny andro farany dia hiorina eo an-tampon’ny tendrombohitra ny tendrombohitry ny tranon’i Jehovah, ary hasandratra ho ambonin’ny havoana; ary ny firenena rehetra hirohotra ho ao aminy. Ary hisy vahoaka maro handeha ka hanao hoe: Avia ianareo, ary aoka isika hiakatra ho any an-tendrombohitr’i Jehovah, ho any an-tranon’Andriamanitr’i Jakoba; dia hampianatra antsika ny amin’ny lalany Izy, ary handeha amin’ny alehany isika; fa avy ao Ziona no hivoahan’ny lalàna, ary ny tenin’i Jehovah avy ao Jerosalema.... Ary amin’izany andro izany dia vehivavy fito no hihazona lehilahy iray ka hanao hoe: Ny mofontsika ihany no hohaninay, ary ny fitafianay ihany no hotafinay; ny hany mba aoka hantsoina amin’ny anaranao izahay, mba hanesorana ny fahafaham-barakanay. Amin’izany andro izany dia ho tsara tarehy sady be voninahitra ny Sampan’i Jehovah, ary ny vokatry ny tany dia ho tena soa sy mahafinaritra ho an’izay afa-nandositra amin’ny Isiraely. Ary izao no hiseho: izay sisa ao Ziona sy izay tavela ao Jerosalema dia hantsoina hoe masina, dia izay rehetra voasoratra ho isan’ny velona ao Jerosalema; rehefa hosasan’i Jehovah hiala ny fahalotoan’ny zanakavavin’i Ziona, ary hodioviny tsy ho eo afovoany ny ran’i Jerosalema amin’ny fanahin’ny fitsarana sy amin’ny fanahin’ny fandoroana. Isaia 2:1–3, 4:1–4.