Ny fanjakana avaratra dia naneho ny toetra ambany tao amin’ny tempolin’ny olombelona; naneho ny vatana tao amin’ny tempolin’ny fiangonana izy; ary naneho ny nofon’olombelona tao amin’ny tempolin’i Kristy. I Kristy no nanorina ny tempoly rehetra, ary Izy no nametraka ny fanorenana rehetra; ary ny vato voalohany tao amin’ny tempolin’ny Millerita dia ny fampianarana momba ny “fito heny”, izay asehon’ireo tehina roa an’i Ezekiela. Tamin’ny fikomiana tamin’ny 1863, ny Advantisma Laodikeana dia nandà ny “vato fehizorony” ara-paminaniany, izay nitranga koa tamin’ny fanorenana ny tempoly teto an-tany. Ilay vato nolavina dia voatendry mba hofidìna amin’ny famaranana ny fananganana ny tempoly, na dia efa vato mahasolafaka nandritra ny fe-potoana manontolo nanaovana ny fanorenana aza izy. Nefa, ny Teny ara-paminaniana dia manambara fa ilay vato nolavina, izay vato mahasolafaka, dia ho tonga amin’ny farany ho lohan’ny zorony.
Ny tehina momba ny “fito heny”, izay asehon’ny fanjakana atsimo, no “loha” raha oharina amin’ny fanjakana avaratra. Izy no “loha”, satria tao amin’ny fanjakana atsimo no nofidin’Andriamanitra hampifandraisany an’i Jerosalema amin’ny Tenany, ho tanànany, izay nametrahany ny fitoerany masina sy ny anarany. Mandra-pampiraisin’ireo tehina roa hatramin’ny 1798 ka hatramin’ny 1844, ny “loha” dia ny fanjakana ambany, atsimo. Raha vantany vao nasaina niala tamin’ny fanjakana avaratra i Jaona, tamin’ny 1844, satria nomena ny Jentilisa izany, dia ny fanjakana atsimo sisa no tavela ho faneva nijoro irery ho firenena iray, na farafahakeliny izany no drafitra. Nosakanana izany drafitra izany noho ny fikomiana tamin’ny 1863 sy ny “fikomiana tao Kadesy” voalohan’ny Isiraely maoderina.
Tamin’ny 11 Septambra 2001, nentin’ny Tompo niverina tany amin’ny 1863, niverina tany amin’ny 1888, niverina tany amin’ny 1919, ary niverina tany amin’ny 1957 ny fiangonany Laodiseana, ho amin’ilay “fikomiana tao Kadesy” faharoa. Kanefa tamin’izany fikomiana izany dia tanteraka ankehitriny ilay teny fikasana fa ny vato izay nolavina no tonga lohan’ny zorony. Tanteraka izany ao amin’ireo aseho ho ny iray hetsy sy efatra arivo sy efatra alina, izay anatanterahan’i Kristy mandrakizay ny firaisan’ny maha-Andriamanitra sy ny maha-olombelona eo aminy.
Paoly dia nanondro ny toetra ambany ho nofo, ary ny toetra ambony ho saina. Ny vatana (izany hoe ny toetra ambany) dia nofaritany ho fahafatesana.
Fa fantatsika fa ara-panahy ny lalàna; fa izaho kosa nofo ihany, ka voavidin-keloka ho andevon’ny ota. Fa izay ataoko dia tsy ekeko; satria izay sitrako hatao dia tsy izany no ataoko; fa izay halako no ataoko. Koa raha manao izay tsy sitrako aho, dia manaiky ny lalàna ho tsara. Ary amin’izany dia tsy izaho intsony no manao izany, fa ny ota izay mitoetra ato anatiko. Fa fantatro fa tsy misy zavatra tsara mitoetra ato anatiko, izany hoe ao amin’ny nofoko; satria ny finiavana dia ato amiko ihany, fa ny fomba hanatanterahana izay tsara tsy hitako. Fa ny tsara izay sitrako dia tsy ataoko; fa ny ratsy izay tsy sitrako no ataoko. Ary raha manao izay tsy sitrako aho, dia tsy izaho intsony no manao izany, fa ny ota izay mitoetra ato anatiko. Koa hitako izao lalàna izao: raha ta-hanao ny tsara aho, dia eo amiko ihany ny ratsy. Fa mankasitraka ny lalàn’Andriamanitra araka ny olona anaty aho; nefa mahita lalàna hafa ao amin’ny momba ny tenako aho, miady amin’ny lalàn’ny saiko ka mamabo ahy ho amin’ny lalàn’ny ota izay ao amin’ny momba ny tenako. Ry olon-mahantra izaho! Iza no hanafaka ahy amin’ity tenan’ny fahafatesana ity? Romana 7:14–24.
Fantatr’i Paoly fa tao amin’ny “nofony” no tsy nisy “zavatra tsara na dia iray aza.” Ny fironana, na nolovaina na novolena, izay tao amin’ny nofony (vatany), dia niasa ihany hitondra azy ho amin’ny ota. Ireo fironana ireo no naneho ny lalàn’ny ota, nefa Paoly kosa naniry hitandrina ny lalàn’Andriamanitra, fa tsy ny lalàn’ny ota. Ny lalàn’Andriamanitra dia nofaritan’i Paoly ho ny “lalàn’ny sainy” (ny toetrany ambony kokoa). Ny antsony dia hoe: “iza no hanafaka ahy amin’ity tenan’ny fahafatesana ity?” Mazava ho azy fa fantatr’i Paoly fa ny maha-Andriamanitra no hitondra ny fanafahana, nefa fantany koa fa ny asan’ny fanafahana dia nitaky ny fandraisany anjara.
Noho izany, ry malalako, tahaka ny efa nankatoavanareo mandrakariva, tsy tamin’ny fanatrehako ihany, fa ankehitriny vao mainka kokoa amin’ny tsy fanatrehako, dia katsaho amin’ny tahotra sy hovitra ny famonjena anareo. Fa Andriamanitra no miasa ao anatinareo na ny fikasana na ny fanaovana araka ny sitrapony tsara. Filipiana 2:12, 13.
Ny fanafahana amin’ny tenan’ny fahafatesana dia tanterahin’ny hery avy amin’Andriamanitra, izay nifamatotra tamin’ny hery maha-olombelona; ary izany no ohatra nomen’i Jesosy ho an’ny olombelona. Na dia niasa mavitrika aza ny lalàn’ny ota tao amin’ny toetra ambany ao amin’ny tena, dia notandreman’i Jesosy ho eo ambanin’ny lalàn’Andriamanitra ny toetra ambany tao Aminy tamin’ny fanolorany ny sitrapony ho eo ambanin’ny sitrapon’ny Rainy. Azon’i Paoly natao ny nahita fanafahana raha nanolotra ny sitrapony ho amin’ny sitrapon’ny maha-Andriamanitra izy. Tamin’ny fanaovany izany dia niasa ho amin’ny famonjeny izy; ary izany no tian’i Sister White hambara rehefa miresaka ny amin’ny asa fanesorana ny ota amin’ny fiainantsika izy.
“Ny fanahy rehetra izay mandà tsy hanolotra ny tenany ho an’Andriamanitra dia eo ambanin’ny fifehezan-kery hafa. Tsy azy ny tenany. Mety hiresaka fahafahana izy, nefa ao anatin’ny fanandevozana faran’izay mampahory indrindra. Tsy avela hahita ny hatsaran’ny fahamarinana izy, satria eo ambanin’ny fifehezan’i Satana ny sainy. Raha mbola mamitaka ny tenany izy ka mihevitra fa manaraka ny didin’ny fitsarany manokana, dia mankatò ny sitrapon’ilay andrianan’ny maizina. Tonga Kristy mba hanapaka ny gadra mahazo ny fanahy amin’ny fanandevozan’ny ota. ‘Koa raha ny Zanaka no manafaka anareo, dia ho afaka tokoa hianareo.’ ‘Fa ny lalàn’ny Fanahin’ny fiainana ao amin’i Kristy Jesosy’ no nanafaka antsika ‘ho afaka amin’ny lalàn’ny ota sy ny fahafatesana.’ Romana 8:2.”
“Amin’ny asan’ny fanavotana dia tsy misy fanerena. Tsy misy hery ivelany ampiasaina. Eo ambanin’ny fitaoman’ny Fanahin’Andriamanitra, ny olona dia avela ho afaka hifidy izay hotompoiny. Ao amin’ny fiovana izay mitranga rehefa manolotra ny tenany ho an’i Kristy ny fanahy, dia misy ny fahafahana amin’ny heviny ambony indrindra. Ny fandroahana ny ota dia asan’ny fanahy ihany. Marina fa tsy manan-kery hanafaka ny tenantsika amin’ny fifehezan’i Satana isika; nefa rehefa maniry ho afaka amin’ny ota isika, ary ao amin’ny filantsika lehibe no iantsoantsika hery iray avy any ivelantsika sy ambonintsika, dia feno ny herin’Andriamanitra avy amin’ny Fanahy Masina ny herin’ny fanahy, ka mankatò ny baikon’ny sitrapo amin’ny fanatanterahana ny sitrapon’Andriamanitra.
“Ny hany fepetra ahafahan’ny fahafahan’ny olombelona miseho dia ny fahatongavana ho iray amin’i Kristy. ‘Ny marina no hahafaka anareo’; ary Kristy no fahamarinana. Ny ota dia tsy mahazo mandresy afa-tsy amin’ny fampahalemen-tsaina sy amin’ny fandravana ny fahafahan’ny fanahy. Ny fanekena an’Andriamanitra dia famerenana ny tena amin’ny maha-izy azy,—amin’ny tena voninahitra sy hasin’ny olombelona. Ny lalàn’Andriamanitra, izay ampanaovina antsika hiaiky sy hifehezina, dia ‘lalàn’ny fahafahana.’ Jakoba 2:12.” Ilay Fitiavan’i Jesosy, 466.
Nitaraina i Paoly hoe: “Ry olo-mahantra izay izaho! iza no hanafaka ahy amin’ity tenan’ny fahafatesana ity?” Nambaran’i Rahavavy White fa “rehefa maniry ho afaka amin’ny ota isika, ary ao anatin’ny filantsika lehibe no miantso mafy hihazo hery iray avy any ivelantsika sy ambonintsika, dia feno ny herin’Andriamanitra avy amin’ny Fanahy Masina ny herin’ny fanahy, ka mankatò ny baikon’ny sitrapo izy ireo amin’ny fanatanterahana ny sitrapon’Andriamanitra.” Rehefa mirotsaka amin’ny fampiraisana ny maha-olombelona antsika amin’ny maha-Andriamanitra an’i Kristy isika, amin’ny alalan’ny fampiasana ny sitrapontsika, dia tanterahintsika ny “asa” fanesorana ny ota hiala amin’ny “fanahintsika” manokana.
Fa izay “tokony ho takatsika dia ny tena herin’ny sitrapo.” Ny sitrapo dia “fahefana mifehy ao amin’ny toetran’ny olombelona, dia ny herin’ny fanapahan-kevitra, na ny safidy. Miankina amin’ny fandraisan’andraikitra marina ataon’ny sitrapo ny zavatra rehetra. Ny herin’ny safidy dia nomen’Andriamanitra ny olona; azy izany ka izy no tokony hampiasa azy. Tsy hainao ovaina ny fonao, tsy hainao amin’ny tenanao ihany koa ny manolotra amin’Andriamanitra ny fitiavany; nefa azonao atao ny misafidy ny hanompo Azy. Azonao omena Azy ny sitraponao; ary Izy kosa dia hiasa ao anatinao, hahatonga anao haniry sy hanao araka izay sitraky ny fahatsarany. Amin’izany no hampanaovina ny Fanahin’i Kristy hitondra ny toetranao manontolo; hifantoka Aminy ny fitiavanao, ary hifanaraka Aminy ny fisainanao.”
Fantatr’i Paoly ireo fahamarinana ireo, ary fantany fa ny toetrany ambany dia tsy maintsy hatao eo ambany fifehezan’ny toetrany ambony kokoa, amin’ny alalan’ny fampiasany ny sitrapony. Izany no antony nahafatesan’i Paoly isan’andro.
Mitsipaka aho amin’ny fifalianareo izay ananako ao amin’i Kristy Jesosy Tompontsika, fa maty isan’andro aho. 1 Korintiana 15:31.
Fantatr’i Paoly fa nila nohomboana tamin’ny hazo fijaliana isan’andro ny toetrany ambany, amin’ny fampiasana ny sitrapony mba hitazonana izany toetra ambany izany ho eo ambany fifehezana. Koa nohomboany tamin’ny hazo fijaliana ny nofony.
Ary izay an’i Kristy dia efa nanombo ny nofo mbamin’ny firehetam-po sy ny filàna. Galatiana 5:24.
Fantatr’i Paoly fa ny nofo mpanota dia mbola hitoetra ao amin’ny olombelona mandra-pahatongan’ny Fiavian’i Kristy fanindroany, izay amin’izany, ny mahatoky, ao anatin’ny indray mipi-maso monja, dia handray vatana vaovao be voninahitra. Izany no antony amaritan’ny taona 1798 ny fanorenana iorenan’ireo enina amby efapolo taona nanorenana ny tempolin’ny Millerita; fa Kristy, izay Izy irery no fanorenana, dia ilay Zanak’ondry voavono hatramin’ny fanorenana. Ny fanjakana avaratra no vatana, izay tamin’ny alalan’ny ota no nandray fahefana ambony teo amin’ny maha-olombelona, ka nanandratra ny tenany ho ilay fanjakana avaratra sandoka. Tamin’ny 1844, dia nasaina “havela hivoaka” ny kianja i Jaona, izay midika amin’ny teny Grika hoe handà ny toetra ambany, izay efa naka fahefana ambony teo amin’ny toetra ambony izay nofidin’Andriamanitra hametrahany ny Anarany; ary tamin’ny 1798, ny nofo (ny toetra ambany) miaraka amin’ny “fitia sy filàna” dia tsy maintsy hohomboana amin’ny hazo fijaliana.
Tamin’ny fototra, ny nofon’i Kristy dia maty teo amin’ny hazo fijaliana, satria Izy dia voakapa hiala amin’ny velona. Ny fanjakana atsimo tamin’izany dia tokony ho firenena iray, manana mpanjaka iray, ao anatin’ny fanekena amin’Andriamanitra, ary firenena izay manana ny fitoeran’Andriamanitra eo afovoany. Didy mifanindry amin’ny didy, ireo “in-impito”, dia izao no “lohany eo amin’ny zorony”, fa hatramin’ny 11 Septambra 2001 Andriamanitra dia manangana ny “tafika avy any avaratra” ho faneva. Izany tafika izany dia tokony ho firenena iray, ary izany firenena izany no haneho ny endriny irery ihany, ary manao izany izy amin’io fotoana io indrindra izay ananganan’i Satana ny “tandrokany” izay endriky ny bibidia. Ao amin’ny Ezekiela toko fahafito amby telopolo, ny hafatry ny rivotra efatra dia mitsoka ny hafatry ny ranonorana farany eo amin’ireo izay mitsangana avy eo ho izany tafika izany. Ny hafatry ny rivotra efatra dia ny hafatry ny Trompetra Fahafito, izay toerana ahatanterahan’ny zava-miafin’Andriamanitra.
Ny asa famaranana ny fanombohana tombokase dia nanomboka tamin’ny 7 Oktobra 2023. Ny fotoan’ny fanombohana tombokase an’ireo iray hetsy sy efatra alina amby efatra arivo dia tanteraka mandritra ny fanenoan’ny Trompetra fahafito, ary io trompetra io dia maneno in-telo mandritra ny fizotry ny fanombohana tombokase. Mandrakariva izany no manamarika fanafihan’ny Islamo ny Tany be Voninahitra. Ilay “tany be voninahitra” ara-panahy amin’izao andro ankehitriny izao dia voa tamin’ny 11 Septambra 2001, ary ilay tany be voninahitra fahiny ara-bakiteny dia voa tamin’ny 7 Oktobra 2023, dia tamin’io taona io indrindra no niverenan’aina ireo vavolombelona roa izay efa novonoina. Ny famelezana fahatelo dia amin’ilay lalàna Alahady ho avy tsy ho ela any Etazonia.
Manomboka amin’ny 7 Oktobra 2023, ny tandroka Repoblikana sy ny tandroka Protestanta marina an’ilay bibidia avy amin’ny tany dia samy manatanteraka ny fiovany farany ho tandroka izay miteny tahaka ny dragona na tahaka ny Zanak’ondry, eo amin’ilay lalàna Alahady izay ho avy tsy ho ela. Ireo fisehoana roa an’ny mpanohitra anatiny sy ivelany ao amin’ilay fifanandrinana lehibe izay miseho mandritra ny zava-mitranga famaranana eo amin’ny tantaran’ny tany, dia samy hita ao amin’ny tantara asehon’ny andininy faha-efapolo ao amin’ny Daniela toko faha-iraika ambin’ny folo. Ny fivoarana farany roa an’ireo tandroka roa ireo dia tanterahina mandritra ny fanenon’ny Trompetra Fahafito. Ny Trompetra Fahafito no fahatelo amin’ireo trompetra loza telo.
Ny loza telo dia maneho fampiharana avo telo heny ny faminaniana, ary amin’izany dia manome vavolombelona mahery momba ny mariky ny lalana tamin’ny 7 Oktobra 2023. Na tamin’ny loza voalohany na tamin’ny loza faharoa, ny adin’i Islam dia notanterahina nanohitra ny tafik’i Roma, izay amin’ny andro farany dia i Etazonia, araka ny vavolombelona omen’ny fandresena an’i Firaisana Sovietika izay vokatry ny firaisana miafina teo amin’ny antikristy (Papa Jaona Paoly II), sy ny mpaminany sandoka (Ronald Reagan) tamin’ny 1989.
Ao amin’ny loza voalohany, araka ny aseho ao amin’ny Apokalypsy toko faha-sivy, dia misy faminaniana momba ny fotoana dimy volana, izay mitovy amin’ny dimampolo amby zato taona. Ao amin’ny loza faharoa kosa, dia misy faminaniana momba ny fotoana telonjato amby iraika amby sivifolo taona sy dimy ambin’ny folo andro. Ireo faminaniana momba ny fotoana roa ireo dia samy maneho ny ady nataon’ny finoana silamo tamin’i Roma nandritra ireo tantara roa izay maneho ny loza voalohany sy ny loza faharoa. Ireo faminaniana roa ireo dia samy nanana vokatra roa samy hafa mikasika izany ady izany. Tamin’ireo dimampolo amby zato taona voalohany dia natao “handratra” an’i Roma ny finoana silamo, ary tao amin’ny faminaniana momba ny telonjato amby iraika amby sivifolo taona sy dimy ambin’ny folo andro, dia natao “hamono” an’i Roma ny finoana silamo. Ireo faminaniana roa ireo dia nifamatotra mivantana. Ny fiafaran’ireo dimampolo amby zato taona izay nanaovan’ny finoana silamo ratra an’i Roma no namaritra ny fiandohan’ireo telonjato amby iraika amby sivifolo taona sy dimy ambin’ny folo andro izay hamonoan’ny finoana silamo an’i Roma. Ny loza voalohany sy ny loza faharoa dia zarain’ny fiafaran’ireo dimampolo amby zato taona sy ny fiandohan’ireo telonjato amby iraika amby sivifolo taona sy dimy ambin’ny folo andro.
Ny Etazonia dia mitsahatra tsy ho fanjakana fahenina ao amin’ny faminanian’ny Baiboly amin’ilay lalàn’ny Alahady izay ho avy tsy ho ela, ary amin’izay fotoana izay no “vonoina” ara-paminaniana izy. Ny ora an’ilay “horohoron-tany lehibe”, ao amin’ny Apokalypsy toko fahiraika ambin’ny folo, dia ilay lalàn’ny Alahady izay ho avy tsy ho ela, ary rehefa tonga izany ora izany, dia tonga miaraka amin’izany koa ny Trompetra fahafito an’ny Silamo. Tonga izy io mba hanamarika ny fiafarana, na ny fahafatesan’ilay fanjakana fahenina, izay tafik’i Roma amin’ny andro farany. Izany fahafatesana izany dia nialohavan’ny dimampolo amby zato taona nisian’ny Silamo nandratra ny tafik’i Roma. Araka ny fampitam-baovao mahazatra, izay miezaka mampihena ny lanjan’ny asan’ny Silamo radikaly eo amin’ny tontolo maoderina, hatramin’ny 7 Oktobra 2023 ka hatramin’ny nanoratana ity lahatsoratra ity tamin’ny 12 Febroary 2024, dia efa nanao fanafihana dimy amby enim-polo amby zato tamin’ny tombontsoan’i Amerika manerana izao tontolo izao ny Silamo.
Ny dimampolo amby zato taona izay nandratran’ny finoana silamo ny tafik’i Roma, ka niafara tamin’ny famonoana ny tafik’i Roma tamin’ny loza voalohany sy faharoa, dia averina ao amin’ny tantaran’ny loza fahatelo; fa izany no fomba fiasan’ny fampiharana intelo ny faminaniana. Ny fitsofana ny Trompetra fahafito, izay fanisiana tombo-kase ny iray hetsy sy efatra alina sy efatra arivo, izay fotoana isehoan’ny fitambaran’ny maha-Andriamanitra sy ny maha-olombelona, araka ny asehon’ny fampiraisana ireo tsorakazo roa, dia manana marika telo: ny voalohany dia ny tany be voninahitra ara-panahy ary ny farany dia ny tany be voninahitra ara-panahy. Ny marika afovoany dia ny tany be voninahitra ara-bakiteny.
Tamin’ny taona 2023, ny fitsofana faharoa avy amin’ny trompetra fampitandremana amin’ny loza fahatelo dia nanondro ny fiakaran’ny adin’i Islam, raha niditra tao anatin’ny vanim-potoana izay “handratra” ny bibidia avy amin’ny tany izy. Tamin’io taona io ihany koa, dia velona indray ireo vavolombelona roa, dia ny tandroka Repoblikana sy ny tandroka Protestanta marina, ka nanomboka ny fiovàny iombonana ho amin’ireo tandroka ara-panoharana farany. Ho an’ny tandroka Repoblikana, izany dia ny fampiraisana ny hery Protestanta nivadi-pinoana rehetra amin’ny hery Repoblikana nivadi-pinoana rehetra, mba hamoronana tandroka iray izay sarin’ilay bibidia. Ary ho an’ny tandroka Protestanta marina, izany kosa dia ny fampiraisana ny Maha-Andriamanitra amin’ny maha-olombelona, raha niala tamin’ny toetra Laodiseana ho amin’ny toetra Filadelfiana ilay tandroka, mba hanehoana ny mifanohitra amin’ny sarin’ilay bibidia. Ny taona 2023 dia nitranga roa amby roapolo taona taorian’ny 2001, ka noho izany dia maneho ny rohy ara-panoharana momba ny Maha-Andriamanitra natambatra tamin’ny maha-olombelona.
Ny tantara rehetra izany dia miseho ao amin’ny andininy faha-efapolo ao amin’ny Daniela toko faha-iraika ambin’ny folo, izay ilay andininy novahana tombo-kase ka niteraka ny fitomboan’ny fahalalana tamin’ny 1989, ary izany no asehon’ny Reniranon’i Hiddekel. Ao amin’ny tantara ara-paminaniana ao amin’io andininy io dia tanterahina koa ny asa farany ao amin’ny Efitra Masina Indrindra, izay ilay fahazavana novahana tombo-kase tamin’ny 1798, ary izany no asehon’ny Reniranon’i Ulai. Ny fiandohan’ny andininy faha-efapolo dia manondro ny fotoanan’ny farany tamin’ny 1798, ary ny fiafaran’ilay andininy dia manondro ny fotoanan’ny farany tamin’ny 1989, ary ireo renirano roa ireo dia miara-mitambatra ao amin’ny tantaran’ny andininy faha-efapolo, tahaka ny ataon’ny Tigra sy Eofrata (Ulai sy Hiddekel) fotoana fohy alohan’ny hahatongavany any amin’ny Helodrano Persiana.
Hanohy ity fianarana ity isika ao amin’ny lahatsoratra manaraka.
Ny Fanahin’i Jehovah Tompo no ato amiko; satria Jehovah nanosotra ahy hitory teny soa mahafaly amin’ny mpandefitra; naniraka ahy Izy hamatotra ny torotoro fo, hanambara fanafahana ho an’ny babo, sy famohana ny tranomaizina ho an’izay voafatotra; Hitory ny taona ankasitrahan’i Jehovah sy ny andro famalian’Andriamanitsika; hampionona izay rehetra misaona; Hanome ho an’izay misaona ao Ziona, dia haingo ho solon’ny lavenona, diloilon’ny fifaliana ho solon’ny fisalasalana, fitafian’ny fiderana ho solon’ny fanahy reraka; mba hantsoina hoe hazo terebintan’ny fahamarinana izy, dia fambolen’i Jehovah, mba hankalazana Azy.
Ary hanorina ny rava hatramin’ny ela izy ireo; hatsangany ny faharavana fahiny, ary hamboariny ny tanàna rava, dia ny faharavana navelan’ny taranaka maro. Ary ny vahiny hijoro ka hiandry ny ondrinareo, ary ny zanaky ny firenena hafa no ho mpiasa amin’ny taninareo sy mpikarakara ny tanim-boalobokareo. Fa ianareo kosa hatao hoe Mpisoron’i Jehovah; ny olona hiantso anareo hoe Mpanompon’Andriamanitsika; hihinana ny haren’ny jentilisa ianareo, ary amin’ny voninahiny no hireharehanareo. Ho solon’ny fahamenaranareo dia hahazo roa heny ianareo; ary ho solon’ny fahafaham-baraka dia hifaly amin’ny anjarany izy ireo; koa amin’ny taniny dia handova roa heny izy ireo; fifaliana mandrakizay no ho azy.
Fa Izaho Jehovah dia tia ny fitsarana; halako ny fandrobana atao ho fanatitra dorana; ary hotarihiko amin’ny fahamarinana ny asan’izy ireo, ary hanao fanekena mandrakizay aminy Aho. Ary ny taranany ho fantatra any amin’ny jentilisa, ary ny zanany any amin’ny firenena; izay rehetra mahita azy dia hanaiky azy, fa izy no taranaka izay notahin’i Jehovah. Hifaly indrindra amin’i Jehovah aho, ny fanahiko ho ravoravo amin’Andriamanitro; fa notafiany fitafian’ny famonjena aho, norakofany akanjom-pahamarinana aho, tahaka ny mpampakatra mihaingo firavaka, ary tahaka ny ampakarina mihaingo ny firavany. Fa tahaka ny amoahan’ny tany ny tsimokany, ary tahaka ny ampitsimohan’ny saha izay voafafy ao aminy; dia toy izany no hampitsimohan’i Jehovah Tompo ny fahamarinana sy ny fiderana eo anatrehan’ny firenena rehetra. Isaia 61:1–11.