Ao amin’ny toko fahafolo dia voakasika intelo Daniela, ary ireo fikitihana telo ireo dia mifanandrify amin’ireo fotoana intelo niainan’i Daniela manokana ny “mareh,” fahitana. Ny fisehoana voalohany sy farany dia an’i Gabriela, ilay iraky ny Fanambaran’i Jesosy Kristy. I Gabriela no mandray ny hafatra avy amin’i Kristy, izay nomen’ny Ray Azy, ka manatitra izany amin’ny mpaminany, izay tokony handefa izany any amin’ny fiangonana.

Nefa hasehoko anao izay voasoratra ao amin’ny Soratry ny fahamarinana aho; ary tsy misy miara-mijoro amiko amin’ireo zavatra ireo afa-tsy Mikaela andriananareo. Daniela 10:21.

Gabriela dia mahalala fa zavaboary no maha-izy azy, ary izany no antony nilazany mivantana tamin’i Jaona tao amin’ny bokin’ny Apokalypsy mba tsy hiankohoka aminy.

Dia niankohoka teo an-tongony aho mba hiankohoka aminy. Fa hoy izy tamiko: Tandremo, aza manao izany; fa mpanompo namanao aho, sady isan’ny rahalahinao izay mitana ny filazana an’i Jesosy; Andriamanitra no ivavaho; fa ny filazana an’i Jesosy no fanahin’ny faminaniana. Apokalypsy 19:10.

Koa ny mpianatry ny faminaniana dia tokony hahatakatra fa ny antony ilazan’i Gabriela fa tsy misy amboniny, mifandray amin’izay “voasoratra ao amin’ny soratra masin’ny fahamarinana,” dia manana tanjona ara-paminaniana voafaritra manokana. Rehefa asehony ny zava-misy fa i Kristy irery ihany no mahalala ny Soratra Masina mihoatra noho ny tenany, dia asehony i Kristy ho “Mikaela andriananareo.” Nefa i Mikaela dia tsy andriana ihany, fa izy koa no arkanjely.

Kanefa Mikaela arkanjely, raha nifanditra tamin’ny devoly momba ny fatin’i Mosesy izy, dia tsy sahy niampanga azy tamin’ny teny fanaratsiana, fa hoy izy: Hananatra anao anie ny Tompo. Joda 7.

Noho izany, ireo fikasihana telo ireo dia fikasihan’anjely avokoa; ary in-telo i Daniela no niaina ny “mareh,” izany hoe fahitana, ka avy amin’ny anjely izany. Tamin’ny fanintelony nanendrena an’i Daniela dia mba hampaherezina azy izany, fa teo aloha, tamin’ny fikasihana faharoa, dia very hery izy.

Dia nisy anankiray indray ka nikasika ahy, izay tahaka ny endriky ny lehilahy, ka nampahery ahy izy, ary nanao hoe: Ry lehilahy malala indrindra, aza matahotra; fiadanana ho anao anie; mahereza, eny, mahereza. Ary raha vao niteny tamiko izy, dia natanjaka aho ka nanao hoe: Aoka hiteny ny tompoko; fa efa nampahery ahy ianao. Dia hoy izy: Fantatrao va izay antony nahatongavako atỳ aminao? Ary ankehitriny dia hiverina hiady amin’ny andrianan’i Persia aho; ary rehefa mivoaka aho, indro, ho avy ny andrianan’i Grecia. Daniela 10:18–20.

Nampahatsiahy an’i Daniela i Gabriela fa izy dia “tonga hampahafantatra” an’i Daniela “izay hanjo ny firenenao any am-parany andro,” raha nanontany an’i Daniela izy hoe: “Fantatrao va ny anton’ny nahatongavako atỳ aminao?” Mifanaraka amin’izay efa nampianariny an’i Daniela momba ny andro farany, dia nilaza koa i Gabriela avy eo fa izy dia “hiverina hiady amin’ny andrianan’i Persia: ary rehefa lasa aho, indro, ho avy ny andrianan’i Grisia.” Dia atombony ny fitantarana ara-paminaniana ao amin’ny toko faha‑iraika ambin’ny folo, izay mamaritra izay hanjo ny iray hetsy sy efatra alina sy efatra arivo amin’ny andro farany. Izany fitantarana ara-paminaniana izany dia apetraka ao anatin’ny tontolon’ny ady amin’“ny andrianan’i Persia” sy “ny andrianan’i Grisia”.

Ny tena tantara teo anelanelan’i Kyrosy Lehibe sy Aleksandra Lehibe dia naharitra mihoatra ny roanjato taona. Fa ao amin’ilay horohoron-tany lehibe ao amin’ny Apokalypsy toko faha-11, dia haingana ny fihetsiketsehana farany, ary raha vao resin’ilay mpanjakan’ny avaratra sandoka ny fanjakana fahenina, dia manaiky avy hatrany hanolotra ny fanjakany ho an’ilay bibidia ny fanjakana fahafito, dia ireo mpanjaka folo, izay asehon’i Gresy.

Amin’ny lafiny iray, ny fahitana “mareh” dia ampiasaina impito ao amin’ny Daniela toko faha‑folo. Efa nodinihintsika ny efatra amin’ireo impito ireo, ary hita fa ny filazana voalohany dia i Daniela no manondro fa talohan’ny taona fahatelo nanjakan’i Kyrosy dia nahafantatra ny fahitana izy. Ao amin’ireo filazana telo manaraka, ireo fikasihana telo isaky ny fahitana dia manondro ny fanandraman’i Daniela rehefa mifoha avy amin’ny fisaonana nandritra ny iraika amby roapolo andro izy. Ny fifohazany ho amin’ny fifohazana ara-panahy dia voalamina eo ambonin’ilay dingana telo amin’ny filazantsara mandrakizay, ary ireo dingana telo ireo dia asehon’ny anjely, na dia i Mikaela arkanjely aza no dingana faharoa, dia Izy Ilay nanangana an’i Mosesy hiala tamin’ny fahafatesana ka namindra azy ho any an-danitra.

Ny in-telo hafa isehoan’ny teny hoe “vision” ao amin’ny toko fahafolo dia tsy ny “mareh”, fa ny “marah”. Ny “marah” dia endrika feminizan’ny “mareh”. Midika hoe fahitana izy io, ary amin’ny hevitra mahatonga dia “fitaratra” na “looking-glass”. Ny lakilen’ny famaritana azy dia ny maha-“causative” azy. Izy no fahitan’ny “the appearance”, nefa samy hafa amin’izany amin’ny maha-lahy sy maha-vavy azy, ka izany no amantarana hafatra ara-paminaniana hafa. Araka ny ambaran’ny famaritana azy, ny “fitaratra” dia manondro fa ireo izay mahita ny fahitana dia mahita karazam-pitarafana iray. Izany no singan’ilay teny izay “causative”. Lalina ny famaritana ny teny mahatonga iray ao anatin’ny tontolon-kevitry ny “marah”.

Ny voambolana hoe “causative” dia mifandray amin’ny hevitry ny antony mampisy zavatra na amin’ny asa fampisy zavatra hitranga. Ao amin’ny fandalinana ny fiteny, indrindra ao amin’ny rafitry ny endriky ny matoanteny, ny endrika causative dia rafitra ara-pitsipi-pitenenana izay manambara fa ny lazain’ny enti-milaza no mampanao olona na zavatra hafa ny asa ambaran’ilay matoanteny. Ohatra, amin’ny teny anglisy, ny matoanteny hoe “to read” dia tonga causative rehefa lazaina hoe “to make someone read.” Eto, ny lazain’ny enti-milaza no mampanao olona hafa ny asa famakiana.

Ny endrika mpanetsika dia manondro fa ny lohahevitra no tompon’andraikitra amin’ny fampisy ny asa lazain’ny matoanteny. Ny hoe “mpanetsika” dia manondro ny fomba ampanjary ny asa na ny zava-mitranga hitranga. Amin’ireo intelo ampiasan’i Daniela ny teny hebreo hoe “marah,” ny fahitana izay banjinina no mahatonga ilay mpijery hovana ho amin’ny endrik’izay banjininy.

Ary tamin’ny andro fahefatra amby roa-polo tamin’ny volana voalohany, raha teo amoron’ilay renirano lehibe aho, dia Hiddekel izany, dia nanopy ny masoko aho ka nijery; ary, indro, nisy lehilahy anankiray nitafy lamba rongony, ary ny valahany nofehezina volamena tsara avy any Ofaza; ny tenany koa dia tahaka ny berila, ary ny tavany tahaka ny fijery (mareh) ny helatra, ary ny masony tahaka ny fanilon’afo, ary ny sandriny sy ny tongony tahaka ny famirapiratan’ny varahina voakosoka, ary ny feon’ny teniny tahaka ny feon’ny vahoaka be. Ary izaho Daniela irery no nahita ny fahitana (marah); fa ny olona izay niaraka tamiko tsy nahita ny fahitana (marah); kanjo nangovitra mafy izy, ka nandositra niafina. Koa dia izaho irery no sisa tavela, ka nahita izany fahitana (marah) lehibe izany; ary tsy nisy hery sisa tavela tao anatiko; fa ny hatsarako niova tao anatiko ho fahalòvana, ary tsy nahatana hery aho. Nefa reko ny feon’ny teniny; ary rehefa reko ny feon’ny teniny, dia latsaka tamin’ny torimaso lalina niankohoka aho, ary ny tavako nitodika tamin’ny tany. Daniela 10:4–9.

Tamin’ny faran’ny iraika amby roapolo andro fisaonana, izay mifandrindra amin’ny andro telo sy tapany izay iainan’ny vavolombelona roa ho faty eny an-dalambe amin’ny andro farany, dia nampahitana tampoka an’i Kristy i Daniela, ary ny endriny dia “tahaka ny endriky (mareh) ny tselatra.” Izany fisehoan-javatra izany, amin’ny faran’ireo andro telo sy tapany ao amin’ny toko fahiraika ambin’ny folo ao amin’ny Apokalypsy, dia miteraka fisarahana, satria “ireo lehilahy izay niaraka tamin’i” Daniela dia natao “tsy [hahita] ny fahitana (marah); fa nisy horohoro lehibe nahazo azy, ka dia nandositra izy mba hiafina. Koa” i Daniela “dia navela irery,” nefa “ireo lehilahy izay niaraka tamiko dia tsy [nahita] ny fahitana (marah); fa nisy horohoro lehibe nahazo azy, ka dia nandositra izy mba hiafina.”

Ny fahitana izay hitan’i Daniela fony izy irery dia ilay fahitana vavy, mpanatanteraka, izay nanova an’i Daniela ho amin’ny endrik’ilay fahitana. Tanteraka izany fanovana izany tamin’ny nanesorana ny herin’olombelona tao amin’i Daniela, ary tamin’ny nampivadihana ny hatsarany ho fahalòvana.

“Ny tena nofo izay itoeran’ny fanahy tahaka ny ao an-tabernakely sy izay iasany dia an’ny Tompo. Tsy manan-jo hanao tsirambina ny ampahany akory amin’ity rafitra velona ity isika. Ny faritra rehetra amin’ny tena velona dia an’ny Tompo. Ny fahalalana ny firafitry ny tenantsika ara-batana dia tokony hampianatra antsika fa ny rantsam-batana rehetra dia natao hanao ny fanompoana an’Andriamanitra, ho fitaovan’ny fahamarinana.

“Tsy misy afa-tsy Andriamanitra ihany no mahay mampilefitra ny fireharehan’ny fon’ny olona. Tsy mahavonjy ny tenantsika isika. Tsy mahavita manavao ny tenantsika isika. Any amin’ny kianjan’ny lanitra dia tsy hisy hira hiraina hoe: Ho ahy izay tia ny tenako, sy nanasa ny tenako, nanavotra ny tenako, ho ahy anie ny voninahitra sy ny haja, ny fitahiana ary ny fiderana. Fa izany no feon-drafitry ny hira izay hirain’ny maro eto amin’ity izao tontolo izao ity. Tsy fantany izay hevitry ny hoe malemy fanahy sy manetry tena ao am-po; ary tsy mikasa hahalala izany izy, raha azony ialana. Ny filazantsara manontolo dia voafintina ao amin’ny fianarana an’i Kristy, dia ny fahalemem-panahiny sy ny fanetren-tenany. ”

“Inona no atao hoe fanamarinana amin’ny finoana? Izany no asan’Andriamanitra amin’ny fampietrena ny voninahitr’olombelona ho amin’ny vovoka, sy amin’ny fanaovana ho an’ny olona izay tsy hainy atao ho an’ny tenany.” Testimonies to Ministers, 456.

Ny fanandramana ny fanamarinana amin’ny finoana dia asan’Andriamanitra amin’ny fampietrena ny voninahitr’olombelona ho amin’ny vovoka. Ny fahitana izay nahatonga ireo lehilahy niaraka tamin’i Daniela handositra dia ilay fahitana vehivavy “mampahatonga” momba ny fisehoan’i Kristy; ary avy hatrany taorian’ny nampietrena ho amin’ny vovoka ny fahamarinan-tenan’i Daniela, dia nampiharina ireo fikasihana anjely telo, izay tamin’ny farany no nanome hery an’i Daniela hitondra ny hafatra.

Tamin’ny taona 1888, dia nidina ilay anjely mahery nitondra ny hafatry ny fanamarinana amin’ny finoana, araka izay nasehon-dRtoa Jones sy Waggoner. Io anjely io ihany indrindra no nidina indray tamin’ny 11 Septambra 2001, nitondra io hafatra io ihany indrindra momba ny fanamarinana amin’ny finoana. Izany no nanamarika ny fiandohan’ny fanisiana tombo-kase ny iray hetsy sy efatra arivo sy efatra alina. Amin’ny fiafaran’ny fanisiana tombo-kase ny iray hetsy sy efatra arivo sy efatra alina, dia averina indray ny hafatra teo am-piandohana, satria i Jesosy dia mandrakariva mampiseho ny faran-javatra iray amin’ny alalan’ny fiandohan-javatra iray.

Tamin’ny 11 Aogositra 1840 dia io anjely io ihany no nidina ka nanomboka ireo dingana telo izay tanteraka nanomboka tamin’ny 1840 ka hatramin’ny 1844. Ireo dingana telo ireo dia natomboka tamin’ny fanomezam-pahefana ny anjely voalohany tamin’ny 11 Aogositra 1840, ny fahatongavan’ny anjely faharoa tamin’ny 19 Aprily 1844, ary ny fahatongavan’ny anjely fahatelo tamin’ny 22 Oktobra 1844. Izany tantara izany dia naneho mialoha ny fidinan’ilay voalohany amin’ireo anjely telo tamin’ny 11 Septambra 2001, izay narahin’ny anjely faharoa tamin’ny fahadisoam-panantenana tamin’ny 18 Jolay 2020, ary izany no mifarana amin’ny fahatongavan’ny anjely fahatelo amin’ilay lalàna alahady izay ho avy tsy ho ela.

Eo amin’ny faran’izany tantara izany, rehefa midina Mikaela hanangana an’i Mosesy sy Elia amin’ny maty rehefa afaka ny telo andro sy tapany niandrianan’ny fahafatesana teny an-dalambe, araka izay aseho ao amin’ny Apokalypsy toko faha-iraika ambin’ny folo, ary araka izay asehon’ny alahelon’i Daniela nandritra ny iraika amby roa-polo andro koa, dia midina indray Kristy. Asehony aloha ny fahitana ny voninahiny, dia ilay fahitana izay mampandry ny voninahitry ny olona ao amin’ny vovoka sady miteraka fisarahana. Raha vantany vao tafapetraka ao amin’ny vovoka Daniela, ary rehefa efa niova izy noho ny fijeriny ilay fahitana maha-vehivavy “mampisy”, dia nokasihin’i Gabriela fanindroany izy tamin’ny voalohany, ka natsangany teo ambonin’ny tongony nangovitra.

Avy eo Mikaela arkanjely no midina mba “hanangana an’i Mosesy amin’ny maty” ary mikasika an’i Daniela fanindroany, ka mamela azy ho tsy manan-kery noho izy resin’ny fahatsapan-tena lalina ny zava-misy fa tena niresaka tamin’ny Tompony izy. Dia tonga Gabriela ka mikasika azy fanintelony, ary mampahery azy ho amin’ny asa maha-faneva amin’ilay lalàna momba ny Alahady izay ho avy tsy ho ela. Ireo fikasihana telo ireo dia tandindon’ireo anjely telo ao amin’ny Apokalypsy faha-efatra ambin’ny folo, na dia ao anatin’ny andro iray monja aza no isehoany.

Ny fanandraman’ilay anjely voalohany dia ahitana ny fisehoan’i Kristy tahaka ny tselatra, ny fahitana “miteraka” izay mampisaraka, ary ny fikasihana voalohany izay manandratra an’i Daniela hiala amin’ny vovoky ny voninahiny maha-olombelona. Ilay anjely voalohany dia manana ireo dingana telo rehetra tafiditra ao amin’ny voalohany, satria izy no maneho ny hafatra voalohany. Tsy kisendrasendra ny voarakitra ao amin’ny andininy SIVY ka hatramin’ny IRAIKA AMBIN’NY FOLOny ny fikasihana voalohany.

Kanefa reko ihany ny feon’ny teniny; ary raha vao reko ny feon’ny teniny, dia latsaka tamin’ny torimaso lalina niankohoka tamin’ny tavako aho, sady nitodika tamin’ny tany ny tavako. Ary, indro, nisy tanana nikasika ahy ka nampitsangana ahy teo amin’ny lohaliko sy teo amin’ny felatanako. Dia hoy izy tamiko: Ry Daniela, lehilahy malala indrindra, fantaro ny teny izay lazaiko aminao, ary mitsangàna mahitsy; fa aminao no anirahana ahy ankehitriny. Ary rehefa nilaza izany teny izany tamiko izy, dia nitsangana nangovitra aho. Daniela 10:9–11.

Ny fanandramana ny amin’ny fikasihana faharoa, izay notanterahin’i Kristy tenany ihany, dia manova an’i Daniela hiala amin’ny tsy fahafahany miteny ho amin’ny fahafahany miteny amin’ny Tompony. Ao amin’ny fikasihana faharoa, dia tsy manam-pofonaina Daniela, ka izany no anehoana azy eto eo amin’ilay dingan’ny hafatra voalohan’i Ezekiela ao amin’ny toko fahafito amby telopolo.

Ary rehefa niteny tamiko izany teny izany izy, dia nitodika tamin’ny tany aho ka tonga moana. Ary, indro, nisy anankiray tahaka ny endriky ny zanak’olombelona nikasika ny molotro; dia nisokatra ny vavako, ka niteny aho ary hoy aho tamin’izay nitsangana teo anatrehako: Tompoko ô, noho ny fahitana dia nivadika tamiko ny fahoriako, ary tsy nisy hery voatahiry tamiko. Fa hataon’ny mpanompon’ity tompoko ity ahoana no hiteny amin’ity tompoko ity? fa raha ny amiko, dia tsy nisy hery tavela tamiko teo no ho eo, ary tsy nisy fofonaina sisa tao anatiko. Daniela 10:15–17.

Ao amin’ny hafatra faharoa ao amin’i Ezekiela, dia hafatra avy amin’ny rivotra efatra no tokony hovelomina ao amin’ireo taolana, mba ho velona izy ireo ka hitsangana ho tafika lehibe mahery. Ny fanomezana hery izany tafika izany dia asehon’ny fikasihana fahatelo.

Dia nisy tonga indray ka nikasika ahy, dia ilay nitovy endrik’olona, ka nampahery ahy. Ary hoy izy: Ry olona tena malala, aza matahotra; fiadanana ho anao; mahereza, eny, mahereza. Ary raha niteny tamiko izy, dia natanjaka aho ka nanao hoe: Aoka hiteny ny tompoko; fa efa nampahery ahy ianao. Dia hoy izy: Fantatrao va ny anton’izay nahatongavako atỳ aminao? Ary ankehitriny hiverina hiady amin’ny andrianan’i Persia aho; ary rehefa mivoaka aho, indro, ho avy ny andrianan’i Gresy. Fa hasehoko anao izay voasoratra ao amin’ny soratry ny fahamarinana; ary tsy misy miara-mifikitra amiko amin’ireo zavatra ireo afa-tsy Mikaela andriananareo. Ary izaho koa, tamin’ny taona voalohany nanjakan’i Dariosa Mediana, dia nijoro hampahery sy hanamafy azy. Ary ankehitriny hasehoko anao ny marina. Indro, mbola hisy mpanjaka telo hitsangana any Persia; ary ny fahefatra ho lavitra harena noho izy rehetra; ary amin’ny heriny avy amin’ny harenany no hampihetsehany ny rehetra hiady amin’ny fanjakan’i Gresy. Daniela 10:18–11:2.

Ny hafatra izay mitondra aina ho an’ireo vavolombelona roa ao amin’ny Ezekiela toko fahafito amby telopolo dia ny hafatry ny Silamo amin’ny loza fahatelo; kanefa, andalana eo ambonin’ny andalana, ny hafatra izay ambaran’i Gabriela ao amin’ilay fanoharana momba an’i Mikaela manangana an’i Mosesy sy mampiakatra azy ho any an-danitra ho faneva, dia ny hafatry ny filoha farany an’i Etazonia. Izany no hafatry ny filoha fahenina (ilay tandroka Repoblikana) izay novonoina tamin’ny 2020, tahaka ny namonoana ilay tandroka Protestanta marina. Ao amin’ny fitantaran’i Daniela, ny fitsanganana amin’ny andron’ny fisaonana noho ilay tandroka Protestanta marina dia nitondra ho amin’ny famantarana ny fitsanganan’ilay tandroka Repoblikana.

Impito tao amin’ny toko fahafolo amin’ny bokin’i Daniela no ampiasana ny teny hoe “fahitana” na “fisehoana.” Ireo filazana fito ireo dia samy asehon’ilay teny hebreo iray ihany, afa-tsy amin’ny hoe in-telo ilay teny dia amin’ny endrika vavy, ary in-efatra kosa dia amin’ny endrika lahy. Koa satria ny fito no isan’ny fahatanterahana, ary ny fitambaran’ny telo sy efatra izay mahafeno fito dia toetra lehibe mampiavaka ny bokin’ny Apokalypsy, izay anavahana manokana ny telo farany amin’ny fiangonana fito amin’ny efatra voalohany, sy ny tombo-kase fito ka ny telo farany amin’izany dia avahana amin’ny efatra voalohany, ary ny trompetra fito koa ka ny telo farany amin’izany dia avahana amin’ny efatra voalohany.

Ny bokin’i Daniela sy ny Apokalypsy dia boky iray ihany, ary amin’io heviny io dia i Daniela sy i Jaona no tandindon’ny andro farany iray ihany. Ny fahitana an’i Kristy ao amin’ny toko fahafolo dia ilay fahitana an’i Kristy ao amin’ny Apokalypsy toko voalohany.

Ao amin’ny toko voalohany amin’ny Apokalypsy, dia mandre feo ao ivohony Jaona ka mitodika hijery Ilay miteny aminy.

Tamin’ny Fanahy aho tamin’ny andron’ny Tompo, ary nandre feo mahery teo ivohoko, toy ny feon’ny trompetra, nanao hoe: Izaho no Alfa sy Omega, ny voalohany sy ny farany; ary, Izay hitanao dia soraty ao amin’ny boky ka ampitondray ho any amin’ny fiangonana fito izay any Azia: any Efesosy, sy any Smyrna, sy any Pergamosy, sy any Tyatira, sy any Sardisy, sy any Filadelfia, ary any Laodikia. Apokalypsy 1:10, 11.

Na ny mikasika in-telo ao amin’ny Daniela toko faha-folo izany, na ilay fahitana iray ihany ao amin’ny toko voalohan’ny Apokalypsy, na ireo hafatra roa ao amin’ny Ezekiela toko faha-fito amby telopolo, na Isaia nokasihin’ny vainafo velona nalaina teo amin’ny alitara, dia io fanandramana io no manondro ny fanomezam-pahefana ny hafatra fampitandremana farany, ary izany hafatra izany dia manomboka amin’ny fitsanganan’ny vavolombelona roa amin’ny Jolay 2023. Daniela, Jaona, Ezekiela ary Isaia dia samy maneho iraka iray izay mandre ny “feo” avy amin’ny “lalana fahiny” ao ivohony, izay manontany hoe: “iza no hirahiko?” Rehefa mamaly io iraka io hoe: “intỳ aho, iraho aho,” dia ampaherezina izy ka mampiakatra ny feony, tahaka ny olona iray miantso any an-efitra. “Izay manan-tsofina, aoka izy hihaino izay lazain’ny Fanahy amin’ny fiangonana.”

Hotohizantsika ao amin’ny lahatsoratra manaraka ity fianarana ity.

“Tamin’ilay fotoana vao nofaritana teo, dia nampitain’i Gabriela anjely tamin’i Daniela ny fampianarana rehetra izay azony noraisina tamin’izany. Kanefa taona vitsivitsy tatỳ aoriana, dia naniry hianatra bebe kokoa ny amin’ireo zavatra mbola tsy voazava tanteraka ny mpaminany, ka nanolo-tena indray hitady fahazavana sy fahendrena avy amin’Andriamanitra. ‘Tamin’izany andro izany izaho Daniela dia nisaona henemana telo herinandro mipaka. Tsy nihinana hanina matsiro aho, ary tsy nisy hena na divay tonga tao am-bavako, sady tsy nanosotra menaka ny tenako mihitsy aho…. Dia nanandratra ny masoko aho ka nijery, ary, indro, nisy lehilahy anankiray nitafy rongony fotsy madinika, ary ny valahany nisikina volamena tsara avy any Oifaza. Ary ny tenany dia tahaka ny berila, ary ny tavany tahaka ny fijerin’ny helatra, ary ny masony tahaka ny fanilon’ny afo, ary ny sandriny sy ny tongony tahaka ny famirapiratan’ny varahina voavoatra tsara, ary ny feon’ny teniny tahaka ny feon’ny hamaroana’ (Daniela 10:2–6).”

“Ity famaritana ity dia mitovy amin’ilay nomen’i Jaona, raha naseho taminy tao amin’ny Nosin’i Patmo i Kristy. Tsy iza fa ny Zanak’Andriamanitra mihitsy no niseho tamin’i Daniela. Tonga ny Tompontsika miaraka amin’ny iraka iray hafa avy any an-danitra mba hampianatra an’i Daniela izay hitranga amin’ny andro farany.

“Ny fahamarinana lehibe nambaran’ny Mpanavotra izao tontolo izao dia ho an’ireo izay mitady ny fahamarinana tahaka ny fitadiavana harena miafina. Efa lehilahy antitra Daniela. Lany teo anivon’ny fanintonan’ny lapan’ny jentilisa ny fiainany, ary voasakan’ny raharahan’ny fanjakana lehibe iray ny sainy. Kanefa miala amin’izany rehetra izany izy mba hampahory ny fanahiny eo anatrehan’Andriamanitra sy hitady fahalalana ny amin’ny fikasan’Ilay Avo Indrindra. Ary ho valin’ny fifonany dia nampitaina ny mazava avy any an-kianjan’ny lanitra ho an’izay hiaina amin’ny andro farany. Koa amin’ny fahazotoana manao ahoana moa no tokony hitadiavantsika an’Andriamanitra, mba hanokafany ny fahalalantsika hahatakatra ny fahamarinana nentina ho antsika avy any an-danitra.”

“‘Izaho Daniela irery no nahita ny fahitana; fa ireo lehilahy izay niaraka tamiko tsy nahita ny fahitana; kanjo horohoro lehibe no namely azy, ka nandositra izy mba hiafina…. Ary tsy nisy hery sisa tavela tamiko; fa ny hatsaran-tarehiko dia niova tao anatiko ho fahalovana, ary tsy nanan-kery intsony aho’ (andininy 7, 8). Izay rehetra tena nohamasinina marina dia hanana fanandramana mitovy amin’izany. Arakaraka ny maha-mazava kokoa ny fahitany ny halehibeazana sy ny voninahitra ary ny fahatanterahan’i Kristy no hahitany mazava kokoa ny fahalemeny sy ny tsy fahatanterahany. Tsy hanana fironana hitaky toetra tsy manan-tsiny izy; izay zavatra toa marina sy mendrika teo amin’ny tenany dia, raha ampitahaina amin’ny fahadiovana sy ny voninahitr’i Kristy, tsy hiseho afa-tsy ho tsy mendrika sy mety lo ihany. Rehefa tafasaraka amin’Andriamanitra ny olona, rehefa manjavozavo dia manjavozavo ny fahitany an’i Kristy, amin’izay izy no milaza hoe: ‘Tsy manan-tsiny aho; nohamasinina aho.’”

“Amin’izao fotoana izao dia niseho tamin’ny mpaminany i Gabriela, ka niteny taminy toy izao: ‘Ry Daniela, lehilahy tena malala indrindra, fantaro ny teny izay lazaiko aminao, ary mijoroa mahitsy; fa aminao no nanirahana ahy ankehitriny. Ary raha vao nilaza izany teny izany tamiko izy, dia nijoro nangovitra aho. Dia hoy izy tamiko: Aza matahotra, ry Daniela; fa hatramin’ny andro voalohany izay nanoloranao ny fonao hahalala sy hanetry tena eo anatrehan’Andriamanitrao, dia efa nohenoina ny teninao, ary tonga aho noho ny teninao’ (andininy 11, 12).”

“Voninahitra lehibe toy inona no nasehon’ny Mpanjakan’ny lanitra tamin’i Daniela! Nampahery ny mpanompony nangovitra Izy ary nanome toky azy fa efa nohenoina tany an-danitra ny fivavahany. Ho valin’izany fangatahana mafana izany dia nirahina ny anjely Gabriela hanetsika ny fon’ny mpanjakan’i Persia. Nandritra ny telo herinandro izay nifadian’i Daniela hanina sy nivavahany dia nanohitra ny fitarihan’ny Fanahin’Andriamanitra io mpanjaka io; nefa ny Andrianan’ny lanitra, dia Mikaela Arkanjely, no nirahina hampiova ny fon’ilay mpanjaka mafy hatoka mba handray fepetra mazava hamaliana ny vavak’i Daniela.”

“‘Ary rehefa nilaza teny toy izany tamiko izy, dia nitodika tamin’ny tany aho, ka tonga moana. Ary, indro, nisy iray mitovy endrika amin’ny zanak’olombelona nikasika ny molotro…. Dia hoy izy: Ry lehilahy tena malala indrindra, aza matahotra; fiadanana anie ho anao; mahereza, eny, mahereza. Ary rehefa niteny tamiko izy, dia natanjaka aho ka nanao hoe: Aoka hiteny ny Tompoko; fa efa nampaherezinao aho’ (andininy 15–19). Lehibe loatra ny voninahitra avy amin’Andriamanitra naseho tamin’i Daniela ka tsy zakany ny nijery izany. Dia nosaronan’ilay iraky ny lanitra ny famirapiratan’ny fanatrehany ka niseho tamin’ilay mpaminany ho “iray mitovy endrika amin’ny zanak’olombelona” (andininy 16). Tamin’ny heriny maha-Andriamanitra azy no nampahatanjahany io lehilahy marina sady manam-pinoana io, mba hihaino ny hafatra nalefa taminy avy amin’Andriamanitra.

“I Daniela dia mpanompo nanolo-tena ho an’Ilay Avo Indrindra. Ny androm-piainany lava dia nofenoina asa fanompoana mendrika ho an’ny Tompony. Ny fahadiovan’ny toetrany sy ny fahatokiany tsy nihozongozona dia tsy manan-tsahala afa-tsy amin’ny fanetren-tenan’ny fony sy ny fibebahany teo anatrehan’Andriamanitra. Averinay indray hoe: Ny fiainan’i Daniela dia ohatra notezaina tamin’ny tsindrimandrin’Andriamanitra momba ny fanamasinana marina.” Sanctified Life, 49–52.