Andininy fahafolo ao amin’ny toko fahiraika ambin’ny folo ao amin’i Daniela dia mampifamatotra ny hafatra anatiny sy ivelany amin’ny teny hoe “fiarovana mafy.” Ny fifandraisana ampifandraisiny amin’ny faminaniana dimy amby enimpolo taona ao amin’i Isaia dia mamantatra an’i Rosia ho ilay “fiarovana mafy” amin’ny faminaniana ivelany, ary koa ilay “fiarovana mafy” anatiny, dia ny tempoly izay atsangan’i Kristy mandritra io tantara io ihany. Ilay fiarovana mafy ivelany, izay ao amin’ny andininy fahiraika amby telopolo ka antsoina hoe “toerana masina misy hery,” dia misolo tena mpanjaka na fanjakana etỳ an-tany. Ilay fiarovana mafy anatiny kosa, na ilay toerana masina anatiny misy hery, dia ny tempoly izay atsangan’ny Iraky ny Fanekena ao anatin’ny enina amby efapolo taona.

Ao amin’ny Toerana Masina Indrindra amin’izany tempoly izany (ny trano mimanda), Andriamanitra no mipetraka ao amin’ny fitoerana any an-danitra.

Ao amin’ny bokin’i Daniela dia misy teny hebreo roa izay samy adika hoe “toerana masina.” Ny iray dia “miqdash,” ary ny iray hafa dia “qodesh.” Ny “miqdash” dia mety hanambara toerana masina jentilisa, na ny fitoerana masin’Andriamanitra, na dia fiarovana mafy aza. Ny “qodesh” kosa dia ampiasaina ihany ao amin’ny Baiboly hilazana ny fitoerana masin’Andriamanitra. Ny “toerana masina” (miqdash) amin’ny hery (fiarovana mafy), ao amin’ny andininy fahiraika amby telopolo amin’ny Daniela toko faha-iraika ambin’ny folo, dia adika hoe “toerana masina misy hery”; ary ny teny hebreo adika hoe toerana masina eo dia “miqdash,” izay maneho ny Tanànan’i Roma, izay tandindon’ny herin’i Roma eo amin’ny tantaran’i Roma jentilisa sy Roma papaly. Nampiasa ireo teny hebreo roa ireo tamin’ny fomba tena voahevitra tsara i Daniela. Ao amin’ireo andininy izay andry ivon’ny Advantisma, no ahitana ny teny hoe “toerana masina.”

Ary nandre olo-masina iray niteny aho; dia hoy ny olo-masina iray tamin’ilay olo-masina anankiray izay niteny: Mandra-pahoviana no haharetan’ny fahitana ny amin’ny fanatitra isan’andro sy ny fahadisoana mampahaleo, ka hanolorana ny fitoerana masina sy ny tafika mba hohitsakitsahina? Ary hoy izy tamiko: Hatramin’ny roa arivo sy telon-jato andro; dia hodiovina ny fitoerana masina. Daniela 8:13, 14.

Ny teny hebreo nadika hoe “ny fitoerana masina” ao amin’ireo andininy roa ireo dia “qodesh”, ary io dia ampiasaina irery ihany hanehoana ny fitoerana masin’Andriamanitra. Ao amin’ny andininy faha-iraika ambin’ny folo, izay manondro an’i Roma mpanompo sampy, ary indrindra ny tempolin’ny Pantheon ao amin’ny Tanànan’i Roma, dia ahitantsika ny teny hoe “fitoerana masina”; kanefa ao amin’io andininy io dia ny teny hebreo hoe “miqdash.”

Eny, nihevi-tena mihitsy izy ka nifanandrify tamin’ny Andrianan’ny tafika; ary tamin’ny alalany no nanesorana ny fanatitra isan’andro, ary narodana ny fitoeran’ny fitoerany masina. Daniela 8:11.

Ny “toerana masina mahery” ao amin’ny andininy faha‑iraika amby telopolo amin’ny Daniela toko faha‑iraika ambin’ny folo dia ilay teny hebreo hoe “miqdash”, ary miseho miaraka amin’ilay teny hebreo nadika hoe “fiarovana mafy” ao amin’ny andininy faha‑fito sy faha‑folo amin’ny toko faha‑iraika ambin’ny folo izany. Ao amin’ny andininy faha‑fito, ny mpanjakan’ny atsimo dia niditra hatrany an-tanànan’i Roma ka namabo ny mpanjakan’ny avaratra, satria niditra tao amin’ny fiarovana mafyny izy; fa ao amin’ny andininy faha‑folo, ny mpanjakan’ny avaratra kosa dia miakatra fotsiny “ho any amin’ny” “fiarovana mafy”, satria nijanona teo amin’ny sisin-tanin’ny fanjakany sy Egypta izy. Eo amin’ny sisin-tanin’i Raphia no horesahin’ny andininy manaraka. Ny “toerana masina mahery” ao amin’ny andininy faha‑iraika amby telopolo dia ny “miqdash”-n’ilay “fiarovana mafy”.

Ny adin’ny sisintany tao Rafia dia tandindon’ny adin’ny sisintany ao Okraina. Izany tantara ara-paminaniana izany dia fantarina amin’ny fahatakarana fa ny “loha” dia ny fanjakana na ny mpanjaka; izany no manda fiarovany. Kanefa ny faminaniana dia miresaka fahamarinana anaty sy fahamarinana ivelany. Ny “toerana masina fiarovana” ho an’ny tsipika ivelany dia asehon’ny fitoerana masina “miqdash”, ary ny toerana masina fiarovana ho an’ny tsipika anatiny kosa dia asehon’ny fitoerana masina “qodesh”.

Ny taona 1844 hatramin’ny 1863 dia maneho tsipika iray amin’ny tantara ara-paminaniana izay mampiseho ny fanisiana tombo-kase ny iray hetsy sy efatra arivo amby efatra alina. Ny roa arivo sy diman-jato amby roapolo taona nahatapariahana ny fanjakana avaratra dia nifarana tamin’ny 1798, ary io tsipika mitovy amin’ny roa arivo sy diman-jato amby roapolo taona io ihany koa, izay nanohitra ny fanjakana atsimo, dia nifarana tamin’ny 1844. Ireo tsipika roa ireo dia maneho ny toetra ambany ao amin’ny olombelona sy ny toetra ambony ao amin’ny olombelona. Ny toetra ambany, izay asehon’ny fanjakana avaratra, dia ny tena; ary ny toetra ambony dia ny loha. Ny loha no renivohitry ny fanjakana, ary izy no mpanjaka. Ho an’ity fanoharana ity dia nifidy an’i Joda, dia ny fanjakana atsimo, Kristy mba hametrahany ny Anarany, ary Jerosalema no tanàna renivohitra. Any Jerosalema no misy ny fitoerana masina marina an’ny hery, ary ao amin’izany fitoerana masina izany no misy efitranon’ny seza fiandrianana ho an’ny mpanjaka, izay loha.

Ny “impito” ao amin’ny Levitikosy toko faha-enina amby roapolo no fahamarinana famaranana famehezana tamin’ny 1856, izay nokasaina hanome hery ny faneva iray mba hamita ny asa. Hatramin’ny 1844 ka hatramin’ny 1863, Kristy dia nikasa hampiray ny maha-Andriamanitra Azy amin’ny maha-olombelona ho mandrakizay, nefa nikomy ny olombelona.

Tamin’izany fotoana izany dia tsy afaka nanova ny toetra ambanin’ny olona Izy, satria amin’ny fiaviany fanindroany no hanatanterahana izany. Amin’izay fotoana izay dia hovany ho amin’ny endriny ny toetra ambonin’ny olona, amin’ny fampiraisany ny lohan’ny olombelona amin’ny lohan’ny maha-Andriamanitra. Ny loha no renivohitry ny fanjakana. Ny loha no mpanjaka, ary rehefa tanterahin’i Kristy ny fanovàna amin’ny fampiraisana ny maha-Andriamanitra amin’ny maha-olombelona, dia atambany ao amin’ny fitoerana masina ao Jerosalema, dia ao amin’ny Efitra Indrindra Masina, izay itoeran’i Kristy miaraka amin’ny Rainy, ny lohan’ny maha-olombelona sy ny lohan’ny maha-Andriamanitra.

Izay maharesy no homeko lalàna hiara-mipetraka amiko eo amin’ny seza fiandrianako, tahaka ny nandreseko kosa sy nipetrahako miaraka amin’ny Raiko eo amin’ny seza fiandrianany. Izay manan-tsofina, aoka izy hihaino izay lazain’ny Fanahy amin’ny fiangonana. Apokalypsy 3:21, 22.

Kristy dia mampanantena fa ireo (Laodikiana) izay mandresy tahaka ny nandreseny (ka tonga Filadelfiana) dia hapetraka hiara-hipetraka aminy any amin’ny toerana any an-danitra.

Izay nataony tao amin’i Kristy, fony Izy nanangana Azy tamin’ny maty ka nametraka Azy teo an-tànany ankavanana any an-danitra, … ary niara-nanangana antsika koa Izy ka niara-nametraka antsika hipetraka any an-danitra ao amin’i Kristy Jesosy. Efesiana 1:20; 2:6.

Ny fampiraisana ireo tapa-kazon’i Ezekiela roa (ny maha-olombelona amin’ny maha-Andriamanitra) dia tanterahina ao amin’ny fitoeran’Andriamanitry ny hery (qodesh), amin’ilay fotoana indrindra izay ahalalana ny trano mimandan’ny hery (miqdash) ho fanalahidy ara-paminaniana mampifandray ny tsipika anatiny sy ivelany amin’ilay faminaniana izay tonga nampahafantarin’i Gabriela an’i Daniela mba hahafantarany izay hanjo ny vahoakan’Andriamanitra mandritra ny fotoan’ny famehezana ny iray hetsy sy efatra amby efapolo arivo. Naniry hanatanteraka izany asa izany Kristy tao amin’ny tantara Millerita, nefa nosakanana izany asa izany noho ny fikomiana tamin’ny taona 1863; kanefa ny tantara nanomboka tamin’ny 1844 ka hatramin’ny 1863 dia mbola mitoetra ho tsipika iray izay maneho izany asa nokasaina hotanterahina izany.

Andininy faha‑folo ao amin’ny Daniela toko faha‑iraika ambin’ny folo no mitahiry ny fanalahidy hahazoana ny hafatra anatiny sy ivelany ao amin’ireo andininy faha‑iraika ambin’ny folo ka hatramin’ny faha‑dimy ambin’ny folo, izay tonga tao amin’ny tantarantsika ara‑paminaniana tamin’ny taona 2014. Ny andininy faha‑folo dia manondro ny taona 1989, izay fotoana farany ao amin’ny hetsika fanavaozana an’ireo iray hetsy sy efatra arivo amby efa‑polo arivo, nefa ao aminy koa no misy ny fanalahidy ahafahana mamantatra an’i 2014 ho mariky ny lalana eo amin’ny tantaran’ny fanisiana tombo‑kase.

Tamin’ny 22 Oktobra 1844, dia tonga tampoka tao amin’ny tempoly izay naoriny ny Iraky ny Fanekena. Io mariky ny lalana io dia tandindon’ny 11 Septambra 2001, rehefa tonga indray ny anjely fahatelo, ary nanomboka naneno indray ny trompetra fahafito. Avy eo dia tsy maintsy haverina koa ny tantaran’ny 1840 ka hatramin’ny 1844, satria ilay anjely izay nidina tamin’ny 11 Aogositra 1840 dia tsy iza fa Jesosy Kristy, ary ny asany dia ny hanazava ny tany amin’ny voninahiny.

Ny vanim-potoana 1840 ka hatramin’ny 1844 dia maneho ihany koa ny vanim-potoana manomboka amin’ny 11 Septambra 2001 ka hatramin’ilay lalàn’ny Alahady ho avy tsy ho ela; tahaka izany koa, ny 1844 ka hatramin’ny 1863 dia maneho ny vanim-potoana manomboka amin’ny 11 Septambra 2001 ka hatramin’ilay lalàn’ny Alahady ho avy tsy ho ela. Ampifandraisin-dRahavavy White amin’ny tantaran’ny hazo fijaliana ny tantaran’ny 1844, ary ny hazo fijaliana dia maneho fizarazarana tantara roa, samy maharitra telo taona sy tapany, izay mifanaraka samy izy. Ny hazo fijaliana no mametraka fa ny tantara mialoha, izay manomboka amin’ny 1840 ka mifarana amin’ny 1844, sy ny tantara manaraka hatramin’ny 1863 dia tantara roa mifanindran-dàlana, ary samy maneho ny vanim-potoan’ny fanombohana tombokase izy roa tonta.

Ny andalana voalohany manomboka amin’ny 1840 ka hatramin’ny 1844 dia maneho ny fandresen’ny Advantista Filadelfiana; ny andalana hafa kosa manomboka amin’ny 1844 ka hatramin’ny 1863 dia maneho ny tsy fahombiazan’ny Advantista Laodiseana. Ireo sokajy roa ireo dia samy aseho ao amin’ny Daniela toko faha‑folo, satria Daniela, izay maneho ireo virijina hendry nandresy nandritra ny fotoan’ny fanombohan-kase ny iray hetsy sy efatra alina amby efatra arivo, dia nahita ny fahitana; fa ireo izay niaraka taminy kosa nandositra noho ny fahitana.

Ary tamin’ny andro fahefatra amby roa-polo tamin’ny volana voalohany, raha teo amoron’ilay ony lehibe aho, dia Hiddekel; dia natopiko ny masoko ka nijery aho, ary, indro, nisy lehilahy anankiray nitafy rongony fotsy madinika, ary ny valahany nofehezina volamena tsara avy any Ofa. Ary ny tenany dia tahaka ny berila, ny tavany tahaka ny fisehon’ny helatra, ny masony tahaka ny fanilo mirehitra afo, ny sandriny sy ny tongony tahaka ny famirapiratan’ny varahina voakosoka, ary ny feon’ny teniny tahaka ny feon’ny vahoaka betsaka. Ary izaho Daniela irery no nahita izany fahitana izany; fa ireo lehilahy izay niaraka tamiko tsy nahita izany fahitana izany; nefa horohoro lehibe no nahazo azy, ka dia nandositra izy mba hiafina. Daniela 10:4–7.

Tao amin’ny toko fahafito ao amin’ny bokin’i Daniela, rehefa efa nahita ny fahitana ny amin’ireo bibidia mpiremby Daniela, dia tonga Gabriela hanazava izany fahitana izany.

Izaho Daniela dia nalahelo tao amin’ny fanahiko teo afovoan’ny tenako, ary ny fahitana tao an-dohako dia nampitebiteby ahy. Nanatona ny anankiray tamin’izay nitsangana teo aho, ka nanontaniako azy ny marina ny amin’izany rehetra izany. Dia nilaza tamiko izy ka nampahafantariny ahy ny hevitry ny zavatra. Daniela 7:15, 16.

Ao amin’ny toko fahavalo ao amin’ny bokin’i Daniela, rehefa nahita ny fahitana momba ireo biby ao amin’ny fitoerana masina i Daniela, dia tonga Gabriela hanazava izany fahitana izany.

Ary non tonga izany, raha izaho, dia izaho Daniela, nahita ny fahitana ka nitady ny heviny, indro, nisy nitsangana teo anatrehako tahaka ny endrik’olona. Ary nandre feon-dehilahy teo anelanelan’ny moron’i Olay aho, izay niantso ka nanao hoe: Gabriela, ampahafantaro ity lehilahy ity ny hevitry ny fahitana. Daniela 8:15, 16.

Ao amin’ny toko fahasivin’i Daniela, rehefa azon’i Daniela ny hevitry ny isan’ny taona izay nofaritan’i Jeremia sady aseho ao amin’ny soratr’i Mosesy ho sady ozona no fianianan’Andriamanitra, dia tonga Gabriela hanazava ny fahitana.

Ary raha mbola niteny aho sy nivavaka ary niaiky ny fahotako sy ny fahotan’ny oloko Israely, sady nanao ny fangatahako teo anatrehan’i Jehovah Andriamanitro noho ny tendrombohitra masina an’Andriamanitro, eny, raha mbola niteny tamin’ny fivavahana aho, dia tonga nanatona ahy haingana dia haingana ilay lehilahy Gabriela, izay efa hitako tamin’ny fahitana tany am-piandohana, ka nikasika ahy tamin’ny fotoana fanaterana ny fanatitra hariva. Ary nampahafantariny ahy izany, dia niresaka tamiko izy ka nanao hoe: Ry Daniela ô, ankehitriny aho dia efa nivoaka mba hanome anao fahalalana sy fahatakarana. Daniela 9:20–22.

Koa araka izany, araka ny vavolombelona telo, izay samy avy ao amin’ny bokin’i Daniela avokoa, raha milaza amin’i Daniela ao amin’ny toko fahafolo Gabriela fa tonga izy hampahafantatra an’i Daniela izay hanjo ny vahoakan’Andriamanitra amin’ny andro farany, dia manazava ilay “marah” amin’ny endrika vehivavy, dia fahitana miteraka vokatra, izay hitan’i Daniela ka nandosiran’ny antokon’olona hafa.

Ary ankehitriny aho tonga hampahafantatra anao izay hanjo ny firenenao amin’ny andro farany; fa mbola ho amin’ny andro maro any aoriana ny fahitana. Daniela 10:14.

Ny fahitana izay hitan’i Daniela ka niteraka fisarahan’ny mpino dia ny fahitan’ny fisehoan’i Kristy, dia ny fahitan’ny roa arivo sy telonjato taona, nefa izany no fanehoana amin’ny endrika maha-vehivavy an’izany fahitana izany. Ny fahazoana ny hevitry ny fahitana ny amin’ny fisehoana tampok’i Kristy amin’ny maha-Iraky ny Fanekena Azy no nanova an’i Daniela (sy ireo asehon’i Daniela) ho amin’ny endrik’i Kristy. Izay “manjo ny olon’Andriamanitra any am-parany” dia asehon’ny tantaran’ny Millerita tamin’ny 1840 ka hatramin’ny 1844, ary koa ny Millerita tamin’ny 1844 ka hatramin’ny 1863. Ny antokon’olona iray mandositra ny fahitana amin’ny fikomiana, ary ny antokon’olona iray kosa manaraka an’i Kristy amin’ny finoana ho ao amin’ny Efitra Masina Indrindra, mba hipetraka miaraka Aminy any amin’ny fitoerana any an-danitra.

Kanefa raha nadikan’i Gabriela ny fahitana izay anovan’ny vahoakan’Andriamanitra amin’ny andro farany ho amin’ny endrik’i Kristy, dia apetrany eo anoloana ny tantara ivelan’ny izao tontolo izao. Ny fahitan’i Daniela an’i Kristy dia nadikan’i Gabriela ho toy ny tantara ivelany momba ny fotoana fametahana tombo-kase ny iray alina sy efatra arivo sy efatra alina. Rehefa tonga, ao amin’ny fandikan’i Gabriela, ny tantaran’ny 11 Septambra 2001, ny tantara izay asongadina ho mialoha ny lalàna alahady ao amin’ny andininy faha-enina ambin’ny folo dia tsy fantatra afa-tsy amin’ny fanalahidin’ny fahatakarana izay aseho ho toy ny “fiarovana mafy” ao amin’ny andininy faha-folo. Tamin’ny 11 Septambra 2001 no nanombohan’ny vokatry ny fahitana rehetra nivelatra tahaka ny kodiarana ao anatin’ny kodiarana.

Ary tonga tamiko ny tenin’i Jehovah nanao hoe: Ry zanak’olona, inona izany ohabolana anananareo any amin’ny tanin’ny Isiraely izany, izay manao hoe: Mihalava ny andro, ary levona ny fahatanterahan’ny fahitana rehetra? Koa lazao aminy hoe: Izao no lazain’i Jehovah Tompo: Hatsahatro izany ohabolana izany, ka tsy hampiasainy intsony ho ohabolana eo amin’ny Isiraely izany; fa lazao aminy hoe: Efa antomotra ny andro sy ny fahatanterahan’ny fahitana rehetra. Fa tsy hisy intsony fahitana poana na sikidy mandrobo ao amin’ny taranak’Isiraely. Fa Izaho no Jehovah; hiteny Aho, ary ny teny izay holazaiko dia ho tanteraka; tsy hahemotra intsony izany; fa amin’ny andronareo, ry taranaka mpiodina, no hilazako ny teny, ary hotanterahiko izany, hoy Jehovah Tompo. Ary tonga tamiko indray ny tenin’i Jehovah nanao hoe: Ry zanak’olona, indro, hoy ny taranak’Isiraely: Ny fahitana izay hitany dia ho amin’ny andro maro mbola ho avy, ary ny amin’ny fotoana mbola lavitra no amaminaniany. Koa lazao aminy hoe: Izao no lazain’i Jehovah Tompo: Tsy hisy hahemotra intsony ny teniko rehetra; fa ny teny izay nolazaiko dia hotanterahina, hoy Jehovah Tompo. Ezekiela 12:21–28.

Amin’ny kodiarana ara-paminaniana rehetra izay mihodina ao anatin’ny kodiarana ara-paminaniana hafa ao amin’izany tantara izany, dia misy kodiarana iray izay nampahafantarin’ny Fanahy ny mpianatra ny faminaniana amin’ny andro farany fa izy no kodiarana izay hanapahana ny anjarany mandrakizay. Tsipika manampy tsipika, io kodiarana io koa no tsy maintsy ho fahitana izay hitan’i Daniela ka nanova azy ho amin’ny endrik’i Kristy, satria io no fahitana manondro izay hanjo ny olon’Andriamanitra amin’ny andro farany.

“Ny Tompo dia nampiseho tamiko mazava fa ny sarin’ny bibidia dia hatsangana alohan’ny hifaranan’ny fotoam-pahasoavana; fa izany no ho fitsapana lehibe ho an’ny vahoakan’Andriamanitra, izay hanapahana ny anjarany mandrakizay. Ny toerana ijoroanao dia fikorontanan-javatra feno tsy fitovian-kevitra toy izany, ka vitsy ihany no ho voafitaka.

“Ao amin’ny Apokalypsy 13 dia aseho mazava io lohahevitra io; [Apokalypsy 13:11–17, notsongaina].”

“Ity no fitsapana tsy maintsy hosedrain’ny vahoakan’Andriamanitra alohan’ny hamehezana azy. Izay rehetra nanaporofo ny fahatokiany tamin’Andriamanitra tamin’ny fitandremana ny Lalàny, sady nandà tsy hanaiky sabata sandoka, dia hijoro eo ambanin’ny fanevan’i Jehovah Tompo Andriamanitra, ary handray ny tombo-kasen’Andriamanitra velona. Fa izay manaiky ny handao ny fahamarinana avy any an-danitra ka manaiky ny sabatan’ny Alahady, dia handray ny mariky ny bibidia.” Manuscript Releases, volume 15, 15.

Ny fitsapana izay fantatra amin’ny anarana hoe fitsapana momba ny sarin’ny bibidia dia misy lafiny roa. Izy io no fitsapana izay mitaky ny mpianatry ny faminaniana hahafantatra ny fivoaran’ny sarin’ny bibidia, dia ny firaisan’ny fiangonana sy ny fanjakana any Etazonia mialoha ny lalàn’ny Alahady. Izy io koa no fitsapana izay mamokatra na ny sarin’ny bibidia na ny sarin’i Kristy ao anatin’ireo izay asehon’i Daniela na ireo izay nandositra. Ny fisarahana dia miorina amin’ny hoe mahita izany “fahitana lehibe” izany ireo virijina ireo, tahaka izay nataon’i Daniela, sa mandositra ny fahitana izy ireo. Ny fanalahidin’ny fahitana ilay fahitana lehibe dia asehon’ny teny hoe “fiarovana mafy.”

Hanohy izao fandinihana izao isika ao amin’ny lahatsoratra manaraka.

“Ilay anjely mahery izay nanome toromarika an’i Jaona dia tsy iza fa Jesosy Kristy mihitsy. Ny fametrahany ny tongony ankavanana eo ambonin’ny ranomasina, ary ny ankaviany eo ambonin’ny tany maina, dia mampiseho ny anjara asa ataony amin’ireo sehatra famaranana ny fifanandrinana lehibe amin’i Satana. Io toerana io dia manambara ny heriny sy ny fahefany fara tampony amin’ny tany manontolo. Nihamafy sy vao mainka raikitra hatrany hatrany tamin’ny taranaka mifandimby io fifanandrinana io, ary mbola hitohy ho toy izany mandra-pahatongan’ireo sehatra famaranana, rehefa hahatratra ny fara tampony ny asa fetsy sy mahery vaika ataon’ny herin’ny maizina. Satana, miray amin’ny olona ratsy fanahy, dia hamitaka izao tontolo izao sy ireo fiangonana izay tsy mandray ny fitiavana ny fahamarinana. Kanefa ilay anjely mahery dia mitaky fihainoana. Miantso amin’ny feo mafy Izy. Hasehony amin’ireo izay niray tamin’i Satana hanohitra ny fahamarinana ny hery sy ny fahefan’ny feony.”

“Rehefa nampilaza ny feony ireo kotrokorana fito ireo, dia tonga tamin’i Jaona ny didy, tahaka izay nomena an’i Daniela momba ilay boky kely hoe: ‘Asio tombo-kase izay zavatra nampilazain’ny kotrokorana fito.’ Ireo dia mifandray amin’ny zava-mitranga ho avy izay hambara araka ny filaharany. Daniela dia hitsangana amin’ny anjarany amin’ny faran’ny andro. Jaona mahita ilay boky kely efa nesorina ny tombo-kaseny. Amin’izay dia mahazo ny toerany sahaza azy ao amin’ny hafatry ny anjely voalohany sy faharoa ary fahatelo izay homena an’izao tontolo izao ny faminanian’i Daniela. Ny fanesorana ny tombo-kasen’ilay boky kely no hafatra mifandraika amin’ny fotoana.”

“Ny bokin’i Daniela sy ny Apokalypsy dia iray ihany. Ny iray dia faminaniana, ny iray kosa fanambarana; ny iray dia boky voaisy tombo-kase, ny iray kosa boky voavoha. Ren’i Jaona ny zava-miafina izay nolazain’ny kotrokorana, nefa nomena didy izy mba tsy hanoratra izany.”

“Ny fahazavana manokana nomena an’i Jaona, izay nambara tao amin’ny kotrokorana fito, dia famaritana ireo toe-javatra izay hitranga eo ambanin’ny hafatry ny anjely voalohany sy faharoa.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.