Ny boky mitondra ny lohateny hoe The Keys of This Blood: The Struggle for World Dominion Between Pope John Paul II, Mikhail Gorbachev, and the Capitalist West dia nosoratan’i Malachi Martin, ary nivoaka voalohany tamin’ny taona 1990. Dinihin’i Martin ao ny anjara asan’i Papa Joany Paoly II amin’ny maha-olona mpanova lehibe azy eo amin’ny politika sy ny diplaomasia maneran-tany nandritra ny tapany faharoa tamin’ny taonjato faha-20. Resahiny ao koa ny anjara asan’io Papa io tamin’ny firodanan’ny Kominisma tany Eoropa Atsinanana. Asehon’ilay boky ny fomba fijery katolika momba ireo fifamatoran-javatra nahatonga ny fahatanterahan’ny andininy faha-40 ao amin’ny Daniela 11, tamin’ny fotoanan’ny farany tamin’ny taona 1989.
I Martin dia mandinika ny dinamika anatiny tao amin’ny Firaisana Sôvietika teo ambany fitarihan’i Mikhail Gorbachev, indrindra mifantoka amin’ny politikam-panjakan’i Gorbachev momba ny “glasnost” (fisokafana) sy ny “perestroika” (fanavaozan-drafitra). Resahiny ny olana sedrain’ny Firaisana Sôvietika sy ny ezaka nataon’i Gorbachev hanavao ny rafitra kaominista. Dinihiny ny fihenjanana ara-jeopôlitika sy ny tolona ho amin’ny fahefana teo amin’ny Firaisana Sôvietika (ny mpanjakan’ny atsimo—ilay dragona), ny Fiangonana Katôlika (ny mpanjakan’ny avaratra—ilay bibidia), ary izay antsoiny hoe Tandrefana kapitalista (ny tafika mpisolo tena an’ny mpanjakan’ny avaratra—ilay mpaminany sandoka). Resahiny ny fifandonana ara-poto-kevitra, ny fitsikilovana, ary ny hetsika miafina izay nampiavaka ny vanim-potoanan’ny Ady Mangatsiaka, ary dinihiny ny ezaka nataon’ireo mpandray anjara samihafa hamolavola ny hoavin’izao tontolo izao.
Martin dia manasongadina ny maha-zava-dehibe ny Katolisisma amin’ny maha-hery miasa eo amin’ny politika sy ny diplaomasia maneran-tany azy. Izy dia milaza fa ny Fiangonana Katolika, teo ambanin’ny fitarihan’i Papa Joany Paoly II, dia nandray anjara lehibe sy manan-danja tamin’ny famolavolana ny fizotry ny tantara nandritra io vanim-potoana io ary tamin’ny fiantraikany tamin’ny vokatry ny Ady Mangatsiaka. Apetrany ao anatin’ny tontolon’ny fisehoan’i Maria tao Fatima, Portiogaly, ny fiantraikan’i Joany Paoly, ary faritany ny fiantraikan’i Fatima teo amin’ny zava-nitranga maneran-tany sy ny anjara asan’ny Fiangonana Katolika tamin’ny famolavolana ny fizotry ny tantara. Martin dia manolo-kevitra fa ny zava-nitranga tao Fatima dia mitana hevitra ara-paminaniana sy ara-jeôpolitika lehibe, indrindra ao anatin’ny vanim-potoanan’ny Ady Mangatsiaka.
Martin dia mandinika ireo tsiambaratelo telo tao Fatima, izay voalaza fa nambaran’i Maria Virjiny tamin’ireo zaza mpiandry ondry telo tao Fatima tamin’ny taona 1917. Asehony fa ilay tsiambaratelo fahatelo, izay notazonin’ny Vatikana ho miafina tamin’ny voalohany ary vao naseho tamin’ny taona 2000, dia nahitana fampitandremana apokaliptika momba ny hoavin’ny Fiangonana Katolika sy izao tontolo izao. Martin dia milaza fa ireo zava-nitranga tao Fatima, anisan’izany ireo fisehoana sy ireo hafatra nampitain’i Maria Virjiny, dia nanana heviny lalina teo amin’ny politika maneran-tany sy teo amin’ny tolona nifanaovan’ny kaominisma sy ny kapitalisma nandritra ny vanim-potoanan’ny Ady Mangatsiaka.
Asongadin’i Martin ny anjara toeran’i Papa Joany Paoly II amin’ny maha-olona fototra azy eo amin’ny fahatanterahan’ny faminanian’i Fatima. Asehony fa i Joany Paoly II dia nahita ny tenany ho ilay “eveka mitafy fotsy” voaresaka ao amin’ny tsiambaratelo fahatelo tao Fatima, ary noheveriny ho iraka ny maha-papany azy, dia ny hiatrika ny herin’ny ratsy sy hampandroso ny fanavaozana ara-panahy ao anatin’ny Fiangonana Katolika sy eo amin’ny fiarahamonina amin’ny ankapobeny.
Manoro hevitra i Martin fa ny hafatry Fatima dia nanasongadina ny maha-zava-dehibe ny ady ara-panahy sy ny filàn’ny Fiangonana Katolika hiatrika ny herin’ny ratsy, na ao anatin’ny Fiangonana izany na any ivelany. Lazainy fa ny zava-nitranga tao Fatima dia nanome rafitra ara-panahy sy ara-môraly hahafahana mahatakatra sy miatrika ireo fanamby atrehin’ny taranak’olombelona eo amin’ny tontolo maoderina. Ny hafatry Fatima dia maneho ny hafatra satanika izay mandrindra ny Katolisisma mba hanaiky an’i Satana ho Kristy, rehefa izy “maka endrik’i” Kristy ao amin’ilay lalàna Alahady ho avy tsy ho ela.
“Hanao fahagagana i Satana mba hamitahana izay monina ambonin’ny tany. Hanao ny asany ny spiritisma amin’ny alalan’ny fampisehoana ho toy ny maty. Ireo antokon-pivavahana izay mandà tsy hihaino ny hafatry ny fampitandreman’Andriamanitra dia ho eo ambanin’ny fitaka mahery, ary hiray amin’ny fahefana sivily mba hanenjika ny olomasina. Ny fiangonana Protestanta dia hiray amin’ny fahefan’ny papa amin’ny fanenjehana ny vahoakan’Andriamanitra izay mitandrina ny didy. Izany no hery izay mandrafitra ilay rafitra lehibe fanenjehana izay hampihatra jadona ara-panahy amin’ny feon’ny fieritreretan’ny olona.”
“‘Nanana tandroka roa tahaka ny zanak’ondry izy, nefa niteny tahaka ny dragona.’ Na dia milaza aza ny olona fa mpanaraka ny Zanak’ondrin’Andriamanitra izy, dia tototry ny fanahin’ny dragona. Milaza izy fa malemy fanahy sy manetry tena, nefa miteny sy manao lalàna amin’ny fanahin’i Satana, ka asehon’ny asany fa mifanohitra amin’izay lazainy ho izy izy. Io fahefana tahaka ny zanak’ondry io dia miray amin’ny dragona amin’ny fanaovana ady amin’ireo izay mitandrina ny didin’Andriamanitra sy manana ny filazan’i Jesosy Kristy. Ary Satana dia miray amin’ny Protestanta sy ny papaista, miara-miasa aminy amin’ny maha-andriamanitr’izao tontolo izao azy, ka mibaiko ny olona toy ny hoe olom-pehezin’ny fanjakany izy, hatao araka izay sitrapony sy hotanterahina ary hotapahiny ary hofeheziny araka izay itiavany azy.
“Raha tsy manaiky hanitsakitsaka ny didin’Andriamanitra ny olona, dia miseho ny fanahin’ilay dragona. Ampidirina am-ponja izy, entina eo anatrehan’ny filan-kevitra, ary ampandoavina lamandy. ‘Ary izy no mampanao ny olona rehetra, na ny madinika na ny lehibe, na ny mpanankarena na ny malahelo, na ny mahafaka na ny andevo, handray marika eo amin’ny tanany ankavanana, na eo amin’ny handriny’ [Apokalypsy 13:16]. ‘Ary nomena fahefana izy hanome aina ny sarin’ny bibidia, mba hiteny ny sarin’ny bibidia, sady hampamono izay rehetra tsy mety miankohoka eo anoloan’ny sarin’ny bibidia’ [andininy 15]. Toy izany no anambakan’i Satana ny zo sy ny fahefana manokan’i Jehovah. Ilay lehilahin’ny ota mipetraka eo amin’ny sezan’Andriamanitra, milaza ny tenany ho Andriamanitra, ary manao zavatra ambonin’Andriamanitra.” Manuscript Releases, boky faha-14, 162.
Ny Antikristy dia tandindon’ny papa ao Roma sy Satana koa; satria ny papa ao Roma no solontenam-batan’i Satana eto an-tany. “Toy izany no andrombahan’i Satana ny zo manokan’i Jehovah. Ilay lehilahin’ny ota dia mipetraka eo amin’ny seza fiandrianan’Andriamanitra, milaza ny tenany ho Andriamanitra, ary miasa ambonin’Andriamanitra.” Kasain’i Satana hofehezina tanteraka izao tontolo izao rehefa mandray ny fahefana izy, ka hanapaka “amin’ny olona toy ny hoe olom-pehezin’ny fanjakany izy ireo, mba hokarakaraina sy hotantanana ary hofehezina araka izay sitrany.” Mba hananany seza fiandrianana ara-pivavahana hifehezany dia noforoniny ny Fiangonana Katolika, ary mba hananany seza fiandrianana ara-politika hifehezany dia noforoniny ny Firenena Mikambana.
Ity fifanarahana nifanaovana teo amin’ny fanompoan-tsampy sy ny Kristianisma ity no nitarika ho amin’ny fivoaran’ilay “lehilahin’ny ota” izay voalaza mialoha ao amin’ny faminaniana ho mpanohitra sy manandratra ny tenany ho ambonin’Andriamanitra. Io rafitra goavam-be misy fivavahana sandoka io dia sangan’asan’ny herin’i Satana—tsangambaton’ny ezaka ataony hampipetraka ny tenany eo ambonin’ny seza fiandrianana mba hanapaka ny tany araka ny sitrapony.” The Great Controversy, 50.
Ny fahagagana tao Fatima sy ny faminaniany satanika no nampiasain’i Satana hanomanana toe-javatra ara-paminaniana izay ahafahan’ny Katolisisma manolotra haingana ny fiangonany eo ambany fifehezany, rehefa miseho izy ka maka tahaka an’i Kristy. Ny fakàny tahaka an’i Kristy dia manomboka amin’ilay lalàna Alahady ho avy tsy ho ela, izay aseho ao amin’ny andininy faha-enina ambin’ny folo, andininy faha-roa amby roapolo, andininy faha-iray amby telopolo, ary andininy faha-iray amby efapolo ao amin’ny Daniela toko faha-iraika ambin’ny folo.
“Amin’ny alalan’ny didy manery ny fananganana ny fahefan’ny Papa, ka mandika ny lalàn’Andriamanitra, dia hanapaka tanteraka ny tenany amin’ny fahamarinana ny firenentsika. Rehefa haninjitra ny tanany hiampita ny hantsana ny Protestantisma mba hihazona ny tanan’ny fahefana romana, rehefa hanatsotra ny tanany hiampita ny hantsana lalina izy mba hifandray tanana amin’ny Fampianaran’ny Fanahy, rehefa, eo ambanin’ny herin’ity firaisana telo sosona ity, ny tanintsika handà ny foto-kevitra rehetra ao amin’ny Lalàmpanorenany amin’ny maha-fitondram-panjakana protestanta sy repoblikana azy, ary hametraka fepetra ho amin’ny fampielezana ny lainga sy ny fitaka papaly, dia amin’izany no ahafahantsika mahalala fa tonga ny fotoana hiasan’i Satana amin’ny fomba mahagaga ary efa akaiky ny farany.” Testimonies, boky faha-5, 451.
Amin’ny lalàn’ny Alahady any Etazonia no “tonga ny fotoana hiasan’i Satana amin’ny fomba mahagaga.” Ao amin’ny Apokalypsy toko faha-telo ambin’ny folo, andininy faha-iraika ambin’ny folo, i Etazonia dia “miteny” tahaka ny dragona, ary avy eo ao amin’ny andininy faha-telo ambin’ny folo, izay manondro fotsiny izay mitranga rehefa “miteny” i Etazonia, amin’ny famoahana ny lalàn’ny Alahady, dia miseho i Satana ka mampidina afo avy any an-danitra.
“Ny mpanompon’Andriamanitra, izay mamirapiratra sy manjelanjelatra amin’ny fanokanana masina ny tavany, dia hirohotra hifindrafindra toerana mba hanambara ny hafatra avy any an-danitra. Amin’ny alalan’ny feo an’arivony, manerana ny tany rehetra, no hanomezana ny fampitandremana. Hatao ny fahagagana, hositranina ny marary, ary hisy famantarana sy zava-mahagaga hanaraka ny mino. Miasa koa Satana, amin’ny fahagagana mamitaka, ka hatramin’ny fampidinana afo avy any an-danitra eo imason’ny olona aza. Apokalypsy 13:13. Toy izany no hitondrana ny mponina amin’ny tany mba handray ny toerany.” The Great Controversy, 611, 612.
Ny hafatr’i Fatima dia nohamafisin’ny fahagagana iray izay nisy vavolombelona nanamarina izany avy amin’ireo gazetin’ny fitondrana tsy mino an’Andriamanitra izay tonga nanatrika ilay zava-nitranga mba handà ny filazana efa natao momba ilay antsoina hoe Virjiny Maria nitsidika ireo zaza telo tamin’ny andro fahatelo ambin’ny folo isam-bolana nanomboka tamin’ny volana Mey ka hatramin’ilay fahagagana tamin’ny 13 Oktobra 1917. Ny fikambanam-baovao tsy mino an’Andriamanitra rehetra izay tao Fatima tamin’ny fotoana nisian’ilay fahagagana dia nanamafy ilay zava-nitranga. Fahagagana tena izy izany (an’i Satana).
Araka ny nambaran’i Malachi Martin tao amin’ny bokiny, i Papa Joany Paoly dia notarihin’ny fitiavany an’i Maria avy ao Fatima. Ny faminaniana miafina tao Fatima, izay tsy nambara raha tsy tamin’ny taona 2000, dia faminaniana satanika tokoa; kanefa amin’ny andro farany dia averin’i Jesosy ny andro voalohany. Ny boky tranainy indrindra ao amin’ny Baiboly, dia ny boky voalohany nosoratan’i Mosesy, dia ny bokin’i Joba, ary izany no manambara fa i Joba, izay misolo tena ireo iray hetsy sy efatra amby efatra alina, satria tanteraka amin’ny fomba lavorary indrindra amin’ny andro farany ny faminaniana rehetra. Satana, ao amin’ny tantaran’i Joba, dia avela hitondra fahafatesana sy fandringanana amin’i Joba, mba hitsapana an’i Joba. Ny fahagagana izay avela hotanterahin’i Satana amin’ny andro farany dia fahagagana tena izy. Fahagagana satanika ireo, nefa navelan’Andriamanitra hotanterahin’i Satana ny asany fara tampony, noho ilay tanjona ihany izay namelany an’i Satana hitsapa an’i Joba.
“Betsaka no miezaka manazava ireo fanehoana ara-panahy amin’ny filazana fa hosoka sy hafetsen-tanana ataon’ny mpanelanelana ihany no fotony manontolo. Kanefa, na dia marina aza fa ny vokatry ny fitaka dia matetika no naseho ho toy ny fanehoana marina, dia nisy koa fanehoam-pahefana mihoatra ny voajanahary izay tena niavaka. Ilay fidoboky ny feo miafina izay nanombohan’ny fanahy maoderina dia tsy vokatry ny fitaka na ny hafetsen’olombelona, fa asan’ireo anjely ratsy mivantana, izay nampidirany tamin’izany ny iray amin’ireo fitaka mahomby indrindra handringanana ny fanahy. Maro no ho voafandrika noho ny finoana fa ny fanahy dia fisandohana ataon’olombelona fotsiny ihany; rehefa ampitahaina mivantana amin’ireo fanehoana izay tsy maintsy heveriny ho mihoatra ny voajanahary izy, dia ho voafitaka ka hotarihina hanaiky izany ho hery lehibe avy amin’Andriamanitra.”
“Ireo olona ireo dia tsy miraharaha ny fijoroana vavolombelon’ny Soratra Masina momba ireo zava-mahagaga vitan’i Satana sy ny solontenany. Tamin’ny alalan’ny fanampian’i Satana no nahafahan’ireo mpanao odin’i Farao naka tahaka ny asan’Andriamanitra. Vavolombelon’i Paoly fa, alohan’ny fihavian’i Kristy fanindroany, dia hisy fanehoana mitovy amin’izany amin’ny herin’i Satana. Ny fihavian’ny Tompo dia hialohavan’ny ‘fiasan’i Satana amin’ny hery rehetra sy amin’ny famantarana ary amin’ny fahagagana mandainga, sy amin’ny fitaka rehetra amin’ny tsy fahamarinana.’ 2 Tesaloniana 2:9,10. Ary ny apostoly Jaona, eo am-pamaritana ilay hery mahavita fahagagana izay hiseho amin’ny andro farany, dia manambara hoe: ‘Ary manao fahagagana lehibe izy, ka mampidina afo avy any an-danitra ho amin’ny tany eo imason’ny olona, ary mamitaka izay monina ambonin’ny tany amin’ny alalan’ireo fahagagana izay nananany fahefana hatao.’ Apokalypsy 13:13, 14. Tsy hosoka tsotra izao no voalaza mialoha eto. Voafitaky ny fahagagana izay ananan’ny solontenan’i Satana fahefana hatao ny olona, fa tsy izay lazainy fotsiny ho vitany.” Ilay Hery Mifanandrina, 553.
Ny hafatr’i Fatima ao amin’ny bokin’i Malachi Martin dia aseho ho rafitra ara-paminaniana ao amin’ny Katolisisma amin’ny andro farany, mifandray amin’ny tolona anaty ao amin’ny Fiangonana, izay azo aseho ho ny papa tsara mifanandrina amin’ny papa ratsy, na koa ny papa mpandala ny nentin-drazana mifanandrina amin’ny papa liberaly. Ny papa mpandala ny nentin-drazana, ary araka ny famakian’i Martin ny fahagagana, ilay papa tsara, dia manorina ny fahazoany izany eo ambonin’ny Konsily Voalohany tao Vatikana, fantatra koa amin’ny hoe Vatikana I, izay natao nanomboka ny 8 Desambra 1869 ka hatramin’ny 20 Jolay 1870, nantsoin’ny Papa Pius IX, ary nifantoka indrindra tamin’ny famaritana ny dogman’ny tsy fetezan’ny papa diso sy tamin’ny fiatrehana olana ara-teolojika sy ara-pampianarana maro samihafa nosedrain’ny Fiangonana Katolika tamin’izany fotoana izany. Ny Konsily Faharoa tao Vatikana, izay fantatra matetika amin’ny hoe Vatikana II, kosa dia natao tatỳ aoriana lavitra, nanomboka ny 11 Oktobra 1962 ka hatramin’ny 8 Desambra 1965. Nantsoin’ny Papa Joany XXIII izy io ary notohizan’ny Papa Paoly VI taorian’ny nahafatesan’i Joany XXIII.
Ny andro farany amin’ny Katolisisma, araka ny nambaran’i Martin, dia manondro ny ady eo amin’ny tsy fahadisoana sy ny laharam-pahamehan’ny Fiangonan’i Roma araka ny napetraky ny Vatican I, mifanohitra amin’ny liberalisma izay asehon’i Francis, ilay papa “woke”, amin’izao fotoana izao, sady aseho ao amin’ny antontan-taratasin’ny Vatican II. Manoro hevitra i Martin fa, ao anatin’ny tolona momba ireo fomba roa ireo hifehezana ny fiangonana, dia mipoaka ny ady lehibe fahatelo maneran-tany, ary miverina Jesosy, midina etỳ an-tany, mametraka ny fitahiany amin’ilay papa tsara, ary mandray ny seza fiandrianan’ny Fiangonana Katolika.
Ao amin’ny andininy fahatelo ambin’ny folo ka hatramin’ny fahadimy ambin’ny folo, ao amin’ny Daniela iraika ambin’ny folo, ny tantara izay mialoha avy hatrany ny lalàna Alahady ao amin’ny andininy fahenina ambin’ny folo dia manoritsoritra ny ady fahatelo sady farany amin’ireo ady ifanaovana amin’ny alalan’ny solontena. Io no ady manaraka ny fandresen’i Putin ao amin’ny andininy fahiraika ambin’ny folo sy faharoa ambin’ny folo; kanefa eo afovoan’ireo andininy telo ireo, ny andininy fahaefatra ambin’ny folo no manondro ny fotoana idiran’ny Katolisisma ao amin’ny tantaran’ny andro farany.
Araka an’i Isaia, ilay vehivavy janga avy any Roma dia hadino nandritra ilay fitondrana an’ohatra fito-polo taona an’ilay fanjakana fahenina amin’ny faminanian’ny Baiboly. Tamin’ny fotoana voalohany nampipetrahana ny papa teo ambonin’ny tany tamin’ny taona 538, ny mariky ny lalana nialoha ny nampipetrahana azy teo amin’ny seza fiandrianana dia ny didin’i Justinien tamin’ny taona 533.
Ny tantara manodidina ny didy navoakan’i Justinien dia manambara fa nitady hanamafy ny fifehezany ny fanjakany i Justinien tamin’ny fampitsaharana ny adihevitra ara-pivavahana izay niteraka korontana tao amin’ny fanjakana. Izany adihevitra izany dia ny hoe: ny fiangonana tao Constantinople any atsinanana ve, sa ny fiangonana tao Roma any andrefana, no lohan’ilay antsoina hoe fiangonana kristiana. Ao amin’ny andininy faha-telo ambin’ny folo, ny filoha farany ao Etazonia dia hiatrika fifanolanana iray izay hanery azy hampitovy lalana amin’ny tantaran’i Justinien, ka hanambara fa ny Fiangonana Katolika no lohan’ny fiangonana sy mpanitsy ny heretika, mba hanorenana ny fanohanana ara-politika ilaina hanamafisana ny fahefany.
Tsy tokony hametraka fitokiana na inona na inona amin’ireo faminaniana satanika avy ao Fatima isika, fa takina amintsika kosa ny hahita izay ambaran’ny Tenin’Andriamanitra. Tamin’ny fiandohan’ny taonjato faharoapolo dia samy niditra tao amin’ny taranany fahatelo ny tandroka roa tamin’ilay bibidia avy amin’ny tany, dia ilay taranaky ny fifampiraharahana. Ny tandroka Repoblikana dia nanolotra ny rafitra ara-bolany ho eo ambany fahefan’ireo banky iraisam-pirenena, izay manara-piaviana hatrany amin’ny tranon’ny Satroka Mena, dia ny Rothschilds, sy ny fifandraisany miafina amin’ny Illuminati, ny Freemasonry, ireo fikambanana miafina ary ny fikambanan’ny Zezoita. Mampitandrina mivantana momba ireo antokon-javatra ireo ny Rahavavy White. Nandritra izany fe-potoana izany ihany koa, ny Advantisma Laodiseana, amin’ny maha-tandroka Protestanta azy, dia nanolotra ny andrim-pampianarany sy ny andrim-pivavahany ho eo ambany fitantanan’izao tontolo izao.
Tamin’io vanim-potoana io indrindra no nanombohan’ny tantarany ny mpanjakan’ny atsimo maoderina tamin’ny alalan’ny Revolisiona Rosiana, ary ny mpanjakan’ny avaratra maoderina kosa nanomboka ny tantarany tamin’ny alalan’ny fahagagana tao Fatima. Araka ny asongadin’i Malachi Martin ao amin’ny bokiny, ankoatra ny ady anatiny teo amin’ny papa tsara sy ny papa ratsy, ny hafatr’i Fatima dia nanondro ny adin’ny Katôlika manohitra ny ateisma amin’ny ankapobeny, nefa indrindra kokoa manohitra ny ateisman’i Rosia. Ny tsiambaratelo izay tokony ho notanterahin’ny papa tamin’ny 1917 dia nahitana ilay fampanantenana (satanika) fa raha miantso konsily ny papa ka manokana an’i Rosia ho an’i Maria Virjiny, dia tsy hisy ady lehibe faharoa eran-tany. Nambarany koa fa raha mandà izany ny papa, dia hampiely lavitra sy midadasika ny filozofiany i Rosia, ary hisy ady lehibe iray hafa eran-tany avy eo.
Ny Ady Lehibe Faharoa dia nahitana ny adin’ny Katôlisisma nanohitra ny Kômonisma-n’i Rosia. Ny tafika mpisolo vava nentin’ny Katôlisisma tamin’izany ady izany dia i Alemaina Nazia. Mampiasa tafika mpisolo vava mandrakariva ny papasia. Tamin’ny 1933, ny fiangonana Katôlika, tamin’ny alalan’ny asan’i Kardinaly Pacelli, dia nanao konkordà tamin’i Adolph Hitler izay namela an’i Hitler haka ny fifehezana an’i Alemaina, ary araka ny fijoroana vavolombelon’i Hitler tenany, io fifanarahana (konkordà) io no nahafahan’i Hitler namaha ny raharaha Jiosy. Ny Nazia dia tafika mpisolo vavan’ny papasia nanohitra an’i Rosia tsy mino an’Andriamanitra tamin’ny Ady Lehibe Faharoa, ary amin’ny ady faharoa amin’ireo ady amin’ny alalan’ny mpisolo vava, izay tanterahina ankehitriny ao Okraina, dia tanterahin’ny tafika Nazia mpisolo vava hafa izany.
Hitohy amin’ny lahatsoratra manaraka isika hanohy izao fandinihana izao.
“Amin’ny alalan’ireo fahadisoana lehibe roa ireo, dia ny tsy fahafatesan’ny fanahy sy ny fahamasinan’ny Alahady, no hampidiran’i Satana ny olona eo ambanin’ny fitaka ataony. Raha ny voalohany no mametraka ny fototra iorenan’ny spiritisma, ny faharoa kosa no mamorona fatoram-piombonam-po amin’i Roma. Ny Protestanta any Etazonia no ho lohalaharana amin’ny faninjirana ny tanany hiampita ny hantsana mba hihazonana ny tanan’ny spiritisma; hihoatra ny lavaka mangitsokitsoka izy ireo mba hifampihazon-tanana amin’ny fahefana romana; ary eo ambanin’ny herin’io firaisana telo sosona io, ity firenena ity dia hanaraka ny dian’i Roma amin’ny fanitsakitsahana ny zon’ny fieritreretana.”
“Rehefa ny spiritisma no maka tahaka akaiky kokoa ny Kristianisma anarany fotsiny amin’izao androntsika izao, dia vao mainka lehibe kokoa ny heriny hamitaka sy hamandrika. Satana tenany mihitsy dia niova fo, araka ny filaharana maoderina ankehitriny. Hiseho amin’ny toetran’ny anjelin’ny mazava izy. Amin’ny alalan’ny fiasan’ny spiritisma no hanaovana fahagagana, hahasitrana ny marary, ary hisy zava-mahagaga maro tsy azo lavina hotanterahina. Ary satria ireo fanahy ireo dia hiaiky finoana ny Baiboly sady hampiseho fanajana ny rafitra sy andrim-piangonana, dia horaisina ho fanehoana ny herin’Andriamanitra ny asany.
“Ny tsipika mampiavaka ny Kristiana izay milaza ny tenany ho Kristiana sy ny tsy araka an’Andriamanitra dia zara raha mbola hita ankehitriny. Ny mambran’ny fiangonana dia tia izay tian’izao tontolo izao ary vonona hiaraka aminy, ary tapa-kevitra i Satana ny hampiray azy ho tena iray ka hanamafy ny asany amin’ny fampidirana azy rehetra ho ao anatin’ny laharan’ny fanahy ratsy. Ny Papista, izay mirehareha amin’ny fahagagana ho famantarana azo antoka ny fiangonana marina, dia ho voafitaka mora foana amin’io hery mahavita fahagagana io; ary ny Protestanta, efa nanary ny ampingan’ny fahamarinana, dia ho voafitaka koa. Ny Papista sy ny Protestanta ary ny olon’izao tontolo izao dia samy handray ny endriky ny toe-panahy araka an’Andriamanitra nefa tsy manana ny heriny, ary ho hitany ao amin’izany firaisana izany ny hetsika lehibe ho amin’ny fampiverenana izao tontolo izao sy ny fampidirana ny arivo taona nandrasana hatry ny ela.”
“Amin’ny alalan’ny spiritisma, Satana dia miseho ho toy ny mpanao soa ho an’ny taranak’olombelona, manasitrana ny aretin’ny olona, sady milaza fa manolotra rafitra vaovao sy ambony kokoa momba ny finoana ara-pivavahana; nefa amin’izany fotoana izany koa dia miasa amin’ny maha-mpandringana azy izy. Ny fakam-panahiny dia mitarika vahoaka maro ho amin’ny fandringanana. Ny tsy fahononan-tena dia manongana ny saina mahay mandanjalanja; ny filan’ny nofo, ny fifandirana ary ny fandatsahan-dra no manaraka. Satana dia finaritra amin’ny ady, satria izany no mampifoha ireo filana ratsy indrindra ao amin’ny fanahy, ary avy eo dia mamafa ho any amin’ny mandrakizay ireo lasibatr’izy ireo izay efa tototry ny faharatsiana sy ny ra. Tanjony ny mamporisika ny firenena hiady samy izy, satria amin’izany fomba izany no ahafahany mampivily ny sain’ny olona hiala amin’ny asan’ny fiomanana mba hahazoany mijoro amin’ny andron’Andriamanitra.”
“Miasa amin’ny alalan’ny singa voajanahary koa Satana mba hanangonany ny vokatra avy amin’ny fanahiny izay tsy voaomana. Efa nodinihiny ny zava-miafin’ny laboratoaran’ny zavaboary, ary ampiasainy ny heriny rehetra hifehezana ireo singa araka izay avelan’Andriamanitra azy. Raha navela hampahory an’i Joba izy, dia haingana toy inona no nandripahana ny andian’ondry sy ny andian’omby, ny mpanompo, ny trano, ny zanaka, ka nifanesy ny loza, toy ny tao anatin’ny indray mipi-maso. Andriamanitra no miaro ny voariny sy manodidina azy ireny toy ny fefy manakana ny herin’ilay mpandrava. Naneho fanamavoana ny lalàn’i Jehovah anefa izao tontolo kristianina izao; ary hataon’ny Tompo indrindra izay nambarany fa hataony—hesoriny tsy ho etỳ ambonin’ny tany ny fitahiany, ary halàny ny fiarovany amin’ireo izay mikomy manohitra ny lalàny sy ny fampianarany sady manery ny hafa hanao toy izany koa. Satana no mifehy izay rehetra tsy arovana manokana amin’Andriamanitra. Haneho fankasitrahana sy hampandroso ny sasany izy mba hampandrosoany ny teti-dratsiny manokana, ary hitondra fahoriana amin’ny hafa izy ka hitarika ny olona hino fa Andriamanitra no mampahory azy ireo.” The Great Controversy, 588, 589.