I Daniela dia nokasihin-tanana intelo tao amin’ny toko faha‑folo, ny voalohany sy ny farany dia nataon’i Gabriela, ary ny fikasihana teo afovoany dia nataon’i Kristy. Tamin’io fikasihana teo afovoany io no nahatsapan’i Daniela tamin’ny fomba faran’izay lalina ny fahalòvany, satria ny famantarana eo afovoan’ny fahamarinana dia maneho fikomiana. Mikaela no nikasika an’i Daniela fanindroany, fa nidina Izy tamin’ny fiafaran’ny iraika amby roapolo andro.
Amin’ny faran’ny telo andro sy tapany ara-panoharana, izay nandrianan’ny vavolombelona roa ao amin’ny Apokalypsy toko faha-iraika ambin’ny folo maty teny an-dalambe, dia misy feo iray manangana azy roa ho velona indray. Io no feon’ny arkanjely izay manangana ho velona. Ny fidinan’i Mikaela ao amin’ny Daniela toko faha-folo, tamin’ny andro faharoa amby roapolo, dia mifanaraka amin’ny fananganana ny vavolombelona roa ho velona amin’ny 2023. Raha mbola maty teny an-dalambe ny vavolombelona roa, dia naseho an’i Ezekiela ny taolany niparitaka, ary nanontaniana izy raha nihevitra fa azo hatsangana ho velona indray ireo taolana maina maty tao amin’ny lohasaha ireo; ary izao ihany no navaliny Ezekiela: “Tompo ô, Hianao no mahalala.”
Dia diperintahkan lagi kepada Ezekiel untuk bernubuat kepada tulang-tulang itu; maka ia pun melakukannya, dan ketika ia melakukannya, tulang-tulang itu tersusun dan berhimpun bersama, namun tetap belum hidup. Nubuat pertama Ezekiel ialah menghimpunkan tulang-tulang itu bersama-sama, tetapi diperlukan nubuat yang kedua untuk membangkitkan tulang-tulang itu sebagai suatu tentara. Nubuat kedua Ezekiel ialah nubuat celaka yang ketiga, sebagaimana dilambangkan oleh keempat angin yang menghidupkan tulang-tulang itu. Adam yang pertama diciptakan sempurna, tetapi kemudian ia berbuat dosa dan mewariskan maut kepada seluruh keturunannya. Kebangkitan tulang-tulang mati dalam penglihatan Ezekiel itu sejajar dengan penciptaan Adam dalam kesempurnaannya, sebab Adam mula-mula dibentuk, lalu kemudian Tuhan mengembuskan ke dalam dirinya nafas kehidupan.
Tsy midika akory izany fa mahazo vatana voahosotra voninahitra ireo vavolombelona roa rehefa averina ho velona izy, satria izany dia tsy miseho raha tsy amin’ny fiavian’i Kristy fanindroany; nefa ny fitsanganan’izy ireo amin’ny maty dia mifanandrify amin’ny fahitan’i Daniela momba ilay fahitana “marah” maha-mpanao antony, rehefa ovana hitovy amin’ilay endrika izay banjininy izy ireo avy eo. Fitsipika mifandimby, ny fizotry ny fanisiana tombo-kase dia voalamina amim-pitandremana tokoa ao amin’ny fijoroana vavolombelon’ny faminaniana.
Ao amin’ny Apokalypsy toko fahiraika ambin’ny folo, “rehefa afaka hateloana sy tapany dia niditra tao aminy ny Fanahin’aina avy amin’Andriamanitra,” tao amin’ireo vavolombelona roa, “ary izy ireo” dia “nijoro tamin’ny tongony; ary tahotra lehibe no nahazo izay nahita azy,” ary avy eo dia nisy “feo mahery avy tany an-danitra nanao taminy hoe: Miakara atỳ. Ary niakatra ho any an-danitra tao amin’ny rahona izy; ary ny fahavalony dia nahita azy.”
Voalohany, ny Fanahy niditra tao anatiny, dia nitsangana tamin’ny tongony izy; ary rehefa nitsangana izy, dia azon-tahotra ny fahavalony, izay efa nifaly teo aloha noho ny nahafatesany. Ary avy eo dia misy feo miantso azy hiakatra, ary ny fahavalony no mahita izany zava-nitranga izany. Ao amin’i Ezekiela, izy ireo dia fantarina voalohany ho toy ny olona efa niparitaka sy maty tao an-dohasaha; avy eo dia ambara ny faminaniana iray izay manangona azy hiaraka; ary avy eo ny faminaniana faharoa no mahatonga azy hitsangana ho tafika lehibe. Ao amin’i Daniela, voalohany izy mahita ny fahitana lehibe izay miteraka fisarahan’olona ho sokajy roa, ary avy eo dia kasihina intelo izy.
Tamin’ny voalohany nikasihana azy dia tsy nanana hery izy, tao anatin’ny torimaso lalina, ary nitodika tamin’ny tany ny tavany. Ny torimaso dia maneho ny fahafatesana. Nefa reny ny teny nolazaina izy.
Aza gaga amin’izany ianareo; fa avy ny andro izay handrenesan’izay rehetra any am-pasana ny feony. Jaona 5:28.
Dia niantso an’i Daniela hiondrika amin’ny tanany sy ny lohaliny i Gabriela, ary avy eo dia nandidy azy hitsangana, ka nanao izany izy, na dia nangovitra aza. Avy eo dia nandre ny tenin’i Gabriela izy, nefa dia moana sisa. I Ezekiela koa dia nahita ny fahitan’i Kristy, ary niteraka filaharan-javatra mitovy amin’izany koa izany.
Ary eo ambonin’ny habakabaka izay teo ambonin’ny lohan’ireo dia nisy ny endriky ny seza fiandrianana, tahaka ny fijerin’ny vato safira; ary teo ambonin’ny endriky ny seza fiandrianana dia nisy endrika tahaka ny fijerin’ny olona iray teo amboniny. Ary hitako tahaka ny lokon’ny ambera izany, tahaka ny fijerin’ny afo manodidina ao anatiny, hatramin’ny fijerin’ny valahany miakatra; ary hatramin’ny fijerin’ny valahany midina kosa, dia hitako hoatra ny fijerin’ny afo, sady nisy famirapiratana nanodidina. Tahaka ny fijerin’ny avana izay eo amin’ny rahona amin’ny andro avy ny orana no fijerin’ny famirapiratana manodidina. Izany no fijerin’ny endriky ny voninahitr’i Jehovah. Ary nony hitako izany, dia niankohoka tamin’ny tavako aho, ka nandre ny feon’ny iray izay niteny. Ary hoy Izy tamiko: Ry zanak’olona, mitsangàna amin’ny tongotrao, dia hiteny aminao Aho. Ary ny Fanahy niditra tao anatiko raha niteny tamiko Izy, ka nampitsangana ahy tamin’ny tongotro, dia nandre Ilay niteny tamiko aho. Ezekiela 1:26–2:2.
Ny fahitana dia nahatonga an’i Ezekiela sy Daniela samy hanetry tena ho amin’ny vovoka, ka niankohoka tamin’ny tany izy ireo. Tao anatin’izany toetry ny tenany izany dia samy mbola nandre ny tenin’i Jehovah izy roa tonta, ary samy natsangana hijoro izy ireo mba handre ny teny nolazaina taminy; ary raha nandre ireo teny ireo izy, “dia niditra tao anatiny ny Fanahy.” Ny firaisan’ny maha-Andriamanitra dia tanterahina amin’ny alalan’ny fandraisana ny Tenin’Andriamanitra izay ampitain’ny Fanahy Masina. Ny “Teny” no mampita ny maha-Andriamanitra ao amin’ny maha-olombelona. Tsy maintsy ekena io fahamarinana io mba hahazoana ny hamafin-javatra sy ny lanjan’ny tantara ara-paminaniana izay omen’i Gabriela an’i Daniela ao amin’ny toko fahiraika ambin’ny folo. Ny tantara ara-paminaniana aseho ao amin’ny toko fahiraika ambin’ny folo dia fantsona ampitondrana ny diloilo masina ho any amin’ireo virjina hendry.
Tahaka an’i Ezekiela, dia nampianarina avy hatrany izy fa tokony hitondra hafatra ho an’ny Advantisma Laodiseana, nefa i Ezekiela dia efa nampahafantarina hatrany am-piandohana fa tsy hihaino ny teniny ny Advantisma Laodiseana, satria taranaka mpiodina izy. Ny fanandraman’i Ezekiela dia fanandraman’i Isaia ao amin’ny toko fahenina, koa araka ny vavan’ny vavolombelona roa, rehefa mamoha an’i Daniela amin’ny torimaso Andriamanitra, izay tandindon’ny fahafatesana, dia omena hafatra ho an’ny taranaka mpiodina ao amin’ny Advantisma Laodiseana i Daniela, nefa tsy hihaino izy ireo.
Avy eo dia nokasihin’i Kristy fanindroany i Daniela, ary Izy Tenany no mikasika ny molony, tahaka ny nikasihany ny molotr’i Isaia tamin’ny vainafo nalaina teo amin’ny alitara. Dia afaka niteny Daniela, nefa mbola tsy nanan-kery ihany izy, ary mbola tsy nisy fofonaina taminy. Araka an’i Ezekiela, ny fofonaina dia tonga miaraka amin’ny hafatry ny “rivotra efatra”, izay faminaniana faharoan’i Ezekiela. Ny faminanian’i Ezekiela momba ny rivotra efatra dia mifanaraka amin’ny fikasihana fanintelony an’i Daniela, satria amin’izay no idiran’ny fofonaina ao amin’ny taolana ka mitsangana ho tafika lehibe izy ireny. Ao amin’ny fikasihana fanintelony an’i Daniela no anatanjahana azy.
Tamin’ny 18 Jolay 2020, dia niely patrana ny vahoakan’Andriamanitra amin’ny andro farany ary niditra tao amin’ny fotoana fiandrasana araka ny fanoharana. Ny tantaran’ny fanisiana tombo-kase dia naseho tamin’ny tantaran’ny 22 Oktobra 1844 ka hatramin’ny fikomiana tamin’ny 1863. Ny tsipika ara-tantara voasolo tena eo dia mifanindry amin’ny vanim-potoana manomboka amin’ny 11 Septambra 2001 ka hatramin’ny lalàna alahady, nefa mifanindry koa amin’ny tantara manomboka amin’ny 18 Jolay 2020 ka hatramin’ny lalàna alahady. Io trangan-javatra ara-paminaniana io dia miorina amin’ny zava-misy fa ny tandindona dia manana heviny mihoatra ny iray, ary ny heviny dia faritan’ny tontolon-kevitra ampiharana azy.
Rehefa dinihintsika ny fahatongavana sy ny asa ataon’izay anjely telo, dia tarihin’io filaharan-javatra io ihany izy rehetra. Tonga izy ireo amin’ilay fotoana izay hanesorana ny tombo-kasen’ilay faminaniana mifandray aminy. Io faminaniana io dia voalamina amin’ny dingana telo: ny fahatongavany, ny fanomezana hery azy, ary ny varavarana mihidy eo amin’ny fiafarany. Misy famantarana hafa ao anatin’io tantara io, kanefa ireo famantarana telo mitsapa momba ny fahatongavan’izay anjely telo dia manomboka amin’ilay famantarana voalohany izay hanesorana ny tombo-kasen’ny faminaniana iray. Ilay hafatra izay voavaha tombo-kase dia omena hery amin’ny alalan’ny fanamafisana iray, ary avy eo izany fanamafisana sy fanomezana hery izany no mitsapa ny lehilahy sy ny vehivavy ao amin’izany tantara izany. Ny famaranana ny tantara dia mamoaka fitsapana mazava izay mampiseho raha hendry na adala ireo izay mijoro eo amin’ny fitsapana fahatelo.
Ao anatin’ny tantaran’ny 11 Septambra 2001 ka hatramin’ny lalàna alahady dia azo fantarina ireo anjely telo. Tonga tamin’ny 11 Septambra 2001 ny anjely voalohany, tonga tamin’ny 18 Jolay 2020 ny anjely faharoa, ary tonga amin’ny lalàna alahady ho avy tsy ho ela (ny fitsapana manavaka) ny anjely fahatelo. Mifanaraka amin’ny 11 Septambra 2001 ny 22 Oktobra 1844, ary mifanaraka amin’ny 18 Jolay 2020 ny 1856, ary mifanaraka amin’ny lalàna alahady ny 1863. Izany hoe, ny 22 Oktobra 1844 ka hatramin’ny 1863 dia mifanaraka koa amin’ny 18 Jolay 2020 ka hatramin’ny lalàna alahady, satria ny 18 Jolay no fahatongavan’ilay anjely faharoa ao amin’ny tantaran’ny fanisiana tombo-kase. Ny tantara manaraka dia mbola voafaritra araka ny tokony ho izy ho toy ny marika famantarana fotsiny an’ny anjely rehetra.
Tamin’ny 18 Jolay 2020, dia nisy fahamarinana novahana tombo-kase izay natao hitsapana izany taranaka izany. Ny dingana faharoa amin’izany tantara izany dia rehefa atsangana amin’ny maty ireo vavolombelona roa. Amin’izay izy ireo dia sedraina ny amin’ny handraisany na tsia ny fahazavana izay nambara tamin’izany fotoana izany, izay mitranga ankehitriny. Ary avy eo, amin’ny lalàna Alahady (ilay fitsapana manavaka), dia haseho mazava izay hendry virijina sy izay tsy izy. Rehefa heverintsika ny tantara ho toy ny firafitry ny anjely tokana fotsiny, ary avy eo apetratsika eo ambonin’ny tantaran’ny 18 Jolay 2020 ka hatramin’ny lalàna Alahady ny vanim-potoana manomboka amin’ny 22 Oktobra 1844 ka hatramin’ny fikomiana tamin’ny 1863, dia hitantsika fa tamin’ny 1849, Sister White dia nanambara fa ny Tompo dia naninjitra indray ny tanany mba hanangona ny sisa amin’ny olony.
Nanomboka tamin’ny 22 Oktobra 1844 ka hatramin’ny 1849 dia niparitaka ny vahoakan’Andriamanitra. Tamin’ny 1850 dia namoaka ny faharoa amin’ireo tabilaon’i Habakoka roa izy ireo. Tamin’ny Janoary 1851 dia nanao dokambarotra ilay tabilao vaovao tao amin’ny Review izy ireo. Niparitaka ny vahoakan’Andriamanitra, ary tonga niaraka tamin’ny mazava ny anjely fahatelo. Dia nanomboka nanangona azy ireo indray Andriamanitra, ary nomeny avy eo sary hita maso maneho ny hafatra izay tokony hotorin’izy ireo, tahaka ny nataony tamin’ny 1842. Ny mazava izay tonga tamin’ny 22 Oktobra 1844 dia fitomboan’ny fahalalana, ary nitohy, teo ambany fitarihany, nivoatra izany, ary tamin’ny 1856 dia nampahafantarina ny vato fehizoron’izany mazava izany. Io mazava io dia ny amin’ny “fito andro,” izay no mazava voalohany neken’i William Miller, ary izay naseho ho iray amin’ireo faminaniana izay tanteraka tamin’ny 22 Oktobra 1844.
Ny fahazavan’ny “fotoana impito,” tamin’ny 1856, dia sady fiafaran’ny fitomboan’ny fahalalana nomena an’i Miller, ilay iraky ny anjely voalohany, no fahazavana famaranan’ny anjely fahatelo koa izay nomena tamin’ny 22 Oktobra 1844. Ny fandavana ny fahazavana tamin’ny 1856 dia sady fandavana ny fitomboan’ny fahalalana izay novahana tamin’ny 1798, no koa ny fitomboan’ny fahalalana izay novahana tamin’ny 22 Oktobra 1844; ary nolavin’ireo izay tamin’izay fotoana sy teo no nifindra avy tamin’ny fanandraman’i Philadelphia ho amin’ny fanandraman’i Laodikia izany. Ny fikomiana tamin’ny 1863 dia ny fahatelo, sady fitsapana litmôsy, izay naseho tamin’ny alalan’ny tabilao sandoka iray izay nanala ny fahazavan’ny “fotoana impito.”
Ny fahadisoam-panantenana voalohany tamin’ny 19 Aprily 1844 dia nentin’Andriamanitra ho amin’ny hetsika Filadelfiana an’ilay anjely voalohany, tamin’ny nihazonany ny tanany teo ambonin’ny fahadisoana iray tao amin’ny tarehimarika sasany teo amin’ny tabilao pioniera 1843. Ny fahadisoam-panantenana voalohany tamin’ny 18 Jolay 2020 dia nentin’olona ho amin’ny hetsika Laodiseana an’ilay anjely fahatelo, tamin’ny tsy firaharahiany fa tamin’ny 22 Oktobra 1844, Kristy dia nanandratra ny tanany ho any an-danitra ka nianiana fa tsy hisy fotoana intsony. Tamin’ny 18 Jolay 2020, dia navoha ny hafatra iray izay natao hitsapa ity taranaky ny virijina ity. Tahaka ny tamin’ny 1850, ny Tompo tamin’ny 2023 dia naninjitra ny tanany fanindroany mba hanangona indray ny taolana matin’i Ezekiela, izay efa maty teny an-dalana hatramin’ny 18 Jolay 2020. Tamin’ny 1851 dia nisy fanehoana an-tsary vaovao ny hafatra izay fahatanterahan’ny faminanian’i Habakoka toko faharoa, ka amin’izany dia manondro fa aorian’ny 2023, ny Tompo dia hanana faneva velona vaovao haingany, izay tandindonin’ny takelaka roan’i Habakoka.
Ny tabilao roa an’i Habakoka dia naneho tandindona ny tabilao roan’ny Didy Folo, ary koa ny mofo roa ahetsiketsika amin’ny fetin’ny Pentekosta. Ny iray hetsy sy efatra alina sy efatra arivo dia fantatra ho fanatitra santatra, ary izy ireo no ao amin’i Malakia izay maneho ny fanatitra hoe “tahaka ny tamin’ny andro fahiny, sy tahaka ny tamin’ny taona taloha.” Asandratra ho fanatitra ahetsiketsika izy ireo mba ho hitan’izao tontolo izao rehetra izao.
Ny fifohazan’ny iray hetsy sy efatra arivo amby efatra alina dia manomboka amin’ny fanangonana hiaraka, ary izany fanangonana izany dia tanterahin’ny Tenin’Andriamanitra; fa ny taolana maina ao amin’i Ezekiela dia angonina amin’ny fandrenesana ny Tenin’Andriamanitra, raha mbola maty ihany izy. Ezekiela dia maneho ny fitaovan’olombelona izay manambara ny hafatra manangona ny taolana, rehefa ahinjitry ny Tompo fanindroany ny tànany mba hanangonana ny sisa aminy. Isaia, Jeremia, Daniela, Jaona ary Ezekiela dia samy manondro ny singa olombelona izay mitondra ny hafatra avy amin’Andriamanitra ho amin’ireo taolana maina maty.
Raha voangona ny taolana, dia asehon’ny Tompo ny fitomboan’ny fahalalana izay voaseha mialoha indrindra ny hifaranan’ny fotoam-pitsarana, ary izany fahalalana izany dia asehon’“ilay ampahany amin’ny faminanian’i Daniela izay mikasika ny andro farany.” Ao amin’ny faminaniana faharoan’i Ezekiela, ny fahazavana izay voaseha dia ny loza fahatelo, dia ny hafatry ny rivotra avy any atsinanana izay mifofo aina ao amin’ny taolana ka mahatonga azy ireo hitsangana ho tafika lehibe. Ny fahazavana izay aseho amin’i Daniela dia ilay fahazavana asehon’ny mpanjakan’ny avaratra ao amin’ny toko fahiraika ambin’ny folo. Miara-maneho “ilay ampahany amin’ny faminanian’i Daniela izay mikasika ny andro farany” i Ezekiela sy Daniela, dia ny vaovao avy amin’ny rivotra (atsinanana) sy ny mpanjakan’ny (avaratra).
Fa hisy filazana avy any atsinanana sy avy any avaratra no hampitahotra azy; koa hivoaka amin-katezerana lehibe izy handrava sy handringana tanteraka ny maro. Daniela 11:44.
Tamin’ny taona 1856, ny Tompo dia nikasa hamita ny asany amin’ny fanisiana tombo-kase ny olony, nefa nikomy izy ireo. Ny hafatra nokasainy hampiasaina mba hamoahana azy ireo hiala amin’ny toe-piainany Laodiseana dia ny “impito” ao amin’ny Levitikosy faha-enina amby roapolo. Rehefa nanomboka nanangona ny olony indray ny Tompo tamin’ny Jolay 2023, dia natolony azy ireo indray ny hafatry ny “impito,” ary, ankoatra ny zavatra hafa, dia nofaritany fa amin’ilay Andro fanavotana tandindona tanteraka dia tokony haneno ny trompetra Jobily, izay fotoana ihany koa tokony hanenoan’ny trompetra fahafito. Ny trompetra Jobily dia tandindon’ny “impito,” ary ny trompetra fahafito dia ilay loza fahatelo. Rehefa nidina Mikaela tao amin’ny Daniela toko faha-folo, dia i Daniela no nisolo tena ireo izay mahazo ny fanandraman’ireo izay mivavaka ny vavaky ny Levitikosy faha-enina amby roapolo, sy ireo izay mikatsaka hahatakatra ny zava-miafina ara-paminaniana ao amin’ny Daniela toko faha-roa.
Daniel dia maneho ireo izay efa voaangona tamin’ny feon’Andriamanitra, ary avy eo mitsangana amin’ny tongony, nohamafisina mba hanambara ny hafatry ny atsinanana sy ny avaratra. Manambara izany hafatra izany izy ireo mandra-pahatongan’ny lalàna Alahady izay ho avy tsy ho ela. Ny fizotry ny fananganana izany tafika izany dia lohahevitra ara-paminaniana tena amin’ny antsipiriany, ary ny teboka izay anombohan’ny maha-Andriamanitra hikambana amin’ny maha-olombelona, amin’ny fahatanterahana mifandraika amin’ny fanisiana tombo-kase ny iray hetsy sy efatra alina amby efatra arivo, dia nanomboka tao amin’ny tantara izay aseho ao amin’ny andininy faha-iraika ambin’ny folo ao amin’ny Daniela iraika ambin’ny folo. Ny tantara aseho manomboka amin’ny andininy voalohany ao amin’ny Daniela iraika ambin’ny folo ka hatramin’ny andininy faha-enina ambin’ny folo dia mameno ny tantara miafina ao amin’ny andininy faha-efapolo, dia “io ampahan’ny faminanian’i Daniela mifandray amin’ny andro farany io.”
Rehefa manomboka mandinika ny andininy faha‑telo ambin’ny folo ka hatramin’ny faha‑dimy ambin’ny folo ao amin’ny Daniela toko faha‑iraika ambin’ny folo isika, izay tanteraka voalohany tamin’ny Adin’i Panium tamin’ny 200 talohan’i Kristy, dia ilaina indrindra ny mahatakatra ny lanjan’ireo andininy ireo. Panium no ady fahatelo amin’ireo ady ankolaka telo. Ny ady voalohany dia nifarana tamin’ny fandresen’ny fahefana papaly sy ny tafiny ankolaka, dia i Etazonia, tamin’ny taona 1989. Ny ady manaraka, asehon’ny andininy faha‑iraika ambin’ny folo sy faha‑roa ambin’ny folo, izay tanteraka tamin’ny Adin’i Raphia, dia hahitan’ny mpanjakan’ny atsimo (Rosia) handresy ny mpanjakan’ny avaratra sy ny tafiny ankolaka any Okraina. Ny ady fahatelo dia ho tahaka ny voalohany, ka ny fahefana papaly (ny mpanjakan’ny avaratra), miaraka amin’ny tafiny ankolaka (i Etazonia), no handresy ny Kominisma (ny Firenena Mikambana). Kanefa ilay ady ankolaka fahatelo, izay ny Adin’i Panium, dia hanomboka koa ny Ady Lehibe Fahatelo.
Hanohy ity fianarana ity isika ao amin’ny lahatsoratra manaraka.
“Dia tahaka ny fahasarotana mitovitovy amin’ny kodia, izay teo ambanin’ny fitarihan’ny tanana eo ambanin’ny elatry ny kerobima, dia eo ambanin’ny fifehezan’Andriamanitra koa ny fifandaminan-javatra sarotra amin’ny zava-mitranga eo amin’ny olombelona. Ao afovoan’ny fifandirana sy ny tabataban’ny firenena, Ilay mipetraka eo ambonin’ny kerobima dia mbola mitari-draharaha ny raharahan’ny tany.
“Ny tantaran’ireo firenena izay nifandimby nibodo ny fotoana sy ny toerana voatendry ho azy, ka nanao vavolombelona tsy nahy ny amin’ny fahamarinana izay tsy fantany akory ny heviny, dia miteny amintsika. Ho an’ny firenena rehetra sy ho an’ny olona tsirairay amin’izao andro izao dia efa nanendry toerana iray ao amin’ny drafiny lehibe Andriamanitra. Ankehitriny ny olona sy ny firenena dia refesina amin’ny firaingam-pandrefesana eo an-tanan’Ilay tsy mety diso. Samy manapa-kevitra ny anjarany avy amin’ny safidiny manokana ny rehetra, ary Andriamanitra no mifehy izany rehetra izany ho fanatanterahana ny fikasany.”
“Ny tantara izay efa nasian’Ilay IZAHO NO IZY marika tao amin’ny Teniny, amin’ny fampifandraisana rohy manaraka rohy ao amin’ny rojo faminaniana, hatramin’ny mandrakizay tany aloha ka hatramin’ny mandrakizay any aoriana, no milaza amintsika izay toerana misy antsika anio ao amin’ny fizotry ny taonjato, sy izay azo antenaina amin’ny andro ho avy. Izay rehetra efa nolazain’ny faminaniana mialoha fa ho tanteraka, mandra-pahatongan’ny fotoana ankehitriny, dia efa voarakitra teo amin’ny pejin’ny tantara, ary azontsika antoka fa izay rehetra mbola ho avy dia samy ho tanteraka araka ny filaharany avy.”
“Ny fandravana farany ny fanjakazakana rehetra etỳ an-tany dia voalaza mazava ao amin’ny tenin’ny fahamarinana. Ao amin’ny faminaniana nambara tamin’ny fotoana nanononana ny didim-pitsaran’Andriamanitra tamin’ny mpanjaka farany teo amin’ny Isiraely dia omena izao hafatra izao:
“‘Izao no lazain’ny Tompo Andriamanitra hoe: Esory ny satro-boninahitra masina, ary esory ny satro-boninahitra fiandrianana: … asandrato izay ambany, ary aelezo izay ambony. Haongako, haongako, haongako izany; ary tsy hisy intsony izany, mandra-pahatongan’Ilay manana ny rariny aminy; ary homeko Azy izany.’ Ezekiela 21:26, 27.”
“Ny satro-boninahitra nesorina tamin’ny Isiraely dia nifindra nifandimby ho amin’ny fanjakan’i Babylona sy Medo-Persia ary Gresy sy Roma. Hoy Andriamanitra: ‘Tsy hisy intsony izany mandra-pihavin’Ilay manana ny zo aminy; ary homeko Azy izany.’”
“Efa antomotra izany fotoana izany. Ankehitriny, ny famantarana ny andro dia manambara fa mijoro eo am-baravaran’ny fisehoan-javatra lehibe sy manetriketrika isika. Mihetsiketsika avokoa ny zavatra rehetra eto amin’izao tontolontsika izao. Eo anoloan’ny masontsika no tanteraka ny faminanian’ny Mpamonjy momba ireo zava-mitranga izay hialoha ny fihaviany hoe: ‘Ary handre ady sy siosion’ady hianareo…. Fa hisy firenena hitsangana hamely firenena, ary fanjakana hamely fanjakana; ary hisy mosary sy areti-mandringana ary horohoron-tany amin’ny tany samy hafa.’ Matio 24:6, 7.”
Ankehitriny dia fotoana mahaliana lalina indrindra ho an’ny velona rehetra. Ny mpanapaka sy ny mpitondra fanjakana, ny olona mitàna andraikitra amin’ny fitokisana sy fahefana, ny lehilahy sy vehivavy misaina avy amin’ny saranga rehetra, dia mampifantoka ny sainy amin’ireo zava-mitranga manodidina antsika. Maso izy ireo amin’ny fifandraisana mihenjana sy tsy milamina eo amin’ireo firenena. Hitany ny hamafin-kery izay mandray ny singa rehetra eto an-tany, ary fantany fa misy zavatra lehibe sy manapaka efa hiseho—fa eo an-tsisin’ny krizy goavana indrindra izao tontolo izao.
“Ny anjely ankehitriny dia mifehy ny rivotry ny fifandirana, mba tsy hitsoka izany mandra-panaitra izao tontolo izao ny amin’ny loza mananontanona ho avy aminy; nefa misy tafio-drivotra miangona, vonona hipoaka amin’ny tany; ary rehefa handidy ny anjeliny Andriamanitra hamaha ny rivotra, dia hisy toe-javatra feno fifandirana toy izany ka tsy hain’ny penina aseho an-tsary.
“Ny Baiboly, ary ny Baiboly ihany, no manome fijery marina momba izany zavatra izany. Eto no anehoana ireo sehatra lehibe farany amin’ny tantaran’izao tontolo izao, dia zava-mitranga izay efa mandatsaka ny aloky ny tenany mialoha, ka ny feon’ny fanatonany no mampihorohoro ny tany sy mampilefitra ny fon’ny olona noho ny tahotra.
“ ‘“Indro, ny Tompo mandrava ny tany, mahatonga azy ho lao, mampivadika azy ambony ambany, ary manely eny rehetra eny ny mponina ao aminy…. Efa nandika ny lalàna izy, nanova ny didy, nandrava ny fanekena mandrakizay. Koa izany no nandanian’ny ozona ny tany, ary ny mponina ao aminy dia tonga lao…. Mitsahatra ny hafalian’ny ampongatapaka, mifarana ny tabataban’izay mifaly, mitsahatra ny hafalian’ny lokanga.” Isaia 24:1–18.
“‘‘Indrisy ny amin’ny andro! fa efa akaiky ny andron’i Jehovah, ary ho avy tahaka ny fandringanana avy amin’ny Tsitoha izany…. Lò ny voa ao ambanin’ny baingany, rava sy lao ny trano fitahirizana, rodana ny sompitra; fa ritra ny vary. Endrey ny fimonomononan’ny biby! very hevitra ny andian’omby, satria tsy manam-bohitra; eny, foana sy lao ny andian’ondry.’ ‘Maina ny voaloboka, ary malazo ny aviavy; ny ampongabendanitra sy ny rofia ary ny paoma, dia ny hazo rehetra any an-tsaha aza, samy ritra avokoa; satria ritra tsy ao amin’ny zanak’olombelona ny fifaliana.’ Joela 1:15–18, 12.
“‘Marary ao am-poko indrindra aho; … tsy mahatahiry fahanginana aho, satria efa renao, ry fanahiko, ny feon’ny trompetra, dia ny fampitandreman’ady. Fandringanana manampy fandringanana no antsoina; fa rava ny tany rehetra.’”
“‘Nijery ny tany aho, ka, indro, foana sy lao izy; ary ny lanitra koa, ka tsy nisy mazava. Nijery ny tendrombohitra aho, ka, indro, nihozongozona ireny, ary ny havoana rehetra nihorohoro. Nijery aho, ka, indro, tsy nisy olona, ary ny voro-manidina rehetra eny amin’ny lanitra dia nandositra. Nijery aho, ka, indro, ny tany lonaka dia efa tonga efitra, ary ny tanànany rehetra dia rava.’ Jeremia 4:19, 20, 23–26.
“Indrisy! fa lehibe izany andro izany, ka tsy misy tahaka azy; dia fotoan’ny fahorian’i Jakoba izany; kanefa hovonjena hiala amin’izany izy.” Jeremia 30:7. Education, 178–181.