Ao anatin’ny Daniela toko faha-11, dia misy andalana faminaniana maromaro izay samy mifanaraka amin’ireo andininy enina farany amin’ilay toko. Ny ampahany izay mifanaraka amin’ny tantaran’ny andininy faha-40 hatramin’ny fotoan’ny farany tamin’ny 1989, ka hatramin’ny didy alahady ao amin’ny andininy faha-41, no ampahan’ny faminaniana izay voaisy tombo-kase mandra-pahatongan’ny andro farany. Izany no famenon’i Daniela ny amin’ny Fanambaran’i Jesosy Kristy, izay voavaha tombo-kase fotoana fohy mialoha ny hifaranan’ny fotoam-pahasoavana. Ny andininy faha-2 dia mampiditra an’i Trump, ilay filoha Repoblikana farany, ilay Filoha farany, ilay Filoha izay fahavalo sady isan’ny fito, ary izy no filoha mpanan-karena indrindra izay nanomboka nampihetsika ireo globalista rehefa nanambara ny firotsahany hofidiana izy tamin’ny 2015. Ny andininy faha-10 dia manondro ny 1989, ary ny andininy faha-11 sy faha-12 dia manondro ny Ady Okrainiana izay nanomboka tamin’ny 2014, niaraka tamin’ny fandresen’i Putin sy ny fahalavoany taorian’izany.
Ny andininy fahatelo ambin’ny folo ka hatramin’ny fahadimy ambin’ny folo dia manoritsoritra ny fahatelo amin’ireo ady telo ao amin’ny andininy faha-efapolo, manomboka amin’ny firodanan’ny Firaisana Sovietika tamin’ny taona 1989, avy eo ny Ady Okrainiana, arahin’ny Adin’i Panium, izay maneho ny tolona ivelan’ny Protestantisma niodina tany Etazonia manohitra ireo mpanohana ny fanatontoloana maneran-tany.
Ny Protestanta nihemotra tamin’ny finoana no manjaka, ary mametraka ny fifandraisana ara-pitantanana ambaratonga eo amin’ilay firaisana telo sosona izay hampiharina amin’ny lalàna alahady ho avy tsy ho ela. Ny bibidia dia ny Katôlika, ary izy no lohan’ireo hery telo, aseho amin’ny maha-Jezebela azy sy amin’ny alalan’ny marika maro hafa. Izy no vehivavy janga izay manjaka eo ambonin’ilay bibidia sady mitaingina azy.
Ny mpaminany sandoka dia i Etazonia, asehon’i Ahaba vadiny, izay lohan’ilay fanjakana impolo an’ilay dragona. Ny Adin’i Panium tamin’ny taona 200 talohan’i Kristy dia tandindon’ny tolona ivelany eo amin’ny fanatontoloana sy ny Protestanta nihemotra. Ny tolona anatiny kosa dia asehon’ilay fikomiana tamin’ny taona 167 talohan’i Kristy, narahin’ny fanokanana indray ny tempoly izay tsaroana amin’ny Hanukkah tamin’ny taona 164 talohan’i Kristy; avy eo dia narahin’ny vanim-potoana nanomboka tamin’ny 161 talohan’i Kristy ka hatramin’ny 158 talohan’i Kristy, izay tandindon’ny fotoana ananganan’i Etazonia sarin’ny firaisan’ny fiangonana sy ny fanjakana araka ny Katolisisma, araka izay asehon’ny “ligy”.
Ao amin’ny andininy fahatelo ambin’ny folo, dia mampahafantatra antsika i Uriah Smith fa efatra ambin’ny folo taona taorian’ny Adin’i Raphia, dia maty i Ptolemy noho ny “fahalotoam-piainana sy fijangajangana tafahoatra, ary nosoloan’ny zanany lahy, Ptolemy Epiphanes, izay zaza efa-taona na dimy taona tamin’izany. Antiochus kosa, tamin’izany fotoana izany ihany, rehefa efa nampandamoka ny fikomiana tao amin’ny fanjakany, ary nampanaiky sy nandamina ny faritra atsinanana ho amin’ny fankatoavana, dia nanam-potoana malalaka hanaovana izay raharaha rehetra, tamin’ny fotoana niakaran’i Epiphanes mbola tanora teo amin’ny seza fiandrianan’i Egypta.” Rehefa tapitra ny fandresena vetivety azon’i Putin, dia ho vonona hiatrika ilay mpanjaka zaza vaovaon’i Egypta i Trump. Alohan’ny hanaovany izany anefa, dia ho efa “nampandamoka fikomiana” tao anatin’i Etazonia izy.
Rehefa voafidy i Trump, dia hampihatra lalàna izay efa nisy tandindona tamin’ny alalan’ny Alien and Sedition Acts of 1798 izy, miaraka amin’ny fampiatoana ny “habeas corpus”, tahaka izay nataon’ny filoha Repoblikana voalohany ho setrin’ny Ady an-trano. Efa nisy tandindona ihany koa ny asany tamin’ny alalan’ny nataon’ny filoha Grant rehefa niatrika ny Ku Klux Klan izy, sy F. D. Roosevelt rehefa nanagadra ny Japoney sy ny hafa tamin’ny Ady Lehibe Faharoa, ary ny Patriot Act an’i George Bush farany.
Izy, tahaka ny tamin’i Seleucus, dia hamoretra ny fikomiana any Etazonia, ary avy eo hitodika amin’ilay “mpanjaka zaza” any Egypta ny masony. Eo am-panaovana izany dia hanao fanekem-pihavanana amin’i Filipo avy any Makedonia izy, satria Smith dia manoratra hoe: “Tamin’izany fotoana izany koa, Filipo, mpanjakan’i Makedonia, dia niditra tamin’ny fifanekena niaraka tamin’i Antiokosa mba hizara ny fanapahan’i Ptolemaiosa eo amin’izy ireo, ka samy nikasa handray ny ampahany izay teo akaiky kokoa sy nety kokoa taminy avy. Eto dia nisy fitsanganana hanohitra ny mpanjakan’ny atsimo ampy hahatanteraka ny faminaniana, ary ireo zava-nitranga ireo indrindra, tsy isalasalana, no nokendren’ny faminaniana.”
Hamorona fiaraha-miombon’antoka mafy amin’ireo firenena ao amin’ny NATO (ny Firenena Mikambana) i Trump, mba hiatrehana an’i Rosia sy ireo fahasarotana amin’ny famahana ny vokadratsin’ny firodanan’i Putin. Amin’izany fotoana izany, araka ny andininy faha-efatra ambin’ny folo sy ny fanamarihan’i Smith, dia “hampidirina hery vaovao iray.” Hiditra an-tsehatra ny fahefana papaly mba hiaro an’i Rosia sy ireo fanjakana manaraka azy amin’ny fahefan’ny NATO sy Etazonia, na araka ny teny notsongain’ny fanamarihan’i Smith hoe: “Niteny i Roma; ary vetivety dia hitan’i Syria sy Makedonia fa nisy fiovana nananontanona ny endriky ny nofiny. Niditra an-tsehatra ny Romanina ho fiarovana ny mpanjaka tanoran’i Egypta, sady tapa-kevitra fa tokony harovana izy amin’ny fandringanana nokasain’i Antiokosa sy Filipo. Tamin’ny taona 200 talohan’i Kristy izany, ary anisan’ny fidirana an-tsehatra lehibe voalohany nataon’ny Romanina tamin’ny raharahan’i Syria sy Egypta.”
Roma, ilay vehivavy janga avy any Tyro, dia manomboka mihira ny hirany sy mijangajanga amin’ireo mpanjakan’ny tany, mialoha ny hahatongavan’ireo mpanjaka ireo ho amin’ny fankatoavana feno azy, andininy roa monja aty aoriana. Tamin’izany fotoana izany ihany koa no nisehoan’ny Adin’i Panium. Ny taona 200 talohan’i JK no manamarika ilay vehivavy janga avy any Tyro ho manomboka mihira, ary manao izany izy momba ny fiarovana an’i Rosia, izay vao nifanarahan’i Etazonia sy ny Firenena Mikambana hozarazaraina ho tombontsoa iombonany. Mandresy azy roa tonta ilay vehivavy janga, nefa avy eo dia mitranga ny “adin’i” Panium ka i Etazonia no mandresy ny Firenena Mikambana.
Ara-paminaniana, telo amby telopolo taona tatỳ aoriana dia manomboka any Etazonia ny fikomian’i Modein. Ara-paminaniana, telo taona taorian’izany dia apetraka indray ny fanokanana ny antsoina hoe Protestantisma sy ny Repoblika araka ny Lalàmpanorenana, araka izay asehon’i Hanukkah. Ara-paminaniana, telo taona taorian’izany dia manomboka ny vanim-potoana asehon’ny firaisan’ny Jiosy tamin’i Roma.
Ny hetsika farany dia ho haingana, ka ny tantara asehon’ireo andininy amin’ny alalan’ny valo amby efapolo taona dia mamaritra andian-javatra mifanesy sy haingana izay efa nofaritan’ny faminaniana mazava tsara fa manomboka amin’ny fotoanan’ny farany tamin’ny 1989, arahina ilay ady faharoa ao amin’ny andininy faha-iraika ambin’ny folo sy faha-roa ambin’ny folo tamin’ny 2014, avy eo ny 2015, rehefa nanambara ny firotsahany hofidiana ho filoham-pirenena i Trump, ka tamin’izany no nanombohan’ny asany ara-paminaniana tamin’ny fampisavorovoroana ny globalisma. Raha vao manomboka ny asa famoretana ny Ady an-trano izay efa mandeha i Trump, dia hiezaka hanao firaisana amin’ny Firenena Mikambana izy (OTAN—Philip avy any Makedonia), ary hanomboka hihira i Roma. Io firaisana ezahina atao io no tonga ho tolona hahazoana ny fahefana fara tampony eo amin’ireo hery roa, izay asehon’ny Adin’i Panium.
Panium àry no mari-pamantarana ao amin’ny andininy fahatelo ambin’ny folo, izay anombohan’ireo hetsika farany haingana mialoha ny lalàna alahady. Ny mpaminany rehetra dia niresaka bebe kokoa ny amin’ny faran’izao tontolo izao noho ny fotoana niainany, ary i Jesosy, mazava ho azy, no lehibe indrindra tamin’ny mpaminany rehetra. Taloha kelin’ny hazo fijaliana, izay tandindon’ny lalàna alahady, ka asehon’ny andininy fahenina ambin’ny folo, dia nanao dia niaraka tamin’ny mpianany ho any Panium i Jesosy. Ny fotoana niainany tany, sy ny lesona nambarany tany, dia mifanaraka amin’ny Adin’i Panium izay ho avy tsy ho ela. Nandritra ny tantara dia nanana anarana maro i Panium, ary tamin’ny andron’i Kristy, ny anarana niantsoana an’i Panium dia Kaisaria Filipy.
“Jesosy sy ny mpianany dia efa tonga tao amin’ny anankiray amin’ireo tanàna manodidina an’i Kaisaria Filipy. Efa tany ivelan’ny sisin-tanin’i Galilia izy ireo, tao amin’ny faritra iray izay nanjakan’ny fanompoan-tsampy. Teo no nanesorana ny mpianatra hiala amin’ny hery mifehy nentin’ny Jodaisma, ka nampanakaiky azy kokoa tamin’ny fanompoam-pivavahan’ny jentilisa. Manodidina azy ireo dia nisy fisehoan-javatra isan-karazany amin’ny finoanoam-poana izay hita tany amin’ny faritra rehetra amin’izao tontolo izao. Nirian’i Jesosy ny hahatonga ny fahitana izany rehetra izany hampahatsapa azy ireo ny andraikiny amin’ny jentilisa. Nandritra ny nijanonany tao amin’izany faritra izany, dia niezaka Izy hihataka amin’ny fampianarana ny vahoaka, mba hanolotra ny Tenany bebe kokoa ho an’ny mpianany.”
“Saika holazainy tamin’izy ireo ny amin’ny fijaliana izay niandry Azy. Kanefa aloha dia niala nitokana Izy, ka nivavaka mba ho voaomana handray ny teniny ny fony. Rehefa niaraka tamin’izy ireo indray Izy, dia tsy nampita avy hatrany izay tiany hampitaina. Talohan’ny hanaovany izany, dia nomeny fotoana hiaikeny ny finoany Azy izy ireo mba hahatanjaka azy amin’ny fitsapana ho avy. Nanontany Izy hoe: ‘Ataon’ny olona ho iza moa Aho, Izaho Zanak’olona?’”
“Indrisy fa voatery niaiky ny mpianatra fa tsy nahafantatra ny Mesiany i Isiraely. Marina tokoa fa nisy tamin’izy ireo, rehefa nahita ny fahagagana nataony, no nanambara Azy ho Zanak’i Davida. Ny vahoaka maro izay nofahanana tao Betsaida dia naniry ny hanambara Azy ho mpanjakan’ny Isiraely. Maro no vonona handray Azy ho mpaminany; nefa tsy nino Azy ho Mesia izy ireo.
“Avy eo Jesosy dia nametraka fanontaniana faharoa, mikasika ny mpianatra mihitsy: ‘Fa ianareo kosa manao Ahy ho iza?’ Dia namaly Petera hoe: ‘Ianao no Kristy, Zanak’Andriamanitra velona.’”
“Hatrany am-piandohana, dia nino i Petera fa i Jesosy no Mesia. Maro koa ny hafa izay resin-dahatra tamin’ny fitorian’i Jaona Mpanao-batisa, ka nanaiky an’i Kristy, no nanomboka nisalasala ny amin’ny iraka nampanaovina an’i Jaona, raha vao nogadraina sy novonoina izy; ary ankehitriny dia nisalasala koa izy ireo fa i Jesosy no Mesia, Ilay efa nandrasany hatry ny ela. Maro tamin’ny mpianatra izay nanantena fatratra an’i Jesosy handray ny toerany eo amin’ny seza fiandrianan’i Davida no nandao Azy, rehefa hitany fa tsy nanana fikasana toy izany Izy. Fa i Petera sy ireo namany kosa tsy niala tamin’ny firaiketany taminy. Ny fihetsika miovaova nataon’ireo izay nidera omaly nefa manameloka anio dia tsy nandrava ny finoan’ny tena mpanara-dia ny Mpamonjy. Hoy ny nambaran’i Petera: ‘Hianao no Kristy, Zanak’Andriamanitra velona.’ Tsy niandry voninahitra ara-panjakana hanome satro-boninahitra ny Tompony izy, fa nanaiky Azy tamin’ny fanetren-tenany.”
“Petera dia efa naneho ny finoan’ny roa ambin’ny folo. Kanefa mbola lavitra ny mpianatra tamin’ny fahatakarana ny asa nanirahana an’i Kristy. Ny fanoherana sy ny fanehoana diso nataon’ny mpisorona sy ny mpanapaka, na dia tsy nahasarika azy ireo hiala tamin’i Kristy aza, dia mbola nampisavoritaka azy indrindra. Tsy mbola nazava taminy ny lalana halehany. Ny herin’ny fanabeazana noraisiny tany am-piandohana, ny fampianaran’ny raby, ny fahefan’ny lovantsofina, dia mbola nanakona ny fijeriny ny fahamarinana. Indraindray dia namirapiratra taminy ny taratra sarobidin’ny mazava avy amin’i Jesosy, nefa matetika izy dia tahaka ny olona mitsapatsapa ao anatin’ny aloka. Kanefa tamin’io andro io, talohan’ny hampifanatrehana azy mivantana amin’ny fitsapana lehibe ny finoany, dia nipetraka taminy tamin-kery ny Fanahy Masina. Nandritra ny fotoana fohy dia navily hiala tamin’ny ‘zavatra hita’ ny masony, mba hibanjina ‘ny zavatra tsy hita.’ 2 Korintiana 4:18. Teo ambanin’ny endriky ny maha-olombelona dia hitany ny voninahitry ny Zanak’Andriamanitra.”
“Jesosy namaly an’i Petera ka nanao hoe: ‘Sambatra ianao, ry Simona Bar-jona; fa tsy nofo aman-dra no nanambara izany taminao, fa ny Raiko Izay any an-danitra.’”
“Ny fahamarinana izay neken’i Petera dia fototry ny finoan’ny mpino. Izany no nambaran’i Kristy tenany ho fiainana mandrakizay. Nefa ny fananana izany fahalalana izany dia tsy antony akory hiderana tena. Tsy tamin’ny fahendrena na ny hatsaram-panahiny manokana no nampahafantarana izany tamin’i Petera. Tsy hahatratra ny fahalalana ny amin’Andriamanitra velively ny olombelona, raha avy amin’ny tenany ihany. ‘Avo tahaka ny lanitra izany; inona no hainao atao? lalina noho ny helo izany; inona no fantatrao?’ Joba 11:8. Ny Fanahin’ny fananganan’anaka ihany no afaka manambara amintsika ny zavatra lalina momba an’Andriamanitra, izay ‘tsy mbola hitan’ny maso, na ren’ny sofina, na tafiditra tao am-pon’ny olona akory.’ ‘Fa Andriamanitra efa nanambara izany tamintsika tamin’ny Fanahiny; fa ny Fanahy mandinika ny zavatra rehetra, eny, na dia ny zavatra lalina indrindra momba an’Andriamanitra aza.’ 1 Korintiana 2:9, 10. ‘Ny zava-miafin’i Jehovah dia ao amin’izay matahotra Azy;’ ary ny nahafantaran’i Petera ny voninahitr’i Kristy dia porofo fa efa ‘nampianarin’Andriamanitra’ izy. Salamo 25:14; Jaona 6:45. Eny tokoa, ‘sambatra ianao, ry Simona Bar-jona; fa tsy nofo aman-dra no nanambara izany taminao.’”
Jesosy nanohy hoe: “Ary Izaho kosa milaza aminao koa: Hianao no Petera, ary ambonin’ity vatolampy ity no haoriko ny Fiangonako; ary ny vavahadin’ny helo tsy haharesy azy.” Ny teny hoe Petera dia midika vato,—vato mihodinkodina. Tsy i Petera no vatolampy nanorenana ny fiangonana. Ny vavahadin’ny helo dia naharesy azy tokoa, raha nandà ny Tompony tamin’ny fanozonana sy fianianana izy. Ny fiangonana dia naorina teo ambonin’Ilay iray izay tsy azon’ny vavahadin’ny helo resena.
“Taonjato maro talohan’ny fihavian’ny Mpamonjy dia efa nanondro ny Vatolampin’ny famonjena an’Isiraely i Mosesy. Ny mpanao salamo dia nihira ny amin’ny ‘Vatolampin’ny heriko.’ Isaia dia nanoratra hoe: ‘Izao no lazain’i Jehovah Tompo: Indro, mametraka vato ao Ziona Aho ho fanorenana, dia vato voazaha toetra, vato fehizoro sarobidy, fanorenana mafy orina.’ Deoteronomia 32:4; Salamo 62:7; Isaia 28:16. I Petera mihitsy, raha nanoratra tamin’ny tsindrimandrin’ny Fanahy, dia mampihatra izany faminaniana izany amin’i Jesosy. Hoy izy: ‘Raha efa nanandrana ianareo fa tsara fanahy ny Tompo: ka manatona Azy, dia Vato velona, nolavin’ny olona tokoa, nefa voafidin’Andriamanitra sady sarobidy, dia ianareo koa, tahaka ny vato velona, no aorina ho trano ara-panahy.’ 1 Petera 2:3–5, R. V.”
“Tsy misy fanorenana hafa azon’ny olona apetraka afa-tsy izay efa napetraka, dia Jesosy Kristy.” 1 Korintiana 3:11. “Eo ambonin’ity vatolampy ity,” hoy Jesosy, “no hanorenako ny fiangonako.” Teo anatrehan’Andriamanitra sy ny zava-manan-tsaina rehetra any an-danitra, teo anatrehan’ny tafika tsy hita mason’ny helo, no nanorenan’i Kristy ny fiangonany teo ambonin’ny Vatolampy velona. Izany Vatolampy izany dia Izy tenany,—ny tenany manokana, voavaky sy notorotoroina ho antsika. Ary ny vavahadin’ny helo tsy haharesy ny fiangonana voaorina eo ambonin’izany fanorenana izany.
“Endrey ny fahalemena nisehoan’ny fiangonana tamin’ny fotoana nitenenan’i Kristy izany teny izany! Vitsy dia vitsy monja ny mpino, ka hiantefan’ny herin’ny demonia rehetra sy ny an’ny olona ratsy fanahy rehetra; nefa tsy tokony hatahotra ny mpanaraka an’i Kristy. Satria niorina teo ambonin’ny Vatolampin’ny heriny izy ireo, dia tsy ho azo noravana.”
“Nandritra ny enina arivo taona, ny finoana dia naorina teo ambonin’i Kristy. Nandritra ny enina arivo taona no namely ny Vatolampin’ny famonjena antsika ny riaka sy ny tafio-dranon’ny fahatezeran’i Satana; nefa mijoro tsy mihozongozona Izy.”
I Piera dia efa naneho ny fahamarinana izay fototry ny finoan’ny fiangonana, ary i Jesosy kosa ankehitriny dia nanome voninahitra azy ho solontenan’ny vatan’ny mpino manontolo. Hoy Izy: “Homeko anao ny fanalahidin’ny fanjakan’ny lanitra; ary na inona na inona hofehezinao etỳ an-tany dia ho voafehy any an-danitra; ary na inona na inona hovahanao etỳ an-tany dia ho voavaha any an-danitra.”
“‘Ny fanalahidin’ny fanjakan’ny lanitra’ dia ny tenin’i Kristy. Azy avokoa ny teny rehetra ao amin’ny Soratra Masina, ary tafiditra ato izany. Ireo teny ireo dia manana fahefana hanokatra sy hanidy ny lanitra. Izy no manambara ny fepetra izay andraisana na andavana ny olona. Koa ny asan’izay mitory ny tenin’Andriamanitra dia hanitra fiainana ho amin’ny fiainana, na hanitra fahafatesana ho amin’ny fahafatesana. Iraka mitondra vokatra mandrakizay no anjaran’izy ireo.”
“Ny Mpamonjy dia tsy nanankina ny asan’ny filazantsara tamin’i Petera irery. Tamin’ny fotoana tatỳ aoriana, rehefa naveriny indray ny teny izay nolazaina tamin’i Petera, dia nampihariny mivantana tamin’ny fiangonana izany. Ary toy izany koa, araka ny votoatiny, no nolazaina tamin’ny roa ambin’ny folo koa, amin’ny maha-solontenan’ny vatan’ny mino azy. Raha toa i Jesosy ka nanome fahefana manokana ny iray tamin’ny mpianatra ambonin’ny hafa, dia tsy ho hitantsika izy ireo matetika mifanditra ny amin’izay ho lehibe indrindra. Ho nanolo-tena tamin’ny fanirian’ny Tompony izy ireo, ary ho nanome voninahitra ilay nofidiny.”
“Tsy manendry olona iray ho lohany ho azy ireo, fa hoy Kristy tamin’ny mpianatra: ‘Aza mety hatao hoe Raby ianareo;’ ‘ary aza mety hatao hoe mpampianatra ianareo: fa iray no Mpampianatra anareo, dia Kristy.’ Matio 23:8, 10.”
“‘Ny lohan’ny lehilahy rehetra dia Kristy.’ Andriamanitra, Izay nampanaiky ny zavatra rehetra teo ambanin’ny tongotry ny Mpamonjy, dia ‘nanome Azy ho loha manapaka ny zavatra rehetra ho an’ny fiangonana, izay tenany, dia ny fahafenoan’Ilay mameno izao rehetra izao amin’ny zavatra rehetra.’ 1 Korintiana 11:3; Efesiana 1:22, 23. Ny fiangonana dia miorina eo amin’i Kristy ho fototra iorenany; ary tsy maintsy mankatò an’i Kristy ho Lohany izy. Tsy tokony hiankina amin’olona izy, na hofehezin’olona. Maro no milaza fa ny toerana itokisana omena azy ao amin’ny fiangonana dia manome azy fahefana hibaiko izay tokony hinoan’ny olona hafa sy izay tokony hataony. Tsy ankasitrahan’Andriamanitra izany fitakiana izany. Hoy ny Mpamonjy: ‘Mpirahalahy avokoa ianareo rehetra.’ Samy tratran’ny fakam-panahy ny rehetra, ary samy mety ho latsaka amin’ny fahadisoana. Tsy misy zavaboary voafetra iray akory izay azontsika iankinana ho mpitari-dalana. Ny Vatolampin’ny finoana dia ny fanatrehan’i Kristy velona ao amin’ny fiangonana. Izany no azon’ny malemy indrindra iankinana, ary izay mihevitra ny tenany ho matanjaka indrindra dia hiseho ho malemy indrindra, raha tsy ataony i Kristy ho heriny mahomby. ‘Hozonina anie ny olona izay matoky olona ka manao nofo ho sandriny.’ Jehovah ‘no Vatolampy, tanteraka ny asany.’ ‘Sambatra izay rehetra mialoka aminy.’ Jeremia 17:5; Deoteronomia 32:4; Salamo 2:12.”
“Taorian’ny faneken’i Petera, Jesosy dia nandrara ny mpianatra mba tsy hilaza amin’olona akory fa Izy no Kristy. Nomena izany didy izany noho ny fanoherana mafy sy ninian’ny mpanora-dalàna sy ny Fariseo. Mihoatra noho izany, ny vahoaka, ary na dia ny mpianatra aza, dia nanana fiheverana diso tokoa momba ny Mesia, ka ny fanambarana ampahibemaso Azy dia tsy hanome azy ireo velively ny hevitra marina momba ny toetrany na ny asany. Kanefa isan’andro Izy dia nanambara ny Tenany tamin’izy ireo ho Mpamonjy, ary tamin’izany no naniriany hanome azy ireo ny fiheverana marina Azy amin’ny maha-Mesia Azy.”
“Mbola nanantena ihany ny mpianatra fa hanjaka tahaka ny andriana araka izao tontolo izao Kristy. Na dia efa ela aza no nanafenany ny fikasany, dia nino izy ireo fa tsy hijanona mandrakariva ao anatin’ny fahantrana sy ny fanjavozavoana Izy; efa akaiky ny fotoana hanorenany ny fanjakany. Fa ny fankahalan’ny mpisorona sy ny raby tsy ho resena na oviana na oviana, fa holavin’ny fireneny ihany Kristy, hotsaraina ho mpamitaka, ary hofantsihana amin’ny hazo fijaliana ho toy ny mpanao ratsy,—dia hevitra tsy mba niditra tao an-tsain’ny mpianatra velively izany. Kanefa efa nanakaiky ny ora nanjakan’ny herin’ny maizina, ka tsy maintsy nasehon’i Jesosy tamin’ny mpianany ny ady izay teo anoloan’izy ireo. Nalahelo Izy teo am-piandrasana mialoha ny fizahan-toetra.” Ilay Fitiavan’ny Vanim-potoana Rehetra, 411-415.
Ny andininy faha-enina ambin’ny folo ao amin’ny Daniela toko faha-iraika ambin’ny folo dia maneho ny lalàna alahady izay ho avy tsy ho ela any Etazonia. Mialoha indrindra ny ora hisian’izany “horohoron-tany” izany, ireo kandidà izay mikatsaka ny ho isan’ny iray hetsy sy efatra arivo sy efatra alina dia fohazina hiala amin’ny torimasony. Ny mamoha azy ireo dia hafatra ara-paminaniana. Amin’izany fotoana izany dia miseho ny sokajy roa, ary araka ny aseho ao amin’ny fanoharana ny amin’ny virijina folo, ny sokajy iray dia manana diloilo ao anatin’ny fanaka, fa ny sokajy iray kosa tsy manana. Ny andininy faha-telo ambin’ny folo ka hatramin’ny faha-dimy ambin’ny folo ao amin’ny Daniela toko faha-iraika ambin’ny folo dia tsy vitan’ny hoe maneho ny tantara ara-paminaniana izay mialoha ny lalàna alahady, fa maneho koa ny “hafatra”, izay, eo amin’ny tontolon-kevitry ny fanoharana ny amin’ny virijina folo, dia ilay “diloilo” izay hananan’ny hendry mba handraisany ny tombo-kasen’Andriamanitra sy hasandratra ho faneva amin’ny ora hisian’ilay horohoron-tany lehibe. Tonga amin’ny fara tamponin’ny lahatsoratra rehetra izao ireo lahatsoratra ireo, satria ny hafatra izay aseho ao anatin’ireo andininy ireo no ilay diloilo volamena izay arotsaka midina amin’ny alalan’ireo fantsona volamena roa.
Hohamafisintsika ao amin’ny lahatsoratra manaraka ity fianarana ity.
“Raha mbola ireo izay milaza fa mino ny fahamarinana no manompo an’i Satana, dia hanapaka ny fahitan’izy ireo an’Andriamanitra sy ny lanitra ny aloka maizin’ny helo avy aminy. Ho tahaka ireo izay very ny fitiavany voalohany izy ireo. Tsy ho hitany ny zava-misy mandrakizay. Izay efa nomanin’Andriamanitra ho antsika dia aseho ao amin’ny Zakaria, toko faha-3 sy faha-4, ary 4:12–14: ‘Dia namaly indray aho ka nanao taminy hoe: Inona ireo sampan’oliva roa ireo izay amin’ny alalan’ny fantsona volamena roa no amoahany ny diloilo volamena avy amin’ny tenany? Ary izy namaly ka nanao tamiko hoe: Tsy fantatrao va izay ireo? Dia hoy izaho: Tsia, tompoko ô. Ary hoy izy: Ireo no voahosotra roa, izay mijoro eo anilan’ny Tompon’ny tany rehetra.’”
“Feno loharanon-karena ny Tompo. Tsy mba manan-java-mahory Izy. Noho ny tsy fahampian’ny finoantsika, ny firaiketantsika amin’ny tany, ny teny mora sy foanantsika, ny tsi-finoantsika izay miseho amin’ny resaka ataontsika, no iangonan’ny aloka maizina manodidina antsika. Tsy aseho amin’ny teny na amin’ny toetra i Kristy ho Ilay tsara tarehy tanteraka sady lehibe indrindra amin’ny alinalina. Rehefa afa-po ny fanahy manandratra ny tenany ho amin’ny zava-poana, dia kely no azon’ny Fanahin’ny Tompo atao ho azy. Ny fahitantsika fohy dia mahatazana ny aloka, nefa tsy mahita ny voninahitra any an-dafin’izany. Ny anjely no mitana ny rivotra efatra, aseho ho toy ny soavaly romotra mitady hiala sy handositra hamakivaky ny tany manontolo, mitondra fandringanana sy fahafatesana amin’ny lalany.”
“Hatory eo am-pototry ny tontolo mandrakizay va isika? Ho donto sy mangatsiaka ary ho toy ny maty va isika? Endrey, enga anie ka ho ao amin’ny fiangonantsika ny Fanahy sy fofonain’Andriamanitra, hifofo ao amin’ny olony, mba hijoro amin’ny tongony izy ka ho velona. Mila mahita isika fa tery ny lalana ary ety ny vavahady. Nefa rehefa mandalo amin’ilay vavahady ety isika, dia tsy manam-petra ny halehibeny.” Manuscript Releases, boky 20, 217.
“Ny voahosotra izay mitsangana eo anilan’ny Tompon’ny tany rehetra dia manana ny toerana izay nomena an’i Satana fahiny tamin’ny naha-kerobima mpiaro azy. Amin’ny alalan’ireo zava-mananaina masina manodidina ny seza fiandrianany no itohizan’ny Tompo fifandraisana tsy tapaka amin’ny mponin’ny tany. Ny diloilo volamena dia maneho ny fahasoavana izay anohizan’Andriamanitra mamatsy ny faniloan’ny mpino, mba tsy hirehitra mihevingevina ka ho faty. Raha tsy izany diloilo masina arotsaka avy any an-danitra izany amin’ny alalan’ny hafatry ny Fanahin’Andriamanitra, dia hanana fifehezana tanteraka amin’ny olona ny herin’ny ratsy.
“Mahamenatra an’Andriamanitra isika rehefa tsy mandray ny hafatra izay ampitainy amintsika. Noho izany dia lavintsika ny menaka volamena izay tiany harotsaka ao amin’ny fanahintsika mba hampitaina amin’ireo izay ao amin’ny maizina. Rehefa ho tonga ny antso hoe: ‘Indro, avy ny mpampakatra; mivoaha hitsena azy,’ ireo izay tsy nandray ny menaka masina, izay tsy nikolokolo ny fahasoavan’i Kristy tao am-pony, dia hahita, tahaka ireo virijina adala, fa tsy vonona hihaona amin’ny Tompony izy. Tsy manana ao amin’ny tenany ny hery hahazoana izany menaka izany izy, ka rava ny fiainany. Fa raha angatahina kosa ny Fanahy Masin’Andriamanitra, raha mitalaho isika, tahaka ny nataon’i Mosesy hoe: ‘Asehoy ahy ny voninahitrao,’ dia harotsaka ao am-pontsika ny fitiavan’Andriamanitra. Amin’ny alalan’ireo fantsona volamena no hampitaina amintsika ny menaka volamena. ‘Tsy amin-kery, na amin-ko hery, fa amin’ny Fanahiko, hoy Jehovah, Tompon’ny maro.’ Amin’ny fandraisana ireo taratra mamirapiratra avy amin’ny Masoandron’ny Fahamarinana no hamirapiratan’ny zanak’Andriamanitra tahaka ny fanazavana eo amin’izao tontolo izao.” Review and Herald, July 20, 1897.