Ny “fahamarinana izay neken’i Petera no fanorenan’ny finoan’ny mpino. Izany no nambaran’i Kristy tenany ho fiainana mandrakizay.” Io “fahamarinana” io dia nanondro lafiny roa momba an’i Kristy. Ny voalohany dia izao: Kristy dia singa iray ao amin’ny tantara ara-paminaniana. Ireo mari-dalana izay maneho ny zava-mitranga ao amin’ny tantara ara-paminaniana dia maneho an’i Kristy. Ny fifandraisany amin’ireo zava-mitranga ireo no manamarika ny fahamasinan’ireo mari-dalana ara-paminaniana, ary manome ny antony nahatonga an-dRahavavy White hilaza matetika fa tsy maintsy miaro ireo mari-dalana isika, satria ireo mari-dalana ireo dia maneho an’i Jesosy Kristy. Ny mari-dalana izay naneho ny lohahevitra momba ny fizahan-toetra tamin’ny andron’i Kristy dia ny batisany, ary nifanaraka tamin’ireo zava-mitranga hafa tao amin’ny tsipika fanavaozana masina izany, izay voamariky ny fidinan’ny tandindona Masina iray.
Tamin’ny tsipika fanavaozana an’i Mosesy, dia nidina ny maha-Andriamanitra ka nonina tao amin’ny roimemy nirehitra, tandindon’ny Mpamorona mitambatra amin’ny zavaboary nohariany. Tamin’ny tsipika fanavaozana teo amin’ny faran’ny fitopolo taona, dia nidina Mikaela mba hanome hery an’i Kyrosy handroso amin’ny didy voalohany, ary tamin’izany fotoana izany koa dia novana hitovy amin’ny endrik’i Kristy Daniela. Tamin’ny tsipika fanavaozana an’i Kristy, dia nidina tamin’ny endriky ny voromailala ny Fanahy Masina mba hanosotra ny Zanak’Andriamanitra, tandindon’ny maha-Andriamanitra mitambatra amin’ny maha-olombelona. Ao amin’ny tantara Millerita, ilay anjely izay nidina tamin’ny 11 Aogositra 1840 dia “tsy iza fa Jesosy Kristy mihitsy,” izay nidina nitondra boky kely izay tsy maintsy hohanina, ary Izy no io boky kely io. Teo no nanehoany fa ny fitambaran’ny maha-Andriamanitra sy ny maha-olombelona dia tanterahina amin’ny fihinanana sy fisotroana ny nofo aman-dran’ilay Mofon’ny Lanitra.
Ang kasaysayang banal ay banal sapagkat ito ay isinasakatawan ng presensiya ni Cristo. Ang mga hula ng Salita ng Diyos na tumutukoy sa mga pangyayaring darating ay si Jesu-Cristo, sapagkat Siya ang “Salita.” Kapag ang mga hulang iyon ay natutupad sa kasaysayan, ang mga pangyayari ay kumakatawan sa katuparan ng Kaniyang salita, at ang Kaniyang Salita ay Katotohanan. Ang Kaniyang Salita ang naghahayag ng hula, at ang Kaniyang Salita rin ang natutupad kapag dumarating ang pangyayari, kaya sa pasimula at sa wakas ay si Jesu-Cristo iyon, sapagkat Siya ang Alpha at Omega. Kaya nga, nang ipahayag ni Pedro na si Jesus ang Cristo at ang Anak ng Dios na buhay, tinutukoy niya ang isang mohon na si Jesu-Cristo at isang mohon na umaabot sa ganap na katuparan nito sa mga huling araw. Ang Setyembre 11, 2001 ay ang ganap na katuparan ni Cristo.
Ny fandavana ny fahatanterahan’ny faminaniana tamin’ny 11 Septambra 2001 dia fandavana an’i Kristy, Zanak’Andriamanitry ny velona. Io fahamarinana io, izay nambaran’i Petera, no “fototry ny finoan’ny mpino,” ary tamin’ny 11 Septambra 2001 dia nitarika ny vahoakany amin’ny andro farany hiverina amin’ireo “lalana fahiny” ao amin’i Jeremia i Kristy, izay maneho ny “fototra” iorenan’ny fihetsiketsehan’ny hafatry ny anjely voalohany sy fahatelo. Petera dia nisolo tena ny iray hetsy sy efatra alina sy efatra arivo, izay voaisy tombo-kase mandritra ny vanim-potoana izay ihazonan’ireo anjely efatra ny rivotra efatra. Ny fotoana fanisiana tombo-kase dia vanim-potoana ara-paminaniana voafaritra manokana, manomboka amin’ny 11 Septambra 2001 ary mifarana amin’ilay lalàna Alahady ho avy tsy ho ela. Mandrakariva Jesosy dia maneho ny fiafaran’ny zavatra iray amin’ny alalan’ny fiandohan’ny zavatra iray.
Tamin’ny fiandohan’ny fotoana fanisiana tombo-kase dia nidina ilay anjely ao amin’ny Apokalypsy toko faha-valo ambin’ny folo, tahaka ny nidinan’ny Fanahy Masina tamin’ny batisa, ary izany anjely izany dia “tsy iza akory fa Jesosy Kristy mihitsy,” fa ilay anjely izay nidina hanazava ny tany tamin’ny voninahiny tao amin’ny tantaran’ny Millerita dia “tsy iza akory fa Jesosy Kristy mihitsy.” Amin’ny lalàna alahady izay ho avy tsy ho ela dia “tsy iza akory fa Jesosy Kristy mihitsy” no hidina indray ka hanolotra ny hafatra faharoa amin’ireo hafatra roa ao amin’ny Apokalypsy toko faha-valo ambin’ny folo, raha Izy miantso ny ondry hafa Azy hivoaka avy ao Babylona. Eo afovoan’ny vanim-potoanan’ny fotoana fanisiana tombo-kase dia nisy anjely nidina, tahaka ny nidinan’ilay anjely faharoa tamin’ny 19 Aprily 1844, tamin’ilay fahadisoam-panantenana voalohany tao amin’ny hetsika Millerita.
Teo anelanelan’ny fahatongavan’ilay anjely faharoa sy ny fahatongavan’ilay anjely fahatelo tamin’ny 22 Oktobra 1844, dia nisy anjely maro nirahina mba hanampy hery ny anjely faharoa rehefa tonga ny hafatry ny Antso Amin’ny Mamatonalina. Raha miresaka ny tantara tamin’ny fotoana nahatongavan’ireo anjely ireo teo amin’ny tantaran’ny Millerita, dia ampahafantarin’i Rahavavy White antsika fa izay nandà ireo hafatra ireo dia nanombo an’i Kristy tokoa, tahaka ny nanomboan’ny Jiosy an’i Kristy.
“Nitako fa tahaka ny nanomboan’ny Jiosy an’i Jesosy tamin’ny hazo fijaliana, dia efa nanomboan’ny fiangonana amin’ny anarany fotsiny ireo hafatra ireo koa; ary noho izany dia tsy manana fahalalana ny amin’ny lalana mankany amin’ny fitoerana masina indrindra izy ireo, sady tsy mahazo tombontsoa avy amin’ny fanelanelanan’i Jesosy ao.” Early Writings, 261.
Ny hafatra asehon’ireo anjely ireo, rehefa lavina, dia maneho ny fanomboana an’i Kristy, satria Izy no mampisy vatana ny hafatra sy ny fahatanterahany ara-tantara. Tamin’ny 18 Jolay 2020, “tsy iza fa Jesosy Kristy mihitsy” no nidina, ka nanamarika ny fahadisoam-panantenana voalohany sy ny fiandohan’ny fotoana niandrasana. Novonoina teny an-dalambe Izy, ary ny taolana maina maty an’ny olony amin’ny andro farany dia tsy maintsy hovelomina amin’ny alalan’ny fihainoana ny hany feo izay mahavita mamerina ny olona ho amin’ny fiainana.
Lazaiko, lazaiko, no lazaiko aminareo: avy ny ora, sady tonga ankehitriny, izay handrenesan’ny maty ny feon’ny Zanak’Andriamanitra; ary izay mandre dia ho velona. Fa tahaka ny ananan’ny Ray fiainana ao amin’ny tenany, no nanomezany koa ny Zanaka hanana fiainana ao amin’ny tenany; ary nomeny fahefana hitsara koa Izy, satria Izy no Zanak’olona. Aza gaga amin’izany; fa avy ny ora izay handrenesan’izay rehetra any am-pasana ny feony, dia hivoaka izy; izay nanao ny tsara ho amin’ny fitsanganan’ny fiainana; ary izay nanao ny ratsy ho amin’ny fitsanganan’ny fanamelohana. Jaona 5:25–29.
Tamin’ny volana Jolay 2023, ny feony dia niantso ireo taolana maina maty ho amin’ny fiainana, ary i Alfa sy Omega dia namerina indray ny fiandohan’ny fotoan’ny fanombohana tombo-kase, satria i Jolay 2023 no manamarika ny vanim-potoana famaranana amin’ny fotoan’ny fanombohana tombo-kase. Dia nantsoina indray ny olony hiverina ho amin’ireo lalana fahiny nambaran’i Jeremia, ho amin’ireo fanorenana ao amin’ny tantaran’ny Millerita. Ny hafatra fototra tamin’ny fiandohana sy ny fiafaran’ny Millerita dia ny hafatra voalohany sy farany teo amin’ny tantaran’ny Millerita, dia ilay “fito heny” ao amin’ny Levitikosy toko faha-enina amby roapolo.
Tamin’ny volana Jolay 2023, ny vahoakan’Andriamanitra amin’ny andro farany dia nasaina indray handray ilay boky kely sy hihinana azy. Raha vao mihinana ilay boky kely izy ireo, dia sedraina mba hahitana raha hanaiky ny hafatry ny Loza fahatelo ao amin’ny Apokalypsy toko faha-sivy (ny filazana avy any atsinanana) sy ny hafatry ny Daniela toko faha-iraika ambin’ny folo (ny filazana avy any avaratra) izy. Io fizahan-toetra io dia mitarika azy ireo ho amin’ny andininy faha-telo ambin’ny folo ka hatramin’ny faha-dimy ambin’ny folo ao amin’ny Daniela toko faha-iraika ambin’ny folo, izay Adin’i Panium, izay Kaisaria Filipy, ary izay hafatry ny Fitarainan’ny Mamatonalina, izay isehoan’ireo sokajy roa izay efa nandre ny feony, dia sokajy iray “izay nanao ny tsara ho amin’ny fitsanganan’ny fiainana; ary izay nanao ny ratsy ho amin’ny fitsanganan’ny fanamelohana.”
Misy feo telo amin’ny fotoanan’ny fanisiana tombo-kase ny efatra arivo amby efatra alina sy iray hetsy, ary izy rehetra dia feon’“olona tsy latsaka noho i Jesosy Kristy.” Ny feo voalohany ao amin’ny Apokalypsy toko faha-18 dia naneno rehefa naongana tamin’ny fikasihan’Andriamanitra ireo trano lehibe tao an-tanànan’i New York. Ny feo faharoa dia feon’i Mikaela arkanjely, izay miantso ny maty hivoaka avy ao am-pasany. Ny feo fahatelo dia ilay feo faharoa ao amin’ny Apokalypsy toko faha-18 izay miantso ny ondriny hafa hivoaka avy any Babylona amin’ny ora isian’ilay “horohoron-tany lehibe” ao amin’ny Apokalypsy toko faha-11. Tanteraka amin’ny fahalavorariana ny fiaiken’i Petera tao Kaisaria Filipy rehefa Kristy mitarika ny olony amin’ny andro farany ho amin’“ilay ampahan’ny faminanian’i Daniela mifandray amin’ny andro farany.”
Ny Panium ao amin’ny andininy faha-telo ambin’ny folo ka hatramin’ny faha-dimy ambin’ny folo ao amin’ny Daniela 11 no “ampahany” amin’ny faminanian’i Daniela izay voaisy tombo-kase, ka izany no mamantatra ny hafatry ny Antso amin’ny Mamatonalina. Ny Panium dia ny fivorian’ny toby tao Exeter tamin’ny Aogositra 1844; tantara iray tanteraka amin’ny fe-potoana faharoan’i Donald Trump izany, ary izy no hafatra ara-paminaniana izay mametraka ny tombo-kasen’Andriamanitra eo amin’ny handrin’ny iray hetsy sy efatra alina amby efatra arivo. Tany masina indrindra ireo andininy izay ianarantsika ankehitriny.
“Ny fahamarinana izay neken’i Petera dia fototry ny finoan’ny mpino. Izany no nambaran’i Kristy mihitsy fa fiainana mandrakizay. Nefa ny fananana izany fahalalana izany dia tsy antony hideran-tena velively. Tsy tamin’ny fahendrena na ny hatsaram-panahiny manokana no nanambarana izany tamin’i Petera. Tsy ho azon’ny olombelona, amin’ny herin’ny tenany ihany, na oviana na oviana, ny hahatratra ny fahalalana ny amin’Andriamanitra. ‘Avo tahaka ny lanitra izany; inona no azonao atao? lalina noho ny fiainan-tsi-hita; inona no azonao fantarina?’ Joba 11:8. Ny fanahin’ny fananganan-janaka ihany no afaka manambara amintsika ny zava-miafina lalina momba an’Andriamanitra, dia ireo izay ‘tsy mbola hitan’ny maso, na ren’ny sofina, na tafiditra tao am-pon’ny olona akory.’ ‘Fa Andriamanitra no nanambara izany tamintsika tamin’ny Fanahiny; fa ny Fanahy mamantatra ny zavatra rehetra, eny, na dia ny zava-miafina lalina momba an’Andriamanitra aza.’ 1 Korintiana 2:9, 10. ‘Ny fisainan’i Jehovah dia amin’izay matahotra Azy;’ ary ny nahafahan’i Petera nahalala ny voninahitr’i Kristy dia porofo fa izy dia ‘nampianarin’Andriamanitra.’ Salamo 25:14; Jaona 6:45. Eny tokoa, ‘sambatra ianao, ry Simona Bar-jona; fa tsy nofo aman-dra no nanambara izany taminao.’”
Nanohy i Jesosy hoe: “Lazaiko aminao koa: Hianao no Petera, ary ambonin’ity vatolampy ity no haoriko ny Fiangonako; ary ny vavahadin’ny helo tsy haharesy azy.” Ny teny hoe Petera dia midika vato,—vato mihodinkodina. Tsy i Petera no vatolampy izay nanorenana ny fiangonana. Nahery taminy ny vavahadin’ny helo, raha nandà ny Tompony tamin’ny fanozonana sy fianianana izy. Ny fiangonana dia naorina teo ambonin’Ilay Iray izay tsy naharesen’ny vavahadin’ny helo. The Desire of Ages, 413
Ny hafatra izay natolotr’i Kristy tamin’ny mpianany tao Kaisaria Filipy dia ilay hafatry ny Fitarainana amin’ny Mamatonalina, sady napetraka ao anatin’ny tontolon’ny ady ara-panahy eo amin’ilay andriamanitra grika Pan, izay nantsoina hoe “vavahadin’ny helo” ny tempoliny, sy ireo tandroka roa mpiodina an’ilay bibidia avy amin’ny tany. Ny Makabeo dia vahoaka mpiodina an’Andriamanitra, izay nilaza ho mpiaro ny fiangonan’Andriamanitra, raha niady tamin’ny fivavahan’ny Grika izy ireo. Nampiavaka ny tenany ho samy mpitarika ara-pivavahana sy ara-politika izy ireo. Izy ireo dia tandindon’ny Protestantisma mpiodina avy amin’ireo fiangonana lavo izay, miaraka amin’ny governemantan’i Etazonia, ankehitriny dia mamorona sarin’ny bibidia ka miady amin’ny fivavahan’ireo globalista, dia ny woke-isme sy i Mother Earth. Mandresy ireo tandroka mpiodina amin’ny adiny amin’ireo singa ara-pivavahana sy ara-politikan’ny globalisma, ary amin’izany fotoana izany koa dia diovina ilay tena tandroka protestanta amin’ny fanesorana ireo sisa farany amin’ireo virijina adala, mialoha ny hanandratana azy ho faneva amin’ilay “horohoron-tany lehibe” amin’ny lalàna Alahady izay ho avy tsy ho ela.
Ny ampahan’ny faminanian’ny bokin’i Daniela izay mifandray amin’ny andro farany, izay koa no Fanambaran’i Jesosy Kristy, ary hafatry ny Antso Mamatonalina, dia voavaha tombo-kase amin’ny alalan’ny Liona avy amin’ny firenen’i Joda tao Kaisaria Filipy, dia Panium. Voavaha tombo-kase izany eo afovoan’ny ady misy eo amin’ilay bibidia tsy mino an’Andriamanitra avy amin’ny lavaka tsy hita noanoa sy ny tandroky ny Repoblikanisma izay nanomboka nampihetsika izany bibidia izany tamin’ny taona 2015, ary manohitra ilay tena tandroky ny Protestantisma izay ankehitriny atsangana indray ho tafika mahery.
Ny fahamarinana izay neken’i Petera dia maneho ilay famantarana-dalana tamin’ny 11 Septambra 2001, ary koa fa Kristy no Zanak’Andriamanitra velona. Ny fahamarinan’izay asehon’ny maha-Zanak’Andriamanitra an’i Jesosy dia fahamarinana fitsapana, tahaka indrindra ihany koa ny naha-fitsapana na i Jesosy no Mesia na tsia tamin’ny andron’i Petera. Ny fanambarana fa Jesosy no Zanak’Andriamanitra dia maneho izay rehetra efa nambara momba ny maha-izy ny Zanaka. Tsy maneho fotsiny izany fa Izy no Zanak’Andriamanitra, fa maneho koa fa Izy no zanak’olona. Izany no fahamarinan’ny fahatongavan’ny maha-Andriamanitra ho ao amin’ny maha-olona, dia ilay asa mihitsy izay tanterahina mandritra ny fotoan’ny fanisiana tombo-kase ny iray hetsy sy efatra amby efa-polo arivo. Ny fahamarinan’ny “fahatongavana ho nofo” dia ilay fahamarinana amin’ny farany izay nohamarinin’ny fahamarinan’ny “Sabata” tany am-piandohana.
Ny 22 Oktobra 1844 no nanamarika ny fahatongavan’ny anjely fahatelo. Rehefa tonga ny anjely iray, dia fahamarinana manokana mifanaraka amin’ilay vanim-potoana anesorana ny tombo-kasen’ilay fahamarinana no sokafan’ny Liona avy amin’ny firenen’i Joda, ary io fahamarinana io avy eo no mitsapa ny taranaka izay amohazana azy. Tamin’ny 22 Oktobra 1844 dia naseho ireo fahamarinana mifandray amin’ny asan’i Kristy, Izay tonga tampoka ho ao amin’ny tempoly izay natsangany tao anatin’ny enina amby efapolo taona, hatramin’ny 1798 ka hatramin’ny 1844. Ny asam-pitsaran’i Kristy, ny lalàn’Andriamanitra, ny anjara asany amin’ny maha-Mpisoronabe Azy, ny raharaha momba ny mariky ny bibidia ary ny fanisiana tombo-kase ny iray hetsy sy efatra alina sy efatra arivo dia samy nosokafana avokoa. Naseho tamin-dRahavavy White fa, amin’ireo fahamarinana ireo, dia nisy fahamarinana iray izay nasongadin’ny Alfa sy Omega tamin’ny fahazavana manokana.
“Gaga aho raha nahita ny didy fahefatra teo afovoan’ireo didy folo mihitsy, voahodidin’ny taratry ny mazava malefaka. Hoy ilay anjely: ‘Izy irery amin’ireo didy folo no mamaritra an’Andriamanitra velona, Izay nahary ny lanitra sy ny tany ary ny zavatra rehetra izay ao aminy. Raha napetraka ny fanorenan’ny tany, dia napetraka koa tamin’izany ny fanorenan’ny Sabata.’” Testimonies, boky 1, 75.
Tonga ny fotoana fanisiana tombo-kase ny iray hetsy sy efatra arivo amby efatra alina, nefa tsy maintsy nahemotra izany noho ny fikomiana tamin’ny 1863. Tamin’ny 11 Septambra 2001 no nanombohan’ny fizotry ny fanisiana tombo-kase, raha nidina i Kristy, izay aseho ho ilay anjely mahery ao amin’ny Apokalypsy toko fahavalo ambin’ny folo, nitondra boky miafina teny an-tànany, izay tsy maintsy nohanin’ny olon’Andriamanitra amin’ny andro farany. Ny Alfa sy Omega dia mandrakariva maneho ny fiafarana amin’ny alalan’ny fiandohana, koa tamin’ny andro farany dia nisy fahamarinana hafa koa napetraka teo ambanin’ny hazavana manokana, ary nifandray mivantana tamin’ny fahamarinan’ny Sabata izay nasongadina tamin’ny fotoana voalohany nanandraman’i Kristy nanisy tombo-kase ny iray hetsy sy efatra arivo amby efatra alina izany.
“Tonga ny fotoana hijoroan’i Daniela amin’ny anjarany. Tonga ny fotoana hivoahan’ny fahazavana nomena azy ho amin’izao tontolo izao tahaka ny tsy mbola nisy hatrizay. Raha handeha ao amin’ny fahazavana ireo izay nanaovan’ny Tompo zavatra lehibe tokoa, dia hitombo indrindra ny fahalalany an’i Kristy sy ny faminaniana momba Azy, raha manatona ny famaranan’ny tantaran’ity tany ity izy ireo.
“Ireo izay miombona amin’Andriamanitra dia mandeha ao amin’ny fahazavan’ny Masoandron’ny Fahamarinana. Tsy manala baraka ny Mpanavotra azy izy amin’ny fanimbàna ny lalany eo anatrehan’Andriamanitra. Mamirapiratra aminy ny fahazavana avy any an-danitra. Sarobidy tsy manam-petra eo imason’Andriamanitra izy, satria iray amin’i Kristy. Aminy, ny tenin’Andriamanitra dia feno hatsarana sy fahasoavana mihoatra lavitra noho izay rehetra hafa. Hitany ny maha-zava-dehibe azy. Aseho aminy tsikelikely ny fahamarinana. Ny fampianarana momba ny fahatongavana ho nofo dia rakotra famirapiratana malefaka. Hitany fa ny Soratra Masina no fanalahidy manokatra ny zava-miafina rehetra sy mamaha ny zava-tsarotra rehetra. Ireo izay tsy nety nandray ny mazava sy nandeha tao amin’ny mazava dia tsy hahazo hahatakatra ny zava-miafin’ny toe-panahy araka an’Andriamanitra; fa ireo izay tsy nisalasala nitondra ny hazo fijaliana sy nanaraka an’i Jesosy kosa dia hahita mazava ao amin’ny fahazavan’Andriamanitra.” Manuscript Releases, laharana faha-21, 406, 407.
Ny fampianarana momba ny Fahatongavana ho nofo dia ny fahamarinana fa ny Maha-Andriamanitra niray tamin’ny maha-olombelona dia tsy manota; ary ny famantarana ireo izay efa tonga tamin’izany fanandramana izany amin’ny andro farany dia ny Sabata.
Ary koa nomenaiko azy ny Sabatako ho famantarana eo amiko sy eo aminy, mba hahafantarany fa Izaho no Jehovah izay manamasina azy. Ezekiela 20:12.
Ny iray hetsy sy efatra arivo amby efatra alina dia voaisy tombo-kase ho amin’ny mandrakizay, ary ny fizotry ny fanisiana tombo-kase dia manondro fe-potoana fohy iray amin’ny faran’izany fizotry ny fanisiana tombo-kase izany, mialoha indrindra ny lalàn’ny Alahady, izay anisiana ny tombo-kase. Ao anatin’izany fe-potoana fohy izany no ampiraisina amin’ny maha-olombelona ny maha-Andriamanitra, amin’ny fomba maharitra mandrakizay.
“Inona no ataonareo, ry rahalahy, ao amin’ilay asa lehibe fanomanana? Izay miray amin’izao tontolo izao dia mandray ny bobongolo araka izao tontolo izao ka miomana handray ny mariky ny bibidia. Fa izay tsy matoky ny tenany, izay manetry tena eo anatrehan’Andriamanitra ary manadio ny fanahiny amin’ny fankatoavana ny fahamarinana, ireo no mandray ny bobongolo avy any an-danitra ka miomana handray ny tombo-kasen’Andriamanitra eo amin’ny handriny. Rehefa mivoaka ny didy ka apetaka ny marika, dia hitoetra madio sy tsy misy pentina mandrakizay ny toetrany.
“Fotoana izao hiomanana. Ny tombo-kasen’Andriamanitra dia tsy hapetraka velively eo amin’ny handrin’ny lehilahy na vehivavy maloto. Tsy hapetraka velively eo amin’ny handrin’ny lehilahy na vehivavy fatra-paniry laza sy tia izao tontolo izao izany. Tsy hapetraka velively eo amin’ny handrin’ny lehilahy na vehivavy manana lela mandainga na fo mamitaka izany. Izay rehetra mandray ny tombo-kase dia tsy maintsy tsy manan-tsiny eo anatrehan’Andriamanitra—kandidà ho an’ny lanitra. Mandrosoa, ry rahalahiko sy anabaviko. Fohy ihany no azoko soratana momba ireo hevitra ireo amin’izao fotoana izao, fa mba hampitodika ny sainareo fotsiny amin’ny maha-zava-dehibe ny fiomanana. Diniho ho anareo ny Soratra Masina, mba hahafahanareo mahatakatra ny hamafin’ny fahamasinan’izao ora ankehitriny izao.” Testimonies, volume 5, 216.
Ny andalan-teny teo aloha dia mety hanoro hevitra fa apetaka amin’ny lalàn’ny Alahady ny tombo-kase, nefa tsy izany no izy. Mazava ny filazan-dRahavavy White fa ny lalàn’ny Alahady dia krizy lehibe, ary ampianariny mazava koa fa ny toetra dia aseho amin’ny fotoan-tsarotra, fa tsy velomina mihitsy ao anatin’ny fotoan-tsarotra. Apetaka amin’ny lalàn’ny Alahady ny tombo-kase amin’ny heviny hoe amin’izay fotoana izay no isehoany miharihary, satria ireo izay manana ny tombo-kase amin’izany fotoana izany dia asandratra ho famantarana. Apetaka ao anatin’ny fotoana fohy ny tombo-kase, mialoha kelin’ny hifaranan’ny fotoam-pahasoavana, ary ho an’ireo mpitandrina ny Sabata, dia mifarana amin’ny lalàn’ny Alahady ny fotoam-pahasoavana. Nanomboka tamin’ny 11 Septambra 2001 ny fanisiana tombo-kase, ary tamin’izany fotoana izany dia tsy nisy naharay ny tombo-kasen’Andriamanitra, satria araka izay aseho amin’ilay fe-potoana nanaraka ny 22 Oktobra 1844, dia tsy maintsy nisy aloha ny fizotry ny fitsapana.
Ao amin’ny hetsika fanavaozana rehetra, rehefa midina ny tandindona masina mba hanome hery ny hafatra izay novahana tombo-kase tamin’ny fotoan’ny farany, dia manomboka ny fizahan-toetra. Rehefa nidina i Mikaela mba hanome hery an’i Kyrosy handroso amin’ny didy voalohany, dia nozahan-toetra ny Jiosy raha hiala amin’ilay fonenana izay nonenany nandritra ny fitopolo taona teo aloha izy ireo ka hiverina any amin’ny tanàna rava ary hanorina azy indray. Rehefa nidina ny Fanahy Masina tamin’ny batisan’i Kristy, dia nozahan-toetra ny Jiosy momba ny Mesia. Rehefa nidina ilay anjely mahery ao amin’ny Apokalypsy folo tamin’ny 11 Aogositra 1840, dia nozahan-toetra io taranaka io raha hihinana ilay boky kely izy, sy izay rehetra nasehon’ilay boky kely.
Nisy dingam-panandramana natomboka tamin’ny 11 Aogositra 1840 izay namokatra kilasy roa amin’ny mpivavaka, ary ny kilasy izay nanaraka ny Zanak’ondry ho any amin’ny Fitoerana Masina Indrindra dia kandidà mba ho isan’ny efatra arivo amby efatra alina sy iray hetsy. Ny fitsapana farany ho an’io taranaka io, izay tsy nahomby tamin’ny dingam-panandramana, dia nanomboka tamin’ny fahatongavan’ny fahazavana nitombo momba ny “impito,” ao amin’ny Levitikosy enina amby roapolo. Hatramin’ny 1856 ka hatramin’ny 1863, ny hafatr’i Laodikia dia nanamarika vanim-potoana farany tao anatin’ilay vanim-potoana izay nanomboka tamin’ny fahatongavan’ny anjely fahatelo tamin’ny 22 Oktobra 1844. Izany vanim-potoana izany dia asehon’ny andininy fahatelo ambin’ny folo ka hatramin’ny fahadimy ambin’ny folo ao amin’ny Daniela toko faha-iraika ambin’ny folo.
Hohamafisintsika ao amin’ny lahatsoratra manaraka ity fandinihana ity.
“Tany am-piandohana ny Teny, ary ny Teny tao amin’Andriamanitra, ary ny Teny dia Andriamanitra. Izy dia tao amin’Andriamanitra tany am-piandohana. Izy no nahariana ny zavatra rehetra; ary raha tsy Izy dia tsy nisy zavatra ary na dia iray akory aza tamin’izayary rehetra natao. Tao aminy ny fiainana; ary ny fiainana no fahazavan’ny olona. Ary mamirapiratra ao amin’ny maizina ny mazava; nefa tsy nandray azy ny maizina.” “Ary ny Teny dia tonga nofo ka nonina tamintsika, (ary hitanay ny voninahiny, dia voninahitra tahaka ny an’Ilay Lahitokana avy tamin’ny Ray,) sady feno fahasoavana sy fahamarinana” (Jaona 1:1–5, 14).
“Ity toko ity dia mamaritra ny toetra sy ny maha-zava-dehibe ny asan’i Kristy. Amin’ny maha-iray izay mahalala tsara ny lohaheviny azy, dia anomezan’i Jaona an’i Kristy ny fahefana rehetra, ary resahiny ny fahalehibiazany sy ny fiandrianany. Asehony amin’ny famirapiratan’ny taratry ny fahamarinana sarobidy avy amin’Andriamanitra izany, tahaka ny hazavana avy amin’ny masoandro. Asehony Kristy ho Mpanelanelana tokana eo amin’Andriamanitra sy ny olombelona.”
“Ny foto-pampianarana momba ny fahatongavan’i Kristy ho nofo maha-olona dia zava-miafina, dia ‘ilay zava-miafina izay nafenina hatramin’ny taloha sy tamin’ny taranaka nifandimby’ (Kolosiana 1:26). Izany no zava-miafina lehibe sy lalina momba ny toe-panahy araka an’Andriamanitra. ‘Ary ny Teny dia tonga nofo ka nonina tamintsika’ (Jaona 1:14). Kristy dia nitafy ny maha-olombelona, dia toetra iray ambany noho ny toetrany any an-danitra. Tsy misy na inona na inona maneho toy izao ny fidinan’Andriamanitra amim-pahagagana sy amim-panetrentena. Fa ‘toy izao no nitiavan’Andriamanitra izao tontolo izao, nomeny ny Zanani-lahy Tokana’ (Jaona 3:16). Jaona dia maneho ity lohahevitra mahagaga ity amin’ny fahatsorana toy izany ka azon’ny rehetra raisina ny hevitra aseho, ary hahazo fahazavana.”
“Tsy nanao ho azy fotsiny Kristy ny nandray ny toetra maha-olombelona; fa tena nandray izany tokoa Izy. Nanana marina tokoa ny toetra maha-olombelona Izy. ‘Koa satria ny zanaka dia mpiombona amin’ny nofo aman-drà, dia mba nandray izany koa Izy tahaka izany’ (Hebreo 2:14). Izy no zanak’i Maria; Izy dia avy amin’ny taranak’i Davida araka ny fihaviana maha-olombelona. Ambara ho olona Izy, dia Ilay Olona Kristy Jesosy. ‘Io Lehilahy io,’ hoy ny nosoratan’i Paoly, ‘dia natao ho mendrika voninahitra mihoatra noho Mosesy, satria izay nanorina ny trano no manana haja mihoatra noho ny trano’ (Hebreo 3:3).”
“Kanefa raha ny Tenin’Andriamanitra no miteny ny amin’ny maha-olombelon’i Kristy fony Izy teto an-tany, dia miteny mazava sy hentitra koa izany momba ny fisiany talohan’izany. Ny Teny dia efa nisy tamin’ny maha-olona masina Azy, dia tahaka ny Zanaka mandrakizain’Andriamanitra, tao amin’ny firaisana sy ny maha-iray Azy amin’ny Rainy. Hatramin’ny taloha indrindra dia Izy no Mpanelanelana amin’ny fanekena, Ilay ao Aminy no tokony hitahiana ny firenena rehetra ambonin’ny tany, na Jiosy na Jentilisa, raha manaiky Azy izy ireo. ‘Tamin’ny voalohany ny Teny, ary ny Teny tao amin’Andriamanitra, ary ny Teny dia Andriamanitra’ (Jaona 1:1). Talohan’ny namoronana ny olona na ny anjely dia tao amin’Andriamanitra ny Teny, ary Andriamanitra Izy.”
Izao tontolo izao dia nataony, “ary raha tsy Izy dia tsy nisy zavatra ary akory vita tamin’izay rehetra efa natao” (Jaona 1:3). Raha i Kristy no nanao ny zavatra rehetra, dia efa nisy talohan’ny zavatra rehetra Izy. Ny teny voalaza momba izany dia mazava sy manapaka tokoa, ka tsy hisy olona havela hisalasala. Kristy dia Andriamanitra amin’ny maha-Izy Azy indrindra, ary amin’ny heviny ambony indrindra. Izy dia niaraka tamin’Andriamanitra hatramin’ny mandrakizay rehetra, Andriamanitra ambonin’izy rehetra, isaorana mandrakizay.
“Jesosy Kristy Tompo, ilay Zanak’Andriamanitra masina, dia efa nisy hatramin’ny mandrakizay, olona miavaka, nefa iray ihany amin’ny Ray. Izy no voninahitra ambony indrindra tany an-danitra. Izy no komandin’ny zava-manan-tsaina any an-danitra, ary noraisiny ho zony ny fiankohofam-pivavahana atolotry ny anjely. Tsy fandrobana an’Andriamanitra izany. ‘Jehovah no nanana Ahy hatramin’ny niandohan’ny lalany,’ hoy Izy manambara, ‘talohan’ny asany fahiny. Hatramin’ny mandrakizay no nanorenana Ahy, hatramin’ny voalohany, fony tsy mbola nisy ny tany. Raha tsy mbola nisy ny lalina, dia efa nateraka Aho; raha tsy mbola nisy ny loharano be rano. Fony tsy mbola naorina ny tendrombohitra, talohan’ny havoana dia efa nateraka Aho; raha tsy mbola nataony ny tany, na ny saha, na ny vovoka voalohany indrindra amin’izao tontolo izao. Raha namboariny ny lanitra, dia tao Aho; raha nametraka faribolana teo ambonin’ny tavan’ny lalina Izy’” (Ohabolana 8:22–27).
“Misy fahazavana sy voninahitra ao amin’ny fahamarinana fa Kristy dia iray tamin’ny Ray talohan’ny nanorenana ny fanorenan’izao tontolo izao. Izany no fahazavana mamirapiratra ao amin’ny fitoerana maizina, ka mampamirapiratra azy amin’ny voninahitra avy amin’Andriamanitra sy voalohany. Io fahamarinana io, izay zava-miafina tsy manam-petra ao aminy ihany, no manazava fahamarinana hafa izay zava-miafina sady tsy azo hazavaina raha tsy izany, kanefa izy kosa dia voatahiry ao anatin’ny fahazavana izay tsy azo hatonina sy tsy takatry ny saina.” Selected Messages, boky 1, 246–248.