Rehefa manokatra fahamarinana ara-paminaniana Jesosy, dia aseho amin’ny maha-Lionan’ny firenen’i Joda Azy Izy; ary tany Kaisaria Filipy, ny Lionan’ny firenen’i Joda dia nanomboka namoha izao teny izao: “fa tsy maintsy hankany Jerosalema Izy, hijaly zavatra maro amin’ny loholona sy ny lehiben’ny mpisorona ary ny mpanora-dalàna, hovonoina, ary hatsangana amin’ny andro fahatelo.” Mifanaraka amin’ny hafatra izay novohany tamin’ny fiandohan’ny fotoan’ny fanisiana tombo-kase ny iray hetsy sy efatra amby efatra alina izany fahamarinana izany, ary avy eo indray tamin’ny faran’izany vanim-potoana izany ihany. Ireo fahamarinana ireo dia mifanaraka amin’ny hafatra aseho ao amin’ny andininy fahatelo ambin’ny folo ka hatramin’ny fahadimy ambin’ny folo ao amin’ny Daniela toko faha-iraika ambin’ny folo.
Rehefa hovahany amin’ilay efatra arivo amby efatra alina sy iray hetsy izany fahamarinana izany, dia amin’ny alalan’ny fomba hoe andalana manaraka andalana no anaovany izany, fa ao no ahitana ny “fanalahidy” ho amin’ny fanjakan’Andriamanitra. Tsy maintsy hohanina ireny fahamarinana ireny, satria izy no fanalahidy ho amin’ny fanjakan’Andriamanitra, ary ny fanjakan’Andriamanitra dia tsy maintsy ho ao anatin’ny olony.
Ary rehefa nanontanian’ny Fariseo Izy hoe rahoviana no ho avy ny fanjakan’Andriamanitra, dia namaly ka nanao taminy hoe: Ny fanjakan’Andriamanitra tsy avy amin’ny fiandrasana hita maso; ary tsy hisy hilaza hoe: Indro atỳ! na hoe: Indro arỳ! fa, indro, ny fanjakan’Andriamanitra dia ao anatinareo. Lioka 17:20, 21.
Ny devoly dia mino koa, nefa mbola mangovitra ihany, fa tsy ampy ny mino fotsiny ny “fahamarinana.” Tsy maintsy tonga ampahany ao anatinao izany, tahaka ny sakafo ara-nofo izay hanina ka tonga ampahany amin’ny tena. Ao amin’ny tantaran’ny andininy faha-telo ambin’ny folo ka hatramin’ny faha-dimy ambin’ny folo, ny Liona avy amin’ny firenen’i Joda no manokatra ny fahamarinana mifandray amin’ilay lalàna alahady ho avy tsy ho ela, ary ireo fahamarinana ireo no mametraka ny tombo-kase eo amin’ny handrin’ny virijina hendry, mialoha ny krizy ho avy. Ny Liona avy amin’ny firenen’i Joda dia nahalala tsara ny fanambarana ao amin’ny Matio toko faha-enina ambin’ny folo, ary ny fitsidihany an’i Kaisaria Filipy dia nifanaraka tamin’ny fanambaran’i Daniela momba an’i Panium, ary fantany fa ny aloky ny hazo fijaliana izay nijoroany sy ny mpianany teo ambaniny tao Kaisaria Filipy, dia naneho ny aloky ny lalàna alahady ho avy ao amin’ny tantaran’ny vahoakany amin’ny andro farany.
Hatramin’izany andro izany no nanombohan’i Jesosy nampiseho tamin’ny mpianany fa tsy maintsy hankany Jerosalema Izy ka hiharan’ny fahoriana maro avy amin’ny loholona sy ny lehiben’ny mpisorona ary ny mpanora-dalàna, dia hovonoina, ary hatsangana indray amin’ny andro fahatelo. Ary Petera nitondra Azy nitokana ka nanomboka nananatra Azy hoe: Sanatria Anao izany, Tompo ô; tsy ho tonga aminao izany. Fa Izy nitodika ka nanao tamin’i Petera hoe: Mialà ato aoriako, Satana; fahatafintohinana amiko ianao; fa tsy ny an’Andriamanitra no heverinao, fa ny an’ny olona. Ary tamin’izay Jesosy dia nilaza tamin’ny mpianany hoe: Raha misy olona te-hanaraka Ahy, aoka izy handà ny tenany ka hitondra ny hazofijaliany, dia hanaraka Ahy. Fa izay te-hamonjy ny ainy no hahavery azy; ary izay hahafoy ny ainy noho ny amiko no hahita azy. Fa inona moa no soa azon’ny olona, raha mahazo izao tontolo izao rehetra izao izy, kanefa very ny fanahiny? Ary inona no homen’ny olona ho takalon’ny fanahiny? Fa ny Zanak’olona ho avy amin’ny voninahitry ny Rainy miaraka amin’ny anjeliny; ary amin’izany dia hamaly ny olona rehetra araka ny asany Izy. Lazaiko aminareo marina tokoa: Misy ny sasany eto izay mitsangana, izay tsy hanandrana fahafatesana mandra-pahitany ny Zanak’olona avy amin’ny fanjakany. Matio 16:21–28.
Ny voalohany, ary noho izany, araka ny fitsipiky ny filazana voalohany, ny zavatra manan-danja indrindra nolazain’i Jesosy tamin’ny mpianany momba ny fijalian’ny hazo fijaliana, dia izao: tsy maintsy hitondra ny hazo fijaliany avy izy, raha misafidy ny hanaraka Azy. Sister White dia milaza mazava fa ny hazo fijaliana dia izy ihany koa no jioga. Ny jioga sy ny hazo fijaliana dia tandindon’ny sitrapon’ny olona manokana, ary miankina tanteraka amin’ny fampiasana marina ny sitrapo izany rehetra izany. Ny hery izay manohana ny tempolin’Andriamanitra dia Zanak’ondry iray izay efa novonoina ka nahantona teo amin’ny “andry”. Ny Zanak’ondry izay novonoina dia maneho ny fanomboana ny toetra ambany araka ny nofo, ary ny “andry” izay anantonana izany nofo maty izany dia ny sitrapo. Kristy dia nanome ny ohatra momba ny fomba handresena amin’ny fitandremana mandrakariva ny sitrapony ho eo ambanin’ny sitrapon’ny Rainy, ary noho ny fanatanterahany izany asa izany dia niara-nipetraka tamin’ny Rainy teo ambonin’ny seza fiandrianana Izy. Ny tandindon’ny fandresena dia ny Zanak’ondry novonoina izay nahantona teo amin’ny andry. Ireo fahamarinana rehetra ireo dia mifandray mivantana amin’izay aseho ho Petera.
Ho an’i Filadelfia, izay asehon’ny lay tao Exeter, dia izao no voalaza:
Izay maharesy no hataoko andry ao amin’ny tempolin’Andriamanitro, ka tsy hivoaka intsony izy; ary hosoratako eo aminy ny anaran’Andriamanitro sy ny anaran’ny tanànan’Andriamanitro, dia Jerosalema vaovao, izay midina avy any an-danitra avy amin’Andriamanitro; ary hosoratako eo aminy ny anarako vaovao. Izay manan-tsofina, aoka izy hihaino izay lazain’ny Fanahy amin’ny fiangonana. Apokalypsy 3:12, 13.
Izay mandresy tahaka ny nandresen’i Kristy dia handray anarana vaovao, tahaka an’i Simona Barjona, ary ho tonga andry ao amin’ny tempolin’Andriamanitra izy, tahaka an’i Kristy izay Zanak’ondry voavono sady nahantona teo ambonin’ny andry ao amin’ny tempolin’Andriamanitra. Rehefa mandresy tahaka ny nandresen’i Kristy izy, dia hipetraka eo ambonin’ny seza fiandrianana any amin’ny fitoerana any an-danitra koa, tahaka an’i Kristy.
Ho an’i Laodikia, izay asehon’ny tranolay ao Watertown, dia voalaza hoe:
Indro, mijoro eo am-baravarana Aho ka mandondòna; raha misy mandre ny feoko ka mamoha ny varavarana, dia hiditra ao aminy Aho, ary hiara-misakafo aminy, ary izy amiko. Izay maharesy no homeko fahasoavana hiara-mipetraka amiko eo ambonin’ny seza fiandrianako, tahaka ny nandreseko kosa sy nipetrahako miaraka amin’ny Raiko eo ambonin’ny seza fiandrianany. Izay manan-tsofina, aoka izy hihaino izay lazain’ny Fanahy amin’ny fiangonana. Apokalypsy 3:20–22.
Ny fahamarinana voalohany izay nolazain’i Jesosy tamin’ny mpianatra, raha nanomboka naneho taminy ny fijalian’ny hazofijaliana Izy, dia ny fahamarinana fa tsy maintsy handresy tahaka izay nanomezany ohatra amin’ny fandresena ny olona. Tsy maintsy manombo amin’ny hazofijaliana ny nofo mbamin’ny firehetam-po sy ny filàny ny olona. Rehefa vita izany, dia hapetraka any amin’ny fitoerana any an-danitra izy.
Na dia fony isika mbola maty noho ny ota aza, dia novelominy niaraka tamin’i Kristy isika, (fahasoavana no namonjena anareo), ary niara-natsangany isika ka niara-napetrany any amin’ny fitoerana any an-danitra ao amin’i Kristy Jesosy. Efesiana 2:5, 6
Rehefa avy nanolotra ny fahamarinana momba ny fanomboana amin’ny hazo fijaliana, amin’ny lafiny andraikitra manokana, ny Liona avy amin’ny fokon’i Joda dia nanampy fahamarinana hafa iray izay mikasika ny andro farany.
Fa inona no soa azon’ny olona, raha mahazo izao tontolo izao rehetra izao izy, nefa very ny fanahiny? ary inona no homen’ny olona ho takalon’ny fanahiny? Fa ho avy ny Zanak’olona amin’ny voninahitry ny Rainy mbamin’ny anjeliny; ary amin’izany dia hamaly ny olona rehetra araka ny asany Izy. Lazaiko aminareo marina tokoa: misy ny sasany eto izay tsy hanandrana fahafatesana mandra-pahitany ny Zanak’olona avy amin’ny fanjakany. Matio 16:26–28.
Rehefa vohahana amin’ny alalan’ilay Liona avy amin’ny firenen’i Joda ny hafatry ny Antso amin’ny Misasakalina, ao amin’ny vanim-potoana famaranana ny fanisiana tombo-kase ireo efatra arivo amby efatra alina sy iray hetsy, dia hisy ny sasany izay tsy ho faty. Ary tamin’izany Izy dia niresaka manokana tamin’ireo efatra arivo amby efatra alina sy iray hetsy, dia ny vahoakany amin’ny andro farany izay tsy hanandrana fahafatesana. Koa enina andro taorian’ny fitsidihany tany Kaisaria Filipy, ilay Liona avy amin’ny firenen’i Joda dia nanokatra fahamarinana iray izay natao hampahery ny mpianany noho ny krizy ho avy amin’ny hazo fijaliana, nefa mbola zava-dehibe kokoa aza, dia niresaka momba ny lalàn’ny Alahady izay ho avy tsy ho ela izany.
Ary rehefa afaka enina andro, Jesosy nitondra an’i Petera sy Jakoba ary Jaona rahalahiny, ka nitondra azy niakatra tany an-tendrombohitra avo iray mitokana; ary niova tarehy teo anoloany Izy: dia namirapiratra tahaka ny masoandro ny tavany, ary tonga fotsy tahaka ny mazava ny fitafiany. Ary, indro, niseho taminy Mosesy sy Elia niresaka taminy. Dia niteny Petera ka nanao tamin’i Jesosy hoe: Tompo ô, tsara raha eto isika; raha sitrakao, dia aoka isika hanao trano rantsankazo telo eto; ny iray ho Anao, ary ny iray ho an’i Mosesy, ary ny iray ho an’i Elia. Raha mbola niteny ihany izy, indro, nisy rahona mamirapiratra nanarona azy; ary, indro, nisy feo avy tao amin’ilay rahona nanao hoe: Ity no Zanako malalako, Izay sitrako indrindra; henoy Izy. Ary raha nandre izany ny mpianatra, dia niankohoka tamin’ny tavany izy ka raiki-tahotra indrindra. Ary Jesosy nanatona ka nikasika azy sady nanao hoe: Mitsangàna, ary aza matahotra. Ary rehefa niandrandra izy, dia tsy nahita olona intsony, afa-tsy Jesosy irery ihany. Ary raha nidina avy tany an-tendrombohitra izy, dia nandrara azy Jesosy hoe: Aza ambara amin’olona ny fahitana, mandra-pitsangan’ny Zanak’olona amin’ny maty. Ary ny mpianany nanontany Azy ka nanao hoe: Nahoana àry no ilazan’ny mpanora-dalàna fa tsy maintsy ho avy aloha Elia? Dia namaly Jesosy ka nanao taminy hoe: Elia dia ho avy aloha tokoa ka hampody ny zavatra rehetra amin’ny laoniny. Fa lazaiko aminareo fa efa tonga sahady Elia, nefa tsy fantany izy, fa nataony taminy izay tiany. Tahaka izany koa no hampijaliany ny Zanak’olona. Dia fantatry ny mpianatra fa Jaona Mpanao-batisa no nolazainy taminy. Matio 17:1–13.
Ao amin’io andalan-teny io, ny Liona avy amin’ny fokon’i Joda dia manokatra ny fahamarinana izay manisy tombo-kase ny iray hetsy sy efatra alina sy efatra arivo, mialoha indrindra ny fifaranan’ny fotoam-pahasoavana, fa “efa akaiky ny fotoana.” Nambarany voalohany ny fijalian’ny hazo fijaliana, ary nasehony ho toy ny fahasamihafana mamaritra ny traikefa eo amin’ny sokajy iray izay handà tsy hampiasa ny sitrapony amin’ny fanomboana ny nofo, sy ny sokajy iray izay hanaraka ny ohatr’i Kristy. Avy eo dia nasehony tamin’izy ireo fa izy ireo no nisolo tena ny taranaka farany amin’ny tantaran’ny tany, amin’ny fotoana izay hisian’ny olona velona hatramin’ny fotoana nanokafana izay nitranga tamin’ny 11 Septambra 2001 ka hatramin’ny fiverenany.
Dia avy eo dia nampiseho fahitana ny amin’ny maha-Izy Azy nomem-boninahitra Izy, ary niaraka taminy Mosesy sy Elia. Ny hafatry ny fanisiana tombo-kase izay voavaha dia ny Fanambaran’i Jesosy Kristy, izay mifandray amin’i Mosesy sy Elia, ary izany hafatra izany dia nanomboka novahana tamin’ny Jolay 2023, rehefa naorina, andalana manaraka andalana, ireo vavolombelona roa ao amin’ny Apokalypsy toko faha‑iraika ambin’ny folo, izay i Mosesy sy Elia, ho marika naneho ny fanisiana tombo-kase ny iray hetsy sy efatra arivo sy efatra alina. Rehefa nahita ny fahitana sy nandre ny feon’Andriamanitra ireo mpianatra telo, dia “niankohoka tamin’ny tavany izy, ka raiki-tahotra indrindra. Ary Jesosy nanatona ka nikasika azy, dia nanao hoe: Mitsangàna, ary aza matahotra.”
Ny fahitana izay hitan’ireo mpianatra telo dia maneho fahitana ny voninahitr’i Kristy amin’ny andro farany, ary noho izany dia io ihany koa no fahitana izay hitan’i Daniela ao amin’ny toko fahafolo.
Ary izaho Daniela irery no nahita ny fahitana; fa ireo lehilahy izay niaraka tamiko tsy nahita ny fahitana; nefa nangovitra mafy izy, ka nandositra niery. Koa dia izaho irery no sisa tavela ka nahita izao fahitana lehibe izao, ary tsy nisy hery sisa tao amiko; fa ny fahatsarako dia nivadika ho fahasimbana tao anatiko, ary tsy nahatana hery aho. Kanefa reko ny feon’ny teniny; ary raha vao reko ny feon’ny teniny, dia latsaka tao anatin’ny torimaso lalina tamin’ny tarehiko aho, ka nitodika tamin’ny tany ny tarehiko. Ary, indro, nisy tanana nikasika ahy, izay nampitsangana ahy teo ambony lohaliko sy teo ambony felatanako. Ary hoy izy tamiko: Ry Daniela, lehilahy malala indrindra, fantaro ny teny izay lazaiko aminao, ka mijoroa mahitsy; fa irahina ho aty aminao aho ankehitriny. Ary rehefa nilaza izany teny izany tamiko izy, dia nijoro nangovitra aho. Dia hoy izy tamiko: Aza matahotra, ry Daniela; fa hatramin’ny andro voalohany izay nanoloranao ny fonao hahalala sy hanetry tena eo anatrehan’Andriamanitrao, dia nohenoina ny teninao, ary tonga aho noho ny teninao. Daniela 10:7–12.
Ny fahitana ny fiovan-tarehy ao amin’ny Matio toko fahafito ambin’ny folo dia ilay fahitan’ny fitaratra ao amin’ny Daniela toko fahafolo, izay miseho amin’ny fotoana ananganana amin’ny maty ireo taolana maina ao amin’i Ezekiela. Ny fahitana sy ny hafatra mifandray aminy dia mampiseho sokajin’olona roa mpivavaka, ny iray ao amin’ny tranolain’i Exeter, ary ny iray ao amin’ny tranolain’i Watertown, izay fiangonan’ny mpaneso an’i Jeremia sy synagogan’i Satana araka an’i Jaona. Tahaka ny amin’ny vokatry ny fahitana ao amin’ny fijoroana vavolombelon’i Daniela, dia toy izany koa: “Ary raha nandre izany ny mpianatra, dia niankohoka tamin’ny tavany ka raiki-tahotra indrindra. Ary Jesosy nanatona, dia nanendry azy ka nanao hoe: Mitsangàna, ary aza matahotra.” Ny fahitana dia sady re no hita maso tamin’ireo tranga roa tonta, ary niteraka tahotra tamin’ireo ohatra roa ireo. “Fikasihana” no nilaina mba hampaherezana ao amin’ny fijoroana vavolombelona roa tonta.
Ny fahitana ny fiovan-tarehy dia porofo, ankoatra ny zavatra hafa, fa tsy mba diso na oviana na oviana ny Tenin’Andriamanitra; fa ao amin’ny toko fahenina ambin’ny folo ao amin’i Matio, ao amin’ny andininy farany, Jesosy dia nilaza hoe: “Misy ny sasany eto izay mitsangana, izay tsy hanandrana fahafatesana mandra-pahitany ny Zanak’olona avy amin’ny fanjakany.” Ny fiovan-tarehy dia fanehoana ny fihavian’ny “Zanak’olona” ao amin’ny fanjakany.
«Mosesy teo an-tendrombohitry ny fiovan-tarehy dia vavolombelon’ny fandresen’i Kristy ny ota sy ny fahafatesana. Izy no nisolo tena ireo izay hivoaka avy ao am-pasana amin’ny fitsanganan’ny marina amin’ny maty. Elia kosa, izay nakarina tany an-danitra nefa tsy nahita fahafatesana, dia nisolo tena ireo izay mbola ho velona etỳ ambonin’ny tany amin’ny fiavian’i Kristy fanindroany, ary izay “hovàna, vetivety foana, ao anatin’ny indray mipi-maso, amin’ny trompetra farany;” rehefa “ity mety maty ity tsy maintsy hitafy ny tsy fahafatesana,” ary “ity mety lo ity tsy maintsy hitafy ny tsy fahalòvana.” 1 Korintiana 15:51–53. Jesosy dia nitafy ny fahazavan’ny lanitra, tahaka izay hisehoany rehefa ho avy Izy “fanindroany, tsy ny amin’ny ota, fa ho amin’ny famonjena.” Fa ho avy Izy “amin’ny voninahitry ny Rainy mbamin’ny anjely masina.” Hebreo 9:28; Marka 8:38. Tanteraka tamin’izay ny teny fikasan’ny Mpamonjy tamin’ny mpianatra. Teo an-tendrombohitra dia naseho tamin’ny endrika kely ny fanjakana ho avy amin’ny voninahitra,—Kristy Mpanjaka, Mosesy solontenan’ny olomasina natsangana tamin’ny maty, ary Elia ny an’ireo nampiakarina.» Ilay Fitiavana Mandrakizay, 421.
Ny fahamarinana momba ny fanisiana tombo-kase dia ahitana fanondroana fa ny iray hetsy sy efatra alina amby efatra arivo no ireo aseho ao amin’ny Apokalypsy toko faha-fito, izay tsy maty, ary asehon’i Elia; ary fa ny vahoaka betsaka ao amin’ny Apokalypsy toko faha-fito no ireo asehon’i Mosesy, izay maty. Ny antoko iray dia antsoina amin’ny feo voalohan’ny Apokalypsy toko faha-valo ambin’ny folo, ary ny antoko iray kosa dia antsoina amin’ny feo faharoan’ny Apokalypsy toko faha-valo ambin’ny folo.
Taorian’ny fikasihana dia nanome toromarika fanampiny ny mpianatra Jesosy raha nilaza Izy hoe: “Aza ambara amin’olona ny fahitana, mandra-pitsangan’ny Zanak’olona amin’ny maty.” Ny fahitan’ny fiovan-tarehy, izay fahitan’ny fitaratra, ary ny fahitan’i Isaia ao amin’ny toko fahenina, ary ny fahitan’i Paoly raha tany amin’ny lanitra fahatelo izy, ary ny fahitan’i Ezekiela ny kodia tao anatin’ny kodia, dia nofehezin’ny Liona avy amin’ny firenen’i Joda, mandra-pahatongan’ny taorian’ny fitsanganan’i Kristy tamin’ny maty.
Ny fitsanganan’i Kristy amin’ny maty dia maneho ny fitsanganan’ireo vavolombelona roa izay niaraka tamin’i Kristy tao amin’izany fahitana izany indrindra, ary izy ireo dia hatsangana amin’ny volana Jolay 2023. Amin’izany fotoana izany dia hesorina ny tombo-kase amin’ny hafatra momba ny fanisiana tombo-kase ho an’ireo vavolombelona roa ao amin’ny Apokalypsy toko faha‑iraika ambin’ny folo sy ireo antokon’ny mahatoky roa, ary hapetraka ao anatin’ny tontolon-kevitry ny fahitana amin’ny fitaratra ny voninahitr’i Kristy amin’ny faran’izao tontolo izao.
Ang mensahe ng pagtatatak ay ilalagay rin sa loob ng konteksto ng unang tatlong talata ng unang kabanata ng Apocalipsis, kung saan ang kawing ng komunikasyon, na kumakatawan sa pagsasanib ng pagka-Diyos at ng sangkatauhan, ay inilalahad sa sunud-sunod na proseso kung paano inihaharap ang mensahe ng pagtatatak sa mga kandidatong mapabilang sa isandaan at apatnapu’t apat na libo.
Ny dingana nifandimby dia avy tamin’ny Ray, nankany amin’ny Zanaka, nankany amin’ny anjely Gabriela, nankany amin’i Jaona, nankany amin’ny fiangonana. Avy amin’ny Ray maha-Andriamanitra, nankany amin’ny Zanaka izay sady maha-Andriamanitra no maha-olombelona, nankany amin’ny voary iray tsy mbola lavo (Gabriela), nankany amin’ny voary lavo iray (Jaona), nankany amin’ny fiangonana izay any Azia (izao tontolo izao.) Ireo dingana dimy ireo dia voafaritra manokana eo amin’ny filazana voalohany indrindra ny amin’ny Apokalypsin’i Jesosy Kristy, ary ny handà dingana iray dia ny handà azy rehetra.
Mifanaraka amin’izany fanambarana izany, dia nanontany an’i Jesosy ny mpianatra hoe: “Nahoana ary no lazain’ny mpanora-dalàna fa tsy maintsy ho avy aloha Elia?” Ary Jesosy namaly ka nanao taminy hoe: “Marina tokoa fa ho avy aloha Elia ka hampody ny zavatra rehetra amin’ny laoniny. Fa lazaiko aminareo kosa: efa tonga sahady Elia, nefa tsy fantany izy, fa nataony taminy izay rehetra sitraky ny fony. Toy izany koa no hijalian’ny Zanak’olona amin’ny tanany.” Dia azon’ny mpianatra fa Jaona Mpanao-batisa no nolazainy taminy.
Ny anjara asa ara-paminaniana an’i Jaona Mpanao Batisa sy Jaona Ilay Mpanambara dia singa iray ao amin’ny hafatry ny fanisiana tombo-kase, ary ireo tao amin’ny tranolay tao Watertown izay nifidy ny tsy hiraharaha ny hafatr’i Samuel Snow dia maneho ireo izay tsy vonona hanaiky fa ny Tompo no mifidy ny lehilahy izay tiany hofidiana. Ilay feo izay voafidy tamin’ny 1989, izay namoaka voalohany ny hafany roanjato sy roapolo taona taorian’ny 1776, tamin’ny 1996, izay ilay mpiambina nanondro fa tonga ny loza fahatelo tamin’ny 11 Septambra 2001, izay nanolotra ny hafatra feno ota tamin’ny 18 Jolay 2020, dia anisan’ny hafatry ny fanisiana tombo-kase, ary ny anjara asany dia asehon’i Jaona Mpanao Batisa.
Hotohizantsika ao amin’ny lahatsoratra manaraka ity fandalinana ity.
“Ndzi vone ntshungu lowu a wu yime wu sirheleriwe kahle naswona wu tiyile, wu nga pfumeleli nikatsongo eka lava a va ta kavanyeta ripfumelo leri tiyisiweke ra miri hinkwawo. Xikwembu a xi va languta hi ku va amukela. Ndzi kombisiwile magoza manharhu—mahungu ya ntsumi yo sungula, ya vumbirhi, ni ya vunharhu. Ntsumi leyi a yi famba na mina yi te, ‘Khombo eka loyi a nga ta susa xihinga xin’we kumbe a hlanganisa phini rin’we eka mahungu lawa. Ku twisisa ka ntiyiso ka mahungu lawa i ka nkoka wa vutomi ni rifu. Makumu ya mimoya ma hengela eka ndlela leyi ma amukeriwaka ha yona.’ Ndzi tlhela ndzi yisiwa ehansi hi le ka mahungu lawa, kutani ndzi vona hilaha vanhu va Xikwembu va xaveke ntokoto wa vona hi nxavo lowukulu hakona. A wu kumeke hi ku xaniseka lokukulu ni ku lwisana lokutlhavaka. Xikwembu a xi va rhangele goza hi goza, ku fikela loko Xi va veke ehenhla ka pulatifomo leyi tiyeke, leyi nga susuwiki. Ndzi vone vanhu van’wana va tshinela eka pulatifomo va kambela masungulo ya yona. Van’wana hi ku tsaka va hatlise va kandziyela ehenhla ka yona. Van’wana va sungule ku sola masungulo. A va navela leswaku ku endliwa ku antswisiwa, kutani pulatifomo a yi ta hetiseka swinene, ni vanhu va tsaka ngopfu. Van’wana va xikile epulatifomweni leswaku va yi kambisisa kutani va vula leswaku yi vekiwile hi ndlela leyi hoxeke. Kambe ndzi vone leswaku kwalomu ka hinkwavo a va yime va tiyile ehenhla ka pulatifomo naswona a va khongotela lava a va xikile leswaku va tshika ku gungula ka vona; hikuva Xikwembu a ku ri Muaki Lonkulu, kutani a va lwa na Yena. Va hlamusele ntirho lowukulu wa Xikwembu, lowu a wu va rhangele eka pulatifomo leyi tiyeke, kutani hi vun’we va tlakusa mahlo ya vona eTilweni, naswona hi rito lerikulu va dzunisa Xikwembu. Leswi swi khumbe van’wana va lava a va gungurile ni ku siya pulatifomo, kutani vona, hi ku languteka loku titsongahatileke, va tlhela va kandziyela ehenhla ka yona.”
“Naverina ny saiko ho amin’ny fanambarana ny fihavian’i Kristy voalohany. Jaona dia nirahina tamin’ny fanahy sy ny herin’i Elia hanomana ny lalan’i Jesosy. Ireo izay nandà ny fijoroana vavolombelon’i Jaona dia tsy nahazo tombontsoa tamin’ny fampianaran’i Jesosy. Ny fanoherany ny hafatra izay nilaza mialoha ny fihaviany no nametraka azy ireo tamin’ny toerana izay tsy nahafahany nandray mora foana ny porofo mahery indrindra fa Izy no Mesia. Satana dia nitarika ireo izay nandà ny hafatr’i Jaona handeha lavidavitra kokoa hatrany, ka handà sy hanombo an’i Kristy. Tamin’ny fanaovany izany dia nametraka ny tenany teo amin’izay toerana tsy nahafahany nandray ny fitahiana tamin’ny andron’ny Pentekosta izy, dia ilay fitahiana izay ho nampianatra azy ny lalana mankany amin’ny fitoerana masina any an-danitra. Ny triatrian’ny efitra lamba tao amin’ny tempoly dia naneho fa ny fanatitra sy ny fombafomba jiosy dia tsy horaisina intsony. Efa natolotra ilay Fanatitra lehibe ary efa nekena, ary ny Fanahy Masina izay nidina tamin’ny andron’ny Pentekosta dia nitondra ny sain’ny mpianatra hiala amin’ny fitoerana masina etỳ an-tany ho any amin’ilay any an-danitra, izay nidiran’i Jesosy tamin’ny alalan’ny rany manokana, mba handrotsaka amin’ny mpianany ny soa azo avy amin’ny fanavotany. Fa ny Jiosy kosa dia navela tao anatin’ny haizina tanteraka. Very taminy avokoa ny fahazavana rehetra izay mety ho azony momba ny drafi-pamonjena, ary mbola nitoky tamin’ny fanatiny sy ny fanatitra natolony izay tsy nisy ilàna azy izy. Ny fitoerana masina any an-danitra no nisolo ny etỳ an-tany, nefa tsy nanana fahalalana izany fiovana izany izy. Koa noho izany dia tsy afaka nahazo tombontsoa tamin’ny fanelanelanan’i Kristy tao amin’ny toerana masina izy.”
“Maro no mijery amin’ny horohoro ny fizotry ny Jiosy tamin’ny nandavany sy nanomboany an’i Kristy teo amin’ny hazo fijaliana; ary raha mamaky ny tantaran’ny fampahoriana mahamenatra natao taminy izy, dia mihevitra fa tia Azy, ary tsy ho nandà Azy tahaka an’i Petera, na ho nanombo Azy tamin’ny hazo fijaliana tahaka ny nataon’ny Jiosy. Kanefa Andriamanitra, Izay mamaky ny fon’ny olona rehetra, dia nitondra ho amin’ny fitsapana izany fitiavana an’i Jesosy izay nolazainy fa tsapany izany. Ny lanitra rehetra dia nijery tamin’ny fahalianana lalina indrindra ny fandraisana ny hafatry ny anjely voalohany. Nefa maro izay nilaza fa tia an’i Jesosy, ary nandatsa-dranomaso raha namaky ny tantaran’ny hazo fijaliana, no naneso ny vaovao mahafaly momba ny fihaviany. Raha tokony handray ny hafatra tamin’ny fifaliana izy, dia nilaza fa fitaka izany. Nankahala ireo izay tia ny fisehoany izy ka nandroaka azy ireo hiala tao amin’ny fiangonana. Ireo izay nandà ny hafatra voalohany dia tsy afaka nahazo soa tamin’ny faharoa; ary tsy nahazo soa tamin’ilay antso tamin’ny sasakalina koa izy, izay natao hanomanana azy hiditra miaraka amin’i Jesosy amin’ny finoana ao amin’ny fitoerana masina indrindra ao amin’ny fitoerana masina any an-danitra. Ary noho ny nandavany ireo hafatra roa teo aloha, dia efa nohamaizininy tokoa ny fahalalany ka tsy mahita hazavana ao amin’ny hafatry ny anjely fahatelo izy, izay mampiseho ny lalana mankany amin’ny fitoerana masina indrindra. Hitako fa tahaka ny nanomboan’ny Jiosy an’i Jesosy no nanomboan’ireo fiangonana amin’ny anarana fotsiny ireo hafatra ireo koa; koa noho izany dia tsy manana fahalalana ny amin’ny lalana mankany amin’ny fitoerana masina indrindra izy, ary tsy afaka mahazo soa amin’ny fanelanelanan’i Jesosy ao izy. Tahaka ny Jiosy, izay nanolotra ny fanatitra tsy misy ilàna azy, dia manandratra ny vavaka tsy misy ilàna azy ho any amin’ilay efitra nialan’i Jesosy izy; ary Satana, faly amin’izany fitaka izany, dia mitafy toetra ara-pivavahana, ka mitarika ny sain’ireo izay milaza ho Kristiana ireo ho any aminy, miasa amin’ny heriny sy ny famantarany ary ny fahagagana mandainga, mba hamatorany azy mafy ao amin’ny fandriky ny tenany. Ny sasany fitahiny amin’ny fomba iray, ary ny sasany amin’ny fomba hafa. Manana fitaka samihafa voaomany izy mba hisy vokany amin’ny saina samihafa. Ny sasany mijery amin’ny horohoro ny fitaka iray, nefa mora raisiny kosa ny hafa. Mamitaka ny sasany amin’ny alalan’ny Spiritisma Satana. Tonga koa izy tahaka ny anjelin’ny mazava ka manaparitaka ny heriny manerana ny tany amin’ny alalan’ny fanavaozana sandoka. Faly sy miavonavona ny fiangonana ka mihevitra fa Andriamanitra no miasa amin’ny fomba mahagaga ho azy, kanjo asan’ny fanahy hafa izany. Ho ritra izany hafanam-po izany ka hamela izao tontolo izao sy ny fiangonana ho amin’ny toe-javatra ratsiratsy kokoa noho ny teo aloha.”
“Nahita ko nga ang Dios may mga matinud-anon nga mga anak sa taliwala sang mga nominal nga Adventista kag sang napukan nga mga iglesia, kag antes ibubo ang mga hampang, ang mga ministro kag ang katawohan pagatawagon paguwa halin sa sini nga mga iglesia kag malipayon nila nga batunon ang kamatuoran. Nahibaluan ini ni Satanas; kag antes mahatag ang makusog nga singgit sang ikatlo nga anghel, nagapatindog siya sang paglinong sa sini nga mga lawas relihiyoso, agod ang mga nagtalikod sa kamatuoran maghunahuna nga ang Dios yara sa ila. Nagalaum siya nga madaya ang mga matinud-anon kag madala sila sa paghunahuna nga ang Dios nagapanghikot gihapon para sa mga iglesia. Apang ang kapawa magasiga, kag ang tanan nga matinud-anon magabiya sa mga napukan nga mga iglesia kag magatindog upod sa mga nabilin.” Early Writings, 258–261.