Ny Adin’i Panium dia ady ara-panahy indrindra. Mialoha kelin’ny lalàna Alahady, ny filoha fahavalo, izay ilay fahenina hatramin’i Ronald Reagan tamin’ny fotoanan’ny farany tamin’ny 1989, izay koa no filoha Repoblikana farany, ary izay no filoha manankarena indrindra, sady koa manetsika ny fanjakana manontolon’ny fanatontoloana, no hitarika ny Protestantisma nivadi-pinoana handresy ny fivavahana grika an’i Pan, izay ilay “woke-ism”-n’ny fanatontoloana. Ao amin’ny andininy faha-11 sy faha-12, ny tantara izay manomboka amin’ny Adin’i Okraina tamin’ny 2014 dia mifarana amin’ny lalàna Alahady ao amin’ny andininy faha-16. Ny andininy faha-15 dia ny Adin’i Panium, ary ny Adin’i Panium no mitondra mankany amin’ny adin’i Actium, izay ny Ady Lehibe Fahatelo.
Amin’ny ora an’ilay “horohoron-tany lehibe”, izay lalàn’ny Alahady ao amin’ny andininy fahenina ambin’ny folo, ny finoana silamo amin’ilay loza fahatelo dia manafika an’i Etazonia, ka mampahatezitra ny firenena sy miteraka faharavana nasionaly. Ny Adin’i Panium no mialoha izany fanafihana izany. Amin’ny lalàn’ny Alahady dia miorina ilay firaisana telo sosona an’ny dragona sy ny bibidia ary ny mpaminany sandoka.
“Amin’ny alalan’ny didy manery ny fametrahana ny Fanjakana papaly, ka mandika ny lalàn’Andriamanitra, dia hisaraka tanteraka amin’ny fahamarinana ny firenentsika. Rehefa haninjitra ny tànany hiampita ny hantsana ny Protestantisma mba hihazona ny tànan’ny fahefana romana; rehefa hihoatra ny hantsana lalina izy mba hifampitantana amin’ny Fanaovan-javatra ara-panahy; rehefa, eo ambanin’ny herin’io firaisana telo sosona io, ny firenentsika handà ny foto-kevitra rehetra ao amin’ny Lalàm-panorenany amin’ny maha-fitondrana protestanta sy repoblikana azy, ary hanomana lalana ho amin’ny fampielezana ny lainga sy ny fitaka papaly, dia amin’izany no ahafantarantsika fa tonga ny fotoana hiasan’i Satana amin’ny fomba mahagaga ary efa akaiky ny farany.” Testimonies, volume 5, 451.
Amin’izay fotoana izay, dia sitrana tanteraka ny ratra nahafaty ny fahefana papaly, ary manjaka fara tampony izy mandra-pahatongany amin’ny farany ka tsy misy hanampy azy. Rehefa mandresy ny sakana fahatelo i Roma no manjaka izy, araka ny asehon’i Roma mpanompo sampy ao amin’ny Daniela toko faha-valo, andininy fahasivy, sy ao amin’ny toko faha-iraika ambin’ny folo, andininy enina ambin’ny folo ka hatramin’ny sivy ambin’ny folo. Rehefa nesorin’i Roma papaly ireo tandroka telo, dia nanjaka fara tampony nandritra ny roa ambin’ny folo amby enimpolo amby roanjato taona izy, tahaka ny nanjakan’i Roma mpanompo sampy fara tampony nandritra ny telon-jato amby enimpolo taona, rehefa avy nandresy an’i Egypta, ilay sakana fahatelo, tamin’ny Adin’i Actium tamin’ny taona 31 talohan’i Kristy.
Amin’ny fitsipi-pitenenana, ny tovana “ium” dia ampiana eo amin’ny faran’ny teny iray mba hamoronana anarana izay manondro toerana, fanjakana, na fitambaran-javatra iray. Izy io dia fampiasa mahazatra amin’ny fananganana voambolana ara-teknika sy ara-tsiansa, indrindra eo amin’ny simia sy ny biôlôjia. Ohatra: ny hoe “stadium” dia manondro toerana anaovana fifaninanana ara-panatanjahantena na hetsika hafa, ny hoe “aquarium” dia manondro toerana itehirizana zavamananaina na zavamaniry anaty rano ho fampirantiana, ary ny hoe “gymnasium” dia manondro toerana fanaovana fanatanjahan-tena na fanazarantena ara-batana. Ao amin’ny voambolana ara-tsiansa, ny “ium” dia matetika ampiasaina hanondroana singa simika na fitambarana simika iray, indrindra rehefa voasaraka na vao hita ilay singa na fitambarana. Ohatra: ny hoe “sodium” dia manondro singa simika manana ny mari-pamantarana Na, ary ny hoe “calcium” dia manondro singa simika manana ny mari-pamantarana Ca.
Ny fiandohan’ny fanapahan’i Roma jentilisa tamin’ny fahefana fara tampony dia tanteraka tamin’ny Adin’i Actium, ary ny Adin’i Panium no nanokatra ny varavarana ho amin’ilay ady asehon’i Actium, satria “didy mifanindry amin’ny didy” i Actium no maneho ny lalàn’ny Alahady rehefa manjaka indray amin’izao tontolo izao amin’ny fahefana fara tampony ny papa.
Adin’i an-dranomasina i Actium, ary adin-tanety i Panium; noho izany, ny fifamatoran’ireo ady roa ireo dia maneho ady maneran-tany izay mahafaoka ny tany sy ny ranomasina. Actium, ilay adin-dranomasina malaza indrindra tamin’ny tantara fahiny, dia maneho ady maneran-tany koa, fa ny “rano izay hitanao, izay ipetrahan’ilay vehivavy janga, dia firenena sy vahoaka betsaka ary jentilisa sy samy hafa fiteny.” Panium kosa dia maneho ady ara-panahy izay mitambatra amin’ny ady ara-politika amin’ilay lalàn’ny Alahady izay ho avy tsy ho ela.
Ny teny hoe “pan”, amin’ny maha anarana iombonana azy, dia manana heviny maro arakaraka ny tontolon-kevitra ampiasana azy; kanefa ao amin’ny angano grika, Pan dia andriamanitry ny mpiandry ondry, ny andian-biby fiompy, ny mozika ambanivohitra, ary ny tany efitra. Matetika izy no aseho ho endrika antsasaka olona, antsasaka osilahy, ary fantatra amin’ny fitiavany mozika sy ny zavaboary.
“Amin’ny maha-famaranana faratampony amin’ilay tantara lehibe momba ny fitaka, i Satana tenany no hisandoka ho Kristy. Efa hatry ny ela no nilazan’ny fiangonana fa miandrandra ny fihavian’ny Mpamonjy ho fahatanterahan’ny fanantenany. Ankehitriny kosa, ilay mpamitaka lehibe dia hampiseho hoatra ny hoe tonga Kristy. Any amin’ny faritra samihafa amin’ny tany, i Satana dia hiseho eo anivon’ny olona amin’ny maha-zavaboary manan-kaja sy mamirapiratra mahataitra, mitovy amin’ilay famaritana ny Zanak’Andriamanitra nomen’i Jaona ao amin’ny Apokalypsy. Apokalypsy 1:13–15.” Ilay Ady Lehibe, 624.
Pan dia andriamanitry ny mpiandry ondry, ary hisandoka ny tena Mpiandry marina izy. Ny fisandohan’i Satana an’i Kristy dia manomboka amin’ny lalàna alahady, fa amin’“ny didy” dia “afaka” isika “mahafantatra fa tonga ny fotoana hanaovan’i Satana asa mahagaga, ary efa akaiky ny farany”.
Ny teny hoe “pan” dia mety hanondro ihany koa fitaovana fandrahoan-tsakafo marivo sy malalaka vava ampiasaina hanendasana, hanamboarana amin’ny lafaoro, na handrahoana sakafo. Ny ady farany dia mifantoka amin’i Jerosalema ara-panahy, ilay tendrombohitra masina izay atsangana ho famantarana, ary ilay tendrombohitra izay andosiran’ny ondrin’Andriamanitra hafa, izay mbola any Babylona, hankany aminy. Amin’izany fotoana izany dia hiakatra hamely an’i Jerosalema ara-panahy ny firenena rehetra, izay faritana ho “kapoaka” (pan).
Ny Tenin’i Jehovah momba ny Isiraely izao, hoy Jehovah, Ilay mamelatra ny lanitra sy manorina ny fanorenan’ny tany ary mamorona ny fanahin’ny olona ao anatiny. Indro, hataoko kapoaky ny fampihorohoroana ho an’ny firenena rehetra manodidina i Jerosalema, raha hanafika an’i Joda sy an’i Jerosalema amin’ny fahirano izy ireo. Ary amin’izany andro izany dia hataoko vato mavesatra ho an’ny firenena rehetra i Jerosalema; izay rehetra miezaka hitondra azy dia ho potipotika, na dia hiara-mivory hamely azy aza ny firenena rehetra ambonin’ny tany. Zakaria 12:1-3.
Jerosalema koa dia vilany lehibe, fa izy no lapoaly anatanterahana io tantara mampahonena io. Ny “vilany lehibe” dia lapoaly fandrahoan-tsakafo.
Dia hoy Izy tamiko hoe: Ry zanak’olona, ireto no lehilahy izay mamorona ratsy sy manome saina ratsy amin’ity tanàna ity; dia ireo izay manao hoe: Tsy antomotra izany; aoka isika hanao trano; ity tanàna ity no vilany, ary isika no nofo. Koa maminania hamely azy; maminania, ry zanak’olona. Ary nilatsaka tamiko ny Fanahin’i Jehovah ka nanao tamiko hoe: Mitenena; izao no lazain’i Jehovah: Izany no nolazainareo, ry taranak’Isiraely; fa Izaho mahalala ny zavatra miakatra ao an-tsainareo, dia ny tsirairay avy. Nohamaroanareo ny voavonoinareo amin’ity tanàna ity, ary nofenoinareo ny lalambeny tamin’ny voavono. Koa izao no lazain’i Jehovah Tompo: Ny voavononareo izay napetrakareo teo afovoany, izy no nofo, ary ity tanàna ity no vilany; fa ianareo kosa havoakako hiala eo afovoany. Natahoranareo ny sabatra; ary sabatra no hoentiko aminareo, hoy Jehovah Tompo. Dia havoakako hiala eo afovoany ianareo ka hatolotro eo an-tànan’ny vahiny, ary hamoaka fitsarana aminareo Aho. Ho lavon’ny sabatra ianareo; eo amin’ny sisin-tanin’ny Isiraely no hitsarako anareo; ary dia ho fantatrareo fa Izaho no Jehovah. Ity tanàna ity tsy ho vilaninareo, ary ianareo tsy ho nofo eo afovoany; fa eo amin’ny sisin-tanin’ny Isiraely no hitsarako anareo; ary dia ho fantatrareo fa Izaho no Jehovah; satria tsy nandeha tamin’ny didiko ianareo, na nanatanteraka ny fitsipiko, fa nanao araka ny fanaon’ny jentilisa izay manodidina anareo. Ezekiela 11:2–12.
Amin’ny teny anglisy, ny hoe “pan” amin’ny maha-tovona azy dia midika hoe “maneran-tany,” “rehetra,” na “manerana”. Ohatra, ny hoe “panorama” dia manondro fijery malalaka na feno momba ny faritra iray, ny hoe “pantheism” dia manondro ny finoana fa masina ny izao rehetra izao, ary ny hoe “Pan-American” dia manondro zavatra mahakasika ny firenena rehetra any Amerika. Koa ny hoe “pan” dia manondro ady maneran-tany.
“Mampivily ny sain’ny olona amin’ny fanontaniana tsy manan-danja i Satana, mba tsy hahafahany mahita amin’ny fahitana mazava sy tsy manjavozavo ireo raharaha manan-danja lehibe indrindra. Mikasa hamandrika izao tontolo izao ny fahavalo.
“Ilay antsoina hoe tontolo kristiana no ho sehatry ny asa lehibe sy manapa-kevitra. Ny olona eo amin’ny fitondrana dia hamoaka lalàna hifehy ny feon’ny fieritreretana, araka ny ohatry ny Fahefana Papaly. Babylona hampisotro ny firenena rehetra ny divain’ny fahatezeran’ny fijangajangany. Ho tafiditra amin’izany ny firenena rehetra.” Selected Messages, boky 3, 392.
Ny teny hoe “act” amin’ny maha-anarana azy dia midika hoe “fanapahan-kevitra na lalàna voasoratra ara-pomba ofisialy izay nolanian’ny rafi-panao lalàna.”
“Rehefa handà ny foto-kevitry ny fitondram-panjakantsika toy izany ny firenentsika ka hampanao lalàna Alahady, dia hifanome tanana amin’ny fahefana papaly ny Protestantisma amin’izany asa izany.” Testimonies, boky faha-5, 712.
Ny antsoina hoe tontolo kristiana dia sehatry ny asa lehibe, na fihetsika, ary ny firenena rehetra (pan) dia ho tafiditra amin’izany. Ny teny hoe “fihetsika” dia mety hanondro koa fizarana na ampahan-tantara amin’ny tantara an-tsehatra, sarimihetsika, na fampisehoana hafa, izay mazàna voamariky ny fitambaran-javatra na asa manokana. Ny teny hoe “mihetsika” kosa, amin’ny maha-matoanteny azy, dia midika hoe manatanteraka asa voafaritra na mitondra tena amin’ny fomba iray. Azo ampiasaina koa izy io hilazana ny mody na ny filalaovana anjara, tahaka ny filalaovana anjara ao amin’ny tantara an-tsehatra na sarimihetsika.
“Ity izao tontolo izao dia sehatra filalaovana. Ireo mpilalao, dia ny mponina ao aminy, no miomana hanao ny anjara asany ao amin’ilay tantara an-tsehatra lehibe farany. Very tsy hitan’ny mason’olombelona intsony Andriamanitra. Eo amin’ireo vahoaka betsaka amin’ny olombelona dia tsy misy firaisana, afa-tsy raha miara-mikambana ny olona mba hanatanteraka ny tanjony feno fitiavan-tena. Andriamanitra dia mijery. Hotanterahina ny fikasan’Andriamanitra momba ireo olom-peheziny mpiodina. Tsy natolotra eo an-tanan’ny olona izao tontolo izao, na dia avelan’Andriamanitra hanjaka mandritra ny fotoana voafetra aza ireo singan’ny fisafotofotoana sy ny filaminana very. Hery avy any ambany no miasa mba hampisy ireo sehatra lehibe farany amin’ilay tantara an-tsehatra,—dia Satana miseho tahaka an’i Kristy, sady miasa amin’ny fitaka rehetra avy amin’ny tsi-fahamarinana eo amin’ireo izay mamatotra ny tenany hiaraka ao amin’ny fikambanana miafina. Ireo izay manaiky ho resin’ny firehetam-po hifandray amim-pikambanana dia manatanteraka ny drafitry ny fahavalo. Ny antony dia harahin’ny vokany.”
“Ny fandikan-dalàna dia efa saiky tonga amin’ny fara-fetrany. Fisavorovoroana no mameno izao tontolo izao, ary fahatahorana lehibe no tsy ho ela dia hihatra amin’ny olombelona. Efa tena akaiky ny farany. Isika izay mahalala ny fahamarinana dia tokony hiomana amin’izay tsy ho ela dia hihatra amin’izao tontolo izao tahaka ny zava-mahagaga mandrava saina.” Review and Herald, 10 Septambra 1903.
Panium sy Actium dia maneho ny Ady Lehibe Fahatelo eran-tany. Ao amin’izany ady izany dia hisy fisehoana mihoatra ny voajanahary araka izay asehon’i Pan, andriamanitry ny osilahy amin’ny Grika. Hifandray amin’ny fampiharana ny lalàn’ny Alahady amin’ny maha-“asa” azy ilay ady. Ary io ady io no amantarana ny “seho farany ao amin’ilay tantara lehibe”, satria tsy ny asa ara-dalàna amin’ny fampiharana ny lalàna momba ny Alahady ihany izy, fa izy koa no tampon’ilay tantaran’ny filazantsara amin’ireo ora famaranana ny fotoam-pitsapana ho an’ny olombelona. Mialoha ny ady izay ihaonan’i Panium sy Actium ara-paminaniana, ao amin’ny andininy faha-enina ambin’ny folo amin’ny Daniela toko faha iraika ambin’ny folo, dia efa hatsangana ny tafika faran’ny andro an’Andriamanitra, ary ny sainany, izay famantarana, dia hasandratra amin’izay. Ny hevitra fototra voalohan’ny hoe “famantarana” dia ny sainan’ny tafika.
Act sy Pan dia Actium sy Panium, ary ny Mpanan-talenta Mahagaga amin’ny Fiteny no nifehy ny jeografia, ny anarana, ary ny tantaran’ireo ady roa tonta, satria izany no tantara mialoha indrindra ny lalàn’ny Alahady izay ho avy tsy ho ela. Ny Adin’i Panium dia nitranga tamin’ny 200 talohan’i Kristy, ary ny andininy fahenina ambin’ny folo dia manondro an’i Roma handresy an’i Jerosalema tamin’ny 63 talohan’i Kristy.
Eo anelanelan’ny tantara amin’ny andro farany izay asehon’ny vanim-potoana manomboka amin’ny 200 tal. J.K. ka hatramin’ny 63 tal. J.K., dia ho tanterahina any Etazonia ny fananganana ny sarin’ny bibidia, araka izay asehon’ny tantara tamin’ny 161 tal. J.K. ka hatramin’ny 158 tal. J.K. Alohan’ilay vanim-potoana izay hisy ny hetsika farany amin’ny fanorenana sarin’ny bibidia any Etazonia, dia hisy tranga iray asehon’ny fikomiana tao Modein tamin’ny 167 tal. J.K. Io fikomiana io dia tandindon’ny fikomiana nanohitra ny fivavahana nampanery nataon’i Grisia, ary io fikomiana io dia hitarika ho amin’ny mari-dalana iray izay asehon’ny fanokanana indray ny tempoly tamin’ny 164 tal. J.K.
Tsaroan’ny Jodaisma ny taona 164 tal. J.K. noho ny fahagagana naharetan’ny diloilo masina ampy ho an’ny indray andro nandritra ny valo andro. Koa ny 164 tal. J.K., izay mialoha ny 161 tal. J.K., dia manondro fahagagana satanika izay notanterahina ho an’ny vahoakan’Andriamanitra niodina. Aseho ho toy ny andro iray miteraka valo andro izany fahagagana izany, ary ny diloilon’io andro voalohany io no namatsy ny valo andro manontolo. Nentina tamin’ilay ampahany iray izay anisan’ny fito ny fahagagana, ary io mariky ny fotoana io dia apetraka ao anatin’ilay tantara mihitsy izay anatanterahana ny zava-miafin’ilay fahavalo izay avy amin’ny fito amin’ny tandroka Repoblikana niodina sy ny tandroka Protestanta niodina.
Ny fisehoan’ny fahagagana satana alohan’ny lalàna Alahady izay ho avy tsy ho ela dia mifandray amin’ilay andriamanitra grika Pan. Rehefa miadiana sy resen’i Trump sy ny Protestanta nihemotra ny Adin’i Panium, dia ho voasokatra ny “boatin’i Pandora”, ary tsy hisy fomba hamahana ireo olana izay havoaka amin’izay amin’ny taranak’olombelona, fa, “fampihorohoroana lehibe no ho avy tsy ho ela amin’ny olombelona. Tena akaiky ny farany. Isika izay mahalala ny fahamarinana dia tokony hiomana ho amin’izay tsy ho ela dia hirotsaka amin’izao tontolo izao toy ny fahagagana mampitolagaga.”
Ny iray hetsy sy efatra alina sy efatra arivo dia ireo izay voaisy tombo-kase tamin’ny herin’ny fanamasinan’ny Tenin’Andriamanitra, izay nomena tamin’ny alalan’ny fanesorana ny tombo-kasen’ny Apokalypsin’i Jesosy Kristy. Io Apokalypsy io dia ahitana andalana manokana maro momba ny fahamarinana, ary manome fampianarana voahamasina ny amin’izay maha-izy an’i Jesosy. Amin’ny maha-Tenin’Andriamanitra Azy, Izy no Mpahay fiteny Mahagaga izay nifehy ny fitenin’olombelona rehetra, satria tamin’ny heriny no nampisy ireo fiteny samihafa, raha nandatsaka fifangaroana Izy teo amin’ny tilikambon’i Babela. Izy no Mpanisa Mahagaga izay nanafina zava-miafina tamin’ny isa napetraka ao amin’ny Teniny sy tao anatin’ny zava-boariny manontolo. Izy no mpifehy ny tantara, fa ny tantara dia “tantara”-ny. Izy no namorona ny tany ary Izy no nifehy ny endrika ara-jeografikan’ny planeta tany taorian’ny Safodrano, ary noho izany koa ireo jeografia ara-paminaniana samihafa izay mandrafitra ny “fahamarinana” hita ao amin’ny Teniny. Ny iray hetsy sy efatra alina sy efatra arivo dia maneho, ankoatra ny zavatra hafa, ireo izay maneho finoana fa Izy no namorona ny zavatra rehetra.
Tamin’ny voalohany ny Teny, ary ny Teny tao amin’Andriamanitra, ary ny Teny dia Andriamanitra. Izy dia tao amin’Andriamanitra tamin’ny voalohany. Izy no nahariana ny zavatra rehetra; ary raha tsy Izy dia tsy nisy zavatra ary na dia iray akory aza noforonina. Jaona 1:1–3.
Ny tantaran’ny boatin’i Pandora dia angano avy amin’ny anganongano grika fahiny. Izy io dia tantaraina indrindra ao amin’ny “Works and Days” nosoratan’ilay poeta grika Hesiod, ary koa ao amin’ny loharano klasika isan-karazany hafa. Miharihary fa fanononana amin’ny teny hafa ny amin’ny zavatra niainan’i Eva tao amin’ny Sahan’i Edena izany. Ny anarana hoe “Pandora” dia avy amin’ny anganongano grika fahiny. Avy amin’ny teny grika hoe “pan” izay midika hoe “rehetra” sy “dora” izay midika hoe “fanomezana” izy io. Ny hoe Pandora dia midika hoe “voaofana amin’ny fanomezana rehetra.” Eva dia tandindon’ny fiangonana, ary ny fanomezana rehetra dia hita ao anatin’ny fiangonan’Andriamanitra.
Ao amin’ny anganom-panjakan’ny Grika, i Pandora no vehivavy mety maty voalohany noforonin’ireo andriamanitra. Araka ny angano, i Hephaestus no namolavola azy araka ny baikon’i Zeus, mpanjakan’ireo andriamanitra, ho ampahany amin’ny tetika hanasaziana ny olombelona. Samy nanolotra fanomezana ho an’i Pandora ny andriamanitra tsirairay, ka isan’izany ny hatsaran-tarehy, ny fahasoavana, ny faharanitan-tsaina, ary ny hasambarana manintona. Nomen’i Zeus siny izy (tamin’ireo fitantarana tatỳ aoriana dia nanjary vata izany) ary nodidiany tsy hosokafany velively izany na inona na inona toe-javatra. I Eva kosa dia nolazaina fa mahazo mihinana amin’ny hazo rehetra afa-tsy amin’“ilay hazo eo afovoan’ny Saha.”
Pandora, resin’ny fahalianana loatra, dia resin’ny fakam-panahy nony farany ka nanokatra ny siny. Raha vao nataony izany, dia navotsotra ho amin’izao tontolo izao ny ratsy rehetra sy ny fanaintainana ary ny aretina izay efa notazonina tao anatiny teo aloha, ka nampiely fahoriana sy fijaliana teo amin’ny olombelona. Kanefa, zavatra iray no mbola nijanona tao anatin’ilay siny: ny fanantenana. Ao amin’ny dika sasany amin’io angano io, Pandora dia nanidy haingana ilay siny ka nanakana ny fanantenana tsy ho afa-nandositra; fa amin’ny dika hafa kosa, ny fanantenana dia nivoaka koa, ka nanome taratra kely momba ny fanantenana sy ny faharetana ho an’ny olombelona manoloana ny fahoriana.
Ny Adin’i Panium dia miara-mitambatra amin’ny Adin’i Actium eo amin’ilay lalàn’ny Alahady izay ho avy tsy ho ela, ary io lalàn’ny Alahady izay ho avy tsy ho ela io dia nasehon’ny fitsapana tao amin’ny Sahan’i Edena mialoha. Tao amin’ny saha dia ho an’i Adama sy Eva ihany no tena fitsapana, fa amin’ny andro farany kosa dia tsy maintsy hihatra amin’ny olombelona rehetra manerana izao tontolo izao ny fitsapana. Ilay fitsapana voalohany, dia ny hino na tsy hino ny Tenin’Andriamanitra tao amin’ny saha, no tandindon’ilay fitsapana farany momba ny lalàn’ny Alahady. Tsy nahomby tamin’izany fitsapana voalohany izany Eva ka namoha ny vavahadin-drano nidiran’ny fahoriana tamin’ny taranak’olombelona, araka ny asehon’ny anganon’i Pandora.
Rehefa manatevina amin’ny Adin’i Actium ny Adin’i Panium, dia hivelatra eo anatrehan’ny taranak’olombelona rehetra ny fitsapana izay aseho ao amin’ny Sahan’i Edena. Ny fanantenana izay omena izao tontolo izao amin’izany fotoana izany dia ilay faneva asandratra mba ho hitan’izao tontolo rehetra izao (panorama).
Ianareo mponina rehetra amin’izao tontolo izao sy izay monina ambonin’ny tany, dia jereo, raha manandratra faneva eny an-tendrombohitra Izy; ary raha mitsoka trompetra Izy, dia mihainoa. Isaia 18:3.
Hanohy ity fianarana ity isika ao amin’ny lahatsoratra manaraka.
Ny tany dia teatra; ireo mpilalao, dia ny mponina ao aminy, no miomana hilalao ny anjara asany ao amin’ilay tantara lehibe farany. Eo amin’ny vahoaka betsaka amin’ny taranak’olombelona dia tsy misy firaisan-kina, afa-tsy raha miara-mikambana ny olona mba hanatanteraka ny fikasany feno fitiavan-tena. Mijery Andriamanitra. Ny fikasan’Andriamanitra momba ireo olom-peheziny mpikomy dia ho tanteraka. Tsy natolotra eo an-tanan’ny olona izao tontolo izao, na dia avelan’Andriamanitra hanjaka vetivety aza ny singan’ny fisafotofotoana sy ny korontana. Misy hery avy any ambany miasa hampisy ireo toe-javatra lehibe farany ao amin’ilay tantara,—dia i Satana miseho ho Kristy sady miasa amin’ny fitaka rehetra avy amin’ny tsi-fahamarinana ao amin’ireo izay mamatotra ny tenany hifandray ao anatin’ny fikambanana miafina. Ireo izay manaiky ho resin’ny filan-kikambana dia manatanteraka ny tetik’ilay fahavalo. Ny antony dia harahin’ny vokany.
“Tsy mbola nisy fotoana nampiharana ity hafatra ity tamin-kery lehibe tahaka ny amin’izao andro izao. Mihamaro hatrany izao tontolo izao no manao tsinontsinona ny fitakian’Andriamanitra. Efa sahy manao fandikan-dalàna ny olona. Ny faharatsian’ny mponina ambonin’izao tontolo izao dia saiky nameno ny famaran’ny helony. Ity tany ity dia saiky tonga eo amin’ny toerana izay hamelan’Andriamanitra ny mpandringana hanao izay sitrapony aminy. Ny fanoloana ny lalàn’olombelona ho solon’ny lalàn’Andriamanitra, ny fanandratana, amin’ny fahefan’olombelona fotsiny ihany, ny Alahady ho solon’ny Sabatan’ny Baiboly, no asa farany amin’ilay tantara an-tsehatra. Rehefa manjary maneran-tany izany fanoloana izany, dia haneho ny Tenany Andriamanitra. Hitsangana amin’ny fiandrianany Izy hampihorohoro mafy ny tany. Hivoaka avy ao amin’ny fitoerany Izy hamaly ny mponina ambonin’izao tontolo izao noho ny helony, ary hampiseho ny rà nalatsany ny tany ka tsy hanafina intsony ireo novonoina teo aminy.”
“Mijoro eo an-tokonam-baravaran’ny krizin’ny vanim-potoana rehetra isika. Hifanesy haingana ny fitsaran’Andriamanitra,—afo, sy safo-drano, sy horohoron-tany, miaraka amin’ny ady sy ny fandatsahan-dra. Tsy tokony ho gaga isika amin’izao fotoana izao noho ny zava-mitranga izay sady lehibe no manapaka; fa ny anjelin’ny famindram-po dia tsy haharitra ela intsony hialoka ny tsy mibebaka.
“Ny krizy dia mananontanona antsika miadana tsikelikely. Mamirapiratra eny amin’ny lanitra ny masoandro, mamita hatrany ny fihodinany mahazatra, ary mbola manambara ny voninahitr’Andriamanitra ny lanitra. Mbola mihinana sy misotro ihany ny olona, mbola mamboly sy manorina, mbola mampaka-bady sy ampakarina. Mbola mividy sy mivarotra ihany ny mpivarotra. Mbola mifanositosika ny olona, samy miady hahazo ny toerana ambony indrindra. Mbola mirohotra mankany amin’ny teatra sy ny hazakaza-tsoavaly ary ny trano filokana ny tia fahafinaretana. Mbola manjaka ny fientanentanana faratampony, kanefa mihidy haingana ny ora famindram-po, ary efa antomotra ny hanapahana mandrakizay ny amin’ny toe-javatra rehetra avy. Hitan’i Satana fa fohy ny androny. Efa nampiasainy hiasa ny fitaovana rehetra eo am-pelatanany mba hahatonga ny olona ho voafitaka, ho voambaka, ho variana, ary ho voasarika tanteraka mandra-pahatapitry ny androm-pamindram-po, ka hihidy mandrakizay ny varavaran’ny famindram-po.
“Efa saika tonga amin’ny farany indrindra ny fandikan-dalàna. Mameno izao tontolo izao ny fisafotofotoana, ary fahatahorana lehibe no tsy ho ela dia hihatra amin’ny zanak’olombelona. Tena akaiky dia akaiky ny farany. Isika izay mahalala ny fahamarinana dia tokony hiomana ho amin’izay tsy ho ela dia hidona amin’izao tontolo izao tahaka ny fahagagana mahery vaika.”
“Amin’izao fotoanan’ny fahabetsahan’ny heloka izao dia azontsika fantarina fa efa antomotra ny krizy lehibe farany. Rehefa saika maneran-tany ny fandikan-dalàna ny lalàn’Andriamanitra, rehefa ampahorina sy ampijalina amin’ny olombelona namany ny vahoakany, dia hiditra an-tsehatra Jehovah.
“Isika dia mijoro eo ambonin’ny tokonam-baravaran’ny zava-mitranga lehibe sy manetriketrika. Tanteraka ny faminaniana. Tantara hafahafa sady feno zava-mitranga no voarakitra ao amin’ny bokin’ny lanitra. Mihorohoro avokoa ny zavatra rehetra eto amin’izao tontolontsika izao. Misy ady sy filazana ady. Tezitra ny firenena, ary tonga ny fotoanan’ny maty mba hotsaraina. Miova ny toe-javatra mba hampisy ny andron’Andriamanitra izay tena maika tokoa. Fotoana fohy dia fohy, toy ny indray mipi-maso ihany, sisa no tavela. Kanefa, na dia efa miakatra aza ny firenena hanohitra firenena, ary ny fanjakana hanohitra fanjakana, dia mbola tsy misy amin’izao ankehitriny izao ny fifandonana ankapobeny. Mbola voatana ihany ny rivotra efatra mandra-pahavoaisy tombo-kase eo amin’ny handrin’ny mpanompon’Andriamanitra. Amin’izay dia hampirafitra ny heriny ny fahefana ety an-tany ho amin’ilay ady lehibe farany.” Christian Service, 50, 51.