Ankehitriny dia fantatsika fa ny iray amin’ireo fisehoan-javatra asehon’ireo kotro-baratra fito dia ny asan’i Kristy amin’ny fanangonana fanindroany ny olony, izay natombony tamin’ny volana Jolay 2023. Ny tantara Millerita dia manondro fa tanterahina io asa io eo anatrehan’ny adin’ny Silamo, izay ivon-toeran’ny hafatra.
Ny hafatra dia ny Fanambaran’i Jesosy Kristy, izay voavaha ny tombo-kaseny mialoha indrindra ny hifaranan’ny androm-pitsapana, nefa io hafatra io dia entin’ny (apetraka ao anatin’ny tontolon-kevitry ny) hafatry ny loza fahatelo. Tamin’izay indrindra naninjiran’ny Tompo ny tànany fanindroany tamin’ny 1849, dia naneho hevitra momba ny fihovitrovitry ny firenena tezitra i Rahavavy White, izay tandindon’ny Silamo.
“Tamin’ny 16 Desambra 1848, dia nomen’ny Tompo fahitana aho momba ny fihovitrovitry ny herin’ny lanitra. Hitako fa rehefa nilaza ny Tompo hoe: ‘lanitra,’ tamin’ny fanomezany ireo famantarana voarakitr’i Matio sy Marka ary Lioka, dia ny lanitra no tiany holazaina; ary rehefa nilaza Izy hoe: ‘tany,’ dia ny tany no tiany holazaina. Ny herin’ny lanitra dia ny masoandro sy ny volana ary ny kintana. Ireo no manjaka eny amin’ny lanitra. Ny herin’ny tany dia ireo izay manjaka eto ambonin’ny tany. Ny herin’ny lanitra dia hihorohoro amin’ny feon’Andriamanitra. Amin’izany dia hiala amin’ny toerany ny masoandro sy ny volana ary ny kintana. Tsy ho levona ireo, fa hohozongozonin’ny feon’Andriamanitra.”
“Rahona maizina sady mavesatra no niakatra ka nifandona. Nisokatra ny habakabaka ary nihemotra; avy eo dia afaka nijery niakatra tamin’ilay elanelana misokatra tao Orion isika, izay nivoahan’ny feon’Andriamanitra. Ny Tanàna Masina dia hidina amin’izany elanelana misokatra izany. Hitako fa ahorohoroina ankehitriny ny herin’ny tany ary fa tonga araka ny filaharany ny toe-javatra. Ady, sy siosion-draha ady, sabatra, mosary, ary areti-mandringana no voalohany hampihorohoro ny herin’ny tany; avy eo ny feon’Andriamanitra no hampihorohoro ny masoandro sy ny volana ary ny kintana, ary ity tany ity koa. Hitako fa ny fihorohoroan’ny hery any Eoropa dia tsy, araka ny ampianarin’ny sasany, ny fihorohoroan’ny herin’ny lanitra, fa fihorohoroan’ireo firenena tezitra.” Early Writings, 41.
Ny mpahay tantara dia manamarina fa izay nampihorohoro ireo firenena tany Eoropa tamin’ny taona 1848 dia ny asan’ny tafiky ny silamo; satria araka ny faminaniana dia aseho ho ilay hery mampahatezitra ireo firenena izy ireo. Tamin’ny fijoroana ho vavolombelona voalohany momba ny nanatsoran’ny Tompo ny tanany fanindroany teo amin’ny tantaran’ny taona 1840 ka hatramin’ny 1844, dia tonga tao amin’ny fivorian-toby tao Exeter ny hafatry ny Antson’ny Mamatonalina. Hatreo ka hatramin’ny 22 Oktobra 1844 dia niely nanerana ny morontsiraka atsinanan’i Etazonia izany hafatra izany, tahaka ny onjan-dranomasina mahery. Izany hetsika izany dia efa nanehoana mialoha tamin’ny fidiran’i Kristy tamim-boninahitra tao Jerosalema, ary ampondra no nitondra an’i Kristy ho ao Jerosalema.
Ang mensahe ng Daing sa Hatinggabi ay kumakatawan sa buong makahulang mensahe ng Pahayag ni Jesucristo, ngunit ang Pahayag na iyon ay inilalagay sa loob ng konteksto ng Islam ng ikatlong kaabahan na nagpapagalit sa mga bansa, sapagkat ang Islam ang nagdadala ng mensahe na siyang Pahayag ni Jesucristo. Si Jesus ang Leon ng lipi ni Juda, at Siya ay nakabigkis sa mensahe ng “asno.”
Joda, ianao no hoderain’ny rahalahinao; ny tananao ho eo amin’ny vozon’ny fahavalonao; ny zanakalahin-drainao hiankohoka eo anatrehanao. Zana-diona Joda; avy tamin’ny hazany, anaka, no niakaranao; niondrika izy, nandry toy ny liona sy toy ny liona antitra; iza no hanaitra azy? Tsy hiala amin’i Joda ny tehim-panjakana, na ny mpanome lalàna tsy hiala avy eo anelanelan’ny tongony, mandra-pihavin’i Silo; ary aminy no hiangonan’ny firenena. Mamatotra ny zanak’ampondrany amin’ny voaloboka izy, ary ny zanaky ny ampondravaviny amin’ny voaloboka tsara indrindra; nosasany tamin’ny divay ny fitafiany, ary tamin’ny ranom-boaloboka ny akanjony; ny masony ho mena amin’ny divay, ary ny nifiny ho fotsy amin’ny ronono. Genesisy 49:8–12.
Amin’ny alalan’i Joda no anatanterahana ny “fanangonana ny vahoaka.” Kristy, amin’ny maha-Joda Azy, dia ilay “Voaloboka” koa, ary ny “voaloboka voafantina” dia afatotra amin’ny “zanaky ny ampondra.” Ny “fitafiany” dia sasana amin’ny “divay,” izay “ranom-boaloboka.” Nanomboka nandatsaka ny Ràny Kristy tao Getsemane, raha nandoa hatsembohana tahaka ny rà Izy, ary Getsemane dia midika hoe “famiazam-boasary oliva.” Hatramin’i Getsemane ka hatramin’ny hazo fijaliana dia nandatsaka ny Ràny sarobidy Izy mba hanangona ny olona rehetra ho eo Aminy.
Ankehitriny no fitsarana izao tontolo izao; ankehitriny no handroahana ny andrianan’izao tontolo izao hivoaka. Ary Izaho, raha asandratra hiala amin’ny tany, dia hitaona ny olona rehetra hanatona Ahy. Izany no nolazainy mba hanambara izay fahafatesana hahafatesany. Jaona 12:31–33.
Ny asan’i Kristy amin’ny fitarihana ny olona rehetra ho eo Aminy dia dingana roa; satria Izy aloha manangona ny “voaroaka amin’ny Isiraely,” ary avy eo mampiasa azy ireo ho famantarana mba hisarihana ny ondry hafa Azy.
Izaho no mpiandry tsara, ary fantatro ny ondriko, ary fantatry ny ahy aho. Tahaka ny ahafantaran’ny Ray Ahy no ahafantarako ny Ray koa; ary manolotra ny aiko hamonjy ny ondriko Aho. Ary manana ondry hafa koa Aho, izay tsy amin’ity vala ity; ireny koa tsy maintsy ho entiko, ary hihaino ny feoko izy; dia hisy vala iray sy mpiandry iray. Jaona 10:14–16.
Ny olona iray hetsy sy efatra arivo sy efatra alina no “ondry” mahalala Azy. Ny “ondry hafa” dia ny andian’ondriny izay mivoaka avy any Babylona rehefa mahita sy mandre ny faneva. Alohan’ny hanandratany ny fanevany, izay ondriny, dia angoniny aloha fanindroany izy ireo. Io tsipiky ny tantara masina io dia mifanaraka amin’ny andininy fahatelo ambin’ny folo ka hatramin’ny fahadimy ambin’ny folo ao amin’ny Daniela toko faha‑iraika ambin’ny folo, ary noho izany dia mifandrindra amin’ny tantara miafina ao amin’ny andininy faha‑efapolo. Izy io dia maneho ny tsipiky ny tandroka Protestanta marina izay mandeha ao anatin’ny tantaran’ny tandroka Protestanta nihemotra, ny tandroka Repoblikana nihemotra, ary ny fahatongavan’ilay vehivavy janga avy any Tyro, fotoana fohy mialoha ny lalàn’ny Alahady ao amin’ny andininy faha‑iraika amby efapolo. Ny tsipiky ny tandroka Protestanta marina dia maneho na ny tantara na koa ny hafatra izay anisiana tombo-kase ireo iray hetsy sy efatra arivo sy efatra alina.
Ny “olom-boraka amin’ny Isiraely” dia maneho tarika iray mifanohitra amin’ny “fiangonan’ny mpaneso”, araka ny amaritan’i Jeremia azy, na amin’ny maha “synagogan’i Satana” azy, araka ny amaritan’i Jaona azy ao amin’ny Apokalypsy toko faharoa sy fahatelo, izay iresahana ny fiangonan’i Smyrna sy Filadelfia. Ny Filadelfiana dia maneho ny “efatra arivo amby iray hetsy sy efatra alina” ao amin’ny Apokalypsy toko fahafito, ary i Smyrna no “vahoaka betsaka” ao amin’io toko io ihany, izay tsy azo isaina. Ireo sokajy roa amin’ny voavotra amin’ny andro farany dia mifanditra amin’ireo izay mandainga, ary izay ao amin’ny synagogan’i Satana, ka milaza fa olon’Andriamanitra izy, satria lazainy fa Jiosy izy.
Ny tsipiky ny tandroka protestanta marina dia ahitana ny fifanolanana misy eo amin’izy ireo sy ny vahoakan’ny fanekena taloha izay efa lavina amin’izany fotoana izany. Ao anatin’io tantara io ihany, ny mahatoky dia ao anatin’ny fifanolanana koa amin’ny tsipiky ny protestantisma nihemotra sy ny katolisisma. Ireo rafitra ara-pivavahana telo ireo dia maneho ny dragona sy ny bibidia ary ny mpaminany sandoka eo amin’ny ambaratonga madinika ao anatin’ny tsipiky ny tandroka protestanta marina.
“Hitako fa ny fiangonana amin’ny anarany fotsiny sy ny Advantista amin’ny anarany fotsiny, tahaka an’i Jodasy, dia hamadika anay amin’ny Katolika mba hahazoany ny herin’ny fitarihan’izy ireo hiady amin’ny fahamarinana. Amin’izany fotoana izany dia ho vahoaka tsy misongadina ny olo-masina, sady tsy dia ho fantatry ny Katolika; fa ny fiangonana sy ny Advantista amin’ny anarany fotsiny, izay mahalala ny finoantsika sy ny fanaontsika (fa nankahala anay izy ireo noho ny Sabata, satria tsy nahavaly azy izany), no hamadika ny olo-masina ka hilaza azy amin’ny Katolika ho ireo izay tsy manaja ny didy amam-pitsipiky ny vahoaka; izany hoe, mitandrina ny Sabata izy ireo ary tsy manaja ny Alahady.” Spalding and Magan, 1, 2.
Efa noresahintsika teo aloha ity andalan-teny ity, ary tamin’izany dia hitantsika fa ny fiteny hoe “fiangonana amin’ny anarana fotsiny” sy ny fiteny hoe “Advantista amin’ny anarana fotsiny” dia nanana heviny sy fampiharana hafa tamin’ny fotoana nanoratan-dRahavavy White ireo teny ireo. Kanefa ny mpaminany dia niresaka bebe kokoa ho an’ny andro farany noho izay nataony ho an’ny tantarany manokana, koa amin’ity andalan-teny ity ny fiangonana amin’ny anarana fotsiny amin’ny andro farany dia ny Protestantisma nihemotra tamin’ny fahamarinana. Ny teny hoe “nominal” dia midika hoe “amin’ny anarana ihany”.
Ny fiangonana antsoina hoe Protestanta dia nitsahatra tsy nanohitra an’i Roma tamin’ny taona 1844, raha nikomy izy ireo ka tsy niditra tamin’ny finoana ho ao amin’ny Toerana Indrindra Masina, izay toerana nahafahany nahafantatra fa ny Sabata andro fahafito no andro marina hanaovana fanompoam-pivavahana. Fa kosa, notazoniny ny fanompoana ny masoandro, izay mariky ny Katolisisma. Tsy azo atao ny “manohitra” an’i Roma, izay hany famaritana ny teny hoe “Protestanta,” raha nekenao ny tandindon’ny fahefany, izay efa nambaran’ny fiangonana romana imbetsaka ho fahefany hanovana ny andro fanompoam-pivavahana ao amin’ny Baiboly avy amin’ny Sabata andro fahafito ho amin’ny Alahady.
Ny “Advantista amin’ny anarana” dia ireo izay milaza ny tenany ho Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito, nefa izy ireo koa dia asongadina ho Jodasy, izay tandindon’ny mpianatra iray namadika ny fanambaràny finoana. Ny fiangonana Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito amin’ny anarana dia hankahala ny “olomasina,” ary ireo olomasina ireo dia “ho” “vahoaka tsy fantatra firy” amin’izany. Halany ireo olomasina tsy fantatra firy, “noho ny amin’ny Sabata,” dia fahamarinana izay tsy azony “lavina.” Ny fahamarinan’ny Sabata tao amin’ny tantaran-dRahavavy White dia ny Sabata andro fahafito, nefa izany dia tandindon’ny fahamarinan’ny Sabata amin’ny andro farany, izay tsy azo lavina, ary izany no fampianarana izay nolavin’ny Advantisma Mitandrina ny Andro Fahafito laôdikeana voalohany tamin’ny fikomiany tamin’ny 1863. Izany fampianarana izany no fahamarinana fototra voalohany hitan’i William Miller, ary maneho ireo fahamarinana fototra iorenan’ny Advantisma izay lavin’ireo Advantista amin’ny anarana haleha, araka ny asehon’ireo lalana fahiny ao amin’i Jeremia. Izany fahamarinan’ny Sabata izany no “impito,” ao amin’ny Levitikosy toko faha-enina amby roapolo.
Ny tsipika maha-Protestanta marina izay voaforon’i Philadelphia sy Smyrna dia afitaky ireo izay aseho ho Jodasy. Jodasy dia nanao fanekena hamadika an’i Jesosy in-telo, ka izany no manondro famadihana mandroso tsikelikely izay nialoha sy nifarana teo amin’ny hazo fijaliana. Ny andininy fahenina ambin’ny folo ao amin’ny Daniela toko fahairaika ambin’ny folo dia maneho ny lalàna Alahady, izay nasehon’ny hazo fijaliana mialoha. Koa ao amin’ireo andininy mialoha ny lalàna Alahady ao amin’ny andininy fahenina ambin’ny folo, izay ihany koa no lalàna Alahady ao amin’ny andininy faha‑iraika amby efapolo, dia famadihana miseho amin’ny dingana telo no entina manjo ny olo-masin’ny andro farany. Mitranga io famadihana io mandritra ny vanim-potoana anangonan’ny Tompo fanindroany ny fanevany ho an’ny andro farany.
Ary amin’izany andro izany dia hisy Solofon’i Jese, izay hitsangana ho fanevan’ny firenena; Izy no hotadiavin’ny Jentilisa; ary ho be voninahitra ny fitsaharany. Ary amin’izany andro izany dia haninjitra ny tanany indray fanindroany ny Tompo mba hamerenany ny sisa amin’ny olony izay mbola ho tavela avy any Asyria sy avy any Egypta sy avy any Patrosa sy avy any Kosa sy avy any Elama sy avy any Sinara sy avy any Hamata ary avy any amin’ny nosin-dranomasina. Ary hanangana faneva ho an’ny firenena Izy ka hanangona ny voaroakan’ny Isiraely sy hampivory ny Joda niparitaka avy any amin’ny vazan-tany efatra. Ary hiala koa ny fialonan’i Efraima, ary hofoanana ny fahavalon’i Joda; Efraima tsy hialona an’i Joda, ary Joda tsy hampahory an’i Efraima. Fa hanidina eo an-tsoroky ny Filistina miankandrefana izy; hiara-handroba ny any atsinanana izy; hametraka ny tànany amin’i Edoma sy Moaba izy; ary ny taranak’i Amona hankatò azy. Isaia 11:10–14.
I Isaia dia mamantatra ny toe-javatra ara-tantara iorenan’ity andalan-teny ity ao amin’ny andininy faha-folo, amin’ny alalan’ilay fitenenana hoe: “amin’izany andro izany.” Koa io “andro” io dia efa voafaritra ao amin’ireo andininy mialoha ny andininy faha-folo. Rehefa arahintsika miverina io fitantarana ara-paminaniana manokana io hatrany amin’ny fanondroana iray izay ahafahantsika mamantatra ny hoe rahoviana ilay “andro izany” no izy, dia tonga eo amin’ny andininy voalohany ao amin’ny toko fahafolo isika.
Loza ho an’izay mamoaka didy tsy marina sy manoratra fampahoriana izay nandidiany. Isaia 10:1.
Ellen White dia mamantatra ny “didy tsy marina” ao amin’ity andininy ity ho ilay lalàna alahady ho avy tsy ho ela:
“Efa natsangana ny sabatan’ny sampy, tahaka ny nananganana ny sarivongana volamena teo amin’ny lemaka Dora. Ary tahaka an’i Nebokadnezara, mpanjakan’i Babylona, izay namoaka didy fa izay rehetra tsy hiankohoka sy hivavaka amin’izany sarivongana izany dia hovonoina, dia hisy koa fanambaràna hatao fa izay rehetra tsy hanaja ny fanorenana ny Alahady dia hosazina amin’ny fampidirana am-ponja sy amin’ny fahafatesana. Koa voahitsakitsaka ny Sabatan’ny Tompo. Nefa efa nanambara ny Tompo hoe: ‘Lozan’izay mandidy didy tsy marina sy manoratra fampahoriana izay efa notendreny’ [Isaia 10:1]. [Zefania 1:14–18]” Manuscript Releases, volume 14, 92.
Ny tontolon-kevitra iangonan’ny Tompo ny olony fanindroany dia apetraka ao anatin’ny tantaran’ny krizin’ny lalàna Alahady izay manakaiky; fa ao amin’ny andininy faha-roa ambin’ny folo amin’ny toko fahafolo, Isaia dia miresaka ny amin’ny hamitan’ny Tompo asa iray eo amin’ny olony alohan’ny hitondrany ny fitsarany mpanatanteraka amin’ilay didy tsy marina, izay ny lalàna Alahady.
Koa rehefa tanterahin’ny Tompo ny asany rehetra eo an-tendrombohitra Ziona sy eo Jerosalema, dia hovalìko ny vokatry ny fo mireharehan’ny mpanjakan’i Asyria sy ny voninahitry ny fijeriny miavonavona. Isaia 10:12.
Ny “asa eo amin’i Ziona sy eo Jerosalema”, izay “ataon”i Jehovah alohan’ny hanombohan’ny famaizana ny fahefana papaly amin’ny lalàn’ny Alahady, dia ny fanisiana tombo-kase ireo iray hetsy efatra amby efa-polo sy efatra arivo. Ao amin’ny toko fahasivin’i Ezekiela, ilay lehilahy mitondra fitoeran-dranomainty fanoratana dia mandalo eo afovoan’i Jerosalema ka mametraka marika eo amin’ireo “misento sy mitaraina noho ny fahavetavetana atao eo amin’ny tany” sy ao amin’ny fiangonana. Tafiditra ao anatin’izany asa izany ny fizotran’ny fanangonan’ny Tompo indray fanindroany ireo voaroaka amin’ny Isiraely. Angoniny avy any amin’ny vazan-tany efatra izy ireo, ary ny “vazan-tany efatra” dia asehon’ny faritra ara-jeografika valo. Valo no tandindon’ny fizotry ny fitsapana momba ny sarin’ny bibidia, ka izany no manondro fa ny fanangonana farany an’ireo izay ho faneva dia tanterahina mandritra ilay fotoana izay anatanterahana etỳ an-tany ny fitsapana momba ny sarin’ny bibidia.
Ny firaisana asehon’ny hoe “Efraima” “tsy mialona an’i Joda, ary i Joda” “tsy mampahory an’i Efraima,” dia miseho rehefa tapahina ny fahavalon’i Joda. Ara-paminaniana, ny vahoakan’ny fanekena teo aloha, izay asehon’i Jodasy, na ny synagogan’i Satana, na ny fiangonan’ny mpaneso, na ny Protestanta ao amin’ny tantaran’ny Millerita, na ny Jiosy ao amin’ny tantaran’i Kristy, dia “tapahina” amin’ny fahadisoam-panantenana voalohany. Rehefa misolo tena izany tantara izany indrindra i Jeremia, dia nomena toromarika izy fa tsy mahazo miverina amin’ny fiangonan’ny mpaneso na oviana na oviana, na dia afaka miverina aminy aza izy ireo raha misafidy hibebaka.
Hatramin’ny 18 Jolay 2020 ka hatramin’ny lalàn’ny Alahady, ny Tompo dia manangona fanindroany ny olony amin’ny andro farany. Angoniny avy amin’ny vazan-tany rehetra izy ireo, mandritra ny fotoana anatanterahany ny asany manontolo amin’i Joda sy Jerosalema. Amin’izany fotoan’ny fanisiana tombo-kase izany, ny olon’Andriamanitra amin’ny andro farany dia tsy hisongadina, kanefa na dia izany aza dia hosedrain’ny firaisana telo sosona izay manohitra ny asany izy ireo.
Ny Katolisisma no bibin’ny firaisana telo sosona, ary ny iray amin’ireo zanany vavy dia ilay sokajy lazain’i Ranabavy White ho fiangonana ara-pombafomba fotsiny. Izy ireo no maneho ny mpaminany sandoka. Ireo Advantista Laodikiana ara-pombafomba, izay asehon’i Jodasy, no dragona ao amin’ity fanehoana ity. Ny fikomian’ny taona 1863 dia nosarihina mialoha tamin’ny alalan’ny fikomian’ny Isiraely fahiny tao Kadesy voalohany, raha nifidy ny handà ny hafatr’i Josoa sy Kaleba izy ireo ka hiverina any Egypta. Egypta dia tandindon’ny dragona.
Zanak’olona, atodiho amin’i Farao mpanjakan’i Egypta ny tavanao, ka maminania hamely azy sy ny Egypta rehetra; mitenena, ka lazao hoe: Izao no lazain’i Jehovah Tompo: Indro, avy hamely anao Aho, ry Farao mpanjakan’i Egypta, ilay dragona lehibe izay miampatra eo afovoan’ny onin-drainy, dia ilay manao hoe: Ahy ny oniko, ary izaho no nanao azy ho ahy. Ezekiela 29:2, 3.
Ny fikomiana tao Kadesy dia nisolo tena ny fizahan-toetra fahafolo tao anatin’ny dingam-pizahan-toetra izay niteraka ny fandavana sy ny fahafatesan’ilay vahoaka voafidy izay navoaka avy tany Egypta, ary naneho mialoha ny fizahan-toetra farany tao anatin’ny dingam-pizahan-toetra izay nentina tamin’ny Advantisma Millerita Filadelfiana tamin’ny 22 Oktobra 1844 ary nifarana tamin’ny fikomiana tamin’ny 1863. Tamin’ny faran’izay hantsana indrindra amin’ny tantaran’ny Isiraely fahiny, ny Jiosy dia “niantso mafy hoe: ‘Esory Izy, esory Izy, homboina amin’ny hazo fijaliana Izy’. Hoy Pilato taminy: ‘Hamboiko amin’ny hazo fijaliana va ny Mpanjakanareo?’ Namaly ny lohandohan’ny mpisorona hoe: ‘Tsy manana mpanjaka izahay afa-tsy Kaisara.’” Tamin’ny fikomiana voalohany sy ny fikomiana farany dia nifidy ny hamantatra tena amin’ny tandindon’ny dragona (Egypta sy Roma jentilisa) ho mpanjakany ilay vahoakan’ny fanekena teo aloha.
Tamin’ny 18 Jolay 2020, dia “notapahina” ny “fahavalon’i Joda,” ary naorina ny tempolin’ireo iray hetsy sy efatra amby efapolo arivo. Ny sisa tavela dia ny hanadiovana ny tempoly, mialoha ny hahatongavan’ilay Iraky ny Fanekena tampoka ho ao amin’ny tempoliny. Ny tempolin’ny tantara Millerita dia naorina tao anatin’ny enina amby efapolo taona, hatramin’ny 1798 ka hatramin’ny 1844. Tamin’ny fahadisoam-panantenana voalohany, ny 19 Aprily 1844, dia notapahina ny Protestanta ka tonga anisan’ny synagogan’i Satana, dia ny fiangonan’ireo mpaneso, zanakavavin’i Roma. Hatramin’izay fotoana izay ka mandra-pahatongan’ny 22 Oktobra 1844, dia nisy dingan’ny fanadiovana niseho, mialoha ny hanarahan’ny mahatoky an’i Kristy ho ao amin’ny Efitra Indrindra Masina, mba hahafahany manatanteraka ny asa fampiraisana ny Maha-Andriamanitra Azy amin’ny maha-olombelon’izy ireo.
Ny tantaran’ilay tandroka Protestanta marina, izay angonina fanindroany mialoha indrindra ny didy tsy marina, mba ho faneva ampiasain’Andriamanitra hiantsoany ny ondry hafa izay Azy hivoaka avy ao Babylona, dia miseho ao anatin’io vanim-potoana io ihany izay iombonan’ilay tandroka Repoblikana mpivadi-pinoana sy ilay tandroka Protestanta mpivadi-pinoana, ka manao fijangajangana ara-panahy, ary tonga nofo iray, na tempoly iray, dia ny sarin’ny bibidia izany. Ny tempolin’Andriamanitra kosa, amin’izany fotoana izany ihany, dia miforona ho sary mitovy amin’i Kristy.
Hohizontsika amin’ny lahatsoratra manaraka ity fandalinana ity.
Ny teny tonga tamin’i Jeremia avy tamin’i Jehovah hoe: Mijoroa eo am-bavahadin’ny tranon’i Jehovah, ka torio eo izany teny izany, ary lazao hoe: Henoy ny tenin’i Jehovah ianareo rehetra amin’ny Joda, izay miditra amin’ireto vavahady ireto hiankohoka amin’i Jehovah. Izao no lazain’i Jehovah, Tompon’ny maro, Andriamanitry ny Isiraely: Ahitsio ny lalanareo sy ny ataonareo, dia hampitoeriko amin’ity tany ity ianareo. Aza matoky teny lainga ianareo ka manao hoe: Tempolin’i Jehovah, tempolin’i Jehovah, tempolin’i Jehovah ireto. Fa raha tena ahitsinareo tokoa ny lalanareo sy ny ataonareo; raha tena manatanteraka fitsarana marina amin’ny olona sy ny namany ianareo; raha tsy mampahory ny vahiny sy ny kamboty ary ny mpitondratena ianareo, ary tsy mandatsa-drà marina amin’ity tany ity, na manaraka andriamani-kafa ho amin’ny loza mahazo anareo: dia hampitoeriko amin’ity tany ity ianareo, dia amin’ny tany izay nomeko ny razanareo hatramin’ny taloha ka ho mandrakizay doria. Indro, matoky teny lainga ianareo, dia teny tsy mahavonjy. Hangalatra va ianareo, hamono olona, hijangajanga, hianiana lainga, handoro ditin-kazo manitra ho an’i Bala, ary hanaraka andriamani-kafa izay tsy fantatrareo; dia avy eo hankeo ka hijoro eo anatrehako ato amin’ity trano izay antsoina amin’ny anarako ity, ary hanao hoe: Voavonjy izahay, mba hanaovanay izao fahavetavetana rehetra izao? Moa efa tonga zohy fieren’ny jiolahy eo imasonareo va ity trano ity, izay antsoina amin’ny anarako? Indro, Izaho koa efa nahita izany, hoy Jehovah.
Fa ankehitriny mankanesa any amin’ny fitoerako izay tany Silo, izay nametrahako ny anarako tamin’ny voalohany, ka jereo izay nataoko taminy noho ny faharatsian’ny Isiraely oloko. Ary ankehitriny, satria ianareo efa nanao izany asa rehetra izany, hoy Jehovah, sady niteny taminareo Aho, nifoha maraina koa ka niteny, nefa tsy nihaino ianareo; ary niantso anareo Aho, nefa tsy namaly ianareo; dia hataoko amin’ity trano ity, izay antsoina amin’ny anarako, izay itokianareo, sy amin’ny fitoerana izay nomeko anareo sy ny razanareo, tahaka izay nataoko tamin’i Silo. Ary haripako tsy ho eo anoloan’ny tavako ianareo, tahaka ny nandroahako ny rahalahinareo rehetra, dia ny taranak’i Efraima rehetra. Koa aza mivavaha ho an’ity firenena ity ianao, ary aza manandra-peo na manao fivavahana ho azy, ary aza mifona amiko; fa tsy hihaino anao Aho. Tsy hitanao va izay ataony any amin’ny tanànan’ny Joda sy eny an-dalamben’i Jerosalema? Jeremia 7:1–17.