Matetika no ambaran’i Rahavavy White fa ireo lesona ara-paminaniana izay ilaina ho takarina dia aseho amin’ny fiakaran’ny sy ny fianjeran’ny fanjakana.
“Avy amin’ny fiakaran’ny sy fahalavoan’ny firenena, araka izay aseho mazava ao amin’ny bokin’i Daniela sy ny Apokalypsy, dia ilaintsika ny mianatra ny tsy maha-zava-dehibe ny voninahitra ivelany sy araka izao tontolo izao fotsiny. Babylona, mbamin’ny heriny sy ny famirapiratany rehetra, izay tsy mbola hitan’izao tontolo izao intsony hatramin’izay ny tahaka azy,—hery sy famirapiratana izay noheverin’ny olona tamin’izany andro izany ho mafy orina sy maharitra tokoa,—dia toy inona no nahalany ringana tanteraka azy! Tahaka ny ‘vonin’ny ahitra,’ dia levona izy. Jakoba 1:10. Toy izany no nahalavo ny fanjakan’ny Medo-Persia, sy ny fanjakan’i Grisia ary Roma. Ary toy izany no andevonan’izay rehetra tsy manana an’Andriamanitra ho fanorenany. Izay ihany no maharitra, dia izay mifamatotra amin’ny fikasany sy maneho ny toetrany. Ny foto-keviny irery ihany no zavatra mafy orina fantatr’izao tontolo izao.” Mpaminany sy Mpanjaka, 548.
Ny “fiakarana sy fianjeran’ireo” fanjakana aseho ao amin’ny bokin’i Daniela sy ny Apokalypsy no ivon’ny fomba fiasa marina amin’ny fianarana ny faminaniana. Ny fahalavoan’i Babylona dia tandindonin’ny fahalavoan’ny Babela natsangan’i Nimroda ao amin’ny Genesisy toko faha-iraika ambin’ny folo. Avy eo, ao amin’ny Daniela toko faha-dimy, dia lavo indray i Babylona. Ny tantaran’ny papa momba ny fiakarany teo amin’ny fahefana tamin’ny taona 538, sy ny fianjerany tatỳ aoriana tamin’ny 1798, dia tandindon’ny fahalavoana farany an’i Babylona koa, satria ny fahefan’ny papa dia Babylona ara-panahy ara-paminaniana. Lavo ny papa tamin’ny 1798, ary ny Apokalypsy toko faha-valo ambin’ny folo no manoritra ny fahalavoany farany. Ao amin’ny Daniela toko faha-iraika ambin’ny folo, andininy faha-dimy amby efapolo, ny papa, izay aseho ao ho mpanjakan’ny avaratra, dia tonga amin’ny fiafarany ka tsy misy hanampy azy. Mitranga izany rehefa mifarana ny fotoam-pahasoavana, satria ny andininy faha-dimy amby efapolo amin’ny toko faha-iraika ambin’ny folo sy ny andininy voalohany amin’ny toko faha-roa ambin’ny folo dia maneho tantara iray ihany.
Ary hamboleny eo anelanelan’ny ranomasina sy ny tendrombohitra masina sady be voninahitra ny lain’ny lapany; kanefa ho tonga amin’ny farany izy, ary tsy hisy hanampy azy. Ary amin’izany andro izany dia hitsangana Mikaela, ilay andriana lehibe izay miaro ny zanaky ny firenenao; ary hisy andro fahoriana izay tsy mbola nisy toy izany hatrizay nisian’ny firenena ka mandra-pahatongan’izany andro izany; ary amin’izany andro izany dia hovonjena ny firenenao, dia izay rehetra ho hita fa voasoratra ao amin’ny boky. Daniela 11:45, 12:1.
Ny hafatry ny anjely faharoa dia miorina amin’ny zava-misy fa efa lavo indroa i Babylona. Babylona ara-bakiteny, izay asehon’i Nimroda sy Belsazara, dia lavo indroa; ary Babylona ara-panahy dia lavo tamin’ny 1798, ary mbola lavo indray koa izy rehefa mifarana ny androm-pitsapan’olombelona.
Dia nisy anjely iray hafa koa nanaraka ka nanao hoe: Rava, rava Babylona, ilay tanàna lehibe, satria nampisotroiny ny firenena rehetra ny divain’ny fahatezeran’ny fijangajangany. Apokalypsy 14:8.
Ny famerimberenana ny fahalavoan’i Babylona ao amin’ny anjely faharoa dia manome ny fanamarinana ara-paminaniana hamantarana fa ny fampitomboana teny sy andian-teny ao anatin’ny Soratra Masina dia tandindon’ny hafatra mitambatry ny anjely faharoa sy ny Antso Amin’ny Misasakalina. Manohana koa izany ny foto-kevitra izay nofaritan-dRahavavy White, momba ny fianarana faminaniana miorina amin’ny fiakaran’ny sy ny fianjeran’ny fanjakana izay aseho ao amin’ny bokin’i Daniela sy Apokalypsy. Mampiseho izany ny hevitra fa, mba hahatakarana ny fahalavoan’i Babylona, dia tsy maintsy atambatry ny mpianatra ny faminaniana ny fahalavoana rehetra nanjo an’i Babylona, “andalana manaraka andalana,” mba hampiorina ny hafatra ara-paminaniana marina momba ny fahalavoana farany an’i Babylona.
Ny fahalavoan’i Babylona indroa ao amin’ny hafatry ny anjely faharoa dia miorina amin’ilay fitsipika ara-paminaniana izay manambara fa ny fahamarinana dia aorina amin’ny fijoroana vavolombelon’ny vavolombelona roa. Ny famerimberenana ny fahalavoan’i Babylona ao anatin’ilay hafatra dia maneho ilay fomba fiasa ara-paminaniana izay asehon’ny Baiboly ho ny ranonorana farany. Izany fomba masina izany, izay ny ranonorana farany, dia ny fampiharana ny fampivondronana ireo tsipika samihafa amin’ny faminaniana “andalana manampy andalana.” Rehefa ampiasain’ny mpianatry ny faminaniana izany fomba izany, dia mametraka ny “hafatry” ny ranonorana farany izy. Ilay hafatry ny ranonorana farany, izay miorina amin’ny alalan’ny fampiharana io fomba masina io, dia ambara aorian’izany ao anatin’ireo tantara ara-paminaniana mitambatra an’ny anjely faharoa sy ny Antso Amin’ny Mamatonalina. Marina izany teo amin’ny tantaran’ny hetsiky ny anjely voalohany, ary marina izany ankehitriny, eo amin’ny tantaran’ny hetsiky ny anjely fahatelo.
Ny toko fahefatra sy fahadimin’ny bokin’i Daniela dia maneho ny tsipiky ny tantara izay mandrakotra ny fiakaran’i Babylona sy ny fiandohany, izay asehon’i Nebokadnezara ao amin’ny toko fahefatra, ary avy eo ny fianjeran’i Babylona sy ny fiafarany, izay asehon’i Belsazara ao amin’ny toko fahadimy. Raha atambatra, dia mamorona tsipika ara-paminaniana iray izy ireo. Ny tsipika ara-paminaniana vokarin’ireo toko roa ireo dia tsy maintsy apetraka eo ambonin’ny Daniela toko voalohany ka hatramin’ny fahatelo, mba hanorenana ny hafatry ny ranonorana farany.
Ireo toko roa ireo dia mampiseho ny fahalavoana sy ny fitsanganan’i Nebokadnezara indray ary ny fahalavoana sy ny fandringanana an’i Belsazara, ka noho izany dia mampiseho ny fahalavoan’i Babylona eo am-piandohana sy eo amin’ny fiafaran’ilay tsipika. Ny tsipikan’ny faminaniana izay amboarin’ireo toko roa ireo dia voarafitra eo ambonin’ny fahalavoan’i Babylona, ny fitsanganany, ary avy eo ny fahalavoany indray. Izany zava-misy izany ihany dia efa manondro fa ireo toko roa ireo dia maneho ny hafatry ny anjely faharoa. Ireo toko roa ireo dia maneho ny tantaran’ilay bibidia avy amin’ny tany ao amin’ny Apokalypsy telo ambin’ny folo, ary ao anatin’izany tantara izany dia torina indroa ny hafatry ny anjely faharoa sy ny Antso Amin’ny Mamatonalina.
Noho izany, alohan’ny hanombohantsika ny fandinihana ny toko fahefatra sy fahadimy ao amin’ny Daniela, dia hofaritantsika ny fomba masina izay ny ranonorana farany, ary avy eo, amin’ny fampiasana izany fomba izany, dia hohazavaintsika ny hafatry ny ranonorana farany.
Tondro manan-danja eo amin’ny tantaran’ny anjely voalohany sy faharoa ny fomba fiasa asehon’ny fitsipiky ny fandikana faminaniana nataon’i William Miller. Nampiasain’ny olona ireo fitsipika ireo hamantarana ny hafatry ny Antso amin’ny Misasakalina, ary io hafatra io no hafatry ny ranonorana farany ho an’izany tantara izany. Tondro manan-danja eo amin’ny tantaran’ny anjely fahatelo ny fomba fiasa aseho amin’ny hoe “Lakilen’ny Faminaniana”. Ireo fitsipika ireo dia tokony hampiasaina miaraka amin’ny fitsipik’i William Miller mba hamantarana ny hafatry ny Antso amin’ny Misasakalina eo amin’ny tantarantsika ankehitriny, ary ny hafatra izay ampanorenina ankehitriny amin’ireo fitsipika ireo dia ny hafatry ny ranonorana farany amin’ny andro farany. Ny fitsipik’i Miller dia maneho ny ranonorana aloha eo amin’ny tantara ara-paminanian’ilay bibidia avy amin’ny tany, ary ireo fitsipika ireo, rehefa atambatra amin’ny “Lakilen’ny Faminaniana”, dia maneho ny ranonorana farany eo amin’ny tantara ara-paminanian’ilay bibidia avy amin’ny tany.
Ny ranonorana farany dia ny fomba ampiasaina hamokarana ny hafatra. Misy ireo voafitaka satria mitady ny fanandramana ny ranonorana farany, nefa tsy mikatsaka aloha ny hafatra izay mamoaka izany fanandramana izany. Ny fiangonana pentekotista ao amin’ny fivavahana kristiana dia ohatra mazava amin’izany fitaka izany. Io karazana fitarihana diso io ihany koa dia azon’ireo izay mitady tokoa ny hafatry ny ranonorana farany, nefa mandà tsy hitady ny fomba izay mamantatra sy mampiorina ny hafatry ny ranonorana farany. Raha tsy misy ny fomba marina, dia tsy azo fantarina ny hafatra marina. Raha tsy misy ny hafatra marina, dia tsy ho tratra mihitsy ny fanandramana marina.
Ny lanjan’io zava-misy ara-Baiboly io dia tsy fantatry ny ankamaroan’ny olona, satria tsy mba nodinihiny velively ny mety hisian’ny fomba iray marina hianarana ny Baiboly, ary ny fisian’ny fomba maro diso hianarana ny Baiboly. Ny fomba diso hianarana ny Baiboly, izay lavitra indrindra no voafidy matetika, dia ny fitokisana ny hevitr’olon-kafa momba izay ampianarin’ny Baiboly. Olana tena fahita eo amin’ny olona izany, ka ny fiangonana rehetra dia manangana rafitra iray hamaliana izany filàna heverina ho misy ao amin’ny andian’ondriny izany. Izany filàna sandoka izany no miteraka ny asa sandoka amin’ny fametrahana rafitra misy mpitarika izay faritana ho manam-pahaizana ara-panahy amin’ny fahazoana ny Baiboly, ka izy ireo no hitari-dalana araka ny tokony ho izy ny fahatakarana an’ilay andian’ondry tsy mbola voaofana. Ny Baiboly dia manondro rafitra voalamina tsara tokoa ho an’ny firafitry ny fiangonana, izay ahitana loholona sy mpaminany ary mpampianatra, nefa ny Baiboly dia tsy mankasitraka velively ny fahalotoan’ny fandaminam-piangonana izay miteraka rafitra misy mpitarika voatokana hamantatra izay marina sy izay tsy marina, ary aorian’izany, iza no heretika ary iza no tsy heretika.
Mazotoa hianatra mba hisehoanao ho voazaha toetra eo anatrehan’Andriamanitra, dia mpiasa tsy manan-kamenatra, izay mizara tsara ny tenin’ny fahamarinana. 2 Timoty 2:15.
Ny mpitondra fiangonana dia tokony hananatra, hanitsy, hampianatra ary hiambina amin’ny foto-pampianarana sandoka sy ireo izay mampiely izany foto-pampianarana sandoka izany; nefa isika tsirairay kosa dia tokony “hianatra mba haneho” ny tenantsika ho “ankasitrahan’Andriamanitra,” amin’ny “fizarazarana tsara ny tenin’ny fahamarinana.” Amin’ny fanaovana izany dia tsy maintsy fantatsika ny fomba fiasa izay asehon’ny Baiboly ho lalana marina handaminana tsara ny tenin’ny fahamarinana. Ny bokin’i Isaia no mametraka ireo raharaha ireo ao anatin’ny tontolon’ny ranonorana aoriana, koa eo no hanombohantsika.
Amin’izany andro izany dia hamaly ny leviatana amin’ny sabany maranitra sy lehibe ary mahery Jehovah, dia ny menarana miolikolika izay mandositra, dia ny leviatana, ilay menarana mivilana; ary hovonoiny ny dragona izay ao an-dranomasina. Amin’izany andro izany dia mihirà ho azy hoe: Tanimboaloboka misy divay mena. Izaho Jehovah no miambina azy; handena azy isan-dranomaso aho; fandrao misy manimba azy, dia hiambina azy alina sy andro aho. Tsy misy fahatezerana ato amiko; iza no hampitsangana tsilo sy anana misy tsilo hiady amiko amin’ny ady? Handroso hamakivaky azy ireny aho; handoro azy miaraka aho. Na aoka izy hihazona ny heriko, mba hanaovany fihavanana amiko; ary hihavana amiko izy. Hampamaka ireo avy amin’i Jakoba Izy; Israel no hamony sy hitsimoka ary hameno voa ny tavan’izao tontolo izao. Moa efa namely azy va Izy tahaka ny nameliany ireo izay namely azy? sa novonoina va izy araka ny famonoana ireo izay novonoiny? Amin’ny fetra no iadianao hevitra aminy, raha mitsimoka izy; tampenany ny rivotra mahery amin’ny andro isehoan’ny rivotra avy any atsinanana. Koa amin’izany no hanadiovana ny helok’i Jakoba; ary izao no vokatry ny fanesorana ny fahotany rehetra: raha ataony tahaka ny vato sokay torotoro ny vato rehetra amin’ny alitara, dia tsy hitsangana intsony ny ala masina sy ny sarin-javatra voasokitra. Kanefa ho lao ny tanàna mimanda, ary hafoy ny fonenana ka havelan-tahaka ny efitra; ao no hihinanan’ny zanak’omby, ary ao no handriany sy handaniany ny rantsany. Raha maina ny sampany dia hotapahina; avy ny vehivavy ka handoro izany amin’ny afo; fa firenena tsy manam-pahalalana izy; koa izay nanao azy tsy hamindra fo aminy, ary izay namorona azy tsy haneho fitia azy. Ary amin’izany andro izany dia hively avy amin’ny lakan-dranon’i Eofrata ka hatramin’ny reniranon’i Egypta Jehovah, ary hangonina tsirairay ianareo, ry zanak’Israely. Ary amin’izany andro izany dia hotsofina ny trompetra lehibe, ka ho avy ireo izay saiky ho ringana tany amin’ny tanin’i Asyria, sy ireo voaroaka tany amin’ny tanin’i Egypta, ary hiankohoka eo anatrehan’i Jehovah ao amin’ny tendrombohitra masina any Jerosalema. Isaia 27:1–13.
Tao amin’ireo lahatsoratra teo aloha, dia efa noresahintsika imbetsaka ny amin’ilay “faneva” izay atsangana hiantsoana ireo zanaka hafa an’Andriamanitra hivoaka avy any Babylona. Ny andininy farany ao amin’ny Isaia toko faha-roapolo amby fito dia miresaka ny asan’ilay faneva, rehefa milaza hoe: “ary hotsofina ny trompetra lehibe, ka ho avy ireo izay efa saiky ho levona tany amin’ny tanin’i Asyria.” Asyria dia tandindon’i Babylona amin’ny andro farany, ary ireo izay mandre ny hafatra fampitandremana mba hivoaka avy any Babylona ao amin’io andininy io, dia tonga ka miankohoka miaraka amin’ireo izay aseho ho ny efatra arivo amby efatra alina sy iray hetsy, izay apetraka ara-paminaniana eo amin’ “ny tendrombohitra masina any Jerosalema.”
Izao andininy izao hoe: “ary ho tonga amin’izany andro izany.” “Izany andro izany,” dia ilay andro izay iantsoan’ilay feo faharoa ao amin’ny Apokalypsy toko fahavalo ambin’ny folo ny zanak’Andriamanitra hafa hivoaka avy ao Babylona, no toe-javatra iorenan’ny toko manontolo. Ilay feo faharoa ao amin’ny Apokalypsy toko fahavalo ambin’ny folo dia miantso mafy amin’ny fotoanan’ny lalàn’ny Alahady, rehefa tsarovana ilay vehivavy janga avy any Tyro.
Ary reko ny feo iray hafa avy tany an-danitra nanao hoe: Mivoaha avy ao aminy, ry oloko, mba tsy hiray ota aminy ianareo, ary mba tsy handray ny lozany. Fa ny fahotany efa tafakatra hatrany an-danitra, ary Andriamanitra efa nahatsiaro ny helony. Apokalypsy 18:4, 5.
Ny toko faha-roapolo amby fito ao amin’i Isaia dia manomboka amin’ny fanondroana ilay andro iray ihany izay amarànan’io toko io, rehefa milaza hoe: “Amin’izany andro izany Jehovah, amin’ny sabany maranitra sy lehibe ary mahery, dia hamaly an’i leviatana, ilay menarana manindrona, dia leviatana, ilay menarana miolikolika; ary hovonoiny ilay dragona izay ao amin’ny ranomasina.”
Amin’ny lalàna alahady no iantombohan’ny fitsaran’Andriamanitra mpanatanteraka sady mamaly heloka amin’ireo fanjakan’ny dragona (ny Firenena Mikambana), ny bibidia (ny fahefana maha-papa) ary ny mpaminany sandoka (i Etazonia). Amin’ny lalàna alahady dia rava ny mpaminany sandoka amin’ny maha-fanjakana fahenina azy ao amin’ny faminanian’ny Baiboly, ary ny fivadiham-pinoam-pirenena dia miteraka faharavan-pirenena. Ny lalàna alahady no toerana iantombohan’ny fitsaran’Andriamanitra mpanatanteraka hihatra amin’ilay dragona, izay Satana (ary ny fanjakany etỳ an-tany dia aseho ho ny dragona), ny bibidia ary ny mpaminany sandoka. Sazy mandroso miandalana izany, izay manomboka amin’ny lalàna alahady. Ny fiandohana sy ny fiafaran’ny toko fahafito amby roapolon’ny Isaia dia ny lalàna alahady, ary io toko io dia maneho raharaha manokana izay mifandray mivantana amin’ny tantara mitondra mankany amin’ny lalàna alahady sy izay manaraka aoriany.
Dinihintsika ny toko faha‑roapolo sy fito, satria io no mametraka ny sehatra ara‑faminaniana ho an’ny toko faha‑roapolo sy valo ary faha‑roapolo sy sivy. Ao amin’ireo toko ireo no hahitantsika ny famaritana ny orana fara‑andro ho fomba fiasa, izay hahafahantsika mahatakatra ny lanjan’ny fametrahana ny toko faha‑efatra sy faha‑dimy ao amin’i Daniela eo ambonin’ny toko voalohany ka hatramin’ny toko fahatelo ao amin’i Daniela. Rehefa avy namaritra ny fiandohan’ny famaizana miandalana ny fanjakan’ilay dragona ny Isaia toko faha‑roapolo sy fito, dia voasorany fa amin’izany vanim‑potoana izany dia ampanaovina ny vahoakan’Andriamanitra ny hoe: “mihirà ho azy.” Mihirà ho an’iza?
Ny valin’izay tokony hihirana dia hita ao amin’ny lohatenin’ilay hira, fa izy ireo dia tokony hihira hoe: “tanin-boaloboka misy divay mena, izay tehirizin’i Jehovah.” Ny tantaran’ny tanin-boaloboka dia tantaran’ny olon’Andriamanitra, ary i Isaia no nanonona izany voalohany tao amin’ny toko fahadimy.
Ankehitriny dia hihira ho an’ilay malalako indrindra aho ny hiran’ny malalako momba ny tanimboalobony. Ny malalako indrindra dia nanana tanimboaloboka teny amin’ny havoana tena mahavokatra; ary nofefeny izany, dia noesoriny ny vato tao aminy, ary namboleny voaloboka tsara indrindra, sady nanorina tilikambo teo afovoany, ary nanao famiazam-boaloboka tao anatiny koa Izy; ary niandry Izy mba hamoahany voaloboka, nefa voaloboka dia no navoakany. Ary ankehitriny, ry mponina ao Jerosalema sy ry lehilahin’ny Joda, mba tsarao, masìna ianareo, ny amiko sy ny tanimboaloboko. Inona koa no mbola azo natao ho an’ny tanimboaloboko izay tsy nataoko taminy? Nahoana, raha niandry Aho mba hamoahany voaloboka, no voaloboka dia no navoakany? Ary ankehitriny àry, dia hambarako aminareo izay hataoko amin’ny tanimboaloboko: hesoriko ny fefiny, ka holevonina izy; horavako ny mandany manodidina azy, ka hohitsakitsahina izy; ary hataoko lao izy: tsy hohena intsony izy, na hogejaina; fa hisy tsilo sy hery hitsimoka ao aminy; ary handidy ny rahona koa Aho mba tsy handatsahany ranonorana aminy. Fa ny tanimboalobok’i Jehovah, Tompon’ny maro, dia ny taranak’Israely; ary ny lehilahin’ny Joda no zavamaniry mahafinaritra Azy; ary niandry fitsarana Izy, nefa indro fampahoriana; niandry fahamarinana, nefa indro fitarainana. Isaia 5:1–5.
Ao amin’ny tantaran’ny krizin’ny lalàn’ny Alahady, ny vahoakan’Andriamanitra dia tsy maintsy mihira ny hiran’ny tanim-boaloboka amin’ny vahoakan’Andriamanitra, fa hoy ny hira: “Ary ankehitriny, ry mponina any Jerosalema sy ianareo lehilahy amin’ny Joda, mitsarà, masìna ianareo, ny amiko sy ny tanim-boaloboko.” Ny hiran’ny tanim-boaloboka dia ilay hira manondro ny fampandalovana ny vahoaka fanekena teo aloha, raha Andriamanitra kosa miditra amin’ny fanekena amin’ireo izay lazain’i Petera fa “izay fahiny dia tsy vahoaka, fa ankehitriny dia olon’Andriamanitra.” Izy io dia manambara fa tsy nisy orana nilatsaka tamin’ny tanim-boaloboka, ka izany no manondro ny asan’i Elia izay tonga amin’izany vanim-potoana izany, ary izy irery ihany no afaka mamoaka orana mandritra izany vanim-potoana izany. Fantatsika fa momba ny fampandalovana vahoaka fanekena ilay hira, satria ny hiran’ny tanim-boaloboka dia nohirain’i Kristy tamin’ny Isiraely fahiny, tamin’ilay fotoana nandandalovana an’i Isiraely fahiny, raha Andriamanitra kosa tamin’izany fotoana izany dia niara-niditra tamin’ny fanekena tamin’ny Isiraely ara-panahy.
Henoy parabola hafa ianareo: Nisy tompon-trano anankiray namboly tanim-boaloboka, dia nasiany fefy manodidina, ary nandavaka famiazam-boaloboka tao anatiny, sady nanorina tilikambo, ary nampanofainy tamin’ny mpiasa tany izy, dia nankany an-tany lavitra izy. Ary rehefa antomotra ny fotoam-pamokarana, dia naniraka ny mpanompony ho any amin’ireo mpiasa tany izy mba handray ny vokany. Fa nosamborin’ireo mpiasa tany ny mpanompony, ka ny anankiray nokapohiny, ny anankiray novonoiny, ary ny anankiray notorahany vato. Ary naniraka mpanompo hafa indray izy, maro noho ny voalohany; ary nataony taminy toy izany koa. Fa nony farany indrindra dia ny zanany no nirahiny ho any aminy, ka hoy izy: Hanaja ny zanako izy. Fa raha vao hitan’ireo mpiasa tany ny zanany, dia nifampilaza izy hoe: Izy no mpandova; avia, aoka hovonointsika izy, ary hosamborintsika ny lovany. Dia nosamboriny izy ka navoakany teny ivelan’ny tanim-boaloboka, ary novonoiny. Koa rehefa tonga ny tompon’ny tanim-boaloboka, inona no hataony amin’ireo mpiasa tany ireo? Hoy izy taminy: Haringany amin’ny faharavana mahatsiravina ireo olon-dratsy ireo, ary hampanofainy amin’ny mpiasa tany hafa ny tanim-boalobony, dia ireo izay hanome azy ny vokatra amin’ny fotoany avy. Hoy Jesosy taminy: Tsy mbola novakinareo va tao amin’ny Soratra Masina hoe: Ny vato izay nolavin’ny mpanao trano, dia izany no tonga vato fehizoro; avy tamin’ny Tompo izany, ary mahagaga eo imasontsika? Koa izany no ilazako aminareo: Hesorina aminareo ny fanjakan’Andriamanitra ka homena firenena iray izay mamoa ny vokany. Ary izay rehetra ho tafintohina amin’ity vato ity dia ho torotoro; fa izay hianjeran’izy io kosa dia ho potipotehiny. Ary rehefa ren’ny lohan’ny mpisorona sy ny Fariseo ny fanoharany, dia fantany fa izy ireo no nolazainy. Matio 21:33–45.
Rehefa nihiaka ny hiran’ny tanim-boalobok’Andriamanitra tamin’ny Isiraely fahiny i Jesosy, dia voasarika mafy tamin’ny lojika sy ny herin’izany hafatra izany izy ireo, ka nony nanontany an’ireo Jiosy mpanadala hevitra i Jesosy hoe, inona no hataon’ny Tompon’ny tanim-boaloboka amin’ireo izay namono ny Zanany, dia tsy nahatohitra ny tsy hanome ny valiny marina izy ireo, raha nilaza hoe: “Haringany amin’ny faharavana mahatsiravina ireo olon-dratsy ireo, ary homeny mpamboly hafa ny tanim-boalobony, izay hanome azy ny vokatry ny tanim-boaloboka amin’ny fotoanany avy.”
Avy hatrany dia nanampy andininy hafa tamin’ilay hira Jesosy, raha nihira momba ilay vato nolavina Izy, ary nampifamatotra ny valintenin’izy ireo tamin’ny andininy famaranana, raha nilaza Izy hoe: “Koa amin’izany dia lazaiko aminareo: Hesorina aminareo ny fanjakan’Andriamanitra ka homena firenena izay mamoa ny voany. Ary izay rehetra ho lavo amin’ity vato ity dia ho torotoro; fa izay rehetra hianjeran’ity kosa dia ho potehiny ho vovoka.” Ny hoe “ho potehiny ho vovoka” dia manakoako an’i Isaia toko faha-roapolo amby fito, amin’ny fanaovana “ny vato rehetra amin’ny alitara ho tahaka ny vato tsaoka voatorotoro; ny ala masina sy ny sarin-javatra voasokitra dia tsy haharitra hitsangana.” Samy fanondroana ny asan’ny fifohazana notanterahin’i Josia ireo, izay naneho tandindona an’ireo amin’ny andro farany izay mahita indray ny “impito”, dia ilay vato mahasolafaka izay manorotoro ireo izay mandà tsy hanao azy ho sarobidy.
Amin’ny andron’ny lalàn’ny Alahady, araka izay aseho ao amin’ny Isaia toko faha-fito amby roapolo, ireo izay “taloha tsy firenena” dia hihira ny hiran’ny tanim-boaloboky ny Tompo, dia ny divay mena. Ireo lahatsoratra ireo dia efa nanamarika matetika fa tsy misy hafatra fahatelo, raha tsy misy hafatra voalohany sy faharoa. Ny lalàn’ny Alahady no hafatra fahatelo, ary ny andron’ny lalàn’ny Alahady dia ahitana ny tantaran’ny hafatra voalohany sy faharoa. Ao amin’ny Isaia toko faha-fito amby roapolo, ny lalàn’ny Alahady dia manondro ny fe-potoana aseho ao amin’ny Daniela toko voalohany, ary avy eo indray ao amin’ny Daniela toko voalohany ka hatramin’ny toko fahatelo. Ara-paminaniana, ny andron’ny lalàn’ny Alahady ao amin’ny toko faha-fito amby roapolo dia manondro ny tantara nanomboka tamin’ny 11 Septambra 2001, fony nomen-kery ny hafatra voalohany, ka hatramin’ilay lalàn’ny Alahady izay ho avy tsy ho ela.
Hotohizintsika ao amin’ny lahatsoratra manaraka ny fandinihana ny amin’ilay hira izay tokony hambaran’ny voavotra amin’ny fotoana mialoha ny fotoana hanombohan’ilay mpijangajanga avy any Roma hihira ny hirany.
Ary nijery aho, ka, indro, nisy Zanak’ondry nitsangana teo ambonin’ny tendrombohitra Ziona, ary niaraka taminy ny iray hetsy sy efatra alina sy efatra arivo, izay nanana ny anaran’ny Rainy voasoratra teo amin’ny handriny. Ary nahare feo avy any an-danitra aho, tahaka ny feon’ny rano be, ary tahaka ny feon’ny kotroka mafy; ary nahare ny feon’ny mpitendry lokanga aho, izay nitendry ny lokangany. Ary nihira toy ny hiram-baovao teo anoloan’ny seza fiandrianana izy ireo, sy teo anoloan’ny zava-manana aina efatra ary ny loholona; ary tsy nisy olona nahay nianatra izany hira izany afa-tsy ny iray hetsy sy efatra alina sy efatra arivo, dia ireo izay navotana avy tamin’ny tany. Ireo no tsy voaloto tamin’ny vehivavy; fa virijina izy. Ireo no manaraka ny Zanak’ondry na aiza na aiza alehany. Ireo no navotana avy tamin’ny olona, ho voaloham-bokatra ho an’Andriamanitra sy ho an’ny Zanak’ondry. Ary tsy nisy fitaka hita teo am-bavany; fa tsy manan-tsiny izy eo anoloan’ny seza fiandrianan’Andriamanitra. Apokalypsy 14:1–5.