Ny fomba fiasa ankatoavin’Andriamanitra dia voafaritra mazava ao amin’ny Isaia toko faha-roapolo amby valo sy faha-roapolo amby sivy, izay anehoana izany fomba fiasa izany ho “tsipika mifanindry amin’ny tsipika.” Tamin’ny 11 Septambra 2001 dia nidina ilay anjely mahery ao amin’ny Apokalypsy toko faha-valo ambin’ny folo, ary tamin’izany no namerenany ny fidinana izay efa nataony tamin’ny 11 Aogositra 1840. Tamin’ireo tranga roa ireo, taorian’ny fidinany, dia voatondro fa lavo i Babylona, ary nisy antso natao, ary tsy ho ela dia mbola hatao indray, ho an’ireo izay mbola ao amin’ny firaisany mba hivoaka avy ao aminy. Tamin’ireo tranga roa ireo koa, ilay zava-nitranga izay nahatanteraka ny faminaniana dia nisy fiantraikany maneran-tany; satria tahaka ny nitondrana ny hafatry ny anjely voalohany ho any amin’ny “toeram-pitoriana rehetra eto amin’izao tontolo izao” tamin’ny 1840, dia voakasik’izany sy nahatakatra ny zava-nitranga tamin’ny 11 Septambra 2001 izao tontolo izao manontolo. Ny faminaniana izay tanteraka tamin’ny 11 Aogositra 1840 dia faminaniana izay nanondro fametrahana fifehezana tamin’ny finoana silamo amin’ny loza faharoa, ary vetivety taorian’ny 11 Septambra 2001 dia napetraka ny fifehezana tamin’ny finoana silamo amin’ny Loza fahatelo.
Ny 11 Aogositra 1840 dia maneho ny fanomezana hery ny hafatra izay nesorina tamin’ny tombo-kaseny tamin’ny fotoanan’ny farany tamin’ny 1798, ary ny 11 Septambra 2001 dia maneho ny fanomezana hery ny hafatra izay nesorina tamin’ny tombo-kaseny tamin’ny fotoanan’ny farany tamin’ny 1989. Ny fitsipika fototra tamin’ny hetsiky ny anjely voalohany dia nohamafisina tamin’ny 11 Aogositra 1840, ary ny fitsipika dia ny foto-kevitry ny andro iray ho taona iray. Ny fitsipika fototra tamin’ny hetsiky ny anjely fahatelo dia nohamafisina tamin’ny 11 Septambra 2001. Io fitsipika io dia ny hoe miorina ny fahamarinana amin’ny alalan’ny fitondrana “andalana manampy andalana,” ka mampiseho fa ny farany dia asehon’ny fiandohana, ary miverina ny tantara. Ny zava-nitranga ara-paminaniana tamin’ny 11 Septambra 2001 dia tsy voapetraka amin’ny alalan’ny tenin’i Sister White mivantana ihany, fa ny mbola manan-danja kokoa dia ny hoe nifanaraka tanteraka tamin’io mariky ny lalana io ihany tao amin’ny tantaran’ny Millerita ireo zava-nitranga ireo. Izay nekena tamin’ny zava-nitranga tamin’ny 11 Aogositra 1840 dia tsy ny fahatanterahan’ny faminaniana loatra, fa ny maha-marina sy maha-azo itokiana ny fomba fandalinana noraisin’i Miller sy ireo namany.
“Ny zava-nitranga dia nahatanteraka marina tokoa ilay faminaniana. Rehefa fantatra izany, dia maro be no resy lahatra ny amin’ny fahamarinan’ireo foto-kevitry ny fanazavana ara-paminaniana noraisin’i Miller sy ireo namany, ary tosika mahagaga no nomena ny hetsika momba ny fiavian’i Kristy. Lehilahy manam-pahaizana sy manana toerana no niara-dia tamin’i Miller, na tamin’ny fitoriana na tamin’ny famoahana an-tsoratra ny heviny, ary hatramin’ny taona 1840 ka hatramin’ny 1844 dia niely haingana ny asa.” The Great Controversy, 335.
Tamin’ny 11 Septambra 2001, rehefa nanomboka norefesina ny ranonorana farany, ny “adi-hevitra” dia teo, ary mbola mitoetra ho eo ihany, momba ny fomba fiasa marina na diso. Ny faminanian’ny hetsika Millerita dia aseho eo amin’ny tabilao 1843 sy 1850, izay ankatoavin-dRahavavy White ho voalamina tamin’ny Tompo, ary koa ho fahatanterahan’ny Habakoka toko faharoa. Ny hafatry ny Millerita, izay novokarina tamin’ny alalan’“ireo foto-kevitry ny fandikana faminaniana noraisin’i Miller sy ireo namany,” ary izay taorian’izany no niteraka ilay “hery manosika mahagaga” izay nanome fahefana ny hafatry ny Antso amin’ny Mamatonalina, dia efa naseho teo amin’ireo tabilao masina roa ireo. Ny faminaniana voaseho teo amin’ireo tabilao masina roa ireo dia nofaritana sy naorina tamin’ny alalan’ireo fitsipiky ny faminaniana nataon’i Miller. Ireo tabilao ireo dia fahatanterahan’ilay didy ao amin’ny Habakoka mba hanehoana maso ireo faminaniana izay efa naorina tamin’ny alalan’ny fomba fiasan’i Miller teo amin’ny “takelaka,” amin’ny endrika maro. Ny Habakoka toko faharoa dia manondro ary mifandray mivantana amin’ilay “adi-hevitra” ao amin’ny Isaia toko fahafito amby roapolo.
Hitsangana eo amin’ny fiambenako aho, ka hametraka ny tenako eo amin’ny tilikambo; ary hiambina aho mba hahita izay holazainy amiko sy izay havaliko raha anariny aho. Habakoka 2:1.
Ny teny hoe “notsiniana” ao amin’ilay andininy dia midika hoe “niadian-kevitra taminy.” Habakoka, izay maneho ny mpiambina amin’ny hetsiky ny anjely voalohany sy fahatelo, dia hifanandrinana amin’ny adihevitra, ary naniry hahafantatra izay havaliny izy rehefa manomboka ny adihevitra. Ny valiny teo amin’ny tantaran’ny anjely voalohany dia ny famoahana ireo tabilao masina roa, ary ny valiny teo amin’ny tantaran’ny hetsiky ny anjely fahatelo dia ny famoahana ny andiana faminaniana mitondra ny lohateny hoe, Habakkuk’s Two Tables. Ireo tabilao sy ilay andiana famelabelarana dia naorina teo ambonin’ny fomba fiasa asehon’ny tsirairay amin’ireo tantara mifandraika ireo. Ao amin’ny Habakoka, ilay fomba fiasa dia maneho izay ampiasain’ny mpiambina hanorenany ny hafatra, ary izy koa no mamantatra ilay raharaha “iadian-kevitra,” izay miteraka sokajin’olona mpivavaka roa kosa avy eo.
Hijanona eo amin’ny fiambenako aho, ka hijoro eo ambonin’ny tilikambo; ary hiambina aho mba hahita izay holazainy amiko sy izay havaliko raha hanarina ahy Izy. Ary Jehovah namaly ahy ka nanao hoe: Soraty ny fahitana, ary ataovy mazava eo amin’ny vato fisaka izany, mba hahazakazahan’izay mamaky azy. Fa ny fahitana dia mbola ho amin’ny fotoana voatendry ihany; nefa any am-parany dia hiteny izy ka tsy handainga; na dia mitaredretra aza izany, andraso ihany; fa ho avy tokoa izany ka tsy hitaredretra. Indro, ny fanahiny izay miavonavona dia tsy mahitsy ao anatiny; fa ny marina ho velona amin’ny finoany. Habakoka 2:1–4.
Ny kilasy iray dia hamarinina amin’ny finoana, ary ny kilasy iray kosa dia asandratra amin’ny fanahy, araka ny asehon’ny Fariseo sy ny mpamory hetra. Ny Fariseo dia natoky fomba fiasa iray niorina tamin’ny fomba amam-panao sy lovantsofina, ary ny Fariseo koa dia naneho rafitra ara-pivavahana iray izay nitana ny fifehezana ny andian’ondriny tamin’ny alalan’ny fampiharana rafitra ambaratongam-pahefana notantanan’ireo izay nilaza fa izy ireo no olom-boafidin’Andriamanitra sy mpiaro ny fahamarinana, nefa nony farany dia nandray anjara tamin’ny fanomboana ny Fahamarinana tamin’ny hazo fijaliana. Ny “adihevitra” ara-paminaniana ao amin’ny Isaia toko faha-27 dia mikasika ny tena sy ny sandoka amin’ny fomba fiasa ara-Baiboly. Ireo mpifanandrina ao amin’ilay “adihevitra” dia ireo izay manaraka ny fomba fiasan’ilay Elia ho an’izany fotoana izany, sy ilay rafitra efa ela niorina ananan’ireo manampahaizana momba ny teolojia, izay asehon’ny Synedriona tamin’ny andron’i Kristy.
Ny toko faha-roapolo amby fito dia manondro fa ny “adihevitra” dia manomboka rehefa “mampitsahatra” Izy, na rehefa Andriamanitra manakana “ny rivotra mahery Azy,” amin’ny “andron’ny rivotra avy any atsinanana.” “Amin’ny refy, raha mipoitra izy, dia hiady hevitra aminy ianao; mampitsahatra ny rivotra mahery Azy Izy amin’ny andron’ny rivotra avy any atsinanana. Koa amin’izany no hanadiovana ny helok’i Jakoba.” Ny teny hoe “hanadiovana” dia midika hoe anaovana fanavotana, ary maneho ny famafana ny ota ao amin’ny fitsarana famotopotorana. Ny fomba fiasa iadian-kevitra dia maneho ny fitsapana izay tsy maintsy lalovana, raha hofafana ny otan’ny olon’Andriamanitra. Ny fomba fiasan’i Elia amin’ny maha-fitsapana azy dia aseho ao amin’ny tantaran’i Kristy, izay efa nampitandremana antsika fa tamin’izany andro izany, ireo izay nandà ny hafatr’i Jaona Mpanao-batisa (izay nofaritan’i Kristy ho Elia), dia tsy nahazo tombontsoa tamin’ny fampianaran’i Jesosy.
Ang mensahe ng huling ulan ay inihaharap bilang mga aral ni Jesus, sapagkat Siya ang Salita; at higit pa rito, ang huling ulan ay inihaharap bilang “ang pagpapaginhawa,” na binibigyang-kahulugan bilang “ang presensya ng Panginoon.”
Koa mibebaha àry hivalia, mba hovonoina ny fahotanareo, rehefa tonga ny andro famelombelomana avy amin’ny fanatrehan’ny Tompo; ary Izy haniraka an’i Jesosy Kristy, Ilay notorìna taminareo rahateo. Asan’ny Apostoly 3:19, 20.
I Sister White dia manondro fa ilay anjely izay nidina ao amin’ny Apokalypsy toko faha‑folo, tamin’ny 11 Aogositra 1840, dia “tsy latsaky ny tenan’i Jesosy Kristy mihitsy.” Noho izany, ilay anjely izay nidina tamin’ny 11 Septambra 2001 dia “tsy latsaky ny tenan’i Jesosy Kristy mihitsy.” Ny fidinany ao amin’ny tantara roa tonta dia manamarika ny fiandohan’ilay “adihevitra” ara‑paminaniana momba ny fomba fiasa marina na diso, satria izany dia asehon’ilay boky teny an‑Tanany izay nasaina nohanin’ny vahoakan’Andriamanitra. Fony Izy tany Galilia, Jesosy dia nampianatra ny mpianatra fa tsy maintsy mihinana ny nofony sy misotro ny rany izy ireo, satria nolazainy tany fa Izy no mofo nidina avy any an‑danitra. Tao no nahavery mpianatra betsaka kokoa noho ny tamin’ny fotoana hafa rehetra tamin’ny fanompoany, ary izay niala dia tsy niverina intsony. Ireo izay niala dia nanao izany satria nifidy ny handinika ny fampianarany tamin’ilay fomba fiasa diso, dia ny fakàna ny teniny amin’ny heviny ara‑bakiteny, fa tsy nampihatra izany tamin’ny heviny ara‑panahy marina. Ilay “adihevitra” ao amin’ny Isaia fito amby roapolo dia mariky ny lalan‑paminaniana izay manana vavolombelona maro hanaporofoana fa maneho rafitra efa niorina sy lazaina ho ara‑baiboly amin’ny fandinihana ny Soratra Masina izy, izay mifanandrina amin’ilay fomba fiasa asehon’ny iraka Elia.
Izy io dia manamarika teboka voafaritra ao anatin’ilay fandalovan’ny fanekena taloha sy ny vahoaka nofidin’Andriamanitra tsikelikely, ary ny fiandohan’ny fifandraisan’ny fanekena amin’ireo “izay tamin’ny andro lasa dia tsy vahoakan’Andriamanitra.” Ny “ady hevitra,” izay zava-dehibe kokoa, dia maneho ny fiandohan’ilay vanim-potoana mifarana amin’ilay lalàn’ny Alahady ho avy tsy ho ela. Ny Alfa sy Omega dia mandrakariva maneho ny farany miaraka amin’ny fiandohana, ary amin’izany fomba izany ilay “ady hevitra” mihitsy dia tonga tandindon’ny iray amin’ny fahotan’ny razantsika, izay tsy maintsy ekena sy ambara, mba hanatanterahana ny vavaka ao amin’ny Levitikosy toko fahenina amby roapolo.
Ny vavak’i Daniela ao amin’ny toko fahasivy dia maneho ilay vavaka izay tsy maintsy atolotra amin’ny famaranana ny telo andro sy tapany ao amin’ny Apokalypsy iraika ambin’ny folo. Izany fe-potoana izany dia aseho ao amin’ny Isaia fito amby roapolo ho ilay fotoana izay “ny tanàna voaro mafy ho lao, ary ny fonenana ho nafoy ka havela ho tahaka ny efitra; ao no hihinanan’ny zanak’omby, ary ao no handriany sy handevonany ny rantsany. Raha malazo ny sampany, dia hotapahina; avy ny vehivavy ka handoro azy amin’ny afo; fa olona tsy manam-pahalalana izy; koa izay nanao azy tsy hamindra fo aminy, ary izay namorona azy tsy haneho fitia azy.”
Ny vavolombelona roa dia aseho ho “tsy nahazo famindram-po”, satria nanambara faminaniana sandoka izay nampiditra ny vanim-potoanan’ny “efitra” mandritra ny telo andro sy tapany izy ireo. Avy eo dia tonga “firenena tsy manan-tsaina” izy ireo, na dia teo aloha aza dia izy no “tanàna mafy orina”. Nanjary “lao” io tanàna io avy eo, ary “fonenana” izay “nilaozana”. Nanjary taolana maina maty nandry teo amin’ny araben’ny tanànan’i Sodoma sy Egypta izany. Rehefa antsoina hitsangana avy eo ny maty, dia sedraina amin’ny fahotan’ny razany izy ireo, izay ahitana ilay “adi-hevitra” tany am-piandohan’ny vanim-potoana izay manomboka amin’ny fanomezam-pahefana ny hafatra voalohany ka mifarana amin’ny fahatongavan’ny hafatra fahatelo. Ny adi-hevitra dia ny hoe hanaiky sa handà ny fomba fiasa asehon’ilay Elia eo amin’ny tantarany. Tamin’ny 1863, ny razan’ny Advantisma dia nandà ny hafatry ny “impito” an’i Mosesy, izay natolotr’i Elia.
Manomboka amin’ny volana Jolay 2023, ny sampana malazo ao amin’i Isaia fito amby roapolo dia tsy maintsy manapa-kevitra raha hamerina ny fahotan’ny fiangonana tany Galilia sy ny tantaran’ny 1863, ary koa ny tantaran’ny 11 Septambra 2001. Ny handà ny fomba fiasa asehon’ny Habakoka toko faharoa sy i Isaia fito amby roapolo, ary i Elia sy Jaona Mpanao Batisa ary William Miller, dia famerenana ny fahotan’ny razantsika, fa tsy fandraisana soa avy amin’ireo ohatra masina izay voasoratra ho an’izay tratrin’ny faran’izao tontolo izao.
Ary ireo zavatra rehetra ireo dia nanjo azy ho fanoharana; ary voasoratra izy ireny ho fananarana antsika, dia isika izay tratrin’ny faran’izao tontolo izao. Koa izay manao azy ho efa mijoro dia aoka hitandrina, fandrao lavo. Tsy mbola nisy fakam-panahy nahazo anareo afa-tsy izay mahazo ny olombelona ihany; fa mahatoky Andriamanitra, izay tsy hamela anareo halaina fanahy mihoatra noho izay zakanareo; fa miaraka amin’ny fakam-panahy dia hamboariny koa ny làlana hialana, mba hahazakanareo izany. Koa amin’izany, ry malalako indrindra, mandosira ny fanompoan-tsampy. Miteny aminareo tahaka ny amin’ny olon-kendry aho; saintsaino izay lazaiko. 1 Korintiana 10:11–15.
Ny metodolojia masina no manangana ny hafatry ny Antso amin’ny Misasakalina, izay hafatry ny ranonorana farany. Io hafatra io, rehefa hohanina ara-panahy, dia miteraka fanandramana mifanaraka aminy, tahaka ny nahatonga tamin’ny fomba azo antoka ny sakafo legioma nihinanan’i Daniela sy ireo lehilahy mendrika telo, endrika tsara kokoa sy nofo matavy kokoa. Kanefa ao amin’ny Habakoka toko faharoa, ny vato mahatafintohina ho an’ireo izay mandà ny fanolorana ny fanamarinana amin’ny finoana, dia ny fireharehana, izay manakana azy tsy hanohy hahalala an’i Jehovah. Raha misy fotoana izay tsy ahafahan’ny olon’Andriamanitra hanemotra intsony ny asan’ny fanekena ny metodolojia marina, sy ny fihinanana ny hafatra avy amin’ny tanan’ilay anjely, dia izao izany!
“Tsy tokony hiandry ny ranonorana farany isika. Ho tonga amin’izay rehetra manaiky sy mandray ho azy ny ando sy ny ranonoran’ny fahasoavana izay milatsaka amintsika izany. Rehefa angonintsika ny sombin’ny mazava, rehefa ankasitrahantsika ny famindram-po azo antoka avy amin’Andriamanitra, Izay tia antsika hatoky Azy, dia ho tanteraka ny teny fikasana rehetra. ‘Fa tahaka ny amoahan’ny tany ny tsimony, sy ampitsimohan’ny saha ny voa afafy ao aminy, dia toy izany no hampitsimohan’i Jehovah Tompo ny fahamarinana sy ny fiderana eo anatrehan’ny firenena rehetra.’ Isaia 61:11. Ny tany rehetra dia ho feno ny voninahitr’Andriamanitra.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.
Ny Teny ara-paminanian’Andriamanitra dia nanambara fa rehefa nazera ireo trano lehibe tao New York City, dia hidina ilay anjely ao amin’ny Apokalypsy toko fahavalo ambin’ny folo, ary “ho tanteraka ny Apokalypsy toko fahavalo ambin’ny folo, andininy voalohany ka hatramin’ny fahatelo.” Isaia toko fahafito amby roapolo dia manondro izany fotoana izany ho “andron’ny rivotra avy any atsinanana,” ary izany no fotoana izay anakanana “ny rivotra mahery.” “Amin’ny fatra, raha mitsiry izy, dia hiady hevitra aminy Hianao; ny rivotra mahery Azy dia ampitsahariny amin’ny andron’ny rivotra avy any atsinanana.” Sister White dia manondro izany fotoana izany indrindra ihany koa.
“Tamin’izany andro izany, raha eo am-pifaranan’ny asam-pamonjena, dia hisy fahoriana ho tonga amin’ny tany, ary ho tezitra ny firenena, nefa hotanana mba tsy hanakana ny asan’ny anjely fahatelo. Amin’izany andro izany ny ‘orana fara,’ na famelombelomana avy eo anatrehan’ny Tompo, no ho avy, mba hanome hery ny feo mafy ataon’ny anjely fahatelo, ary hanomana ny olomasina hiorina amin’ny fotoana izay handrotsahana ny loza fito farany.” Early Writings, 85.
Tonga ilay fahefana izay mahatezitra ny firenena, rehefa nanomboka nilatsaka ny ranonorana farany. Kanefa raha vantany vao nahatezitra ny firenena izany fahefana izany, dia nofatorana tsy hiasa izy, fa nosoratan’i Isaia fa Izy dia “mampitsahatra ny rivotra mafy avy aminy.” Ny rivotra mafy dia ny rivotra avy any atsinanana, ary izany rivotra izany dia sakanana rehefa manomboka mitsonika ny ranonorana farany, ary efa mifarana ny asam-pamonjena. Ny asam-pamonjena eo am-pamaranana dia ny fotoan’ny fanisiana tombo-kase. “Andalana mifanindry amin’andalana,” ilay rivotra mafy, na rivotra avy any atsinanana, izay sakanana mandritra ny fanisiana tombo-kase ny iray hetsy sy efatra alina amby iray arivo, dia ny rivotra efatra ao amin’ny Apokalypsy toko faha‑fito.
Ary rehefa afaka izany zavatra izany dia hitako ny anjely efatra nitsangana teo amin’ny vazan-tany efatra, nihazona ny rivotra efatry ny tany, mba tsy hitsoka amin’ny tany ny rivotra, na amin’ny ranomasina, na amin’ny hazo rehetra akory aza. Ary hitako anjely anankiray hafa niakatra avy tany atsinanana, nanana ny fanombohan-kasen’Andriamanitra velona; ary niantso tamin’ny feo mahery tamin’ireo anjely efatra izy, izay nomena fahefana hanimba ny tany sy ny ranomasina, nanao hoe: Aza manimba ny tany, na ny ranomasina, na ny hazo, mandra-panisy tombo-kase anay ny mpanompon’Andriamanitsika eo amin’ny handriny. Apokalypsy 7:1–3.
Ny fanisiana tombo-kase ny iray hetsy sy efatra amby efatra alina dia nanehoina mialoha tamin’ny fidiran’i Kristy amim-boninahitra tao Jerosalema. Tao no nitaingenan’i Kristy ampondra (mariky ny finoana silamo), indray mandeha monja teo amin’ny fiainany; ary i Lazarosy no nitarika ny filaharana ho ao Jerosalema. Sister White dia mamantatra an’i Lazarosy ho tandindon’ny tombo-kase ao amin’izany tantara izany.
“Tamin’ny fahatarany tsy ho tonga tany amin’i Lazarosy dia nanana fikasana famindram-po Kristy ho an’ireo izay tsy nandray Azy. Nijanona Izy, mba amin’ny fananganany an’i Lazarosy tamin’ny maty no hanomezany porofo iray hafa ho an’ny vahoakany mafy hatoka sy tsy mino fa Izy tokoa no ‘fitsanganana amin’ny maty sy fiainana.’ Tsy nety namoy ny fanantenana rehetra momba io vahoaka io Izy, dia ireo ondry mahantra sy mirenireny amin’ny taranak’Isiraely. Torotoro ny fony noho ny tsy fibebahan’izy ireo. Tamin’ny famindram-pony dia nikasa ny hanome azy ireo porofo iray hafa indray Izy fa Izy no Mpamerina amin’ny laoniny, Ilay hany mahay mampiharihary ny fiainana sy ny tsy fahafatesana. Izany dia tokony ho porofo izay tsy ho azon’ny mpisorona adika vilana. Izany no anton’ny fahatarany tsy hankanesany tany Betania. Io fahagagana fara tampony io, dia ny fananganana an’i Lazarosy, no tokony hametraka ny tombo-kasen’Andriamanitra amin’ny asany sy amin’ny filazany fa Andriamanitra Izy.” Ilay Fitiavan’Andriamanitra, 528, 529.
Ny fotoana fiandrasana izay nanomboka tamin’ny 18 Jolay 2020 dia asehon’ny fiandrasan’i Kristy talohan’ny nananganany an’i Lazarosy tamin’ny maty. Ny fotoana fiandrasana ao amin’ny Apokalypsy toko faha‑iraika ambin’ny folo dia mifarana amin’ny famaranana ny telo andro sy tapany. Nandritra ireo andro ireo dia nandry maty teny an-dalana ireo vavolombelona roa. Ary tahaka ny nananganana an’i Lazarosy tamin’ny maty taorian’ny fotoana fiandrasana, dia tahaka izany koa ireo vavolombelona roa an’i Jaona. Rehefa tafatsangana tamin’ny maty izy ireo, dia mitarika ny filaharana mankany Jerosalema, izay maneho ny “tombo-kasen’Andriamanitra,” sy ny “fahagagana famaranam-boninahitra” izay manamarina ny maha-Andriamanitra an’i Kristy. Ny fitsanganana amin’ny maty dia manondro ny famaranana ny fanisiana tombo-kase ny iray hetsy sy efatra arivo amby efatra alina, izay tanterahina raha mbola tazonina tsy hivoaka ireo rivotra efatra, dia ny rivotra avy any atsinanana, ilay rivotra mahery, izay tonga tamin’ny 11 Septambra 2001.
Amin’ny ora izay lalàn’ny Alahady, dia vahana ireo rivotra ireo mba hitondra fitsarana famaliana amin’ilay bibidia avy amin’ny tany ao amin’ny Apokalypsy toko fahatelo ambin’ny folo. Ankehitriny aza dia efa mitsoriaka hiala eo anelanelan’ny rantsan-tanan’ireo anjely efatra izay manakana azy ireo mandritra ny fotoanan’ny fanisiana tombo-kase. Ny iray amin’ireo filazana lalina indrindra ao amin’ny Spirit of Prophecy mifandraika amin’ny andron’ny rivotra avy any atsinanana dia hita ao amin’ny Testimonies, boky fahasivy. Io boky io dia manomboka amin’ireo teny voatsindrimandry eo amin’ny pejy fahiraika ambin’ny folo, ka noho izany dia manomboka ara-panoharana eo amin’ny “sivy iraika ambin’ny folo” izy. Ny lohatenin’ilay toko dia hoe: “Ny Krizy Farany”, nefa izy koa no toko voalohany amin’ny fizarana iray mitondra ny lohateny hoe: “Ho an’ny Fiavian’ny Mpanjaka”.
Tsy misy porofo milaza fa niniana novain’ireo mpamoaka lahatsoratra izay nanangona ity boky ity ny fizarana sy ny lohatenin’ilay toko; nefa ny fihavian’ny Mpanjaka dia mora fantarina ho ny fihavian’ny mpampakatra, izay ao amin’ny fanoharana ny amin’ireo virijina folo dia miseho miaraka amin’ny krizy amin’ny mamatonalina izay ateraka ao amin’ireo virijina noho ny fisiana na ny tsy fisian’ny diloilo ao amin’ny fanakany. Ny krizy amin’ny mamatonalina izay efa manakaiky ankehitriny dia, araka ny asehon’ny lohateny,—ny krizy farany ho an’ireo virijina folo. Amin’izany krizy izany no anehoan’izy ireo raha manana ny diloilo izy, na tsy manana izany. Ny diloilo dia tsy ny Fanahy Masina fotsiny ihany; voafaritra mazava tsara izany ho ny Fanahy Masina, ary koa ho ny hafatra marina, ary koa ho ny toetra marina.
Ny fomba fiasa marina no mametraka ny hafatra marina momba ny Antso Akoholahy Amin’ny Mamatonalina, ary izany hafatra izany, rehefa raisina sy ankatoavina amin’ny asa, no mamoaka ny toetra marina. Izany toetra izany, amin’ny krizy farany, no toetra mandray ny tombo-kasen’Andriamanitra. Ny fizotran’ny fanisiana tombo-kase ny olon’Andriamanitra dia nanomboka tamin’ny fahatongavan’ny andron’ny rivotra avy any atsinanana, tamin’ny 11 Septambra 2001. Ny hafatra tamin’izany fotoana izany dia tokony hohanina tamin’izay. Ny hoe hihinana sa tsy hihinana dia asehon’ny “ady hevitra” ao amin’i Isaia, ary koa amin’ny fanontanian’i Habakoka momba izay tokony havalin’ny mpiambina ao amin’ny fifandirana. Ny fotoana fiandrasana ao amin’ny Matio toko faha-dimy amby roapolo sy ao amin’i Habakoka dia mifarana amin’ny fanehoana sokajy roa amin’ny mpivavaka. Ny fotoana fiandrasana, izay asehon’ny telo andro sy tapany ao amin’ny Apokalypsy toko faha-iraika ambin’ny folo, dia saiky tapitra.
Io fotoam-piandrasana io dia aseho koa eo am-piandohan’ilay toko ao amin’ny boky fahasivy, amin’ny alalan’ny andinin-teny iray avy ao amin’ny Hebreo, izay anaovan’i Paoly famintinana ny andininy fahaefatra ao amin’ny Habakoka toko faharoa. Ny filazan’i Paoly dia mametraka ny Habakoka 2 ao anatin’ny fihetsik’ilay anjely fahatelo, satria tao amin’izany tantara izany no nifindran’i Kristy ho ao amin’ny Efitra Masina Indrindra, ary tao amin’izany tantara izany no nampahafantarana ny fahazavan’ny asa fanompoany amin’ny maha-Mpisoronabe Azy, ary ao amin’ny bokin’ny Hebreo no anehoan’i Paoly ny fanambarana mazava indrindra momba ny asa fanompoan’i Kristy amin’ny maha-Mpisoronabe Azy ao amin’ny Tenin’Andriamanitra.
Habakoka tokoa, tao anatin’ny hetsiky ny anjely voalohany, dia mbola tsy nahafantatra ny fihetsik’i Kristy hiditra ao amin’ny Efitra Indrindra Masina, satria tsy tanteraka izany raha tsy tamin’ny faran’ny fanambarana ny Antso Mamatonalina. Ny fotoam-pahatarana resahin’i Paoly dia ny fotoam-pahataran’i Habakoka sy Matio, nefa io no fotoam-pahatarana izay hanomboka amin’ny 18 Jolay 2020. Ny andininy farany ao amin’ny Habakoka tokoa dia maneho ny famaranana ny Antso Mamatonalina ao amin’ny tantaran’ny Millerita, sy ny fahatongavan’ny anjely fahatelo:
Fa Jehovah kosa dia ao amin’ny tempoliny masina; aoka hangina eo anoloany ny tany rehetra. Habakoka 2:20.
Ny Testimonies, volume fahasivy dia manasongadina, manomboka eo amin’ny pejy iraika ambin’ny folo (sivy-iraika ambin’ny folo), ny fanoharana momba ireo virijina folo, ny fotoana niandrasana sy ny fifandraisany amin’i Habakoka sy Matio, ary ny krizy farany sy ny 11 Septambra 2001, rehefa tonga ny adihevitra ara-paminaniana.
“Fizarana 1—Ho an’ny Fihavian’ny Mpanjaka”
“‘Fa vetivety ihany, dia ho avy Ilay ho avy, ka tsy hitaredretra.’ Hebreo 10:37.
« Ny Krizy Farany »
“Velona isika ankehitriny ao amin’ny fotoanan’ny farany. Ny famantarana ny fotoana, izay tanteraka haingana, dia manambara fa efa antomotra indrindra ny fihavian’i Kristy. Manetriketrika sy manan-danja ireo andro iainantsika. Ny Fanahin’Andriamanitra dia esorina tsikelikely nefa azo antoka hiala amin’ny tany. Efa mihatra sahady amin’ireo mpaniratsira ny fahasoavan’Andriamanitra ny loza sy ny fitsarana. Ny loza eny an-tanety sy any an-dranomasina, ny toetry ny fiaraha-monina tsy milamina, ary ny fampitandreman’ny ady, dia famantarana mampahatahotra. Mialoha lalana ireo zava-mitranga manatona izay manana halehibiazana fara tampony izany.
“Ny herin’ny ratsy dia mampiray ny tafiny sy manamafy ny firaisany. Mihatanjaka izy ireo ho amin’ilay krizy lehibe farany. Fiovana lehibe no tsy ho ela dia hitranga eo amin’ny tontolontsika, ary haingana dia haingana ny fihetsiketsehana farany.”
“Ny toe-javatra miseho eto amin’izao tontolo izao dia mampiseho fa eo an-dohantsika indrindra ny andro feno fahoriana sy tabataba. Feno famantarana ny amin’ny fifandirana mahatsiravina hitranga tsy ho ela ny gazety mivoaka isan’andro. Matetika no mitranga ny fandrobana atao amim-pahasahiana. Mahazatra ny fitokonana. Misy halatra sy famonoana olona atao etsy sy eroa. Ny olona azon’ny demonia dia mamono lehilahy sy vehivavy ary zaza madinika. Lasa voababo amin’ny faharatsiana ny olona, ary manjaka ny karazan-dratsy rehetra.
“Ny fahavalo dia nahomby tamin’ny fanodikodinana ny rariny sy tamin’ny famenoana ny fon’ny olona amin’ny faniriana hahazo tombontsoa ho an’ny tena.”
“‘Ny rariny mitsangana eny lavitra: fa ny fahamarinana dia lavo eny an-dalambe, ary ny hitsiny tsy mahazo miditra.’ Isaia 59:14. Ao amin’ireo tanàna lehibe dia misy vahoaka maro velona ao anatin’ny fahantrana sy ny fahoriana, saika tsy manan-kohanina, fialofana, na fitafiana; kanefa ao amin’ireo tanàna ireo ihany dia misy koa ireo izay manana mihoatra noho izay irin’ny fo, izay miaina an-karem-be, mandany ny volany amin’ny trano voakolokolo sy voaravaka lafo vidy, amin’ny firavaka enti-manatsara tena, na ratsy lavitra noho izany aza, amin’ny fanomezana fahafaham-po ny filan’ny nofo, amin’ny zava-pisotro mahamamo, paraky, ary zavatra hafa izay manimba ny herin’ny atidoha, mampitotongana ny saina, ary manambany ny fanahy. Miakatra eo anatrehan’Andriamanitra ny fitarainan’ny olombelona matin-kanoanana, raha amin’ny alalan’ny karazam-pampahoriana sy fanambakana rehetra kosa ny olona no manangona harena goavana tsy hita pesipesenina.”
“Tamin’ny fotoana iray, fony aho tany an-Tanànan’i New York, dia nantsoina aho tamin’ny alina mba hijery trano miakatra rihana ambonin’ny rihana mankany an-danitra. Nomena antoka fa tsy mety may ireo trano ireo, ary naorina mba hanomezam-boninahitra ny tompony sy ny mpanorina azy. Niakatra ambony hatrany ireo trano ireo, ary tao aminy dia ny akora lafo indrindra no nampiasaina. Ireo izay tompon’ireo trano ireo dia tsy nanontany tena hoe: ‘Ahoana no fomba tsara indrindra ahafahantsika manome voninahitra an’Andriamanitra?’ Tsy tao an-tsainy ny Tompo.
“Nieritreritra aho hoe: ‘Enga anie ireo izay mampiasa ny fananany toy izao hahita ny làlany araka ny fahitan’Andriamanitra azy! Manangona trano mijoalajoala izy, nefa fahadalana toy inona eo imason’Ilay Mpanjakan’izao rehetra izao ny fikasan’izy ireo sy ny tetik’asany. Tsy dinihiny amin’ny herin’ny fo sy ny saina rehetra ny amin’ny fomba hanomezany voninahitra an’Andriamanitra. Very tsy hitany intsony izao, dia ny adidy voalohan’ny olombelona.’”
Raha nitsangana ireo trano avo dia avo ireo, dia nifaly tamin’ny fireharehana feno fanirian-daza ny tompony, satria nanana vola hampiasaina ho fanomezana fahafaham-po ny tena sy hampiteraka ny fialonan’ny mpifanolo-bodirindrina aminy izy. Betsaka tamin’ny vola nampiasainy tahaka izany no azo tamin’ny fampahoriana, tamin’ny faneriterena sy fanosihosena ny mahantra. Hadinony fa any an-danitra dia voatahiry ny fitanana an-tsoratra ny raharaham-barotra rehetra; ny fifanarahana tsy marina rehetra, ny asa fitaka rehetra, dia voasoratra ao. Ho avy ny fotoana izay hahatongavan’ny olona, amin’ny fitakiany sy ny fiavonavonany, amin’ny fetra iray izay tsy havelan’ny Tompo hihoarany, ary hianarany fa misy fetra ny fahari-pon’i Jehovah.
“Ny seho izay nandalo teo anatrehako manaraka dia fanairana noho ny afo. Nijery ireo trano avo sy heverina ho tsy mety levon’ny afo ny olona ka nanao hoe: ‘Tena voaaro tanteraka ireo.’ Kanjo levon’ny afo ireo trano ireo toy ny hoe vita tamin’ny dity. Tsy nisy azon’ny milina famonoana afo natao mba hampitsaharana ny fandringanana. Tsy nahavita nampandeha ireo milina ireo ny mpamono afo.” Testimonies, volume 9, 11–13.
Ny “adihevitra” izay niseho momba ny metodôlôjia tany am-piandohan’ilay vanim-potoana asehon’ny Daniela toko voalohany; ary koa asehon’ny Daniela toko voalohany ka hatramin’ny fahatelo; ary koa asehon’ny tantara manomboka ny 11 Aogositra 1840; ary koa aseho ao amin’ny tantaran’ny Jaona toko fahenina, tamin’ny krizy tany Galilia; ary koa asehon’ny tantaran’ny 11 Septambra 2001 (hatramin’ny 18 Jolay 2020), dia averina indray ankehitriny, tsy ao anatin’ny Advantisma amin’ny ankapobeny, fa eo amin’ireo taolana maina maty izay sintonina hiala amin’ny torimasony noho ny “feo” miantso mafy any an-efitra.
Hodinihintsika ao amin’ny lahatsoratra manaraka ny fandinihana ny amin’ny metodôlôjia izay ilay ranonorana farany, araka ny anehoana azy ao amin’ny Isaia toko faha-valo amby roapolo sy faha-sivy amby roapolo.
Ary reko koa ny feon’ny Tompo nanao hoe: Iza no hirahiko, ary iza no handeha ho antsika? Dia hoy izaho: Inty aho; iraho aho. Ary hoy Izy: Mandehana, ka lazao amin’ity firenena ity hoe: Mihainoa tokoa ianareo, nefa aza mahalala; ary mijere tokoa ianareo, nefa aza mahafantatra. Ataovy matavy ny fon’ity firenena ity, ary ataovy mavesatra ny sofiny, ary tampeno ny masony; fandrao hahita amin’ny masony izy, sy handre amin’ny sofiny, sy hahalala amin’ny fony, ka hiverina, dia ho sitrana. Dia hoy izaho: Tompo ô, mandra-pahoviana? Ary hoy Izy namaly: Mandra-pahafoana ny tanàna ka tsy hisy mponina, sy ny trano ka tsy hisy olona, ary ny tany ho lao indrindra; ary Jehovah hampanalavitra ny olona, ka ho lehibe ny fandaozana ao afovoan’ny tany. Kanefa mbola hisy ampahafolony ihany ao aminy, ary hiverina izany, nefa mbola holevonina ihany; tahaka ny hazo teil sy tahaka ny hazo ôka, izay mbola misy foto-kazo ao aminy, rehefa mihintsana ny raviny; dia tahaka izany no hahatonga ny taranaka masina ho foto-kazony. Isaia 6:8–13.